teratogenność
Teratogenność to zdolność czynnika (substancji chemicznej, leku, czynnika fizycznego lub biologicznego) do wywoływania wad rozwojowych u płodu podczas ciąży. Substancje teratogenne mogą zakłócać prawidłowy rozwój embrionalny, prowadząc do anomalii strukturalnych, funkcjonalnych lub metabolicznych.
Wrażliwość płodu na działanie czynników teratogennych jest najwyższa w pierwszym trymestrze ciąży, szczególnie między 3. a 8. tygodniem, gdy zachodzą kluczowe procesy organogenezy. Efekt teratogenny zależy od dawki czynnika, czasu ekspozycji oraz indywidualnej podatności genetycznej.
Do znanych czynników teratogennych należą niektóre leki (np. talidomid, izotretynoina, warfaryna, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol etylowy, promieniowanie jonizujące oraz infekcje (np. różyczka, cytomegalia, toksoplazmoza). Ocena potencjału teratogennego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych nowych leków i podstawą klasyfikacji bezpieczeństwa farmakoterapii w ciąży.
W praktyce klinicznej znajomość potencjału teratogennego substancji ma fundamentalne znaczenie przy planowaniu farmakoterapii u kobiet w wieku rozrodczym oraz podczas ciąży. Wymaga to starannego wyważenia korzyści terapeutycznych dla matki względem potencjalnego ryzyka dla rozwijającego się płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu, substancji czynnej produktu Cefuroxim-MIP, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co potwierdza możliwość stosowania leku w terapii długoterminowej. Testy genotoksyczności nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, a brak danych o karcinogenności uzupełnia wieloletnie doświadczenie kliniczne bez dowodów na ryzyko nowotworowe. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały teratogenności ani innych zaburzeń rozwojowych, co wskazuje na względne bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomowa, aktywność genotoksyczna, antybiotyk cefalosporynowy II generacji, cefalosporyna, cefuroksym, Cefuroxim-MIP, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, GGTP, mutacja genowa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pricoron 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej peryndoprylu z argininą, substancji czynnej preparatu Pricoron, wykazały, że głównym narządem docelowym działania leku są nerki, u szczurów i małp. Zmiany morfologiczne i czynnościowe w nerkach miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania, co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitorów ACE wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności bezpośrednio związanej z peryndoprylem, choć jako inhibitor ACE może on potencjalnie powodować opóźnienie rozwoju płodu, śmierć płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, karcynogenność, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, peryndopryl z argininą, potencjał mutagenny, śmiertelność okołoporodowa, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Acytretyna – Właściwości farmakodynamiczne
Acytretyna, będąca syntetycznym analogiem kwasu retynowego i oznaczona kodem ATC D05BB02, jest stosowana ogólnie w leczeniu łuszczycy oraz zaburzeń rogowacenia skóry. Preparaty Acitren i Neotigason dostępne są w kapsułkach twardych o dawkach 10 mg i 25 mg. Mechanizm działania acytretyny nie jest w pełni poznany, jednak klinicznie wykazuje ona działanie objawowe poprzez normalizację proliferacji oraz różnicowania komórek nabłonkowych, co prowadzi do poprawy stanu skóry. Terapia acytretyną jest zazwyczaj dobrze tolerowana, a dawki terapeutyczne umożliwiają kontrolę działań niepożądanych.
acytretyna, badanie tolerancji, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt terapeutyczny, hepatotoksyczność, kapsułka twarda, keratynizacja, komórka nabłonkowa, kwas retynowy, lek przeciwłuszczycowy, łuszczyca, Neotigason, potencjał karcynogenny, rogowacenie skóry, teratogenność, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyrdanax 20 mg/ml
Badania toksykologiczne przedkliniczne deksrazoksanu, substancji czynnej Cyrdanax, wykazały toksyczność głównie w tkankach o szybkim podziale komórkowym, takich jak szpik kostny, tkanka limfatyczna, jądra oraz błona śluzowa przewodu pokarmowego. Atrofia jąder obserwowana była u szczurów przy dawce dożylnej 25 mg/kg oraz u psów przy dawce 20 mg/kg podawanej raz w tygodniu. Stopień toksyczności zależy od schematu dawkowania – pojedyncza duża dawka jest lepiej tolerowana niż ta sama dawka rozłożona na kilka infuzji w ciągu doby. Deksrazoksan wykazuje właściwości mutagenne i genotoksyczne potwierdzone zarówno in vitro, jak i in vivo, jednak brak jest bezpośrednich danych dotyczących jego rakotwórczości. Dane dotyczące mieszaniny racemicznej razoksanu wskazują na rozwój nowotworów krwiotwórczych i limfocytarnych u myszy oraz gruczolakoraków macicy u szczurów po długotrwałym podawaniu dużych dawek.
aktywność genotoksyczna, atrofia jąder, błona śluzowa przewodu pokarmowego, deksrazoksan, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, enancjomer, gruczolakorak macicy, mieszanina racemiczna, oddziaływanie toksyczne, pojedyncza dawka, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, teratogenność, tkanka limfatyczna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simorion 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny (Simorion) obejmowały analizę farmakodynamiki, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości na modelach zwierzęcych. Wyniki wykazały brak istotnych efektów toksycznych, genotoksycznych oraz onkogennych, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój noworodków. Farmakodynamika potwierdziła mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, co skutkuje obniżeniem poziomu cholesterolu zgodnie z oczekiwaniami terapeutycznymi.
badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor syntezy cholesterolu, mechanizm działania leku, miopatia, obniżanie poziomu cholesterolu, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, rakotwórczość, reduktaza HMG-CoA, symwastatyna, synteza cholesterolu, teratogenność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aricept 10 mg
Produkt leczniczy Aricept (chlorowodorek donepezylu) nie posiada wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka dla płodu. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały brak działania teratogennego, jednak zaobserwowano toksyczność okołoporodową oraz we wczesnym okresie po narodzinach u potomstwa, co rodzi niepewność co do potencjalnego zagrożenia u ludzi. W związku z tym stosowanie donepezylu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że istnieją bezwzględne wskazania medyczne, a decyzja o terapii powinna być poprzedzona szczegółową analizą bilansu korzyści i ryzyka oraz omówieniem z pacjentką potencjalnych zagrożeń dla płodu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Diovan 160 mg + 25 mg
Badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania skojarzenia walsartanu z hydrochlorotiazydem (produkt Co-Diovan) wykazały, że nerki są głównym narządem docelowym toksyczności, z nefropatią i naciekami z bazofilów w kanalikach nerkowych, a także wzrostem stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zwiększoną diurezą i stężeniem elektrolitów w moczu. Efekty te obserwowano przy dawkach odpowiadających u szczurów 0,9-krotności maksymalnej dawki walsartanu (30 mg/kg mc./dobę) i 3,5-krotności dawki hydrochlorotiazydu (9 mg/kg mc./dobę), a u marmozet 0,3-krotności i 1,2-krotności odpowiednio. Wysokie dawki (np. 100 + 31 mg/kg/dobę u szczurów) powodowały obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych, a u marmozet dawki 30 + 9 mg/kg mc./dobę wywoływały uszkodzenia błony śluzowej żołądka oraz przerost tętniczek doprowadzających w nerkach. Mechanizm toksyczności wiąże się z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna, co nie powinno mieć znaczenia klinicznego przy stosowaniu terapeutycznych dawek u ludzi.
badanie przedkliniczne, błona śluzowa żołądka, działanie rakotwórcze, elektrolity w moczu, hematokryt, inhibitor ACE, klastogenność, mutagenność, nacieki z bazofilów, nefropatia, nerka, parametry czerwonokrwinkowe, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika i kreatyniny, teratogenność, tętniczki doprowadzające, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walsartan z hydrochlorotiazydem, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fingolimod Fresenius Kabi 0,5 mg
Fingolimod, substancja czynna leku Fingolimod Fresenius Kabi 0,5 mg, jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji, u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie testu ciążowego oraz poinformowanie pacjentki o ryzyku teratogenności, w tym dwukrotnie zwiększonym ryzyku poważnych wad wrodzonych (wrodzone choroby serca, anomalie nerek i układu mięśniowo-szkieletowego). Antykoncepcja powinna być stosowana przez cały okres leczenia oraz przez 2 miesiące po jego zakończeniu, co wynika z czasu eliminacji leku i utrzymującego się ryzyka dla płodu. W przypadku planowania ciąży zaleca się przerwanie terapii co najmniej 2 miesiące przed poczęciem, z uwagi na możliwość nawrotu aktywności stwardnienia rozsianego i konieczność wdrożenia alternatywnego leczenia.
anomalia rozwojowa nerek, anomalia układu mięśniowo-szkieletowego, antykoncepcja, działanie niepożądane, embriogeneza, fingolimod, perinatologia, przetrwały pień tętniczy, receptor fosforanu sfingozyny, ryzyko dla płodu, stwardnienie rozsiane, teratogenność, test ciążowy, tetralogia Fallota, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wady wrodzone, wiek rozrodczy, wrodzona choroba serca - Leksykon substancji czynnych
Lanreotyd – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lanreotyd, będący analogiem somatostatyny i składnikiem preparatów Myrelez, Somatuline Autogel oraz Somatuline PR, wykazuje wpływ na funkcje rozrodcze, co jest istotne w kontekście terapii u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania na modelach zwierzęcych wskazały na obniżoną płodność u samic szczurów przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wiąże się z hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu (GH) i dysfunkcją osi hormonalnych. Dane kliniczne dotyczące stosowania lanreotydu w ciąży są ograniczone i oparte na mniej niż 300 przypadkach, a badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, choć preparat Somatuline Autogel wykazał szkodliwy wpływ na reprodukcję u zwierząt. W praktyce klinicznej zaleca się unikanie stosowania Somatuline Autogel w ciąży, natomiast Myrelez i Somatuline PR można stosować jedynie przy wyraźnych wskazaniach medycznych, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, z koniecznością ścisłego monitorowania przebiegu ciąży.
analog somatostatyny, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hamowanie wydzielania hormonu wzrostu, hormon wzrostu, karmienie piersią, lanreotyd, Myrelez, obniżona płodność, organogeneza, oś hormonalna, przenikanie leku do mleka, Somatuline Autogel, Somatuline PR, teratogenność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 25 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu wykazały istotne działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę, manifestujące się licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn oraz nieprawidłowości narządów wewnętrznych. Podobne efekty teratogenne zaobserwowano u królików przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. Lenalidomid charakteryzuje się niską toksycznością ostrą (LD50 > 2000 mg/kg/dobę u gryzoni). W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie AUC. U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały poważne skutki toksyczne, w tym śmiertelność, utratę masy ciała, cytopenie i atrofie układu chłonnego, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, erytrocyty, genotoksyczność, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek mieloidalno-erytroidalny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania, trombocyty, wada przepony, wady kończyn, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GlimeHexal 2 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu, substancji czynnej produktu GlimeHEXAL, obejmowały szeroki zakres analiz toksykologicznych, farmakologicznych oraz genotoksycznych. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych przy dawkach terapeutycznych, a działania niepożądane obserwowane przy dawkach przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi były głównie związane z farmakodynamicznym efektem hipoglikemii. Kompleksowa ocena toksyczności po podaniu wielokrotnej dawki, badania genotoksyczności oraz rakotwórczości nie wskazały na potencjał mutagenny ani kancerogenny glimepirydu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w terapii długoterminowej.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania rakotwórczości, działanie farmakodynamiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, GlimeHEXAL, glimepiryd, hipoglikemia, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, teratogenność, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnej dawki, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latanoprost Timolol Genoptim (50 mcg + 5 mg) /ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Latanoprost + Timolol Genoptim (50 μg/ml + 5 mg/ml) potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Badania na królikach wykazały brak niepożądanych objawów ocznych i ogólnoustrojowych po podaniu preparatu złożonego oraz po jednoczesnym stosowaniu latanoprostu i tymololu w oddzielnych kroplach. Latanoprost nie wpływa negatywnie na gojenie się ran rogówki, natomiast tymolol wykazuje działanie hamujące ten proces przy podawaniu częściej niż raz na dobę. Analizy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnych zagrożeń związanych z preparatem.
- Leksykon substancji czynnych
Nicergolina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nicergolina, pochodna ergoliny, wykazuje zróżnicowany profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 dla szczurów po podaniu doustnym wynoszą od 197,6 mg/kg mc. (metoda Millera i Taintera) do 2872 mg/kg mc., co wskazuje na dobrą tolerancję substancji. Badania toksyczności wielokrotnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego. Formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone, jednak dostępne dane nie sugerują istotnego ryzyka w tym zakresie. W badaniach płodności u samców nie stwierdzono negatywnego wpływu przy dawkach do 50 mg/kg mc./dobę, natomiast u samic zaobserwowano spadek liczby ciąż oraz zmniejszenie liczby ciałek żółtych i zagnieżdżonych zarodków przy tej samej dawce.
badanie farmakologiczne, badanie płodności, ciałko żółte, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kostnienie płodu, LD50, nicergolina, pochodna ergoliny, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozwój zarodka, układ krążenia, wzrost płodu, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Topiramate Neuraxpharm 50 mg
Topiramat, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg (Topiramate Neuraxpharm), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na topiramat lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych o różnym nasileniu, włącznie z zagrożeniem życia. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości 12 mg (tabletka 50 mg), 24 mg (100 mg) oraz 48 mg (200 mg), co stanowi względne przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy, galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym stosujących topiramat w profilaktyce migreny, ze względu na udokumentowane ryzyko teratogenności i potencjalne wady rozwojowe płodu.
laktoza jednowodna, leczenie padaczki, lek przeciwpadaczkowy, metody antykoncepcyjne, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja cukru mlecznego, nietolerancja laktozy, profilaktyka migreny, reakcja alergiczna, substancja czynna, teratogenność, topiramat, Topiramate Neuraxpharm, wady rozwojowe płodu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pyrosal
Pyrosal to syrop zawierający wyciągi z liścia podbiału (25%), kwiatu bzu czarnego (30%), kwiatu lipy (30%) oraz kory wierzby (15%). Ze względu na obecność alkaloidów pirolizydynowych w liściu podbiału, które wykazują potencjalne działanie hepatotoksyczne i teratogenne, oraz salicylanów z kory wierzby mogących wpływać na układ krążenia i krzepnięcie krwi płodu, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży. Brak jest odpowiednich badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania Pyrosalu u kobiet ciężarnych, co wymaga od lekarza szczegółowego wywiadu i poinformowania pacjentki o ryzyku oraz konieczności unikania preparatu w całym okresie ciąży.
alkaloid pirolizydynowy, dokumentacja produktu leczniczego, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, funkcje rozrodcze, hepatotoksyczność, kora wierzby, krzepnięcie krwi, kwiat bzu czarnego, kwiat lipy, laktacja, liść podbiału, okres okołokoncepcyjny, przenikanie składników aktywnych, salicylany, teratogenność, trzeci trymestr ciąży, układ krążenia, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulxetenon 60 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne duloksetyny wykazały brak działania genotoksycznego oraz brak jednoznacznych dowodów na rakotwórczość u szczurów, choć obserwowano obecność wielojądrzastych komórek w wątrobie o nieznanym znaczeniu klinicznym. U myszy samic poddanych długotrwałej ekspozycji na wysoką dawkę 144 mg/kg/dobę stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby, co przypisano indukcji enzymów mikrosomalnych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 45 mg/kg/dobę (odpowiadająca maksymalnej ekspozycji klinicznej AUC) powodowała zaburzenia płodności, zmniejszenie masy ciała, obniżenie wskaźnika żywych urodzeń oraz opóźnienie wzrostu potomstwa. Embriotoksyczność u królików objawiła się wadami układu sercowo-naczyniowego i kostnego przy ekspozycji mniejszej niż kliniczna AUC, co wskazuje na potencjalne ryzyko teratogenne.
badanie toksykologiczne, cykl rujowy, duloksetyna, ekspozycja kliniczna, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątrobowe, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, NOAEL, rak wątroby, rakotwórczość, teratogenność, toksyczność poporodowa, wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wielojądrzaste komórki, zaburzenia neurobehawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRami 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału teratogennego oraz właściwości mutagennych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności ostrej nie zaobserwowano objawów zatrucia po doustnym podaniu dużych dawek. W toksyczności przewlekłej, przy dawkach dobrze tolerowanych wynoszących 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp, odnotowano zmiany fizjologiczne typowe dla inhibitorów ACE, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany w morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego, szczególnie przy wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę). Badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, królików i małp.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dololibre 50 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naproksenu, substancji czynnej produktu Dololibre (50 mg/ml, zawiesina doustna), potwierdzają typowy dla NLPZ profil toksykologiczny. Główne działania niepożądane obejmują uszkodzenia przewodu pokarmowego oraz nerek przy wysokich dawkach. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej wykazano embriotoksyczność u szczurów i królików, jednak bez dowodów na teratogenność. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 30 mg/kg, choć wyższe dawki zahamowały owulację u królików. Ze względu na mechanizm hamowania syntezy prostaglandyn, stosowanie naproksenu w trzecim trymestrze ciąży może opóźniać poród i wywoływać toksyczne efekty u płodu.
działanie karcinogenne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, mutagenność, naproksen, nerka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opóźnienie porodu, owulacja, płodność, potencjał karcinogenny, profil toksykologiczny, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowo-płodowy, synteza prostaglandyn, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, układ rozrodczy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Profitadal 20 mg
Profil bezpieczeństwa tadalafilu został gruntownie oceniony w badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) stosowanie tadalafilu w dawkach do 1000 mg/kg/dobę nie wykazało działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała istotnych efektów niepożądanych, przy ekspozycji (AUC) u ciężarnych samic około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście reprodukcyjnym.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, embriotoksyczność, fetotoksyczność, genotoksyczność, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą stężenia, rozwój płodu, spermatogeneza, tadalafil, teratogenność, układ rozrodczy, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloreum 25 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, składnika aktywnego preparatu Dicloreum (25 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych. W badaniach toksyczności ostrej podanie domięśniowe diklofenaku wykazało LD50 powyżej 225 mg/kg u szczurów oraz powyżej 250 mg/kg u myszy, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność. U królików nie zaobserwowano zaburzeń hemodynamicznych po podaniu leku. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej, bez istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ponadto, badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego, co eliminuje ryzyko wad rozwojowych u płodów w modelach zwierzęcych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Dali Pharma 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefazoliny, antybiotyku cefalosporynowego pierwszej generacji, wykazały niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Wielokrotne podawanie leku psom i szczurom przez okres od 1 do 6 miesięcy nie powodowało istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych, co świadczy o braku negatywnego wpływu na funkcjonowanie wątroby, nerek oraz układu krwiotwórczego. Zauważono jednak różnice międzygatunkowe w zakresie nefrotoksyczności – toksyczność nerek wystąpiła u królików, ale nie u psów i szczurów, co sugeruje zróżnicowaną wrażliwość na działanie nefrotoksyczne cefazoliny.
cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolina, funkcjonowanie nerek, funkcjonowanie wątroby, mutagenność i rakotwórczość, nefrotoksyczność, parametry biochemiczne, płodność, profil bezpieczeństwa leku, różnice międzygatunkowe, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, układ krwiotwórczy, wady rozwojowe płodu, wielokrotne podawanie leku, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simratio 40 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, substancji czynnej Simratio 40, potwierdziły, że potencjalne ryzyko stosowania leku u ludzi wynika głównie z jego mechanizmu farmakologicznego jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, co skutkuje obniżeniem poziomu cholesterolu. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń poza przewidywanymi efektami farmakologicznymi. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności, a długoterminowe badania karcinogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego związanego z symwastatyną.
badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor syntezy cholesterolu, klastogenność, mutagenność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko genotoksyczne, symwastatyna, teratogenność, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Endoxan 200 mg
Cyklofosfamid, składnik leku Endoxan, wykazuje istotny wpływ na płodność, ciążę oraz laktację, co wymaga szczególnej uwagi lekarzy. Dane kliniczne wskazują na ryzyko wystąpienia licznych wad wrodzonych przy ekspozycji na cyklofosfamid w pierwszym trymestrze ciąży, potwierdzone również badaniami na zwierzętach wykazującymi działanie teratogenne. Stosowanie leku w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, jest przeciwwskazane, a decyzja o terapii powinna być podejmowana indywidualnie, uwzględniając stosunek korzyści do ryzyka. Cyklofosfamid przenika do mleka matki, co może powodować u niemowląt poważne działania niepożądane, takie jak neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość oraz biegunka, dlatego karmienie piersią podczas leczenia jest przeciwwskazane.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliclazide Medreg 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne gliklazydu, stosowanego w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Gliclazide Medreg), wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani morfologii narządów u zwierząt doświadczalnych. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani zdolności do indukowania aberracji chromosomowych, co potwierdza brak potencjału uszkodzeń DNA. Wpływ na rozwój płodów był nieistotny pod względem teratogenności, choć zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 25-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na ryzyko zahamowania wzrostu wewnątrzmacicznego przy bardzo wysokiej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, działanie teratogenne, genotoksyczność, Gliclazide Medreg, gliklazyd, indukowanie nowotworów, mutacja genowa, parametry biochemiczne, potencjał rakotwórczy, produkcja gamet, rakotwórczość, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, teratogenność, toksyczność, toksyczność ogólnoustrojowa, układ rozrodczy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon substancji czynnych
Suksametonium – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie chlorku suksametoniowego (Chlorsuccillin) u kobiet ciężarnych wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka, ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i brak badań teratogenności. Lek powinien być stosowany wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość transplacentarnego przenikania suksametonium, co może prowadzić do wystąpienia u noworodka objawów niepożądanych, zwłaszcza bezdechu, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 1 mg/kg masy ciała podawanych podczas porodu. W takich przypadkach konieczne jest zapewnienie nadzoru neonatologicznego i monitorowania funkcji oddechowych noworodka w okresie poporodowym.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fervex ból i gorączka Forte 1 g
Aktualne dane kliniczne wskazują, że paracetamol (Efferalgan Forte 1 g) stosowany w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego na płód czy noworodka. Brak jest jednoznacznych dowodów na wpływ paracetamolu na płodność u kobiet i mężczyzn. W ciąży zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, z uwzględnieniem oceny korzyści i ryzyka. Wyniki badań epidemiologicznych dotyczących wpływu ekspozycji in utero na rozwój układu nerwowego dzieci pozostają niejednoznaczne. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności monitorowania objawów niepożądanych i konsultacji w przypadku utrzymujących się dolegliwości bólowych.
benzoesan sodu, ciąża, dawka skuteczna, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działania niepożądane, laktacja, mleko kobiece, nadciśnienie tętnicze, objawy gastryczne, paracetamol, płodność, preeklampsja, sorbitol, teratogenność, toksyczność płodowa, układ nerwowy, wysypka noworodkowa, zmiany skórne, żółtaczka noworodkowa - Leksykon substancji czynnych
Pirenoksyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne pirenoksyny, substancji czynnej produktu leczniczego Catalin (0,75 mg pirenoksyny sodowej 0,85 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych ani toksycznych przy wielokrotnym podawaniu, co potwierdza dobrą tolerancję substancji. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały zdolności pirenoksyny do uszkadzania materiału genetycznego, a testy embriotoksyczności i teratogenności nie wskazały na ryzyko dla płodu, co jest istotne przy rozważaniu stosowania u kobiet w ciąży.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo farmakologiczne, Catalin, embriotoksyczność, genotoksyczność, pirenoksyna sodowa, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko embriotoksyczne, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości genotoksyczne, właściwości kancerogenne, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ACC mini 100 mg/sasz.
Acetylocysteina (ACC mini, 100 mg) stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa terapii w tych grupach. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa. Mimo to, brak jest jednoznacznych dowodów klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży, co nakłada na lekarza obowiązek indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz konieczność informowania pacjentek o ograniczeniach danych, potrzebie regularnych kontroli oraz zgłaszaniu niepokojących objawów podczas terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eupirin 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego (ASA) nie wykazały działania kancerogennego, co potwierdzono m.in. długoterminowym podawaniem 0,5% ASA w karmie szczurom przez 68 tygodni oraz negatywnym wynikiem testu Amesa. Niemniej jednak, ASA wykazuje potencjał genotoksyczny in vitro, powodując aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach. W zakresie wpływu na reprodukcję, ASA wykazuje działanie teratogenne, embriotoksyczne oraz fetotoksyczne, a także zaburza implantację i może prowadzić do defektów neurobehawioralnych u potomstwa. U szczurów zaobserwowano hamowanie owulacji, co wskazuje na ryzyko zaburzeń płodności.
aberracja chromosomalna, działanie kancerogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, kanaliki nerkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, nefropatia analgetyczna, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie, śpiączka, teratogenność, test Amesa, toksyczność embrionalna, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie implantacji, zaburzenie neurobehawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabinum Glenmark 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kapecytabiny wykazały, że doustne podawanie leku u małp Cynomolgus i myszy powoduje odwracalne objawy toksyczności charakterystyczne dla fluoropirymidyn, obejmujące układ pokarmowy, limfatyczny oraz krwiotwórczy. Zaobserwowano również odwracalne zmiany zwyrodnieniowe i zanikowe skóry, bez toksyczności wątroby i ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach kardiotoksyczności u małp, dożylne podanie dawki 100 mg/kg skutkowało wydłużeniem odstępów PR i QT w EKG, natomiast doustne podawanie w dawce 1379 mg/m²/dobę nie wywołało takich efektów, co ma istotne znaczenie kliniczne. Dwuletnie badania na myszach nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, a wpływ na płodność u myszy był odwracalny – samice wykazywały zaburzenia płodności, a samce atrofie narządów płciowych, które ustępowały po przerwaniu terapii.
analog nukleozydowy, atrofia narządów, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, genotoksyczność, hematopoeza, hepatotoksyczność, kapecytabina, kardiotoksyczność, mutagenność, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka limfoidalna, toksyczność leku, toksyczność skórna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, zapis EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medithyrox 100 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Medithyrox, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na minimalne ryzyko poważnych działań niepożądanych po jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano różnice gatunkowe: u szczurów wysokie dawki powodowały objawy hepatopatii, zwiększoną częstość zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, co sugeruje lepszą tolerancję leku u tego gatunku.
badanie przedkliniczne, dysfagia, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, Medithyrox, narządy wewnętrzne, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivohart 7,5 mg
Iwabradyna, poddana szerokim badaniom przedklinicznym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, szczególnie w kontekście działania na układ sercowo-naczyniowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach nie ujawniły istotnych działań toksycznych, a testy genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały mutagenności ani potencjału rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u szczurów, jednak zaobserwowano teratogenne efekty, takie jak zwiększona częstość wad serca u płodów szczurów oraz wrodzony brak palców u królików, co wskazuje na ryzyko stosowania iwabradyny w ciąży.
badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, ciąża, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, iwabradyna, model zwierzęcy, mutacja genowa i chromosomowa, mutagenność, ocena ryzyka środowiskowego, organogeneza, prąd If, prąd Ih, profil bezpieczeństwa, siatkówka, teratogenność, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie struktury oka, wada serca płodu, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wpływ na rozrodczość, wrodzony brak palców - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Aramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zmniejszoną czynność nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie w pełni potwierdzonego, ryzyka teratogenności. Po potwierdzeniu ciąży leczenie inhibitorami ACE należy niezwłocznie przerwać i rozważyć alternatywne metody terapii. Amlodypina może być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy brak jest bezpieczniejszych opcji, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Zaleca się monitorowanie płodu ultrasonograficzne w przypadku ekspozycji na peryndopryl w II i III trymestrze oraz obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek.
amlodypina w mleku, antagonista wapnia, ekspozycja na inhibitory ACE, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, peryndopryl arginina, profil bezpieczeństwa, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, ultrasonografia nerek, zaburzenie czynności nerek, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun Neoral 50 mg
Badania przedkliniczne leku Sandimmun Neoral (cyklosporyna) wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, jednak zaobserwowano toksyczność rozwojową objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnionym rozwojem kośćca. W badaniach dożylnych u ciężarnych szczurów dawki 6 i 12 mg/kg mc./dobę (poniżej MRHD przeliczonej na BSA) powodowały zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej. U królików poddanych ekspozycji in utero (10 mg/kg mc./dobę podskórnie) stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, układowe nadciśnienie oraz postępującą niewydolność nerek do 35 tygodnia życia, choć wyniki te nie zostały potwierdzone u innych gatunków, a ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieustalone. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością przed- i poimplantacyjną oraz zmniejszonym przyrostem masy ciała potomstwa, przy czym NOEL był niższy niż MRHD w przeliczeniu na BSA. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu cyklosporyny do 15 mg/kg mc./dobę.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie teratogenne, gruczolak z komórek wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, MRHD, nadciśnienie, nefron, niewydolność nerek, NOEL, nowotwór z komórek wątrobowych, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Sandimmun Neoral, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność przedimplantacyjna, teratogenność, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wysepki Langerhansa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mycofit 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mykofenolanu mofetylu (MMF) wykazały brak działania rakotwórczego przy ekspozycji 1,3-3-krotnie wyższej niż kliniczna (AUC, Cmax) u pacjentów po przeszczepie nerki (2 g/dobę) i serca (3 g/dobę). Potencjał genotoksyczny był zróżnicowany: testy wykazały aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, co może wynikać z mechanizmu hamowania syntezy nukleotydów, jednak testy mutagenności genowej były negatywne. Teratogenność stwierdzono u szczurów (6 mg/kg/dobę) i królików (90 mg/kg/dobę), gdzie obserwowano resorpcję płodów oraz wady wrodzone (m.in. brak oczu, wodogłowie, wady serca i nerek), przy ekspozycji równej lub niższej niż połowa ekspozycji klinicznej u pacjentów po przeszczepie nerki i serca.
aberracja chromosomowa, działanie niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, hamowanie syntezy nukleotydów, in vitro, in vivo, mykofenolan mofetylu, przepuklina pępkowa, przepuklina przeponowa, resorpcja płodu, teratogenność, test mikrojąderkowy, układ krwiotwórczy i limfatyczny, wada wrodzona układu sercowo-naczyniowego, wodogłowie, wrodzony brak oczu, wrodzony brak żuchwy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virumed 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja aktywna produktu Virumed, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Badania obejmowały toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro (w tym na ludzkich limfocytach) potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna 50, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, indukcja nowotworu, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, niska toksyczność, potencjał teratogenny, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, Virumed, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eloprine 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej syropu Eloprine (250 mg/5 ml), wykazały bardzo niski poziom toksyczności. Badania ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności przeprowadzono na myszach, szczurach, psach, kotach i małpach, podając dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była również 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a standardowe testy mutagenności in vivo i in vitro na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach potwierdziły brak właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, kancerogeneza, limfocyt krwi obwodowej, podanie parenteralne, podanie pozajelitowe, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tazocin 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy Tazocin, zawierający piperacylinę w połączeniu z tazobaktamem, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność po wielokrotnym podaniu oraz genotoksyczność, które nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu oraz opóźnione kostnienie i zmiany w strukturze żeber płodów, jednak efekty te korelowały z toksycznością u samic. Płodność pokolenia F1 oraz rozwój embrionalny pokolenia F2 nie były zaburzone, co wskazuje na brak długoterminowego wpływu na kolejne generacje. W badaniach teratogennych u myszy i szczurów nie stwierdzono działania teratogennego, mimo że przy toksycznych dawkach odnotowano zmniejszoną masę płodów szczurzych.
antybiotyk beta-laktamowy, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor beta-laktamaz, karcynogenność, opóźnione kostnienie, piperacylina, poronienie, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, śmiertelność młodych, tazobaktam, Tazocin, teratogenność, toksyczność u samic, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość