Właściwości farmakokinetyczne
Letrox 150 150 mcg

Letrox, zawierający lewotyroksynę sodową, charakteryzuje się biodostępnością około 80% przy podaniu doustnym na czczo, z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym po 2-3 godzinach. Wchłanianie leku jest zależne od postaci galenowej oraz istotnie ograniczane przez jednoczesne przyjmowanie pokarmu. Po absorpcji, lewotyroksyna dystrybuuje się w organizmie z objętością dystrybucji około 10-12 litrów i wiąże się w 99,97% z białkami osocza, co umożliwia dynamiczną wymianę między frakcją związaną a wolną, kluczową dla aktywności biologicznej hormonu. Efekt terapeutyczny rozwija się w ciągu 3-5 dni od rozpoczęcia terapii.

Właściwości farmakokinetyczne leku Letrox

Letrox zawiera jako substancję czynną lewotyroksynę sodową, która jest syntetycznym odpowiednikiem naturalnego hormonu tarczycy. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych leku Letrox, z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji i eliminacji substancji czynnej z organizmu.1

Wchłanianie lewotyroksyny

Lewotyroksyna po podaniu doustnym wchłania się głównie w górnym odcinku jelita cienkiego. Proces ten charakteryzuje się następującymi cechami:2

  • Biodostępność lewotyroksyny wynosi około 80% przy podaniu na czczo
  • Wchłanianie jest w znacznym stopniu uzależnione od postaci galenowej preparatu
  • Jednoczesne przyjmowanie pokarmu znacząco ogranicza stopień wchłaniania substancji czynnej

Maksymalne stężenie lewotyroksyny w surowicy krwi jest osiągane po około 2-3 godzinach od momentu podania doustnego.3 Efekt terapeutyczny po rozpoczęciu leczenia doustnego rozwija się stosunkowo szybko – w ciągu 3-5 dni.4

Dystrybucja w organizmie

Po wchłonięciu lewotyroksyna ulega dystrybucji w organizmie, wykazując następujące cechy:5

  • Objętość dystrybucji dla lewotyroksyny wynosi około 10-12 litrów
  • Substancja czynna wiąże się w bardzo wysokim stopniu (około 99,97%) ze specyficznymi białkami transportowymi osocza
  • Wiązanie z białkami osocza nie ma charakteru kowalencyjnego
  • Występuje stała i szybka wymiana pomiędzy frakcją związaną z białkami a frakcją wolną hormonu

Ta dynamiczna równowaga pomiędzy frakcjami hormonu ma istotne znaczenie dla aktywności biologicznej lewotyroksyny.6

Metabolizm i eliminacja

Lewotyroksyna ulega metabolizmowi i eliminacji z organizmu w następujący sposób:7

  • Klirens metaboliczny wynosi około 1,2 litra osocza na dobę
  • Główne narządy i tkanki uczestniczące w metabolizmie lewotyroksyny to:
    • wątroba – główne miejsce biotransformacji
    • nerki
    • mózg
    • mięśnie
  • Metabolity lewotyroksyny są wydalane zarówno z moczem, jak i z kałem8

Okres półtrwania

Okres półtrwania lewotyroksyny wykazuje zmienność w zależności od stanu funkcjonalnego tarczycy:9

Stan funkcjonalny tarczycy Okres półtrwania (T1/2)
Stan eutyroidalny (prawidłowa funkcja) Około 7 dni
Nadczynność tarczycy 3-4 dni (skrócony)
Niedoczynność tarczycy 9-10 dni (wydłużony)

Szczególne populacje pacjentów

Ciąża i karmienie piersią

Farmakokinetyka lewotyroksyny w czasie ciąży i karmienia piersią wykazuje pewne odrębności:10

  • Przenikanie przez łożysko: Lewotyroksyna przenika przez barierę łożyskową w niewielkich ilościach, co jest istotne dla bezpieczeństwa płodu
  • Przenikanie do mleka kobiecego: Podczas leczenia prawidłowymi dawkami tylko minimalne ilości lewotyroksyny przedostają się do mleka kobiecego, co umożliwia bezpieczne stosowanie leku w okresie laktacji

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym u osób poddawanych zabiegom nerkozastępczym, farmakokinetyka lewotyroksyny ma szczególne cechy:11

  • Ze względu na bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (99,97%), lewotyroksyna nie jest usuwana podczas zabiegów dializy
  • Lek nie podlega również eliminacji w trakcie zabiegów hemoperfuzji

Ta właściwość ma istotne znaczenie kliniczne u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, ponieważ zazwyczaj nie jest konieczna modyfikacja dawkowania leku w związku z zabiegami dializy.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl