terbinafina
Terbinafina to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy alliloamin, skuteczny w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry, włosów i paznokci. Mechanizm działania terbinafiny polega na hamowaniu enzymu epoksydazy skwalenowej, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów – i gromadzenia się toksycznego skwalenu w komórkach grzybów.
Lek wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton) oraz grzybów drożdżopodobnych (Candida, Malassezia furfur). Terbinafina dostępna jest w postaci doustnej (tabletki 250 mg) oraz preparatów miejscowych (kremy, żele, roztwory).
Wskazania do stosowania terbinafiny obejmują grzybice skóry (tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, tinea manuum), grzybicę paznokci (onychomikozę), łupież pstry oraz grzybice owłosionej skóry głowy. W przypadku onychomikozy terapia doustna trwa zazwyczaj 6-12 tygodni dla paznokci rąk i 12-16 tygodni dla paznokci stóp, podczas gdy leczenie miejscowe jest skuteczne głównie w powierzchownych zakażeniach.
Do najczęstszych działań niepożądanych terbinafiny należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle głowy, wysypki skórne oraz zaburzenia smaku. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze reakcje niepożądane, takie jak hepatotoksyczność czy ciężkie reakcje skórne. Przed rozpoczęciem terapii wskazana jest ocena funkcji wątroby, a podczas długotrwałego leczenia zaleca się okresowe monitorowanie parametrów wątrobowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica skóry (tinea corporis) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica skóry (tinea corporis) to zakażenie dermatofitami z rodzajów Trichophyton, Epidermophyton i Microsporum, charakteryzujące się pierścieniowatymi, rumieniowymi i łuszczącymi się zmianami skórnymi z oczyszczonym środkiem. Choroba jest wysoce zaraźliwa i może dotyczyć różnych obszarów ciała, co determinuje jej podtypy, np. tinea capitis (skóra owłosiona głowy), tinea pedis (stopy) czy tinea unguium (paznokcie). Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, a w razie potrzeby na mikroskopii i hodowli grzybów. Leczenie miejscowe obejmuje azole (klotrimazol, mikonazol, ketokonazol, ekonazol, oksykonazol), allilaminy (terbinafina) oraz inne preparaty (cyklopiroks, tolnaftat) stosowane przez 2-4 tygodnie, z aplikacją na zmianę i 1-2 cm otaczającej skóry. W przypadkach rozległych, grzybicy skóry głowy lub paznokci wskazane jest leczenie doustne terbinafiną (1-3 miesiące), itrakonazolem lub gryzeofulwiną (4-8 tygodni). Kortykosteroidy są przeciwwskazane ze względu na ryzyko maskowania objawów i pogorszenia zakażenia.
allilaminy, azole, azole przeciwgrzybicze, badanie mikologiczne, bezobjawowy nosiciel, funkcja wątroby, gryzeofulwina, grzybica brody, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica pierścieniowata, grzybica skóry, grzybica skóry gładkiej, grzybica skóry głowy, grzybica stóp, grzybica twarzy, grzyby dermatofityczne, hodowla grzybów, infekcja bakteryjna, itrakonazol, kortykosteroidy miejscowe, lek przeciwgrzybiczny, leki przeciwgrzybicze, onychomikoza, puder przeciwgrzybiczny, siarczek selenu, szampon przeciwgrzybiczny, terbinafina, wtórne zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Terbilum 10 mg/g
Produkt leczniczy Terbilum to krem zawierający 10 mg chlorowodorku terbinafiny na 1 g preparatu, przeznaczony do miejscowego stosowania w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry. Formuła kremu zawiera substancje pomocnicze takie jak izopropylu mirystynian, polisorbat 60, alkohole cetylowy (40 mg/g) i stearylowy (40 mg/g), cetylu palmitynian, sorbitanu stearynian, alkohol benzylowy (10 mg/g) oraz wodę oczyszczoną i sodu wodorotlenek. Alkohol cetylowy i stearylowy mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne, natomiast alkohol benzylowy pełni funkcję konserwantu, ale może powodować podrażnienia i reakcje alergiczne, co należy uwzględnić w ocenie tolerancji pacjenta.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, aplikacja miejscowa, cetylu palmitynian, chlorowodorek terbinafiny, działanie przeciwgrzybicze, emolient, emulgator, izopropylu mirystynian, konserwant, niezgodność farmaceutyczna, podrażnienie skóry, polisorbat, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja skórna, sodu wodorotlenek, sorbitanu stearynian, terbinafina, zakażenie grzybicze - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica paznokci (onychomycosis) to przewlekła infekcja grzybicza, najczęściej dotycząca paznokci stóp, charakteryzująca się przebarwieniami, zgrubieniami i kruchością płytki. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz potwierdzeniu laboratoryjnym poprzez mikroskopię i hodowlę materiału pobranego z paznokcia. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania i etiologii grzyba, obejmując doustne leki przeciwgrzybicze, takie jak terbinafina 250 mg/dobę przez 6 tygodni lub itrakonazol 200 mg/dobę przez 3 miesiące, oraz miejscowe preparaty (amorolfina, cyklopiroks, efinakonazol 10%). W ciężkich przypadkach rozważa się usunięcie paznokcia lub terapię laserową, która wykazuje skuteczność do 90% przy wielokrotnych zabiegach. Kluczowe jest także zapobieganie nawrotom poprzez odpowiednią higienę, pielęgnację paznokci i edukację pacjenta, zwłaszcza w grupach ryzyka, takich jak osoby starsze, cukrzycy oraz pacjenci z immunosupresją.
amorolfina, choroba autoimmunologiczna, cyklopiroks, diagnoza pielęgniarska, doustny lek przeciwgrzybiczny, efinakonazol, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica stóp, itrakonazol, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwgrzybiczny, łożysko paznokcia, miejscowy lek przeciwgrzybiczny, onychomycosis, osłabiony układ odpornościowy, podejście interdyscyplinarne, środek przeciwgrzybiczny, stopa atlety, tawaborol, terapia laserowa, terbinafina, tinea unguium, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie bakteryjne, zakażenie HIV, zakażenie uogólnione - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica stóp – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica stóp (tinea pedis) to powszechna infekcja dermatofitowa skóry stóp, szczególnie przestrzeni międzypalcowych, wywołana przez grzyby żywiące się keratyną. Czynniki ryzyka obejmują noszenie nieprzepuszczalnego obuwia, nadmierną potliwość, uszkodzenia skóry oraz osłabienie odporności. Objawy kliniczne to świąd, pieczenie, łuszczenie się skóry, zaczerwienienie, pęcherze oraz nieprzyjemny zapach. Nieleczona infekcja może rozszerzać się na paznokcie, dłonie i pachwiny, a także prowadzić do wtórnych infekcji bakteryjnych. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym i, w razie wątpliwości, badaniu mikroskopowym lub hodowli. Leczenie miejscowe obejmuje stosowanie azoli (np. klotrimazol, mikonazol), allilamin (terbinafina, naftifina) oraz innych preparatów (cyklopiroks, tolnaftat) przez 1-6 tygodni, z kontynuacją terapii 1-2 tygodnie po ustąpieniu objawów. W cięższych przypadkach stosuje się doustne leki przeciwgrzybicze, takie jak terbinafina, itrakonazol czy flukonazol, przez 2-6 miesięcy, z monitorowaniem funkcji wątroby.
allilaminy, azole, cellulitis, dermatofity, flukonazol, grzybica pachwin, grzybica paznokci, hiperpigmentacja, itrakonazol, klotrimazol, kwas salicylowy, lek przeciwgrzybiczny, lichenifikacja, mikonazol, neuropatia, onychomykoza, preparat keratolityczny, roztwór Whitfielda, Scytalidium, stan zapalny skóry, stopa atlety, terbinafina, tinea pedis, wtórna infekcja bakteryjna, zapalenie tkanki łącznej, zeskrobina skóry - Leksykon substancji czynnych
Terbinafina – Dawkowanie i sposób podawania
Terbinafina jest skutecznym środkiem przeciwgrzybiczym stosowanym zarówno doustnie, jak i miejscowo w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry i paznokci. Standardowa dawka doustna u dorosłych wynosi 250 mg raz na dobę, a czas terapii zależy od lokalizacji i rodzaju zakażenia: grzybica stóp (2-6 tygodni), tułowia i pachwin (2-4 tygodnie), owłosionej skóry głowy (4 tygodnie), grzybica paznokci rąk (6 tygodni) oraz stóp (12 tygodni, z możliwością wydłużenia do 6 miesięcy). U dzieci dawkowanie jest dostosowane do masy ciała, z ograniczeniami stosowania u dzieci poniżej 2 lat i masy ciała poniżej 40 kg. Terbinafina miejscowa (krem, aerozol) aplikuje się 1-2 razy na dobę, z czasem leczenia od 1 do 2 tygodni w zależności od typu zakażenia, np. grzybica stóp 1 tydzień, łupież pstry 2 tygodnie. Należy podkreślić, że poprawa kliniczna może nastąpić dopiero po kilku tygodniach od zakończenia terapii, zwłaszcza w przypadku grzybicy paznokci.
aerozol na skórę, cutaneous candidiasis, drożdżyca skóry, grzybica fałdów skórnych, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica pachwin, grzybica paznokci rąk, grzybica paznokci stóp, grzybica podeszwowa stóp, grzybica skóry, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp międzypalcowa, grzybica tułowia, łupież pstry, pityriasis versicolor, płytka paznokciowa, przewlekła choroba wątroby, substancja przeciwgrzybicza, terapia doustna, terbinafina, tinea cruris, tinea pedis, wyleczenie mikologiczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze paznokci, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Łupież – Diagnostyka i diagnoza
Łupież to powszechna dermatoza skóry głowy, charakteryzująca się obecnością białych lub szarych łusek oraz świądem. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, obejmującym ocenę skóry głowy pod kątem łuszczenia, zaczerwienienia i podrażnienia, z podziałem skóry na kwadranty dla precyzyjnej oceny nasilenia zmian. Kluczowe jest różnicowanie łupieżu od innych dermatoz, takich jak łuszczyca (srebrzyste łuski), egzema (zaczerwienienie i stan zapalny), grzybica skóry głowy (tinea capitis) oraz sucha skóra głowy. W razie wątpliwości lub opornych objawów wskazane jest wykonanie biopsji skóry głowy, która może wykazać hiperplazję naskórka, parakeratozę, obecność drożdżaków Malassezia oraz ogniskową spongiozę. Diagnostyka mikrobiologiczna, w tym badania PCR, pozwala na identyfikację mikrobiomu, jednak obecność Malassezia nie jest jednoznaczna z rozpoznaniem łupieżu.
badanie histologiczne, badanie kliniczne, badanie mikrobiologiczne, badanie mikroskopowe, biopsja skóry, cyklopiroks, diagnostyka różnicowa, drożdżak Malassezia, dysfagia, gruczoł łojowy, grzybica skóry głowy, hiperplazja naskórka, itrakonazol, ketokonazol, kortykosteroid, kwas salicylowy, lek przeciwgrzybiczny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, łuszczyca skóry głowy, morfologia krwi, niedobór odporności, olejek z drzewa herbacianego, parakeratoza, pirytionian cynku, siarczek selenu, terbinafina, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lamisil 125 mg
Lamisil w postaci tabletek zawierających terbinafinę (chlorowodorek) w dawkach 125 mg (dla dzieci) oraz 250 mg (dla dorosłych) jest wskazany do leczenia ogólnoustrojowego wybranych infekcji grzybiczych skóry i paznokci wywołanych przez dermatofity oraz drożdżaki Candida. Główne wskazania obejmują grzybicę paznokci (onychomikoza) o charakterze rozległym, głębokim lub opornym na terapię miejscową, grzybicę owłosionej skóry głowy (tinea capitis), a także rozległe, przewlekłe lub nawracające zakażenia skóry takie jak tinea corporis, tinea cruris i tinea pedis. Leczenie ogólne jest preferowane ze względu na konieczność penetracji w głąb tkanek, zwłaszcza w przypadku infekcji mieszków włosowych i głębokich zmian skórnych. W przypadku kandydozy skóry decyzja o terapii systemowej powinna uwzględniać lokalizację, ciężkość i rozległość zmian. Należy podkreślić, że Lamisil doustny nie jest skuteczny w leczeniu łupieżu pstrego (Pityriasis versicolor), co odróżnia go od preparatów miejscowych zawierających terbinafinę.
Decyzja o zastosowaniu terbinafiny w formie doustnej powinna być oparta na potwierdzeniu mikologicznym zakażenia oraz ocenie rozległości i głębokości zmian. Leczenie systemowe jest wskazane w przypadkach, gdy zakażenie jest rozległe, głębokie, oporne na leczenie miejscowe, występuje w miejscach trudnych do terapii miejscowej lub u pacjentów z zaburzeniami odporności, u których przebieg infekcji może być cięższy. Tabletki 125 mg są dedykowane dla populacji pediatrycznej, umożliwiając precyzyjne dostosowanie dawki do masy ciała dziecka, a obecność rowka dzielącego ułatwia podział tabletki. Terapia terbinafiną doustną powinna być prowadzona z uwzględnieniem wskazań klinicznych i monitorowaniem skuteczności oraz tolerancji leku.
badanie mikologiczne, Candida albicans, chlorowodorek, dermatofity, grzybica obrębna pachwin, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzybica tułowia, grzybicze zakażenie skóry, kandydoza skóry, łupież pstry, pityriasis versicolor, terapia przeciwgrzybicza, terbinafina, tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, zakażenie paznokci - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zelefion 250 mg
Produkt leczniczy ZELEFION zawiera 250 mg terbinafiny w postaci chlorowodorku terbinafiny w każdej tabletce, przeznaczony do podawania doustnego. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniające, wiążące, poprawiające płynność oraz zapobiegające przywieraniu masy tabletkowej. Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 14 lub 28 tabletek w blistrach PVC/Aluminium, co zapewnia wygodę dawkowania i przechowywania.
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek terbinafiny, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja dezintegrująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka, terbinafina - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica stóp – Zapobieganie i profilaktyka
Grzybica stóp (tinea pedis) jest powszechną infekcją dermatofitową, najczęściej wywoływaną przez Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, T. interdigitale oraz Epidermophyton floccosum, dotykającą 3-15% populacji. Infekcja rozwija się w środowisku ciepłym i wilgotnym, szczególnie w miejscach publicznych takich jak baseny, szatnie czy prysznice, gdzie dochodzi do bezpośredniego kontaktu z patogenem. Profilaktyka opiera się na utrzymaniu higieny – codziennym myciu i dokładnym osuszaniu stóp, zwłaszcza przestrzeni międzypalcowych, stosowaniu preparatów zmniejszających potliwość (np. 20% chlorek glinu) oraz noszeniu obuwia z materiałów przepuszczających powietrze i rotacji butów co 2-3 dni. Zaleca się również stosowanie skarpet z naturalnych lub odprowadzających wilgoć tkanin, pranych w temperaturze 60°C, oraz unikanie dzielenia się obuwiem i ręcznikami. Szczególną uwagę należy zwrócić na grupy ryzyka, takie jak diabetycy, osoby z obniżoną odpornością oraz sportowcy, u których profilaktyka powinna być bardziej rygorystyczna i obejmować regularne kontrole podologiczne oraz stosowanie preparatów przeciwgrzybiczych.
chlorek glinu, cukrzyca, dermatofit, dermatolog, diagnostyka, Epidermophyton floccosum, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, infekcja grzybicza, infekcja nawracająca, klotrymazol, mikonazol, nadpotliwość stóp, niedobór odporności, podolog, podologia, preparat przeciwgrzybiczny, profilaktyka, terbinafina, tolnaftat, Trichophyton interdigitale, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamisil 250 mg
Lamisil (terbinafina) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według systemu MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych działań należą bóle głowy (bardzo często), objawy żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, biegunka i bóle brzucha (bardzo często), wysypka i pokrzywka (bardzo często), a także bóle mięśni i stawów (bardzo często). Często obserwuje się również depresję, zaburzenia smaku i zmęczenie. Rzadziej występują poważne reakcje hematologiczne, takie jak niedokrwistość (niezbyt często), neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia i pancytopenia (bardzo rzadko). Ponadto, mogą pojawić się reakcje immunologiczne, w tym reakcje anafilaktyczne i toczeń rumieniowaty (bardzo rzadko lub o nieznanej częstości).
agranulocytoza, anosmia, cholestaza, choroba posurowicza, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, system MedDRA, szum w uszach, terbinafina, toczeń polekowy, toczeń rumieniowaty, wysypka krostowata, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie smaku, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Terbinafina Ziaja 10 mg/g
Stosowanie kremu Terbinafina Ziaja (chlorowodorek terbinafiny 10 mg/g) u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania terbinafiny w ciąży są niewystarczające, dlatego lek nie powinien być stosowany w tym okresie, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Należy uwzględnić nasilenie i rozległość infekcji, trymestr ciąży oraz możliwość alternatywnych terapii. Terbinafina przenika do mleka matki, co stwarza ryzyko ekspozycji niemowlęcia, dlatego stosowanie kremu u kobiet karmiących piersią jest przeciwwskazane, a w razie konieczności terapii zaleca się czasowe przerwanie karmienia.
alternatywne metody leczenia, badania przedkliniczne, chlorowodorek terbinafiny, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, infekcja grzybicza, karmienie piersią, korzyści terapeutyczne, lek przeciwgrzybiczy, okres terapeutyczny, przenikanie leku do mleka, ryzyko dla płodu, stosowanie leków w ciąży, terapia przeciwgrzybicza, terbinafina, toksyczne działanie leku, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Interakcje leku – Terbilum 10 mg/g
Produkt leczniczy Terbilum, zawierający 10 mg/g terbinafiny chlorowodorku w postaci kremu, nie posiada oficjalnych badań dotyczących interakcji z innymi lekami. Ze względu na miejscowe stosowanie i ograniczone wchłanianie systemowe substancji czynnej, ryzyko istotnych klinicznie interakcji jest minimalne. Niemniej jednak, jednoczesne stosowanie Terbilum z innymi preparatami miejscowymi na tę samą powierzchnię skóry może prowadzić do zmiany wchłaniania, nasilenia działania drażniącego lub osłabienia skuteczności terapeutycznej. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu z innymi lekami przeciwgrzybiczymi (ryzyko sumowania lub osłabienia działania, poziom istotności niski), kortykosteroidami miejscowymi (możliwe osłabienie działania, poziom umiarkowany) oraz środkami keratolitycznymi (potencjalne zwiększenie penetracji terbinafiny, poziom niskiego do umiarkowanego ryzyka).
absorpcja systemowa, alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, działanie niepożądane, działanie przeciwgrzybicze, interakcja lekowa, kortykosteroid miejscowy, lek przeciwgrzybiczny, podrażnienie skóry, preparat odkażający, reakcja miejscowa, reakcja skórna miejscowa, środek keratolityczny, terbinafina, terbinafina chlorowodorek, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Myconafine 1% 10 mg/g (1%)
Terbinafina, substancja czynna kremu Myconafine 1%, jest alliloaminą o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, klasyfikowaną w systemie ATC jako lek przeciwgrzybiczny do stosowania miejscowego (kod D01AE15). Mechanizm jej działania polega na selektywnym hamowaniu enzymu epoksydazy skwalenu, co prowadzi do niedoboru ergosterolu w błonach komórkowych grzybów oraz kumulacji skwalenu wewnątrzkomórkowo, skutkując śmiercią komórek grzybów. Terbinafina wykazuje działanie grzybobójcze w niskich stężeniach wobec dermatofitów, pleśni oraz grzybów dimorficznych, natomiast wobec drożdżaków efekt jest gatunkowo zmienny i może być grzybobójczy lub grzybostatyczny.
alliloaminy, biosynteza steroli, błona komórkowa grzybów, cytochrom P450, dermatofity, drożdżaki, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, epoksydaza skwalenu, grzyby dimorficzne, interakcja lekowa, kumulacja skwalenu, lek przeciwgrzybiczny, niedobór ergosterolu, pleśnie, ściana komórkowa grzybów, terapia wielolekowa, terbinafina - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zelefion 250 mg
Chlorowodorek terbinafiny, stosowany w preparacie ZELEFION, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, najczęściej łagodne lub umiarkowane i przemijające. Do bardzo często obserwowanych należą zaburzenia metabolizmu (zmniejszony apetyt), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (uczucie pełności, niestrawność, nudności, ból brzucha, biegunka), zmiany skórne (wysypka, pokrzywka) oraz bóle mięśniowo-stawowe. Ból głowy występuje często. Charakterystyczne są zaburzenia zmysłów, zwłaszcza smaku (zniesienie lub brak smaku, niezbyt często) i węchu (bardzo rzadko utrata węchu), które zwykle ustępują po kilku tygodniach od zakończenia terapii, choć w pojedynczych przypadkach mogą się utrzymywać dłużej. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia), reakcje immunologiczne (reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy) oraz rabdomiolizę.
agranulocytoza, cholestaza, choroba posurowicza, fotodermatoza, kinaza kreatynowa, liszaj rumieniowaty, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedoczulica, niedosłuch, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, podwyższenie enzymów wątrobowych, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szum w uszach, terbinafina, trombocytopenia, utrata węchu, wielopostaciowa osutka świetlna, zaburzenie smaku, zaburzenie węchu, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Myconafine 250 mg
Terbinafina, będąca allyloaminą o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, jest stosowana doustnie w dawce 250 mg (Myconafine) jako lek dermatologiczny przeciwgrzybiczy (kod ATC: D01BA02). Mechanizm jej działania polega na selektywnym hamowaniu enzymu epoksydazy skwalenu, co prowadzi do niedoboru ergosterolu i toksycznej kumulacji skwalenu w komórkach grzybów, skutkując ich śmiercią. Terbinafina wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów, pleśni i niektórych grzybów dimorficznych oraz grzybobójcze lub grzybostatyczne wobec drożdżaków, zależnie od gatunku. Po podaniu doustnym lek kumuluje się w skórze, włosach i paznokciach, osiągając stężenia grzybobójcze utrzymujące się przez 15-20 dni po zakończeniu terapii, co jest kluczowe dla skuteczności leczenia.
biosynteza steroli, Candida, chlorowodorek, dermatofit, drożdżak, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, epoksydaza skwalenu, ergosterol, farmakokinetyka tkankowa, grzyb dimorficzny, komórka grzyba, lek dermatologiczny, lek przeciwgrzybiczy, MIC, Microsporum canis, najmniejsze stężenie hamujące, pityriasis versicolor, pleśń, skwalen, terbinafina, Tinea versicolor, Trichophyton, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Przedawkowanie – Erfin 250 mg
Przedawkowanie chlorowodorku terbinafiny w dawkach do 5 g (odpowiadających 20 tabletkom po 250 mg) manifestuje się objawami takimi jak bóle głowy (często czołowe lub skroniowe, pulsujące), nudności, bóle w nadbrzuszu oraz zawroty głowy. Objawy te, choć uciążliwe, nie stanowią bezpośredniego zagrożenia życia, jednak wymagają szybkiej interwencji medycznej i odpowiedniego leczenia objawowego. W przypadku przedawkowania zaleca się eliminację nieabsorbowanej substancji czynnej z przewodu pokarmowego, przede wszystkim poprzez podanie węgla aktywowanego według standardowych dawek toksykologicznych.
antidotum, ból głowy, ból nadbrzusza, chlorowodorek terbinafiny, choroba nerek, choroba wątroby, Erfin, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie parametrów życiowych, nudności, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie terbinafiny, substancja przeciwgrzybicza, terbinafina, węgiel aktywowany, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lamisil
Preparat Lamisil (terbinafina) wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z historią chorób wątroby, ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Przeciwwskazane jest stosowanie u osób z przewlekłą lub czynną chorobą wątroby. Zaleca się ocenę enzymów wątrobowych po 4-6 tygodniach terapii; w przypadku ich podwyższenia leczenie należy natychmiast przerwać. W dokumentacji medycznej odnotowano bardzo rzadkie przypadki ciężkiej niewydolności wątroby, czasem prowadzące do zgonu lub konieczności przeszczepu. Objawy wskazujące na dysfunkcję wątroby, takie jak utrzymujące się nudności, zmniejszone łaknienie, przewlekłe zmęczenie, wymioty, bóle brzucha, żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu i jasne stolce, wymagają natychmiastowego zaprzestania terapii i oceny czynności wątroby. Farmakokinetycznie, u pacjentów z chorobami wątroby klirens terbinafiny może zmniejszyć się nawet o około 50%.
agranulocytoza, badanie farmakokinetyczne, działanie hepatotoksyczne, klirens leku, łuszczyca, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, przeszczep wątroby, rumień wielopostaciowy, terbinafina, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Erfin 250 mg
Lek Erfin zawierający terbinafinę chlorowodorek w dawce 250 mg w tabletkach jest wskazany do leczenia zakażeń grzybiczych skóry i paznokci u dorosłych. Standardowa dawka to 250 mg doustnie raz na dobę, bez konieczności modyfikacji u pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaleca się stosowania doustnej terbinafiny u dzieci z powodu ograniczonych danych klinicznych. Czas terapii jest zróżnicowany i zależy od lokalizacji oraz nasilenia zakażenia: grzybica stóp (2-6 tygodni), grzybica tułowia i pachwin (2-4 tygodnie), grzybica owłosionej skóry głowy (4 tygodnie), zakażenia paznokci rąk (6-12 tygodni), a zakażenia paznokci stóp wymagają leczenia trwającego od 3 do 6 miesięcy lub dłużej, zwłaszcza u pacjentów z wolnym tempem wzrostu paznokci.
chlorowodorek, Erfin, grzybica międzypalcowa, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzybica tułowia, grzybica typu podeszwowego, nawrót zakażenia, onychomikoza, terapia, terbinafina, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze paznokci, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Interakcje leku – Nebinad 5 mg
Nebiwolol, substancja czynna preparatu Nebinad 5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) oraz sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i arytmii komorowych. Niezalecane jest także łączenie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, a także lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa), ze względu na nasilenie ujemnego wpływu na przewodzenie przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego oraz ryzyko niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia. W przypadku amiodaronu, środków do znieczulenia ogólnego, insuliny, leków przeciwcukrzycowych, baklofenu i amifostyny konieczne jest ostrożne monitorowanie pacjenta z uwagi na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak wydłużenie przewodzenia, maskowanie objawów hipoglikemii czy nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, azotan organiczny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, częstość akcji serca, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, kinetyka digoksyny, kurczliwość mięśnia sercowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek trójpierścieniowy, lek zobojętniający, lewomepromazyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, nebiwolol, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, paroksetyna, pochodna fenotiazyny, pojemność minutowa serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, sultopryd, tachykardia odruchowa, terbinafina, tiorydazyna, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wstrząs, zaburzenie hemodynamiczne, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zelefion 250 mg
Terbinafina w postaci chlorowodorku, dostępna w tabletkach Zelefion 250 mg, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w terapii zakażeń dermatofitowych skóry i jej przydatków. Wskazania obejmują grzybicę tułowia (tinea corporis), pachwin (tinea cruris), stóp (tinea pedis), skóry owłosionej głowy (tinea capitis) oraz grzybicę paznokci (onychomycosis). Decyzja o zastosowaniu doustnej terapii terbinafiną powinna uwzględniać lokalizację, ciężkość oraz rozległość zakażenia. Leczenie systemowe jest szczególnie zalecane w przypadku rozległych, opornych na leczenie miejscowe infekcji oraz w grzybicy paznokci i skóry owłosionej głowy, gdzie penetracja leku miejscowego jest niewystarczająca.
chlorowodorek terbinafiny, dermatofity, drożdżaki Candida, drożdżaki Malassezia, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry owłosionej głowy, grzybica stóp, grzybica tułowia, grzyby dermatofitowe, grzyby drożdżopodobne, kandydoza, leczenie miejscowe, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, onychomycosis, pityriasis versicolor, synteza ergosterolu, terbinafina, tinea capitis, tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lamisil 250 mg
Aktualne dane kliniczne nie wskazują na konieczność stosowania szczególnych zaleceń dotyczących stosowania terbinafiny w dawkach 125 mg oraz 250 mg u kobiet w wieku rozrodczym. W przypadku ciąży, pomimo ograniczonych danych, obserwacyjne badanie kohortowe obejmujące 1 650 649 ciąż wykazało brak zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych (iloraz szans 1,01; 95% CI: 0,63-1,62) oraz poronień samoistnych (współczynnik hazardu 1,06; 95% CI: 0,86-1,32) przy ekspozycji na doustną terbinafinę. Badania na zwierzętach (szczury i króliki) nie wykazały działań embriotoksycznych ani teratogennych nawet przy dawkach do 23-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u modeli zwierzęcych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flumycon 50 mg
Flumycon (flukonazol) to lek przeciwgrzybiczy o szerokim spektrum działania, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, umożliwiających indywidualne dostosowanie terapii. Wskazania obejmują leczenie ciężkich zakażeń grzybiczych, takich jak kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kokcydioidomykoza, inwazyjne kandydozy oraz drożdżakowe zakażenia błon śluzowych (np. kandydoza jamy ustnej, gardła, przełyku, kandyduria) i skóry (m.in. grzybica stóp, tułowia, pachwin, łupież pstry). Flukonazol jest także stosowany w leczeniu onychomikozy, gdy inne leki są niewskazane. Preparat znajduje zastosowanie zarówno w terapii, jak i profilaktyce nawrotów zakażeń grzybiczych u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym u osób z HIV, po przeszczepach oraz z przedłużającą się neutropenią. Dawkowanie powinno uwzględniać ciężkość zakażenia, wrażliwość patogenu, wiek pacjenta oraz funkcję nerek, a także możliwe interakcje lekowe.
drożdżakowe zapalenie przełyku, drożdżakowe zapalenie żołędzi, flukonazol, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzybica tułowia, immunosupresja, kandydemia, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, kandyduria, kokcydioidomykoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, neutropenia, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hematologiczny, onychomikoza, pityriasis versicolor, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, terbinafina, tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, zakażenie drożdżakowe skóry, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze OUN, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Undofen Max 10 mg/g
Lek Undofen Max w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g zawiera terbinafinę chlorowodorek jako substancję czynną i posiada istotne przeciwwskazania do stosowania. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na terbinafinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym alkohol cetostearylowy (115 mg/g) oraz alkohol benzylowy (10 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne lub podrażnienia. Pacjenci z udokumentowanymi reakcjami alergicznymi na te składniki nie powinni stosować preparatu. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwgrzybicze, miejscowa reakcja skórna, miejscowe podrażnienie skóry, nadwrażliwość na terbinafinę, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, terbinafina, terbinafina chlorowodorek, Undofen Max, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Terbinafine Aurobindo
Terbinafina w postaci tabletek wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą lub czynną chorobą wątroby. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby, a następnie monitorowanie enzymów wątrobowych, szczególnie po 4-6 tygodniach od zakończenia leczenia. W przypadku podwyższonej aktywności enzymów wątrobowych należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min lub stężenie kreatyniny >300 μmol/l) stosowanie terbinafiny nie jest zalecane, a przy ciężkich zaburzeniach nerek (klirens <30 ml/min) jest przeciwwskazane. Terbinafina może wywołać rzadkie, ale ciężkie działania niepożądane, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia).
agranulocytoza, choroba wątroby, ciemny mocz, czynność wątroby, działanie hepatotoksyczne, enzymy wątrobowe, klirens kreatyniny, łuszczyca, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, parametry wątrobowe, przeszczep wątroby, stężenie kreatyniny, terbinafina, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Terbisil 250 mg
W praktyce klinicznej stosowanie leku Terbisil, zawierającego 250 mg terbinafiny w postaci tabletek, wymaga szczególnej uwagi w kontekście potencjalnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Mimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających ten aspekt, charakterystyka produktu wskazuje na możliwość wystąpienia zawrotów głowy jako istotnego działania niepożądanego, które może zaburzać percepcję, czas reakcji oraz koordynację ruchową. W przypadku pojawienia się zawrotów głowy u pacjenta, zaleca się całkowite powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta oraz innych uczestników ruchu drogowego.
- Leksykon chorób i schorzeń
Bromodosis (nieprzyjemny zapach stóp) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Bromodosis, czyli nieprzyjemny zapach stóp, wynika z interakcji między nadmiernym wydzielaniem potu (około 125 000-250 000 gruczołów potowych na stopę) a bakteriami i grzybami skóry, które metabolizują pot do kwasów organicznych i związków siarki. Główne czynniki etiologiczne to hiperhidroza, infekcje grzybicze (np. tinea pedis), nieodpowiednia higiena oraz noszenie obuwia z materiałów syntetycznych. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, wywiadzie oraz w razie potrzeby badaniach mykologicznych i laboratoryjnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z cukrzycą, u których bromodosis może sygnalizować infekcje lub owrzodzenia stóp. W terapii stosuje się preparaty przeciwgrzybicze (klotrimazol, terbinafina), antyperspiranty (chlorek glinu), środki antybakteryjne oraz metody wspomagające, takie jak kąpiele z solą Epsom czy octem jabłkowym. W przypadkach opornych na leczenie rozważa się jontoforezę, iniekcje botuliny lub zabiegi chirurgiczne.
antyperspirant do stóp, badanie fizykalne, badanie kliniczne, badanie mykologiczne, bromodosis, chlorek glinu, flora bakteryjna, gruczoł potowy, grzybica stóp, hiperhidroza, infekcja grzybicza, jontoforeza, klotrimazol, kwasy organiczne, mydło antybakteryjne, nieprzyjemny zapach stóp, ocet jabłkowy, olejek eteryczny, olejek z drzewa herbacianego, owrzodzenie stóp, preparat antybakteryjny, preparat przeciwgrzybiczny, soda oczyszczona, sól Epsom, środek antybakteryjny, sympatektomia, terbinafina, tinea pedis - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Erfin 250 mg
Erfin, zawierający 250 mg terbinafiny (chlorowodorku), jest wskazany do leczenia ogólnoustrojowego zakażeń grzybiczych skóry i paznokci wywołanych przez dermatofity, w szczególności Trichophyton spp., Microsporum canis oraz Epidermophyton floccosum. Preparat jest zalecany w przypadkach grzybicy pachwin, innych powierzchni ciała, stóp (tzw. „stopa atlety”) oraz owłosionej skóry głowy, zwłaszcza gdy zmiany są rozległe, zlokalizowane w trudno dostępnych miejscach lub gdy leczenie miejscowe okazało się nieskuteczne. Ponadto Erfin jest skuteczny w leczeniu onychomikozy, gdzie systemowe leczenie jest konieczne ze względu na ograniczoną penetrację leków miejscowych do płytki paznokciowej. Terbinafina nie wykazuje skuteczności w leczeniu łupieżu pstrego (Pityriasis versicolor), wywołanego przez drożdżaki Malassezia, co wymaga zastosowania innych leków przeciwgrzybiczych.
chlorowodorek, dermatofit, Epidermophyton floccosum, grzybica fałdów skórnych, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, leczenie ogólnoustrojowe, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, macierz paznokcia, Malassezia, Microsporum canis, mieszek włosowy, onychomykoza, pityriasis versicolor, stopa atlety, terbinafina, Trichophyton, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon substancji czynnych
Amorolfina – Dawkowanie i sposób podawania
Amorolfina w stężeniu 50 mg/ml, stosowana miejscowo w formie lakieru do paznokci, jest skutecznym preparatem w leczeniu grzybicy paznokci, szczególnie w postaci dystalnej obejmującej mniej niż 50% płytki. Standardowa aplikacja polega na nakładaniu lakieru raz w tygodniu, z możliwością zwiększenia do dwóch razy w tygodniu w przypadku nasilonych infekcji. Czas terapii wynosi 6 miesięcy dla paznokci rąk oraz 9-12 miesięcy dla paznokci stóp, a skuteczność leczenia powinna być oceniana co 3 miesiące. W ciężkich postaciach z zajęciem macierzy paznokcia zaleca się terapię skojarzoną z lekami ogólnoustrojowymi (terbinafina, itrakonazol, flukonazol). U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawkowanie, natomiast u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia amorolfina nie jest zalecana ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Terbinafina Ziaja 10 mg/g
W kontekście bezpieczeństwa farmakoterapii, preparat Terbinafina Ziaja, zawierający chlorowodorek terbinafiny w stężeniu 10 mg/g w postaci kremu, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Miejscowa aplikacja kremu minimalizuje ekspozycję ogólnoustrojową, co eliminuje ryzyko wystąpienia efektów ośrodkowych mogących zaburzać funkcje poznawcze, koordynację wzrokowo-ruchową czy czas reakcji. W praktyce klinicznej oznacza to, że pacjenci stosujący ten preparat mogą bezpiecznie wykonywać czynności wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej, takie jak prowadzenie samochodu, obsługa urządzeń technicznych czy wykonywanie precyzyjnych zadań zawodowych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek terbinafiny, dokumentacja medyczna, droga podania, działanie leku, efekt ośrodkowy, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja poznawcza, koordynacja wzrokowo-ruchowa, należyta staranność zawodowa, nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych, obowiązek informacyjny lekarza, postać farmaceutyczna, proces terapeutyczny, stosowanie miejscowe, terbinafina, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamisil 125 mg
Produkt leczniczy Lamisil (terbinafina) w dawkach 125 mg i 250 mg jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układu MedDRA i częstości występowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy (≥1/10), objawy żołądkowo-jelitowe takie jak rozdęcie brzucha, zmniejszenie apetytu, nudności, niestrawność, bóle brzucha i biegunka, reakcje skórne (wysypka, pokrzywka) oraz dolegliwości mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów i mięśni). Często występują również zaburzenia psychiczne, w tym depresja, oraz zaburzenia układu nerwowego, takie jak dysgeuzja i zawroty głowy. Wśród rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych wymienia się zaburzenia wątroby (niewydolność, zapalenie, żółtaczka, cholestaza, podwyższone enzymy wątrobowe), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia) oraz reakcje immunologiczne (reakcje rzekomoanafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy).
ageuzja, agranulocytoza, anosmia, cholestaza, dysgeuzja, kinaza kreatynowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rabdomioliza, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, terbinafina, toczeń rumieniowaty, układ MedDRA, wykwit łuszczycopodobny, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Skład i postać leku – Myconafine 250 mg
Myconafine to lek przeciwgrzybiczy zawierający 250 mg terbinafiny (chlorowodorku terbinafiny) w formie tabletek. Terbinafina należy do grupy allilamin i wykazuje działanie przeciwgrzybicze. Tabletki są białe, okrągłe, o średnicy 11 mm, z rowkiem dzielącym i oznaczeniem „T” oraz cyfrą „1”. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną, hypromelozę oraz magnezu stearynian, które wspierają proces tabletkowania, uwalnianie substancji czynnej oraz stabilność produktu.
allilamina, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek terbinafiny, droga podania, działanie przeciwgrzybicze, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, środek rozluźniający, stearynian magnezu, substancja przeciwgrzybicza, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, terbinafina - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zelefion 250 mg
W praktyce klinicznej, przepisując lek ZELEFION zawierający 250 mg terbinafiny (chlorowodorek terbinafiny), lekarz powinien zwrócić szczególną uwagę na potencjalny wpływ tego leku na funkcje psychomotoryczne pacjenta, zwłaszcza zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Chociaż nie przeprowadzono specjalistycznych badań oceniających wpływ doustnej terbinafiny na te zdolności, istnieje ryzyko wystąpienia zawrotów głowy – działania niepożądanego, które może znacząco obniżyć bezpieczeństwo pacjenta podczas prowadzenia pojazdów. W przypadku pojawienia się zawrotów głowy pacjent powinien bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia objawów.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Myconafine 250 mg
Stosowanie terbinafiny chlorowodorku w dawce 250 mg w formie doustnej wymaga szczególnej uwagi ze strony lekarza w kontekście potencjalnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta, zwłaszcza prowadzenie pojazdów mechanicznych i obsługę maszyn. Kluczowym działaniem niepożądanym jest ryzyko wystąpienia zawrotów głowy, które mogą znacząco obniżyć bezpieczeństwo podczas wykonywania tych czynności. Pacjenci, u których pojawią się zawroty głowy po przyjęciu leku Myconafine 250 mg, powinni bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz powinien poinformować pacjentów o konieczności obserwacji własnego stanu zdrowia po pierwszych dawkach oraz o potencjalnym ryzyku zawrotów głowy.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Lamisil 125 mg
Lamisil jest dostępny w formie tabletek doustnych o dawkach 125 mg i 250 mg terbinafiny w postaci chlorowodorku. Tabletki 125 mg posiadają rowek dzielący, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki u dzieci w zależności od masy ciała. Substancją czynną jest terbinafina, a tabletki 125 mg zawierają dodatkowo 21 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej, podczas gdy tabletki 250 mg zawierają krzemionkę koloidalną bezwodną zamiast laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze, takie jak magnezu stearynian, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa i celuloza mikrokrystaliczna, występują w obu wariantach dawkowania.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie u dzieci, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, produkt leczniczy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka z rowkiem dzielącym, terbinafina - Leksykon leków
Skład i postać leku – Terbisil 250 mg
Produkt leczniczy Terbisil zawiera 250 mg terbinafiny w postaci chlorowodorku terbinafiny w każdej tabletce doustnej. Tabletki są okrągłe, dwuwypukłe, białe lub prawie białe, z linią podziału ułatwiającą rozkruszenie, jednak nie służącą do dzielenia dawki. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, zapewniają odpowiednią strukturę, stabilność i uwalnianie substancji czynnej. Terbisil jest dostępny w opakowaniach zawierających 14 lub 28 tabletek, zabezpieczonych blistrami PCV-Aluminium, co chroni przed czynnikami środowiskowymi.