stosowanie teriflunomidu
Teriflunomid to lek immunomodulujący stosowany głównie w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS). Jego mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu dehydrogenazy dihydroorotanowej (DHODH), kluczowego w biosyntezie pirymidyn, co prowadzi do zmniejszenia proliferacji limfocytów T i B.
Lek jest podawany doustnie w dawce 14 mg raz dziennie, co stanowi istotną zaletę w porównaniu do terapii iniekcyjnych. Badania kliniczne wykazały, że teriflunomid zmniejsza częstość rzutów choroby o około 30% oraz spowalnia progresję niepełnosprawności u pacjentów z RRMS.
Przed rozpoczęciem stosowania teriflunomidu konieczne jest przeprowadzenie badań wstępnych, w tym oceny funkcji wątroby, morfologii krwi oraz wykluczenia ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: podwyższenie enzymów wątrobowych, łysienie, biegunka, nudności oraz infekcje górnych dróg oddechowych.
Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hepatotoksyczności – wymagane jest regularne monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych. Lek ma długi okres półtrwania (około 19 dni), a w przypadku konieczności szybkiej eliminacji stosuje się procedurę przyspieszonej eliminacji z wykorzystaniem cholestyraminy lub węgla aktywowanego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Framasnoa 14 mg
Teriflunomid, substancja czynna leku Framasnoa, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na wysokie ryzyko teratogenności i wystąpienia ciężkich wad wrodzonych, potwierdzone badaniami na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu obniżenia stężenia leku w osoczu poniżej 0,02 mg/L, co wymaga monitorowania stężenia leku i ewentualnego zastosowania procedury przyspieszonej eliminacji (cholestyramina 8 g 3x/d lub węgiel aktywowany 50 g co 12 h przez 11 dni). W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie, wykonać test ciążowy i rozważyć przyspieszoną eliminację teriflunomidu, aby zminimalizować ryzyko dla płodu. Mężczyźni stosujący teriflunomid mogą planować poczęcie bez specjalnych procedur, gdyż ryzyko przeniesienia leku przez nasienie jest oceniane jako niewielkie.
antykoncepcja hormonalna, cholestyramina, działanie teratogenne, funkcja gonad, przeciwwskazanie w ciąży, przenikanie do mleka, stężenie leku w osoczu, stosowanie teriflunomidu, stwardnienie rozsiane, terapia teriflunomidem, teriflunomid, test ciążowy, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada wrodzona, węgiel aktywowany, zdolność reprodukcyjna