terbinafina
Terbinafina to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy alliloamin, skuteczny w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry, włosów i paznokci. Mechanizm działania terbinafiny polega na hamowaniu enzymu epoksydazy skwalenowej, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów – i gromadzenia się toksycznego skwalenu w komórkach grzybów.
Lek wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton) oraz grzybów drożdżopodobnych (Candida, Malassezia furfur). Terbinafina dostępna jest w postaci doustnej (tabletki 250 mg) oraz preparatów miejscowych (kremy, żele, roztwory).
Wskazania do stosowania terbinafiny obejmują grzybice skóry (tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, tinea manuum), grzybicę paznokci (onychomikozę), łupież pstry oraz grzybice owłosionej skóry głowy. W przypadku onychomikozy terapia doustna trwa zazwyczaj 6-12 tygodni dla paznokci rąk i 12-16 tygodni dla paznokci stóp, podczas gdy leczenie miejscowe jest skuteczne głównie w powierzchownych zakażeniach.
Do najczęstszych działań niepożądanych terbinafiny należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle głowy, wysypki skórne oraz zaburzenia smaku. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze reakcje niepożądane, takie jak hepatotoksyczność czy ciężkie reakcje skórne. Przed rozpoczęciem terapii wskazana jest ocena funkcji wątroby, a podczas długotrwałego leczenia zaleca się okresowe monitorowanie parametrów wątrobowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lamisil 250 mg
Lamisil w postaci tabletek doustnych (125 mg i 250 mg terbinafiny chlorowodorku) jest wskazany do leczenia grzybic wywołanych przez dermatofity, w tym onychomikozy paznokci, grzybicy owłosionej skóry głowy (tinea capitis) oraz grzybic skóry takich jak tinea corporis, tinea cruris i tinea pedis. Terapia doustna jest preferowana w przypadkach, gdy lokalizacja zakażenia (np. paznokcie, mieszki włosowe) utrudnia penetrację leków miejscowych, a także przy ciężkich, rozległych lub głębokich infekcjach. Lamisil jest również stosowany w zakażeniach skóry wywołanych przez Candida albicans, jednak decyzja o terapii ogólnej powinna uwzględniać lokalizację i nasilenie zakażenia, z preferencją dla preparatów miejscowych w infekcjach powierzchownych. Należy podkreślić, że Lamisil doustny nie jest skuteczny w leczeniu łupieżu pstrego (Pityriasis versicolor), wywołanego przez Malassezia, wymagającego innego podejścia terapeutycznego.
Candida, Candida albicans, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzybica tułowia, grzybicze zakażenie skóry, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, Malassezia, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, onychomykoza, pityriasis versicolor, terbinafina, tinea capitis, tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, Tinea versicolor, zakażenie drożdżakowe skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lamisil 125 mg
Terbinafina, będąca alliloaminą z grupy leków przeciwgrzybiczych ogólnoustrojowych (kod ATC: D01BA02), wykazuje szerokie spektrum działania przeciw dermatofitom (Trichophyton spp., Microsporum spp., Epidermophyton floccosum), drożdżakom (Candida spp., Malassezia) oraz niektórym grzybom dimorficznym. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu epoksydazy skwalenu, co prowadzi do niedoboru ergosterolu i kumulacji skwalenu w komórkach grzybów, skutkując ich śmiercią. Terbinafina charakteryzuje się wysoką biodostępnością w tkankach takich jak skóra, włosy i paznokcie, gdzie osiąga stężenia grzybobójcze. W leczeniu grzybicy paznokci doustna terapia terbinafiną (Lamisil) wykazała w badaniach klinicznych skuteczność mikologiczną na poziomie 70% (paznokcie stóp) i 79% (paznokcie rąk), z czasem leczenia odpowiednio około 10 miesięcy i 4 miesiące. Wskaźnik nawrotów klinicznych po roku od zakończenia terapii wyniósł około 15%.
badanie mikologiczne, biosynteza steroli, Candida albicans, cytochrom P450, dermatofit, drożdżak, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, Epidermophyton floccosum, epoksydaza skwalenu, ergosterol, gryzeofulwina, grzybica obrębna pachwin, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydoza skórna, lek przeciwgrzybiczny, Malassezia, Microsporum, skwalen, spektrum działania przeciwgrzybiczego, terbinafina, tinea corporis, tinea cruris, Trichophyton, wyleczenie mikologiczne, zakażenie grzybicze - Leksykon substancji czynnych
Terbinafina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Terbinafina, stosowana miejscowo i ogólnoustrojowo, nie wykazuje zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych ani poronień samoistnych u kobiet w ciąży, co potwierdza duże, obserwacyjne badanie kohortowe obejmujące 1 650 649 ciąż (iloraz szans dla wad wrodzonych 1,01; 95% CI 0,63-1,62, współczynnik hazardu dla poronień 1,06; 95% CI 0,86-1,32). Mimo to, ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne, doustna terbinafina powinna być stosowana w ciąży tylko, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii należy przerwać leczenie. Stosowanie miejscowe jest dopuszczalne wyłącznie, gdy korzyści dla matki przeważają nad ryzykiem dla płodu. Badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani embriotoksyczności przy dawkach do 12-23-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (MRHD) obliczanej na podstawie powierzchni ciała.
badanie kohortowe, badanie na zwierzętach, badanie obserwacyjne, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, doustny środek antykoncepcyjny, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, lek przeciwgrzybiczy, maksymalna zalecana dawka, poronienie samoistne, propensity score matching, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, terbinafina, wada wrodzona, wpływ na płodność, zaburzenie miesiączkowania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lamisilatt 10 mg/g
Lamisilatt krem zawiera chlorowodorek terbinafiny w stężeniu 10 mg/g jako substancję czynną i jest wskazany do leczenia zakażeń grzybiczych skóry. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tego preparatu jest nadwrażliwość na terbinafinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w kremie. W składzie leku znajdują się substancje pomocnicze takie jak alkohol benzylowy (10 mg/g), alkohol cetylowy (40 mg/g) oraz alkohol stearylowy (40 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub miejscowe reakcje skórne u pacjentów predysponowanych do nadwrażliwości. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u osób z historią reakcji alergicznych na leki przeciwgrzybicze z grupy alliloamin lub na preparaty zawierające wymienione alkohole.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, alliloamina, chlorowodorek terbinafiny, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczny, miejscowa reakcja skórna, nadwrażliwość, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, terbinafina, wywiad alergiczny, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Noctis 12,5 mg
Lek Noctis zawiera 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksylaminę lub substancje pomocnicze, w tym czerwień koszenilową (E124), oraz u osób uczulonych na inne leki przeciwhistaminowe H1 z powodu ryzyka reakcji krzyżowej. Przeciwwskazania obejmują schorzenia układu oddechowego takie jak astma, przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc, a także jaskrę ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego, zwężeniem szyi pęcherza moczowego, bliznowaciejącym wrzodem trawiennym, zwężeniem odźwiernikowo-dwunastniczym, ciężką niewydolnością nerek lub wątroby. Stosowanie Noctis jest także przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne działanie teratogenne i przenikanie do mleka matki.
amiodaron, antagonista receptora H1, antybiotyk makrolidowy, astma, bliznowaciejący wrzód trawienny, bupropion, chinidyna, choroba Parkinsona, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerwień koszenilowa, demencja, doksylaminy wodorobursztynian, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, erytromycyna, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, gemfibrozyl, IMAO, indynawir, inhibitor izoenzymu CYP450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, itrakonazol, jaskra, ketokonazol, klarytromycyna, krzyżowa reakcja nadwrażliwości, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, paroksetyna, przerost gruczołu krokowego, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, SSRI, tabletka powlekana, telaprewir, telitromycyna, terbinafina, worykonazol, zwężenie odźwiernikowo-dwunastnicze, zwężenie szyi pęcherza moczowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Terbinafina Ziaja 10 mg/g
Terbinafina Ziaja w postaci kremu zawiera 10 mg/g chlorowodorku terbinafiny i jest wskazana do miejscowego leczenia różnych grzybic skóry u dorosłych oraz dzieci powyżej 12. roku życia. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia: grzybica stóp (Tinea pedis) – 1 raz na dobę przez 7 dni, grzybica podeszwowa stóp – 2 razy na dobę przez 14 dni, grzybica skóry gładkiej, fałdów skórnych oraz drożdżyca skóry – 1 raz na dobę przez 7 dni, a łupież pstry (Pityriasis versicolor) – 1 raz na dobę przez 14 dni. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U osób w podeszłym wieku nie wymaga się modyfikacji dawkowania, a profil działań niepożądanych jest podobny do młodszych pacjentów.
chlorowodorek terbinafiny, cutaneous candidiasis, drożdżyca skóry, fałd skórny, grzybica, grzybica fałdów skórnych, grzybica podeszwowa stóp, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, łupież pstry, nawrót choroby, pityriasis versicolor, preparat leczniczy, stosowanie miejscowe na skórę, terbinafina, tinea cruris, tinea pedis, weryfikacja diagnozy, zakażenie grzybicze, złagodzenie objawów - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Epidemiologia
Grzybica paznokci (onychomycosis) stanowi około 50% wszystkich chorób paznokci i 30% grzybiczych infekcji skóry, z globalną częstością występowania około 5,5%, choć waha się od 2% do 13,8% w zależności od regionu. Najwyższe ryzyko obserwuje się u osób starszych, gdzie częstość sięga nawet 90% u populacji powyżej 90 roku życia, oraz u mężczyzn, którzy mają o 30% większe prawdopodobieństwo zachorowania niż kobiety. Czynniki ryzyka obejmują m.in. cukrzycę (zwiększającą ryzyko 1,9-2,8-krotnie), zaburzenia immunologiczne, choroby naczyń obwodowych, łuszczycę, otyłość oraz współistniejącą grzybicę stóp. Etiologia infekcji jest zróżnicowana: dermatofity odpowiadają za 60-70% przypadków (dominują Trichophyton rubrum – 45%), drożdżaki za 10-20%, a pleśnie niedermatofitowe za 30-40%. Transmisja odbywa się przez kontakt bezpośredni, zanieczyszczone powierzchnie i przedmioty osobiste, a także wewnątrzrodzinnie, co potwierdzają badania molekularne.
Aspergillus, badanie KOH, badanie mikologiczne, badanie mikroskopowe, Candida, Candida albicans, choroba naczyń obwodowych, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, dermatofit, drożdżak, Epidermophyton, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, histopatologia, HIV, hodowla grzybów, immunosupresja, infekcja dermatofitowa, infekcja drożdżakowa, infekcja grzybicza, itrakonazol, lek przeciwgrzybiczny, łuszczyca, onychofagia, oporność przeciwgrzybicza, Penicillium, stopa cukrzycowa, terbinafina, Trichophyton interdigitale, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zakażenie mieszane, zespół stopy cukrzycowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lamisil 250 mg
Lamisil jest dostępny w postaci tabletek doustnych o dawkach 125 mg i 250 mg, zawierających substancję czynną terbinafinę w formie chlorowodorku. Tabletki posiadają rowek dzielący, co umożliwia precyzyjne dawkowanie, szczególnie istotne w terapii pediatrycznej. Tabletki 125 mg zawierają 125 mg terbinafiny oraz 21 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. W składzie tabletki 125 mg znajdują się także magnezu stearynian, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz celuloza mikrokrystaliczna. Tabletki 250 mg zawierają 250 mg terbinafiny i nie zawierają laktozy, natomiast obecne są w nich magnezu stearynian, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz celuloza mikrokrystaliczna.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek terbinafiny, dawkowanie pediatryczne, fotostabilność leku, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, Lamisil, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, stearynian magnezu, substancja czynna, terapia pediatryczna, terbinafina - Leksykon leków
Interakcje leku – Nebispes 5 mg
Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania kompensacyjnych mechanizmów sercowo-naczyniowych oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka arytmii komorowej. Niezalecane jest łączenie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamil i diltiazem, a także lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, moksonidyna), ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia oraz niewydolności serca. Ostrożność wymaga także kojarzenie z amiodaronem, halogenowymi środkami wziewnymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, baklofenem, amifostyną oraz meflochiną, ze względu na potencjalne wydłużenie odstępu QT, maskowanie objawów hipoglikemii oraz nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista receptora beta-adrenergicznego, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, azotan organiczny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie inotropowe, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający, lewomepromazyna, meflochina, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, odstęp QT, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, środek do znieczulenia ogólnego, sultopryd, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna, wstrząs - Leksykon leków
Przedawkowanie – Terbinafine Aurobindo 250 mg
Przedawkowanie terbinafiny, nawet do dawki 5 g (20 tabletek po 250 mg), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Charakterystyczne objawy obejmują bóle głowy (często nasilające się powyżej 500 mg), nudności (typowe przy dawkach >500 mg), bóle w nadbrzuszu (często przy dawkach >750 mg) oraz zawroty głowy (występujące powyżej 500 mg, nasilające się przy dawkach >1000 mg). Objawy te mogą mieć różne nasilenie w zależności od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta. W przypadku ciężkiego przedawkowania konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji życiowych, parametrów biochemicznych, zwłaszcza funkcji wątroby, a także nadzór kardiologiczny i neurologiczny.
ból głowy, ból nadbrzusza, eliminacja leku, eliminacja pozaustrojowa, funkcja wątroby, hemodializa, hemoperfuzja, leczenie objawowe, mechanizm eliminacji, monitorowanie funkcji życiowych, monitorowanie kardiologiczne, nudności, parametry biochemiczne, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, przedawkowanie terbinafiny, terbinafina, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amorolak 50 mg/ml
Amorolfina, substancja czynna preparatu Amorolak (50 mg/ml lakier do paznokci leczniczy), jest pochodną morfoliny o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, klasyfikowaną jako lek miejscowy (kod ATC: D01AE16). Mechanizm jej działania polega na zaburzeniu biosyntezy ergosterolu w błonie komórkowej grzybów, co prowadzi do licznych uszkodzeń struktur komórkowych, takich jak zaburzenie metabolizmu, ograniczenie funkcji białek błonowych, nieprawidłowe magazynowanie chityny, pogrubienie ściany komórkowej, plazmoliza oraz ostateczne obumieranie komórek grzybów. Amorolfina wykazuje działanie grzybostatyczne, grzybobójcze oraz sporobójcze, co przekłada się na wysoką skuteczność terapeutyczną wobec różnych form rozwojowych patogenów grzybiczych, w tym drożdżaków (Candida, Malassezia, Cryptococcus), dermatofitów (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton), pleśni (Alternaria, Hendersonula, Scopulariopsis), dematiaceów (Cladosporium, Fonsecaea, Wangiella) oraz grzybów dimorficznych (Coccidioides, Histoplasma, Sporothrix).
amorolfina, badanie in vitro, biosynteza ergosterolu, błona komórkowa grzyba, chityna, dematiacea, dermatofit, drożdżak, działanie addytywne, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie sporobójcze, działanie synergistyczne, ergosterol, flukonazol, grzyb dimorficzny, grzybica paznokci, itrakonazol, lek przeciwgrzybiczny, patogen grzybiczny, płytka paznokciowa, pochodna morfoliny, postać farmaceutyczna, terbinafina - Leksykon leków
Interakcje leku – Nedal 10 mg
Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Interakcje farmakodynamiczne obejmują przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z floktafeniną (NLPZ) i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i arytmii komorowych. Niezalecane jest łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ciężkiego niedociśnienia. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych działających ośrodkowo (klonidyna, guanfacyna), które mogą nasilać niewydolność serca i prowadzić do ryzyka nadciśnienia z odbicia po nagłym odstawieniu. Współistniejące stosowanie amiodaronu, środków do znieczulenia ogólnego, insuliny, leków przeciwcukrzycowych, baklofenu, amifostyny oraz meflochiny wymaga monitorowania ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT, maskowanie objawów hipoglikemii czy nasilone działanie hipotensyjne.
amifostyna, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, baklofen, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, flekainid, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, meflochina, metylodopa, nadciśnienie z odbicia, nebiwolol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, paroksetyna, ranitydyna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, środek do znieczulenia ogólnego, sultopryd, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Erfin 250 mg
Ocena wpływu leku Erfin, zawierającego 250 mg terbinafiny w postaci chlorowodorku, na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje na brak negatywnego wpływu na sprawność psychomotoryczną pacjentów. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, stosowanie dawki 250 mg nie stanowi przeciwwskazania do wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności, takich jak kierowanie pojazdami mechanicznymi czy obsługa urządzeń przemysłowych. Mimo to, lekarz powinien poinformować pacjenta o braku wpływu leku na zdolności psychomotoryczne, a także zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia niespodziewanych działań niepożądanych oraz potencjalnych interakcji z innymi lekami, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Terbisil 250 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym, ciężarnymi lub karmiącymi piersią, lekarz powinien szczegółowo omówić stosowanie chlorowodorku terbinafiny (Terbisil, 250 mg tabletki) oraz jego potencjalny wpływ na płodność, przebieg ciąży i laktację. U kobiet w wieku rozrodczym możliwe są zaburzenia miesiączkowania przy jednoczesnym stosowaniu terbinafiny i doustnych środków antykoncepcyjnych, jednak ich częstość nie przekracza tej obserwowanej przy stosowaniu samych środków antykoncepcyjnych. Dane kliniczne nie wskazują na konieczność specjalnych zaleceń poza standardowymi. W okresie ciąży, mimo braku toksycznego działania w badaniach przedklinicznych, ze względu na ograniczone dane kliniczne, Terbisil nie powinien być stosowany, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku karmienia piersią, terbinafina przenika do mleka, co wymaga czasowego zaprzestania karmienia lub odroczenia terapii, jeśli stan pacjentki na to pozwala.
alternatywa terapeutyczna, chlorowodorek terbinafiny, dawka leku, doustny środek antykoncepcyjny, karmienie piersią, laktacja, objaw niepokojący, płodność, przenikanie do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, terbinafina, Terbisil, toksyczne działanie terbinafiny, zaburzenie miesiączkowania, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Terbinafina – Przedawkowanie
Przedawkowanie terbinafiny, stosowanej doustnie w dawkach do 5 g (odpowiadających 20 tabletkom po 250 mg), manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak ból głowy, nudności, bóle w prawym nadbrzuszu, zawroty głowy oraz dyskomfort brzuszny. Objawy te, choć uciążliwe, nie prowadzą do poważnych powikłań zagrażających życiu i ustępują po wdrożeniu odpowiedniego leczenia, które obejmuje podanie węgla aktywowanego, ewentualne wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka oraz leczenie objawowe. W przypadku przedawkowania postaci miejscowych (kremy, aerozole), ze względu na ograniczone wchłanianie ogólnoustrojowe, ryzyko toksyczności jest znacznie mniejsze, jednak należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane substancji pomocniczych, takich jak alkohol benzylowy, cetylowy czy stearylowy.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, ból głowy, ból nadbrzusza, chlorowodorek terbinafiny, nudności, objawy przedawkowania, Ośrodek Informacji Toksykologicznej, ośrodek kontroli zatruć, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, postać doustna, potencjał toksyczny, przedawkowanie terbinafiny, siarczan sodu, środek przeczyszczający, substancja pomocnicza, substancja przeciwgrzybicza, terbinafina, wchłanianie ogólnoustrojowe, węgiel aktywowany, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Terbiderm 10 mg/g
Terbinafina, substancja czynna leku Terbiderm (10 mg/g), jest alliloaminą o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, stosowaną miejscowo. Mechanizm jej działania polega na selektywnym hamowaniu epoksydazy skwalenu, enzymu niepowiązanego z układem cytochromu P-450, co eliminuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z hormonami i innymi lekami. Blokada tego enzymu prowadzi do niedoboru ergosterolu w błonie komórkowej grzybów oraz toksycznej kumulacji skwalenu wewnątrzkomórkowo, co skutkuje śmiercią komórek grzybiczych. Terbinafina wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton), pleśni (Aspergillus, Scopulariopsis) oraz niektórych grzybów dimorficznych (Blastomyces, Histoplasma).
Aspergillus, biosynteza steroli, Blastomyces, Candida, cytochrom P-450, dermatofit, drożdżak, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton, epoksydaza skwalenu, ergosterol, grzyb dimorficzny, Histoplasma, lek przeciwgrzybiczny, Malassezia, Microsporum, pleśń, Scopulariopsis, skwalen, spektrum działania przeciwgrzybiczego, terbinafina, Trichophyton, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Krem przeciwgrzybiczny do stóp 10 mg/g
Produkt leczniczy Krem przeciwgrzybiczny do stóp zawierający chlorowodorek terbinafiny w stężeniu 10 mg/g wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Badania przedkliniczne nie wykazały toksycznego wpływu terbinafiny na rozrodczość ani na płód, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych. Z tego względu nie zaleca się stosowania kremu w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Terbinafina przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u kobiet karmiących piersią. Lekarze powinni dokładnie ocenić stan kliniczny pacjentki, omówić ryzyko i korzyści terapii oraz rozważyć alternatywne metody leczenia, zwłaszcza u kobiet planujących ciążę lub karmiących piersią.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, chlorowodorek terbinafiny, ekspozycja niemowlęcia, karmienie piersią, kobieta w ciąży, kobieta w okresie rozrodczym, krem z terbinafiną, lek przeciwgrzybiczny, miejscowa reakcja skórna, reakcja skórna, terbinafina, toksyczny wpływ na rozrodczość, toksyczny wpływ terbinafiny, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tersilat 10 mg/g
Terbinafina w postaci chlorowodorku, stosowana miejscowo na skórę w formie aerozolu (roztwór 10 mg/g), charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym – mniej niż 5% dawki przenika do krążenia systemowego. Ta niska biodostępność systemowa ogranicza ekspozycję całego organizmu na lek, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i minimalizuje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Farmakokinetyka miejscowej aplikacji umożliwia skuteczne działanie przeciwgrzybicze w miejscu aplikacji, bez istotnego wpływu na organizm jako całość.
aerozol na skórę, badanie farmakokinetyczne, biodostępność ogólnoustrojowa, chlorowodorek terbinafiny, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, działanie systemowe, glikol propylenowy, postać farmaceutyczna, terbinafina, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwość farmakokinetyczna, właściwość penetracyjna, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Erfin 250 mg
W praktyce klinicznej stosowanie chlorowodorku terbinafiny (Erfin 250 mg) u kobiet w okresie planowania ciąży, ciąży oraz karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności. Lek nie powinien być stosowany u kobiet ciężarnych, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i konsultacja z lekarzem. Terbinafina przenika do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u kobiet karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Darifenacin Aristo 15 mg
Darifenacin Aristo jest dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 7,5 mg i 15 mg, stosowanych doustnie raz na dobę. Standardowa dawka początkowa u dorosłych oraz pacjentów ≥65 lat wynosi 7,5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 15 mg/dobę po 2 tygodniach oceny klinicznej, pod warunkiem dobrej tolerancji i nasilenia objawów. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie wymaga się modyfikacji dawki, jednak zaleca się ostrożność ze względu na potencjalne zmiany farmakokinetyczne. W przypadku łagodnych zaburzeń wątroby (Child-Pugh A) dawkę można stosować standardowo, choć może wystąpić zwiększenie AUC, natomiast u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami (Child-Pugh B) dawka powinna być ograniczona do 7,5 mg/dobę i stosowana tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Darifenacin jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh C).
Child-Pugh C, chinidyna, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cymetydyna, dawka początkowa, erytromycyna, farmakokinetyka leku, flukonazol, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, paroksetyna, pole pod krzywą stężenia, skala Child-Pugh, sok grejpfrutowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terbinafina, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Terbiderm 10 mg/g
Produkt leczniczy Terbiderm, zawierający chlorowodorek terbinafiny w stężeniu 10 mg/g, charakteryzuje się bardzo ograniczonym wchłanianiem ogólnoustrojowym po aplikacji miejscowej – mniej niż 5% dawki przenika do krążenia systemowego. Taka farmakokinetyka minimalizuje ryzyko działań niepożądanych o charakterze ogólnoustrojowym. Terbinafina wykazuje wysokie powinowactwo do tkanek bogatych w lipidy, co umożliwia jej skuteczną penetrację i długotrwałe utrzymywanie się w warstwie rogowej naskórka, kluczowej dla zwalczania zakażeń grzybiczych skóry.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja miejscowa na skórę, aplikacja preparatu, chlorowodorek terbinafiny, efekt przeciwgrzybiczny, eradykacja patogenu, krążenie systemowe, minimalne stężenie grzybobójcze, patogen grzybiczny, powinowactwo do tkanek, stężenie terapeutyczne, terbinafina, tkanki bogate w lipidy, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie ogólnoustrojowe, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w onychomykozie jest zróżnicowane i zależy od wielu czynników klinicznych i demograficznych. Istotne predyktory gorszego rokowania to wiek powyżej 70 lat (OR 1,46; 95% CI 1,07-2,03), długi czas trwania infekcji przed leczeniem (OR 1,14; 95% CI 1,11-1,17), obecność chorób współistniejących, zwłaszcza cukrzycy i immunosupresji (OR 1,07; 95% CI 1,03-1,11), typ i lokalizacja grzybicy (OR 1,08; 95% CI 1,05-1,16 oraz OR 1,12; 95% CI 1,04-1,22), liczba zainfekowanych paznokci (OR 1,50; 95% CI 1,25-1,68) oraz rodzaj patogenu, gdzie infekcje pleśniowe, zwłaszcza Fusarium, wykazują oporność na terapię systemową. Dodatkowo, cechy kliniczne takie jak żółte smugi boczne, dermatofytoma, zaburzenia krążenia obwodowego oraz ciężkie objawy kliniczne pogarszają rokowanie. W praktyce pomocny jest Onychomycosis Severity Index do oceny ciężkości i przewidywania skuteczności leczenia.
choroby współistniejące, cukrzyca, czynnik genetyczny, dermatofytoma, dystrofia paznokcia, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica paznokci stóp, grzybica stóp, HIV, immunosupresja, itrakonazol, lek przeciwgrzybiczny, onychomykoza, patogen, terapia systemowa, terbinafina, tinea pedis, uraz paznokcia, Wskaźnik Ciężkości Onychomykozy, wyleczenie mykologiczne, zaburzenie krążenia - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Terbinafina Ziaja 10 mg/g
Terbinafina w postaci chlorowodorku, stosowana miejscowo w kremie o stężeniu 10 mg/g, charakteryzuje się ograniczoną absorpcją ogólnoustrojową, wynoszącą mniej niż 5% zastosowanej dawki, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z ekspozycją systemową. Substancja czynna kumuluje się w warstwie rogowej naskórka, utrzymując tam stężenia powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla większości patogenów grzybiczych skóry. Po 7-dniowej kuracji kremem, terapeutyczne stężenia terbinafiny utrzymują się w warstwie rogowej naskórka przez kolejne 7 dni, co zapewnia przedłużoną aktywność przeciwgrzybiczą nawet po zakończeniu aplikacji.
absorpcja ogólnoustrojowa, aktywność przeciwgrzybicza, aplikacja kremu, chlorowodorek terbinafiny, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, ekspozycja ogólnoustrojowa, kuracja lecznicza, minimalne stężenie hamujące, powierzchniowe zakażenie grzybicze, stężenie terapeutyczne, terbinafina, warstwa rogowa naskórka, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica różowata – Leczenie
Grzybica różowata (Pityriasis versicolor) to powierzchowna infekcja grzybicza warstwy rogowej naskórka wywołana przez Malassezia, manifestująca się hipo- lub hiperpigmentowanymi plamistymi zmianami, głównie na tułowiu. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na terapii miejscowej, obejmującej szampony przeciwgrzybicze z siarczkiem selenu (2,25-2,5%, stosowany codziennie przez 7-10 dni, pozostawiany na 10 minut), ketokonazolem (1-2%, codziennie przez 1 tydzień, następnie raz w tygodniu przez miesiąc, pozostawiany 5-15 minut) oraz pirytionianem cynku (1-2%, codziennie przez 5 minut przez 2 tygodnie). Dla mniejszych zmian stosuje się kremy lub żele zawierające azole (np. klotrimazol 1%, 1-2 razy dziennie przez 2-3 tygodnie), terbinafinę (1%, 1-2 razy dziennie przez 1-4 tygodnie) lub ciclopiroks olaminę (1%, 2 razy dziennie przez 2 tygodnie). Leczenie miejscowe cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, choć może powodować podrażnienia skóry. Czas odpowiedzi wynosi zwykle kilka tygodni, a dłuższa terapia koreluje z wyższym odsetkiem wyleczeń.
azole, ciclopirox, ekonazol, flukonazol, fototerapia UVB, grzybica różowata, grzyby Malassezia, hiperpigmentacja skóry, hipopigmentacja skóry, inhibitor kalcyneuryny, itrakonazol, ketokonazol, klotrimazol, kontaktowe zapalenie skóry, krem przeciwgrzybiczny, laser ekscymerowy, leczenie miejscowe, leczenie ogólnoustrojowe, leczenie profilaktyczne, lek przeciwgrzybiczny, mikonazol, oksykonazol, pirytionian cynku, pityriasis versicolor, siarczek selenu, szampon przeciwgrzybiczny, takrolimus, terapia fotodynamiczna, terbinafina