Dawkowanie i sposób podawania
Auroxetyn 25 mg

Auroxetyn (atomoksetyna) jest dostępny w kapsułkach o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. U dzieci i młodzieży poniżej 70 kg dawka początkowa wynosi 0,5 mg/kg m.c./dobę, z dawką podtrzymującą około 1,2 mg/kg m.c./dobę i maksymalną dawką 1,8 mg/kg m.c./dobę. U pacjentów powyżej 70 kg oraz dorosłych dawka początkowa to 40 mg/dobę, dawka podtrzymująca 80-100 mg/dobę, a maksymalna dawka dobowa 100 mg. W przypadku umiarkowanej niewydolności wątroby (Child-Pugh B) dawki należy zmniejszyć o 50%, a przy ciężkiej niewydolności (Child-Pugh C) o 75%. U pacjentów z wolno metabolizującym enzym CYP2D6 zaleca się zmniejszenie dawki początkowej i wolniejsze jej zwiększanie ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek i ryzyko działań niepożądanych.

Dawkowanie leku Auroxetyn (atomoksetyna)

Auroxetyn (atomoksetyna) jest dostępny w formie kapsułek twardych w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg. Dawkowanie leku powinno być dostosowane do wieku pacjenta, masy ciała oraz indywidualnej odpowiedzi klinicznej.1

Schemat dawkowania standardowego

Standardowo lek Auroxetyn podaje się raz dziennie, rano. Jeżeli pacjent nie uzyskuje odpowiedniej odpowiedzi klinicznej lub pojawiają się problemy z tolerancją leku (np. nudności, senność), można rozważyć podział dobowej dawki na dwie równe części – rano i późnym popołudniem lub wczesnym wieczorem.2

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie atomoksetyny u dzieci i młodzieży zależy od masy ciała pacjenta:3

Pacjenci o masie ciała poniżej 70 kg

  • Dawka początkowa: 0,5 mg/kg masy ciała na dobę
  • Okres stabilizacji: należy utrzymać dawkę początkową przez minimum 7 dni przed jej zwiększeniem
  • Dawka podtrzymująca: około 1,2 mg/kg masy ciała na dobę (zależnie od masy ciała pacjenta i dostępnych mocy leku)
  • Nie wykazano dodatkowych korzyści ze stosowania dawek większych niż 1,2 mg/kg m.c./dobę
  • Nie przeprowadzono systematycznych badań bezpieczeństwa dla dawek pojedynczych przekraczających 1,8 mg/kg m.c./dobę ani całkowitych dawek dobowych powyżej 1,8 mg/kg m.c.4

Pacjenci o masie ciała powyżej 70 kg

  • Dawka początkowa: 40 mg na dobę
  • Okres stabilizacji: należy utrzymać dawkę początkową przez minimum 7 dni przed jej zwiększeniem
  • Dawka podtrzymująca: 80 mg na dobę
  • Maksymalna dawka dobowa: 100 mg
  • Nie wykazano dodatkowych korzyści ze stosowania dawek większych niż 80 mg/dobę
  • Nie przeprowadzono systematycznych badań bezpieczeństwa dla dawek pojedynczych przekraczających 120 mg ani całkowitych dawek dobowych powyżej 150 mg5

Dawkowanie u dorosłych

  • Dawka początkowa: 40 mg na dobę
  • Okres stabilizacji: należy utrzymać dawkę początkową przez minimum 7 dni przed jej zwiększeniem
  • Dawka podtrzymująca: 80-100 mg na dobę
  • Maksymalna dawka dobowa: 100 mg
  • Nie przeprowadzono systematycznych badań bezpieczeństwa dla dawek pojedynczych przekraczających 120 mg ani całkowitych dawek dobowych powyżej 150 mg6

Dawkowanie w populacjach szczególnych

Pacjenci z niewydolnością wątroby

  • Umiarkowana niewydolność wątroby (stopień B wg klasyfikacji Child-Pugh): dawkę początkową oraz dawkę docelową należy zmniejszyć o 50% w stosunku do standardowej dawki
  • Ciężka niewydolność wątroby (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh): dawkę początkową oraz dawkę docelową należy zmniejszyć o 75% (do 25%) w stosunku do standardowej dawki7

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów ze schyłkową chorobą nerek ekspozycja ustrojowa na atomoksetynę jest zwiększona o około 65% w porównaniu do osób zdrowych, jednak po skorygowaniu dawki na kilogram masy ciała pacjenta różnica nie jest istotna. Auroxetyn może być stosowany u pacjentów z ADHD i schyłkową chorobą nerek lub niewydolnością nerek niższego stopnia zgodnie z ogólnie zalecanym schematem dawkowania. Należy pamiętać, że atomoksetyna może nasilać nadciśnienie u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek.8

Pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6

Około 7% osób rasy kaukaskiej ma genotyp warunkujący słabą aktywność enzymu CYP2D6. U takich pacjentów ekspozycja na atomoksetynę jest kilkakrotnie większa niż u osób z prawidłową aktywnością enzymu, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W przypadku pacjentów z wolno metabolizującym CYP2D6 należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej oraz wolniejsze zwiększanie dawki leku.9

Osoby w podeszłym wieku

Nie przeprowadzono systematycznych badań dotyczących stosowania atomoksetyny u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.10

Dzieci poniżej 6 roku życia

Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności atomoksetyny u dzieci w wieku poniżej 6 lat, dlatego nie należy stosować leku Auroxetyn w tej grupie wiekowej.11

Sposób podawania

Auroxetyn podaje się doustnie. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.12

Kontrola podczas stosowania leku

Badania przed rozpoczęciem leczenia

Przed przepisaniem leku Auroxetyn należy:13

  • Zebrać szczegółowy wywiad chorobowy
  • Przeprowadzić podstawową ocenę wydolności układu krążenia pacjenta
  • Zmierzyć ciśnienie tętnicze krwi
  • Zbadać tętno

Monitorowanie w trakcie leczenia

W trakcie leczenia należy regularnie kontrolować wydolność układu krążenia:14

  • Mierzyć i zapisywać ciśnienie tętnicze krwi oraz tętno po każdej modyfikacji dawki
  • Wykonywać powyższe pomiary nie rzadziej niż co 6 miesięcy
  • U dzieci zaleca się ocenę parametrów z użyciem siatki centylowej
  • U dorosłych postępować zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi nadciśnienia tętniczego

Przerwanie leczenia

W trakcie badań klinicznych nie zaobserwowano wyraźnych objawów odstawienia leku. W przypadku wystąpienia istotnych działań niepożądanych można natychmiast przerwać podawanie atomoksetyny. W innych sytuacjach zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku przez odpowiedni czas.15

Leczenie produktem Auroxetyn nie musi być bezterminowe. Zaleca się ponowną ocenę konieczności kontynuowania terapii po upływie 1 roku, szczególnie gdy u pacjenta wystąpiła trwała i zadowalająca odpowiedź na leczenie.16

Szczegółowa tabela dawkowania

Grupa pacjentów Dawka początkowa Okres stabilizacji Dawka podtrzymująca Maksymalna dawka dobowa Uwagi
Dzieci i młodzież <70 kg 0,5 mg/kg m.c./dobę Minimum 7 dni 1,2 mg/kg m.c./dobę 1,8 mg/kg m.c./dobę Nie wykazano dodatkowych korzyści przy dawkach >1,2 mg/kg m.c./dobę
Dzieci i młodzież >70 kg 40 mg/dobę Minimum 7 dni 80 mg/dobę 100 mg/dobę Nie wykazano dodatkowych korzyści przy dawkach >80 mg/dobę
Dorośli 40 mg/dobę Minimum 7 dni 80-100 mg/dobę 100 mg/dobę Zalecana dawka podtrzymująca: 80-100 mg/dobę
Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością wątroby (Child-Pugh B) 50% dawki standardowej Minimum 7 dni 50% dawki standardowej 50% maksymalnej dawki standardowej Redukcja dawki o 50%
Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby (Child-Pugh C) 25% dawki standardowej Minimum 7 dni 25% dawki standardowej 25% maksymalnej dawki standardowej Redukcja dawki o 75%
Pacjenci z wolno metabolizującym CYP2D6 Zmniejszona dawka początkowa Wolniejsze zwiększanie dawki Indywidualnie dostosowana Indywidualnie dostosowana Zwiększone ryzyko działań niepożądanych
Pacjenci z niewydolnością nerek Standardowa Minimum 7 dni Standardowa Standardowa Monitorowanie ciśnienia u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl