działanie teratogenne
Działanie teratogenne oznacza szkodliwy wpływ czynników zewnętrznych na rozwijający się płód, prowadzący do powstania wad wrodzonych. Czynniki teratogenne mogą zaburzać prawidłowy rozwój embrionu i płodu, szczególnie w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy kształtują się narządy płodu.
Do substancji o udokumentowanym działaniu teratogennym należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, narkotyki, metale ciężkie, a także czynniki fizyczne (promieniowanie jonizujące) oraz niektóre infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Wpływ teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz okresu rozwoju płodu.
W praktyce klinicznej istotna jest klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) określająca potencjalne ryzyko teratogenne. Lekarz przepisujący leki kobietom w wieku rozrodczym powinien zawsze rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach. Niektóre substancje teratogenne mogą powodować poważne malformacje nawet przy jednorazowej ekspozycji w krytycznym okresie rozwoju.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa preparatu Gastal, zawierającego 450 mg glinu wodorotlenku z magnezem węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku, są ograniczone. Brak jest szczegółowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej po podaniu doustnym tych związków, a także standardowych testów toksykologicznych dla kompleksu glinu wodorotlenku z magnezem węglanem i magnezu wodorotlenku w formie stosowanej w preparacie. Dostępne badania nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego związków glinu zawartych w produkcie, co potwierdza brak istotnych zagrożeń w tym zakresie.
badanie przedkliniczne, badanie rozrodczości, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność, rozwój embrionalny, środek zobojętniający, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność zarodkowo-płodowa, właściwość rakotwórcza, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, bez działania mutagennego, embriotoksycznego czy teratogennego. Inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, mogą jednak opóźniać rozwój płodu, prowadząc do wad wrodzonych i zwiększonej śmiertelności okołoporodowej u gryzoni i królików. Indapamid, nawet w dawkach 40-8000 razy przekraczających terapeutyczne, wykazuje nasilenie działania moczopędnego, bez mutagenności, karcynogenności czy wpływu na płodność. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, zwłaszcza żołądkowo-jelitową u psów i toksyczność dla matek u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie większych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) u szczurów i myszy powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, ale nie wpływała na płodność przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego dla żadnej z substancji.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, obwodowy rozkurcz naczyń, ostra toksyczność, śmierć płodu, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła peryndoprylu, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Quator 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Quator, wymaga szczególnej ostrożności przy przepisywaniu kobietom w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiącym piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania tadalafilu w ciąży są ograniczone, jednak badania na zwierzętach nie wykazały teratogennego ani toksycznego wpływu na rozwój zarodka, płodu czy przebieg porodu. Mimo to, ze względu na brak wystarczających danych u ludzi, zaleca się unikanie stosowania tadalafilu w ciąży, a lekarz powinien omówić z pacjentką potencjalne ryzyko i korzyści oraz rozważyć alternatywne metody leczenia. W kontekście karmienia piersią, tadalafil przenika do mleka matki, co może stanowić zagrożenie dla dziecka, dlatego stosowanie leku w tym okresie jest kategorycznie odradzane, a w razie konieczności terapii należy rozważyć czasowe przerwanie karmienia.
badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, działanie teratogenne, farmakodynamika, karmienie piersią, metody leczenia alternatywnego, płód, przenikanie leku do mleka, rozwój pourodzeniowy, stężenie plemników, stosunek korzyści do ryzyka, tadalafil, toksykologia, zaburzenia płodności, zarodek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ryaltris 600 mcg + 25 mcg/dawkę
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Ryaltris, zawierającego olopatadynę i mometazonu furoinian, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Olopatadyna nie wykazała działania genotoksycznego, rakotwórczego ani toksycznego wpływu na rozród, choć w wysokich dawkach doustnych zaobserwowano zmniejszony wzrost potomstwa i przenikanie substancji do mleka szczurów. Mometazonu furoinian, typowy dla glikokortykosteroidów, nie wykazał działania androgennego ani estrogennego, jednak w dużych dawkach doustnych (56-280 mg/kg mc./dobę) powodował opóźnienie rozwoju układu rozrodczego i działanie klastogenne in vitro, bez oczekiwanego działania mutagennego w dawkach terapeutycznych.
aerozol donosowy, agenezja pęcherzyka żółciowego, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja endokrynologiczna, genotoksyczność, glikokortykosteroid, model zwierzęcy, opóźnione kostnienie, podanie donosowe, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, przenikanie substancji do mleka, przepuklina pępkowa, rozszczep podniebienia, test toksykologiczny, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie chromosomów, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Amara 7,5 g/15 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne laktulozy wykazały jej niski profil toksyczności, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania tej substancji. Analizy obejmowały toksyczność ostrą, podostrą oraz przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt, bez istotnych negatywnych efektów toksycznych na tkanki i narządy. Obserwowane działania niepożądane były związane głównie z fizjologicznym efektem pęcznienia treści pokarmowej, a nie z bezpośrednim działaniem toksycznym laktulozy, co podkreśla jej korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście układu pokarmowego.
badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, laktuloza, laktuloza ciekła, pęcznienie treści pokarmowej, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, właściwość teratogenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kleder 15 mg
Lenalidomid (lek Kleder) dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg, z różną zawartością laktozy (od 107 mg do 214 mg w zależności od dawki). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na lenalidomid lub składniki pomocnicze, w tym laktozę, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ze względu na silne działanie teratogenne, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych wymogów programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji i regularne testy ciążowe co 4 tygodnie przed, w trakcie i po terapii.
antykoncepcja, ciąża, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakoterapia, kapsułka twarda, Kleder, laktoza, lenalidomid, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, opcja terapeutyczna, Program Zapobiegania Ciąży, substancja pomocnicza, teratogenność lenalidomidu, test ciążowy, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Stada 150 mg
Pregabalina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, potwierdzając tolerancję dawek odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów i małp zaobserwowano efekty neurologiczne, takie jak zmniejszenie aktywności ruchowej, nadmierna aktywność oraz ataksja, zgodne z farmakologicznym działaniem leku na ośrodkowy układ nerwowy. W dawkach co najmniej 5-krotnie przekraczających maksymalne dawki kliniczne u ludzi odnotowano u starszych szczurów albinotycznych zwiększoną częstość zaniku siatkówki. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a toksyczność płodów pojawiła się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Podobnie, niekorzystny wpływ na płodność i męskie narządy rozrodcze obserwowano wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi, a efekty te miały charakter przemijający i nie są uznawane za klinicznie istotne.
ataksja, badanie toksyczności, bruksizm, działanie teratogenne, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna, toksyczność u młodych zwierząt, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Azotan mikonazolu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Azotan mikonazolu, obecny w preparatach takich jak Daktarin krem i puder leczniczy (20 mg/g), charakteryzuje się minimalną absorpcją przez skórę (<1%), co stanowi istotny czynnik bezpieczeństwa w okresie ciąży. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak w dużych dawkach substancja ta wykazywała toksyczność płodową. W związku z tym, przed zastosowaniem azotanu mikonazolu u kobiet ciężarnych, konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka, prowadzona przez lekarza i omówiona z pacjentką.
absorpcja ogólnoustrojowa, absorpcja przezskórna, azotan mikonazolu, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, Daktarin krem, działanie teratogenne, karmienie piersią, medycyna oparta na dowodach, przenikanie do mleka matki, puder leczniczy, stosowanie miejscowe, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdomed Muko 225 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne erdosteiny, substancji czynnej leku Erdomed Muko, wykazały jej niski profil toksyczny. Wartości LD50 przekraczały 5000 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym i dootrzewnowym oraz 3500 mg/kg przy podaniu dożylnym u myszy i szczurów. W badaniach podostrych i długookresowych (do 26 tygodni) nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 200 mg/kg/dobę u psów, z wyjątkiem nieznacznych zmian w wątrobie przy dawce 400 mg/kg/dobę u psów. Nie zaobserwowano toksycznego wpływu na kluczowe narządy, a działania niepożądane OUN pojawiały się jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie i dootrzewnowo). Tolerancja miejscowa była dobra, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania erdosteiny.
aberracja chromosomowa, aminokwas, dawka letalna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hipotermia, karcynogen, limfocyt, obraz histologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rekombinacja mitotyczna, stężenie białka w osoczu, struktura cząsteczkowa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Gerocilan, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny potencjalnego działania rakotwórczego i wpływu na reprodukcję. W badaniach teratogennych, embriotoksycznych i fetotoksycznych na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój płodów. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego na szczurach dawka 30 mg/kg mc./dobę, odpowiadająca ekspozycji AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg, nie wywołała zauważalnych efektów niepożądanych. Ponadto, badania płodności u szczurów obu płci nie wykazały zaburzeń parametrów rozrodczych przy wielokrotnie wyższych dawkach niż stosowane u ludzi.
badania farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xanax SR 2 mg
Stosowanie alprazolamu, zwłaszcza w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Xanax SR), u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Dane epidemiologiczne są niejednoznaczne: ekspozycja w pierwszym trymestrze nie wykazuje istotnego wzrostu wad rozwojowych, choć niektóre badania wskazują na dwukrotny wzrost ryzyka rozszczepów wargi i podniebienia. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie dużych dawek może prowadzić do ograniczenia ruchów płodu i zmiennego rytmu serca, co wymaga monitorowania. Podawanie alprazolamu pod koniec ciąży, nawet w małych dawkach, może wywołać u noworodka zespół dziecka wiotkiego (hipotonia osiowa, trudności ze ssaniem, słaby przyrost masy ciała), utrzymujący się do 3 tygodni. Wysokie dawki mogą powodować depresję oddechową, bezdech i hipotermię, a także objawy odstawienia (nadpobudliwość, drżenie) po kilku dniach od urodzenia.
alprazolam, benzodiazepiny, bezdech, depresja oddechowa, działanie teratogenne, ekspozycja na benzodiazepiny, hipotermia, hipotonia osiowa, karmienie piersią, napięcie mięśniowe, okres półtrwania, rozszczep wargi i podniebienia, sedacja, trymestr ciąży, układ nerwowy, wada rozwojowa, zespół dziecka wiotkiego, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fanipos 50 mcg/dawkę donosową
Przeprowadzone badania przedkliniczne flutykazonu propionianu, substancji czynnej preparatu Fanipos, potwierdziły, że jego profil bezpieczeństwa jest zgodny z charakterystyką silnych kortykosteroidów. Efekty toksyczne, w tym działania na rozród i rozwój płodu, pojawiały się wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane 50 μg/dawkę donosową, co minimalizuje ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej w standardowej terapii. Ponadto, brak działania mutagennego w testach in vitro i in vivo oraz brak potencjału rakotwórczego w badaniach długoterminowych na modelach zwierzęcych podkreśla bezpieczeństwo stosowania leku w przewlekłej terapii donosowej.
aerozol donosowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie teratogenne, flutykazon propionian, genotoksyczność, karcynogenność, kortykosteroid donosowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja uczuleniowa, silny kortykosteroid, terapia donosowa, toksyczność ogólnoustrojowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. Bisoprolol fumaran nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszeniem masy ciała, zmniejszoną ilością przyjmowanego pokarmu oraz działaniami toksycznymi na zarodek i płód, takimi jak zwiększona resorpcja płodu, zmniejszona masa urodzeniowa i opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności po doustnym podaniu u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych dawki tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp. Zaobserwowano zmiany w stężeniach elektrolitów i morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawkach dobowych do 250 mg/kg/d, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, elektrolity osocza, farmakodynamika, genotoksyczność, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, potencjał mutagenny, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Xanconalon, zawierającego oksykodon chlorowodorek (5 mg) i nalokson chlorowodorek (2,5 mg), wykazały brak istotnego toksycznego wpływu na reprodukcję przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. nie wpływał negatywnie na płodność szczurów, rozwój zarodków ani indukcję wad rozwojowych, choć w badaniach na królikach przy dawce 125 mg/kg mc. zaobserwowano zwiększoną częstość występowania 27. kręgu podkrzyżowego i dodatkowej pary żeber, co wiązało się z toksycznością u matek. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg mc., a wyższe dawki (6 mg/kg mc.) powodowały zmniejszenie masy ciała potomstwa, związane z toksycznością u matek. Nalokson w bardzo wysokich dawkach (800 mg/kg mc.) nie wykazywał teratogenności ani toksyczności zarodkowej, jednak powodował zwiększoną śmiertelność noworodków szczurów, bez wpływu na rozwój i zachowanie przeżyłych osobników.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karcynogenność, klastogenność, mutagenność, nalokson chlorowodorek, NOAEL, oksykodon chlorowodorek, potencjał rakotwórczy, rozwój fizyczny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – APAP dla dzieci FORTE smak malinowy 40 mg/ml
Paracetamol, zawarty w produkcie APAP dla dzieci FORTE smak malinowy (40 mg/ml, zawiesina doustna), może być stosowany u kobiet w ciąży pod warunkiem wyraźnych wskazań klinicznych, przy zachowaniu zasad minimalizacji dawki, czasu i częstotliwości podawania. Dane kliniczne nie wykazują teratogenności ani toksyczności dla płodu, jednak badania epidemiologiczne dotyczące wpływu na rozwój układu nerwowego dziecka pozostają niejednoznaczne. Istotne jest, aby paracetamol nie był łączony z innymi lekami w trakcie ciąży ze względu na brak potwierdzonego bezpieczeństwa takich kombinacji. W 1 ml zawiesiny znajduje się 40 mg paracetamolu, a pełna strzykawka dozująca 5 ml i 6 ml zawiera odpowiednio 200 mg i 240 mg substancji czynnej.
APAP dla dzieci FORTE, badanie farmakokinetyczne, cukrzyca ciążowa, działanie teratogenne, efekt niepożądany, ekspozycja in utero, glikol propylenowy, karmienie piersią, ocena korzyści i ryzyka, paracetamol, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój układu nerwowego, substancja czynna, toksyczność płodowa, wada rozwojowa, wskazanie kliniczne, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabinum Glenmark 500 mg
Przedkliniczne badania kapecytabiny wykazały charakterystyczną toksyczność po wielokrotnym podaniu u małp Cynomolgus i myszy, obejmującą układ pokarmowy, limfatyczny i krwiotwórczy, z odwracalnym charakterem zmian. Zaobserwowano również toksyczność skórną, natomiast nie stwierdzono uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego ani wątroby. W zakresie układu sercowo-naczyniowego, dożylne podanie dawki 100 mg/kg u małp powodowało wydłużenie odstępów PR i QT w EKG, co nie występowało przy podawaniu doustnym w dawce 1379 mg/m²/dobę. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach nie wykazały działania karcynogennego kapecytabiny, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe leku.
5-fluorouracyl, analog nukleozydowy, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, elektrokardiogram, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność skórna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Kofeina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kofeina, często stosowana w preparatach leczniczych w połączeniu z innymi substancjami, wykazuje względne bezpieczeństwo w dawkach terapeutycznych. Wartości LD50 różnią się w zależności od gatunku i drogi podania: u królików LD50 po podaniu podskórnym wynosi >265 mg/kg mc., u szczurów doustnie 192 mg/kg mc., a dla dorosłych ludzi dawka toksyczna przekracza 1 g, z dawką śmiertelną w zakresie 5-20 g (inne źródła podają 18-50 g). Doniesienia o zatruciach śmiertelnych obejmują dawki 500 mg doustnie i 3,2 g dożylnie. Dane przedkliniczne dotyczące mutagenności są niejednoznaczne; kofeina wykazuje mutagenność in vitro w niektórych modelach, ale nie w testach na Salmonella typhimurium i Escherichia coli. Badania in vivo na zwierzętach nie potwierdzają istotnego potencjału mutagennego ani rakotwórczego przy dawkach terapeutycznych (np. do 102 mg/kg mc. u szczurów i 55 mg/kg mc. u myszy). Kofeina może nasilać genotoksyczność innych mutagenów i zwiększać formację mikrojąder u myszy z niedoborem folianów, jednak nie wykazuje klastogenicznego działania w testach mikrojądrowych ani aberracji chromosomalnych in vitro przy stężeniach terapeutycznych.
aberracja chromosomalna, badanie mikrobiologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie klastogeniczne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ektrodaktylia, interakcja farmakodynamiczna, klastocyt, LD50, poronienie spontaniczne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewodu pokarmowego, wada wrodzona, właściwości mutagenne, wymiana siostrzanych chromatyd, zaburzenie kostnienia szkieletu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Herpex 50 mg/g
Produkt leczniczy Herpex, zawierający 50 mg/g acyklowiru w formie kremu, charakteryzuje się minimalną absorpcją ogólnoustrojową, co implikuje niskie ryzyko wpływu na płodność u kobiet w wieku rozrodczym. Dane przedkliniczne oraz rejestry ciążowe nie wykazują zwiększonej częstości wad wrodzonych ani charakterystycznych teratogennych efektów acyklowiru stosowanego miejscowo. W badaniach na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowych dawkach, choć w niestandardowych testach na szczurach odnotowano wady rozwojowe przy toksycznych dawkach podskórnych, co jednak ma ograniczone znaczenie kliniczne w kontekście miejscowego stosowania kremu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlessa 8 mg + 5 mg
Substancje czynne leku Amlessa, peryndopryl i amlodypina, wykazują korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Peryndopryl, podawany doustnie w badaniach przewlekłej toksyczności na szczurach i małpach, wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek, bez potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Badania reprodukcyjne na różnych gatunkach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, choć inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zmiany morfologiczne nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową. Peryndopryl nie wpływał negatywnie na płodność szczurów.
amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, peryndopryl i amlodypina, płodność zwierząt, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, uszkodzenie materiału genetycznego, zniekształcenie dystalne szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CitraFleet (0,01 g + 3,5 g + 10,97 g)/160 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku CitraFleet, zawierającego pikosiarczan sodu, wykazały brak działania teratogennego przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i królików, co potwierdza brak wad rozwojowych u płodów. Jednakże, przy tych wysokich dawkach zaobserwowano działanie embriotoksyczne, wskazujące na negatywny wpływ na rozwój zarodków. Dodatkowo, podawanie pikosiarczanu sodu w dawkach do 10 mg/kg mc./dobę w późniejszych fazach ciąży i okresie laktacji u szczurów skutkowało zmniejszeniem masy ciała potomstwa oraz obniżeniem wskaźnika przeżywalności, co sugeruje potencjalne ryzyko dla rozwoju młodych osobników w tych okresach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polopiryna C 500 mg + 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Polopiryny C, zawierającej 500 mg kwasu acetylosalicylowego i 200 mg kwasu askorbowego, wykazały brak działania rakotwórczego w badaniach długoterminowych na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni) oraz brak mutagenności w teście Amesa. Niemniej jednak, obserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co wskazuje na potencjalne ryzyko genotoksyczności w specyficznych warunkach. W zakresie wpływu na reprodukcję, kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie teratogenne, embriotoksyczne oraz fetotoksyczne, powodując zaburzenia zagnieżdżenia, trudności w uczeniu się potomstwa oraz hamowanie owulacji u szczurów, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu leku w okresie ciąży.
aberracja chromosomalna, działanie antyagregacyjne, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, potencjał mutagenny, śpiączka, stężenie kwasu salicylowego, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, wrzód żołądka, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amiodaron Accord 30 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności amiodaronu wykazały istotne zmiany narządowe, w tym zwłóknienie i fosfolipidozę płuc u chomików, szczurów i psów, co wiąże się z powstawaniem wolnych rodników i zaburzeniami mitochondrialnej produkcji energii. Hepatotoksyczność stwierdzono u szczurów, psów, świń i pawianów. Amiodaron wpływa również na metabolizm lipidów poprzez modulację stężeń hormonów tarczycy w osoczu. Testy genotoksyczności in vitro (test Amesa) i in vivo (test mikrojądrowy na komórkach szpiku myszy) były negatywne, co wskazuje na brak bezpośredniego działania mutagennego. Chlorowodorek amiodaronu wykazuje silne właściwości fototoksyczne, generując cytotoksyczne wolne rodniki pod wpływem promieniowania UV, co może prowadzić do uszkodzeń DNA i potencjalnych skutków fotokarcynogennych, choć mechanizmy te nie zostały jeszcze w pełni zbadane eksperymentalnie.
amiodaron, badanie toksyczności, chlorowodorek amiodaronu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fosfolipidoza, fotokarcynogenność, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, guz pęcherzykowy tarczycy, hepatotoksyczność, mechanizm epigenetyczny, rozrost pęcherzykowy tarczycy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie płuc, uszkodzenie wątroby, wolne rodniki, zwłóknienie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ampril 5 mg tabletki 5 mg
Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz niewskazany w pierwszym trymestrze ze względu na ryzyko teratogenności i poważnych powikłań u płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia kości czaszki. U noworodków narażonych na działanie ramiprylu w okresie ciąży obserwuje się ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego oraz hiperkaliemii. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej ramipryl, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie. Zaleca się także szczegółowe badania ultrasonograficzne płodu, w tym ocenę nerek, czaszki oraz ilości płynu owodniowego, a po porodzie ścisłą obserwację noworodka pod kątem parametrów nerkowych, ciśnienia tętniczego i elektrolitów.
Ampril, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne nerek, beta-bloker, ciśnienie tętnicze, diureza, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, labetalol, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nefrolog dziecięcy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nifedypina, oliguria, opóźnienie kostnienia czaszki, perinatologia, pierwszy trymestr ciąży, ramipryl, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imigran 50 mg
Przedkliniczne badania sumatryptanu, substancji czynnej leku Imigran, wykazały brak działania teratogennego zarówno in vitro, jak i na modelach zwierzęcych, w tym królikach, gdzie odnotowano jedynie sporadyczne przypadki śmiertelności płodów bez cech teratogenności. Ocena potencjału karcynogennego i genotoksycznego sumatryptanu nie wykazała ryzyka indukcji nowotworów ani uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach na szczurach, doustne podanie sumatryptanu w dawkach powodujących około 200-krotne stężenie leku w osoczu w porównaniu do stężenia terapeutycznego u ludzi (po doustnym podaniu 100 mg) skutkowało zmniejszeniem zdolności do inseminacji, natomiast podanie podskórne przy stężeniu około 150-krotnie wyższym nie wykazało takiego efektu, co sugeruje istotną rolę drogi podania w wpływie na płodność.
badanie in vitro, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, efekt niepożądany, genotoksyczność, inseminacja, podanie podskórne, potencjał karcynogenny, rozwój zarodka i płodu, śmiertelność płodu, stężenie leku w osoczu, stężenie terapeutyczne, sumatryptan, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Deprexolet 30 mg
Mianseryna, dostępna w postaci tabletek powlekanych Deprexolet w dawkach 10 mg i 30 mg, przenika przez łożysko w niewielkim stopniu, co jest istotne przy ocenie stosunku korzyści do ryzyka u kobiet w ciąży. Dotychczasowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak brak jest odpowiednio kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych. Decyzja o zastosowaniu mianseryny w ciąży powinna być indywidualna i oparta na przewadze korzyści terapeutycznych dla matki nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Tabletki zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na sztukę, co należy uwzględnić u pacjentek z nadciśnieniem lub obrzękami w ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pricoron 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z argininą, substancji czynnej leku Pricoron, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności przewlekłej są nerki, z obserwowanymi uszkodzeniami odwracalnymi u szczurów i małp po podaniu doustnym. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do wywoływania mutacji genetycznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, jednakże jako inhibitor ACE, lek może wywoływać opóźnienie rozwoju płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek płodu oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową, co jest charakterystyczne dla całej grupy farmakologicznej i stanowi podstawę przeciwwskazań do stosowania w ciąży.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, mutacja genetyczna, peryndopryl z argininą, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, regeneracja tkanki nerkowej, śmierć płodu, toksyczność, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, uszkodzenie nerek płodu, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ACC 200 mg
Acetylocysteina, substancja czynna preparatu ACC 200 mg w tabletkach musujących, wymaga ostrożności podczas stosowania u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży oraz laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są niewystarczające, dlatego decyzja o terapii powinna opierać się na analizie stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka dla płodu. Badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród czy rozwój pourodzeniowy potomstwa. Jednak ze względu na brak danych klinicznych, stosowanie preparatu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. Podobne zalecenia dotyczą kobiet karmiących piersią, gdzie brak jest danych o przenikaniu acetylocysteiny do mleka i ekspozycji dziecka na lek.
acetylocysteina, acetylocysteina w ciąży, badanie przedkliniczne, cukrzyca ciążowa, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję czynną, laktacja, lek w okresie ciąży, mleko kobiece, model zwierzęcy, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, płodność, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, substancja pomocnicza, tabletki musujące - Leksykon substancji czynnych
Czynnik grasiczy X – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Czynnik grasiczy X (Thymostimulinum, Thymus Factor X) w preparacie TFX (10 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i laktacji. Dostępne dane kliniczne są niewystarczające do oceny bezpieczeństwa stosowania w ciąży, a badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały potencjalne działanie teratogenne. W związku z tym lekarz powinien dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed podjęciem decyzji o terapii u kobiet ciężarnych. W okresie laktacji brak jest danych dotyczących przenikania czynnika do mleka kobiecego oraz wpływu na dziecko, co skutkuje zaleceniem unikania stosowania TFX u kobiet karmiących piersią lub rozważeniem przerwania karmienia podczas terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ovamex 0,25 mg/0,5 ml
Octan ganireliksu, substancja czynna Ovamex (0,25 mg/0,5 ml), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Oceny farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły klinicznie istotnych zmian histopatologicznych, biochemicznych ani hematologicznych. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału ganireliksu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomowa, antagonista GnRH, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hormon uwalniający gonadotropinę, niepłodność, octan ganireliksu, ośrodkowy układ nerwowy, Ovamex, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, reprodukcja, resorpcja płodu, syntetyczny dekapeptyd, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Vilpin Combi zawiera peryndopryl tozylan oraz amlodypiny bezylan, których dane przedkliniczne wskazują na specyficzny profil bezpieczeństwa. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek w badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów i małp, bez działania mutagennego in vitro i in vivo oraz bez potencjału embriotoksycznego czy teratogennego. Niemniej, jako inhibitor konwertazy angiotensyny, może powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zgon płodu, wady wrodzone, zmiany nerkowe oraz zwiększoną umieralność okołoporodową. Peryndopryl nie wpływa negatywnie na płodność u szczurów, a długoterminowe badania nie wykazały jego potencjału rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, amlodypiny bezylan, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, mutagenność punktowa, peryndopryl tozylan, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, testosteron, toksyczność peryndoprylu, toksyczność przewlekła peryndoprylu, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alocutan 20 mg
Minoksydyl w postaci aerozolu na skórę (Alocutan 20 mg/ml) posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które muszą być skrupulatnie ocenione przed rozpoczęciem terapii. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na minoksydyl lub substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (199 mg/ml) i etanol (494 mg/ml). Nie należy stosować go jednocześnie z opatrunkami okluzyjnymi ani innymi miejscowymi lekami na owłosioną skórę głowy, ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i działań niepożądanych. Ponadto, preparat jest niewskazany w przypadku nagłej, nierównomiernej utraty włosów, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i przenikanie do mleka matki. Minoksydyl nie powinien być stosowany na skórę głowy z łuszczycą, poparzeniami słonecznymi, świeżo ogoloną powierzchnią oraz uszkodzeniami skóry, które mogą zaburzać prawidłowe wchłanianie leku.
aerozol na skórę, Alocutan, atopowe zapalenie skóry, bliznowacenie, działanie niepożądane, działanie teratogenne, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczyca skóry głowy, łysienie androgenowe, łysienie bliznowaciejące, łysienie plackowate, minoksydyl, nadwrażliwość na minoksydyl, nagła utrata włosów, opatrunek okluzyjny, poparzenie słoneczne, substancja pomocnicza, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plerixafor MSN 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pleryksaforu wykazały, że podanie pojedynczej dawki podskórnej u gryzoni powoduje przemijające objawy neurologiczne, takie jak ataksja, sedacja, duszność i kurcze mięśniowe, przy ekspozycji ogólnoustrojowej zbliżonej do klinicznej u ludzi. W badaniach wielokrotnego podawania obserwowano leukocytozę, hiperkalcurię i hipermagnezurę, powiększenie śledziony oraz krwiotworzenie pozaszpikowe w wątrobie i śledzionie u psów i szczurów, przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej. Badania na młodych zwierzętach potwierdziły podobny profil toksyczności, z marginesem bezpieczeństwa co najmniej 18-krotnym względem maksymalnej dawki pediatrycznej. In vitro pleryksafor w stężeniu 5 µg/mL wykazuje powinowactwo do receptorów presynaptycznych (kanały wapniowe typu N, potasowe SKCa, receptory H3, M1/M2, α1B/α2C, Y/Y1, NMDA), jednak kliniczne znaczenie tych interakcji pozostaje nieokreślone.
badanie genotoksyczności, cewiak nerwowy, chłoniak nieziarniczy, duszność, działanie teratogenne, działanie uspokajające, ekspozycja ogólnoustrojowa, glejak, hematopoeza, kanał potasowy SKCa, kanał wapniowy typu N, krwiotworzenie pozaszpikowe, leukocyt, mechanizm farmakodynamiczny, naczyniotworzenie, ostra białaczka limfoblastyczna, pleryksafor, potencjał kancerogenny, receptor adrenergiczny, receptor histaminowy H3, receptor muskarynowy, receptor neuropeptydu, receptor NMDA, tachykardia, toksyczność ostra, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril Actavis 10 mg
Ramipril Actavis, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad rozwojowych. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej Ramipril Actavis, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia. U noworodków narażonych na działanie inhibitora ACE w ciąży obserwuje się ryzyko niewydolności nerek, hipotensji oraz hiperkaliemii, co wymaga ścisłej obserwacji i monitorowania parametrów nerkowych oraz elektrolitów.
ciśnienie tętnicze, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, kostnienie kości czaszki, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niewydolność nerek, oliguria, pierwszy trymestr ciąży, poziom potasu we krwi, ramipryl, terapia hipotensyjna, ultrasonografia czaszki płodu, ultrasonografia nerek płodu, wydalanie moczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Inventum 10 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadalafil Inventum, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, toksyczność, genotoksyczność oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, a toksykologiczne analizy po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych efektów niepożądanych przy przewlekłym stosowaniu. W badaniach na psach, którym podawano tadalafil w dawce 25 mg/kg mc./dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6 razy wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy bardzo wysokiej ekspozycji. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały ryzyka uszkodzenia DNA ani działania rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie przedurodzeniowe i pourodzeniowe, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kanalik nasienny, płodność, pole pod krzywą stężenia, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z propolisu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wyciąg z propolisu, obecny w maści Scaldex w ilości 30 mg/g, wykazuje potencjalne ryzyko wchłaniania do krwiobiegu, co jest szczególnie istotne u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Preparat zawiera również witaminę A syntetyczną (0,3 mg/g), której nadmierne dawki mogą wykazywać działanie teratogenne, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Z tego względu lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentkę o możliwych zagrożeniach, uwzględniając powierzchnię aplikacji maści i potencjalne przenikanie substancji przez łożysko lub do mleka matki.
bacytracyna, calendula officinalis, czynnik teratogenny, działanie teratogenne, laktacja, lanolina, łożysko, maść Scaldex, nalewka z nagietka, pierwszy trymestr ciąży, przeciwwskazanie, stan zapalny, stan zapalny brodawki sutkowej, wchłanianie do krwioobiegu, witamina A, witamina A syntetyczna, wpływ na płodność, wyciąg z propolisu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naproxen Aflofarm 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naproksenu wykazały brak działania teratogennego oraz karcynogennego w modelach zwierzęcych, co jest kluczowe dla oceny ryzyka stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym oraz w terapii długoterminowej. Analizy funkcji rozrodczych potwierdziły, że naproksen nie wpływa negatywnie na płodność, przebieg ciąży ani rozwój potomstwa, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. Wyniki te stanowią istotne dane dla lekarzy rozważających stosowanie naproksenu w różnych grupach pacjentów.
badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, LD50, model zwierzęcy, naproksen, ocena bezpieczeństwa, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, stosowanie długoterminowe, toksyczność ostra, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Salson 60 mg
W opiece nad pacjentkami z cukrzycą w wieku rozrodczym stosowanie gliklazydu wymaga szczególnej ostrożności. Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania gliklazydu w ciąży są ograniczone do mniej niż 300 przypadków, a badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, jednak ze względu na zasadę ostrożności zaleca się unikanie tego leku w okresie ciąży. Kluczowym elementem jest uzyskanie optymalnej kontroli glikemii przed koncepcją, co minimalizuje ryzyko wad wrodzonych u płodu. W trakcie ciąży doustne leki hipoglikemizujące, w tym gliklazyd, są niewskazane, a insulinoterapia pozostaje standardem leczenia. W przypadku planowanej ciąży zaleca się zmianę terapii na insulinę, a w przypadku nieplanowanej ciąży – natychmiastowe przejście na insulinę po jej potwierdzeniu.
- Leksykon substancji czynnych
Wapń pantotenian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapń pantotenian, będący źródłem kwasu pantotenowego (witamina B5), jest stosowany w preparatach farmaceutycznych, takich jak Vitaminum B compositum (5 mg/tabletka) oraz Calcium Pantothenicum Jelfa (100 mg/tabletka). Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji są ograniczone, jednak badania przeprowadzone na produkcie Vitaminum B compositum nie wykazały istotnych działań niepożądanych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego, embriotoksycznego, teratogennego ani kancerogennego przy dawkach terapeutycznych. Wapń pantotenian cechuje się zatem korzystnym profilem bezpieczeństwa w standardowych dawkach, co jest zgodne z jego rolą jako niezbędnego składnika odżywczego i witaminy z grupy B.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, Calcium Pantothenicum Jelfa, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, kwas pantotenowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA, Vitaminum B compositum, wapń pantotenian, witamina B5, witamina z grupy B - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroBetina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku AuroBetina, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów (6 miesięcy, dawki 2,5–120 mg/kg mc.) oraz szczurów albinosów (18 miesięcy, dawki do 500 mg/kg mc.) wykazały dobrą tolerancję i brak klinicznie istotnych efektów toksycznych. Nie zaobserwowano mutagenności ani działania rakotwórczego, a badania reprodukcyjne na królikach ciężarnych nie wykazały teratogenności. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego pojawiały się jedynie po dożylnym podaniu bardzo wysokich dawek (≥120 mg/kg mc.) u psów i pawianów, co jest dawką znacznie przekraczającą stosowane klinicznie.
betahistyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, struktura chromosomów, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ nerwowy, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acnatac (10 mg + 0,25 mg)/g
Lek Acnatac w postaci żelu zawiera klindamycynę (10 mg/g) oraz tretynoinę (0,25 mg/g) i jest przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę. Przedawkowanie może nastąpić zarówno przez nadmierną aplikację miejscową, jak i przypadkowe spożycie doustne. Objawy przedawkowania miejscowego obejmują silne zaczerwienienie, łuszczenie się skóry oraz dyskomfort w miejscu aplikacji, głównie z powodu działania tretynoiny. W przypadku znacznego wchłonięcia klindamycyny mogą pojawić się objawy ogólnoustrojowe, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka, wynikające z zaburzenia flory bakteryjnej jelit. Spożycie doustne żelu wiąże się z ryzykiem wystąpienia powyższych objawów oraz potencjalnym działaniem teratogennym tretynoiny, szczególnie u kobiet w wieku rozrodczym.
Acnatac, antybiotyk, aplikacja miejscowa, biegunka, ból brzucha, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, flora bakteryjna jelit, fosforan klindamycyny, leczenie objawowe, łuszczenie skóry, nudności, podrażnienie skóry, przedawkowanie miejscowe, reakcja skórna, rumień, świąd, tretynoina, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vivacor 6,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej preparatu Vivacor, przeprowadzone na szczurach i myszach wykazały brak działania rakotwórczego nawet przy dawkach do 75 mg/kg/dobę u szczurów (38-krotność MRHD) oraz 200 mg/kg/dobę u myszy (100-krotność MRHD). Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak właściwości mutagennych. Wpływ na płodność zaobserwowano jedynie przy dawkach toksycznych ≥ 200 mg/kg (≥ 100-krotność MRHD) u samic szczurów, manifestujący się osłabieniem aktywności reprodukcyjnej, zmniejszeniem liczby ciałek żółtych oraz zaburzeniami zagnieżdżania zarodka. Nie stwierdzono działania teratogennego, choć dawki powyżej 60 mg/kg (> 30-krotność MRHD) powodowały opóźnienia w rozwoju potomstwa.
anomalia strukturalna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, ciałko żółte, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, implantacja zarodka, maksymalna zalecana dawka dla ludzi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy karwedylolu, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tarivid 200 200 mg
Ofloksacyna, substancja czynna leku Tarivid 200, należy do grupy fluorochinolonów i jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko uszkodzenia chrząstek stawowych rozwijającego się płodu, mimo braku dowodów na teratogenność w badaniach na zwierzętach. Dane kliniczne dotyczące stosowania ofloksacyny w ciąży są ograniczone, a obserwacje nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani innych niekorzystnych efektów na przebieg ciąży. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz zalecenie skutecznej antykoncepcji podczas terapii, a w planowaniu ciąży rozważenie alternatywnych leków o lepszym profilu bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bendamustine Accord 2,5 mg/ml
Bendamustyna chlorowodorek jest cytotoksycznym lekiem przeciwnowotworowym o udokumentowanym działaniu embrio- i fetoletalnym, teratogennym oraz genotoksycznym, co stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania u kobiet w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. W przypadku konieczności terapii bendamustyną w ciąży lub zajścia w ciążę podczas leczenia, pacjentka powinna być poinformowana o ryzyku dla płodu, objęta ścisłą opieką lekarską oraz rozważona konsultacja genetyczna. Ze względu na potencjalne mutagenne i teratogenne działanie leku, zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym przed, w trakcie oraz przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu terapii, a u mężczyzn – w trakcie leczenia i przez minimum 3 miesiące po jego zakończeniu.
antykoncepcja, bendamustyna chlorowodorek, działanie cytotoksyczne, działanie embrioletalne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, konsultacja genetyczna, kriokonserwacja nasienia, lek przeciwnowotworowy, nieodwracalna bezpłodność, przeciwwskazanie, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności