Wskazania do stosowania
Lenalidomide Eugia 25 mg

Lenalidomide Eugia jest lekiem immunomodulującym dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, stosowanym głównie w leczeniu hematologicznych nowotworów układu krwiotwórczego, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków. W terapii szpiczaka mnogiego lek może być stosowany jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych lub w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem, melfalanem i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu. W przypadku zespołów mielodysplastycznych lenalidomid jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń i izolowaną delecją 5q, przy niskim lub pośrednim-1 ryzyku, natomiast w chłoniakach z komórek płaszcza stosuje się go w monoterapii u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie. W chłoniaku grudkowym lek jest stosowany w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów uprzednio leczonych (stopień 1-3a).

Wskazania do stosowania leku Lenalidomide Eugia – informacje ogólne

Lenalidomide Eugia jest lekiem dostępnym w postaci kapsułek twardych w czterech dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg. Lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu kilku chorób hematologicznych, przede wszystkim nowotworów układu krwiotwórczego. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do jego stosowania w zależności od jednostki chorobowej.1

Szpiczak mnogi – wskazania do stosowania leku Lenalidomide Eugia

Lenalidomide Eugia ma szerokie zastosowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego na różnych etapach choroby i w różnych schematach terapeutycznych. W tym wskazaniu lek może być stosowany w następujących sytuacjach klinicznych:2

Leczenie podtrzymujące po przeszczepie

Lenalidomide Eugia w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu podtrzymującym dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych. W tym zastosowaniu lek stosowany jest jako monoterapia, czyli bez dodatkowych leków cytotoksycznych, w celu przedłużenia odpowiedzi na leczenie uzyskanej po przeszczepie komórek macierzystych.3

Pierwsza linia leczenia u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu

Lenalidomide Eugia może być stosowany w terapii skojarzonej u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do procedury przeszczepienia komórek macierzystych. W tym przypadku lek może być łączony z:4

  • Deksametazonem – schemat dwulekowy stosowany jako podstawowa opcja terapeutyczna
  • Bortezomibem i deksametazonem – schemat trójlekowy o zwiększonej skuteczności
  • Melfalanem i prednizonem – alternatywny schemat leczenia, szczególnie u starszych pacjentów

Leczenie nawrotów lub opornych postaci szpiczaka mnogiego

Lenalidomide Eugia w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia. W tej sytuacji klinicznej lek stosuje się u pacjentów z nawrotem choroby lub opornych na wcześniejsze linie leczenia.5

Zastosowanie leku w zespołach mielodysplastycznych

Lenalidomide Eugia w monoterapii jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń w przebiegu zespołów mielodysplastycznych o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, związanych z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q. Lek należy rozważyć, gdy inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.6

Jest to bardzo specyficzne wskazanie, ograniczone do podgrupy pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, u których stwierdza się charakterystyczną zmianę cytogenetyczną – izolowaną delecję 5q, przy jednoczesnej zależności od przetoczeń krwi z powodu anemii. Lek stosuje się u pacjentów z niskim lub pośrednim-1 ryzykiem wg uznanych klasyfikacji rokowniczych dla zespołów mielodysplastycznych.

Chłoniak z komórek płaszcza – wskazania do stosowania leku

Lenalidomide Eugia w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza. Lek jest stosowany w monoterapii w przypadku niepowodzenia wcześniejszych linii leczenia lub wystąpienia oporności na stosowane schematy terapeutyczne.7

Chłoniak grudkowy – wskazania terapeutyczne

Lenalidomide Eugia w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia 1-3a). W tym wskazaniu lek musi być stosowany w terapii skojarzonej z rytuksymabem, który jest przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciwko antygenowi CD20 znajdującemu się na powierzchni limfocytów B.8

Warunki stosowania leku Lenalidomide Eugia

Lenalidomide Eugia jest dostępny w postaci kapsułek twardych o różnej zawartości substancji czynnej (5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg). Każda z dawek ma charakterystyczny wygląd, co pomaga w identyfikacji leku:9

  • Kapsułki 5 mg – białe nieprzezroczyste z nadrukiem „L5″
  • Kapsułki 10 mg – korpus pomarańczowy nieprzezroczysty i wieczko oliwkowo-zielone nieprzezroczyste z nadrukiem „L10″
  • Kapsułki 15 mg – ciemnopomarańczowe nieprzezroczyste z nadrukiem „L15″
  • Kapsułki 25 mg – białe nieprzezroczyste z nadrukiem „L25″

Należy zwrócić uwagę, że lek zawiera laktozę w różnych ilościach zależnie od dawki (od 40 mg w kapsułce 5 mg do 200 mg w kapsułce 25 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.10

Dawka leku Wygląd kapsułki Zawartość laktozy Oznaczenie
5 mg Biała nieprzezroczysta 40 mg L5
10 mg Korpus pomarańczowy, wieczko oliwkowo-zielone 80 mg L10
15 mg Ciemnopomarańczowa 120 mg L15
25 mg Biała nieprzezroczysta 200 mg L25

Specjalne warunki stosowania

Ze względu na potencjalne działanie teratogenne lenalidomidu, lek podlega specjalnym warunkom przepisywania i stosowania. Leczenie powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarzy z doświadczeniem w stosowaniu leków immunomodulujących lub cytotoksycznych oraz posiadających pełną wiedzę o ryzykach terapii lenalidomidem i wymaganych procedurach monitorowania.11

Konieczne jest także uwzględnienie szczegółowych zaleceń dotyczących dawkowania, modyfikacji dawek w zależności od wyników badań laboratoryjnych oraz stosowanie odpowiedniego monitorowania pacjentów podczas terapii. Leczenie wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u pacjentek w wieku rozrodczym.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl