działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dobutamine TZF 250 mg
Dobutamine TZF (250 mg, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji) nie wykazuje działania teratogennego w badaniach przedklinicznych na zwierzętach (szczury, króliki), jednak brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych. W związku z tym, podanie dobutaminy w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym zaleca się wykluczenie ciąży oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego matki i płodu, a decyzje terapeutyczne powinny być dokładnie dokumentowane z uwzględnieniem bilansu korzyści i ryzyka.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Medical Valley 20 mg
Lenalidomid, ze względu na swoje właściwości teratogenne, wymaga ścisłego przestrzegania zasad stosowania u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, w trakcie przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu terapii, ze względu na obecność lenalidomidu w spermie, mimo że stężenia są bardzo niskie i lek staje się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia podawania. W przypadku ciąży partnerki mężczyzny, konieczna jest konsultacja teratologiczna. Karmienie piersią powinno być przerwane na czas terapii z powodu braku danych o przenikaniu leku do mleka.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, dawkowanie leku, działanie teratogenne, laktacja, lenalidomid, niewydolność nerek, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, przenikanie do mleka, sperma ludzka, substancja czynna, talidomid, teratogen, teratologia, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zapłodnienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo to preparat złożony zawierający bisoprolol fumaran oraz ramipryl. Badania przedkliniczne bisoprololu wykazały brak działania teratogennego oraz negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt laboratoryjnych obserwowano toksyczne efekty, takie jak zmniejszenie masy ciała, zwiększona resorpcja płodów oraz opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl nie wykazywał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, jednak długotrwałe podawanie w dawkach do 250 mg/kg/dobę u psów i małp powodowało powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym. Tolerowane dawki dobowe ramiprylu bez objawów toksycznych wynosiły odpowiednio: szczury 2,0 mg/kg, psy 2,5 mg/kg, małpy 8,0 mg/kg. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu wywołała nieodwracalne uszkodzenie nerek.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, inhibitor ACE, morfologia krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon substancji czynnych
Sodu glicerofosforan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sodu glicerofosforan, będący składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven Peripheral, Multimel N4-550E, Olimel N12E czy SmofKabiven, dostarcza organizmowi sód i fosfor w formie organicznej. Analiza danych przedklinicznych nie wykazała specyficznej toksyczności tej substancji, ani działania teratogennego, embriotoksycznego czy negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze. Badania toksykologiczne preparatów zawierających glicerofosforan sodu, w tym roztworów aminokwasów i glukozy, potwierdziły brak istotnej toksyczności, a obserwowane zmiany, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość czy podwyższone stężenie cholesterolu, wiązały się z wysokim stężeniem lipidów w emulsjach tłuszczowych, a nie z samym glicerofosforanem sodu. Tolerancja miejscowa u królików była dobra, bez istotnych reakcji po podaniu dożylnym, dotętniczym, domięśniowym czy podskórnym.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie anafilaktyczne, działanie teratogenne, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, hipercholesterolemia, infuzja dożylna, leczenie substytucyjne, małopłytkowość, martwica tkanki, podanie dotętnicze, potencjał immunogenny, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, sodu glicerofosforan, stłuszczenie wątroby, teratogenność, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne, zdolność rozrodcza, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sabril 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wigabatryny przeprowadzone na szczurach, myszach, psach i małpach wykazały brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe narządy, takie jak wątroba, nerki, płuca, serce i przewód pokarmowy. W dawkach 30-50 mg/kg mc./dobę u szczurów, myszy i psów zaobserwowano mikrowakuolizację w substancji białej mózgu, charakterystyczną dla obrzęku wewnątrzmielinowego, który był odwracalny po zaprzestaniu podawania leku. U małp zmiany te były minimalne lub niejednoznaczne. Badania elektrofizjologiczne u psów potwierdziły przejściowe wydłużenie okresu utajenia potencjału wywołanego somatosensorycznie, które normalizowało się po odstawieniu wigabatryny. Toksyczność na siatkówkę stwierdzono jedynie u szczurów albinosów przy dawce 300 mg/kg mc./dobę, objawiającą się dezorganizacją zewnętrznej warstwy jądrowej, co mogło być związane z bezpośrednim działaniem leku lub nadmierną ekspozycją na światło.
badanie elektrofizjologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mikrowakuolizacja, obrzęk wewnątrzmielinowy, potencjał wywołany somatosensorycznie, przewód pokarmowy, rozszczep podniebienia, siatkówka oka, substancja biała mózgu, szczur albinos, wigabatryna, włókno zmielinizowane, zewnętrzna warstwa jądrowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Famenita 200 mg
Przedkliniczne badania progesteronu wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po pojedynczej dawce oraz genotoksyczności, co sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji przed zastosowaniem klinicznym. Jednakże wyniki dotyczące wpływu progesteronu na progresję nowotworów są niejednoznaczne – niektóre modele zwierzęce wskazują na potencjalne działanie promujące rozwój guzów, podczas gdy inne sugerują efekt hamujący. Ta rozbieżność podkreśla złożoność mechanizmów działania progesteronu w patogenezie nowotworów i wymaga dalszych badań klinicznych w celu pełnego wyjaśnienia tych zależności.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, duża dawka progesteronu, działanie teratogenne, genotoksyczność, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, progesteron, rozwój płodu, supresja spermatogenezy, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wydłużenie ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Qsiva 3,75 mg + 23 mg
Badania przedkliniczne leku Qsiva, zawierającego fenterminę i topiramat, nie wykazały genotoksyczności ani działania rakotwórczego obu substancji w monoterapii, co potwierdza ich względne bezpieczeństwo długoterminowe. Jednak topiramat wykazuje działanie teratogenne u zwierząt (myszy, szczury, króliki) oraz u ludzi, co stanowi istotne ograniczenie stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. W badaniach rozwojowych u szczurów i królików monoterapia nie powodowała toksyczności dla matki ani płodu, natomiast terapia skojarzona skutkowała zmniejszeniem masy ciała płodu bez teratogenności przy dawkach nietoksycznych dla matki. Margines ekspozycji (NOAEL do dawki klinicznej) wynosił <1 dla fenterminy i 2× dla topiramatu u szczurów oraz <1 dla fenterminy i 2× dla topiramatu u królików, co wskazuje na potencjalne ryzyko kliniczne związane z fenterminą.
dojrzewanie płciowe, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie teratogenne topiramatu, fentermina i topiramat, genotoksyczność, kobiety w wieku rozrodczym, margines ekspozycji, NOAEL, organogeneza, produkt leczniczy, przeżywalność potomstwa, rozwój fizyczny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność matczyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vibin
Stosowanie złożonego hormonalnego produktu antykoncepcyjnego Vibin, zawierającego 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, wymaga szczegółowej oceny ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) przed rozpoczęciem terapii. Vibin wiąże się z około dwukrotnie wyższym ryzykiem ŻChZZ w porównaniu do preparatów zawierających lewonorgestrel, norgestimat lub noretisteron, z częstością występowania około 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, w porównaniu do 6 na 10 000 dla lewonorgestrelu i 2 na 10 000 u kobiet niestosujących antykoncepcji hormonalnej. Ryzyko to jest największe w pierwszym roku stosowania oraz przy ponownym rozpoczęciu po przerwie ≥4 tygodni. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia żylnej lub tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej stosowanie Vibin należy natychmiast przerwać, a w razie konieczności leczenia przeciwzakrzepowego zaleca się zastosowanie alternatywnej metody antykoncepcji ze względu na potencjalne działanie teratogenne leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza pochodnych kumaryny.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Carboplatin Pfizer 10 mg/ml
Produkt leczniczy Carboplatin Pfizer (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawierający karboplatynę wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 7 miesięcy po jej zakończeniu, aby zapobiec ryzyku teratogenności i embriotoksyczności potwierdzonej w badaniach przedklinicznych na szczurach. W przypadku ciąży podczas leczenia konieczna jest ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz uzyskanie świadomej zgody pacjentki. Karboplatyna przenika do mleka matki, dlatego karmienie piersią należy przerwać na czas terapii i przez 1 miesiąc po ostatniej dawce, aby uniknąć ciężkich działań niepożądanych u dziecka.
amenorrhea, azoospermia, ciężkie działanie niepożądane, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, karboplatyna, krioprezerwacja nasienia, leczenie przeciwnowotworowe, lek przeciwnowotworowy, nieodwracalna niepłodność, organogeneza, skuteczna metoda antykoncepcji, supresja gonad, świadoma zgoda, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Rezerpina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące rezerpiny wykazały istotne ryzyko karcinogenności przy podawaniu dawek do 300-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. U samic myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolakowłókniaków, natomiast u samców wzrost złośliwych guzów pęcherzyków nasiennych oraz nowotworów rdzenia nadnerczy. Wyniki te wskazują na zróżnicowany, płciowo zależny profil nowotworowy rezerpiny, co ma istotne implikacje dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania tej substancji w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 5-Fluorouracil-Ebewe 50 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne 5-fluorouracylu wykazały istotne efekty niepożądane, w tym aberracje chromosomowe w spermatogoniach szczurów oraz przemijającą niepłodność, co wskazuje na potencjalne ryzyko wpływu na płodność u mężczyzn. Działanie teratogenne i toksyczne dla płodu zaobserwowano u różnych gatunków zwierząt (szczury, myszy, króliki, małpy) po podaniu dawek porównywalnych do stosowanych u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Należy jednak uwzględnić, że ekspozycja układowa u zwierząt mogła być mniejsza niż u pacjentów, co może wpływać na interpretację tych wyników.
5-fluorouracyl, aberracja chromosomowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, kancerogeneza, mechanizm działania farmakologicznego, narażenie układowe, płodność, spermatogonia, synteza DNA, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Glenmark 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały niską toksyczność ostrą, z dawką letalną po podaniu doustnym powyżej 2000 mg/kg mc/dobę u gryzoni, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w przypadku ostrego przedawkowania. W toksyczności przewlekłej u szczurów dawki 75, 150 i 300 mg/kg mc/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji u ludzi (AUC). U naczelnych dawki 4 i 6 mg/kg mc/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne skutki toksyczne, w tym śmiertelność, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg mc/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodne zmniejszenie liczby leukocytów, odpowiadające dawce stosowanej u ludzi. Badania rozwojowe u małp i królików potwierdziły silne działanie teratogenne lenalidomidu, manifestujące się wadami zewnętrznymi, kończyn oraz narządów wewnętrznych, co stanowi istotne ograniczenie stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, chłoniak myszy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mikrojąderka komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, narządy limfoidalne, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuc, płytki krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, toksyczność ostra i przewlekła, układ krwiotwórczy, wady wrodzone, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Triamcynolon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania triamcynolonu wykazały istotne ryzyko teratogenności, zwłaszcza przy stosowaniu w okresie ciąży. W modelach zwierzęcych, w dawkach terapeutycznych i wyższych, obserwowano rozszczepy podniebienia u myszy, szczurów, królików i chomików, a także niedorozwój płuc u szczurów. U naczelnych (z wyłączeniem ludzi) dawki od poniżej 1-krotności do 20-krotności dawki klinicznej indukowały liczne zaburzenia rozwojowe, takie jak defekty cewy nerwowej, anomalie twarzoczaszki i szkieletu oraz opóźnienie rozwoju. Wchłanianie miejscowe u ludzi wynosi do 5% dawki, co może ograniczać ogólnoustrojowe ryzyko, jednak brak jest danych dotyczących przenikania do mleka podczas laktacji oraz długoterminowego potencjału karcynogennego. Badania mutagenności na zwierzętach nie wykazały działania mutagennego kortykosteroidów stosowanych miejscowo.
cewa nerwowa, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne i karcynogenne, działanie teratogenne, kortykosteroid, niedorozwój płuc, opóźnienie rozwoju, ośrodkowy układ nerwowy, Polcortolon TC, przenikanie do mleka, rozszczep podniebienia, triamcynolon, twarzoczaszka, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Terlipresyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Terlipresyna jest zasadniczo przeciwwskazana w okresie ciąży ze względu na jej działanie wywołujące skurcze macicy oraz zwiększające ciśnienie wewnątrzmaciczne, co może prowadzić do zmniejszenia przepływu krwi w macicy i negatywnie wpływać na rozwój płodu. Badania przedkliniczne na królikach wykazały teratogenne działanie terlipresyny, w tym samoistne poronienia i zniekształcenia płodu. Preparaty takie jak Glypressin i Terlipressini acetas EVER Pharma są całkowicie przeciwwskazane w ciąży, natomiast Terlipressin SUN i Terlipressin acetate Altan mogą być stosowane wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach klinicznych, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, gdy krwawienia nie ustępują po terapii endoskopowej, po indywidualnej ocenie ryzyka i korzyści.
charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie wewnątrzmaciczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, krwawienie nieopanowane, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, przepływ krwi w macicy, rozwój płodu, samoistne poronienie, skurcz macicy, terapia endoskopowa, terlipresyna w ciąży, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, substancji czynnej w produktach Nebulin (0,5 mg/2 mL oraz 1 mg/2 mL, zawiesina do nebulizacji), wykazały, że profil toksyczności jest zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów, bez pojawienia się nieoczekiwanych efektów toksycznych. Badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego, aberracji chromosomowych czy innych uszkodzeń DNA, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano jednak działanie teratogenne, w tym rozszczep podniebienia i deformacje układu kostnego, co wskazuje na ryzyko zniekształceń płodów przy ekspozycji na glikokortykosteroidy.
aberracja chromosomowa, anomalia rozwojowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, budezonid, deformacja układu kostnego, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, nebulizacja, rozszczep podniebienia, toksyczność budezonidu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefotaksymu, substancji czynnej leku Cefotaxim-MIP (dostępnego w dawkach 1 g oraz 2 g), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów toksycznych ani zmian patologicznych w narządach wewnętrznych zwierząt. Cefotaksym nie wykazał działania genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagenności i uszkodzeń DNA.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, cefotaksym, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał kancerogenny, toksyczność narządowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tiaprid PMCS 100 mg
Badania przedkliniczne tiaprydu wykazały brak specyficznej toksyczności narządowej oraz mutagenności, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku. Zaobserwowane działania niepożądane u zwierząt, takie jak hiperprolaktynemia, wynikały z farmakologicznego efektu tiaprydu. W badaniach karcinogenności u wybranych gatunków gryzoni stwierdzono powstawanie guzów związanych z nadmierną sekrecją prolaktyny, jednak dostępne dane nie pozwalają na jednoznaczne wykluczenie ryzyka nowotworowego u ludzi. Badania teratogenności nie wykazały działania szkodliwego na zarodek i płód u gryzoni, natomiast u królików zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach 80 i 160 mg/kg/dobę.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cagynol 300 mg
Produkt leczniczy Cagynol 300 mg w postaci globulek dopochwowych zawiera sertakonazolu azotan w dawce 300 mg. Badania przedkliniczne na dwóch gatunkach zwierząt nie wykazały działania teratogennego, co sugeruje niskie ryzyko wad rozwojowych u ludzi. Jednakże dane kliniczne dotyczące stosowania sertakonazolu w ciąży są ograniczone, a brak odpowiednich badań uniemożliwia jednoznaczne wykluczenie ryzyka dla płodu. Ze względu na minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe po podaniu dopochwowym, stosowanie leku w ciąży można rozważać jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności terapeutycznej, szczególnie z uwzględnieniem ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza w pierwszym trymestrze.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memigmin 10 mg
Memantyna chlorowodorek, substancja czynna leku Memigmin, wykazuje w badaniach przedklinicznych potencjalne efekty neurotoksyczne, takie jak wakuolizacja i martwica neuronów (uszkodzenie typu Olney’a), obserwowane u szczurów po podaniu bardzo wysokich dawek prowadzących do dużych stężeń w surowicy. Objawy przedkliniczne, w tym ataksja, poprzedzały te zmiany. Jednakże w długoterminowych badaniach na gryzoniach i innych gatunkach nie stwierdzono neurotoksyczności, co ogranicza kliniczne znaczenie tych obserwacji. Dodatkowo, u psów i gryzoni zaobserwowano zmiany w narządzie wzroku, które nie występowały u małp ani w badaniach okulistycznych u ludzi, sugerując specyficzność gatunkową i brak istotnego wpływu klinicznego. W płucach gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach związane z kumulacją memantyny, jednak efekt ten pojawiał się tylko przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
amfifilny kation, antagonista receptora NMDA, ataksja, badanie genotoksyczności, działanie teratogenne, ekspozycja leku, fosfolipid, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, lizosom, makrofag płucny, memantyna chlorowodorek, potencjał kancerogenny, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja neuronów, wakuolizacja płuc - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lamisil 250 mg
Aktualne dane kliniczne nie wskazują na konieczność stosowania szczególnych zaleceń dotyczących stosowania terbinafiny w dawkach 125 mg oraz 250 mg u kobiet w wieku rozrodczym. W przypadku ciąży, pomimo ograniczonych danych, obserwacyjne badanie kohortowe obejmujące 1 650 649 ciąż wykazało brak zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych (iloraz szans 1,01; 95% CI: 0,63-1,62) oraz poronień samoistnych (współczynnik hazardu 1,06; 95% CI: 0,86-1,32) przy ekspozycji na doustną terbinafinę. Badania na zwierzętach (szczury i króliki) nie wykazały działań embriotoksycznych ani teratogennych nawet przy dawkach do 23-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u modeli zwierzęcych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Nastrol 1 mg
Przedkliniczne badania anastrozolu wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka w zakresie toksyczności, mutagenności oraz teratogenności przy dawkach klinicznych. Toksyczność ostra ujawniała się jedynie przy bardzo wysokich dawkach: mediana dawki śmiertelnej u gryzoni wynosiła >100 mg/kg mc./dobę doustnie i 50 mg/kg mc./dobę dootrzewnowo, a u psów >45 mg/kg mc./dobę doustnie. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach stosowano dawki 1-5 mg/kg mc./dobę, przy których obserwowano jedynie efekty farmakologiczne i indukcję enzymów, bez zmian zwyrodnieniowych. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność u samców szczurów był przemijający, natomiast u samic dawki ≥0,02 mg/kg mc./dobę powodowały znaczącą, odwracalną niepłodność oraz zwiększoną utratę zarodków. Teratogenność nie została potwierdzona, choć odnotowano powiększenie łożyska u szczurów i poronienia u królików przy dawkach do 1,0 mg/kg mc./dobę i 0,2 mg/kg mc./dobę odpowiednio.
badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, chłoniak, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak tarczycy, indukcja enzymów, łagodny nowotwór jajnika, mediana dawki śmiertelnej, mięsak histiocytarny, niepłodność, nowotwór tkanki limfatycznej, nowotwór wątroby, polip śluzówki macicy, poronienie, powiększenie łożyska, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, utrata zarodków, wpływ na płodność, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności rozrodczych, zahamowanie aromatazy, zmiana zwyrodnieniowa, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Magne B6 forte 100 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Magne B6 Forte zawiera 100 mg jonów magnezu (w postaci magnezu cytrynianu) oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku (witaminy B6) w tabletce powlekanej. Dane kliniczne nie wykazały działania toksycznego ani teratogennego magnezu i witaminy B6 w dawkach zawartych w preparacie u kobiet ciężarnych, jednak ze względu na ostrożność stosowanie u tej grupy pacjentek jest zalecane wyłącznie w przypadku zdecydowanej konieczności, po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. W okresie laktacji zarówno magnez, jak i witamina B6 mogą być stosowane bezpiecznie, przy czym nie należy przekraczać dawki 20 mg pirydoksyny na dobę. Zawartość magnezu w mleku kobiet karmiących waha się od 15 do 64 mg/l (mediana 31 mg/l), a zalecane dzienne spożycie magnezu dla niemowląt wynosi 30 mg (0-6 miesięcy) oraz 75 mg (7-12 miesięcy). Dla witaminy B6 odpowiednia dawka dla niemowląt to około 0,1 mg/dobę.
chlorowodorek pirydoksyny, cytrynian magnezu, dawka pirydoksyny, działanie teratogenne, działanie teratogenne magnezu, działanie toksyczne, jon magnezu, karmienie piersią, laktacja, Magne B6 Forte, neurotoksyczność obwodowa, profil bezpieczeństwa leku, stężenie magnezu w mleku, suplementacja magnezu, tabletka powlekana, witamina B6, wpływ na płodność, wysokie dawki leku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tadalafil Teva 10 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Teva w dawce 10 mg nie jest wskazany do stosowania u kobiet, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Dostępne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu u kobiet ciężarnych są bardzo ograniczone, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego ani toksycznego na rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży, porodu oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa. Jednakże tadalafil przenika do mleka u zwierząt, co sugeruje potencjalne ryzyko dla niemowląt karmionych piersią, dlatego stosowanie leku w okresie laktacji jest przeciwwskazane.
analiza toksykologiczna, badania przedkliniczne, badanie farmakodynamiczne, ciąża, działanie teratogenne, karmienie piersią, parametry nasienia, planowanie potomstwa, płodność męska, poród, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, stężenie plemników, tadalafil, tadalafil w ciąży, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlator 20 mg + 10 mg
Preparat Amlator, zawierający atorwastatynę i amlodypinę, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności w testach in vitro i in vivo, a także nie wykazała działania rakotwórczego u szczurów. U myszy podawano dawki odpowiadające 6-11-krotnemu zwiększeniu AUC₀₋₂₄ względem dawek terapeutycznych u ludzi, co skutkowało występowaniem gruczolaka i raka wątrobowokomórkowego, jednak efekty te należy interpretować w kontekście wysokich dawek. Wpływ na płodność nie został stwierdzony u szczurów, królików i psów, natomiast przy dawkach toksycznych dla matek obserwowano szkodliwe działanie na płody oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Atorwastatyna przenika przez łożysko u szczurów, a jej stężenie w osoczu jest porównywalne do stężenia w mleku, choć brak jest danych dotyczących wydzielania do mleka ludzkiego.
amlodypina, atorwastatyna, bezylan, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak wątrobokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, mutageneza, mutagenność, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, spermatyda, testosteron, właściwości klastogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bortezomib medac 3,5 mg
Bortezomib medac (3,5 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) zawiera bortezomib w postaci estru kwasu boronowego z mannitolem. Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących stosowania bortezomibu u kobiet w ciąży oraz brak pełnych badań teratogenności, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży, chyba że korzyść terapeutyczna przewyższa potencjalne ryzyko. Badania na zwierzętach (szczury, króliki) nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na poród i rozwój pourodzeniowy. Konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji u kobiet i mężczyzn w wieku rozrodczym podczas terapii oraz przez 3 miesiące po jej zakończeniu. W przypadku terapii skojarzonej z talidomidem, który jest silnie teratogenny, należy przestrzegać programu zapobiegania ciąży Thalidomide. Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas leczenia bortezomibem z uwagi na potencjalne ryzyko działań niepożądanych u niemowląt.
antykoncepcja, badania niekliniczne, bortezomib, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, działanie teratogenne, kwas boronowy, maksymalna tolerowana dawka, Program Zapobiegania Ciąży, proszek do sporządzania roztworu, rozwój pourodzeniowy, terapia bortezomibem, terapia skojarzona z talidomidem, wada wrodzona, wiek rozrodczy, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lenalidomide Teva 15 mg
Lenalidomide Teva jest dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, zawierających mikronizowany lenalidomidu chlorowodorek uwodniony jako substancję czynną. Każda dawka charakteryzuje się precyzyjnie dobraną ilością lenalidomidu oraz różną zawartością sodu: odpowiednio 0,5 mg, 0,9 mg, 1,35 mg i 2,25 mg, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu. Kapsułki różnią się rozmiarem, kolorem osłonki oraz nadrukiem, co ułatwia identyfikację dawki i minimalizuje ryzyko błędu w podawaniu. Substancje pomocnicze, takie jak krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa i talk, zapewniają stabilność i odpowiednie właściwości fizykochemiczne leku. Osłonki kapsułek zawierają m.in. żelatynę, tytanu dwutlenek (E171) oraz barwniki, które odpowiadają za charakterystyczną kolorystykę poszczególnych dawek.
blister OPA/Aluminium/PVC, błona śluzowa, celuloza mikrokrystaliczna, działanie teratogenne, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, lenalidomid, lenalidomidu chlorowodorek, rękawiczki jednorazowe, szelak, tlenek żelaza, tlenek żelaza czarny, tytanu dwutlenek, wodorotlenek amonowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin/Tazobactam Noridem 2 g + 0,25 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne skojarzenia piperacyliny z tazobaktamem nie wykazały specyficznych zagrożeń dla ludzi przy wielokrotnym podawaniu. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań dotyczących potencjalnej rakotwórczości, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i myszach zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotów, opóźnione kostnienie, wady żeber oraz zmniejszenie masy ciała płodów i noworodków, a także zwiększoną śmiertelność okołoporodową, jednak efekty te korelowały z toksycznością matczyną, sugerując ich wtórny charakter.
badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, martwe urodzenie, piperacylina z tazobaktamem, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodka, śmiertelność noworodków, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmidon 40 mg + 12,5 mg
W badaniach przedklinicznych produktu leczniczego Telmidon (telmisartan 80 mg + hydrochlorotiazyd 25 mg) nie przeprowadzono dedykowanych testów dla tej konkretnej dawki, opierając się na danych z innych dawek oraz badaniach poszczególnych substancji czynnych. Badania na szczurach i psach wykazały, że dawki odpowiadające ekspozycji klinicznej nie wywoływały dodatkowych efektów toksycznych poza tymi obserwowanymi przy podawaniu telmisartanu i hydrochlorotiazydu osobno. Charakterystyczne zmiany toksykologiczne obejmowały hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), nerkowe (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny), hormonalne (wzrost aktywności reniny), strukturalne w nerkach (hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego) oraz uszkodzenia śluzówki żołądka, które można było ograniczyć poprzez podawanie roztworów soli i izolację zwierząt. U psów obserwowano rozszerzenie i zanik kanalików nerkowych, co wiązano z farmakologiczną aktywnością telmisartanu jako antagonisty receptora angiotensyny II.
antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, fetotoksyczność, genotoksyczność, hemodynamika nerek, hemoglobina i hematokryt, hydrochlorotiazyd, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanalik nerkowy, renina w osoczu, Telmidon, telmisartan, uszkodzenie śluzówki żołądka, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 25 mg
Lenalidomid wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej, z dawką letalną doustną przekraczającą 2000 mg/kg u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach (dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały ciężką toksyczność obejmującą utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofie układu chłonnego i szpiku. Niższe dawki (1-2 mg/kg/dobę przez rok) powodowały odwracalne zmiany w szpiku, łagodną leukopenię i atrofię grasicy, co koreluje z dawką stosowaną u ludzi. Wyniki te wskazują na istotny wpływ lenalidomidu na układ krwiotwórczy i limfatyczny, zgodny z jego mechanizmem działania.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt karcynogenny, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, profil toksyczności, rozwój zarodkowo-płodowy, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakterii, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, zapobieganie ciąży, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclo-Progynova 2 mg (białe), 2 mg + 0,5 mg (jasnobrązowe)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Cyclo-Progynova, zawierającego estradiol walerianian oraz lewonorgestrel, nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności ani potencjału rakotwórczego przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi. Badania wielokrotnego podania oraz ocena mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego działania obu składników aktywnych. Szczególnie istotne jest, że lewonorgestrel nie wykazał działania teratogennego ani wirylizującego na płody żeńskie, a estradiol walerianian nie wpływał na fizjologiczne stężenia estradiolu w osoczu, co wskazuje na niski profil ryzyka dla płodu przy jednoczesnym zachowaniu zasady ostrożności w stosowaniu produktu w ciąży.
17β-estradiol, badanie in vitro, badanie in vivo, Cyclo-Progynova, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enancjomer aktywny farmakologicznie, estradiol walerianian, hormon płciowy, lewonorgestrel, norgestrel, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, stężenie estradiolu, toksyczność podania wielokrotnego, wirylizacja płodu, wpływ androgenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil STADA 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. U ciężarnych szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała zauważalnych efektów niepożądanych, a wartość AUC dla niezwiązanego tadalafilu była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg. Badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w kontekście reprodukcyjnym.
dane przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja farmakologiczna, genotoksyczność, płodność, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Atorva 20 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny, substancji czynnej Apo-Atorva, nie wykazały potencjału genotoksycznego ani mutagennego w testach in vitro i in vivo. W badaniach karcinogenności stwierdzono brak działania rakotwórczego u szczurów, natomiast u myszy przy ekspozycji na dawki 6-11 razy wyższe niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i psów oraz brak działania teratogennego. Jednakże przy wysokich dawkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karcinogenność, opóźnienie rozwoju, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cezarius 100 mg/ml
Lewetyracetam, stosowany w leczeniu przeciwpadaczkowym, wymaga szczególnej uwagi u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane farmakoepidemiologiczne z rejestrów ciąż obejmujące ponad 1000 kobiet stosujących lewetyracetam w monoterapii w pierwszym trymestrze nie wykazują jednoznacznie zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych, choć potencjalne działanie teratogenne nie jest całkowicie wykluczone. Terapia skojarzona zwiększa ryzyko wad wrodzonych, dlatego preferowana jest monoterapia, jeśli jest to możliwe klinicznie. W ciąży obserwuje się istotne zmniejszenie stężenia leku w osoczu, szczególnie w trzecim trymestrze, gdzie może spaść do 60% wartości wyjściowej, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania dawki, aby uniknąć zaostrzenia choroby podstawowej. Nagłe przerwanie leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko powikłań dla matki i płodu.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, choroba podstawowa, dane farmakoepidemiologiczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, leczenie przeciwpadaczkowe, lewetyracetam, model zwierzęcy, monoterapia, parametr farmakokinetyczny, płodność, przenikanie leku do mleka, stężenie leku w osoczu, trzeci trymestr, wada wrodzona, zmiana fizjologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumatriptan Medical Valley 50 mg
Sumatryptan przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały działania teratogennego, rakotwórczego ani genotoksycznego, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i królikach, nie stwierdzono istotnych wad rozwojowych płodów ani uszkodzeń materiału genetycznego. Szczególnie istotne jest to, że sumatryptan nie indukuje wad wrodzonych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inseminacja, margines bezpieczeństwa, płodność, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, śmiertelność płodów, sumatryptan, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iluvien 190 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fluocynolonu acetonidu, substancji czynnej implantu ILUVIEN, wykazały działanie teratogenne po podaniu ogólnoustrojowym u myszy i królików, co jest charakterystyczne dla glikokortykosteroidów. Jednakże podanie do ciałka szklistego znacząco zmienia profil bezpieczeństwa, co potwierdzają badania farmakokinetyczne wskazujące na praktycznie niewykrywalne stężenia leku w krążeniu ogólnoustrojowym, minimalizując ryzyko działań systemowych. Brak jest natomiast szczegółowych danych dotyczących potencjalnego działania mutagennego oraz rakotwórczego fluocynolonu acetonidu w kontekście podania do ciała szklistego, a także pełnej dokumentacji wpływu na rozwój organizmów.
- Leksykon substancji czynnych
Metoprolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, nie ujawniając działania genotoksycznego ani teratogennego. W dwuletnich badaniach na szczurach stosowano dawki do 800 mg/kg mc./dobę (41-krotnie wyższe niż dawka terapeutyczna w przeliczeniu na mg/m²) bez wykrycia działania rakotwórczego. Podobnie, w badaniach na myszach (do 750 mg/kg mc./dobę, 18-krotnie wyższe niż dawka terapeutyczna) nie stwierdzono wzrostu nowotworów złośliwych, choć odnotowano zwiększoną częstość łagodnych gruczolaków płuc u samic w jednym z badań. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcji fizjologicznych po podaniu metoprololu, a toksyczność po podaniu wielokrotnym nie wskazuje na ryzyko przy stosowaniu dawek terapeutycznych.
beta-adrenolityk, Betaloc ZOK, Beto ZK, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak płuc, makrofag piankowy, metoprolol, nowotwór złośliwy, przepływ krwi przez łożysko, przepływ krwi w pępowinie, toksyczność metoprololu, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zahamowanie wzrostu płodu, zgon poporodowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Presartan H 100 mg + 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Presartan H, zawierającego 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 6 miesięcy, wykazały zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu, oraz wzrost stężenia azotu mocznikowego w surowicy. Zaobserwowano również zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych. W obrębie przewodu pokarmowego stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki i krwotoki, głównie związane z komponentem losartanowym.
azot mocznikowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, krwotok, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, nefrotoksyczność, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametry czerwonokrwinkowe, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ganciclovir Accord 500 mg
Ganciclovir Accord to proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji zawierający 500 mg gancyklowiru sodowego w każdej fiolce. Po rekonstytucji 10 ml wody do wstrzykiwań, stężenie wynosi 50 mg/ml, a zalecane stężenie roztworu do infuzji po rozcieńczeniu nie powinno przekraczać 10 mg/ml. Roztwór ma pH zasadowe (10,8–11,4) i zawiera około 46 mg sodu na fiolkę, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Proces przygotowania wymaga ostrożności ze względu na potencjalne działanie teratogenne i karcynogenne gancyklowiru, z koniecznością unikania kontaktu ze skórą, błonami śluzowymi oraz inhalacji proszku. Do rekonstytucji używa się wyłącznie wody do wstrzykiwań, bez parabenów, a po przygotowaniu roztwór powinien być klarowny i bezbarwny.
działanie teratogenne, fiolka, gancyklowir, guma chlorobutylowa, koncentrat roztworu do infuzji, liofilizat, mleczan, odczyn zasadowy, paraben, parahydroksybenzoesan, rekonstytucja leku, roztwór glukozy, roztwór Ringera, stabilność roztworu, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne, zgodność farmaceutyczna