teratogenność
Teratogenność to zdolność czynnika (substancji chemicznej, leku, czynnika fizycznego lub biologicznego) do wywoływania wad rozwojowych u płodu podczas ciąży. Substancje teratogenne mogą zakłócać prawidłowy rozwój embrionalny, prowadząc do anomalii strukturalnych, funkcjonalnych lub metabolicznych.
Wrażliwość płodu na działanie czynników teratogennych jest najwyższa w pierwszym trymestrze ciąży, szczególnie między 3. a 8. tygodniem, gdy zachodzą kluczowe procesy organogenezy. Efekt teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz indywidualnej podatności genetycznej.
Do znanych czynników teratogennych należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, promieniowanie jonizujące oraz infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Ocena potencjału teratogennego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych nowych leków i podstawą klasyfikacji bezpieczeństwa farmakoterapii w ciąży.
W praktyce klinicznej znajomość potencjału teratogennego substancji ma fundamentalne znaczenie przy planowaniu farmakoterapii u kobiet w wieku rozrodczym oraz podczas ciąży. Wymaga to starannego wyważenia korzyści terapeutycznych dla matki względem potencjalnego ryzyka dla rozwijającego się płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gynazol 20 mg/g
Przedkliniczne badania azotanu butokonazolu, stosowanego w kremie dopochwowym Gynazol (20 mg/g), wykazały brak potencjału mutagennego oraz brak negatywnego wpływu na płodność u królików (doustnie do 30 mg/kg mc./dobę) i szczurów (doustnie do 100 mg/kg mc./dobę). W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów podawanie dopochwowe w dawce 6 mg/kg mc./dobę (3-7-krotnie wyższej niż dawka kliniczna) skutkowało zwiększeniem resorpcji płodów i zmniejszeniem liczebności miotów, jednak bez działania teratogennego. Doustne podawanie szczurzym dawkami do 50 mg/kg mc./dobę nie wywołało efektów niepożądanych, natomiast dawki od 100 do 750 mg/kg mc./dobę indukowały wady rozwojowe płodów oraz objawy napięcia u samic. U królików doustne dawki do 150 mg/kg mc./dobę nie wpływały na rozwój płodów, mimo toksyczności u samic.
azotan butokonazolu, badanie mikrobiologiczne, badanie płodności, dystocja, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, gospodarka hormonalna, krem dopochwowy, lek przeciwgrzybiczny, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, organogeneza, pochodna azolowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Difortan 100 mg/g
Przedkliniczne badania etofenamatu, substancji czynnej leku Difortan w stężeniu 100 mg/g, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnego ryzyka dla ludzi, a ekspozycja ogólnoustrojowa była niższa niż przy podaniu doustnym czy parenteralnym, co zwiększa margines bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń chromosomów, a badania dotyczące działania rakotwórczego i teratogennego nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów ani toksyczności dla płodu. Wyniki te potwierdzają brak zagrożeń związanych z materiałem genetycznym oraz wpływem na rozrodczość.
badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, etofenamat, genotoksyczność, mutacja genetyczna, podanie doustne, podanie parenteralne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja niepożądana miejscowa, stosowanie miejscowe, teratogenność, toksyczność, toksyczność dla płodu, tolerancja miejscowa, uszkodzenie chromosomu, uszkodzona skóra - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ceroxim 500 mg
Stosowanie cefuroksymu u kobiet w ciąży wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka, ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa terapii. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój noworodka. Cefuroksym należy przepisywać ciężarnym wyłącznie w sytuacjach, gdy spodziewane korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna być podejmowana indywidualnie po dokładnej analizie wskazań klinicznych. W przypadku laktacji, cefuroksym przenika do mleka matki w niewielkich stężeniach, co może wiązać się z ryzykiem biegunki, zakażeń grzybiczych błon śluzowych oraz potencjalnym uwrażliwieniem dziecka na antybiotyk. Mimo że działania niepożądane u niemowląt są rzadkie przy dawkach terapeutycznych, konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz ewentualne czasowe przerwanie karmienia piersią.
aksetyl cefuroksymu, badanie farmakokinetyczne, badanie rozrodczości, biegunka, cefuroksym, działanie niepożądane, kandydoza, mechanizm porodowy, mikroflora jelitowa, parametr płodności, rozwój płodu, rozwój zarodka, teratogenność, uwrażliwienie, zaburzenie równowagi mikrobiologicznej, zakażenie grzybicze błon śluzowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medithyrox 88 mcg
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Medithyrox, zawierającego lewotyroksynę sodową, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, co wskazuje na minimalne ryzyko poważnych działań niepożądanych po jednorazowym podaniu nawet w zwiększonych dawkach. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano gatunkową różnicę wrażliwości: u szczurów wystąpiły objawy hepatopatii, zwiększona częstość zespołu nerczycowego oraz istotne zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono klinicznie istotnych działań niepożądanych. Wyniki te podkreślają konieczność uwzględnienia różnic gatunkowych przy ocenie bezpieczeństwa leku.
badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, łożysko, Medithyrox, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, proces nowotworowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wada rozwojowa, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxytocin Grindeks 8,3 mcg/ml
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego oksytocyny w produkcie Oxytocin Grindeks (8,3 µg/ml oraz 16,7 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) opiera się na konwencjonalnych badaniach farmakologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły niepokojących objawów, a testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak ryzyka uszkodzeń DNA lub mutacji. Profil bezpieczeństwa oksytocyny jest zatem dobrze scharakteryzowany w kontekście farmakologii, toksyczności i potencjalnej genotoksyczności.
badanie farmakologiczne, genotoksyczność, mutagenność, oksytocyna, onkogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, roztwór do wstrzykiwań, teratogenność, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dekristol 20 000 IU
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cholekalcyferolu (witamina D3) w preparacie Dekristol, zawierającym 500 µg (20 000 IU) substancji, wykazały, że toksyczność po jednorazowym i wielokrotnym podaniu pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Ryzyko działań toksycznych w dawkach terapeutycznych jest minimalne, natomiast przewlekłe przedawkowanie może prowadzić do hiperkalcemii. Badania teratogenności wskazały na potencjalne działanie teratogenne wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny, co sugeruje niskie ryzyko przy prawidłowym stosowaniu.
charakterystyka produktu leczniczego, cholekalcyferol, Dekristol, działanie kancerogenne, działanie toksyczne, hiperkalcemia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przewlekłe przedawkowanie, teratogenność, test Amesa, toksyczność dawki, toksyczność dawki wielokrotnej, witamina D3 - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roswera 20 mg
Rozuwastatyna, aktywny składnik leku Roswera, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hiperlipidemii. Przeciwwskazania do jej stosowania obejmują m.in. nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze, czynną chorobę wątroby z aminotransferazami przekraczającymi 3-krotnie górną granicę normy, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatię, jednoczesne stosowanie sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru lub cyklosporyny, a także ciążę, okres karmienia piersią oraz brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. Dawkowanie 30 mg i 40 mg jest dodatkowo przeciwwskazane u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii lub rabdomiolizy, takimi jak umiarkowane zaburzenia nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynność tarczycy, choroby mięśni, wcześniejsze uszkodzenia mięśni po statynach lub fibratach, nadużywanie alkoholu, pochodzenie azjatyckie oraz jednoczesne stosowanie fibratów.
aminotransferaza, aminotransferaza wątrobowa, choroba wątroby, cyklosporyna, ezetimib, fibrat, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, interakcja lekowa, kinaza kreatynowa, klirens kreatyniny, kwas nikotynowy, miopatia, miotoksyczność, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, teratogenność, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Juvit D3 Max 20000 IU/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania cholekalcyferolu (witamina D3) zawartego w produkcie JUVIT D3 MAX (20 000 IU/ml, krople doustne) wskazują na brak specyficznych mechanizmów toksyczności w standardowych parametrach bezpieczeństwa. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazując szczególnych zagrożeń dla człowieka. Jednakże istotnym sygnałem jest działanie uszkadzające płód, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne przy stosowaniu wysokich dawek witaminy D3 w okresie ciąży. Bezpieczeństwo terapii zależy od wielkości dawki jednorazowej i dobowej, czasu ekspozycji, indywidualnego stanu gospodarki witaminowo-mineralnej oraz całkowitej podaży witaminy D z różnych źródeł.
W praktyce klinicznej konieczna jest wnikliwa ocena przed wdrożeniem suplementacji produktem JUVIT D3 MAX, uwzględniająca aktualne zapotrzebowanie pacjenta na witaminę D3 oraz stan gospodarki wapniowo-fosforanowej. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet w ciąży ze względu na potwierdzone w badaniach przedklinicznych działanie teratogenne cholekalcyferolu. Monitorowanie dawki i czasu ekspozycji jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka działań niepożądanych, zwłaszcza w kontekście kumulacji witaminy D3 i jej wpływu na metabolizm wapnia. Całkowita podaż witaminy D z diety, suplementacji i ekspozycji na światło słoneczne powinna być brana pod uwagę w ocenie bezpieczeństwa terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baxiren 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa apiksabanu obejmowały szeroki zakres testów, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Najważniejsze obserwacje dotyczyły mechanizmu działania leku, który wpływa na parametry krzepnięcia, powodując nieznaczne krwawienia w modelach zwierzęcych. W badaniach dystrybucji u samic szczurów stwierdzono wysoki transfer apiksabanu do mleka, z Cmax około 8-krotnie i AUC około 30-krotnie wyższymi w mleku niż w osoczu, co ma znaczenie kliniczne dla kobiet karmiących piersią. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału karcynogennego apiksabanu.
aberracja chromosomowa, apiksaban, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, genotoksyczność, krzepnięcie krwi, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przewodnictwo serca, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Metyrapon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Metopirone (metyrapon) nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności po podaniu pojedynczej ani wielokrotnej dawki. Testy in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego. Niemniej jednak, brak jest odpowiednich badań dotyczących wpływu metyraponu na reprodukcję, teratogenność oraz rozwój pourodzeniowy u zwierząt doświadczalnych. Wykazano, że metyrapon hamuje syntezę testosteronu u samców gryzoni, psów i naczelnych oraz wpływa na steroidogenezę w jajnikach samic szczurów, co jest prawdopodobnie związane z hamowaniem syntezy kortykosteronu. U samców psów i langurów podawanie metyraponu przez 30-40 dni powodowało znaczną utratę spermatogonii, spermatocytów i plemników, a u młodych myszy (30 dni) po 21-dniowej terapii obserwowano niedorozwój macic i atrezję pęcherzyków trzeciorzędowych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tabagine 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny wykazały, że lek jest dobrze tolerowany w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi, z profilami toksyczności zależnymi od dawki i ekspozycji. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano objawy neurologiczne, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja, głównie przy dawkach przekraczających terapeutyczne. U młodych szczurów odnotowano zwiększoną aktywność, bruksizm oraz przejściowe zahamowanie przyrostu masy ciała. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie wyższe niż maksymalne kliniczne wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki u starszych szczurów. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa i wpływ na rozwój pourodzeniowy pojawiały się jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających kliniczne. Przemijające osłabienie reakcji na dźwięk u młodych szczurów obserwowano po dawkach >2-krotnie przekraczających ekspozycję u ludzi, z powrotem do normy po 9 tygodniach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabax 250 mg/5 ml 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny, substancji czynnej produktu Klabax 250 mg/5 ml, wykazały, że wartość LD50 po podaniu doustnym u 3-dniowych myszy wynosiła 1290 mg/kg mc. u samców i 1230 mg/kg mc. u samic, natomiast u 3-dniowych szczurów odpowiednio 1330 mg/kg mc. i 1270 mg/kg mc. Dla dorosłych myszy i szczurów LD50 była wyższa, około 2700 mg/kg mc. i 3000 mg/kg mc. odpowiednio. W badaniach toksyczności u młodych szczurów dawka niepowodująca działania toksycznego wyniosła 55 mg/kg mc./dobę, natomiast u dorosłych szczurów po 6-tygodniowym podawaniu dawka ta wynosiła 50 mg/kg mc./dobę. U młodych psów rasy beagle dawka niepowodująca działania toksycznego wyniosła 100 mg/kg mc./dobę, a dawka toksyczna przekraczała 300 mg/kg mc./dobę. Obserwowane objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie przyrostu masy ciała, zmiany hematologiczne, a także zmiany histopatologiczne w nerkach i wątrobie przy najwyższych dawkach.
albumina w surowicy, antybiotyk penicylinowy, badanie sekcyjne, cefalosporyna, dawka nietoksyczna, dojrzałość płciowa, działanie teratogenne, hematokryt, hemoglobina, hepatocyt, klarytromycyna, krwawienie z jelit, LD50, makrolid, mikroskop elektronowy, naciek komórkowy, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, wada rozwojowa płodu, zapalenie nerek, zawiesina doustna, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Rasagilina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Rasagilina, stosowana w leczeniu choroby Parkinsona, nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na reprodukcję, jednak ze względu na brak danych klinicznych zaleca się unikanie stosowania rasagiliny w okresie ciąży. W kontekście laktacji brak jest informacji o przenikaniu rasagiliny do mleka matki, natomiast dane niekliniczne sugerują, że lek może hamować wydzielanie prolaktyny, co potencjalnie może wpływać na zahamowanie laktacji. W związku z tym konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności przy podawaniu rasagiliny kobietom karmiącym piersią, a decyzja o leczeniu powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka.
alternatywna metoda leczenia, badanie przedkliniczne, choroba Parkinsona, działanie substancji, hamowanie laktacji, karmienie piersią, parametr płodności, płodność, prolaktyna, przenikanie do mleka kobiecego, rasagilina, reprodukcja, substancja czynna, szkodliwy wpływ, teratogenność, wiedza kliniczna, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerodaza 25 mg/ml
Azacytydyna, substancja czynna leku Gerodaza, wykazuje istotne działanie genotoksyczne potwierdzone w badaniach in vitro, indukując mutacje genowe oraz aberracje chromosomowe w komórkach bakterii i ssaków. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) wykazały potencjał karcinogenny azacytydyny, ze szczególnym nasileniem nowotworów układu krwiotwórczego, chłonno-siateczkowego, płuc, sutków oraz skóry u myszy, a także guzów jądra u szczurów. Podawanie azacytydyny dootrzewnowo przez okres do 52 tygodni wiązało się z rozwojem licznych nowotworów, co ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście leczenia chorób hematologicznych.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, egzencefalia, embriotoksyczność, genotoksyczność, guz jądra, kancerogenność, mikroftalmia, mikrognatia, mikromelia, mutacja genu, nieprawidłowość ośrodkowego układu nerwowego, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, organogeneza, potencjał karcinogenny, przepuklina mózgowa, resorpcja płodu, syndaktylia, teratogenność, układ chłonno-siateczkowy, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprox 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu obejmują szeroki zakres testów toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz genotoksycznych, które wykazały, że długotrwałe podawanie leku w wysokich dawkach u zwierząt (do 30 mg/kg/dobę u szczurów i 10 mg/kg/dobę u myszy, odpowiednio 150- i 50-krotnie przekraczających maksymalną dawkę ludzką 10 mg/dobę) nie powoduje działania rakotwórczego ani mutagennego. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u psów zaobserwowano drgawki, czasem prowadzące do śmierci, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Długoterminowa ekspozycja u szczurów wiązała się z występowaniem zaćmy i rozrostem naczyń w rogówce, co wskazuje na potencjalne działania niepożądane przy bardzo wysokich dawkach.
badanie in vitro, benzodiazepin, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, obumarcie płodu, rakotwórczość, rozrost naczyń rogówki, rozwój behawioralny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, wada wrodzona, zaburzenia zachowania potomstwa, zaćma, zależność od dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GlimeHexal 6 6 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne glimepirydu, substancji czynnej leku GlimeHEXAL, nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Obserwowane działania niepożądane były głównie konsekwencją farmakodynamicznego efektu hipoglikemizującego, który stanowi podstawowy mechanizm terapeutyczny substancji. W badaniach wielokrotnego podawania dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, efekty toksyczne wiązały się przede wszystkim z nasileniem hipoglikemii. Ponadto, testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani kancerogennego glimepirydu, co potwierdza jego bezpieczeństwo w dawkach terapeutycznych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, teratogenność, toksyczność dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclaid 100 mg
Profil bezpieczeństwa przedklinicznego cyklosporyny został szczegółowo oceniony w licznych badaniach in vitro i in vivo, które nie wykazały istotnego działania mutagennego ani genotoksycznego. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność oraz brak działania teratogennego przy dawkach do 17 mg/kg mc./dobę u szczurów i 30 mg/kg mc./dobę u królików podawanych doustnie. Jednakże, przy dawkach toksycznych (30 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u królików) zaobserwowano toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zwiększoną śmiertelnością potomstwa, zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnieniami w rozwoju kośćca. Dodatkowo, u królików narażonych in utero na 10 mg/kg mc./dobę podskórnie stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, układowe nadciśnienie oraz postępującą niewydolność nerek do 35. tygodnia życia. U szczurów poddanych dawce 12 mg/kg mc./dobę dożylnie odnotowano zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, jednak efekt ten nie został potwierdzony u innych gatunków, a jego znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne.
badanie karcynogenności, chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt onkogenny, genotoksyczność, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, mutagenność, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, nowotwór z komórek wątrobowych, potencjał karcynogenny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pantoprazol Krka 20 mg
Produkt leczniczy Pantoprazol Krka zawiera 20 mg pantoprazolu w postaci tabletki dojelitowej i jest stosowany z ostrożnością u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz w wieku reprodukcyjnym. Dane kliniczne z obserwacji 300-1000 przypadków nie wykazują teratogenności ani toksyczności dla płodu, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko reprodukcyjne, co uzasadnia unikanie stosowania leku szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży. W przypadku konieczności terapii, zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki oraz monitorowanie ciąży, a decyzja powinna opierać się na ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz dostępności alternatywnych metod leczenia. Pantoprazol przenika do mleka kobiecego, co może wiązać się z ryzykiem działań niepożądanych u niemowląt, dlatego w trakcie karmienia piersią należy rozważyć przerwanie karmienia, czasowe wstrzymanie lub odstąpienie od terapii, uwzględniając korzyści z karmienia oraz leczenia matki.
badania na modelach zwierzęcych, badania przedkliniczne, działanie niepożądane, nietolerancja cukrów, odstawienie leku, pantoprazol, przeciwwskazanie do stosowania, przenikanie leku do mleka, przerwanie laktacji, sorbitol, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka dojelitowa, teratogenność, toksyczność płodowa, wiek reprodukcyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoSerta 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa sertraliny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych dla człowieka. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały toksyczności przewlekłej, a testy genotoksyczności i karcinogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano fetotoksyczność prawdopodobnie wynikającą z toksycznego działania na organizm matki, a nie bezpośrednio na płód. W badaniach rozwojowych odnotowano przejściowe skrócenie przeżycia, zmniejszenie masy ciała oraz opóźnienia rozwojowe młodych, które najprawdopodobniej wynikają z pośredniego wpływu leku przez organizm matki, co nie przekłada się na istotne ryzyko kliniczne dla ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, genotoksyczność, karcinogenność, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, płodność, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sertraliny, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa płodu, wydzielina z nosa, zmniejszony przyrost masy ciała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortisonum Ziaja 5 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa octanu hydrokortyzonu (Hydrocortisonum Ziaja 5 mg/g) nie wykazały potencjału mutagennego w badaniach genotoksyczności, co potwierdza brak zdolności do indukowania mutacji genowych i aberracji chromosomowych. Jednakże badania na modelach zwierzęcych wskazały na możliwe działania teratogenne glikokortykosteroidów, w tym hydrokortyzonu, takie jak rozszczepienie podniebienia oraz opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, manifestujące się zmniejszoną masą urodzeniową i spowolnionym rozwojem. Ryzyko to jest szczególnie istotne przy stosowaniu dużych dawek, długotrwałej ekspozycji oraz pod opatrunkami okluzyjnymi, które zwiększają wchłanianie substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, mutacja genowa, octan hydrokortyzonu, opatrunek okluzyjny, opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrostu, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, rozszczepienie podniebienia, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telmix 80 mg
Badania przedkliniczne telmisartanu wykazały charakterystyczny dla antagonistów receptora angiotensyny II profil bezpieczeństwa. W dawkach terapeutycznych u zwierząt z prawidłowym ciśnieniem tętniczym zaobserwowano istotne obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych, w tym liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. Ponadto, telmisartan wpływał na funkcję nerek, powodując wzrost stężenia azotu mocznikowego, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także zmiany morfologiczne, takie jak poszerzenie kanalików nerkowych i przerost aparatu przykłębuszkowego. Zmiany te są typowe dla leków z tej grupy i nie wykazują istotnego znaczenia klinicznego. W układzie pokarmowym odnotowano uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, owrzodzenia, zapalenia), które można było zapobiec przez doustną suplementację soli kuchennej.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, działanie rakotwórcze, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanalik nerkowy, kreatynina, mutagenność, nadżerka, owrzodzenie, parametr hematologiczny, potas w surowicy, profil bezpieczeństwa, telmisartan, teratogenność, zmiana zapalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methotrexat-Ebewe 100 mg/ml
Metotreksat w stężeniu 100 mg/ml, jako substancja czynna leku Methotrexat-Ebewe, wykazuje istotne działanie toksyczne na tkanki proliferujące, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na układ rozrodczy. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały teratogenność oraz toksyczność dla płodu nawet przy dawkach nietoksycznych dla matek, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu u pacjentek w wieku rozrodczym lub planujących ciążę. Ponadto, metotreksat indukuje uszkodzenia chromosomów w komórkach somatycznych i szpiku kostnym, jednak zmiany te są przemijające i odwracalne, co wskazuje na zdolność organizmu do naprawy DNA po zakończeniu terapii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Krople żołądkowe –
Krople Żołądkowe są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, w tym wyciąg z dziurawca (Hyperici perforatum L.), nalewkę z mięty pieprzowej (Mentha piperita L.) i olejek miętowy, nalewkę z kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) oraz nalewkę gorzką z korzeni goryczki żółtej (Gentiana lutea L.) i innych roślin. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji alergicznych na mentol oraz na przeciwwskazania związane z chorobami układu pokarmowego, takimi jak nadkwaśność żołądka, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz bóle brzucha o nieustalonej etiologii. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na brak danych bezpieczeństwa oraz wysoką zawartość etanolu (67-72% V/V). Ponadto, ze względu na obecność alkoholu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, kobiet w ciąży i karmiących oraz u osób przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem (np. metronidazol, disulfiram) oraz u kierowców i operatorów maszyn.
bobrek trójlistkowy, ból jamy brzusznej, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, cyklosporyna, digoksyna, dolegliwość gastryczna, doustna antykoncepcja, dyspepsja, działanie sedatywne, dziurawiec, goryczka żółta, hepatotoksyczność, inhibitor MAO, interakcja lekowa, kozłek lekarski, kwas solny, lek immunosupresyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, mentol, mięta pieprzowa, nadkwaśność żołądka, nadwrażliwość, reakcja fotouczulająca, refluks żołądkowy, SSRI, teratogenność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycor 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Sobycor, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny oraz rakotwórczy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Profil farmakologiczny bisoprololu jest zgodny z charakterystyką selektywnych antagonistów receptorów beta-1 adrenergicznych, a toksyczność obserwowana w badaniach dotyczyła głównie efektów farmakologicznych przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły zdolności bisoprololu do uszkodzeń DNA ani zwiększenia ryzyka nowotworów.
antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych, badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogenność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodka, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksykologia, wada rozwojowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Finaride
Finasteryd w dawce 5 mg, stosowany w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z dużą objętością zalegającego moczu i ograniczonym przepływem moczu, ze względu na ryzyko rozwoju uropatii zaporowej. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć zwężenie dróg moczowych spowodowane trójpłatowym rozrostem prostaty oraz rozważyć konsultację urologiczną. Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na teratogenne działanie na płód męski, a mężczyźni planujący potomstwo powinni rozważyć przerwanie terapii. Finasteryd hamuje konwersję testosteronu do dihydrotestosteronu, co wpływa na rozwój narządów płciowych płodu oraz na poziom PSA, kluczowy marker w diagnostyce raka prostaty.
badanie per rectum, biopsja, dihydrotestosteron, finasteryd, gruczoł krokowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, narządy płciowe, prostata, rak gruczołu krokowego, swoisty antygen sterczowy, teratogenność, trójpłatowy rozrost gruczołu krokowego, uropatia zaporowa, wolny PSA, zalegający mocz, zwężenie dróg moczowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allopurinol Aurovitas 300 mg
Przedkliniczne badania allopurynolu, substancji czynnej w produkcie Allopurinol Aurovitas (100 mg i 300 mg tabletki), wykazały brak mutagenności i negatywnego wpływu na DNA. Badania cytogenetyczne in vitro (do 100 µg/ml) oraz in vivo (dawki do 600 mg/dobę przez średnio 40 miesięcy) nie wykazały indukcji aberracji chromosomalnych ani transformacji limfocytów. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach, trwające do 2 lat, nie potwierdziły właściwości rakotwórczych allopurynolu. Ponadto, badania biochemiczne i cytologiczne jednoznacznie wskazują na brak mutagennego działania substancji w różnych fazach cyklu komórkowego.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lenalidomide Medical Valley 15 mg
Lenalidomid, będący lekiem o silnym działaniu teratogennym, wymaga rygorystycznego stosowania programów zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Kobiety te muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii, a w przypadku zajścia w ciążę leczenie należy natychmiast przerwać i skierować pacjentkę do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn stosujących lenalidomid, mimo wykrywania bardzo niskich stężeń leku w spermie, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas leczenia, przerw w terapii oraz przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia, szczególnie jeśli partnerka jest w ciąży lub może zajść w ciążę bez stosowania antykoncepcji. W przypadku ciąży partnerki, konieczne jest skierowanie jej do specjalisty w celu oceny ryzyka teratogennego.
działania niepożądane, działanie teratogenne, kapsułki twarde, lenalidomid, lenalidomid w mleku, lenalidomid w spermie, metody antykoncepcji, płodność, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazania do karmienia piersią, skuteczna antykoncepcja, skutek teratogenny, talidomid, teratogenność, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allospes 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak mutagenności i rakotwórczości. W badaniach cytogenetycznych in vitro na ludzkich komórkach krwi przy stężeniach do 100 µg/ml oraz in vivo przy dawkach do 600 mg/dobę przez średnio 40 miesięcy nie stwierdzono indukcji aberracji chromosomalnych. Długoterminowe badania na myszach i szczurach, prowadzone do 2 lat, nie wykazały właściwości rakotwórczych. Ponadto, allopurynol nie wpływa na powstawanie związków nitrozowych ani na transformację limfocytów, co potwierdza brak działania mutagennego na poziomie molekularnym i komórkowym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Bluefish AB 30 mg
Atorwastatyna nie wykazuje potencjału mutagennego ani klastogennego w serii badań in vitro i in vivo. W badaniach karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątrobowo-komórkowych. Wpływ na płodność zwierząt (szczury, króliki, psy) nie został wykazany, a teratogenność nie została potwierdzona w tych gatunkach. Toksyczność dla płodu występowała jedynie przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych, co wiązało się z opóźnionym rozwojem potomstwa i obniżoną przeżywalnością poporodową u szczurów.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka toksyczna, gruczolak wątrobowo-komórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, opóźniony rozwój potomstwa, płodność, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, stężenie w osoczu, teratogenność, toksyczność dla płodu - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapnia chlorek, będący naturalnym składnikiem osocza, jest stosowany w produktach leczniczych głównie jako elektrolit w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, co eliminuje konieczność przeprowadzania szczegółowych badań toksykologicznych. W preparatach takich jak roztwory do dializy otrzewnowej, hemodializy, hemofiltracji oraz w produktach do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven, Kabiven, Multimel N4-550E) wapnia chlorek dwuwodny wykazuje dobrą tolerancję i brak działań toksycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania podostre na preparatach zawierających 40 μmol/ml wapnia chlorku (np. Artiss) nie wykazały toksyczności wobec organów docelowych, a toksyczność mutagenna, rakotwórcza czy teratogenna nie została zidentyfikowana w dostępnych danych przedklinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek cetylopirydyniowy, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało efektów toksycznych ani kumulacji toksyczności. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wskazały na ryzyko uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, chlorek cetylopirydyniowy nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
aerozol do jamy ustnej, badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, bakteryjna flora jelitowa, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, flora bakteryjna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, Septolete ultra, stan zapalny jamy ustnej i gardła, substancja antyseptyczna, terapia długoterminowa, teratogenność, test mutagenności, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Daruph 79 mg
Podczas terapii dazatynibem (Daruph) kluczowe jest poinformowanie pacjentek w wieku rozrodczym oraz mężczyzn aktywnych seksualnie o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia ze względu na potencjalne działanie teratogenne leku. Dazatynib jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że brak jest alternatywnych terapii, a stan kliniczny wymaga jego zastosowania; wówczas konieczne jest szczegółowe poinformowanie o ryzyku wad wrodzonych, zwłaszcza wad cewy nerwowej, oraz ścisłe monitorowanie ciąży z wykorzystaniem badań prenatalnych. Ze względu na prawdopodobne przenikanie dazatynibu do mleka kobiecego, karmienie piersią należy bezwzględnie przerwać przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć potencjalnego ryzyka dla noworodka lub niemowlęcia.
antykoncepcja, badanie prenatalne, charakterystyka produktu leczniczego, dazatynib, dazatynib bezwodny, działanie teratogenne, karmienie piersią, kriokonserwacja nasienia, przenikanie leku do mleka kobiecego, tabletka powlekana, teratogenność, wada cewy nerwowej, wada wrodzona płodu, wiek rozrodczy, wpływ leku na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lanvis 40 mg
Lanvis, zawierający 40 mg tioguaniny, jest lekiem cytotoksycznym o potencjalnym działaniu teratogennym, co stanowi istotny czynnik ryzyka w terapii pacjentek w wieku rozrodczym. Szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży, gdy ryzyko teratogenności jest najwyższe, zaleca się unikanie stosowania tioguaniny, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu. Lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka oraz poinformować pacjentki o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii. Rekomendacje te dotyczą również mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę, co jest standardem w przypadku terapii cytotoksycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symkinet MR 20 mg
Przedkliniczne badania metylofenidatu, substancji czynnej Symkinet MR, wykazały potencjalne działanie teratogenne u królików przy dawce 200 mg/kg mc./dobę, co stanowi 116-krotność maksymalnej dawki zalecanej u dzieci i młodzieży (MRHD 60 mg). Przy tej dawce zaobserwowano rozszczep kręgosłupa oraz zniekształcenia tylnych kończyn, natomiast dawka 300 mg/kg mc./dobę, mimo toksyczności dla matki, nie wywołała tych zmian. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) przy dawce 200 mg/kg była 5,1-krotnie wyższa niż ekstrapolowana MRHD, a przy 300 mg/kg – 7,5-krotnie wyższa. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach neurotoksyczności u młodych szczurów dawka 50 mg/kg mc./dobę (29x MRHD) powodowała zmniejszenie spontanicznej aktywności lokomotorycznej, a dawka 100 mg/kg mc./dobę (58x MRHD) u samic wywołała deficyt w przyswajaniu zadań, jednak znaczenie kliniczne tych wyników pozostaje nieustalone. Długotrwałe stosowanie metylofenidatu u dzieci z ADHD jest dobrze tolerowane i poprawia funkcje poznawcze, co nie koreluje z wynikami badań na zwierzętach.
ADHD, aktywność lokomotoryczna, badania genotoksyczności, deficyt przyswajania, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, maksymalna dawka zalecana, metylofenidat, neurotoksyczność, rakotwórczość, rozszczep kręgosłupa, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, utrata miotu, złośliwy guz wątroby, zniekształcenie kończyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast 150 mg
Ranitydyna, substancja czynna leku Ranigast (150 mg tabletki powlekane), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy wykazały brak istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy oraz inne kluczowe układy fizjologiczne. Badania toksyczności po wielokrotnym podawaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych objawów toksyczności narządowej ani układowej. Ponadto, testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie potwierdziły potencjału mutagennego, a długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogenność, mutacja genowa, płodność, potencjał genotoksyczny, ranitydyna, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, teratogenność, toksyczność, toksyczność narządowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały istotne działania teratogenne w modelach małp i królików, obejmujące wady wrodzone kończyn, atrezję odbytu oraz zmiany w narządach wewnętrznych przy dawkach od 0,5 do 20 mg/kg/dobę. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni dawka letalna przekraczała 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na niski potencjał toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp podawanie lenalidomidu w dawkach 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowało poważne działania niepożądane, w tym śmiertelność, znaczny spadek masy ciała, pancytopenię, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofię układu chłonnego i szpiku kostnego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie rakotwórcze, ekspozycja leku, karcynogenność, komórka mieloidalna, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok, lenalidomid, miedniczka nerkowa, mutagenność, NOAEL, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, przemieszczenie nerki, szpik kostny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność rozwojowa, utrata masy ciała, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rispolept 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z blokady receptorów dopaminergicznych D₂. Nie stwierdzono bezpośredniego działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywne skutki na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa oraz deficyty funkcji poznawczych po ekspozycji prenatalnej. W badaniach długoterminowych u młodych psów odnotowano opóźnienie dojrzewania płciowego, a przy ekspozycji 15-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę u młodzieży (1,5 mg/dobę) zaobserwowano istotne zaburzenia wzrostu kości długich i dojrzewania płciowego. Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczych u gryzoni stwierdzono powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłą hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niejasne.
antagonista dopaminy, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczej, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, odstęp QT, pole pod krzywą AUC, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, teratogenność, toksyczność przewlekła, torsade de pointes - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polalid 5 mg
Lenalidomid, substancja czynna produktu Polalid, wykazuje istotną teratogenność potwierdzoną w badaniach na małpach i królikach. U małp, przy dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę, zaobserwowano poważne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu oraz liczne anomalie kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji kończyn). Dodatkowo stwierdzono zmiany w narządach wewnętrznych, w tym odbarwienia i obecność mas tkankowych. U królików, przy dawkach 3-20 mg/kg/dobę, odnotowano brak płata środkowego płuc, przemieszczenie nerek oraz zmiany w tkankach miękkich i szkielecie płodów, z wyraźną zależnością od dawki. W badaniach toksyczności ostrej na gryzoniach minimalna dawka letalna przekraczała 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność ostrą.
agenezja płata płuca, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, cytopenia, działanie mutagenne, ektopia nerki, genotoksyczność, kancerogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok narządowy, lenalidomid, leukopenia, mineralizacja miedniczki nerkowej, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, stosunek mieloidalno-erytroidalny, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada kończyny, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramicor 2,5 mg
Przed rozpoczęciem terapii ramiprylem (lek Ramicor) konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą prowadzić do poważnych powikłań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego, idiopatycznego lub indukowanego inhibitorami ACE/AIIRA), a także stosowanie sakubitrylu z walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu. Ponadto, Ramicor jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom leczniczym z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. hemodializa z określonymi błonami), u osób z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i poważnych uszkodzeń płodu.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, hemodializa, hemofiltracja, hipoplazja kości czaszki, hipotensja płodowa, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na ramipryl, niewydolność nerek płodu, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, teratogenność, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zwężenie tętnic nerkowych