działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vellofent 67 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vellofent, zawierającego cytrynian fentanylu, nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, obejmującej układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie fentanylu ujawniło jedynie typowe dla opioidów działania farmakologiczne. Testy genotoksyczności nie wykazały zdolności do uszkadzania materiału genetycznego, a badania rakotwórczości, w tym 26-tygodniowy test na transgenicznych myszach Tg.AC oraz dwuletnie badanie u szczurów, nie potwierdziły onkogennego potencjału fentanylu. W badaniu histologicznym mózgu szczurów poddanych wysokim dawkom cytrynianu fentanylu stwierdzono zmiany, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieznane.
badanie rakotwórczości, ból przebijający, cytrynian fentanylu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, działanie uspokajające, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja sensoryczna, genotoksyczność, linia męska, okres okołoporodowy, opioidowy lek przeciwbólowy, opóźniony rozwój fizyczny, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał onkogenny, preparat histologiczny, skórny test biologiczny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Prydynol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne prydynolu, substancji czynnej preparatów Myditin oraz Pridinol Zentiva, wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartością LD50 wynoszącą 250 mg/kg m.c. u myszy (doustnie) oraz 446 mg/kg m.c. u szczurów (podskórnie). W badaniach przewlekłych, trwających 6 miesięcy, nie zaobserwowano toksyczności przy dawkach 5-20 mg/kg m.c./dobę u szczurów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Badania teratogenności na modelu mysim przy dawce 25 mg/kg m.c./dobę mesylanu prydynolu nie wykazały działania teratogennego, jednakże dane dotyczące wpływu na reprodukcję pozostają niewystarczające i wymagają dalszych analiz.
badanie farmakologiczne, dane toksykologiczne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, LD50, mezylan prydynolu, profil bezpieczeństwa, prydynol, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
W badaniach przedklinicznych dotyczących skojarzenia kandesartanu, amlodypiny oraz hydrochlorotiazydu (HCT) nie przeprowadzono dedykowanych testów toksyczności, jednak dane dotyczące poszczególnych składników i kombinacji kandesartanu z HCT nie wykazały nowych efektów toksycznych. Kandesartan w dużych dawkach wpływał na parametry erytrocytów (zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu), funkcję nerek (śródmiąższowe zapalenie, poszerzenie kanalików, wzrost mocznika i kreatyniny) oraz powodował rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakologicznym. Wykazano fetotoksyczność kandesartanu w późnej ciąży, brak mutagenności i rakotwórczości. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna (10 mg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków, natomiast w dawkach do 10 mg/kg/dobę nie wpływała na płodność, choć obserwowano obniżenie hormonów gonadotropowych i testosteronu oraz zmniejszenie gęstości nasienia u szczurów. Nie wykazano działania rakotwórczego ani genotoksycznego amlodypiny.
aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, aparat przykłębuszkowy, działanie genotoksyczne, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, kanalik nerkowy, karcynogenność, komórka Sertoliego, kreatynina, mocznik, mutagenność, obniżenie ciśnienia krwi, parametr czerwonokrwinkowy, potencjał rakotwórczy, przepływ nerkowy, przeżywalność noworodków, rozrost komórek, spermatyda, testosteron, toksyczność narządowa, toksyczność ogólnoustrojowa, zapalenie śródmiąższowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranolteril 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winianu tolterodyny, substancji czynnej Ranolteril 1 mg i 2 mg, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz rakotwórczości nie ujawniły istotnych zagrożeń dla pacjentów. W modelach zwierzęcych (myszy, króliki) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym, choć przy stężeniach w osoczu wielokrotnie przekraczających Cmax (20×) i AUC (7× u myszy, 3× u królików) odnotowano zwiększoną śmiertelność zarodków oraz wady wrodzone. Wyniki te podkreślają bezpieczeństwo stosowania tolterodyny w zalecanych dawkach, z zachowaniem ostrożności przy potencjalnym narażeniu na wysokie stężenia.
badanie elektrofizjologiczne, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dysuria, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, funkcja rozrodcza, gen HERG, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, prąd potasowy, repolaryzacja, śmiertelność zarodków, stężenie terapeutyczne, wada wrodzona, winian tolterodyny, włókna Purkinjego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclac 75 Duo 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Diclac 75 Duo, nie wykazały specyficznych zagrożeń toksycznych dla człowieka, potwierdzając profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na istotny potencjał mutagenny ani kancerogenny. W zakresie wpływu na reprodukcję, diklofenak nie wykazał istotnego negatywnego wpływu na procesy rozrodcze u szczurów, jednak przy dawkach toksycznych dla matek obserwowano dystocję, wydłużenie ciąży, zmniejszoną przeżywalność płodów oraz zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego. Ponadto, diklofenak, podobnie jak inne NLPZ, hamował owulację u królików oraz implantację i tworzenie łożyska u szczurów, co wiąże się z mechanizmem inhibicji syntezy prostaglandyn.
diklofenak, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, inhibicja syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tworzenie łożyska, wpływ na reprodukcję, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 400 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego, wpływu na płodność oraz działania teratogennego. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada do 5-krotności dawki ludzkiej (3600 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²). U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych in vitro i in vivo. Wpływ na płodność szczurów był nieistotny nawet przy dawkach 2000 mg/kg, około 5-krotnie przekraczających dawkę ludzką.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, rozwój płodowy, rozwój prenatalny i postnatalny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Brzoza – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Brzoza (Betula sp.) jest składnikiem preparatów stosowanych w urologii oraz immunoterapii alergenowej, jednak dane dotyczące jej wpływu na płodność są ograniczone i niejednoznaczne. Preparaty ziołowe zawierające liść brzozy, takie jak Nefrobonisol czy Urosan fix, nie mają ustalonego wpływu na płodność, ale są przeciwwskazane w ciąży i podczas karmienia piersią ze względu na brak wystarczających danych bezpieczeństwa. W immunoterapii swoistej alergenami brzozy (np. Perosall D, Pollinex Tree) nie zaleca się rozpoczynania leczenia w okresie ciąży i laktacji, jednak kontynuacja terapii u pacjentek, które zaszły w ciążę lub rozpoczęły karmienie piersią podczas leczenia, może być rozważona po indywidualnej ocenie stanu klinicznego i reakcji na preparat. Badania z Pollinex Tree nie wykazały działania teratogennego, co jest istotne przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.
alergen brzozy, alergoid pyłku, ciąża, działanie teratogenne, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, karmienie piersią, liść brzozy, Nefrobonisol, odczulanie, Perosall D, Pollinex Tree, poziom uczulenia, preparat alergenowy, preparat ziołowy, schorzenie urologiczne, układ immunologiczny, Urosan fix, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gopten 0,5 0,5 mg
Trandolapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego działania na płód, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie leku w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku ekspozycji płodu na trandolapryl od drugiego trymestru konieczne jest wykonanie badań ultrasonograficznych oceniających czynność nerek i rozwój czaszki płodu. Po urodzeniu noworodki wymagają ścisłej obserwacji pod kątem niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego oraz hiperkaliemii.
czynność nerek płodu, działanie teratogenne, działanie toksyczne na płód, farmakoterapia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie hipotensyjne, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, płyn owodniowy, pogorszenie czynności nerek, profil bezpieczeństwa, rozwój czaszki płodu, terapia alternatywna, trandolapryl - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Teva 150 mg
Podczas opieki nad kobietami w wieku rozrodczym stosującymi lakozamid (Lacosamide Teva) lekarz powinien przeprowadzić szczegółową konsultację dotyczącą planowania rodziny, stosowania skutecznej antykoncepcji oraz potencjalnego ryzyka terapii w kontekście ciąży. Należy poinformować pacjentkę, że leki przeciwpadaczkowe zwiększają ryzyko wad rozwojowych u płodu 2-3-krotnie w porównaniu do populacji ogólnej (około 3%), a ryzyko to wzrasta przy terapii wielolekowej. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały brak działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic zwierząt. Lakozamid należy stosować w ciąży wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzje terapeutyczne muszą być podejmowane pod ścisłym nadzorem lekarza. Samodzielne przerwanie leczenia jest niedopuszczalne ze względu na ryzyko zaostrzenia padaczki, które jest niekorzystne zarówno dla matki, jak i płodu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virtago 24 mg
Przedkliniczne badania betahistyny, substancji czynnej leku Virtago, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Długoterminowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na albinotycznych szczurach (18 miesięcy) oraz psach (6 miesięcy) przy dawkach od 2,5 do 120 mg/kg nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych. Ponadto, standardowe testy mutagenności nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko indukcji mutacji genetycznych. Badania karcynogenności na szczurach potwierdziły brak działania rakotwórczego, a testy teratogenności na ciężarnych królikach nie wykazały wpływu na rozwój płodu, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
albinotyczny szczur, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksyczności, betahistyna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, monitorowanie bezpieczeństwa, mutagenność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesoxx 1 mg/ml
Produkt leczniczy Vesoxx, zawierający chlorowodorek oksybutyniny w stężeniu 1 mg/ml w formie roztworu do pęcherza moczowego, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa na podstawie kompleksowych badań przedklinicznych. Testy toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, podobnie jak badania genotoksyczności in vitro i in vivo, które nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji czynnej. Długoterminowe badania kancerogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, a ocena toksyczności miejscowej nie wykazała działania drażniącego lub uczulającego na tkanki pęcherza moczowego.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chlorowodorek oksybutyniny, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, mutacja genowa, pęcherz moczowy, potencjał drażniący, potencjał mutagenny, roztwór do pęcherza moczowego, rozwój nowotworów, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zagrożenie rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Preparat Piramil Biso zawiera bisoprolol (w postaci fumaranu) oraz ramipryl, których profil bezpieczeństwa został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczne efekty u samic, takie jak zmniejszenie przyjmowania pokarmu i redukcja masy ciała, a także toksyczny wpływ na zarodki i płody, objawiający się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą pourodzeniową potomstwa oraz opóźnieniem rozwoju fizycznego. Ramipryl, podawany doustnie w badaniach na szczurach, psach i małpach, wywoływał zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w obrazie krwi, a w dawkach dobowych 250 mg/kg mc. u psów i małp powodował powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co odzwierciedlało jego aktywność farmakodynamiczną.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fumaran, genotoksyczność, mutagenność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie nerek, właściwości genotoksyczne, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne, wpływ na reprodukcję, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril Krka 4 mg
Perindopril Krka, zawierający 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadający 3,338 mg peryndoprylu), jest inhibitorem ACE, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. W pierwszym trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, natomiast w drugim i trzecim trymestrze ich stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu udokumentowanego działania toksycznego na płód i noworodka. Ekspozycja na lek w tych okresach może prowadzić do zaburzeń czynności nerek płodu, małowodzia, opóźnienia kostnienia kości czaszki oraz u noworodka do niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia u pacjentki leczonej Perindoprilem Krka, konieczna jest zmiana terapii na bezpieczniejsze leki przeciwnadciśnieniowe przed poczęciem lub natychmiast po potwierdzeniu ciąży.
działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, USG czaszki, USG nerek, wcześniak, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Busulfan Zentiva 6 mg/ml
Busulfan Zentiva (6 mg/ml), stosowany w schematach kondycjonujących przed przeszczepieniem krwiotwórczych komórek macierzystych (HPCT), jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowany potencjał teratogenny. Badania na modelach zwierzęcych wykazały obumieranie zarodków, wady rozwojowe oraz zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego płodu, zwłaszcza przy ekspozycji w trzecim trymestrze. Dane kliniczne dotyczące stosowania busulfanu i dimetyloacetamidu (DMA) u kobiet ciężarnych są ograniczone, jednak opisano przypadki wad wrodzonych po doustnym podaniu niskich dawek busulfanu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez 6 miesięcy po jej zakończeniu. Karmienie piersią jest bezwzględnie przeciwwskazane podczas leczenia ze względu na potencjalne ryzyko ekspozycji dziecka na substancję o działaniu rakotwórczym.
bezpłodność, busulfan, ciąża, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, HPCT, karmienie piersią, kriokonserwacja nasienia, laktacja, obumieranie zarodków, płodność, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, schemat kondycjonujący, trymestr ciąży, wada rozwojowa, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan sodowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane toksykologiczne dotyczące kromoglikanu sodowego, stosowanego w preparacie okulistycznym Allergocrom (20 mg/ml, roztwór izotoniczny), wskazują na niski potencjał toksyczny po jednorazowym podaniu w badaniach na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach przewlekłych, podskórne podawanie wysokich dawek powodowało uszkodzenia nerek (zwyrodnienie cewkowe w okolicy pętli Henlego) u szczurów, natomiast inhalacje przez okres do 6 miesięcy nie wykazały toksyczności tkankowej u szczurów, świnek morskich, małp i psów. Dane dotyczące mutagenności są niepełne, jednak dotychczasowe badania nie potwierdzają potencjału mutagennego, a badania karcynogenności nie wykazały działania rakotwórczego ani inicjującego rozwój nowotworów.
Allergocrom, aplikacja okulistyczna, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kromoglikan sodowy, krople do oczu, pętla Henlego, potencjał karcynogenny, preparat okulistyczny, profil bezpieczeństwa, roztwór izotoniczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wskazanie kliniczne, zwyrodnienie cewkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Rimal, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa w toksyczności ostrej u gryzoni i psów. Długotrwałe podawanie ramiprylu w dawkach do 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp było dobrze tolerowane, choć obserwowano zmiany elektrolitowe i hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawce 250 mg/kg/d u psów i małp. Ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność szczurów, jednak dawki ≥50 mg/kg/d podawane ciężarnym szczurzym samicom powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, badania toksykologiczne, badanie mutagenności, dawka tolerowana, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, morfologia krwi, niewydolność nerek, oligospermia, opóźniony poród, poszerzenie miedniczki nerkowej, poziom testosteronu, ramipryl i amlodypina, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Singulair 5 5 mg
Produkt leczniczy Singulair 5 zawierający 5 mg montelukastu sodowego może być stosowany u kobiet ciężarnych i karmiących piersią wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego działania montelukastu ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Dane kliniczne, choć ograniczone metodologicznie (mała liczebność grup, retrospektywne zbieranie danych, niespójność grup porównawczych), nie wskazują na zwiększone ryzyko poważnych wad wrodzonych. Montelukast przenika do mleka szczurów, co sugeruje potencjalne przenikanie do mleka kobiecego, jednak brak jest jednoznacznych danych potwierdzających ten fakt u ludzi, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas leczenia kobiet karmiących piersią.
badanie kohortowe, badanie na zwierzętach, badanie prospektywne, badanie przedkliniczne, badanie retrospektywne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, kobieta ciężarna, montelukast, montelukast sodowy, nudność, ryzyko dla płodu, senność, Singulair, wada wrodzona, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Masultab 100 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Masultab dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg oraz 400 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego ani bezpośredniego wpływu na rozwój płodu, jednak zaobserwowano zmniejszenie płodności związane z podwyższonym poziomem prolaktyny. Dane kliniczne dotyczące stosowania amisulprydu w ciąży są ograniczone, dlatego lek nie jest zalecany w okresie ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na noworodki narażone na lek w trzecim trymestrze, u których mogą wystąpić objawy pozapiramidowe, odstawienne, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu.
amisulpryd, antykoncepcja, drżenie mięśniowe, działanie teratogenne, ekspozycja na amisulpryd, hipertonia mięśniowa, hipotonia mięśniowa, Masultab, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, przeciwwskazanie do karmienia piersią, przenikanie leku do mleka, trzeci trymestr ciąży, zaburzenia pobierania pokarmu, zespół odstawienia, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biofibrat 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fenofibratu, substancji czynnej Biofibratu, wykazały brak toksyczności specyficznej przy dawkach do 30 mg/kg dla mięśni szkieletowych (około 17-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi) oraz brak toksyczności mięśnia sercowego przy dawkach do 3-krotnie wyższych niż dawka maksymalna dla ludzi. W badaniach na psach odnotowano odwracalne zmiany w przewodzie pokarmowym, jednak nie występowały one przy dawkach do 5-krotnie wyższych niż u ludzi. Fenofibrat nie wykazał potencjału mutagennego, a obserwowane nowotwory wątroby u gryzoni były związane z proliferacją peroksysomów, mechanizmem nieistotnym klinicznie dla ludzi. Badania teratogenności nie potwierdziły działania teratogennego, choć przy toksycznych dawkach zaobserwowano embriotoksyczność oraz wydłużenie ciąży i trudności porodowe.
badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, hipospermia, kancerogenność, kwas fenofibrynowy, mięsień szkieletowy, mutagenność, mutagenność fenofibratu, niedojrzałość jajników, niedokrwistość, nowotwór wątroby, owrzodzenie i nadżerka, płodność, proliferacja peroksysomów, przedłużenie ciąży, przewód pokarmowy, toksyczność przewlekła, wakuolizacja jąder, włókno mięśniowe typu I, wpływ na reprodukcję, zmiana degeneracyjna mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Perindopril + Indapamide Krka wykazały, że preparat złożony zawierający peryndopryl 4 mg i indapamid 1,25 mg charakteryzuje się nieznacznie zwiększoną toksycznością w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami, jednak różnica ta nie wpływa istotnie na ogólny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych zaobserwowano specyficzne działania toksyczne: nerkowe u szczurów, które nie ulegają nasileniu w stosunku do monoterapii, toksyczność przewodu pokarmowego u psów bardziej wyraźną przy preparacie złożonym oraz zwiększony toksyczny wpływ matczyny u szczurów. Wszystkie działania niepożądane występowały przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na zachowanie szerokiego marginesu bezpieczeństwa dla dawek klinicznych.
choroby nerek, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, karcynogenność, monoterapia, objawy nerkowe, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, toksyczność embrionalna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramizek Plus 2,5 mg + 1,25 mg
Lek Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta₁-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem oraz przedwczesnym porodem, a także hipoglikemią i bradykardią u noworodka. Ramipryl natomiast może wywoływać u płodu pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia kości czaszki, a u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze wiąże się z potencjalnym, choć niejednoznacznym, ryzykiem wad rozwojowych, dlatego po potwierdzeniu ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne metody terapii. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, wymagana jest ścisła kontrola przepływu przez łożysko oraz rozwoju płodu, a noworodki powinny być monitorowane szczególnie w pierwszych trzech dobach życia pod kątem hipoglikemii i bradykardii.
badanie ultrasonograficzne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, pierwszy trymestr ciąży, przepływ krwi przez łożysko, ramipryl, selektywny beta1-adrenolityk, śmierć wewnątrzmaciczna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acitren 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acytretyny wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w toksyczności ostrej, z LD50 przekraczającym 8 g/kg u szczurów i myszy. W toksyczności podostrej i przewlekłej tolerancja leku była gatunkowo zróżnicowana: psy dobrze tolerowały dawki do 100 mg/kg/dobę (podostro) oraz 5-15 mg/kg/dobę (przewlekle), natomiast szczury wykazywały objawy hiperwitaminozy A przy dawkach ≥10 mg/kg/dobę, w tym podwyższenie fosfatazy alkalicznej, trójglicerydów i zaburzenia kostnienia. Długoterminowe podawanie acytretyny w dawkach do 3 mg/kg/dobę u szczurów nie wywoływało toksyczności, choć wyższe dawki wiązały się z niekorzystnymi zmianami metabolicznymi i kostnymi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani działania rakotwórczego, a nawet odnotowano zmniejszenie częstości nowotworów sutka u szczurów przy dawce 3 mg/kg/dobę.
badanie cytogenetyczne, badanie mutagenności, badanie teratogenności, cis-acytretyna, dawka śmiertelna 50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, hiperplazja naskórka, hiperwitaminoza A, leukocytoza, nieprawidłowości chromosomalne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny i rakotwórczy, rozszczep podniebienia, śmiertelność okołoporodowa, spermatogeneza, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, trójglicerydy, wada rozwojowa kości, właściwość mutagenna, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vitaminum A + E Synteza 30000 j.m. + 70 mg
Preparat Vitaminum A+E Synteza w formie kapsułek miękkich zawiera wysokie dawki witamin rozpuszczalnych w tłuszczach: 30 000 IU witaminy A (retynolu palmitynianu) oraz 70 mg witaminy E (all-rac-a-tokoferylu octanu). Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania są nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym olej arachidowy (122 mg/kapsułkę) oraz etyl parahydroksybenzoesan (0,2 mg/kapsułkę), hiperwitaminoza A, zespół upośledzonego wchłaniania tłuszczów, ciąża i okres karmienia piersią ze względu na teratogenne działanie wysokich dawek witaminy A. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na orzeszki ziemne i soję, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych.
all-rac-a-tokoferylu octan, działanie teratogenne, etyl parahydroksybenzoesan, hiperwitaminoza A, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność nerek, olej arachidowy, reakcja krzyżowa, retinoidy, retynolu palmitynian, wada rozwojowa płodu, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, właściwość prokoagulacyjna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, zespół upośledzonego wchłaniania tłuszczów - Leksykon substancji czynnych
Mikonazol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mikonazol, pochodna imidazolu o działaniu przeciwgrzybiczym, dostępny jest w różnych formach farmaceutycznych, takich jak puder, żel dermatologiczny, aerozol, maść oraz żel do stosowania w jamie ustnej. Wchłanianie miejscowe mikonazolu na skórę jest minimalne (<1%), co ogranicza ryzyko dla płodu. Badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani embriotoksyczności przy klinicznie istotnych dawkach, jednak doustne podanie bardzo dużych dawek wiązało się z toksycznością płodową. Stosowanie preparatów dermatologicznych (Daktarin puder, Miconal żel, Mycosolon maść) u kobiet w ciąży wymaga ostrożności, zwłaszcza że Mycosolon zawiera dodatkowo mazipredonu chlorowodorek, co może zwiększać ryzyko. Żel Daktarin-oral do jamy ustnej powinien być stosowany w ciąży tylko, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych u kobiet ciężarnych.
absorpcja do krążenia, aerozol na skórę, działanie embriotoksyczne, działanie przeciwgrzybicze, działanie teratogenne, działanie toksyczne na płód, ekspozycja kliniczna, kortykosteroid, krążenie ogólne, mazipredon, mikonazol, pochodne imidazolu, preparat dermatologiczny, przenikanie do mleka, puder leczniczy, ryzyko zadławienia, wchłanianie do krążenia ogólnego, wpływ na reprodukcję, żel dermatologiczny, żel do jamy ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acecor 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące acebutololu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej, przy podawaniu doustnym i dożylnym. Nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych w dawkach terapeutycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych u potomstwa zwierząt, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak zdolności do indukowania mutacji genetycznych. Długoterminowe badania kancerogenności na różnych gatunkach zwierząt, przy dawkach przekraczających terapeutyczne, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
acebutolol, badanie genotoksyczności, diacetolol, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, margines terapeutyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zdolność rozrodcza, związek macierzysty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Accupro 5 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chinaprylu, substancji czynnej leku Accupro, obejmowały szeroki zakres testów toksykologicznych, mutagennych, rakotwórczych oraz oceny wpływu na płodność i rozwój płodu. Długoterminowe badania rakotwórczości u myszy i szczurów, prowadzone przez 104 tygodnie przy dawkach 75-100 mg/kg m.c./dobę (około 50-60-krotność dawki terapeutycznej u ludzi), nie wykazały działania onkogennego. Testy mutagenności, w tym test Amesa, badania in vitro mutacji punktowych, testy wymiany chromatyd siostrzanych, test mikrojądrowy u myszy oraz badania cytogenetyczne in vivo i in vitro, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego chinaprylu i jego metabolitu chinaprylatu. W badaniach na szczurach dawki do 100 mg/kg m.c./dobę nie wpływały negatywnie na płodność i rozród.
aberracja chromosomalna, badanie cytogenetyczne, badanie toksykologiczne, chinaprylat, chlorowodorek chinaprylu, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor ACE, mutacja punktowa, mutagenność, rozwój postnatalny, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Medical Valley 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wykazały wyraźne działanie teratogenne u małp, gdzie dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę indukowały liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligodaktylia i polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, obserwowano brak płata środkowego płuc, przemieszczenie nerek oraz zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów, co wskazuje na toksyczność rozwojową zależną od dawki. Ostra toksyczność lenalidomidu jest stosunkowo niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach przewlekłej toksyczności u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) stwierdzono odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co jest około 25-krotnie wyższą ekspozycją niż u ludzi ocenianą na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, komórki mieloidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płytki krwi, polidaktylia, szpik kostny, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Doxar 2 mg
Stosowanie doksazosyny (produkt leczniczy DOXAR) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest wystarczających, dobrze kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania doksazosyny w ciąży, dlatego decyzja o terapii powinna być podejmowana indywidualnie, wyłącznie gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak przy ekstremalnie wysokich dawkach (około 300-krotnie przekraczających maksymalne dawki zalecane u ludzi) odnotowano zmniejszoną przeżywalność płodów, co podkreśla konieczność zachowania ostrożności w okresie ciąży.
- Leksykon substancji czynnych
Gabapentyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny obejmowały ocenę działania rakotwórczego, mutagennego, wpływu na płodność oraz teratogenności. W badaniach 2-letnich na szczurach wykazano wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki u samców przy dawce 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu 10-krotnie wyższym niż u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej 3600 mg/dobę. Nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Gabapentyna nie wykazywała działania mutagennego ani genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo. W badaniach na szczurach dawki do 2000 mg/kg (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m²) nie wpływały negatywnie na płodność i rozrodczość.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, maksymalna dawka terapeutyczna, mikrojąderko w szpiku kostnym, model zwierzęcy, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność, potencjał genotoksyczny, stężenie leku w osoczu, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, właściwości mutagenne, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon substancji czynnych
Megestrolu octan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Megestrol octan, zawarty w zawiesinie doustnej Cachexan o stężeniu 40 mg/ml, jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko teratogenne, szczególnie w pierwszym trymestrze. Mechanizm działania gestagenów, do których należy megestrol octan, może zaburzać prawidłowy rozwój płodu, co potwierdzają liczne dane kliniczne. W związku z tym, u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznych metod antykoncepcji przez cały okres terapii, a w przypadku podejrzenia ciąży terapia powinna zostać natychmiast przerwana.
- Leksykon substancji czynnych
Fluocynolon – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Acetonid fluocynolonu, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Cetraxal Plus i Ciprotic (w połączeniu z cyprofloksacyną) w formie kropli do uszu, wykazuje potencjalne ryzyko teratogenne na podstawie badań na zwierzętach, mimo braku kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych. Kortykosteroidy, nawet w małych dawkach, mogą powodować wady rozwojowe płodu, co wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed zastosowaniem u kobiet w ciąży. Ekspozycja ogólnoustrojowa na cyprofloksacynę przy podaniu miejscowym jest minimalna i nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego na płód. Brak jest również danych dotyczących wpływu acetonidu fluocynolonu na płodność, co wymaga dodatkowej uwagi podczas planowania ciąży.
acetonid fluocynolonu, aplikacja miejscowa, badanie kliniczne, Cetraxal Plus, Ciprotic, cyprofloksacyna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, endogenne kortykosteroidy, hamowanie wzrostu, kortykosteroid, krople do uszu, laktacja, mleko kobiece, wada rozwojowa, wada rozwojowa płodu, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osteoteri 20 mcg/80 mcl
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teryparatydu wykazały brak działania genotoksycznego oraz teratogennego u szczurów i myszy przy dawkach od 30 do 1000 µg/kg mc. U królików, podawanie teryparatydu w dawkach 3-100 µg/kg mc wiązało się z resorpcją płodów i zmniejszeniem liczebności miotu, co przypisuje się ich większej wrażliwości na wpływ parathormonu (PTH) na stężenie zjonizowanego wapnia. W badaniach kancerogenności u szczurów obserwowano dawkozależny wzrost kostniakomięsaka oraz nadmierny przyrost kości, natomiast u małp po 18-miesięcznej terapii i 3-letniej obserwacji nie stwierdzono guzów kości. Różnice te wynikają z odmiennej fizjologii kości między gatunkami, co ogranicza przenoszenie wyników na ludzi.
badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, farmakokinetyka teryparatydu, genotoksyczność, gospodarka wapniowa, guz kości, komórki Kupffera, kostniakomięsak, parathormon, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, teratogenność, teryparatyd, uszkodzenie DNA, zaburzenie funkcji wątroby, zjonizowany wapń - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Framasnoa 14 mg
Teriflunomid, substancja czynna leku Framasnoa, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na wysokie ryzyko teratogenności i wystąpienia ciężkich wad wrodzonych, potwierdzone badaniami na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu obniżenia stężenia leku w osoczu poniżej 0,02 mg/L, co wymaga monitorowania stężenia leku i ewentualnego zastosowania procedury przyspieszonej eliminacji (cholestyramina 8 g 3x/d lub węgiel aktywowany 50 g co 12 h przez 11 dni). W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie, wykonać test ciążowy i rozważyć przyspieszoną eliminację teriflunomidu, aby zminimalizować ryzyko dla płodu. Mężczyźni stosujący teriflunomid mogą planować poczęcie bez specjalnych procedur, gdyż ryzyko przeniesienia leku przez nasienie jest oceniane jako niewielkie.
antykoncepcja hormonalna, cholestyramina, działanie teratogenne, funkcja gonad, przeciwwskazanie w ciąży, przenikanie do mleka, stężenie leku w osoczu, stosowanie teriflunomidu, stwardnienie rozsiane, terapia teriflunomidem, teriflunomid, test ciążowy, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada wrodzona, węgiel aktywowany, zdolność reprodukcyjna