Interakcje leku
Konaten 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Atomoksetyna, jako substancja czynna produktu leczniczego Konaten, wchodzi w interakcje z wieloma lekami, co ma istotne znaczenie kliniczne. Interakcje te mogą wynikać zarówno z wpływu innych leków na metabolizm atomoksetyny, jak i z addytywnego działania farmakologicznego na określone układy organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis najważniejszych interakcji lekowych atomoksetyny.

Wpływ innych leków na atomoksetynę

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) stanowią najpoważniejszą grupę leków wchodzących w interakcje z atomoksetyną. Jednoczesne stosowanie atomoksetyny z inhibitorami MAO jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych związanych z nasilonym działaniem noradrenergicznym. ¹

Inhibitory enzymu CYP2D6 mogą istotnie zwiększać stężenie atomoksetyny w osoczu. Leki takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), w tym fluoksetyna i paroksetyna, a także chinidyna czy terbinafina, hamują aktywność enzymu CYP2D6, który odpowiada za metabolizm atomoksetyny. Prowadzi to do znaczącego wzrostu ekspozycji na atomoksetynę – nawet 6-8 krotnie, a stężenie maksymalne w stanie równowagi (Css,max) może wzrosnąć około 3-4 krotnie. W przypadku pacjentów przyjmujących te leki często konieczne jest wolniejsze zwiększanie dawki atomoksetyny oraz zmniejszenie jej dawki docelowej. ²

U pacjentów z ustalonym schematem dawkowania atomoksetyny, u których włączono lub odstawiono inhibitor CYP2D6, należy ponownie ocenić odpowiedź kliniczną na lek oraz jego tolerancję w celu dostosowania dawki. ³

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6 przy jednoczesnym stosowaniu atomoksetyny i silnych inhibitorów innych enzymów cytochromu P450, ponieważ ryzyko znaczącego klinicznie wzrostu ekspozycji na atomoksetynę w tych warunkach nie zostało dokładnie zbadane. ⁴

Leki wpływające na pH żołądka, takie jak wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu czy omeprazol, nie wpływają na biodostępność atomoksetyny, co oznacza, że można je stosować jednocześnie bez konieczności modyfikacji dawkowania. ⁵

Interakcje farmakodynamiczne

Leki beta-adrenergiczne, szczególnie salbutamol (lub inni agoniści receptora beta-2) podawane w wysokich dawkach w nebulizacji lub ogólnoustrojowo, mogą nasilać działanie atomoksetyny na układ sercowo-naczyniowy. Badania wykazały, że jednoczesne stosowanie salbutamolu i atomoksetyny może prowadzić do zwiększenia częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego, szczególnie na początku terapii skojarzonej. ⁶

Wyniki badań dotyczących tej interakcji są niejednoznaczne – w innym badaniu z udziałem zdrowych dorosłych osób rasy żółtej, intensywnie metabolizujących atomoksetynę, nie zaobserwowano nasilenia wpływu standardowej dawki salbutamolu podawanego w inhalacji na parametry układu krążenia podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny. ⁷

W przypadku jednoczesnego stosowania atomoksetyny i salbutamolu (lub innego agonisty receptora beta-2) zaleca się dokładne monitorowanie parametrów hemodynamicznych, a w razie istotnego zwiększenia częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego krwi może być konieczna modyfikacja dawek tych leków. ⁸

Leki wydłużające odstęp QT mogą zwiększać ryzyko wydłużenia odstępu QT przy jednoczesnym stosowaniu z atomoksetyną. Do tej grupy należą:

• Leki neuroleptyczne
• Leki przeciwarytmiczne grupy IA i III
• Moksyfloksacyna
• Erytromycyna
• Metadon
• Meflochina
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• Lit
• Cyzapryd

Podobne ryzyko występuje przy jednoczesnym stosowaniu atomoksetyny z lekami powodującymi zaburzenia równowagi elektrolitowej (np. leki moczopędne z grupy tiazydów) oraz inhibitorami enzymu CYP2D6. ⁹

Leki obniżające próg drgawkowy powinny być stosowane ostrożnie z atomoksetyną, ponieważ podczas leczenia atomoksetyną mogą wystąpić napady drgawkowe. Do leków obniżających próg drgawkowy zalicza się:

• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
• Leki neuroleptyczne
• Pochodne fenotiazyny lub butyrofenonu
• Meflochina
• Chlorochina
• Bupropion
• Tramadol

Dodatkowo należy zachować szczególną ostrożność podczas odstawiania benzodiazepiny u pacjentów leczonych atomoksetyną ze względu na ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych po odstawieniu. ¹⁰

Leki przeciwnadciśnieniowe stosowane jednocześnie z atomoksetyną wymagają szczególnej uwagi, ponieważ atomoksetyna może zmniejszać ich skuteczność i prowadzić do wzrostu ciśnienia tętniczego. Zaleca się dokładne monitorowanie ciśnienia podczas takiego leczenia skojarzonego. ¹¹

Substancje i leki zwiększające ciśnienie tętnicze krwi wymagają zachowania ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z atomoksetyną ze względu na możliwość addytywnego wpływu na ciśnienie tętnicze. Do tej grupy należy m.in. salbutamol. Podczas takiego leczenia skojarzonego zaleca się dokładne monitorowanie ciśnienia tętniczego i dostosowanie dawek leków w razie wystąpienia znaczących zmian. ¹²

Leki wpływające na układ noradrenergiczny mogą wykazywać addytywne lub synergistyczne działanie farmakologiczne z atomoksetyną. Do tej grupy należą:

• Leki przeciwdepresyjne, takie jak imipramina, wenlafaksyna czy mirtazapina
• Leki obkurczające naczynia krwionośne, takie jak pseudoefedryna czy fenylefryna

Jednoczesne stosowanie tych leków z atomoksetyną wymaga zachowania szczególnej ostrożności. ¹³

Interakcje z substancjami wiążącymi się z białkami osocza

Atomoksetyna wiąże się z białkami osocza, dlatego przeprowadzono badania in vitro z zastosowaniem atomoksetyny i innych leków silnie wiążących się z białkami, dotyczące wypierania z miejsc wiązania w stężeniach terapeutycznych. Wykazano, że warfaryna, kwas acetylosalicylowy, fenytoina i diazepam nie wpływają na wiązanie się atomoksetyny z albuminą ludzką. Analogicznie, atomoksetyna nie wpływa na wiązanie się tych związków z albuminą ludzką. ¹⁴

Interakcje atomoksetyny z alkoholem

Alkohol etylowy może wchodzić w interakcje z atomoksetyną na kilka sposobów. Choć w dokumentacji produktu leczniczego Konaten nie przedstawiono bezpośrednich danych dotyczących interakcji atomoksetyny z alkoholem, znając mechanizmy działania obu substancji, należy zwrócić uwagę na potencjalne interakcje.

Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy – zarówno atomoksetyna, jak i alkohol działają na ośrodkowy układ nerwowy. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do nasilenia działania depresyjnego na OUN i zwiększonego ryzyka zaburzeń poznawczych, koordynacji i sprawności psychomotorycznej.

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy – atomoksetyna może wpływać na parametry hemodynamiczne, takie jak częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze. Alkohol, w zależności od dawki, może zarówno obniżać, jak i podwyższać ciśnienie tętnicze. Jednoczesne stosowanie tych substancji może prowadzić do nieprzewidywalnych zmian parametrów hemodynamicznych.

Wpływ na metabolizm wątrobowy – ponieważ atomoksetyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP2D6, a alkohol może wpływać na aktywność enzymów wątrobowych, interakcja na poziomie metabolicznym nie może być wykluczona, choć nie została bezpośrednio udokumentowana.

W związku z potencjalnymi interakcjami, zaleca się ostrożność i unikanie spożywania alkoholu podczas terapii atomoksetyną.

Tabela interakcji atomoksetyny