Specjalne ostrzeżenia
Letrox 150

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania lewotyroksyny

Przed rozpoczęciem terapii hormonem tarczycy u pacjenta należy przeprowadzić dokładną diagnostykę wykluczającą lub potwierdzającą obecność chorób współistniejących wymagających odpowiedniego leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na chorobę wieńcową, dusznicę bolesną, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki lub kory nadnerczy oraz guzek autonomiczny. Schorzenia te wymagają wykluczenia lub wprowadzenia odpowiedniej terapii przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną, z wyjątkiem autonomicznej czynności tarczycy, która może być przyczyną wykonania testu supresyjnego¹.

Niedoczynność kory nadnerczy i leczenie lewotyroksyną

W przypadku współistnienia zaburzeń czynności kory nadnerczy konieczne jest rozpoczęcie odpowiedniego leczenia substytucyjnego przed wdrożeniem terapii lewotyroksyną. Pozwala to zapobiec rozwojowi ostrej niewydolności nadnerczy (przełomu nadnerczowego). U pacjentów z niedoczynnością kory nadnerczy lub przysadki, leczenie hormonami tarczycy bez uprzedniego zastosowania kortykosteroidów może spowodować przełom nadnerczowy (ostrą niewydolność kory nadnerczy – kryzys Addisona)².

Szczególne środki ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi

Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie lewotyroksyny u pacjentów z chorobą wieńcową, niewydolnością serca, zaburzeniami rytmu serca z tachykardią, zapaleniem mięśnia sercowego bez ostrego przebiegu, długotrwałą niedoczynnością tarczycy oraz u pacjentów po zawale mięśnia sercowego. U tych chorych należy bezwzględnie unikać nawet łagodnej nadczynności tarczycy indukowanej lekami. W terapii hormonalnej tej grupy pacjentów należy częściej monitorować stężenie hormonów tarczycy i odpowiednio dostosowywać dawkowanie³.

Leczenie lewotyroksyny u wcześniaków

Rozpoczynając leczenie lewotyroksyną u niemowląt urodzonych przedwcześnie z bardzo małą urodzeniową masą ciała, konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej spowodowanej niedojrzałą czynnością nadnerczy⁴.

Autonomiczna czynność tarczycy

W przypadku podejrzenia autonomicznej czynności tarczycy, przed wdrożeniem leczenia zaleca się przeprowadzenie testu z TRH lub wykonanie scyntygrafii supresyjnej⁵.

Leczenie lewotyroksyną u kobiet z ryzykiem osteoporozy

Podczas leczenia lewotyroksyną kobiet w okresie pomenopauzalnym, u których występuje zwiększone ryzyko osteoporozy, należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę lewotyroksyny sodowej. Konieczne jest częstsze monitorowanie czynności tarczycy w celu uniknięcia wyższych niż fizjologiczne stężeń lewotyroksyny w surowicy krwi, co może nasilać resorpcję tkanki kostnej⁶.

Hormony tarczycy a redukcja masy ciała

Hormonów tarczycy nie należy stosować w celu redukcji masy ciała. U pacjentów z prawidłową czynnością tarczycy, standardowe dawki lewotyroksyny nie powodują zmniejszenia masy ciała. Stosowanie większych dawek może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu działań niepożądanych, zwłaszcza w skojarzeniu z niektórymi środkami odchudzającymi, w szczególności z aminami sympatykomimetycznymi⁷.

Reakcje nadwrażliwości

Po zastosowaniu produktu leczniczego Letrox odnotowano przypadki reakcji nadwrażliwości, które mogą mieć ciężki przebieg (w tym obrzęk naczynioruchowy). W przypadku wystąpienia objawów reakcji alergicznej, należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe⁸.

Zmiana preparatu zawierającego lewotyroksynę

W przypadku konieczności zamiany na inny preparat zawierający lewotyroksynę, wymagane jest ścisłe monitorowanie pacjenta, zarówno kliniczne, jak i biologiczne, w okresie przejściowym. Wynika to z potencjalnego ryzyka zaburzeń równowagi hormonalnej i czynności tarczycy. U niektórych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki⁹.

Interakcje z innymi lekami wpływającymi na tarczycę

Należy monitorować czynność tarczycy u pacjentów otrzymujących jednocześnie lewotyroksynę oraz inne produkty lecznicze, które mogą wpływać na gruczoł tarczowy, takie jak amiodaron, inhibitory kinazy tyrozynowej, salicylany i duże dawki furosemidu¹⁰.

Lewotyroksyna a padaczka

Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania lewotyroksyny pacjentom z padaczką w wywiadzie, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek u tej grupy chorych¹¹.

Interakcja z seweliamerem

Odnotowano bardzo rzadkie przypadki niedoczynności tarczycy u pacjentów przyjmujących jednocześnie sewelamer i lewotyroksynę. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia TSH u pacjentów leczonych obiema substancjami¹².

Wpływ biotyny na wyniki badań laboratoryjnych tarczycy

Biotyna może wpływać na wyniki badań immunologicznych tarczycy opartych na interakcji biotyny i streptawidyny, prowadząc do fałszywego zmniejszenia lub fałszywego zwiększenia wartości wyników. Ryzyko takiego wpływu rośnie wraz z dawką przyjmowanej biotyny. Podczas interpretacji wyników badań laboratoryjnych należy uwzględnić możliwość wpływu biotyny, szczególnie gdy wyniki nie są spójne z obrazem klinicznym¹³.

Jeśli przeprowadza się badania czynności tarczycy u pacjentów przyjmujących preparaty zawierające biotynę, należy poinformować o tym laboratorium. W miarę możliwości należy zastosować alternatywne metody oznaczania, które nie są podatne na wpływ biotyny¹⁴.

Szczególne grupy pacjentów wymagające monitorowania

• Pacjenci z cukrzycą – wprowadzenie leczenia lewotyroksyną może wymagać dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych¹⁵
• Pacjenci stosujący leczenie przeciwzakrzepowe – lewotyroksyna może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, co wymaga monitorowania parametrów koagulologicznych¹⁶

Zawartość sodu w preparacie

Produkt leczniczy Letrox zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co praktycznie oznacza, że produkt jest „wolny od sodu” i może być stosowany przez osoby kontrolujące zawartość sodu w diecie¹⁷.