teratogenność
Teratogenność to zdolność czynnika (substancji chemicznej, leku, czynnika fizycznego lub biologicznego) do wywoływania wad rozwojowych u płodu podczas ciąży. Substancje teratogenne mogą zakłócać prawidłowy rozwój embrionalny, prowadząc do anomalii strukturalnych, funkcjonalnych lub metabolicznych.
Wrażliwość płodu na działanie czynników teratogennych jest najwyższa w pierwszym trymestrze ciąży, szczególnie między 3. a 8. tygodniem, gdy zachodzą kluczowe procesy organogenezy. Efekt teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz indywidualnej podatności genetycznej.
Do znanych czynników teratogennych należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, promieniowanie jonizujące oraz infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Ocena potencjału teratogennego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych nowych leków i podstawą klasyfikacji bezpieczeństwa farmakoterapii w ciąży.
W praktyce klinicznej znajomość potencjału teratogennego substancji ma fundamentalne znaczenie przy planowaniu farmakoterapii u kobiet w wieku rozrodczym oraz podczas ciąży. Wymaga to starannego wyważenia korzyści terapeutycznych dla matki względem potencjalnego ryzyka dla rozwijającego się płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Ranbaxy 2,5 mg
Lenalidomid, zawarty w preparacie Lenalidomide Ranbaxy, posiada istotne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane w celu zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w kapsułkach waha się od 53,75 mg (2,5 mg dawka) do 215 mg (10 mg dawka). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki z nietolerancją laktozy, u których stosowanie leku może wywołać dolegliwości. Ponadto, ze względu na udowodnione działanie teratogenne lenalidomidu, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet ciężarnych oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych wymogów programu zapobiegania ciąży.
antykoncepcja, działanie teratogenne, farmakoterapia, kapsułka twarda, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza jednowodna, lenalidomid, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, teratogenność, test ciążowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 50 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej preparatu Isoprinosine (syrop 50 mg/ml), wykazały bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra i przewlekła oceniana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) wykazała, że dawka LD50 jest 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania nie ujawniły właściwości karcinogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń funkcji rozrodczych.
badania in vitro, badania in vivo, badania mutagenności, badania toksykologiczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, karmienie piersią, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, właściwości karcinogenne, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asertin 100 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania chlorowodorku sertraliny, substancji czynnej preparatu Asertin 100, obejmują szerokie spektrum badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność u samców, a obserwowane działania fetotoksyczne były prawdopodobnie wynikiem toksycznego oddziaływania na organizm ciężarnej samicy, a nie bezpośrednim działaniem na płód. W okresie okołoporodowym odnotowano skrócenie przeżycia nowo narodzonych oraz zmniejszenie ich masy ciała, jednak efekty te występowały jedynie w pierwszych dniach po urodzeniu i były związane z ekspozycją in utero po 15. dniu ciąży. Opóźnienia rozwojowe u potomstwa były najprawdopodobniej konsekwencją działania leku na organizm matki, bez istotnego ryzyka przeniesienia tych efektów na ludzi.
Kompleksowe badania toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego sertraliny, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Wyniki te potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu Asertin 100 przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami terapeutycznymi. Brak sygnałów wskazujących na szczególne ryzyko kliniczne pozwala na kontynuację stosowania sertraliny w praktyce lekarskiej, z uwzględnieniem standardowych środków ostrożności.
badanie toksykologiczne, chlorowodorek sertraliny, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na sertralinę, fetotoksyczność, genotoksyczność, model zwierzęcy, okres okołoporodowy, opóźnienie rozwojowe, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, rozwój potomstwa, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwość rakotwórcza, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide G.L. 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lenalidomidu wykazały istotny potencjał teratogenny, szczególnie u małp, którym podawano dawki 0,5–4 mg/kg mc./dobę, skutkujący wadami wrodzonymi kończyn (m.in. oligo- i polidaktylia, deformacje) oraz anomaliami narządów wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg mc./dobę, zaobserwowano defekty rozwojowe płuc i nerek, z wyraźną zależnością dawka-efekt. Toksyczność ostra wykazała wysoką tolerancję leku (LD50 > 2000 mg/kg mc./dobę u gryzoni), natomiast toksyczność przewlekła u szczurów (75–300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) ujawniła odwracalne zmiany w mineralizacji nerek, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi. U małp wielokrotne dawki 4–6 mg/kg mc./dobę indukowały poważne skutki toksyczne, w tym śmiertelność i zmiany hematologiczne, natomiast dawki 1–2 mg/kg mc./dobę powodowały odwracalne zmiany w szpiku i grasicy.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, elementy morfotyczne krwi, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność bakteryjna, parametry hematologiczne, pęcherzyk żółciowy, płytka krwi, polidaktylia, potencjał karcynogenny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, układ krwiotwórczy, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Ranbaxy
Lenalidomid, strukturalnie podobny do teratogennego talidomidu, wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym, w tym stosowania skutecznej antykoncepcji co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Kobiety niemogące zajść w ciążę muszą spełniać określone kryteria, takie jak wiek ≥50 lat z naturalnym brakiem menstruacji przez ≥1 rok czy wcześniejsza obustronna resekcja jajników. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid powinni stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Monitorowanie pacjentów obejmuje regularne testy ciążowe o czułości ≥25 mIU/ml co 4 tygodnie, a lek powinien być wydawany maksymalnie na 4 tygodnie kobietom w wieku rozrodczym i do 12 tygodni pozostałym pacjentom. Ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, zaleca się unikanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych oraz rozważenie profilaktyki przeciwzakrzepowej u osób z czynnikami ryzyka.
agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, drugi nowotwór pierwotny, działanie teratogenne, epizod naczyniowo-mózgowy, gorączka neutropeniczna, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia 4 stopnia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra białaczka szpikowa, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, przedwczesna niewydolność jajników, rak płaskonabłonkowy skóry, rak podstawnokomórkowy skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja typu tumour flare, reaktywacja wirusa półpaśca, sterylizacja przez podwiązanie jajowodów, szpiczak mnogi, teratogenność, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenia czynności tarczycy, zaćma, zakrzepica żył głębokich, zapalenie płuc, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopozyd Accord 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etopozydu wykazały toksyczność przewlekłą obejmującą zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia) u szczurów i myszy oraz odwracalne pogorszenie funkcji wątroby i nerek u psów. Dawka bezobjawowa w badaniach nieklinicznych wynosiła ≥0,05 największej dawki klinicznej (mg/m² powierzchni ciała). U samców zwierząt zaobserwowano atrofię jąder, zahamowanie spermatogenezy i wzrostu. Etopozyd wykazuje mutagenność w komórkach ssaków, co jest zgodne z jego mechanizmem działania jako inhibitora topoizomerazy II. W badaniach na zwierzętach stwierdzono embriotoksyczność i teratogenność, zależne od dawki, co wskazuje na ryzyko stosowania u kobiet w ciąży i pacjentów w wieku rozrodczym.
alkohol benzylowy, anemia, atrofia jąder, czynność wątroby i nerek, embriotoksyczność, etanol bezwodny, etopozyd, genotoksyczność, inhibitor topoizomerazy II, leukopenia, modele zwierzęce, potencjał mutagenny, rozrodczość, teratogenność, toksyczność przewlekła, trombocytopenia, właściwości rakotwórcze, zaburzenia hematologiczne, zatrzymanie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kłącza pięciornika – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nalewka z kłącza pięciornika (Tormentillae tinctura) jest składnikiem maści Neo-Tormentil, zawierającej 8 g nalewki na 100 g produktu, wraz z tlenkiem cynku (20 g), ichtamolem (2 g) i boraksem (1 g). Dostępne dane kliniczne dotyczące stosowania Neo-Tormentil w ciąży są ograniczone, jednak dotychczasowe obserwacje nie wykazały ryzyka teratogennego ani innych szkodliwych efektów na płód lub noworodka. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie potwierdziły negatywnego wpływu na procesy reprodukcyjne, co sugeruje brak istotnego ryzyka dla płodności i rozwoju prenatalnego. Mimo to, ze względu na niewystarczającą bazę danych epidemiologicznych, stosowanie produktu w okresie ciąży zaleca się unikać zgodnie z zasadą ostrożności.
