Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Medithyrox

W ramach badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu Medithyrox zawierającego jako substancję czynną lewotyroksynę sodową, przeprowadzono szereg analiz oceniających potencjalne działania toksyczne, wpływ na reprodukcję oraz możliwe działanie mutagenne i karcynogenne. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę wyników tych badań.¹

Toksyczność ostra

Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że lewotyroksyna sodowa charakteryzuje się bardzo niskim profilem toksyczności ostrej. Oznacza to, że ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych po jednorazowym podaniu leku, nawet w zwiększonej dawce, jest minimalne.²

Toksyczność przewlekła (po podaniu wielokrotnym)

Badania dotyczące toksyczności przewlekłej lewotyroksyny przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym przede wszystkim na szczurach i psach. Wyniki tych badań wykazały zróżnicowane efekty w zależności od gatunku:³

• Szczury – u tych zwierząt otrzymujących duże dawki lewotyroksyny zaobserwowano:
  • Objawy hepatopatii (uszkodzenia wątroby)
  • Zwiększoną częstość występowania zespołu nerczycowego
  • Istotne zmiany w masie narządów wewnętrznych
• Psy – w przeciwieństwie do szczurów, u psów nie zaobserwowano istotnych klinicznie działań niepożądanych podczas przewlekłego podawania lewotyroksyny.

Powyższe wyniki wskazują na zróżnicowaną wrażliwość gatunkową na przewlekłą ekspozycję na lewotyroksynę.⁴

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania nad wpływem lewotyroksyny na reprodukcję wykazały, że hormony tarczycy przenikają przez łożysko jedynie w bardzo niewielkich ilościach. Przeprowadzono szereg badań na różnych gatunkach zwierząt:⁵

• Szczury – podawanie lewotyroksyny we wczesnym okresie ciąży powodowało niekorzystne działania, w tym śmierć płodów lub noworodków, jednakże wyłącznie przy zastosowaniu bardzo dużych dawek, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.⁶
• Myszy – zaobserwowano pewien wpływ na rozwój kończyn.⁷
• Szynszyle – odnotowano wpływ na rozwój ośrodkowego układu nerwowego.⁸
• Świnki morskie i króliki – badania teratogenności nie wykazały zwiększonego występowania wad rozwojowych u tych gatunków.⁹

Należy zaznaczyć, że nie są znane badania na zwierzętach dotyczące bezpośredniego wpływu lewotyroksyny na płodność.¹⁰

Mutagenność

W dostępnej dokumentacji brakuje szczegółowych informacji dotyczących potencjalnego działania mutagennego lewotyroksyny. Istotne jest jednak podkreślenie, że dotychczas nie zidentyfikowano żadnych danych sugerujących możliwość uszkodzenia potomstwa w wyniku zmian w genomie spowodowanych przez hormony tarczycy.¹¹

Karcynogenność

W odniesieniu do potencjalnego działania karcynogennego lewotyroksyny, należy podkreślić, że nie przeprowadzono długoterminowych badań na modelach zwierzęcych, które mogłyby dostarczyć wiarygodnych danych w tym zakresie. Brak jest zatem kompleksowych informacji dotyczących możliwego wpływu przewlekłego stosowania lewotyroksyny na rozwój procesów nowotworowych.¹²