teratogenność
Teratogenność to zdolność czynnika (substancji chemicznej, leku, czynnika fizycznego lub biologicznego) do wywoływania wad rozwojowych u płodu podczas ciąży. Substancje teratogenne mogą zakłócać prawidłowy rozwój embrionalny, prowadząc do anomalii strukturalnych, funkcjonalnych lub metabolicznych.
Wrażliwość płodu na działanie czynników teratogennych jest najwyższa w pierwszym trymestrze ciąży, szczególnie między 3. a 8. tygodniem, gdy zachodzą kluczowe procesy organogenezy. Efekt teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz indywidualnej podatności genetycznej.
Do znanych czynników teratogennych należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, promieniowanie jonizujące oraz infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Ocena potencjału teratogennego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych nowych leków i podstawą klasyfikacji bezpieczeństwa farmakoterapii w ciąży.
W praktyce klinicznej znajomość potencjału teratogennego substancji ma fundamentalne znaczenie przy planowaniu farmakoterapii u kobiet w wieku rozrodczym oraz podczas ciąży. Wymaga to starannego wyważenia korzyści terapeutycznych dla matki względem potencjalnego ryzyka dla rozwijającego się płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrochlorothiazide Aurovitas 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa hydrochlorotiazydu obejmują ocenę genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. Wyniki badań genotoksyczności i rakotwórczości były niejednoznaczne w niektórych modelach eksperymentalnych, jednak dane kliniczne i epidemiologiczne nie potwierdzają związku przyczynowego między stosowaniem hydrochlorotiazydu a zwiększonym ryzykiem nowotworów. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie wykazano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i zapłodnienie, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alexan 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytarabiny wykazały istotne działania niepożądane o charakterze genotoksycznym, embriotoksycznym oraz teratogennym, szczególnie przy dawkach odpowiadających terapii u ludzi. W modelach zwierzęcych udowodniono, że podanie cytarabiny ciężarnym samicom ssaków w okresie organogenezy prowadzi do uszkodzeń zarodka i wad rozwojowych płodu. Ponadto, lek wykazuje toksyczność neurodevelopmentalną, co potwierdzono na noworodkach ssaków w fazie odpowiadającej trzeciemu trymestrowi ciąży u człowieka. W badaniach na modelach mysich zaobserwowano również zwiększoną częstość nieprawidłowych plemników, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla męskiej płodności przy długotrwałym stosowaniu cytarabiny.
Alexan, badanie in vitro, badanie in vivo, cytarabina, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, męski układ rozrodczy, nieprawidłowe plemniki, organogeneza, potencjał rakotwórczy, produkcja plemników, spermatogeneza, teratogenność, trzeci trymestr ciąży, układ nerwowy, uszkodzenie zarodka, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vesanoid 10 mg
Vesanoid, zawierający tretynoinę (kwas all-trans-retinowy, ATRA) w dawce 10 mg w kapsułkach miękkich, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tretynoinę, inne retynoidy, soję (kapsułka zawiera 107,92 mg oleju sojowego) oraz orzeszki ziemne, a także na pozostałe substancje pomocnicze, w tym sorbitol (1,93-2,94 mg/kapsułkę). Ze względu na silne działanie teratogenne, Vesanoid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane w skojarzeniu z witaminą A (ryzyko hiperwitaminozy A), tetracyklinami (ryzyko nadciśnienia śródczaszkowego) oraz innymi retynoidami ze względu na zwiększoną toksyczność i ryzyko działań niepożądanych.
alergia na orzeszki ziemne, działanie niepożądane, hiperwitaminoza A, kapsułki miękkie, karmienie piersią, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość na soję, nietolerancja fruktozy, olej sojowy, pseudotumor cerebri, retynoid, sorbitol, teratogenność, tetracyklina, tretynoina, wady rozwojowe płodu, witamina A - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bixebra 7,5 mg
Iwabradyna, dostępna w dawkach 5 mg i 7,5 mg (preparat Bixebra), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lekarz powinien wykluczyć ciążę przed rozpoczęciem terapii oraz poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia, ze względu na przeciwwskazania do stosowania iwabradyny w ciąży. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, działanie embriotoksyczne oraz efekt teratogenny, co wskazuje na potencjalne ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu, mimo braku pełnych danych klinicznych u ludzi. Ponadto, iwabradyna przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku podczas karmienia piersią.
alternatywna metoda karmienia, antykoncepcja, badanie przedkliniczne, embriotoksyczność, iwabradyna, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kobieta w wieku rozrodczym, płodność męska, płodność żeńska, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka matki, tabletka powlekana, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zaprzestanie karmienia piersią - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas mykofenolowy (MPA), stosowany w postaci mykofenolanu sodu lub mykofenolan mofetylu, wykazuje silne działanie immunosupresyjne poprzez cytostatyczne hamowanie limfocytów B i T. Terapia MPA wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza morfologii krwi (częstotliwość badań: raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim miesiącu, a następnie raz w miesiącu do końca pierwszego roku), ze względu na ryzyko neutropenii (<1,5 x 10^9/μl) i niedokrwistości, które mogą wymagać przerwania leczenia. Pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii wirusa BK i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) wywołanej przez wirusa JC, a także na ciężki przebieg COVID-19. Ponadto, obserwuje się ryzyko reaktywacji wirusów HBV i HCV, dlatego konieczne jest monitorowanie pacjentów z aktywnym zakażeniem. W terapii MPA odnotowano także przypadki hipogammaglobulinemii, aplazji układu czerwonokrwinkowego (PRCA) oraz rozstrzenia oskrzeli i śródmiąższowej choroby płuc, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i ewentualnej zmiany leczenia.
azatiopryna, bazyliksymab, chłoniak, cholestyramina, cyklosporyna, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie immunosupresyjne, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, globulina antylimfocytarna, hipogammaglobulinemia, kortykosteroid, kwas mykofenolowy, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzenie oskrzeli, sód mykofenolanu, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, terapia indukcyjna, teratogenność, węgiel aktywowany, wirus JC, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voluven (60 mg + 9 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Voluven, zawierającego hydroksyetyloskrobię (HES 130/0,4) o średniej masie cząsteczkowej 130 000 Da i stopniu podstawienia 0,38-0,45, wykazały, że dożylna infuzja wysokich dawek HES (9 g/kg mc./dobę) przez 3 miesiące u szczurów i psów nie powodowała istotnych objawów zatrucia, poza zwiększonym obciążeniem nerek i wątroby. Najniższa dawka toksyczna przekraczała 9 g/kg mc./dobę, co jest co najmniej 5-krotnie wyższe niż maksymalne dawki zalecane u ludzi, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały właściwości teratogennych, jednak dawka 50 ml/kg mc./dobę była letalna dla zarodków królików, a u szczurów powodowała zmniejszenie masy ciała potomstwa i opóźnienia rozwojowe, wraz z objawami przeciążenia płynami u samic.
bolus dożylny, ciałko żółte, dawka toksyczna, hydroksyetyloskrobia, implantacja zarodka, infuzja dożylna, letalność zarodkowa, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, miąższ wątroby, przeciążenie płynami, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ siateczkowo-śródbłonkowy, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia retard 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu wykazały brak działania genotoksycznego i rakotwórczego, potwierdzone negatywnymi wynikami testu Amesa, testów aberracji chromosomowych in vitro i in vivo oraz długoterminowych badań na zwierzętach. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność, choć przy wysokich dawkach odnotowano zmniejszoną przeżywalność wewnątrzmaciczną, bez jednoznacznego ustalenia mechanizmu. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju embrionalnego oraz embriotoksyczność, szczególnie w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, powiązaną z aktywnością wobec receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nieplanowana synteza DNA, opóźnienie rozwoju embrionalnego, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, przenikanie do mleka, przeżywalność wewnątrzmaciczna, receptor opioidowy μ, rozwój płciowy, tapentadol, teratogenność, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramve 5 mg 5 mg
Dane toksykologiczne przedkliniczne ramiprylu wskazują na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu doustnym u gryzoni i psów, bez objawów toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano przesunięcia elektrolitów w osoczu oraz zmiany hematologiczne, co jest zgodne z farmakodynamiką inhibitorów ACE. Powiększenie aparatu przykłębuszkowego wystąpiło u psów i małp przy dawkach 250 mg/kg/dobę. Dawki dobrze tolerowane (NOEL) wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, nie wywołując efektów toksycznych. W badaniach reprodukcyjnych ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak podawanie wysokich dawek (≥50 mg/kg/dobę) samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, co wskazuje na ryzyko toksyczności okołoporodowej.
aparat przykłębuszkowy, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, model zwierzęcy, obraz krwi, parametr hematologiczny, płodność, przesunięcie elektrolitów, ramipryl, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Banavin 20 mg
Wortioksetyna, substancja czynna leku Banavin, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym na myszach, szczurach i psach, które wykazały głównie objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic oraz sporadyczne epizody drgawek u psów. Margines bezpieczeństwa ustalono na poziomie 5 względem maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej u ludzi wynoszącej 20 mg/dobę, co jest uznawane za wystarczające do stosowania klinicznego. Działania toksyczne ograniczały się głównie do nerek (zapalenie kłębuszków, niedrożność kanalików, obecność kryształków) u szczurów oraz wątroby (przerost i martwica hepatocytów, hiperplazja przewodów żółciowych, obecność kryształków) u myszy i szczurów, przy czym zmiany te pojawiały się dopiero po dawkach przekraczających 2-10-krotnie ekspozycję u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania niepożądanego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania wortioksetyny pod względem mutagenności i kancerogenności.
badania toksykologiczne, biokumulacja, drgawki, genotoksyczność, hiperplazja przewodów żółciowych, kancerogenność, kłębuszkowe zapalenie nerek, kryształki w kanalikach nerkowych, kryształki w przewodach żółciowych, martwica hepatocytów, midriaza, nadmierne ślinienie, niedrożność kanalików nerkowych, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie do mleka, przerost hepatocytów, śmiertelność młodych osobników, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metafen Dexketoprofen 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące deksketoprofenu w dawce 25 mg, stosowanego w preparacie Metafen Dexketoprofen, wskazują na typowy dla NLPZ profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz nerek. Przewlekła toksyczność oceniona na modelach zwierzęcych (myszy, małpy) ustaliła poziom NOAEL na 3 mg/kg/dobę, powyżej którego obserwowano charakterystyczne dla NLPZ zmiany patologiczne w przewodzie pokarmowym, takie jak nadżerki i owrzodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, wykazujące zależność dawka-odpowiedź. Kompleksowa ocena genotoksyczności nie wykazała mutagennego ani klastogennego działania, co potwierdzono w testach in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, deksketoprofen, działanie immunosupresyjne, funkcja nerek, genotoksyczność, mechanizm odpornościowy, mutacja genowa, nadżerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenie dwunastnicy, płodność, synteza prostaglandyn, tabletka powlekana, teratogenność, test mikrojądrowy, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie błony śluzowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT, zawierający inhibitor ACE lizynopryl oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie lizynoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad rozwojowych. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i zastąpić bezpieczniejszą terapią przeciwnadciśnieniową. U pacjentek planujących ciążę rekomenduje się zmianę leczenia, chyba że kontynuacja jest niezbędna. Amlodypina, choć jej bezpieczeństwo w ciąży nie jest jednoznacznie określone, powinna być stosowana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Zaleca się monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i rozwoju czaszki płodu przy ekspozycji na inhibitor ACE od drugiego trymestru oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek.
antagonista kanału wapniowego, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, dysfagia, funkcja nerek, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lizynopryl i amlodypina, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, teratogenność, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, wada rozwojowa, wcześniak, zmiana biochemiczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
Lek Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (od 27,46 mg do 109,84 mg w zależności od dawki). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują czynną chorobę wątroby, niewyjaśnione i utrzymujące się ponad 3-krotne przekroczenie normy aminotransferaz, ciążę, karmienie piersią oraz kobiety w wieku rozrodczym bez stosowania skutecznej antykoncepcji. Ze względu na metabolizm atorwastatyny wątrobowy oraz teratogenne działanie inhibitorów ACE i statyn, stosowanie Triveramu w tych stanach jest niebezpieczne. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem, zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (w tym przerostową kardiomiopatią zawężającą, zwężeniem zastawki aortalnej wysokiego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale.
afereza lipoprotein, amlodypina, atorwastatyna, autoregulacja przepływu nerkowego, ciężkie niedociśnienie, czynna choroba wątroby, GFR, glekaprewir/pibrentaswir, hemofiltracja, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na składniki aktywne, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostry zawał serca, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, statyna, stenoza aortalna, teratogenność, upośledzona funkcja wątroby, wstrząs kardiogenny, WZW typu C, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sartesta 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Sartesta, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Amlodypina może być stosowana w ciąży jedynie, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a korzyści przewyższają ryzyko, natomiast walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze oraz niezalecany w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rozwojowych płodu, takich jak niewydolność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodków (niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W przypadku ekspozycji na walsartan od drugiego trymestru konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne nerek i rozwoju kostnienia płodu oraz ścisła obserwacja noworodka po porodzie. Produkt nie jest zalecany podczas karmienia piersią, gdyż amlodypina przenika do mleka w dawce od 3% do 15%, a wpływ na niemowlęta nie jest w pełni poznany.
amlodypina, amlodypina w mleku, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, antykoncepcja, drugi trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, teratogenność, trzeci trymestr ciąży, ultrasonografia nerek płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast Max 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ranitydyny, substancji czynnej leku Ranigast MAX (150 mg, tabletki powlekane), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa w warunkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku w dawkach znacznie przekraczających kliniczne nie powodowało niepokojących zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz testy mikrojądrowe, nie potwierdziły potencjału uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego ranitydyny.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, płodność, Ranigast MAX, ranitydyna, rozwój prenatalny i postnatalny, teratogenność, test mikrojądrowy, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tantum Verde Smak eukaliptusowy 3 mg
Benzydamina, substancja czynna preparatu Tantum Verde smak eukaliptusowy (3 mg), została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) w celu oceny jej bezpieczeństwa w kontekście teratogenności i toksyczności rozwojowej. W badaniach osiągnięto stężenia w osoczu zwierząt do 40-krotnie wyższe niż te obserwowane u ludzi po pojedynczej dawce doustnej, nie wykazując działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozwój płodu. Wyniki te sugerują brak ryzyka wad rozwojowych przy stosowaniu benzydaminy, co jest istotne w przypadku przypadkowego podania leku kobietom w ciąży.
badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, benzydamina, ChPL, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakokinetyka, interakcja lekowa, kinetyka leku, model zwierzęcy, ostrzeżenie medyczne, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, środek ostrożności, stężenie w osoczu, Tantum Verde, teratogenność, toksyczność, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Indix Combi, zawierający 5 mg peryndoprylu tozylanu i 1,25 mg indapamidu, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Lek nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze oraz niezalecany podczas laktacji. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, może powodować teratogenne i nefrotoksyczne efekty u płodu, zwłaszcza po ekspozycji od drugiego trymestru, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki. Indapamid, tiazydowy diuretyk, może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza, niedokrwienia łożyska i opóźnienia wzrostu płodu przy długotrwałej ekspozycji w ciąży. Zaleca się alternatywne leczenie hipotensyjne o lepszym profilu bezpieczeństwa w ciąży oraz monitorowanie ultrasonograficzne płodu w przypadku ekspozycji na lek od drugiego trymestru.
badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, Indix Combi, inhibitor ACE, karmienie piersią, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość na pochodne sulfonamidów, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl tozylan, pierwszy trymestr ciąży, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, tiazydowy lek moczopędny, zahamowanie laktacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindanea 600 mg
Klindamycyna, substancja czynna preparatu Clindanea 600 mg, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa charakteryzujący się stosunkowo wysoką toksycznością ostrą, z LD50 dla podania doustnego w zakresie 1800-2620 mg/kg mc. oraz dożylnego 245-820 mg/kg mc. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, dawki do 300 mg/kg mc./dobę były dobrze tolerowane, natomiast dawka 600 mg/kg mc./dobę u psów indukowała zmiany patologiczne w błonie śluzowej żołądka i pęcherzyka żółciowego oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz przy dawce 300 mg/kg mc./dobę. Klindamycyna nie wykazała potencjału mutagennego w testach genotoksyczności, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzenia DNA przy stosowaniu klinicznym, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnej karcynogenności w długoterminowych badaniach na zwierzętach.
aminotransferaza, badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek klindamycyny, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogeneza, klindamycyna, pęcherzyk żółciowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocainum hydrochloricum WZF 2% 20 mg/ml
Lidokaina chlorowodorek, stosowana jako środek znieczulenia miejscowego, wykazuje brak działania teratogennego w badaniach na modelach zwierzęcych, nawet przy dawkach przekraczających 6,6-krotnie dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Dane te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa w kontekście potencjalnego wpływu na rozwój płodu. Badania przedkliniczne koncentrują się głównie na ocenie teratogenności lidokainy w stężeniu 2% (20 mg/ml), co potwierdza jej bezpieczeństwo w stosowaniu u kobiet w ciąży pod warunkiem zachowania odpowiednich dawek terapeutycznych.
bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka lidokainy, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, lidokaina chlorowodorek, Lignocainum Hydrochloricum, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, płodność, rozwój płodu, teratogenność, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Valarox 160 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Valarox, zawierający rozuwastatynę (inhibitor reduktazy HMG-CoA) oraz walsartan (antagonista receptora angiotensyny II), jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz noworodka. Rozuwastatyna hamuje syntezę cholesterolu, kluczowego dla rozwoju płodu, co stanowi istotne zagrożenie w okresie ciąży. Walsartan natomiast, szczególnie w II i III trymestrze, może powodować poważne powikłania takie jak niewydolność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii Valarox, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji. Zaleca się także monitorowanie ultrasonograficzne płodu w przypadku ekspozycji na walsartan od II trymestru ciąży.
AIIRA, antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, hiperkaliemia, hiperlipidemia, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, preparat przeciwnadciśnieniowy, rozuwastatyna i walsartan, synteza cholesterolu, teratogenność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prestarium 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Co-Prestarium, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne na płód, takie jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia u noworodka. Stosowanie peryndoprylu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki leczonej Co-Prestarium, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia hipotensyjnego o udokumentowanym bezpieczeństwie. Zaleca się również wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu po ekspozycji na inhibitor ACE w II i III trymestrze oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
amlodypina, antagonista wapnia, drugi i trzeci trymestr ciąży, dysfagia, działanie niepożądane, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, peryndopryl z argininą, pierwszy trymestr ciąży, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ivabradine Viatris 5 mg
Iwabradyna (Ivabradine Viatris) w dawkach 5 mg i 7,5 mg, dostępna w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko embriotoksyczności i teratogenności potwierdzone w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania iwabradyny w tych grupach pacjentek. Lekarz powinien poinformować pacjentki w wieku rozrodczym o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz o konieczności natychmiastowego kontaktu w przypadku podejrzenia ciąży. W przypadku kobiet karmiących piersią iwabradyna przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w okresie laktacji; w razie konieczności terapii należy rozważyć przerwanie karmienia piersią i zastosowanie alternatywnych metod żywienia niemowlęcia.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine duo (500 mg + 3,125 mg Zn 2+)/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Neosine duo, zawierającego inozynę pranobeks oraz cynku glukonian, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa obu składników. Inozyna pranobeks charakteryzuje się niską toksycznością ostrą i przewlekłą, z dawką LD50 sięgającą 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotny margines bezpieczeństwa względem maksymalnej dawki terapeutycznej 100 mg/kg mc./dobę. Badania na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały działania karcynogennego ani mutagennego, a także nie stwierdzono toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności czy teratogenności przy dawkach do 20-krotności zalecanej dawki terapeutycznej. Ponadto, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze u myszy, szczurów i królików.
charakterystyka produktu leczniczego, cynku glukonian, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jon cynku, limfocyt krwi obwodowej, parametr LD50, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ immunologiczny, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Memorion 10 mg
Donepezyl chlorowodorek, stosowany w dawkach 5 mg lub 10 mg w postaci tabletek powlekanych (produkt leczniczy Memorion), nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Aktualne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania donepezylu u kobiet ciężarnych są niewystarczające, a badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały brak teratogenności, lecz wskazały na możliwe zaburzenia przebiegu porodu oraz rozwoju pourodzeniowego potomstwa. W związku z tym konieczna jest szczegółowa ocena stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza prowadzącego terapię, uwzględniająca stan kliniczny pacjentki oraz potencjalne zagrożenia dla płodu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ivabradine Genoptim 5 mg
Podczas terapii iwabradyną u kobiet w wieku rozrodczym, w tym ciężarnych i karmiących piersią, konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo leku w ciąży oraz potencjalne ryzyko dla płodu. Iwabradyna jest bezwzględnie przeciwwskazana w ciąży, co wynika z badań przedklinicznych na zwierzętach, które wykazały działanie embriotoksyczne, teratogenne oraz toksyczne na rozmnażanie. Ponadto, lek przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania iwabradyny u kobiet karmiących piersią; w takich przypadkach zaleca się zaprzestanie karmienia i wybór alternatywnej metody żywienia dziecka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamivudine Mylan 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lamiwudyny wykazały korzystny profil toksyczności ostrej, bez istotnej toksyczności narządowej nawet przy bardzo dużych dawkach. Zaobserwowano jedynie przemijające zmiany w parametrach biochemicznych i hematologicznych, w tym niewielki wpływ na funkcję nerek i wątroby oraz sporadyczne zmniejszenie masy wątroby. Zmniejszenie liczby erytrocytów i neutrofilów sugeruje konieczność monitorowania parametrów hematologicznych podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami hematologicznymi. Ocena genotoksyczności wykazała brak działania mutagennego in vivo, pomimo wykrycia efektów cytogenetycznych in vitro, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczne u pacjentów. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano śmiertelność zarodków u królików przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, co wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży.
analog nukleozydowy, badanie cytogenetyczne, badanie rakotwórczości, czynność nerek, czynność wątroby, działanie rakotwórcze, erytrocyty, lamiwudyna, narażenie ogólnoustrojowe, neutrofile, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, ryzyko genotoksyczne, śmiertelność zarodkowa, teratogenność, test bakteryjny, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levocetirizine Hasco 0,5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewocetyryzyny dichlorowodorku obejmowały kompleksową ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. W badaniach farmakologicznych nie stwierdzono istotnego negatywnego wpływu na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy przy dawkach terapeutycznych. Analizy toksykologiczne wykazały brak znaczących efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu, a testy genotoksyczności (w tym mutacje genowe i aberracje chromosomowe) nie potwierdziły działania genotoksycznego. Długoterminowe badania karcynogenne na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, funkcje rozrodcze, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacje genowe, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bulgaplin 75 mg
Produkt leczniczy Bulgaplin, zawierający pregabalinę, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii. Badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ pregabaliny na rozród zwierząt, a dane farmakokinetyczne potwierdzają przenikanie leku przez łożysko. W dużym badaniu obserwacyjnym (n=2700) stwierdzono podwyższone ryzyko ciężkich wad wrodzonych (MCM) u noworodków eksponowanych na pregabalinę w pierwszym trymestrze – 5,9% vs 4,1% w populacji kontrolnej, z skorygowanym współczynnikiem zapadalności 1,14 (95% CI 0,96-1,35). Szczególnie zwiększone ryzyko dotyczyło wad układu nerwowego, narządu wzroku, rozszczepów ustno-twarzowych oraz wad układu moczowo-płciowego. Ze względu na ograniczoną precyzję statystyczną, lek powinien być stosowany w ciąży tylko, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu.
antykoncepcja, badanie farmakokinetyczne, badanie obserwacyjne, badanie przedkliniczne, ciężka wada wrodzona, farmakokinetyka, farmakoterapia, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, pierwszy trymestr ciąży, pregabalina, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez łożysko, rozszczep ustno-twarzowy, ruchliwość plemnika, substancja czynna, teratogenność, toksyczność pregabaliny, wada rozwojowa dróg moczowych, wada rozwojowa narządu wzroku, wada rozwojowa układu nerwowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Ranbaxy 5 mg
Iwabradyna została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz rakotwórczość, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej wykazały brak wpływu na płodność u szczurów, jednak w trakcie organogenezy zaobserwowano zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurów oraz sporadyczne przypadki wrodzonego braku palców u królików przy ekspozycji na dawki terapeutyczne. Długoterminowe badania okulistyczne na psach (dawki 2, 7 i 24 mg/kg/dobę) wykazały przemijające zmiany w siatkówce, które nie wiązały się z trwałym uszkodzeniem struktur oka i były zgodne z farmakodynamicznym mechanizmem działania iwabradyny na prądy I aktywowane hiperpolaryzacją.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro i in vivo, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, iwabradyna, karcynogeneza, mechanizm farmakodynamiczny, ocena ryzyka środowiskowego, organogeneza, prąd aktywowany hiperpolaryzacją, prąd If, teratogenność, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne, wada serca płodu, wrodzony brak palców, zmiany siatkówkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu wykazały jej niski profil toksyczności, z dawką LD50 ustaloną na poziomie 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotnie wyższą wartość niż maksymalna dawka terapeutyczna dla ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania obejmowały różne gatunki zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) i wykazały brak toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej. Długoterminowe testy karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych, a kompleksowe badania mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyty krwi obwodowej, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ezehron Duo 5 mg + 10 mg
Lek Ezehron Duo, zawierający rozuwastatynę oraz ezetymib, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym laktozę jednowodną w dawkach od 228,29 mg do 243,89 mg na tabletkę, a także u osób z czynną chorobą wątroby, w tym z nieustalonym, trwałym podwyższeniem aktywności aminotransferaz przekraczającym 3-krotność górnej granicy normy. Preparat nie powinien być stosowany w okresie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na teratogenny potencjał rozuwastatyny. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz rozpoznana miopatia. Ponadto, lek nie może być stosowany jednocześnie z niektórymi lekami, takimi jak kombinacja sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir oraz cyklosporyna, ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakologicznych.
aminotransferazy, choroby autoimmunologiczne, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, fibraty, inhibitory CYP, klirens kreatyniny, kwas nikotynowy, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, miopatia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, podwyższone enzymy wątrobowe, rozuwastatyna i ezetymib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, teratogenność, WZW typu C, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia lipidowe, zaburzenia tarczycy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Amfoterycyna B – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Amfoterycyna B, stosowana w leczeniu ciężkich układowych zakażeń grzybiczych, dostępna jest w postaciach: konwencjonalnej (Fungizone), liposomalnej (AmBisome) oraz kompleksu lipidowego (Abelcet). Dane kliniczne dotyczące stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, jednak dotychczasowe obserwacje nie wykazały istotnych działań teratogennych ani embriotoksycznych. Badania przedkliniczne na szczurach i królikach potwierdzają brak teratogenności przy dawkach do 3,75 mg/kg mc./dobę (dootrzewnowo) i 1,5 mg/kg mc./dobę (dożylnie). Wyższe dawki doustne (do 200 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) wiązały się z większą śmiertelnością potomstwa i martwymi urodzeniami, jednak bez wykrycia anomalii rozwojowych. Stosowanie amfoterycyny B w ciąży powinno być rozważane wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza biorąc pod uwagę zagrożenia wynikające z nieleczonych zakażeń grzybiczych.
amfoterycyna B, amfoterycyna B konwencjonalna, amfoterycyna B liposomalna, ciężkie zakażenie grzybicze, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, kompleks lipidowy, lek przeciwgrzybiczy, martwe urodzenie, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, postać farmaceutyczna, postać liposomalna, teratogenność, toksyczność, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze układowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glimepiride Aurovitas 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu wykazały, że większość działań niepożądanych jest związana z jego podstawowym mechanizmem działania – indukcją hipoglikemii. Efekty toksyczne obserwowano głównie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ogranicza ich bezpośrednie przełożenie na praktykę kliniczną. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały istotnego ryzyka mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa glimepirydu. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym lek był dobrze tolerowany, a obserwowane działania niepożądane wynikały głównie z nasilonego działania hipoglikemizującego, charakterystycznego dla pochodnych sulfonylomocznika.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, grupa ryzyka, hipoglikemia, kancerogenność, kontrola glikemii, nowotwór, pochodna sulfonylomocznika, potencjał rakotwórczy, poziom glukozy we krwi, teratogenność, wpływ na reprodukcję, zaburzenia rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olmita 40 mg + 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące skojarzenia olmesartanu medoksomilu i amlodypiny, jak również każdej substancji oddzielnie, wykazały brak synergii toksyczności, pomimo odmiennych miejsc działania (nerki dla olmesartanu i serce dla amlodypiny). W 3-miesięcznym badaniu toksyczności u szczurów zaobserwowano zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych, zmiany nerkowe i jelitowe, przerost komórek nadnerczy oraz przerost przewodów mlecznych, typowe dla poszczególnych substancji. W badaniach przewlekłych u szczurów i psów olmesartan medoksomil powodował wzrost stężenia BUN i kreatyniny, zmniejszenie masy serca oraz uszkodzenia nerek, które można było częściowo złagodzić podaniem chlorku sodu. Genotoksyczność in vitro wykazała zwiększoną częstość pęknięć chromosomów, jednak badania in vivo, nawet przy dawkach do 2000 mg/kg, nie potwierdziły działania genotoksycznego. Badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego olmesartanu medoksomilu.
aktywność reniny, antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, jelito, komórka Sertoliego, komórki przykłębuszkowe nerki, masa serca, miedniczka nerkowa, nadnercze, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie chromosomu, przewód mleczny, przeżywalność potomstwa, spermatyda, teratogenność, uszkodzenie nerki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marcaine – Adrenaline 0,5% (5 mg + 0,005 mg)/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Marcaine-Adrenaline 0,5%, zawierającego chlorowodorek bupiwakainy (5 mg/ml) oraz winian adrenaliny (0,005 mg/ml), potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń w dawkach terapeutycznych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym ograniczała się do efektów farmakologicznych substancji czynnych. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na mutagenne ani kancerogenne właściwości bupiwakainy i adrenaliny. Ponadto, ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazała teratogenności ani negatywnych skutków dla płodności, przebiegu ciąży czy rozwoju płodu przy dawkach terapeutycznych.
arytmia, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, chlorowodorek bupiwakainy, depresja oddechowa, depresja OUN, drgawki, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, kardiotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, winian adrenaliny, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 10 mg
Produkt złożony Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals zawiera peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), których stosowanie w ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnione kostnienie czaszki oraz powikłania u noworodka takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W I trymestrze stosowanie nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niewielkiego, ryzyka teratogenności. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i rozważenie alternatywnej terapii hipotensyjnej o udokumentowanym bezpieczeństwie. Zaleca się także regularne badania ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu przy ekspozycji na inhibitor ACE od II trymestru oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne nerek, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, powikłanie u noworodka, teratogenność, toksyczne działanie na płód, trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Podawano dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co potwierdza wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego, a standardowe testy mutagenności in vivo i in vitro (na ludzkich limfocytach) nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeks.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, profil toksyczności, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignocain 2% 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy chlorowodorku wykazały brak bezpośredniego działania mutagennego samej substancji czynnej, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna, stosowany w dużych, prawie toksycznych dawkach, wykazuje potencjał mutagenny in vitro. Długoterminowe badania na szczurach ujawniły rozwój łagodnych i złośliwych guzów w obrębie jamy nosowej po 2-letniej ekspozycji na wysokie dawki 2,6-ksylidyny, co wskazuje na możliwe ryzyko rakotwórczości u ludzi przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek lidokainy. W związku z tym zaleca się ograniczenie stosowania lidokainy do najkrótszego możliwego czasu i unikanie długotrwałej terapii wysokimi dawkami.
6-ksylidyna, badania przedkliniczne, badanie rakotwórczości, drgawki płodowe, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja prenatalna, guzy łagodne i złośliwe, jama nosowa, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ krwi maciczny, rozwój behawioralny, teratogenność, test mutagenności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Volulyte 6% –
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej hydroksyetyloskrobi (HES) zawartej w produkcie Volulyte 6% wykazały, że dożylna infuzja w dawce 9 g/kg masy ciała/dobę przez 3 miesiące u szczurów i psów nie powodowała wyraźnych objawów zatrucia. Zaobserwowano jedynie zwiększone obciążenie nerek i wątroby oraz zmiany związane z metabolizmem HES w układzie siateczkowo-śródbłonkowym. Najniższa dawka toksyczna przekraczała 9 g/kg mc./dobę, co stanowi co najmniej 5-krotną wartość maksymalnej dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. W badaniach reprodukcyjnych HES nie wykazała działania teratogennego u szczurów i królików, jednak przy dawkach toksycznych (5 g/kg mc./dobę, czyli 2,8x maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi) zaobserwowano letalny wpływ na zarodki królików oraz zmniejszenie masy ciała i opóźnienia rozwojowe potomstwa szczurów.