Brak jest szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania nalewki z kłącza pięciornika podczas laktacji, co wymaga indywidualnej oceny korzyści terapeutycznych względem potencjalnego, choć nieudokumentowanego ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o ograniczonych danych klinicznych, braku dowodów na teratogenność, a także o konieczności ostrożności w stosowaniu Neo-Tormentil zarówno w ciąży, jak i podczas karmienia piersią. W przypadku konieczności zastosowania produktu w ciąży, decyzja powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka, a pacjentka powinna być świadoma braku pełnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w tych okresach.
badanie przedkliniczne, boraks, charakterystyka produktu leczniczego, dane epidemiologiczne, działanie teratogenne, ichtamol, karmienie piersią, laktacja, maść Neo-Tormentil, model zwierzęcy, nalewka z kłącza pięciornika, płodność człowieka, proces reprodukcyjny, teratogenność, tlenek cynku, Tormentillae tinctura, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Contrahist 5 mg
Przedkliniczne badania lewocetyryzyny dichlorowodorku, stosowanej w dawce terapeutycznej 5 mg (Contrahist), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazały toksyczności narządowej ani układowej. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, badania aberracji chromosomowych oraz testy in vivo, nie potwierdziły potencjału uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, funkcja rozrodcza, karcynogenność, lewocetyryzyna, lewocetyryzyna dichlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, test Amesa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramicor 10 mg
Ramipryl (Ramicor), jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną fetotoksyczność, obejmującą pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki przyjmującej Ramicor, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia o potwierdzonej bezpieczeństwie. Ekspozycja na inhibitor ACE od drugiego trymestru wymaga badania ultrasonograficznego oceniającego czynność nerek i budowę czaszki płodu. Noworodki narażone na działanie ramiprylu w okresie okołoporodowym powinny być monitorowane pod kątem niewydolności nerek, hipotensji oraz hiperkaliemii.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, fenotoksyczność, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kostnienie czaszki, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obniżone ciśnienie tętnicze, oliguria, pierwszy trymestr ciąży, ramipryl, terapia hipotensyjna, teratogenność, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bendamustine Eugia 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bendamustyny chlorowodorku wykazały istotne działania toksyczne, które mają znaczenie kliniczne. U psów zaobserwowano makroskopowe przekrwienie i krwotoki w przewodzie pokarmowym oraz rozległe zmiany w tkance limfatycznej, potwierdzające immunosupresyjny mechanizm działania leku. Dodatkowo stwierdzono nefrotoksyczne zmiany w kanalikach nerkowych oraz uszkodzenia układu rozrodczego męskiego, w tym zmiany martwicze i zanikowe w nabłonku gruczołu krokowego i kanalikach nasiennych. Bendamustyna wykazuje także działanie embriotoksyczne i teratogenne, co podkreśla konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii. Badania genotoksyczności potwierdziły mutagenne właściwości leku, indukujące aberracje chromosomalne zarówno in vivo, jak i in vitro, co jest charakterystyczne dla leków przeciwnowotworowych, ale wiąże się z ryzykiem rozwoju wtórnych nowotworów.
aberracje chromosomalne, badanie in vitro, badanie in vivo, bendamustyna chlorowodorek, działanie immunosupresyjne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, gruczoł krokowy, kanaliki nasienne jąder, kanaliki nerkowe, mutagenność, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, przekrwienie błony śluzowej, teratogenność, tkanka limfatyczna, toksyczność ogólnoustrojowa, układ moczowo-płciowy, układ pokarmowy, wtórny nowotwór - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medithyrox 75 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Medithyrox, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano różnice międzygatunkowe: u szczurów duże dawki powodowały hepatopatię, zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Te wyniki są kluczowe dla oceny ryzyka długotrwałej terapii u ludzi, podkreślając konieczność ostrożnej interpretacji danych zwierzęcych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, Medithyrox, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, śmierć płodu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, uszkodzenie wątroby, wada rozwojowa, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diagen 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Diagen, wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych u pacjentów. Nie stwierdzono również działania teratogennego, choć przy dawkach 25-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, co przy standardowych dawkach jest mało prawdopodobne. Ponadto, gliklazyd nie wpływa negatywnie na płodność ani zdolności reprodukcyjne u zwierząt, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji w kontekście funkcji rozrodczych.
aberracje chromosomowe, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, gliklazyd, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenia genetyczne, wady rozwojowe, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Aurovitas 5 mg
Iwabradyna, jako selektywny inhibitor kanału If, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń systemowych ani genotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów nie stwierdzono wpływu na płodność, jednak w okresie organogenezy u płodów szczurzych zaobserwowano zwiększoną częstość wad serca, a u króliczych wrodzone braki palców, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach na psach (dawki 2, 7, 24 mg/kg/dobę przez 1 rok) odnotowano przemijające zmiany w siatkówce, bez trwałego uszkodzenia struktur oka, co jest zgodne z mechanizmem działania leku na prądy Ih w siatkówce, podobne do kanału If w sercu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, inhibitor kanału If, narząd wzroku, organogeneza, prąd If, prąd Ih aktywowany hiperpolaryzacją, profil bezpieczeństwa, ryzyko teratogenne, siatkówka oka, stymulator serca, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada serca, wpływ na rozrodczość, wrodzony brak palców - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Valtap HCT 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Valtap HCT, zawierający walsartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie walsartanu jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także u noworodka – niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemię. W I trymestrze stosowanie walsartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogenności. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową, powodując u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz małopłytkowość. W okresie karmienia piersią stosowanie Valtap HCT nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących przenikania walsartanu do mleka oraz potencjalne ryzyko związane z obecnością hydrochlorotiazydu w mleku kobiecym.
AIIRA, antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, teratogenność, toksyczny wpływ na płód, walsartan, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finaride 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące finasterydu, uzyskane w standardowych badaniach toksykologicznych, genotoksycznych i kancerogennych, nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na samcach szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie wskaźnika płodności, co jest związane z farmakologicznym działaniem finasterydu jako inhibitora 5α-reduktazy typu II. W badaniach rozwojowych u potomstwa płci męskiej samic szczurów eksponowanych na dawki ≥100 µg/kg mc./dobę stwierdzono spodziectwo z częstością od 3,6% do 100%, a także inne zmiany rozwojowe, takie jak opóźnione oddzielanie napletka czy skrócenie odległości odbytowo-płciowej. Okres krytyczny dla tych efektów przypada na 16.-17. dzień ciąży. U potomstwa płci żeńskiej nie zaobserwowano nieprawidłowości związanych z ekspozycją prenatalną na finasteryd.
badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, brodawki sutkowe, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, feminizacja płodów męskich, gruczoł krokowy, inhibitor 5α-reduktazy typu II, napletek, pęcherzyki nasienne, płodność, spodziectwo, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada cewki moczowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oktaseptal (0,1 g + 2 g)/100 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Oktaseptal, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu doustnym u szczurów wynosi 45-50 ml/kg, a po podaniu dootrzewnowym 10-12 ml/kg. Dla samej oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosiła 800 mg/kg (doustnie) oraz 10 mg/kg (dożylnie). Wielokrotne miejscowe stosowanie na rany oraz błony śluzowe jamy ustnej u zwierząt nie wywoływało toksycznych reakcji. Przy długotrwałym podawaniu doustnym dawki 650 mg/kg obserwowano jedynie poszerzenie jelita, typowe dla antybiotyków. Jednak dawki ≥2 mg/kg u myszy i psów oraz ≥8 mg/kg u szczurów wiązały się z podwyższoną śmiertelnością i zapalno-krwotocznymi uszkodzeniami płuc, przy niejasnej etiologii tych zmian.
aberracja chromosomowa, aktywność rakotwórcza, dawka śmiertelna, działanie antybakteryjne, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fenoksyetanol, komórki nowotworowe trzustki, oktenidyna dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, podrażnienie, potencjał mutagenny, rakotwórczość, resorpcja zwrotna, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, właściwość uczulająca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fingolimod Bluefish 0,5 mg
Fingolimod Bluefish (fingolimod 0,5 mg w kapsułkach twardych) jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej antykoncepcji ze względu na wysokie ryzyko teratogenne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie testu ciążowego oraz szczegółowe poinformowanie pacjentki o ryzyku poważnych wad wrodzonych, w tym wad serca (ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, międzykomorowej, tetralogia Fallota), anomalii nerek i układu mięśniowo-szkieletowego. Stosowanie skutecznej antykoncepcji jest wymagane podczas leczenia oraz przez 2 miesiące po jego zakończeniu, co wynika z okresu eliminacji leku. W przypadku planowania ciąży zaleca się przerwanie terapii co najmniej 2 miesiące przed poczęciem, a w przypadku nieplanowanej ciąży – natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie monitorowania rozwoju płodu za pomocą badań ultrasonograficznych.
anomalia rozwojowa nerek, anomalia rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, embriogeneza, fingolimod, kobieta w wieku rozrodczym, naczynie krwionośne, przetrwały pień tętniczy, receptor fosforanu sfingozyny, ryzyko dla płodu, stwardnienie rozsiane, teratogenność, test ciążowy, tetralogia Fallota, toksyczność fingolimodu, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wada przegrody komorowej, wada wrodzona, wrodzona choroba serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amlessa 4 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zaburzenia czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. Po potwierdzeniu ciąży leczenie inhibitorami ACE należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne leki przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Amlodypina może być rozważana w ciąży jedynie w sytuacjach, gdy brak jest bezpieczniejszych opcji, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, zwłaszcza że dane kliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność przy dużych dawkach.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, dysfagia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, teratogenność, toksyczność, trymestr ciąży, wada wrodzona, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały szeroki zakres testów toksyczności, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na rozrodczość, przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej, przy dawkach do 15 mg/kg/dobę (podskórnie) przez 13 tygodni oraz do 10 mg/kg/dobę (podskórnie i dożylnie) przez 26 tygodni, nie zaobserwowano działań niepożądanych innych niż oczekiwany efekt przeciwzakrzepowy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test mutacji na komórkach chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie teratogenności, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, mutacja powrotna, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości przeciwzakrzepowe, wpływ na rozrodczość, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lenalidomidu wykazały relatywnie niską toksyczność ostrą, z dawką letalną doustną u gryzoni powyżej 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowa ekspozycja u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) powodowała odwracalne zmiany w nerkach, w tym mineralizację miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, odpowiadającą około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (na podstawie AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni indukowały poważną toksyczność obejmującą utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofię układu chłonnego i szpiku. Dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku i łagodne leukopenie, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji ludzkiej (AUC).
Lenalidomid wykazuje silny potencjał teratogenny potwierdzony w badaniach na małpach i królikach. U małp dawki 0,5-4 mg/kg/dobę w okresie ciąży indukowały liczne wady wrodzone, w tym atrezję odbytu, malformacje kończyn (zgięcie, skrócenie, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych (odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwa przepona). U królików dawki 3-20 mg/kg/dobę powodowały dawkozależne wady rozwojowe, takie jak brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego lenalidomidu na poziomie genowym ani chromosomalnym. Brak jest jednak standardowych badań karcynogenności, co pozostawia niepewność co do potencjalnych długoterminowych efektów onkogennych leku.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, efekt onkogenny, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, szpik kostny, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panadol Femina 500 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Panadol Femina, zawierającego 500 mg paracetamolu oraz 10 mg hioscyny butylobromku, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa obu składników aktywnych. Paracetamol charakteryzuje się niższym potencjałem nefrotoksycznym w porównaniu do kwasu acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, szczególnie w kontekście mniejszego ryzyka martwicy brodawek nerkowych. Jednak długotrwała ekspozycja na wysokie dawki paracetamolu może prowadzić do negatywnych efektów na rozrodczość samców, takich jak zanik jąder oraz hamowanie spermatogenezy. W przypadku hioscyny butylobromku nie zaobserwowano negatywnego wpływu na rozrodczość, embriotoksyczność ani teratogenność w badaniach na zwierzętach, co wskazuje na względne bezpieczeństwo tej substancji w okresie rozwoju płodu.
butylobromek hioscyny, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gonady męskie, kwas acetylosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, mutagenność, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, paracetamol, spermatogeneza, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Detriol 0,25 mcg
Badania przedkliniczne kalcytriolu, substancji czynnej leku Detriol, wykazały, że powtarzane i nadmierne dawki prowadzą do hiperkalcemii i jej powikłań metabolicznych oraz narządowych. Zaobserwowano również potencjał teratogenny, powiązany z zaburzeniami gospodarki wapniowej, co jest istotne przy rozważaniu stosowania u kobiet w ciąży. Testy mutagenności in vitro (test Amesa) oraz genotoksyczności in vivo (test mikrojądrowy u myszy) dały wyniki negatywne, wskazując na brak działania mutagennego i genotoksycznego kalcytriolu.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Fresenius Kabi
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi. Z tego względu kobiety w wieku rozrodczym muszą spełniać rygorystyczne kryteria programu zapobiegania ciąży, w tym stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml powinny być wykonywane pod nadzorem medycznym co 4 tygodnie. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), szczególnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, zaleca się monitorowanie czynników ryzyka oraz rozważenie profilaktyki przeciwzakrzepowej. Występowanie nadciśnienia płucnego, w tym przypadków śmiertelnych, wymaga oceny układu krążenia i oddechowego przed i w trakcie terapii.
agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu, epizod naczyniowo-mózgowy, hematokryt, hemoglobina, histerektomia, krwinka biała, lenalidomid, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neutropenia, niewydolność jajników, płytka krwi, resekcja jajników, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, test ciążowy, trombocytopenia, wada wrodzona, wybroczyna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Predasol 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizolonu wykazały, że dawka śmiertelna 50% (LD50) u szczurów wynosi 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu, z obserwacją zgonów przez 7 dni. W badaniach subchronicznych i wielokrotnych dawkach odnotowano zmiany patologiczne charakterystyczne dla glikokortykosteroidów: u szczurów dawka 33 mg/kg dootrzewnowo przez 7-14 dni powodowała uszkodzenia komórek wysp Langerhansa; u królików dawki 2-3 mg/kg przez 2-4 tygodnie wywoływały uszkodzenie wątroby; u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg oraz 4 mg/kg przez kilka tygodni skutkowały martwicą mięśni. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroid, kancerogenność, LD50, malformacja, martwica mięśni, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozszczep podniebienia, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie wątroby, wyspa Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum A 12000 + E 70 Hasco 12000 j.m. + 70 mg
Produkt leczniczy VITAMINUM A 12000 + E 70 HASCO nie był poddany odrębnym badaniom przedklinicznym; dostępne dane dotyczą poszczególnych składników: witaminy A (retynolu palmitynianu) oraz witaminy E (all-rac-α-tokoferylu octanu). Witamina A wykazuje brak potencjału mutagennego, genotoksycznego i rakotwórczego, jednak badania na zwierzętach potwierdziły jej działanie teratogenne przy wysokich dawkach, co może prowadzić do wad rozwojowych płodu. Witamina E cechuje się niską toksycznością, nie wykazuje działania teratogennego, mutagennego ani rakotwórczego, co wskazuje na jej bezpieczny profil toksykologiczny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tantum Verde Smak cytrynowy 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benzydaminy chlorowodorku, składnika Tantum Verde Smak cytrynowy, obejmowały ocenę wpływu na rozwój płodu i okres okołoporodowy na modelach zwierzęcych (szczury, króliki). Uzyskane stężenia benzydaminy w osoczu były aż 40-krotnie wyższe niż po pojedynczej dawce terapeutycznej podanej doustnie, co pozwoliło na ocenę potencjalnej teratogenności przy znacznie podwyższonych poziomach substancji czynnej. Wyniki jednoznacznie wykluczyły działanie teratogenne, gdyż nie zaobserwowano nieprawidłowości rozwojowych u płodów badanych gatunków.
badania przedkliniczne, benzydaminy chlorowodorek, charakterystyka produktu leczniczego, dane kinetyczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, kinetyka benzydaminy, model zwierzęcy, okres okołoporodowy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój prenatalny, stężenie w osoczu, teratogenność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Effox long 75 75 mg
Przedkliniczne badania izosorbidu monoazotanu, substancji czynnej Effox long 75, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnego zagrożenia dla człowieka. Ostra toksyczność po doustnym podaniu w modelach zwierzęcych (myszy, szczury) była niska, z wartością LD50 wynoszącą około 2000-2500 mg/kg masy ciała. Przewlekła toksyczność oceniana na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) ujawniła pierwsze objawy toksyczne przy dawkach 90 mg/kg u psów oraz 405 mg/kg u szczurów, co wskazuje na wysoki indeks terapeutyczny w porównaniu z dawkami stosowanymi klinicznie u ludzi.
badania in vitro, badania in vivo, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie teratogenne, genotoksyczność, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, mutagenność, ostra toksyczność, potencjał rakotwórczy, przewlekła toksyczność, rozwój płodowy, substancja czynna, teratogenność, toksyczność u samic, toksyczny wpływ, zmiany nowotworowe - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności przewlekłej rysperydonu na niedojrzałych płciowo szczurach i psach wykazały dawkozależne zmiany w obrębie gruczołów piersiowych i układu rozrodczego, związane z hiperprolaktynemią indukowaną blokadą receptorów dopaminergicznych D2. W badaniach teratogenności nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików. Ekspozycja na rysperydon w okresie płodowym u szczurów wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt oraz zaburzeniami zachowań rodzicielskich, zmniejszeniem masy urodzeniowej i przeżywalności potomstwa. W badaniach na psach zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego przy dawkach przekraczających 15-krotnie maksymalną ekspozycję u ludzi (1,5 mg/dobę). Nie stwierdzono wpływu na wzrost kości długich przy ekspozycji 3,6-krotnie wyższej niż u młodzieży. Rysperydon nie wykazuje działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłym antagonizmem receptorów D2 i hiperprolaktynemią. Znaczenie tych zmian dla ryzyka u ludzi pozostaje nieznane.
antagonista dopaminy, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, deficyt funkcji poznawczych, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak cewkowy nerki, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, kość długa, opóźnienie dojrzewania płciowego, osteodystrofia, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, stężenie prolaktyny, teratogenność, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vasilip 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej leku Vasilip, wykazały, że jej profil farmakodynamiczny ogranicza się do zamierzonych efektów terapeutycznych jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez dodatkowych niepożądanych działań farmakodynamicznych. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły niespodziewanych efektów toksycznych, a obserwowane działania mieściły się w zakresie hamowania syntezy cholesterolu, co jest istotne w kontekście przewlekłej terapii. Standardowe badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału do uszkodzeń DNA ani działania onkogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku.
efekt teratogenny, farmakodynamika, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, potencjał onkogenny, rakotwórczość, symwastatyna, synteza cholesterolu, terapia długoterminowa, terapia przewlekła, teratogenność, toksyczność, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie materiału genetycznego, Vasilip, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abiral 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne abirateronu octanu wykazały istotne, odwracalne zmniejszenie stężeń testosteronu, co skutkowało redukcją masy narządów rozrodczych oraz zmianami morfologicznymi i histopatologicznymi w narządach wrażliwych na androgeny, takich jak nadnercza, przysadka i sutki. Efekty te ustępowały całkowicie lub częściowo w ciągu 4 tygodni po zaprzestaniu terapii. Badania płodności u szczurów potwierdziły odwracalność ograniczenia płodności u obu płci w okresie 4-16 tygodni po zakończeniu podawania leku. W zakresie toksyczności rozwojowej odnotowano negatywny wpływ na przebieg ciąży, zmniejszenie masy płodów, obniżenie wskaźników przeżycia oraz zmiany w zewnętrznych narządach płciowych, jednak bez wykazania działania teratogennego, co jest zgodne z farmakologicznym mechanizmem działania substancji.
abirateronu octan, androgeny, badania toksykologiczne, genotoksyczność, nadnercza, narządy rozrodcze, nowotwór komórek interstycjalnych, ograniczenie płodności, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przysadka, ryzyko środowiskowe, sutki, teratogenność, testosteron, toksyczność rozwojowa, zmiany hormonalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Navelbine 10 mg/ml
Winorelbina, substancja czynna preparatu Navelbine, wykazuje w badaniach przedklinicznych działanie genotoksyczne, manifestujące się uszkodzeniami chromosomów oraz indukcją aneuploidalności i poliploidalności, co jest charakterystyczne dla alkaloidów Vinca. Test Amesa nie potwierdził mutagenności, jednak mechanizmy genotoksyczne mogą mieć znaczenie kliniczne. Ponadto, winorelbina wykazuje istotną toksyczność rozwojową, w tym działanie embriotoksyczne i teratogenne, prowadzące do śmierci embrionu i płodu oraz wad rozwojowych, co stanowi istotne ograniczenie w stosowaniu u kobiet w ciąży.
alkaloidy Vinca, aneuploidalność, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, kardiotoksyczność, poliploidalność, teratogenność, test Amesa, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomów, wady rozwojowe płodu, winorelbina, wlew dożylny, wpływ hemodynamiczny, zaburzenia repolaryzacji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Curacne 20 mg
Curacne 20 mg zawiera izotretynoinę, lek o silnym działaniu teratogennym, co wymaga rygorystycznego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Leczenie jest wskazane wyłącznie u pacjentek z ciężką postacią trądziku oporną na standardowe terapie. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena ryzyka zajścia w ciążę, pełna świadomość pacjentki dotycząca teratogenności leku oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji przez minimum 1 miesiąc przed, w trakcie oraz 1 miesiąc po zakończeniu leczenia. Zaleca się stosowanie co najmniej jednej wysoce skutecznej metody antykoncepcji niezależnej od użytkownika lub dwóch metod uzupełniających się zależnych od użytkownika. Konieczne jest także comiesięczne monitorowanie lekarskie oraz regularne testy ciążowe (przed terapią, w trakcie i po jej zakończeniu), których wyniki muszą być dokumentowane.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Glenmark 20 mg
Badania przedkliniczne temozolomidu wykazały jego toksyczność przede wszystkim wobec szpiku kostnego, układu siateczkowo-śródbłonkowego, jąder oraz układu pokarmowego, z efektem zależnym od dawki. Schematy dawkowania obejmowały pojedynczy cykl (5 dni podawania, 23 dni przerwy) oraz wielokrotne cykle (3 i 6 cykli) u szczurów i psów. Mielosupresja manifestowała się zmniejszeniem liczby leukocytów i płytek krwi, co stanowi istotne ograniczenie kliniczne terapii. Dawki kliniczne u ludzi są zbliżone do minimalnych dawek śmiertelnych u zwierząt, wskazując na wąski indeks terapeutyczny. Zwyrodnienie siatkówki obserwowano jedynie przy dawkach śmiertelnych u zwierząt, bez potwierdzenia u pacjentów, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tego efektu.
aberracja chromosomowa, działanie przeciwnowotworowe, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak podstawnokomórkowy, indeks terapeutyczny, leukocyt, limfocyt krwi obwodowej, mielosupresja, mutacja punktowa, płytka krwi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, szpik kostny, temozolomid, teratogenność, test Amesa, toksyczność hematologiczna, toksyczność reprodukcyjna, układ siateczkowo-śródbłonkowy, związek alkilujący, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Moxifloxacin MSN 400 mg
Badania przedkliniczne moksyfloksacyny wykazały wpływ na układ krwiotwórczy (zmniejszenie erytrocytów i płytek krwi) oraz hepatotoksyczność (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i zwyrodnienie wodniczkowe hepatocytów) u szczurów, małp i psów, przy czym neurotoksyczność (drgawki) zaobserwowano u małp. Toksyczność ta występowała jedynie przy wysokich dawkach lub długotrwałym leczeniu, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa klinicznego. Mimo wykazania genotoksyczności in vitro, testy in vivo nie potwierdziły tego efektu nawet przy bardzo dużych dawkach, a badania inicjacja-promocja nie wykazały potencjału karcinogennego. W odróżnieniu od innych chinolonów, moksyfloksacyna nie wykazuje właściwości fototoksycznych ani fotogenotoksycznych. W zakresie kardiotoksyczności, doustne dawki >90 mg/kg (stężenia w osoczu >16 mg/l) wydłużały odstęp QT u psów, jednak bez arytmii; zaburzenia rytmu pojawiały się dopiero po dożylnych dawkach 50-krotnie przekraczających dawkę terapeutyczną (stężenie 200 mg/l), były przemijające i nie zagrażały życiu.
atrofia siatkówki, elektroretinogram, enzym wątrobowy, erytrocyt, fototoksyczność, gyraza bakteryjna, hepatotoksyczność, komorowe zaburzenia rytmu, moksyfloksacyna, neurotoksyczność, płytka krwi, potencjał karcinogenny, teratogenność, toksyczność matczyna, topoizomeraza II, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chrząstki, wydłużenie odstępu QT - Leksykon substancji czynnych
Podbiał – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparaty zawierające wyciąg z liści podbiału (Tussilaginis farfarae folii extractum spissum) w dawce 100 mg na pastylkę, takie jak Original Tymianek i Podbiał, są przeciwwskazane w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Przeciwwskazanie to wynika z obecności alkaloidów pirolizydynowych, które wykazują potencjalne działanie hepatotoksyczne i teratogenne. Lekarz powinien jasno poinformować pacjentkę o konieczności unikania tych preparatów w całym okresie ciąży i laktacji, wyjaśniając ryzyko przenikania substancji czynnych do mleka matki oraz możliwe negatywne skutki dla płodu i noworodka. W dokumentacji medycznej należy odnotować przekazanie tych zaleceń, a w przypadku pacjentek w wieku rozrodczym wskazane jest rutynowe pytanie o plany prokreacyjne oraz stosowanie podbiału przed zaleceniem terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin 500 mg
Inozyna pranobeks (Inuprin) wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą u różnych gatunków zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalne badane dawki sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, przeprowadzone na myszy, szczurach oraz ludzkich limfocytach, potwierdziły brak właściwości mutagennych inozyny pranobeks.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka letalna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, INUPRIN, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej