Interakcje leku
Bloxazoc 95 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Metoprolol jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP 2D6 cytochromu P450. Leki wpływające na aktywność tego enzymu mogą znacząco zmieniać stężenie metoprololu w osoczu, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii produktem leczniczym Bloxazoc.¹

Interakcje z inhibitorami CYP 2D6

Do leków hamujących CYP 2D6, które mogą zwiększać stężenie metoprololu w osoczu, należą: chinidyna, terbinafina, paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, celekoksyb, propafenon i difenhydramina. W przypadku rozpoczęcia leczenia którymkolwiek z tych leków u pacjentów stosujących Bloxazoc może być konieczne zmniejszenie dawki metoprololu.²

Leki, których należy unikać podczas stosowania Bloxazoc

Należy unikać jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Bloxazoc z następującymi lekami:³

• Pochodne kwasu barbiturowego – Barbiturany (np. pentobarbital) przyspieszają metabolizm metoprololu poprzez zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej metoprololu.⁴
• Propafenon – Po podaniu propafenonu pacjentom leczonym metoprololem stężenie metoprololu w osoczu może zwiększyć się 2-5-krotnie, co prowadzi do nasilenia działań niepożądanych typowych dla metoprololu. Przyczyną tej interakcji jest hamowanie aktywności izoenzymu CYP2D6 przez propafenon. Jednoczesne stosowanie jest problematyczne, ponieważ propafenon również wykazuje działanie blokujące receptory β-adrenergiczne.⁵
• Werapamil – Jednoczesne stosowanie werapamilu i β-adrenolityków może powodować bradykardię i nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. Obydwa leki wzajemnie nasilają swoje działanie hamujące na przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz czynność węzła zatokowego.⁶

Leki wymagające dostosowania dawki podczas jednoczesnego stosowania

Stosowanie produktu leczniczego Bloxazoc jednocześnie z następującymi lekami może powodować konieczność modyfikacji dawkowania:⁷

• Amiodaron – Zgłaszano przypadki istotnej klinicznie bradykardii podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu i metoprololu. Ze względu na bardzo długi okres półtrwania amiodaronu (około 50 dni), interakcja z metoprololem może występować długo po odstawieniu amiodaronu.⁸
• Leki przeciwarytmiczne klasy I – Podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwarytmicznych grupy I i β-adrenolityków dochodzi do sumowania się ich ujemnego działania inotropowego. U pacjentów z niewydolnością lewej komory mogą wystąpić ciężkie zaburzenia hemodynamiczne. Nie należy stosować jednocześnie tych dwóch grup leków u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego lub zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Interakcja ta jest najlepiej udokumentowana dla dyzopiramidu.⁹
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne/przeciwreumatyczne – Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych jednocześnie z β-adrenolitykami może zmniejszać skuteczność przeciwnadciśnieniową β-adrenolityków. Interakcja ta została dobrze udokumentowana dla indometacyny, natomiast prawdopodobnie nie dotyczy sulindaku. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano interakcji między diklofenakiem a metoprololem.¹⁰
• Glikozydy naparstnicy – Glikozydy naparstnicy stosowane jednocześnie z beta-adrenolitykami mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wywoływać bradykardię.¹¹
• Difenhydramina – Difenhydramina zmniejsza 2,5-krotnie przemianę metoprololu do α-hydroksymetoprololu zachodzącą z udziałem izoenzymu CYP2D6 u pacjentów z szybkim metabolizmem. Prowadzi to do nasilenia działania metoprololu.¹²
• Diltiazem – Diltiazem i β-adrenolityki stosowane jednocześnie powodują wzajemne nasilenie działania hamującego przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz czynność węzła zatokowego. Opisywano przypadki bradykardii o znaczeniu klinicznym po jednoczesnym zastosowaniu diltiazemu i metoprololu.¹³
• Epinefryna (adrenalina) – Stwierdzono przypadki interakcji nieselektywnych β-adrenolityków z epinefryną, prowadzące do znacznego nadciśnienia tętniczego i bradykardii. Ten sam rodzaj interakcji może wystąpić przy donaczyniowym podaniu środków miejscowo znieczulających zawierających epinefrynę. Ryzyko tego typu interakcji jest prawdopodobnie mniejsze w przypadku kardioselektywnych β-adrenolityków, takich jak metoprolol.¹⁴
• Fenylopropanolamina (norefedryna) – U zdrowych ochotników obserwowano zwiększenie ciśnienia rozkurczowego po zastosowaniu fenylopropanolaminy. Opisywano również przypadki paradoksalnego zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi po zastosowaniu β-adrenolityków u pacjentów otrzymujących duże dawki fenylopropanolaminy. W kilku przypadkach obserwowano przełomy nadciśnieniowe podczas stosowania fenylopropanolaminy w monoterapii.¹⁵
• Chinidyna – Chinidyna hamuje metabolizm metoprololu u pacjentów, u których szybko zachodzą procesy hydroksylacji, co prowadzi do zwiększenia stężenia metoprololu w osoczu i nasilenia blokady receptorów β-adrenergicznych. Ten sam rodzaj interakcji może wystąpić z innymi β-adrenolitykami metabolizowanymi przez izoenzym CYP2D6.¹⁶
• Klonidyna – Po nagłym odstawieniu klonidyny może wystąpić zwiększenie ciśnienia tętniczego, które może być nasilone przez jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków. W przypadku konieczności przerwania leczenia klonidyną u pacjenta leczonego jednocześnie metoprololem, należy najpierw stopniowo odstawić metoprolol, a następnie w ciągu kilku dni zakończyć podawanie klonidyny.¹⁷
• Ryfampicyna – Ryfampicyna może powodować zwiększenie metabolizmu metoprololu i zmniejszenie jego stężenia w osoczu, co może prowadzić do osłabienia działania terapeutycznego metoprololu.¹⁸

Inne istotne interakcje

Pacjenci leczeni jednocześnie innymi β-adrenolitykami (np. w postaci kropli do oczu) lub inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją medyczną ze względu na możliwość nasilenia działania β-adrenolitycznego.¹⁹

U pacjentów leczonych β-adrenolitykami, wziewne anestetyki mogą nasilać hamujący wpływ na układ krążenia, co należy uwzględnić podczas zabiegów chirurgicznych wymagających znieczulenia ogólnego.²⁰

Może być konieczna modyfikacja dawki doustnych leków przeciwcukrzycowych u pacjentów leczonych β-adrenolitykami, w tym metoprololem, ze względu na możliwy wpływ na gospodarkę węglowodanową.²¹

Cymetydyna i hydralazyna mogą zwiększać stężenie metoprololu w osoczu, nasilając jego działanie farmakologiczne i potencjalne działania niepożądane.²²

Interakcje metoprololu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii metoprololem (Bloxazoc) może prowadzić do istotnych interakcji farmakodynamicznych. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne metoprololu, powodując nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego i ryzyko wystąpienia objawów ortostatycznych (zawroty głowy, omdlenia) szczególnie przy zmianie pozycji ciała.

Spożywanie alkoholu podczas leczenia metoprololem może również nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, powodując zwiększoną sedację, zaburzenia koncentracji i koordynacji ruchowej. U pacjentów z niewydolnością serca jednoczesne stosowanie alkoholu i metoprololu może prowadzić do pogorszenia funkcji mięśnia sercowego ze względu na sumowanie się działania inotropowego ujemnego obu substancji.

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu lub znaczne ograniczenie jego ilości podczas terapii metoprololem, szczególnie na początku leczenia oraz po każdej zmianie dawkowania leku.

Tabela interakcji metoprololu