Interakcje leku
Atomoxetine NeuroPharma 40 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Atomoksetyna wykazuje liczne interakcje z innymi substancjami leczniczymi, które należy uwzględnić podczas prowadzenia terapii. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności leczenia pacjentów, szczególnie w przypadku politerapii.¹

Wpływ innych leków na atomoksetynę

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – atomoksetyny nie należy stosować jednocześnie z IMAO ze względu na ryzyko poważnych interakcji. Jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane.²

Inhibitory enzymu CYP2D6 – stosowanie atomoksetyny z inhibitorami CYP2D6, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. fluoksetyna, paroksetyna), chinidyna czy terbinafina, może znacząco zwiększyć ekspozycję na atomoksetynę. U pacjentów przyjmujących te leki, ekspozycja na atomoksetynę może wzrosnąć 6-8 razy, a stężenie maksymalne w stanie równowagi (Css,max) może być 3-4 razy wyższe. Jest to spowodowane faktem, że atomoksetyna jest metabolizowana przez enzym CYP2D6. W takich przypadkach może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki i zmniejszenie docelowej dawki atomoksetyny.³

U pacjentów, u których po ustaleniu optymalnej dawki atomoksetyny zalecono stosowanie inhibitora enzymu CYP2D6 lub u których przerwano podawanie inhibitora enzymu CYP2D6, należy ponownie ocenić odpowiedź kliniczną i tolerancję leku, aby ustalić, czy konieczna jest modyfikacja dawki.⁴

Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i silnych inhibitorów enzymów cytochromu P450 (innych niż CYP2D6) u pacjentów wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6, ponieważ nie jest znany kliniczny wpływ potencjalnego zwiększenia ekspozycji na atomoksetynę w warunkach in vivo.⁵

Interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy

Salbutamol i inni agoniści receptora beta2 – atomoksetynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących duże dawki salbutamolu (lub innych agonistów receptora beta2) w nebulizacji lub ogólnoustrojowo. Atomoksetyna może nasilać wpływ salbutamolu na układ sercowo-naczyniowy.⁶

W badaniach klinicznych obserwowano sprzeczne wyniki dotyczące tej interakcji. Ogólnoustrojowe podawanie salbutamolu (600 μg dożylnie przez 2 godziny) w skojarzeniu z atomoksetyną (60 mg dwa razy na dobę przez 5 dni) powodowało zwiększenie szybkości akcji serca i ciśnienia krwi. Efekt ten był najbardziej widoczny na początku jednoczesnego stosowania salbutamolu i atomoksetyny, ale stan powracał do punktu wyjściowego po 8 godzinach.⁷

Natomiast w innym badaniu z udziałem zdrowych, dorosłych osób pochodzenia azjatyckiego intensywnie metabolizujących atomoksetynę, jednoczesne krótkotrwałe stosowanie atomoksetyny (80 mg raz na dobę przez 5 dni) nie zwiększało wpływu standardowej dawki salbutamolu podawanego w inhalacji (200 µg) na ciśnienie krwi i szybkość akcji serca.⁸

Podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i salbutamolu (lub innego agonisty receptora beta2) należy monitorować szybkość akcji serca i ciśnienie tętnicze krwi. W przypadku znaczącego zwiększenia tych parametrów może być konieczna modyfikacja dawek leków.⁹

Leki wydłużające odstęp QT – jednoczesne stosowanie atomoksetyny i leków powodujących wydłużenie odstępu QT (takich jak leki neuroleptyczne, leki przeciwarytmiczne grupy IA i III, moksyfloksacyna, erytromycyna, metadon, meflochina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, lit, cyzapryd), leków powodujących zaburzenie równowagi elektrolitowej (np. leki moczopędne z grupy tiazydów) oraz inhibitorów enzymu CYP2D6 może zwiększać ryzyko wydłużenia odstępu QT.¹⁰

Produkty lecznicze przeciwnadciśnieniowe – należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny z lekami przeciwnadciśnieniowymi. Ze względu na wpływ atomoksetyny na zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, może ona zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych. Wskazane jest uważne kontrolowanie ciśnienia krwi, a w przypadku znaczących zmian, należy rozważyć modyfikację leczenia atomoksetyną lub lekami przeciwnadciśnieniowymi.¹¹

Czynniki i leki zwiększające ciśnienie krwi – z uwagi na możliwość nasilonego wpływu na ciśnienie tętnicze krwi, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny z czynnikami i lekami zwiększającymi ciśnienie krwi (np. salbutamol). Podobnie jak w przypadku leków przeciwnadciśnieniowych, należy monitorować ciśnienie krwi i w razie potrzeby rozważyć modyfikację dawkowania.¹²

Interakcje z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy

Leki obniżające próg drgawkowy – istnieje ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny z lekami obniżającymi próg drgawkowy, takimi jak:¹³

• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
• leki neuroleptyczne
• fenotiazyna lub butyrofenon
• meflochina
• chlorochina
• buproprion
• tramadol

Należy również zachować ostrożność podczas zaprzestawania jednoczesnego stosowania benzodiazepin ze względu na możliwość wystąpienia napadów drgawek po odstawieniu tych leków.¹⁴

Leki oddziałujące z noradrenaliną – należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu atomoksetyny z lekami oddziałującymi z noradrenaliną, takimi jak:¹⁵

• leki przeciwdepresyjne (imipramina, wenlafaksyna, mirtazapina)
• leki obkurczające naczynia krwionośne (pseudoefedryna, fenylefryna)

Przyczyną ostrożności jest możliwe addycyjne lub synergistyczne działanie farmakologiczne tych substancji z atomoksetyną.

Inne interakcje

Leki wpływające na pH żołądka – leki zwiększające pH żołądka, takie jak wodorotlenek magnezu/wodorotlenek glinu czy omeprazol, nie wpływają na dostępność biologiczną atomoksetyny.¹⁶

Leki silnie wiążące się z białkami osocza – badania in vitro z atomoksetyną i innymi silnie wiązanymi lekami w stężeniach terapeutycznych wykazały, że warfaryna, kwas acetylosalicylowy, fenytoina i diazepam nie wpływają na wiązanie się atomoksetyny z albuminą ludzką. Podobnie, atomoksetyna nie wpływa na wiązanie się tych związków z albuminą ludzką.¹⁷

Interakcje atomoksetyny z alkoholem

Biorąc pod uwagę mechanizm działania atomoksetyny i jej wpływ na układ noradrenergiczny, jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie atomoksetyny może potencjalnie powodować nasilenie niektórych działań niepożądanych. Alkohol może nasilać działanie sedatywne, wpływać na funkcje poznawcze i koordynację ruchową.

Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas terapii atomoksetyną, ponieważ może to prowadzić do:

• Nasilenia objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak senność, zawroty głowy
• Zwiększenia obciążenia wątroby, co jest istotne ze względu na metabolizm atomoksetyny przez enzymy wątrobowe
• Potencjalnego wpływu na parametry sercowo-naczyniowe, w tym ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca

Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności unikania spożywania alkoholu podczas leczenia atomoksetyną, a w przypadku jednoczesnego przyjęcia obu substancji należy zachować szczególną ostrożność np. podczas prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn.

Szczegółowa tabela interakcji atomoksetyny