Interakcje leku
Auroxetyn 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Atomoksetyna, substancja czynna preparatu Auroxetyn, wykazuje liczne istotne interakcje z innymi lekami, które należy uwzględnić podczas planowania terapii. Interakcje te wynikają głównie z jej metabolizmu z udziałem enzymu CYP2D6 oraz działania farmakodynamicznego związanego z układem noradrenergicznym.¹

Wpływ innych leków na atomoksetynę

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)

Atomoksetyny nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Połączenie to jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne ryzyko poważnych interakcji.²

Inhibitory enzymu CYP2D6

Jednoczesne stosowanie inhibitorów enzymu CYP2D6 (takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny – SSRI, np. fluoksetyna, paroksetyna, a także chinidyna czy terbinafina) może znacząco zwiększyć ekspozycję organizmu na atomoksetynę. U pacjentów przyjmujących te leki ekspozycja na atomoksetynę może wzrosnąć 6-8 razy, a maksymalne stężenie w stanie równowagi (Css,max) może zwiększyć się około 3-4 razy, ponieważ atomoksetyna jest metabolizowana przez enzym CYP2D6.³

W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 zaleca się:

• Wolniejsze zwiększanie dawki atomoksetyny⁴
• Rozważenie zmniejszenia docelowej dawki atomoksetyny⁵
• Ponowną ocenę odpowiedzi klinicznej i tolerancji leku po wprowadzeniu lub odstawieniu inhibitora CYP2D6⁶

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6 podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i silnych inhibitorów enzymów cytochromu P450 (innych niż CYP2D6), ponieważ potencjalne zwiększenie ekspozycji na atomoksetynę może mieć znaczenie kliniczne.⁷

Interakcje z salbutamolem i innymi agonistami receptora beta2

Atomoksetynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących duże dawki salbutamolu (lub innych agonistów receptora beta2) w nebulizacji lub ogólnoustrojowo (doustnie lub dożylnie), ponieważ może ona nasilać wpływ salbutamolu na układ sercowo-naczyniowy.⁸

Badania kliniczne dostarczyły sprzecznych wyników dotyczących tej interakcji:

• Jedno badanie wykazało, że ogólnoustrojowe podawanie salbutamolu (600 μg dożylnie przez 2 godziny) w skojarzeniu z atomoksetyną (60 mg dwa razy na dobę przez 5 dni) zwiększało szybkość akcji serca i ciśnienie krwi, szczególnie na początku jednoczesnego stosowania, ale efekt ten wracał do wartości wyjściowych po 8 godzinach⁹
• Inne badanie z udziałem zdrowych, dorosłych osób rasy żółtej intensywnie metabolizujących atomoksetynę wykazało, że jednoczesne krótkotrwałe stosowanie atomoksetyny (80 mg raz na dobę przez 5 dni) nie zwiększało wpływu standardowej dawki salbutamolu podawanego w inhalacji (200 μg) na ciśnienie krwi oraz szybkość akcji serca¹⁰

Zaleca się monitorowanie szybkości akcji serca i ciśnienia tętniczego krwi podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i salbutamolu (lub innego agonisty receptora beta2). W przypadku istotnego zwiększenia szybkości akcji serca i ciśnienia tętniczego krwi może być konieczna modyfikacja dawek tych leków.¹¹

Leki powodujące wydłużenie odstępu QT

Jednoczesne stosowanie atomoksetyny i leków powodujących wydłużenie odstępu QT może zwiększać ryzyko tego zaburzenia rytmu serca. Do leków tych należą:¹²

• Leki neuroleptyczne – działające przeciwpsychotycznie
• Leki przeciwarytmiczne grupy IA i III – stosowane w zaburzeniach rytmu serca
• Antybiotyki – moksyfloksacyna, erytromycyna
• Metadon – lek stosowany w leczeniu uzależnienia od opioidów i bólu
• Meflochina – lek przeciwmalaryczny
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – stosowane w leczeniu depresji
• Lit – stosowany w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
• Cyzapryd – lek prokinetyczny

Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT może wystąpić również przy jednoczesnym stosowaniu:¹³

• Leków powodujących zaburzenia równowagi elektrolitowej (np. leki moczopędne z grupy tiazydów)
• Inhibitorów enzymu CYP2D6

Leki obniżające próg drgawkowy

Podczas stosowania atomoksetyny mogą wystąpić napady drgawek. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny z lekami obniżającymi próg drgawkowy, takimi jak:¹⁴

• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
• Leki neuroleptyczne
• Fenotiazyna lub butyrofenon
• Meflochina, chlorochina
• Buproprion
• Tramadol

Dodatkowo należy zachować szczególną ostrożność podczas zaprzestawania jednoczesnego stosowania benzodiazepin ze względu na możliwość wystąpienia napadów drgawek po odstawieniu tych leków.¹⁵

Leki przeciwnadciśnieniowe

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny z lekami przeciwnadciśnieniowymi. Ze względu na możliwość podwyższania ciśnienia tętniczego krwi, atomoksetyna może zmniejszać skuteczność leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia.¹⁶

Zaleca się uważne kontrolowanie ciśnienia krwi, a w razie istotnych zmian wskazana jest ocena leczenia atomoksetyną lub lekami przeciwnadciśnieniowymi.¹⁷

Leki zwiększające ciśnienie krwi

Ze względu na potencjalne nasilenie wpływu na ciśnienie tętnicze krwi, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i leków zwiększających ciśnienie krwi (takich jak salbutamol).¹⁸

Podobnie jak w przypadku leków przeciwnadciśnieniowych, zaleca się uważne kontrolowanie ciśnienia krwi, a w razie znaczących jego zmian uzasadnione jest przeprowadzenie oceny leczenia atomoksetyną lub lekami zwiększającymi ciśnienie krwi.¹⁹

Leki oddziałujące z noradrenaliną

Ze względu na możliwe addycyjne lub synergistyczne działanie farmakologiczne, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i leków oddziałujących z noradrenaliną. Do tej grupy należą:²⁰

• Leki przeciwdepresyjne, takie jak imipramina, wenlafaksyna i mirtazapina
• Leki obkurczające naczynia krwionośne, takie jak pseudoefedryna czy fenylefryna

Leki wpływające na pH żołądka

Leki zwiększające pH żołądka, takie jak wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu czy omeprazol, nie wpływają na biodostępność atomoksetyny.²¹

Leki silnie wiążące się z białkami osocza

Przeprowadzone badania in vitro z atomoksetyną i innymi silnie wiążącymi się lekami w stężeniach terapeutycznych wykazały, że warfaryna, kwas acetylosalicylowy, fenytoina i diazepam nie wpływają na wiązanie się atomoksetyny z albuminą ludzką. Analogicznie, atomoksetyna nie wpływała na wiązanie się tych związków z albuminą ludzką.²²

Interakcje atomoksetyny z alkoholem

Chociaż nie ma bezpośrednich danych w charakterystyce produktu leczniczego dotyczących interakcji atomoksetyny z alkoholem, należy uwzględnić potencjalne ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem tych substancji ze względu na mechanizm działania atomoksetyny i jej wpływ na układ noradrenergiczny.

Alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane atomoksetyny, szczególnie dotyczące ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, zarówno atomoksetyna, jak i alkohol mogą wpływać na układ sercowo-naczyniowy, co przy jednoczesnym stosowaniu może skutkować nasileniem działań niepożądanych, takich jak tachykardia czy zmiany ciśnienia tętniczego.

W związku z tym zaleca się ostrożność i unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia atomoksetyną, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami wątroby lub predyspozycją do napadów drgawkowych.

Tabela interakcji atomoksetyny z innymi lekami