trombocytopenia
Trombocytopenia (małopłytkowość) to stan charakteryzujący się obniżeniem liczby płytek krwi poniżej 150 tys./μl. Jest to jedno z najczęstszych zaburzeń hematologicznych, które może występować jako izolowany problem lub towarzyszyć innym schorzeniom.
Etiologia trombocytopenii jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny związane ze zmniejszonym wytwarzaniem płytek w szpiku kostnym (np. w przebiegu nowotworów hematologicznych, po chemioterapii, w zespołach mielodysplastycznych), zwiększonym niszczeniem obwodowym (immunologicznym, jak w ITP – immunologicznej trombocytopenii, lub nieimmunologicznym, np. w DIC – zespole rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego), sekwestracją śledzionową (w splenomegalii) oraz rozcieńczeniem (po masywnych przetoczeniach).
Objawy kliniczne małopłytkowości zależą od stopnia obniżenia liczby płytek krwi. Przy wartościach powyżej 50 tys./μl pacjenci zwykle nie wykazują objawów, przy wartościach 20-50 tys./μl mogą wystąpić krwawienia po urazach, zaś przy wartościach poniżej 20 tys./μl wzrasta ryzyko samoistnych krwawień śluzówkowych, skórnych (wybroczyny, krwawienie z dziąseł, nosa) oraz krwawień do narządów wewnętrznych.
Diagnostyka trombocytopenii obejmuje badanie morfologii krwi z oceną rozmazu, badania szpiku kostnego, testy na obecność przeciwciał przeciwpłytkowych oraz diagnostykę obrazową (USG jamy brzusznej z oceną śledziony). Leczenie zależy od przyczyny i stopnia nasilenia małopłytkowości oraz obecności objawów krwotocznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Symfaxin ER 150 mg
Symfaxin ER (chlorowodorek wenlafaksyny) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Do bardzo często występujących (≥1/10) należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Istotne są również zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia, trombocytopenia) oraz reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. ból głowy, zawroty głowy, senność, akatyzję, drżenie, parestezje, a także poważne powikłania jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki, dystonia i dyskineza późna. Profil psychiczny obejmuje bezsenność, splątanie, depersonalizację, manię, omamy, myśli i zachowania samobójcze, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, akatyzja, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, dyskineza późna, dystonia, eozynofilia płucna, hipertonia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jaskra z zamkniętym kątem, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, profil bezpieczeństwa leku, przedłużone uwalnianie, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coxitex 30 mg
Profil bezpieczeństwa etorykoksybu, substancji czynnej preparatu Coxitex, został szczegółowo oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących 9295 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS), reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Dawki stosowane w badaniach wynosiły 30 mg, 60 mg, 90 mg, a w niektórych przypadkach 120 mg na dobę, z czasem leczenia sięgającym do 18 miesięcy (program MEDAL) oraz krótkoterminowo do 8 dni w ostrym bólu dny moczanowej. Profil działań niepożądanych był spójny niezależnie od wskazania i czasu terapii, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi obejmującymi zakażenia (np. zapalenie wyrostka zębodołowego, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, nudności), obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz zawroty głowy i ból głowy. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000).
arytmia, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, białkomocz, ból brzucha, ból głowy, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, dusznica bolesna, duszność, etorykoksyb, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor COX-2, kołatanie serca, krwawienie z nosa, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostry ból pooperacyjny, parestezja, przemijający napad niedokrwienny, przewlekły ból lędźwiowo-krzyżowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom 200 mg
Ibuprofen w dawce 200 mg, stosowany jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się zaburzenia morfologii krwi, takie jak anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia i agranulocytoza, objawiające się gorączką, bólem gardła, owrzodzeniami jamy ustnej i krwawieniami. Niezbyt często (≥1/1000, <1/100) występują reakcje alergiczne, np. pokrzywka i świąd, a bardzo rzadko ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk twarzy, języka, krtani, duszność, tachykardia, hipotensja i wstrząs anafilaktyczny. U pacjentów z astmą możliwe jest zaostrzenie choroby i skurcz oskrzeli. Neurologiczne działania niepożądane obejmują bóle głowy (niezbyt często), zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość, zmęczenie, a rzadko depresję, reakcje psychotyczne i jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, szczególnie u osób z chorobami autoimmunologicznymi.
agranulocytoza, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie działania niepożądane skórne, fotodermatoza, hipotensja, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostry zespół wieńcowy, pancytopenia, perforacja, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arthrotec 50 mg + 0,2 mg
Arthrotec, zawierający 50 mg diklofenaku sodowego oraz 0,2 mg mizoprostolu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak ból brzucha, biegunka, nudności i niestrawność, występującymi bardzo często (≥1/10). Często obserwuje się również owrzodzenia przewodu pokarmowego, zapalenia dwunastnicy i żołądka oraz inne powikłania, w tym rzadkie, ale poważne, jak krwotok z przewodu pokarmowego czy perforacje. Reakcje skórne, od wysypki i świądu po ciężkie zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, również należą do potencjalnych działań niepożądanych. Wśród rzadkich powikłań wymienia się zaburzenia hematologiczne (np. trombocytopenia, agranulocytoza) oraz poważne uszkodzenia nerek, w tym niewydolność i martwicę brodawek nerkowych. Mizoprostol w składzie leku może powodować nieregularne krwawienia menstruacyjne, krwotok z pochwy oraz, w bardzo rzadkich przypadkach, poważne powikłania położnicze, w tym obumarcie płodu i poronienie.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ból brzucha, diklofenak sodowy, krwotok macicy, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwistość hemolityczna, niepłodność kobieca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obumarcie płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pęcherzowe zapalenie skóry, pęknięcie macicy, perforacja macicy, perforacja przewodu pokarmowego, poród przedwczesny, poronienie niepełne, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, rumień wielopostaciowy, skurcz macicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wada rozwojowa płodu, zahamowanie agregacji płytek krwi, zakrzepica tętnic, zapalenie dwunastnicy, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie naczyń, zapalenie pochwy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zator płynem owodniowym, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valtricom 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Valtricom to preparat złożony zawierający amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych obejmujących 2271 pacjentów, w tym 582 leczonych kombinacją trzech substancji, profil bezpieczeństwa leku był zgodny z działaniami niepożądanymi poszczególnych składników. Maksymalna stosowana dawka wynosiła 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do przerwania terapii były zawroty głowy i niedociśnienie (0,7% pacjentów). Obserwowane zmiany parametrów laboratoryjnych były łagodne i zgodne z mechanizmem działania leku, a obecność walsartanu łagodziła hipokaliemię indukowaną przez hydrochlorotiazyd. Istotnym ryzykiem jest zwiększone ryzyko nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (NMSC) przy długotrwałym stosowaniu hydrochlorotiazydu, co wymaga uwagi podczas terapii.
amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, blokada kanału wapniowego, diureza, fotowrażliwość, glikozyd naparstnicy, hiperurykemia, hipokaliemia, lek przeciwarytmiczny, lek wazokonstrykcyjny, leukopenia, nieczerniakowy nowotwór skóry, niedobór elektrolitów, niedociśnienie tętnicze, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, rak skóry, skurcz mięśniowy, trombocytopenia, zaburzenie naczyniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polfenon 300 mg
Propafenon chlorowodorek (Polfenon) w dawkach 150 mg i 300 mg jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa farmakoterapii. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia oraz kołatanie serca, występujące z częstością od 1% do 10% (często). Rzadziej pojawiają się bradykardia zatokowa, tachykardia, arytmie, a także poważniejsze zaburzenia rytmu, takie jak migotanie komór czy torsade de pointes. Działania niepożądane obejmują również objawy neurologiczne (omdlenia, ataksja, drgawki), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia), hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza), a także reakcje skórne i zaburzenia wątroby, co wymaga kompleksowego monitorowania pacjentów podczas terapii.
agranulocytoza, arytmia, badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, cholestaza, drgawki, działanie niepożądane propafenonu, granulocytopenia, jadłowstręt, klasyfikacja układów i narządów, kołatanie serca, kontrola elektrokardiograficzna, leukopenia, migotanie komór, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, objaw pozapiramidowy, parametr laboratoryjny, parestezja, pokrzywka, Polfenon, propafenon chlorowodorek, rumień, stan splątania, suchość błony śluzowej, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon substancji czynnych
Antytrombina – Działania niepożądane
Antytrombina, będąca kluczowym naturalnym inhibitorem krzepnięcia, jest stosowana w postaci preparatów pochodzących z ludzkiego osocza (Antithrombin III NF Takeda, Atenativ, Kybernin P). Terapia tymi produktami wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie reakcji nadwrażliwości i alergicznych, które mogą mieć różne nasilenie, od łagodnych objawów skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny. Objawy te obejmują m.in. obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, świąd, duszność, tachykardię, a także objawy neurologiczne jak drżenie i zawroty głowy. Rzadko obserwowano gorączkę oraz trombocytopenię, w tym trombocytopenię typu II indukowaną przeciwciałami po heparynie, z liczbą płytek krwi spadającą poniżej 100 000/µl lub o 50%. Występują także miejscowe reakcje w miejscu podania, takie jak pieczenie i świąd. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana lub rzadka, a ich monitorowanie jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa terapii.
alergiczne zapalenie skóry, antytrombina, ból pleców, duszność, HIT typu II, inhibitor krzepnięcia, krwawienie, leczenie przeciwwstrząsowe, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, płytka krwi, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, tachykardia, trombocytopenia, trombocytopenia typu II, trombocytopenia wywołana heparyną, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Suganet 25 mg
Przedawkowanie sunitynibu, substancji czynnej leku Suganet (dostępnego w kapsułkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie standardowych procedur postępowania wspomagającego, w tym dekontaminacji przewodu pokarmowego (wywołanie wymiotów, płukanie żołądka) w przypadku krótkiego czasu od przyjęcia leku. Objawy przedawkowania są nasileniem znanych działań niepożądanych sunitynibu i obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość), sercowo-naczyniowe (nadciśnienie, zaburzenia rytmu, wydłużenie QT), metaboliczne (hipoglikemia, hiponatremia, hipokaliemia), skórne (ciężki zespół ręka-stopa), neurologiczne (zawroty głowy, drgawki) oraz endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy). Nasilone zmęczenie i osłabienie mięśniowe również są częste.
badanie elektrokardiograficzne, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, keratynocyt, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdrgawkowy, mielosupresja, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutrofil, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nudności, okres półtrwania, parametry nerkowe i wątrobowe, płukanie żołądka, płytka krwi, przedawkowanie sunitynibu, supresja szpiku kostnego, swoista odtrutka, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wywoływanie wymiotów, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia układu pokarmowego, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gemcitabinum Accord 100 mg/ml
Gemcitabinum Accord, koncentrat do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, wykazuje typowy dla cytostatyków profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami hematologicznymi (leukocytopenia, trombocytopenia, niedokrwistość), które występują bardzo często (≥10%) i mogą wymagać modyfikacji dawkowania. Neutropenia stopnia 3. i 4. obserwowana jest odpowiednio u 19,3% i 6% pacjentów, a gorączka neutropeniczna stanowi poważne powikłanie. Inne często występujące działania niepożądane to nudności i wymioty (około 60%), podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa u około 60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), duszność (10-40%) oraz wysypki skórne (25% uczuleniowa, 10% alergiczna). Profil toksyczności jest zależny od dawki, szybkości infuzji i przerw między podaniami, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych, wątrobowych i nerkowych.
aminotransferazy wątrobowe, białkomocz, duszność, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, leukocytopenia, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, neuropatia czuciowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności z wymiotami, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, ostra uogólniona osutka krostkowa, posocznica, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczność hematologiczna, toksyczność radioterapii, trombocytopenia, trombocytoza, wysypka alergiczna, zaburzenia rytmu nadkomorowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona, zgorzel, γ-glutamylotransferaza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Zentiva 15 mg
Przedawkowanie lenalidomidu, stosowanego w terapii nowotworów hematologicznych, stanowi poważne zagrożenie ze względu na toksyczne działanie na układ krwiotwórczy. Dawki przekraczające 150 mg mogą prowadzić do mielosupresji, objawiającej się znacznym zmniejszeniem liczby erytrocytów, leukocytów (w tym neutrofili) oraz płytek krwi. W badaniach klinicznych odnotowano nawet pojedyncze dawki do 400 mg, jednak doświadczenie kliniczne w zakresie postępowania przy przedawkowaniu jest ograniczone. Główne objawy toksyczności to neutropenia, trombocytopenia oraz niedokrwistość, które zwiększają ryzyko infekcji i krwawień, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
erytrocyty, hemoglobina, komórki krwi obwodowej, lek immunomodulujący, lenalidomid, leukocyty, mielosupresja, morfologia krwi, neutrofile, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór hematologiczny, parametry hematologiczne, płytki krwi, profilaktyka przeciwzakrzepowa, szpik kostny, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polocard 150 mg
Lek Polocard, zawierający kwas acetylosalicylowy w dawkach 75 mg lub 150 mg w postaci tabletek dojelitowych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne składniki preparatu, co dotyczy około 0,3% populacji, a w grupie chorych na astmę oskrzelową lub przewlekłą pokrzywkę nawet do 20%. Przeciwwskazania obejmują także astmę oskrzelową, przewlekłe schorzenia układu oddechowego, gorączkę sienną, obrzęk błony śluzowej nosa, czynną chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, stany zapalne lub krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia krzepnięcia (hemofilia, choroba von Willebranda, telangiektazje, trombocytopenia) oraz jednoczesne leczenie lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny, heparyna). Ponadto, Polocard jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek i serca oraz w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu i wydłużenia czasu porodu.
astma oskrzelowa, choroba Kawasaki, choroba von Willebranda, choroba wrzodowa żołądka, czynnik von Willebranda, dna moczanowa, dwunastnica, glikokortykosteroid, gorączka sienna, hemofilia, heparyna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mielotoksyczność, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pochodna kumaryny, przewlekła pokrzywka, przewód tętniczy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, tabletka dojelitowa, telangiektazja, trombocytopenia, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Reye’a - Leksykon leków
Działania niepożądane – Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Tiotepa jest stosowana w leczeniu kondycjonującym przed przeszczepieniem komórek macierzystych układu krwiotwórczego (HPCT) i charakteryzuje się znacznym profilem toksyczności, obejmującym głównie układ hematologiczny, wątrobę oraz układ oddechowy. W badaniach klinicznych z udziałem 6588 dorosłych i 902 pacjentów pediatrycznych odnotowano częste działania niepożądane, takie jak leukopenia, trombocytopenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, pancytopenia, ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD), zakażenia, zapalenie błon śluzowych, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego oraz poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona. Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem jest leukoencefalopatia, zwłaszcza u pacjentów wcześniej leczonych metotreksatem i radioterapią, z ryzykiem zgonu. Długotrwałe stosowanie wiąże się także z ryzykiem wtórnych nowotworów złośliwych.
ataksja, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, choroba zarostowa żył wątrobowych, cytopenia, encefalopatia, erytrodermia łuszczycowa, granulocytopenia, idiopatyczne zapalenie płuc, kardiomiopatia, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, krwotok mózgowy, leczenie kondycjonujące, leukoencefalopatia, leukopenia, mielosupresja, neutropenia z gorączką, niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedorozwój gonad, niedotlenienie, niedowład, niedrożność jelit, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, obrzęk płuc, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, plamica małopłytkowa, przeszczepienie komórek macierzystych układu krwiotwórczego, tętniak wewnątrzczaszkowy, tętnicze nadciśnienie płucne, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, wtórny nowotwór złośliwy, zaburzenia pamięci, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenia pasożytnicze, zapalenie błon śluzowych, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie pęcherzyków płucnych, zatrzymanie oddychania, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wstrząsu toksycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bortezomib Adamed 2,5 mg
Bortezomib, stosowany głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Na podstawie danych z 5476 pacjentów, z czego 3996 otrzymywało dawkę 1,3 mg/m² pc., najczęściej obserwuje się działania niepożądane występujące bardzo często (≥1/10), takie jak trombocytopenia, niedokrwistość, neutropenia, obwodowa neuropatia (w tym czuciowa), nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie, gorączka, wysypka, półpasiec, ból głowy, parestezje, zmniejszenie apetytu, duszność oraz ból mięśni. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie, choć rzadsze powikłania, takie jak niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, ostre rozlane naciekowe choroby płuc oraz neuropatia autonomiczna, które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
autonomiczny układ nerwowy, bortezomib, ciśnienie w tętnicy płucnej, duszność, działanie przeciwnowotworowe, infekcja wirusowa, kwas moczowy, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia autonomiczna, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, parestezje, półpasiec, profil bezpieczeństwa leku, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zaburzenia funkcji serca, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie płuc, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Skudexa 75 mg + 25 mg
Skudexa, zawierająca 75 mg tramadolu chlorowodorku i 25 mg deksketoprofenu w formie granulatu do roztworu doustnego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania, klasyfikowanych zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, senność, ból głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), występujące bardzo często (≥1/10). Inne działania, takie jak reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (niepokój, splątanie, halucynacje), czy zmiany w morfologii krwi (niedokrwistość, neutropenia, trombocytopenia) mają częstość od rzadkiej do nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko działań niepożądanych u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, chorobami układu krążenia oraz z historią reakcji alergicznych.
astenia, deksketoprofen, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, drgawki, granulat do sporządzania roztworu doustnego, halucynacje, hiperkaliemia, morfologia krwi, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, owrzodzenia przewodu pokarmowego, parestezje, poziom bilirubiny, poziom kreatyniny, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, toksyczność nerkowa, tramadolu chlorowodorek, trombocytopenia, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia nastroju, zaburzenia rytmu serca, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carbomedac 10 mg/ml
Karboplatyna, stosowana w monoterapii u 1893 pacjentów, wykazuje istotne działania niepożądane, głównie hematologiczne (mielosupresja) z częstością trombocytopenii u 25% (płytki <50 000/mm³), neutropenii u 18% (granulocyty <1 000/mm³) oraz leukopenii u 14% (WBC <2 000/mm³), z nadirem około 21. dnia terapii. Mielosupresja może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zakażenia (4%) i krwawienia (5%), a niedokrwistość z Hb <8 g/dl występuje u 15% pacjentów. Często obserwuje się również zaburzenia żołądkowo-jelitowe: wymioty u 65% (1/3 ciężkie), nudności u 15%, ból brzucha u 8%, biegunka i zaparcia po 6%. Neuropatia obwodowa dotyczy 4% pacjentów, a uszkodzenia słuchu w zakresie wysokich częstotliwości (4 000-8 000 Hz) stwierdzono u 15%, z objawami klinicznymi u 1%. Toksyczność nerkowa objawia się spadkiem klirensu kreatyniny poniżej 60 ml/min u 27% pacjentów, a wzrost stężenia mocznika i kreatyniny jest częsty, szczególnie u osób z uprzednimi zaburzeniami czynności nerek.
anemia, choroba śródmiąższowa płuc, encefalopatia, gorączka neutropeniczna, hiperurykemia, hiponatremia, karboplatyna, klirens kreatyniny, leukopenia, mielosupresja, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, ostra białaczka promielocytowa, ototoksyczność, parestezja, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, wstrząs septyczny, wynaczynienie, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zator, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół rozpadu guza, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Copaxone 40 mg/ml
Octan glatirameru (Copaxone) stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa, opartym na danych z czterech kontrolowanych badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Formulacja 20 mg/ml podawana codziennie podskórnie jest najczęściej stosowana, a najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, występujące u 70% pacjentów (w porównaniu do 37% w grupie placebo). Objawy te obejmują rumień, ból, stwardnienie tkanek, świąd, obrzęk, zapalenie oraz nadwrażliwość. Ponadto, u 31% pacjentów obserwowano ogólnoustrojowy zespół objawów po iniekcji, takich jak rozszerzenie naczyń, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca lub tachykardia, które zwykle są samoograniczające, ale mogą imitować incydenty sercowo-naczyniowe i wymagać różnicowania. Okres obserwacji w badaniach wynosił do 36 miesięcy, obejmując 512 pacjentów leczonych Copaxone 20 mg/dobę oraz 509 pacjentów placebo, w tym osoby z postacią nawracającą stwardnienia rozsianego (RRMS) oraz po pierwszym klinicznym epizodzie wysokiego ryzyka rozwoju CDMS.
blok nerwowo-mięśniowy, chłoniak, czerniak, częstoskurcz, dna moczanowa, duszność, dysfagia, dyspepsja, dystonia, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, iniekcja podskórna, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, kołatanie serca, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia, mioklonia, nadczynność tarczycy, nawracające stwardnienie rozsiane, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, octan glatirameru, oczopląs, odmiedniczkowe zapalenie nerek, opryszczka zwykła, półpasiec, priapizm, rak skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień, rumień guzowaty, skurcz krtani, splenomegalia, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia poznawcze, zaćma, zanik nerwu wzrokowego, zapalenie błony śluzowej, zapalenie nerwów, zapalenie oskrzeli, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zespół cieśni nadgarstka, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valdocef 250 mg/5 ml
Podczas terapii produktem Valdocef (250 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej) działania niepożądane występują u około 6-7% pacjentów. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres objawów ze strony układów: krwiotwórczego (eozynofilia, trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, immunologiczna niedokrwistość hemolityczna), nerwowego (ból głowy, senność, zawroty głowy, nerwowość), pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), wątroby i dróg żółciowych (cholestaza, idiosynkratyczna niewydolność wątroby, podwyższenie ASAT, ALAT, fosfatazy zasadowej), skóry (świąd, wysypka, wypryski alergiczne, pokrzywka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy) oraz nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek). Szczególnie istotne są reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, oraz ryzyko zakażeń oportunistycznych, zwłaszcza grzybiczych (grzybica pochwy, pleśniawki jamy ustnej). Dodatkowo obserwuje się dodatnie wyniki odczynu Coombsa, co ma znaczenie diagnostyczne. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny do umiarkowanego i ustępuje po zakończeniu terapii.
agranulocytoza, cefadroksyl, cholestaza, choroba posurowicza, eozynofilia, gorączka polekowa, grzybica pochwy, idiosynkratyczna niewydolność wątroby, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, pleśniawki jamy ustnej, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk alergiczny, zapalenie języka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoprolol Biofarm ZK 95 mg
Metoprolol Biofarm ZK w dawce 95 mg (odpowiadającej 100 mg winianu metoprololu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą układu sercowo-naczyniowego. Do najczęstszych należą bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia oraz niedociśnienie ortostatyczne, które mogą prowadzić do omdleń, zwłaszcza u osób starszych. U pacjentów z niewydolnością serca możliwe jest przejściowe zaostrzenie objawów, a u chorych z chorobami naczyń obwodowych – ryzyko martwicy. Ponadto metoprolol może wywoływać objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, parestezje, depresja, zaburzenia snu), układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność wysiłkowa), przewodu pokarmowego (nudności, bóle brzucha, zaburzenia smaku), a także reakcje skórne (wysypka, zaostrzenie łuszczycy) i hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia). Występują również zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zaostrzenie utajonej cukrzycy i zwiększenie masy ciała, oraz zaburzenia seksualne, w tym impotencja i choroba Peyroniego.
badanie EKG, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból przedsercowy, bradykardia, bursztynian metoprololu, choroba naczyń obwodowych, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, impotencja, kołatanie serca, konwencja MedDRA, koszmar senny, kurcz mięśni, leukopenia, martwica, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nieżyt nosa, obniżenie ciśnienia tętniczego, osłabienie mięśni, parestezja, plastyczne stwardnienie prącia, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, utajona cukrzyca, winian metoprololu, wysypka, zaburzenie przewodzenia w sercu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Raynauda, zmiana łuszczycopodobna - Leksykon substancji czynnych
Imatynib – Przedawkowanie
Imatynib, stosowany w terapii onkologicznej, charakteryzuje się ograniczonym doświadczeniem klinicznym dotyczącym przedawkowania. Objawy toksyczności są zależne od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta, obejmując głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), zmiany skórne (wysypka, rumień, obrzęk), zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, pancytopenia, neutropenia), a także objawy mięśniowo-szkieletowe (mialgia, kurcze mięśni, podwyższone stężenie fosfokinazy kreatynowej) oraz wątrobowe (podwyższenie bilirubiny i aminotransferaz). Dawki od 1200 do 1600 mg/dobę przez 1-10 dni wywołują głównie objawy żołądkowo-jelitowe i hematologiczne, natomiast dawki wyższe, do 3200 mg/dobę przez 6 dni, nasilają objawy mięśniowe i biochemiczne. Pojedyncze dawki rzędu 6400 mg i 8-10 g powodują ciężkie objawy ogólne, hematologiczne i wątrobowe. U dzieci, nawet dawki 400 mg i 980 mg mogą wywołać poważne objawy, w tym wymioty, biegunkę, brak łaknienia oraz leukopenię.
aminotransferaza, ból brzucha, działanie niepożądane, fosfokinaza kreatynowa, granulocyty obojętnochłonne, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, kurcz mięśni, leczenie objawowe, leczenie onkologiczne, leczenie wspomagające, leukopenia, małopłytkowość, mialgia, objawy gastryczne, objawy żołądkowo-jelitowe, pancytopenia, podwyższone transaminazy, przedawkowanie imatynibu, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia skórne, zaburzenia wątrobowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Medical Valley 12,5 mg
Przedawkowanie sunitynibu, leku z grupy inhibitorów kinaz tyrozynowych, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Brak swoistej odtrutki dla produktu Sunitinib Medical Valley powoduje, że postępowanie opiera się na leczeniu objawowym oraz standardowych metodach wspomagających, takich jak wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, jeśli czas od przyjęcia dawki jest krótki. Przedawkowanie może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych, w tym zaburzeń hematologicznych (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość), żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, biegunka), sercowo-naczyniowych (nadciśnienie tętnicze, ryzyko incydentów), a także zaburzeń funkcji wątroby i nerek, które mogą mieć charakter potencjalnie ciężki lub zagrażający życiu.
ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane kardiologiczne, EKG, enzymy wątrobowe, funkcja wątroby, hemoglobina, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor kinaz tyrozynowych, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, odtrutka, ostra niewydolność nerek, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, płukanie żołądka, płytki krwi, sunitynib, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zyrtec 10 mg/ml
Cetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Zyrtec, wykazuje dobrą tolerancję i selektywne działanie antagonistyczne na obwodowe receptory H1, jednak może powodować działania niepożądane, głównie o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, zwłaszcza ze strony ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach klinicznych z udziałem ponad 3200 pacjentów stosujących dawkę 10 mg/dobę najczęściej obserwowano senność (9,63% vs 5,00% w grupie placebo), ból głowy (7,42% vs 8,07%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09% vs 0,82%) oraz zmęczenie (1,63% vs 0,95%). U dzieci (6 miesięcy–12 lat) najczęstsze działania niepożądane to biegunka (1,0%), senność (1,8%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,4%) oraz zmęczenie (1,0%). Rzadko odnotowano zaburzenia czynności wątroby z podwyższonymi enzymami i bilirubiną, które ustępowały po odstawieniu leku.
aktywność cholinolityczna, aminotransferaza, amnezja, cetyryzyna dichlorowodorek, drgawka, dyskineza, dystonia, działanie przeciwhistaminowe, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, GGTP, nieprawidłowa czynność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie pamięci, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, podwyższone stężenie bilirubiny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor H1, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, trombocytopenia, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metoprolol Biofarm ZK 23,75 mg
Metoprolol Biofarm ZK, zawierający 23,75 mg metoprololu bursztynianu (odpowiadającego 25 mg metoprololu winianu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy sercowo-naczyniowy, nerwowy, oddechowy, pokarmowy, hematologiczny, skórny oraz inne. Do najczęstszych należą bradykardia, zaburzenia przewodzenia serca, niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, depresja, zaburzenia snu, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i bóle brzucha. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaostrzenia utajonej cukrzycy, trombocytopenii, leukopenii oraz potencjalne hepatotoksyczne działanie manifestujące się nieprawidłowymi wynikami badań czynności wątroby i zapaleniem wątroby. Działania niepożądane klasyfikowane są zgodnie z MedDRA, jednak częstość wielu z nich pozostaje nieokreślona.
arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, duszność wysiłkowa, hiperglikemia, impotencja, leukopenia, łuszczyca, metoprolol bursztynianu, metoprolol winianu, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, parestezja, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, utajona cukrzyca, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Raynauda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agapurin SR 600 600 mg
Stosowanie pentoksyfiliny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Agapurin SR 600) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, ze szczególnym uwzględnieniem reakcji ze strony układu pokarmowego, które są zależne od dawki i zwykle ustępują po zakończeniu terapii. Istotne są poważne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny), które mogą pojawić się w ciągu kilku minut od podania leku i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz wdrożenia leczenia przeciwalergicznego. Ponadto, istnieje ryzyko powikłań krwotocznych, w tym krwawień do skóry, błon śluzowych, żołądka, jelit oraz siatkówki – w przypadku krwawienia do siatkówki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi ze względu na ryzyko niedokrwistości aplastycznej i trombocytopenii.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, dusznica bolesna, hipoglikemia, krwawienie do siatkówki, leczenie przeciwalergiczne, małopłytkowość, morfologia krwi, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niepokój, niewyraźne widzenie, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, omam, palpitacja, pentoksyfilina, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększona potliwość - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cipropol 500 mg
Cyprofloksacyna (Cipropol 500 mg) jest fluorochinolonowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, zarówno często występujących (nudności, biegunka), jak i rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu. Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz niewydolność wątroby. Ponadto, zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często z powikłaniami śmiertelnymi, a także niedomykalności zastawek serca. Wśród działań niepożądanych neurologicznych i psychicznych obserwuje się drgawki, neuropatie, depresję, reakcje psychotyczne oraz zaburzenia sensoryczne (słuch, wzrok, smak, węch). Szczególną uwagę należy zwrócić na artropatię u dzieci, która występuje często w tej grupie wiekowej.
AGEP, agranulocytoza, antybiotyk fluorochinolonowy, arytmia komorowa, cyprofloksacyna, drgawki, eozynofilia, fotowrażliwość, hiperglikemia, hipoglikemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, leukopenia, martwica wątroby, miastenia, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadkażenie grzybicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niedomykalność zastawek serca, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i biegunka, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja i dyzestezja, polineuropatia, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, śpiączka hipoglikemiczna, tętniak i rozwarstwienie aorty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Terbinafina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Terbinafina, stosowana doustnie i miejscowo, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą chorobą wątroby. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby, a następnie monitorowanie enzymów wątrobowych po 4-6 tygodniach leczenia. W przypadku wzrostu aktywności enzymów lub wystąpienia objawów takich jak nudności, żółtaczka, ciemny mocz czy bóle w nadbrzuszu, należy natychmiast przerwać terapię i przeprowadzić dalszą diagnostykę. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min lub stężenie kreatyniny >300 μmol/l) zaleca się redukcję dawki o połowę, a stosowanie u tej grupy jest ograniczone z powodu braku danych klinicznych. Terbinafina jest silnym inhibitorem CYP2D6, co wymaga uwagi przy jednoczesnym stosowaniu leków metabolizowanych przez ten izoenzym, zwłaszcza o wąskim indeksie terapeutycznym (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, β-blokery, inhibitory MAO typu B).
agranulocytoza, badanie czynności wątroby, badanie farmakokinetyczne, cholestaza i zapalenie wątroby, ciężka niewydolność wątroby, hepatotoksyczność, inhibitor CYP2D6, inhibitory MAO typu B, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens kreatyniny, klirens terbinafiny, kontaktowe zapalenie skóry, leki przeciwarytmiczne, łuszczyca, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, pancytopenia, przeszczep wątroby, przewlekła choroba wątroby, stężenie kreatyniny, substancja przeciwgrzybicza, toczeń rumieniowaty, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trombocytopenia, wąski indeks terapeutyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie czynności nerek, zaostrzenie łuszczycy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibufen Baby 125 mg
Ibufen Baby w postaci czopków zawierających 125 mg ibuprofenu może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, obejmujące układy: nerwowy, krwiotwórczy, immunologiczny, oddechowy, pokarmowy, skórny, wątrobowy oraz nerkowy. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność, ból brzucha, nudności i miejscowe podrażnienie odbytu. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne powikłania, w tym aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), ciężkie reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy z ryzykiem perforacji i krwawienia, a także zaburzenia czynności wątroby i ostra niewydolność nerek. W trakcie długotrwałej terapii konieczne jest monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz funkcji nerek i wątroby.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, ibuprofen, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, SCAR, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Mesna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mesna, stosowana w preparacie Uromitexan 100 mg/ml, wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi leczonych cyklofosfamidem. U tych pacjentów obserwowano zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości, obejmujących zmiany skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), obrzęk tkanek, zapalenie spojówek, a także objawy układu krążenia takie jak niedociśnienie i tachykardia (>100 uderzeń/min). Dodatkowo mogą wystąpić przejściowe wzrosty enzymów wątrobowych (transaminazy) oraz bóle mięśni. Reakcje te mogą mieć charakter anafilaktyczny i pojawiać się zarówno podczas pierwszej ekspozycji, jak i po kilku tygodniach lub miesiącach od podania mesny. Nawrót i nasilenie objawów po ponownym podaniu leku są możliwe, co wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego i oceny stosunku korzyści do ryzyka.
anafilaksja, choroba autoimmunologiczna, choroba pęcherzowa skóry, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, leukopenia, limfopenia, mesna, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie błony śluzowej, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień wysiękowy wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, Uromitexan, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie spojówek, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, związek tiolowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zylena 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zylena, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału mutagennego i karcynogennego. Toksyczność ostra u myszy i szczurów wykazała dawki śmiertelne odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, z objawami typowymi dla neuroleptyków, takimi jak zmniejszenie aktywności, śpiączka, drżenia i drgawki kloniczne. Psy i małpy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez śmiertelnych skutków, jednak obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne, w tym sedację, ataksję, tachykardię oraz zaburzenia świadomości. W badaniach przewlekłych, trwających do roku, odnotowano zahamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalne zwiększenie prolaktyny u szczurów, co skutkowało zmianami morfologicznymi w narządach rozrodczych. Wpływ na hematologię obejmował zależne od dawki leukopenie u myszy i szczurów oraz odwracalną neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg.
ataksja, cykl płciowy, drgawki kloniczne, drżenie, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyt, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, tachykardia, toksyczność ostra, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axyven 37,5 mg
Wenlafaksyna, dostępna w preparacie Axyven w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (37,5 mg, 75 mg, 150 mg), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Profil bezpieczeństwa obejmuje również liczne działania o różnej częstości, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia rytmu serca (Torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, wydłużenie QT), ciężkie zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia) oraz myśli i zachowania samobójcze. Objawy odstawienne, często występujące po nagłym przerwaniu leczenia, obejmują zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia i nadciśnienie, co podkreśla konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
agranulocytoza, akatyzja, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, działania niepożądane, eozynofilia płucna, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kardiomiopatia Takotsubo, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezje, profil bezpieczeństwa, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość jamy ustnej, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia akomodacji, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Aurovitas 4 mg
Montelukast Aurovitas, stosowany w terapii astmy u pacjentów w różnym wieku, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (tabletki 10 mg), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat (tabletki 5 mg), 851 dzieci 2-5 lat (tabletki 4 mg) oraz 1038 dzieci 6 miesięcy do 5 lat (granulat i tabletki 4 mg). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz pragnienie u dzieci 2-5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostaje stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci). Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji układów obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często), biegunka, nudności, wymioty, podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz pokrzywkę (często). Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występują niezbyt często, a bardzo rzadko obserwowano nacieki eozynofilów w wątrobie.
anafilaksja, astenia, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, drgawka, eozynofilia płucna, gorączka, granulat, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższenie aminotransferaz, pokrzywka, pragnienie, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 1000 mg + 200 mg
Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi (1000 mg + 200 mg) jest związkiem beta-laktamowym z inhibitorem beta-laktamaz, którego stosowanie wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (często, ≥1/100 do <1/10), nudności, wymioty i niestrawność (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Istotne są również potencjalne powikłania wątrobowe, w tym podwyższenie AspAT i/lub AlAT (niezbyt często), zapalenie wątroby oraz żółtaczka cholestatyczna (częstość nieznana). Reakcje skórne obejmują wysypkę, świąd i pokrzywkę (niezbyt często), a także ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, AGEP i DRESS (częstość nieznana). Zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna, mogą predysponować do powikłań infekcyjnych i krwotocznych.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, dysbakterioza, inhibitor beta-laktamaz, kandydoza, krystaluria, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wydłużenie czasu krwawienia, wydłużenie czasu protrombinowego, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levofloxacin Genoptim 250 mg
Lewofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, potwierdzonych w badaniach klinicznych na ponad 8300 pacjentach oraz w obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Do najczęstszych działań należą zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, wymioty, nudności), układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy), a także zaburzenia psychiczne (bezsenność). Istotne są również rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak neutropenia, agranulocytoza, reakcje anafilaktyczne, zespół SIADH, hipoglikemia u pacjentów z cukrzycą, a także zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Lewofloksacyna może powodować także uszkodzenia ścięgien (np. ścięgna Achillesa), rabdomiolizę, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevens-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, antybiotyk fluorochinolonowy, arytmia komorowa, dyskineza, enzym wątrobowy, eozynofilia, hiperglikemia, hipoglikemia, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, lewofloksacyna, nadciśnienie śródczaszkowe, neuropatia czuciowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, oporność drobnoustrojów, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychotyczna, rumień trwały polekowy, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz oskrzeli, śpiączka hipoglikemiczna, szum uszny, tachykardia, tętniak aorty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie pozapiramidowe, zakażenie grzybicze, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevens-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Dihydroergokrystyna – Działania niepożądane
Dihydroergokrystyna, obecna w preparacie Normatens w dawce 0,5 mg (w postaci 0,58 mg mezylanu dihydroergokrystyny), w połączeniu z klopamidem (5,0 mg) i rezerpiną (0,1 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania. Do najistotniejszych należą trombocytopenia, hipokaliemia, depresja, miastenia oraz hipotonia ortostatyczna, które mogą znacząco wpływać na stan kliniczny pacjenta. Hipokaliemia niesie ryzyko zaburzeń rytmu serca i osłabienia mięśniowego, natomiast trombocytopenia zwiększa ryzyko krwawień. Dodatkowo obserwuje się podwyższenie stężenia glukozy i kwasu moczowego, co jest istotne u pacjentów z cukrzycą i dną moczanową. Objawy ze strony układu nerwowego, takie jak miastenia, oraz ze strony układu krążenia, w tym hipotonia ortostatyczna, wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne powikłania, zwłaszcza u osób starszych.
astenia, ciśnienie tętnicze, compliance, cukrzyca, depresja, dihydroergokrystyna, dna moczanowa, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, katar, klopamid, kwas moczowy, leki moczopędne, męczliwość mięśni, mezylan dihydroergokrystyny, miastenia, Normatens, nudności i wymioty, obniżenie nastroju, odwodnienie, omdlenie, płytki krwi, pole widzenia, potas we krwi, rezerpina, stężenie glukozy, system MedDRA, tabletka drażowana, tiazydy, trombocytopenia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gerodaza 25 mg/ml
Lek Gerodaza zawierający azacytydynę (25 mg/ml) wykazuje wysoki odsetek działań niepożądanych, obserwowanych u 97% pacjentów z MDS, CMML, AML oraz w populacji pediatrycznej. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje hematologiczne (71,4%) – trombocytopenia, neutropenia, leukopenia, zwykle w stopniu 3-4, zdarzenia żołądkowo-jelitowe (60,6%) – nudności i wymioty w stopniu 1-2 oraz odczyny w miejscu podania (77,1%). Ciężkie działania niepożądane obejmują neutropenię z gorączką (8,0%), niedokrwistość (2,3%), zakażenia (posocznica neutropeniczna 0,8%, zapalenie płuc 2,5%), trombocytopenię (3,5%) oraz krwotoczne powikłania, takie jak krwotok mózgowy (0,5%) i żołądkowo-jelitowy (0,8%). U pacjentów ≥65 lat z AML (>30% blastów) najczęstsze ciężkie działania to gorączka neutropeniczna (25,0%) i zapalenie płuc (20,3%). Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, z dominującymi gorączką, zdarzeniami hematologicznymi i zaburzeniami przewodu pokarmowego.
azacytydyna, choroba śródmiąższowa płuc, gorączka neutropeniczna, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok żołądkowo-jelitowy, leukopenia, martwicze zapalenie powięzi, mielosupresja, młodzieńcza białaczka mielomonocytowa, nerkowa kwasica cewkowa, neutropenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, ostra białaczka szpikowa, ostra gorączkowa dermatoza neutrofilowa, pancytopenia, posocznica, posocznica neutropeniczna, przewlekła białaczka mielomonocytowa, pyoderma gangrenosum, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ropne zgorzelinowe zapalenie skóry, śpiączka wątrobowa, trombocytopenia, zapalenie płuc, zespół mielodysplastyczny, zespół różnicowania, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketoflix 50 mg
Ketoprofen w postaci ketoprofenu z lizyną (Ketoflix 50 mg) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o licznych przeciwwskazaniach, które należy starannie ocenić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ketoprofen, ASA lub inne NLPZ, a także reakcje alergiczne takie jak skurcz oskrzeli, napad astmy oskrzelowej, pokrzywkę, polipy nosa czy obrzęk naczynioruchowy. Astma oskrzelowa w wywiadzie stanowi samodzielne przeciwwskazanie. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, chorobą Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego oraz ciężką niewydolnością serca, wątroby (w tym marskością) i nerek. Zaburzenia hematologiczne takie jak skaza krwotoczna, leukopenia czy trombocytopenia również wykluczają stosowanie Ketoflix. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych u płodu.
antykoagulant doustny, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, glikokortykosteroid, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ketoprofen z lizyną, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, leukopenia, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na ketoprofen, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polipy nosa, powikłanie sercowo-naczyniowe, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, terapia moczopędna, trombocytopenia, trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linezolid Kabi 2 mg/ml
Linezolid Kabi (2 mg/ml, roztwór do infuzji) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony badaniami klinicznymi u ponad 6000 dorosłych pacjentów stosujących lek powyżej 28 dni. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka (8,9%), nudności (6,9%), wymioty (4,3%) oraz ból głowy (4,2%), które również stanowiły główne przyczyny przerwania terapii (około 3% pacjentów). Szczególną uwagę należy zwrócić na hematologiczne powikłania, w tym niedokrwistość występującą u 2% pacjentów leczonych ≤28 dni oraz u 12,3% pacjentów leczonych >28 dni, z ciężką postacią wymagającą transfuzji krwi u 9% i 15% odpowiednio. Inne poważne zaburzenia hematologiczne to trombocytopenia, pancytopenia, leukopenia, neutropenia oraz niedokrwistość syderoblastyczna, które mogą prowadzić do zahamowania czynności szpiku kostnego. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych.
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, drgawki, eozynofilia, hiponatremia, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kwasica mleczanowa, leukopenia, linezolid, nadciśnienie tętnicze, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość syderoblastyczna, niewydolność nerek, nudności, pancytopenia, parestezje, roztwór do infuzji, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wielomocz, wymioty, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie jelita poantybiotykowe, zapalenie naczyń z nadwrażliwości, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg
Lenalidomid, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków, charakteryzuje się zróżnicowanym profilem bezpieczeństwa zależnym od wskazania klinicznego, schematu leczenia, dawki i indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥10% to zaburzenia hematologiczne (neutropenia 42,2-79,0%, trombocytopenia 21,5-72,3%, niedokrwistość 21,0-70,7%), zakażenia (zapalenie płuc do 10,6%, zakażenia górnych dróg oddechowych do 26,8%), zaburzenia neurologiczne (parestezje, neuropatia obwodowa do 71,8%), żołądkowo-jelitowe (biegunka do 54,5%, zaparcia do 56,1%), metaboliczne (hipokaliemia), oraz ogólne (zmęczenie, astenia, gorączka). Ciężkie działania niepożądane (stopień 3-4) obejmują gorączkę neutropeniczną (6,0%), niewydolność nerek (6,3%), zapalenie płuc (do 10,6%) oraz żylne choroby zakrzepowo-zatorowe (częstość istotna, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem). Wysokie ryzyko powikłań występuje u pacjentów z dużym rozmiarem guza w chłoniaku z komórek płaszcza (20% wczesnych zgonów) oraz u osób z zaburzeniami hematologicznymi wymagających ścisłego monitorowania.
astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, duszność, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokaliemia, leukopenia, limfopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudność, odwodnienie, parestezja, posocznica, skurcz mięśniowy, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie neutropeniczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moloxin 400 mg
Moksyfloksacyna (Moloxin 400 mg) jest fluorochinolonem o szerokim spektrum działania, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, zarówno często występujących (nudności, biegunka – częstość ≥1/100 do <1/10), jak i rzadkich (<1/1000). Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, piorunujące zapalenie wątroby, ciężkie zapalenie jelita grubego oraz tętniak i rozwarstwienie aorty. Długotrwałe powikłania obejmują zapalenie i zerwanie ścięgien, neuropatie obwodowe, zaburzenia neurologiczne (depresja, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu) oraz zaburzenia narządów zmysłów (słuch, wzrok, smak, węch). Wśród działań niepożądanych neurologicznych dominują bóle i zawroty głowy, parestezje, drgawki, a także poważne zaburzenia poznawcze i neuropatie obwodowe.
agranulocytoza, dyzestezja, eozynofilia, fluorochinolony, fotodermatoza, hiperglikemia, hipoestezja, hipoglikemia, leukopenia, majaczenie, miastenia, nadkażenie bakteryjne, neuropatia obwodowa, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, pobudzenie psychoruchowe, polineuropatia, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja lękowa, reakcja psychotyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka hipoglikemiczna, tętniak aorty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony naczyniowej oka, zawroty błędnikowe, zerwanie ścięgna, zespół DRESS, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Octan leuproreliny – Działania niepożądane
Octan leuproreliny, analog gonadoliberyny (GnRH), jest stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego, działając poprzez hamowanie produkcji testosteronu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są uderzenia gorąca (występujące u około 58% pacjentów, o nasileniu łagodnym do umiarkowanego), zmęczenie, nudności, złe samopoczucie oraz reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia (pieczenie, ból, zasinienie). Inne często występujące działania obejmują zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość), bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia układu moczowego oraz zmiany w układzie rozrodczym (tkliwość piersi, zanik jąder, zaburzenia wzwodu). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, wydłużenie odstępu QT, śródmiąższowa choroba płuc, reakcje anafilaktyczne oraz martwica w miejscu podania.
aminotransferaza alaninowa, analog gonadoliberyny, flare phenomenon, gęstość kości, ginekomastia, kinaza kreatynowa, kontrola glikemii, krwiomocz, leukopenia, martwica w miejscu podania, nadciśnienie śródczaszkowe, nasilenie cukrzycy, niedokrwistość, octan leuproreliny, osteoporoza, pocenie nocne, przerost gruczołów piersiowych, przerzut do kręgosłupa, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekomy guz mózgu, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wzwodu, zakażenie układu moczowego, zanik jąder, zaostrzenie objawów, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie okrężnicy, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zawał przysadki mózgowej, zawroty głowy, złamanie patologiczne, zmniejszenie popędu płciowego, zwężenie dróg moczowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omeprazole Noridem 40 mg
Omeprazole Noridem 40 mg, stosowany do infuzji, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące działania niepożądane (1-10% pacjentów) obejmują ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), DRESS oraz AGEP, które mogą stanowić zagrożenie życia. Rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenię, trombocytopenię, agranulocytozę i pancytopenię, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi u pacjentów długotrwale leczonych. Ponadto, rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie reakcje skórne, encefalopatia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omeprazol, osłabienie mięśniowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, polip żołądka, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wypadanie włosów, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluoxetin Polpharma 20 mg
Fluoxetin Polpharma, zawierający fluoksetynę w dawce 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą wystąpić zarówno u dorosłych, jak i u dzieci oraz młodzieży. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, nudności, bezsenność, zmęczenie oraz biegunka. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, obejmując m.in. trombocytopenię, neutropenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze), zaburzenia układu nerwowego (np. zespół serotoninowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe, skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella), a także zaburzenia seksualne i sercowo-naczyniowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, oraz na możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego i ciężkich reakcji skórnych. Przerwanie terapii powinno odbywać się stopniowo, aby zminimalizować ryzyko zespołu odstawienia, który może objawiać się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, nudnościami, drżeniem i bólami głowy.
akatyzja, ataksja, bruksizm, choroba posurowicza, depersonalizacja, drgawki, dysfagia, dyskineza, fluoksetyna, fosfataza alkaliczna, halucynacje, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, jąkanie, kołatanie serca, krwotok poporodowy, łamliwość kości, leukopenia, mania, mioklonie, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie dojrzewania płciowego, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SSRI, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trombocytopenia, zaburzenia seksualne, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół odstawienia, zespół policzkowo-językowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona