teratogenność
Teratogenność to zdolność czynnika (substancji chemicznej, leku, czynnika fizycznego lub biologicznego) do wywoływania wad rozwojowych u płodu podczas ciąży. Substancje teratogenne mogą zakłócać prawidłowy rozwój embrionalny, prowadząc do anomalii strukturalnych, funkcjonalnych lub metabolicznych.
Wrażliwość płodu na działanie czynników teratogennych jest najwyższa w pierwszym trymestrze ciąży, szczególnie między 3. a 8. tygodniem, gdy zachodzą kluczowe procesy organogenezy. Efekt teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz indywidualnej podatności genetycznej.
Do znanych czynników teratogennych należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, promieniowanie jonizujące oraz infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Ocena potencjału teratogennego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych nowych leków i podstawą klasyfikacji bezpieczeństwa farmakoterapii w ciąży.
W praktyce klinicznej znajomość potencjału teratogennego substancji ma fundamentalne znaczenie przy planowaniu farmakoterapii u kobiet w wieku rozrodczym oraz podczas ciąży. Wymaga to starannego wyważenia korzyści terapeutycznych dla matki względem potencjalnego ryzyka dla rozwijającego się płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iprixon Neb (0,5 mg + 2,5 mg)/2,5 ml
Przeprowadzona kompleksowa ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Iprixon Neb, zawierającego 0,5 mg ipratropiowego bromku oraz 2,5 mg salbutamolu w 2,5 ml roztworu do nebulizacji, nie wykazała istotnych zagrożeń dla pacjentów. Standardowe badania farmakologiczne potwierdziły brak nieoczekiwanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, zgodnych z profilem działania obu substancji czynnych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, co wskazuje na bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku zgodnie z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bromek ipratropiowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, Iprixon Neb, nebulizacja, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny i postnatalny, salbutamol, teratogenność, test Amesa, test farmakologiczny, test mikrojądrowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nurofen dla dzieci Junior truskawkowy 40 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące ibuprofenu, substancji czynnej zawartej w produkcie Nurofen dla dzieci Junior (40 mg/ml, zawiesina doustna), wskazują na charakterystyczne dla NLPZ zmiany patologiczne w przewodzie pokarmowym, takie jak owrzodzenia, obserwowane po podawaniu wielokrotnym zwierzętom laboratoryjnym. Badania mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały klinicznie istotnego potencjału mutagennego. Długoterminowe testy kancerogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły działania rakotwórczego ibuprofenu, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kancerogenności, ibuprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, Nurofen, owrzodzenie, owulacja, potencjał rakotwórczy, przegroda międzykomorowa, przenikanie przez łożysko, teratogenność, toksyczność podchroniczna, trymestr ciąży, wada rozwojowa, zaburzenie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspulmo 100 mcg/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa salbutamolu, substancji czynnej Aspulmo, wykazały działanie teratogenne w modelach zwierzęcych, zwłaszcza u myszy, gdzie podawanie podskórne dawki 2,5 mg/kg/dobę skutkowało rozszczepem podniebienia u 9,3% płodów. Mimo tego, konwencjonalne badania farmakologiczne nie wskazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły dobry profil bezpieczeństwa salbutamolu w dawkach terapeutycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, klastogennego ani kancerogennego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku.
Aspulmo, badanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gaz nośny, genotoksyczność, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, receptor β2-adrenergiczny, rozszczep podniebienia, salbutamol, stężenie, teratogenność, tetrafluoroetan, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprotic 3 mg/ml + 0,25 mg/ml
Produkt leczniczy Ciprotic zawiera 3 mg/ml cyprofloksacyny oraz 0,25 mg/ml fluocynolonu acetonidu i został poddany szczegółowym badaniom przedklinicznym pod kątem bezpieczeństwa stosowania miejscowego w postaci kropli do uszu. Badania toksykologiczne cyprofloksacyny nie wykazały negatywnego wpływu na procesy reprodukcyjne, jednak odnotowano potencjalne działania niepożądane dotyczące ośrodkowego układu nerwowego oraz ryzyko uszkodzenia tkanki chrzęstnej i ścięgien, choć obserwacje te dotyczyły głównie podania doustnego lub dożylnego przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane miejscowo. W kontekście miejscowego stosowania do ucha, ryzyko ototoksyczności oraz toksyczności ogólnoustrojowej jest niskie, co potwierdza bezpieczeństwo produktu Ciprotic w dawkach 0,3% cyprofloksacyny i 0,025% fluocynolonu acetonidu, bez istotnego ryzyka utraty słuchu przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
cyprofloksacyna, ekspozycja ogólnoustrojowa, fluocynolon acetonid, genotoksyczność, kancerogenność, krople do uszu, ośrodkowy układ nerwowy, ototoksyczność, podanie dobębenkowe, podanie doustne i dożylne, podanie parenteralne, potencjał kancerogenny, proces reprodukcyjny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie ścięgna, uszkodzenie tkanki chrzęstnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Devikap 2000 IU
Cholekalcyferol, substancja aktywna w preparacie Devikap 2000 IU, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych ani działania mutagennego czy rakotwórczego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Potencjalne ryzyko toksyczności, w tym hiperkalcemii, pojawia się jedynie w przypadku przewlekłego przedawkowania. W kontekście teratogenności, cholekalcyferol wykazywał działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki) jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi, powodując zniekształcenia szkieletowe, małogłowie oraz wady serca.
cholekalcyferol, dawka terapeutyczna, Devikap, działanie teratogenne, hiperkalcemia, małogłowie, mineralizacja kości, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wada serca, zniekształcenie szkieletowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Valtap HCT 320 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Valtap HCT, zawierający walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Walsartan jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, obejmującego pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także poważne działania niepożądane u noworodków, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie walsartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka teratogenności. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową w II i III trymestrze, powodując u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz trombocytopenię. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia podczas terapii Valtap HCT, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, działanie toksyczne, hemodializa, hiperkaliemia, hipowolemia, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, przenikanie przez łożysko, teratogenność, trombocytopenia, walsartan z hydrochlorotiazydem, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie elektrolitowe, zapaść krążeniowa, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixotide 0,5 mg/2 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne flutykazonu propionianu wykazały, że substancja ta wywołuje jedynie typowe dla glikokortykosteroidów działania niepożądane, jednak przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano dodatkowych efektów toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, flutykazon propionian nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozrodczość, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego, a testy kancerogenności na modelach gryzoni nie wykazały działania rakotwórczego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, ocena toksykologiczna, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, teratogenność, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, właściwość drażniąca, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Walproinian magnezu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Walproinian magnezu (Dipromal) jest silnie teratogenny i przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Stosowanie walproinianu w monoterapii w ciąży wiąże się z ryzykiem wrodzonych wad rozwojowych u około 10,73% dzieci (95% CI: 8,16-13,29), co jest znacząco wyższe niż w populacji ogólnej (2-3%). Wady obejmują m.in. wady cewy nerwowej, dysmorfizm twarzy, rozszczep wargi i podniebienia, kraniostenozę, wady serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn, a także wady rozwojowe oka. Ryzyko jest zależne od dawki, jednak nie ustalono bezpiecznej dawki progowej. Narażenie płodu na walproinian może prowadzić do opóźnień rozwojowych, obniżenia IQ o 7-10 punktów, zaburzeń pamięci, zdolności językowych oraz zwiększonego ryzyka zaburzeń ze spektrum autyzmu (3-krotnie wyższe) i autyzmu dziecięcego (5-krotnie wyższe), a także ADHD.
ADHD, afibrynogenemia, aplazja kości promieniowej, autyzm dziecięcy, choroba afektywna dwubiegunowa, dysmorfizm twarzy, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, induktor enzymatyczny, kraniostenoza, kwas foliowy, liczba płytek krwi, małopłytkowość, monitoring prenatalny, monoterapia walproinianem, napad toniczno-kloniczny, narażenie płodu, niedoczynność tarczycy, objaw odstawienia, padaczka, policystyczne jajniki, politerapia walproinianem, rozszczep wargi i podniebienia, stan padaczkowy, stężenie fibrynogenu, teratogenność, test krzepnięcia, wada cewy nerwowej, wada nerek, wada serca, wada wrodzona, walproinian magnezu, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie rozwojowe, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół krwotoczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Curacne 40 mg 40 mg
Curacne 40 mg, zawierający 40 mg izotretynoiny w kapsułkach miękkich, jest wskazany w leczeniu ciężkich postaci trądziku, takich jak trądzik guzkowy, skupiony oraz z wysokim ryzykiem powstawania trwałych blizn, które wykazują oporność na standardowe terapie. Przed wdrożeniem terapii izotretynoiną konieczne jest udokumentowanie nieskuteczności wcześniejszych metod, w tym doustnych antybiotyków (np. tetracykliny, makrolidy) oraz leków miejscowych (retinoidy, nadtlenek benzoilu, kwas azelainowy). Każda kapsułka zawiera również 191,50 mg rafinowanego oleju sojowego, co jest istotne u pacjentów z alergią na soję.
antybiotyk doustny, antybiotyk miejscowy, bliznowacenie, ciężka postać trądziku, dermatolog, Isotretinoinum, izotretynoina, kapsułki miękkie, kwas azelainowy, lek przeciwbakteryjny, makrolidy, nadtlenek benzoilu, olej sojowy rafinowany, retinoid miejscowy, retinoid ogólnoustrojowy, substancja czynna, teratogenność, tetracykliny, trądzik guzkowy, trądzik skupiony, trwałe blizny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diuver 10 mg
Torasemid (Diuver) w dawce 10 mg jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tych okresach oraz potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Badania przedkliniczne wykazały brak działania teratogennego u szczurów, jednak u królików zaobserwowano wady rozwojowe płodów przy podawaniu dużych dawek, co sugeruje możliwe ryzyko teratogenne. Brak jest również danych dotyczących przenikania torasemidu do mleka kobiecego, co dodatkowo ogranicza ocenę bezpieczeństwa stosowania leku podczas laktacji. W związku z tym lekarz powinien jednoznacznie poinformować pacjentkę o przeciwwskazaniach oraz rozważyć alternatywne metody leczenia.
alternatywna metoda leczenia, antykoncepcja, badania niekliniczne, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, Diuver, dysfagia, działanie teratogenne, karmienie piersią, mleko kobiece, model zwierzęcy, płodność, przeciwwskazanie do stosowania leku, teratogenność, torasemid, wady rozwojowe płodu, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ebetrexat 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metotreksatu wykazały charakterystyczny profil toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujący zmiany w układzie pokarmowym, istotne zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz hepatotoksyczność, co koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów. Długoterminowe badania na szczurach, myszach i chomikach nie potwierdziły działania rakotwórczego leku, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa terapii przewlekłych. Jednakże metotreksat wykazuje potencjał genotoksyczny, indukując mutacje genetyczne i chromosomalne zarówno in vitro, jak i in vivo, co sugeruje możliwe ryzyko mutagenności u ludzi i wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, metotreksat, mutacja chromosomalna, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczne działanie na wątrobę, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ pokarmowy, wada rozwojowa, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon substancji czynnych
Alweryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne cytrynianu alweryny wykazały bardzo niski poziom toksyczności, klasyfikując substancję do IV stopnia toksyczności wg Hodge’a i Sterna, co odpowiada substancjom słabo toksycznym. Ostra toksyczność oceniana na modelach mysich i szczurzych, przy różnych drogach podania, potwierdziła bezpieczeństwo zarówno monoterapii, jak i terapii skojarzonej z symetykonem (produkt Meteospasmyl). Wielokrotne podawanie dawek terapeutycznych, zarówno doustnie, jak i parenteralnie, nie wywołało istotnych objawów nietolerancji, co wskazuje na dobrą tolerancję i bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Substancja wykazuje selektywne działanie na mięśniówkę przewodu pokarmowego i macicy, a wpływ na inne układy, takie jak sercowo-naczyniowy czy mięśniówka tchawicy, pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
cytrynian alweryny, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, klasyfikacja Hodge’a i Sterna, margines bezpieczeństwa, mięśniówka przewodu pokarmowego, mięśniówka tchawicy, monoterapia, podanie doustne, podanie parenteralne, preparat leczniczy, rakotwórczość, symetykon, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 300 mg
Dane przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej preparatu Pregabalin Reddy, wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszona/nadmierna aktywność, ataksja) przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie wyższej niż u ludzi. Brak działania teratogennego potwierdzono u myszy, szczurów i królików, natomiast toksyczność płodowa występowała tylko przy dawkach znacznie przekraczających ludzkie. Wpływ na płodność i parametry nasienia u szczurów był obserwowany jedynie przy ekspozycji znacznie wyższej niż terapeutyczna i miał charakter przemijający. Badania genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego, a badania karcynogenności u szczurów nie wykazały wzrostu częstości guzów nawet przy ekspozycji 24-krotnie przekraczającej dawkę 600 mg/dobę stosowaną u ludzi. U myszy zaobserwowano wzrost częstości naczyniakomięsaka krwionośnego przy wysokich dawkach, co wiązano z mechanizmem specyficznym dla tego gatunku.
ataksja, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania karcynogenności, badania toksykologiczne, bruksizm, genotoksyczność, naczyniakomięsak krwionośny, narządy rozrodcze, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność dawkozależna, toksyczność prenatalna, zaburzenia rozwojowe, zaburzenia słuchu, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Phytodolor (570 mg + 190 mg + 190 mg)/ml
Produkt leczniczy Phytodolor w formie kropli doustnych, zawierający wyciągi z kory i liści osiki, kory jesionu oraz ziela nawłoci, wykazuje bardzo niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra suchej pozostałości leku, stanowiącej około 6% masy preparatu, została określona na poziomie >5000 mg/kg masy ciała u szczurów i myszy, co wskazuje na wysokie bezpieczeństwo przy jednorazowym podaniu. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, oddechowego oraz narządów takich jak nerki i wątroba. Ponadto, testy mutagenności potwierdziły brak działania genotoksycznego preparatu.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, funkcje nerek, funkcje rozrodcze, kora jesionu, krople doustne, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, preparat ziołowy, sucha pozostałość leku, teratogenność, toksyczność, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, wiek rozrodczy, właściwości mutagenne, wyciąg z osiki, ziele nawłoci - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 8 mg + 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (bezylan) oraz indapamid, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłym podawaniu, co wymaga monitorowania funkcji nerek w praktyce klinicznej. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani rakotwórczego peryndoprylu, a także braku wpływu embriotoksycznego i teratogennego, choć inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie ciąży. Indapamid, podawany w dawkach 40-8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, wykazuje nasilone działanie diuretyczne i toksyczność farmakologiczną (spowolnienie oddechu, rozszerzenie naczyń), bez mutagenności i kancerogenności. Skojarzenie peryndoprylu z indapamidem zwiększa toksyczność, zwłaszcza żołądkowo-jelitową u psów i toksyczność matczyną u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, bez nasilenia nefrotoksyczności.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kancerogenność, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, ostra toksyczność, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszerzenie naczyń, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitamin D3 Krka 1000 IU
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cholekalcyferolu (witaminy D3) wykazały, że dawki znacznie przekraczające terapeutyczne (do 100 000 IU/kg u szczurów) indukują hiperkalcemię, hiperfosfatemię oraz hiperlipoproteinemię, co odzwierciedla zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej. Ekstremalnie wysokie dawki (do 500 000 IU/kg) były związane z rozwojem zmian kardiologicznych u szczurów. W modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) dawki znacznie przewyższające kliniczne wykazywały działanie teratogenne, manifestujące się małogłowiem, wadami serca oraz zaburzeniami rozwoju szkieletu. Nie stwierdzono natomiast działania mutagennego ani rakotwórczego cholekalcyferolu w różnych modelach badawczych.
cholekalcyferol, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperlipoproteinemia, kardiotoksyczność, małogłowie, mineralizacja kości, mutagenność, przedawkowanie witaminy D3, rakotwórczość, teratogenność, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, wada serca, witamina D3, zaburzenie rozwoju szkieletu, zmiany kardiologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 800 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny (Neurontin) obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój na modelach zwierzęcych. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki od 200 do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu przekraczającym 10-krotnie poziomy terapeutyczne u ludzi (3600 mg/dobę). U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność i przerzuty. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności gabapentyny, a ocena płodności u szczurów przy dawkach do 2000 mg/kg nie ujawniła negatywnego wpływu na rozrodczość. W badaniach teratologicznych na myszach, szczurach i królikach stosowano dawki wielokrotnie przekraczające dawkę ludzką (do 50-krotności w mg/kg i do 8-krotności w mg/m²), nie stwierdzając wzrostu wad wrodzonych.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, gabapentyna, margines bezpieczeństwa, mikrojąderka w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, stężenie leku w osoczu, teratogenność, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trimesolphar (80 mg + 16 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Trimesolphar, zawierającego sulfametoksazol (80 mg/ml) i trimetoprim (16 mg/ml), wykazały potencjalne działanie teratogenne obu składników. W modelach zwierzęcych, szczególnie u szczurów, dawki znacznie przekraczające terapeutyczne wywoływały rozszczep podniebienia oraz inne wady rozwojowe płodu, co jest charakterystyczne dla antagonistów kwasu foliowego. Trimetoprim, jako inhibitor reduktazy dihydrofolianowej, oraz sulfametoksazol, hamujący syntezę kwasu dihydrofoliowego, zaburzają metabolizm folianów niezbędnych do syntezy DNA i RNA. Suplementacja kwasu foliowego skutecznie zapobiegała teratogenności trimetoprimu, potwierdzając mechanizm działania i wskazując na możliwość minimalizacji ryzyka. U królików podawanie trimetoprimu w wysokich dawkach prowadziło do utraty płodów, co podkreśla potencjalne ryzyko stosowania leku w ciąży.
antagonista kwasu foliowego, działanie teratogenne, kotrimoksazol, kwas dihydrofoliowy, kwas foliowy, kwas tetrahydrofoliowy, mechanizm farmakologiczny, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, rozszczep podniebienia, sulfametoksazol, synteza DNA i RNA, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, trimetoprim, trimetoprim i sulfametoksazol, utrata płodu - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z kory nadnerczy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z kory nadnerczy, będący składnikiem preparatów Mobilat (maść, żel), zawiera hormony kory nadnerczy o strukturze zbliżonej do endogennych kortykosteroidów. Po miejscowej aplikacji nie obserwuje się zmian fizjologicznych stężeń kortykosteroidów w organizmie, co wskazuje na minimalne ryzyko działań toksycznych związanych z systemowym wchłanianiem. Brak jest szczegółowych danych farmakokinetycznych oraz badań toksyczności ostrej i przewlekłej dotyczących samego ekstraktu, a także informacji o genotoksyczności i kancerogenności. Wchłanianie substancji aktywnych zależy od rodzaju podłoża, stanu skóry i powierzchni aplikacji, co może wpływać na profil bezpieczeństwa. W kontekście całego preparatu, inne składniki, takie jak kwas salicylowy i mukopolisacharydowy polisiarczan, wykazują znane profile toksyczności, np. objawy zatrucia przy stężeniu salicylanów >30 mg/dl w surowicy oraz toksyczność zarodkową mukopolisacharydowego polisiarczanu przy dawce 32 mg/kg bez działania teratogennego.
badanie farmakokinetyczne, działanie teratogenne, ekstrakt z kory nadnerczy, genotoksyczność, hepatomegalia, hormon kory nadnerczy, kancerogenność, kortykosteroid, kwas salicylowy, limfadenopatia, mukopolisacharydowy polisiarczan, mutagenność, przenikanie przezskórne, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, teratogenność, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie substancji aktywnej - Leksykon substancji czynnych
Prydynol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne prydynolu, substancji czynnej preparatów Myditin oraz Pridinol Zentiva, wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartością LD50 wynoszącą 250 mg/kg m.c. u myszy (doustnie) oraz 446 mg/kg m.c. u szczurów (podskórnie). W badaniach przewlekłych, trwających 6 miesięcy, nie zaobserwowano toksyczności przy dawkach 5-20 mg/kg m.c./dobę u szczurów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Badania teratogenności na modelu mysim przy dawce 25 mg/kg m.c./dobę mesylanu prydynolu nie wykazały działania teratogennego, jednakże dane dotyczące wpływu na reprodukcję pozostają niewystarczające i wymagają dalszych analiz.
badanie farmakologiczne, dane toksykologiczne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, LD50, mezylan prydynolu, profil bezpieczeństwa, prydynol, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen-SF 100 mg
Dane przedkliniczne ketoprofenu, oparte na badaniach toksyczności subchronicznej i przewlekłej na modelach zwierzęcych, wykazały typowe dla NLPZ działania niepożądane, w tym uszkodzenia przewodu pokarmowego (rany i owrzodzenia błony śluzowej) oraz nefrotoksyczność. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego, a badania kancerogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania kancerogennego. Wpływ na funkcje rozrodcze zaobserwowano przy dawkach ≥6 mg/kg mc./dobę, obejmujący zaburzenia implantacji zarodka, płodności samic oraz przebiegu porodu, natomiast brak działania teratogennego potwierdzono w badaniach embriotoksyczności na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, choroba przewodu pokarmowego, dysfunkcja nerek, embriotoksyczność, implantacja zarodka, kancerogenność, ketoprofen, modele zwierzęce, mutagenność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenia, płodność, teratogenność, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Prestozek Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię u noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu wiąże się z potencjalnym, choć niejednoznacznym, ryzykiem teratogenności, dlatego zaleca się rozważenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej u kobiet planujących ciążę. Po potwierdzeniu ciąży konieczne jest natychmiastowe odstawienie inhibitora ACE i wdrożenie bezpieczniejszego leczenia. Amlodypina może być stosowana w ciąży jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a dane dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone. Zaleca się monitorowanie płodu ultrasonograficzne w przypadku ekspozycji na inhibitor ACE w późniejszych trymestrach.
amlodypina, antagonista wapnia, bezpieczeństwo leków w ciąży, ekspozycja na lek, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, teratogenność, trzeci trymestr ciąży, USG nerek, zaburzenia reprodukcji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fingolimod Symphar 0,5 mg
Fingolimod, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym nieużywających skutecznej antykoncepcji. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie testu ciążowego z wynikiem negatywnym oraz edukacja pacjentki na temat ryzyka teratogennego i konieczności stosowania antykoncepcji podczas terapii i przez minimum 2 miesiące po jej zakończeniu, ze względu na przedłużony okres eliminacji leku. W przypadku planowania ciąży, leczenie należy przerwać co najmniej 2 miesiące przed poczęciem, a pacjentkę należy poinformować o ryzyku nawrotu choroby i zaplanować odpowiedni monitoring. Dane kliniczne wskazują na dwukrotnie zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych, takich jak wrodzone choroby serca (np. ubytki przegrody międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, tetralogia Fallota), anomalie nerek oraz układu mięśniowo-szkieletowego u płodów eksponowanych na fingolimod.
angiogeneza, anomalia rozwojowa nerek, anomalia rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, antykoncepcja, ciężkie działanie niepożądane, działanie niepożądane, eliminacja leku, embriogeneza, fingolimod, genetyka kliniczna, lek modyfikujący przebieg choroby, perinatologia, przetrwały pień tętniczy, receptor fosforanu sfingozyny, stwardnienie rozsiane, teratogenność, tetralogia Fallota, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, ultrasonografia płodu, wada przegrody komorowej, wada wrodzona, wrodzona choroba serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alliofil 200 mg + 53,5 mg
Produkt leczniczy ALLIOFIL, zawierający 200 mg Allium sativum L. (bulbus) oraz 53,5 mg Urtica dioica L. (folium), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji o przeprowadzonych badaniach toksykologicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość i rozwój zarodka i płodu, ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z tym produktem. Mimo to, ze względu na długą historię stosowania czosnku i pokrzywy w medycynie tradycyjnej, profil bezpieczeństwa może być wstępnie oceniany na podstawie doświadczenia klinicznego i danych dotyczących poszczególnych składników.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, czosnek pospolity, działanie niepożądane, genotoksyczność, karcynogenność, medycyna tradycyjna, monitorowanie pacjenta, pokrzywa zwyczajna, substancja czynna, substancja roślinna, tabletka dojelitowa, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osteoteri 20 mcg/80 mcl
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teryparatydu wykazały brak działania genotoksycznego oraz teratogennego u szczurów i myszy przy dawkach od 30 do 1000 µg/kg mc. U królików, podawanie teryparatydu w dawkach 3-100 µg/kg mc wiązało się z resorpcją płodów i zmniejszeniem liczebności miotu, co przypisuje się ich większej wrażliwości na wpływ parathormonu (PTH) na stężenie zjonizowanego wapnia. W badaniach kancerogenności u szczurów obserwowano dawkozależny wzrost kostniakomięsaka oraz nadmierny przyrost kości, natomiast u małp po 18-miesięcznej terapii i 3-letniej obserwacji nie stwierdzono guzów kości. Różnice te wynikają z odmiennej fizjologii kości między gatunkami, co ogranicza przenoszenie wyników na ludzi.
badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, farmakokinetyka teryparatydu, genotoksyczność, gospodarka wapniowa, guz kości, komórki Kupffera, kostniakomięsak, parathormon, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, teratogenność, teryparatyd, uszkodzenie DNA, zaburzenie funkcji wątroby, zjonizowany wapń - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Posaconazole Teva 40 mg/ml
Stosowanie pozakonazolu (Posaconazole Teva, 40 mg/ml, zawiesina doustna) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. U kobiet ciężarnych lek jest przeciwwskazany ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz dowody z badań na zwierzętach wskazujące na potencjalnie szkodliwy wpływ na reprodukcję. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji przez cały okres terapii, aby zapobiec ryzyku teratogennemu. W przypadku kobiet karmiących piersią zaleca się przerwanie karmienia podczas leczenia, gdyż pozakonazol przenika do mleka u zwierząt, a brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zavedos 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne idarubicyny chlorowodorku wykazały, że LD50 po podaniu dożylnym wynosi odpowiednio 4,4 mg/kg u myszy, 2,9 mg/kg u szczurów oraz 1 mg/kg u psów. Głównymi narządami docelowymi po pojedynczej dawce są układ hemolimfopoetyczny oraz przewód pokarmowy (szczególnie u psów). Po wielokrotnym podawaniu obserwowano toksyczność obejmującą supresję szpiku kostnego, uszkodzenia nabłonka jelitowego, nefrotoksyczność, hepatotoksyczność oraz toksyczność gonadotropową. Idarubicyna wykazuje umiarkowaną kardiotoksyczność jedynie w dawkach śmiertelnych, co stanowi korzystny profil w porównaniu do innych antracyklin, takich jak doksorubicyna i daunorubicyna.
antracykliny, doksorubicyna i daunorubicyna, embriotoksyczność, genotoksyczność, idarubicyna chlorowodorek, kardiotoksyczność, LD50, lek przeciwnowotworowy, martwica tkanek, okres okołoporodowy, podanie pozanaczyniowe, supresja szpiku kostnego, teratogenność, toksyczność hepatocytów, toksyczność narządów rozrodczych, układ hemolimfopoetyczny, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie nerek, wynaczynienie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Pharmascience 20 mg
Lenalidomid, ze względu na swoje właściwości teratogenne, wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety stosujące lenalidomid muszą stosować skuteczną antykoncepcję, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. Mężczyźni przyjmujący lek powinni używać prezerwatyw przez cały okres terapii, podczas przerw oraz przez 1 tydzień po zakończeniu leczenia, zwłaszcza jeśli ich partnerki są w ciąży lub mogą zajść w ciążę. Lenalidomid wykrywalny jest w spermie w bardzo niskim stężeniu, stając się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia terapii u zdrowych mężczyzn, jednak ze względu na wydłużony czas eliminacji u pacjentów z niewydolnością nerek zalecenia dotyczące prezerwatyw są szczególnie istotne.
badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, lenalidomid w spermie, metoda antykoncepcji, model zwierzęcy, niewydolność nerek, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie do mleka, skutek teratogenny, teratogenność, teratologia, wady wrodzone, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fingolimod Richter 0,5 mg
Przedkliniczne badania fingolimodu na różnych gatunkach zwierząt wykazały istotne efekty farmakologiczne i toksykologiczne, które mają znaczenie dla bezpieczeństwa klinicznego leku. W układzie limfatycznym obserwowano limfopenię i zanik tkanki limfoidalnej, natomiast w płucach stwierdzono hipertrofię mięśni gładkich i przyrost masy. W sercu odnotowano ujemny efekt chronotropowy, wzrost ciśnienia tętniczego oraz zmiany okołonaczyniowe i zwyrodnienie mięśnia sercowego. Waskulopatia występowała jedynie u szczurów przy dawkach ≥0,15 mg/kg mc., co odpowiada około 4-krotności ekspozycji AUC u ludzi po dawce 0,5 mg/dobę. Badania rakotwórczości wykazały brak działania kancerogennego u szczurów do dawki 2,5 mg/kg mc. (50-krotność AUC u ludzi), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaków przy dawkach ≥0,25 mg/kg mc. (6-krotność AUC u ludzi). Fingolimod nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego w testach genotoksyczności.
chłoniak złośliwy, dojrzewanie płciowe, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, efekt chronotropowy, ekspozycja układowa, fingolimod, genotoksyczność, hemocyjanina, hipertrofia mięśni gładkich, limfopenia, mineralna gęstość kości, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź neurobehawioralna, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, przerost tkanki mięśniowej gładkiej, przetrwały pień tętniczy, rakotwórczość, śmiertelność zarodka, teratogenność, wada przegrody komorowej, waskulopatia, zaburzenia neurobehawioralne, zwyrodnienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DHC Continus 60 mg
Profil bezpieczeństwa dihydrokodeiny winianu, substancji czynnej produktu leczniczego DHC Continus w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu (60 mg i 90 mg), opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz danych farmakologicznych, przy jednoczesnym braku szczegółowych badań przedklinicznych. W dokumentacji rejestracyjnej nie przeprowadzono standardowych testów genotoksyczności, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy in vivo, ani badań oceniających potencjał kancerogenny w modelach zwierzęcych, w tym długoterminowych badań na gryzoniach. Ponadto, brak jest danych dotyczących wpływu dihydrokodeiny winianu na płodność samców i samic, rozwój zarodkowo-płodowy, rozwój pre- i postnatalny oraz teratogenność, co ogranicza ocenę bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży i wpływu na rozwój potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dihydrokodeina winian, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 1000 mg
Produkt złożony Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tych okresach. Badania przedkliniczne wykazały potencjalne działanie toksyczne wildagliptyny na reprodukcję przy wysokich dawkach oraz toksyczność na płód przy jednoczesnym stosowaniu wildagliptyny i metforminy w dawkach toksycznych dla matki. Metformina przenika do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach, co może wiązać się z ryzykiem hipoglikemii u noworodka, natomiast brak jest danych dotyczących przenikania wildagliptyny do mleka kobiecego. W związku z tym stosowanie leku w okresie laktacji jest przeciwwskazane.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flurhinal 250 mcg/dawkę inh.
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania propionianu flutykazonu, substancji czynnej leku Flurhinal, potwierdziły, że działa on zgodnie z profilem silnych kortykosteroidów, wywołując działania niepożądane jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano nieoczekiwanych efektów ubocznych, co wskazuje na dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania rozrodczości i teratogenności nie wykazały specyficznych działań niepożądanych, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii w populacji reprodukcyjnej. Badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a brak efektów drażniących i uczulających jest istotny dla leków podawanych drogą wziewną.
aerozol inhalacyjny, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, droga wziewna, drogi oddechowe, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie uczulające, karcynogeneza, kortykosteroid, nośnik bezfreonowy, potencjał mutagenny, propionian flutykazonu, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon substancji czynnych
Adrenalina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Adrenalina (epinefryna) jest kluczowym lekiem w stanach nagłych, a jej profil bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym, gdyż dane przedkliniczne są ograniczone. W badaniach toksyczności podskórnego podania artykainy z adrenaliną odnotowano działania niepożądane przy dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę u szczurów i ≥80 mg/kg mc./dobę u psów po 4 tygodniach, jednak dawki te znacznie przekraczają stosowane klinicznie. LD50 dla Mepidont 2% z adrenaliną 1:100 000 wynosi u myszy 32 mg/kg s.c. i 260 mg/kg i.v., u świnek morskich 20 mg/kg s.c. i 94 mg/kg i.v., a u królików 22 mg/kg s.c. i 110 mg/kg i.v. W przypadku lidokainy z adrenaliną (Xylodont) LD50 u myszy wynosi 278 mg/kg s.c. i 27 mg/kg i.v., a u szczurów 167 mg/kg i.p. i 469 mg/kg s.c., przy czym adrenalina nie zwiększa toksyczności lidokainy. Badania embriotoksyczności i teratogenności wskazują na brak istotnego ryzyka przy dawkach terapeutycznych, a toksyczne efekty reprodukcyjne obserwowano jedynie przy dawkach przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi (0,1–5 mg/kg adrenaliny).
Badania genotoksyczności artykainy i jej połączenia z adrenaliną nie wykazały działania mutagennego in vitro ani in vivo, choć wyniki dotyczące adrenaliny są sprzeczne. W dawkach supraterapeutycznych artykaina wykazuje działanie kardiodepresyjne i rozszerzające naczynia krwionośne, jednak takie efekty nie mają znaczenia klinicznego przy standardowym stosowaniu. Długoterminowe badania toksyczności lidokainy z adrenaliną u zwierząt wykazały objawy toksyczne przy dawkach ≥40 mg/kg/dzień, natomiast dawki ≤10 mg/kg/dzień były dobrze tolerowane. Ogólnie, dane przedkliniczne nie wskazują na szczególne zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu adrenaliny w dawkach terapeutycznych, a ewentualne działania niepożądane wynikają głównie z jej farmakologicznego działania sympatykomimetycznego. W przypadku niektórych produktów leczniczych zawierających adrenalinę brak jest dodatkowych danych przedklinicznych istotnych dla praktyki klinicznej.
adrenalina, artykaina, badania genotoksyczności, badania toksyczności, chlorowodorek lidokainy, działanie genotoksyczne, działanie kardiodepresyjne, działanie rakotwórcze, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kardiotoksyczność, LD50, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, mepiwakaina, nadnercze, ośrodkowy układ nerwowy, przepływ maciczno-łożyskowy, rozrost kory nadnerczy, rozszerzanie naczyń krwionośnych, teratogenność, toksyczność lidokainy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród