cytochrom P450 3A4
Cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) jest najważniejszym enzymem z rodziny cytochromu P450, odpowiedzialnym za metabolizm ponad 50% wszystkich leków stosowanych klinicznie. Występuje głównie w wątrobie i jelicie cienkim, gdzie odgrywa kluczową rolę w pierwszym etapie biotransformacji ksenobiotyków.
CYP3A4 charakteryzuje się szeroką specyficznością substratową, co oznacza zdolność do metabolizowania związków o różnorodnej strukturze chemicznej. Wśród substratów CYP3A4 znajdują się leki z wielu grup terapeutycznych, w tym statyny, benzodiazepiny, leki przeciwdrgawkowe, immunosupresyjne, przeciwnowotworowe oraz makrolidowe antybiotyki.
Aktywność CYP3A4 podlega znacznym wahaniom międzyosobniczym, co może prowadzić do istotnych różnic w metabolizmie leków u poszczególnych pacjentów. Na funkcję tego enzymu wpływają czynniki genetyczne, wiek, płeć, choroby współistniejące oraz interakcje lekowe. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna, sok grejpfrutowy) mogą zwiększać stężenie jego substratów w osoczu, natomiast induktory (np. rifampicyna, karbamazepina, dziurawiec) mogą obniżać ich biodostępność.
Znajomość roli CYP3A4 w metabolizmie leków ma kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej, szczególnie przy planowaniu farmakoterapii u pacjentów stosujących politerapię. Pozwala przewidzieć potencjalne interakcje lekowe i dostosować dawkowanie, minimalizując ryzyko działań niepożądanych lub nieskuteczności terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Bluefish 20 mg
Symwastatyna, będąca substratem CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które znacząco wpływają na jej stężenie w osoczu oraz ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna) oraz inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać stężenie symwastatyny nawet 5-11-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Podobnie cyklosporyna, danazol i gemfibrozyl znacząco podnoszą stężenie symwastatyny i są przeciwwskazane. Inne leki, takie jak amiodaron, amlodypina, werapamil i diltiazem, powodują 1,6-2,7-krotny wzrost ekspozycji na symwastatynę, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 20 mg/dobę. Spożycie soku grejpfrutowego w ilości powyżej 1 litra dziennie może zwiększyć stężenie symwastatyny do 7-krotności, co również jest istotne klinicznie.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, białko transportujące OATP1B1, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, danazol, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, elbaswir, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor BCRP, inhibitor enzymu, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, kwas symwastatyny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia, niacyna, niewydolność nerek, pochodna kumaryny, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, telaprewir, telitromycyna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Ximve 20 mg
Symwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV) powodują ponad 10-krotne zwiększenie ekspozycji na kwas symwastatyny i są przeciwwskazane w terapii łącznie z symwastatyną. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak werapamil, diltiazem i amlodipina, zwiększają AUC kwasu symwastatyny odpowiednio 2,3-, 2,7- i 1,6-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do maksymalnie 20 mg/dobę. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu (maksymalna dawka symwastatyny 20 mg/dobę), a także unikać stosowania gemfibrozylu i cyklosporyny ze względu na bardzo wysokie ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Spożycie soku grejpfrutowego, zwłaszcza w ilości powyżej 1 litra dziennie, może zwiększyć ekspozycję na kwas symwastatyny nawet 7-krotnie, co jest klinicznie istotne i wymaga unikania tego soku podczas terapii.
alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, enzym wątrobowy, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, kwas symwastatyny, lek hipolipemizujący, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lomitapid, miopatia, niacyna, OATP1B1, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, tikagrelor, warfaryna, werapamil, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Bixebra 5 mg
Iwabradyna (Bixebra) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie iwabradyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, sotalol, amiodaron, pimozyd, erytromycyna i.v.), co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu (tiazydowe, diuretyki pętlowe) mogą wywołać hipokaliemię, nasilając ryzyko arytmii w połączeniu z bradykardią indukowaną przez iwabradynę. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4, dlatego silne inhibitory tego enzymu (ketokonazol, klarytromycyna, erytromycyna doustna, nelfinawir) zwiększają jej stężenie w osoczu 7-8-krotnie, co prowadzi do nasilonej bradykardii i jest przeciwwskazane. Podobnie przeciwwskazane jest stosowanie iwabradyny z diltiazem i werapamilem, które zwiększają AUC iwabradyny 2-3-krotnie i dodatkowo obniżają częstość akcji serca o około 5 uderzeń/min.
antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, arytmia, azolowe pochodne przeciwgrzybicze, beta-adrenolityk, bradykardia, cytochrom P450 3A4, dziurawiec zwyczajny, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, iwabradyna, izoenzym CYP3A4, lek indukujący CYP3A4, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, odstęp QT, sok grejpfrutowy, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół długiego QT, zmniejszenie częstości pracy serca - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Simvastatin Bluefish 20 mg
Symwastatyna, podawana w formie nieaktywnego laktonu, ulega w organizmie hydrolizie do aktywnego beta-hydroksykwasu, który silnie hamuje reduktazę HMG-CoA, kluczowy enzym w biosyntezie cholesterolu. Po doustnym podaniu lek jest dobrze wchłaniany, jednak podlega znacznemu efektowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie zachodzi jego aktywacja. Maksymalne stężenie aktywnego metabolitu w osoczu osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a biodostępność systemowa beta-hydroksykwasu stanowi mniej niż 5% dawki. Symwastatyna i jej metabolity wykazują wysokie (>95%) wiązanie z białkami osocza. Lek jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i transportowany do hepatocytów przez OATP1B1 oraz BCRP, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (60%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (13%). Okres półtrwania beta-hydroksykwasu wynosi około 1,9 godziny.
BCRP, beta-hydroksykwas, białko oporności raka piersi, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja na lek, hepatocyt, hydroliza, interakcja lekowa, kumulacja leku, lakton, OATP1B1, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, symwastatyna, synteza cholesterolu, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvasterol 10 mg
Symwastatyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Szczególnie istotne są interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna, klarytromycyna, inhibitory proteazy HIV, nefazodon, kobicystat), które mogą zwiększyć narażenie na kwas symwastatyny nawet 10-11-krotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Gemfibrozyl podnosi AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie, a cyklosporyna i danazol również znacząco zwiększają ryzyko miopatii, dlatego ich łączna terapia z symwastatyną jest przeciwwskazana. Inhibitory białek transportowych OATP1B1 i BCRP (np. elbaswir, grazoprewir) oraz antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) podnoszą stężenie symwastatyny w osoczu, co wymaga ograniczenia dawki do 20 mg/dobę. Sok grejpfrutowy w ilości >1 l/dobę zwiększa ekspozycję na lek 7-krotnie, a nawet 240 ml powoduje 1,9-krotny wzrost, co wskazuje na konieczność unikania jego spożycia podczas terapii.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, białko BCRP, białko transportowe OATP1B1, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia, niacyna, niewydolność nerek, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, substrat CYP3A4, szlak glukuronidowy, tikagrelor, wartość INR, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Simcovas 40 mg
Symwastatyna (Simcovas) jest substratem enzymu CYP3A4 oraz transportera OATP1B1, co czyni ją podatną na liczne interakcje farmakokinetyczne prowadzące do istotnego wzrostu stężenia leku i jego aktywnego metabolitu w osoczu. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne terapie z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, które mogą zwiększyć stężenie kwasu symwastatyny nawet 10-11-krotnie, znacznie podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Gemfibrozyl, poprzez hamowanie szlaku glukuronidowego i OATP1B1, zwiększa AUC kwasu symwastatyny o 1,9 raza, co również jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. W przypadku fenofibratu ryzyko miopatii nie przekracza sumy ryzyk poszczególnych leków, jednak zalecana jest ostrożność. Niacyna w dawkach ≥1 g/dobę oraz blokery kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem, amlodypina) zwiększają ekspozycję na symwastatynę (od 1,6- do 2,7-krotnej), co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Kwas fusydowy i sok grejpfrutowy (zwłaszcza w dużych ilościach) również znacząco podnoszą ryzyko miopatii, dlatego ich stosowanie z symwastatyną jest przeciwwskazane lub wymaga przerwania terapii statyną.
białko BCRP, cytochrom P450 3A4, daptomycyna, fenofibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lomitapid, niacyna, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, tikagrelor, transporter OATP1B1, wskaźnik INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Etiagen XR 50 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotny wzrost AUC kwetiapiny, co znacząco zwiększa ryzyko działań niepożądanych i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Z kolei induktory enzymów wątrobowych (karbamazepina, fenytoina) zwiększają klirens kwetiapiny nawet do 450%, co może obniżać skuteczność terapii; w takich przypadkach zaleca się ostrożność, rozważenie zwiększenia dawki kwetiapiny lub zmianę induktora na lek niewpływający na CYP3A4 (np. walproinian sodu). Leki przeciwdepresyjne (imipramina, fluoksetyna) oraz neuroleptyki (risperidon, haloperidol) nie wykazują istotnych zmian farmakokinetycznych kwetiapiny, natomiast tiorydazyna zwiększa jej klirens o około 70%, co może wymagać korekty dawki.
cymetydyna, cytochrom P450 3A4, działanie przeciwcholinergiczne, Etiagen XR, fenytoina, fluoksetyna, funkcje poznawcze, haloperidol, imipramina, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klirens kwetiapiny, kwetiapina, lek normotymiczny, lek przeciwcholinergiczny, leukopenia i neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, risperidon, sok grejpfrutowy, technika chromatograficzna, test immunoenzymatyczny, tiorydazyna, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji psychoruchowej - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Simcovas 20 mg
Symwastatyna jest prolekiem występującym w formie nieaktywnego laktonu, który w wątrobie ulega hydrolizie do aktywnego beta-hydroksykwasu, silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Po podaniu doustnym lek charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, jednak podlega znacznemu efektowi pierwszego przejścia wątrobowego, co skutkuje dostępnością biologiczną aktywnego metabolitu poniżej 5%. Maksymalne stężenie osoczowe aktywnych metabolitów osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a lek i jego metabolity wykazują ponad 95% wiązania z białkami osocza. Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i wydalana w 13% z moczem oraz 60% z kałem w ciągu 96 godzin. Okres półtrwania aktywnego metabolitu beta-hydroksykwasu wynosi około 1,9 godziny, a lek jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co ma znaczenie dla jego farmakokinetyki i potencjalnych interakcji lekowych.
beta-hydroksykwas, białko BCRP, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka symwastatyny, hepatocyt, heterozygotyczny nosiciel allelu, homozygota, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, kwas symwastatyny, lakton, OATP1B1, polimorfizm SLCO1B1, pompa lekowa, rabdomioliza, symwastatyna, tkanka wątrobowa, wychwyt wątrobowy, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Aurovitas 10 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, ketokonazol) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zaleca się unikanie ich jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki atorwastatyny z monitorowaniem klinicznym. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również podwyższają stężenia leku, wymagając ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać efekt terapeutyczny, zwłaszcza przy ryfampicynie, gdzie zaleca się jednoczesne podawanie leków. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, a ich łączone stosowanie wymaga zmniejszenia dawki i ścisłego monitorowania, przy czym kombinacja letermowiru z cyklosporyną jest przeciwwskazana.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, erytromycyna, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor cytochromu, inhibitor białka transportowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczy, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, telitromycyna, transportery błonowe, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Cortiment MMX 9 mg
Budezonid, substancja czynna Cortiment MMX, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV (w tym kobicystat) oraz sok grejpfrutowy, znacząco zwiększają dostępność ogólnoustrojową budezonidu, co podnosi ryzyko działań niepożądanych glikokortykosteroidów. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub, jeśli jest to konieczne, zmniejszenie dawki budezonidu i ścisłe monitorowanie pacjenta. Induktory CYP3A4, np. karbamazepina, mogą obniżać stężenie budezonidu, co może wymagać zwiększenia dawki. Ponadto, glikozydy nasercowe (digoksyna) i leki moczopędne (furosemid, hydrochlorotiazyd) mogą nasilać ryzyko hipokaliemii, co wymaga monitorowania poziomu potasu i ewentualnej suplementacji.
antagonista receptora H2, budezonid, cholestyramina, Cortiment MMX, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, czynność nadnerczy, digoksyna, działanie niepożądane, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, estrogen, furosemid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, kobicystat, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczny, lek zobojętniający, niewydolność przysadki mózgowej, omeprazol, sok grejpfrutowy, tabletka antykoncepcyjna, test stymulacji ACTH, układ pokarmowy, uszkodzenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Bluefish AB 30 mg
Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 i BCRP, co determinuje jej farmakokinetykę i potencjał interakcji lekowych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i innych działań niepożądanych; w takich przypadkach zaleca się unikanie kojarzenia lub redukcję dawki i ścisłe monitorowanie. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol) również podnoszą ekspozycję na lek, wymagając dostosowania dawki i obserwacji klinicznej. Induktory CYP3A4 (efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może wymagać zwiększenia dawki i monitorowania skuteczności terapii. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki i ostrożności, zwłaszcza że stosowanie letermowiru z cyklosporyną jest przeciwwskazane.
amiodaron, antybiotyk makrolidowy, azole przeciwgrzybicze, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, działanie hepatotoksyczne, efawirenz, erytromycyna, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, klirens żółciowy, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, makrolidy, miopatia, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, stan stacjonarny, warfaryna, werapamil - Leksykon substancji czynnych
Cyklosporyna – Właściwości farmakokinetyczne
Cyklosporyna wykazuje złożone właściwości farmakokinetyczne z istotną zmiennością między- i wewnątrzosobniczą. Po podaniu doustnym maksymalne stężenia osiągane są w 1-6 godzin, z dostępnością biologiczną 20-50%. Wchłanianie jest modyfikowane przez spożycie pokarmu, zwłaszcza wysokotłuszczowego, co różnie wpływa na preparaty: Cyclaid wykazuje wzrost AUC i Cmax o 37%, natomiast Equoral i Sandimmun Neoral zmniejszenie tych parametrów odpowiednio o 13% i 33%. Preparaty mikroemulsyjne charakteryzują się wyższą biodostępnością (wzrost Cmax o 59% i dostępności o 29%) oraz bardziej stabilnym profilem wchłaniania. Cyklosporyna dystrybuuje się głównie do tkanek (objętość dystrybucji 3,5 l/kg), z około 90% związaniem z białkami osocza, głównie lipoproteinami. Metabolizm zachodzi w wątrobie przez CYP3A4, prowadząc do około 15 metabolitów, z których niektóre wykazują słabe działanie immunosupresyjne (do 10% aktywności leku macierzystego).
biodostępność cyklosporyny, biopsja, biorównoważność, choroba wątroby, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, farmakokinetyka cyklosporyny, hydroksylacja, klirens układowy, lek immunosupresyjny, lipoproteiny, marskość wątroby, metoda HPLC, metoda radioimmunologiczna, N-demetylacja, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, stężenie terapeutyczne, wiązanie z białkami, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Interakcje leku – SimvaHexal 20 20 mg
Symwastatyna jest substratem enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać ekspozycję na kwas symwastatyny nawet 10-11-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; z tego względu ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną, danazolem oraz gemfibrozylem (który zwiększa AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie). W przypadku fenofibratu ryzyko miopatii nie jest większe niż suma ryzyk monoterapii, natomiast niacyna w dawkach ≥1 g/dobę może powodować rzadkie przypadki miopatii. Antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) zwiększają ekspozycję na kwas symwastatyny 1,6-2,7-krotnie, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Sok grejpfrutowy, hamując CYP3A4 w jelicie, może zwiększyć ekspozycję na lek nawet 7-krotnie przy spożyciu >1 l/dobę, dlatego jego unikanie jest zalecane.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, białko oporności raka piersi, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, glukuronidacja, hamowanie enzymu, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lomitapid, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia i rabdomioliza, nefazodon, pochodna kumaryny, pozakonazol, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter leków, transporter OATP1B1, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Atorva 60 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak klarytromycyna, ketokonazol czy inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet 4,4-9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i wymaga redukcji dawki oraz ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory (np. erytromycyna, diltiazem) podnoszą stężenia o 33-51%, co również wymaga dostosowania dawki. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna czy efawirenz, obniżają stężenia atorwastatyny o 30-35%, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryfampicynę, która dodatkowo hamuje OATP1B1, co komplikuje interakcję i wymaga jednoczesnego podawania oraz monitorowania efektu terapeutycznego.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, erytromycyna, etinyloestradiol, ezetymib, farmakokinetyka, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor białka transportowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, letermowir, miopatia, noretyndron, OATP1B1, P-glikoproteina, pibrentaswir, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Atozet 10 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Atozet, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem atorwastatyny przez CYP3A4 oraz transportem przez OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenia atorwastatyny, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego zaleca się unikanie ich jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki Atozetu. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również zwiększają stężenia atorwastatyny, co wymaga monitorowania klinicznego i ewentualnej korekty dawki. Inhibitory BCRP (elbaswir, grazoprewir) podnoszą stężenia atorwastatyny 1,9-krotnie, dlatego dawka Atozetu nie powinna przekraczać 10 mg ezetymibu i 20 mg atorwastatyny na dobę. Fibraty zwiększają stężenia ezetymibu o 1,5-1,7 raza i podnoszą ryzyko zdarzeń mięśniowych, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Cyklosporyna może zwiększyć narażenie na ezetymib 3,4- do 12-krotnie, co wymaga ostrożności i monitorowania stężeń cyklosporyny. Ponadto, kwas fusydowy, daptomycyna, kolchicyna i boceprewir zwiększają ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga odpowiednich środków ostrożności, w tym czasowego przerwania terapii atorwastatyną lub ograniczenia dawki Atozetu do 10 mg + 20 mg na dobę.
amiodaron, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, biodostępność, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, daptomycyna, digoksyna, diltiazem, erytromycyna, ezetymib, fibrat, flukonazol, hepatotoksyczność, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestyramina, kwas fusydowy, lek zobojętniający, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miopatia, pochodna kumaryny, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, telitromycyna, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Iwabradyna Synthon 5 mg
Iwabradyna Synthon w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) około 1 godziny na czczo. Bezwzględna biodostępność wynosi około 40%, co jest wynikiem efektu pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie. Lek wykazuje dobrą rozpuszczalność w wodzie (>10 mg/ml) oraz umiarkowane wiązanie z białkami osocza (~70%). Objętość dystrybucji wynosi około 100 litrów, wskazując na znaczną dystrybucję tkankową. Po długotrwałym stosowaniu dawki 5 mg dwa razy na dobę, Cmax osiąga 22 ng/ml (CV=29%), a średnie stężenie w stanie stacjonarnym wynosi 10 ng/ml (CV=38%). Iwabradyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 do aktywnego metabolitu N-demetylowego (S 18982), którego ekspozycja stanowi około 40% ekspozycji na substancję macierzystą. Okres półtrwania eliminacyjny wynosi 2 godziny, natomiast efektywny okres półtrwania to 11 godzin, co umożliwia dawkowanie dwa razy na dobę. Całkowity klirens wynosi około 400 ml/min, z klirensem nerkowym około 70 ml/min, a około 4% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.
biodostępność bezwzględna, biotransformacja, chlorowodorek, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, efektywny okres półtrwania, enancjomer S, farmakokinetyka iwabradyny, inhibitor CYP3A4, klirens całkowity, klirens nerkowy, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodna N-demetylowa, skala Child-Pugh, stan równowagi stacjonarnej, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności wątroby, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Krka 80 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez białka OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silni inhibitory CYP3A4, tacy jak ketokonazol, rytonawir, czy cyklosporyna, mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; w takich przypadkach zaleca się obniżenie dawki (np. do 10 mg/dobę) i ścisłą obserwację kliniczną. Umiarkowani inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem) również podwyższają stężenia leku, wymagając monitorowania i ewentualnej redukcji dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz) obniżają stężenia atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, dlatego konieczne jest monitorowanie efektu terapeutycznego. Inhibitory transporterów (np. letermowir, cyklosporyna) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki i kontroli klinicznej. Ponadto, współstosowanie z fibratami, ezetymibem, kwasem fusydowym czy kolchicyną zwiększa ryzyko działań niepożądanych mięśniowych, w tym rabdomiolizy, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, elbaswir, ezetymib, fibrat, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, kolchicyna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, pibrentaswir, polipeptyd OATP1B1, rabdomioliza, ryfampicyna, telaprewir, warfaryna, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Torvacard 20 20 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) oraz inhibitory transporterów (np. cyklosporyna, glekaprewir/pibrentaswir) mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotnie, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki do maksymalnie 10 mg/dobę z monitorowaniem klinicznym. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podwyższają stężenia leku, co wymaga dostosowania dawki i ścisłej kontroli pacjenta. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, przy czym ryfampicyna wykazuje dodatkowo hamowanie OATP1B1, co komplikuje farmakokinetykę i wymaga jednoczesnego podawania oraz monitorowania skuteczności terapii.
atorwastatyna, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, ezetymib, glekaprewir/pibrentaswir, inhibitor proteazy HIV, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, transporter wątrobowy, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Vasilip 40 mg
Symwastatyna, będąca substratem enzymu CYP3A4 oraz transportera OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do znacznego wzrostu ryzyka miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, powodują 5-11-krotne zwiększenie stężenia symwastatyny w osoczu i są przeciwwskazane w terapii z tym lekiem. Gemfibrozyl zwiększa AUC kwasu symwastatyny 1,9-krotnie, a jednoczesne stosowanie jest również przeciwwskazane. Inne fibraty, z wyjątkiem fenofibratu, podnoszą ryzyko miopatii, podobnie jak niacyna w dawkach ≥1 g/dobę. W przypadku amiodaronu, amlodypiny, werapamilu i diltiazemu obserwuje się 1,6-2,7-krotne zwiększenie ekspozycji na symwastatynę, co wymaga ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, danazol, daptomycyna, diltiazem, doustny lek przeciwzakrzepowy, elbaswir i grazoprewir, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, kwas fusydowy, lomitapid, miopatia, pochodna kumaryny, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, szlak transportera, tikagrelor, werapamil, worykonazol