genotoksyczność
Genotoksyczność to zdolność substancji chemicznych, promieniowania lub czynników biologicznych do wywoływania uszkodzeń materiału genetycznego (DNA lub chromosomów) w komórkach. Te uszkodzenia mogą prowadzić do mutacji, które z kolei mogą inicjować proces kancerogenezy lub powodować wady wrodzone.
Mechanizmy genotoksyczności obejmują bezpośrednie uszkodzenie DNA poprzez tworzenie adduktów, pęknięcia nici DNA, modyfikacje zasad azotowych, a także pośrednie uszkodzenia wynikające z produkcji reaktywnych form tlenu lub zaburzenia procesów naprawy DNA. Substancje genotoksyczne mogą również wpływać na segregację chromosomów podczas podziału komórkowego, prowadząc do aneuploidii.
W praktyce medycznej i farmaceutycznej ocena genotoksyczności jest kluczowym elementem badań bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych i materiałów medycznych. Standardowe testy obejmują test Amesa (oceniający mutacje u bakterii), test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy oraz comet assay. Pozytywne wyniki tych testów mogą wskazywać na potencjalne ryzyko kancerogenne danej substancji.
Narażenie na czynniki genotoksyczne w środowisku pracy lub życia codziennego jest przedmiotem intensywnych badań epidemiologicznych, gdyż może przyczyniać się do zwiększenia ryzyka nowotworów, zaburzeń reprodukcyjnych i przyspieszonego starzenia komórkowego. W onkologii zrozumienie mechanizmów genotoksyczności pomaga w opracowywaniu nowych terapii przeciwnowotworowych oraz strategii chemoprewencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linezolid Polpharma 2 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności linezolidu wykazały istotny wpływ na płodność samców szczurów przy stężeniach w osoczu zbliżonych do ludzkich, obejmujący zmniejszenie płodności, nieprawidłowości spermy i jąder oraz przerost nabłonka najądrza. Efekty te były przemijające u dojrzałych zwierząt, natomiast u młodych szczurów utrzymywały się po długotrwałym podawaniu. U psów obserwowano zmiany masy gruczołu krokowego, jąder i najądrzy, bez przerostu nabłonka. Badania teratogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania teratogennego przy stężeniach do 4-krotności ludzkich, jednak odnotowano toksyczne efekty u ciężarnych samic, takie jak zwiększona śmiertelność zarodków, zmniejszenie masy ciała płodów oraz nasilenie genetycznych nieprawidłowości kostnych. U szczurów przy niższych stężeniach zaobserwowano lekkie toksyczne działania na matki i płody, w tym zmniejszenie przyrostu masy ciała i opóźnienie dojrzewania potomstwa.
działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, gruczoł krokowy, kostnienie mostka, linezolid, mielosupresja, nabłonek najądrzy, nerw wzrokowy, nieprawidłowości mostka, nieprawidłowości spermy, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka, przerost nabłonka, śmierć zarodka, spermatogeneza, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, utrata przedimplantacyjna zarodka, wpływ na płodność, zahamowanie szpiku kostnego, zmiany neurotoksyczne, zwyrodnienie aksonów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące propofolu potwierdzają jego akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w standardowych dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Nie stwierdzono toksyczności po podaniu wielokrotnym ani potencjału genotoksycznego, co eliminuje ryzyko mutagenności. Brak jest również dowodów na działanie teratogenne, a badania tolerancji miejscowej wskazują na konieczność podawania propofolu wyłącznie drogą dożylną ze względu na uszkodzenia tkanek po podaniu domięśniowym, podskórnym lub pozanaczyniowym. Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących potencjału rakotwórczego, jednak dostępne dane nie wskazują na kancerogenność leku.
bezpieczeństwo stosowania leku, dane przedkliniczne, deficyt poznawczy, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórka nerwowa, naciek zapalny, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, propofol, środek znieczulający, synaptogeneza, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, włóknienie, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne, znieczulenie lekkie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symkinet MR 40 mg
Przedkliniczne badania metylofenidatu, substancji czynnej leku Symkinet MR, wykazały potencjalne działanie teratogenne u królików przy dawkach 200 mg/kg mc./dobę, co stanowiło 116-krotność maksymalnej dawki zalecanej u dzieci i młodzieży (MRHD 60 mg). Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) przy tej dawce była 5,1-krotnie wyższa niż u ludzi. Niższa dawka, odpowiadająca 0,72-krotności MRHD, nie wywołała rozszczepu kręgosłupa. U szczurów nie stwierdzono teratogenności, jednak dawki 50 mg/kg mc./dobę (29× MRHD) i 100 mg/kg mc./dobę (58× MRHD) powodowały zmniejszenie aktywności lokomotorycznej oraz deficyty w uczeniu się, przy ekspozycjach odpowiednio 15,1× i 40,1× wyższych niż u ludzi. Badania genotoksyczności nie wykazały zagrożenia, a rakotwórczość u myszy (zwiększenie liczby złośliwych guzów wątroby) pozostaje klinicznie niejasna. Metylofenidat nie wpływał negatywnie na rozrodczość i płodność nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających kliniczne.
aktywność farmakologiczna, aktywność lokomotoryczna, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, deficyt przyswajania, działanie teratogenne, efekt neurobehawioralny, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, metylofenidat, MRHD, neurotoksyczność, płodność, potencjał rakotwórczy, różnica międzygatunkowa, rozrodczość, rozszczep kręgosłupa, teratogenność, toksyczność dla matki, toksyczność płodowa, utrata miotu, złośliwy guz wątroby, zniekształcenie kończyn - Leksykon substancji czynnych
Pokrzywa zwyczajna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkty lecznicze zawierające liść pokrzywy zwyczajnej (Urtica dioica L.), pokrzywy żegawki (Urtica urens L.) lub ich mieszaniny, dostępne m.in. w postaci ziół do zaparzania (2 g liścia pokrzywy w saszetce lub 1 g liścia na 1 g produktu), nie wymagają przeprowadzania kompleksowych badań przedklinicznych zgodnie z artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego tych preparatów, co wynika z uregulowań prawnych dotyczących tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych o udokumentowanym, długotrwałym stosowaniu i uznanym profilu bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dane przedkliniczne, genotoksyczność, liść pokrzywy, medycyna tradycyjna, pokrzywa żegawka, pokrzywa zwyczajna, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, Urtica dioica, Urtica urens, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuvit C 100 mg/ml
Ocena bezpieczeństwa kwasu askorbinowego (witamina C) w produkcie Ibuvit C (100 mg/ml, krople doustne) opiera się na szerokich badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w różnych dawkach nie spowodowało toksycznych efektów ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych czy parametrach biochemicznych, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności wykazały pozytywne wyniki jedynie in vitro, które nie zostały potwierdzone w modelach zwierzęcych ani w danych klinicznych, eliminując obawy o potencjalne działanie genotoksyczne u ludzi.
bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kwas askorbowy, model zwierzęcy, parametry biochemiczne, rozwój potomstwa, ryzyko nowotworowe, substancja czynna, teratogenność, testy in vitro, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rozwojowe, zmiany nowotworowe - Leksykon substancji czynnych
Szanta – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Szanta (Marrubium vulgare L. herba) jest jednym z głównych składników złożonego wyciągu płynnego (1:2) w produkcie leczniczym Apetiherb, który występuje w formie syropu. W preparacie, zawierającym 15 g wyciągu płynnego na 100 g syropu, szanta stanowi 2 części w proporcji 3/2/3/2 (ziele krwawnika, szanta, liść melisy, owoc kopru włoskiego). Pomimo istotnego udziału szanty w składzie, nie przeprowadzono badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości ani wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa dla tego składnika w kontekście Apetiherb, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie profilu bezpieczeństwa preparatu.
badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ekstrahent, genotoksyczność, koper włoski, krwawnik pospolity, liść melisy, melisa lekarska, owoc kopru włoskiego, potencjał rakotwórczy, surowiec zielarski, szanta zwyczajna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, wyciąg płynny, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliptivil Combo 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Gliptivil Combo, zawierający wildagliptynę i metforminę, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. W 13-tygodniowych badaniach na zwierzętach nie wykazano nowych działań toksycznych przy jednoczesnym podawaniu obu substancji. Wildagliptyna wykazała opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego u psów przy dawce NOAEL 15 mg/kg mc. (7-krotność Cmax u ludzi), gromadzenie piankowatych makrofagów w płucach u szczurów i myszy przy NOAEL odpowiednio 25 mg/kg mc. (5x AUC) i 750 mg/kg mc. (142x AUC). U psów obserwowano objawy ze strony przewodu pokarmowego, jednak nie ustalono dawki NOAEL. Badania genotoksyczności wildagliptyny nie wykazały działania mutagennego. W badaniach reprodukcyjnych i rozwojowych u szczurów i królików dawki NOAEL wynosiły 75 mg/kg mc. (10x AUC) i 50 mg/kg mc. (9x AUC), odpowiednio, przy czym zmiany rozwojowe były powiązane z toksycznością u matek. Dwuletnie badania karcynogenności wykazały brak zwiększonej częstości guzów u szczurów przy dawkach do 900 mg/kg mc. (200x AUC), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost gruczolakoraka sutka i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach do 1000 mg/kg mc., z NOAEL odpowiednio 500 mg/kg mc. (59x AUC) i 100 mg/kg mc. (16x AUC). Zmiany skórne u małp cynomolgus pojawiały się przy dawkach ≥ 5 mg/kg mc., z nasileniem i nieodwracalnością przy dawkach ≥ 80 mg/kg mc.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, faliste żebra, genotoksyczność, Gliptivil Combo, gruczolakorak sutka, karcynogenność, makrofag pęcherzykowy, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, pęcherzyk skórny, przewodzenie wewnątrzsercowe, rozwój zarodka, substancja czynna, toksyczność zarodkowa, układ sercowo-naczyniowy, wildagliptyna z metforminą - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ophtesic 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy chlorowodorku, substancji czynnej produktu Ophtesic w postaci żelu do oczu, wykazały, że toksyczność względem ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego pojawia się jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na procesy rozrodcze, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności lidokainy. Warto podkreślić, że nie przeprowadzono badań dotyczących potencjału rakotwórczego lidokainy ze względu na krótki czas stosowania terapeutycznego, co ogranicza ryzyko długotrwałej ekspozycji.
6-dimetyloanilina, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, lidokainy chlorowodorek, narażenie przewlekłe, ocena ryzyka, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, żel do oczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zinnat 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej leku Zinnat, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego. Wielokrotne podawanie w dawkach terapeutycznych nie powodowało toksyczności narządowej, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych. Badania reprodukcyjne i rozwojowe nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży i rozwój potomstwa zwierząt laboratoryjnych. Formalne badania karcinogenności nie zostały przeprowadzone, jednak dostępne dane nie wskazują na potencjał rakotwórczy cefuroksymu.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie farmakologiczne, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, karcinogenność, mutacja genowa, płodność, proces nowotworowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sental 3 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne melatoniny zawartej w produktach leczniczych Sental 3 mg i 5 mg nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego w standardowych parametrach bezpieczeństwa farmakologicznego. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły ryzyka przy dawkach terapeutycznych, a efekty niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału mutagennego i kancerogennego melatoniny w standardowych modelach badawczych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, efekt niepożądany, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, melatonina, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozród i rozwój, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Espumisan 100 mg/ml 100 mg/ml
Symetykon, substancja czynna produktu leczniczego Espumisan 100 mg/ml, charakteryzuje się obojętnością chemiczną oraz brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego do krwiobiegu, co eliminuje ryzyko układowych działań toksycznych. Przeprowadzone badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia. Warto podkreślić, że brak dodatkowych specyficznych danych nieklinicznych dla produktu Espumisan 100 mg/ml nie ogranicza oceny bezpieczeństwa, ze względu na właściwości farmakokinetyczne symetykonu.
badania toksykologiczne, dane niekliniczne, doświadczenie kliniczne, działania niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, funkcje życiowe, genotoksyczność, krwiobieg, obojętność chemiczna, procesy reprodukcyjne, światło jelita, symetykon, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wchłanianie z przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Revival Plus 20 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Revival Plus, zawierający olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, poddano szczegółowej ocenie toksyczności w badaniach przedklinicznych na szczurach i psach, trwających do 6 miesięcy. Głównym narządem docelowym toksyczności była nerka, gdzie zaobserwowano zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy oraz zmiany zwyrodnieniowe i regeneracyjne kanalików nerkowych przy wysokich dawkach. Mechanizm nefrotoksyczności wiąże się z niedociśnieniem i zmniejszoną perfuzją nerkową, prowadzącą do niedotlenienia i uszkodzenia kanalików. Dodatkowo odnotowano pogorszenie parametrów morfologii krwi (spadek liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu) oraz zmniejszenie masy serca u szczurów. Efekty te są zgodne z profilem toksyczności innych antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE i prawdopodobnie nie mają istotnego znaczenia klinicznego przy stosowaniu terapeutycznym.
antagonista receptora AT1, azot mocznikowy, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kanaliki nerkowe, kreatynina, morfologia krwi, narządy docelowe toksyczności, nefrotoksyczność, niedotlenienie kanalików nerkowych, ocena bezpieczeństwa leku, olmesartan medoksomil, perfuzja nerki, toksyczność płodowa, właściwości rakotwórcze, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alikval Duo 50 mg + 850 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Alikval Duo, zawierającego wildagliptynę i metforminę, nie wykazały nowych działań toksycznych przy stosowaniu preparatu złożonego. W 13-tygodniowych testach na zwierzętach nie zaobserwowano istotnych efektów niepożądanych przekraczających znane profile bezpieczeństwa poszczególnych substancji. Wildagliptyna wykazywała specyficzne działania, takie jak opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego u psów przy dawce NOAEL 15 mg/kg (7-krotna ekspozycja względem Cmax u ludzi) oraz gromadzenie piankowatych makrofagów w płucach szczurów i myszy przy NOAEL odpowiednio 25 mg/kg (5-krotna ekspozycja względem AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142-krotna ekspozycja). Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów, w tym biegunka i obecność krwi w kale, nie miały ustalonej dawki bez efektów niepożądanych. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności wildagliptyny, a badania reprodukcyjne i rozwojowe wskazały na brak istotnych zaburzeń przy dawkach NOAEL do 75 mg/kg u szczurów i 50 mg/kg u królików, co odpowiada ekspozycjom 9-10-krotnie wyższym niż u ludzi. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie potwierdziły istotnego ryzyka nowotworowego dla ludzi, mimo obserwacji zwiększonej częstości niektórych guzów u myszy przy bardzo wysokich dawkach (do 1000 mg/kg). W badaniach na małpach cynomolgus odnotowano zmiany skórne przy dawkach ≥5 mg/kg, które były odwracalne przy niższych dawkach i nie powodowały zmian histopatologicznych.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja na lek, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, martwica, metformina, naczyniakomięsak krwionośny, nieprawidłowość histopatologiczna, NOAEL, opóźnienie rozwoju, rakotwórczość, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neomycinum TZF 11,72 mg/g
Preparat Neomycinum TZF, aerozol na skórę o stężeniu 11,72 mg/g neomycyny (w postaci neomycyny siarczanu), charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa miejscowego stosowania. Brak jest pełnej dokumentacji obejmującej standardowe badania toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa dla tej formy podania. W związku z tym ocena profilu bezpieczeństwa preparatu opiera się głównie na danych klinicznych oraz doświadczeniu z zastosowaniem neomycyny jako antybiotyku aminoglikozydowego w praktyce medycznej.
aerozol na skórę, antybiotyk aminoglikozydowy, badanie niekliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dokumentacja przedkliniczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Neomycinum, podanie miejscowe, siarczan neomycyny, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Lawenda wąskolistna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Kwiat lawendy (Lavandula angustifolia Mill.) nie wymagał przeprowadzenia szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, zgodnie z artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC. W związku z ugruntowanym zastosowaniem medycznym lawendy wąskolistnej, nie wykonano standardowych badań toksykologicznych obejmujących toksyczność reprodukcyjną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Brak tych danych jest rekompensowany długotrwałym, bezpiecznym stosowaniem produktu w medycynie tradycyjnej, bez istotnych raportów działań niepożądanych, co stanowi podstawę oceny bezpieczeństwa preparatu w zalecanych dawkach terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alermed 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Alermed 10 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane, nie zaobserwowano efektów niepożądanych wskazujących na ryzyko dla pacjentów. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału cetyryzyny, co potwierdzono brakiem indukcji mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zdolność rozrodcza, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed 500 mg
Dane przedkliniczne azytromycyny zawartej w preparacie Sumamed wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ogólnej na zwierzętach wykazały przemijającą fosfolipidozę przy dawkach 40-krotnie wyższych niż kliniczne, bez objawów toksyczności. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały efektów teratogennych. Brak długoterminowych badań rakotwórczości jest uzasadniony krótkotrwałym zastosowaniem leku, co minimalizuje ryzyko potencjalnych efektów nowotworowych.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, krótkotrwała terapia, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres okołoporodowy, opóźnienie kostnienia, profil bezpieczeństwa leku, trymestr ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermovate 0,5 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klobetazolu propionianu, substancji czynnej Dermovate, nie wykazały potencjału genotoksycznego w testach in vitro na komórkach bakteryjnych. Brak jest jednak długoterminowych badań na zwierzętach oceniających rakotwórczość tej substancji. W badaniach na szczurach, przy dawkach od 6,25 do 50 mcg/kg mc./dobę podawanych podskórnie, nie zaobserwowano wpływu na proces krycia, natomiast zmniejszenie płodności wystąpiło jedynie przy najwyższej dawce 50 mcg/kg mc./dobę. Wyniki te sugerują, że wysokie dawki klobetazolu mogą negatywnie wpływać na parametry płodności u gryzoni.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, klobetazol propionian, potencjał onkogenny, rakotwórczość, rozszczep wargi i podniebienia, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na płodność, wada rozwojowa, wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu, wpływ na rozrodczość, wpływ transgeneracyjny, zaburzenie wzrostu płodu - Leksykon substancji czynnych
Owoc kopru włoskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa owocu kopru włoskiego (Foeniculum vulgare Miller sp. vulgare var. vulgare, fructus) wskazują na brak mutagenności wodnego wyciągu w teście Ames’a przeprowadzonym na szczepach Salmonella typhimurium TA98 i TA100. Składniki takie jak anetol wykazują słabe działanie mutagenne, natomiast estragol, mimo potencjalnego działania genotoksycznego, występuje w naparach w niskich, klinicznie nieistotnych stężeniach, co minimalizuje ryzyko dla pacjentów. Nie przeprowadzono specyficznych badań bezpieczeństwa na zwierzętach dla preparatu Digestonic zawierającego owoc kopru włoskiego, jednak długotrwałe stosowanie i empiryczne dane potwierdzają względne bezpieczeństwo tej substancji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nikozipix 1,5 mg
Preparat Nikozipix zawierający 1,5 mg cytyzyny wykazuje szeroki indeks terapeutyczny potwierdzony badaniami przedklinicznymi na myszy, szczurach i psach. Badania toksykologiczne po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnej toksyczności wobec kluczowych układów i narządów, takich jak hemopoeza, błona śluzowa żołądka, nerki, wątroba oraz inne narządy wewnętrzne. Ocena bezpieczeństwa układu sercowo-naczyniowego na świnkach morskich potwierdziła brak zaburzeń rytmu serca po jednokrotnym podaniu cytyzyny, co jest istotne w kontekście terapii uzależnienia od nikotyny. Dodatkowo, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a testy porównawcze toksyczności cytyzyny i nikotyny wskazały na niższe ryzyko toksyczne cytyzyny, z wyjątkiem zwiększonej peroksydacji lipidów, prawdopodobnie związanej z ograniczoną biotransformacją w hepatocytach.
badanie toksykologiczne, biotransformacja w hepatocytach, błona śluzowa żołądka, cytyzyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, elementy morfotyczne krwi, farmakologia bezpieczeństwa, funkcje sercowo-naczyniowe, genotoksyczność, hemopoeza, hepatocyt, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, izolowane komórki wątroby, nerka, peroksydacja lipidów, potencjał mutagenny, ryzyko kancerogenne, toksyczność komórkowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od nikotyny, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amertil Bio 10 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania cetyryzyny dichlorowodorku w dawce 10 mg, substancji czynnej produktu leczniczego Amertil Bio, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne wykazały brak istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły objawów toksyczności narządowej ani systemowej. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały działania mutagennego, a badania rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność systemowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tafen Nasal 64 mcg 64 mcg/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu zawartego w preparacie Tafen Nasal 64 μg wykazały brak specyficznych zagrożeń toksycznych przy przewlekłym stosowaniu, co jest zgodne z profilem innych glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału do indukcji mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, a analizy karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów po długotrwałej ekspozycji na budezonid w dawkach terapeutycznych. W związku z tym preparat cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście toksyczności przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału onkogennego.
aberracja chromosomowa, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, karcynogeneza, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wada układu szkieletowego, zagrożenie karcynogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen Patch 140 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Olfen Patch 140 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi poza tymi już opisanymi w charakterystyce produktu leczniczego. Badania farmakologiczne, genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak istotnych działań niepożądanych. W toksyczności przewlekłej po ogólnoustrojowym podaniu zwierzętom zaobserwowano głównie zmiany i owrzodzenia przewodu pokarmowego oraz zależne od dawki zwiększenie częstości zakrzepów w naczyniach wieńcowych u szczurów. Wpływ na reprodukcję obejmował zahamowanie owulacji u królików, zaburzenia implantacji i wczesnego rozwoju zarodkowego u szczurów oraz przedłużenie okresu ciąży i porodu. Diklofenak został zaklasyfikowany jako związek nieteratogenny, niepowodujący wad wrodzonych przy dawkach nietoksycznych dla matki.
badania farmakologiczne, dawka toksyczna, diklofenak sodowy, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, owrzodzenia przewodu pokarmowego, plaster leczniczy, rozwój zarodkowy, śmierć płodu, toksyczność diklofenaku, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada wrodzona, właściwości rakotwórcze, zaburzenia implantacji zarodka, zahamowanie owulacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escapelle tabletka 1500 mikrogramów 1500 mcg
Ocena bezpieczeństwa lewonorgestrelu w dawce 1500 mikrogramów opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych ani rakotwórczych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Badania toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych nie ujawniły efektów niepożądanych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku. Wyniki badań genotoksyczności i potencjału rakotwórczego również nie wskazują na ryzyko dla pacjentów stosujących lewonorgestrel w dawce 1500 µg, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania tego preparatu jako antykoncepcji awaryjnej.
antykoncepcja awaryjna, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, ekspozycja na dawkę leku, genotoksyczność, lewonorgestrel, maskulinizacja, narząd płciowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, rozwój płodu, toksyczność, toksyczność dawek wielokrotnych, wirylizacja płodów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxiparine 3800 j.m. a.Xa/0,4 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa nadroparyny wapniowej, substancji czynnej preparatu Fraxiparine, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowa toksyczność po podaniu wielokrotnym nie ujawniła istotnych efektów toksycznych, co potwierdza dobrą tolerancję leku w modelach zwierzęcych. Ponadto, nadroparyna wapniowa nie wykazała potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania w dłuższym okresie.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, Fraxiparine, genotoksyczność, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, substancja czynna, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja długoterminowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płód - Leksykon substancji czynnych
Adapalen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Adapalen, będący retinoidem stosowanym głównie w terapii trądziku, wykazuje dobrą tolerancję po miejscowym zastosowaniu, co potwierdzają długoterminowe badania na królikach (6 miesięcy) oraz myszach (2 lata). Ekspozycja ogólnoustrojowa po aplikacji miejscowej jest minimalna, co koreluje z danymi farmakokinetycznymi. Doustne podawanie adapalenu w dużych dawkach u zwierząt wywoływało objawy hiperwitaminozy A, zanik kości, wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej oraz niewielką niedokrwistość, a także łagodne objawy neurologiczne, kardiologiczne i oddechowe. Badania genotoksyczności, fototoksyczności oraz kancerogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, z wyjątkiem wzrostu częstości raka chromochłonnego rdzenia nadnerczy u samców szczurów przy doustnej dawce 1,5 mg/kg mc./dobę, efekt nieobserwowany przy podaniu przezskórnym. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, adapalen wykazywał działanie teratogenne przy wysokich dawkach doustnych ≥25 mg/kg mc./dobę oraz zmiany kostne przy dawce miejscowej 6 mg/kg mc./dobę, jednak nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój potomstwa przy dawkach doustnych do 20 mg/kg mc./dobę.
adapalen, badania farmakokinetyczne, dawka doustna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, fosfataza alkaliczna, fototoksyczność, genotoksyczność, hiperwitaminoza A, kancerogenność, kwas benzoesowy, nadtlenek benzoilu, niedokrwistość, objawy neurologiczne, ocena ryzyka środowiskowego, podrażnienie miejscowe, potencjał uczuleniowy, rak chromochłonny rdzenia nadnerczy, retynoidy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, trądzik, zanik kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sterko 320 mg/kapsułkę
Produkt leczniczy Sterko zawiera 320 mg wyciągu etanolowego gęstego z owoców palmy sabal (Sabalis serrulatae fructus extractum spissum) w kapsułkach miękkich, przygotowanego w proporcji 9-11:1 z użyciem 96% etanolu jako ekstrahenta. Nie przeprowadzono badań nieklinicznych dotyczących tego wyciągu, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej. Substancja pomocnicza, lecytyna sojowa (E 322), występuje w śladowych ilościach i posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa w farmakoterapii. Ze względu na brak szczegółowych danych przedklinicznych, ocena bezpieczeństwa preparatu Sterko opiera się przede wszystkim na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz danych z nadzoru farmakoterapii po wprowadzeniu produktu do obrotu. Brak doniesień o istotnych działaniach niepożądanych wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa wyciągu z owoców palmy sabal stosowanego w dawce 320 mg na kapsułkę, co potwierdza jego stosowanie w praktyce leczniczej pomimo ograniczeń w danych nieklinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bevimlar 15 mg; 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Bevimlar (tabletki powlekane 15 mg i 20 mg), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały ostrego działania toksycznego ani szczególnych zagrożeń dla człowieka po podaniu jednokrotnym. Testy fototoksyczności, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniły ryzyka, co jest istotne dla długoterminowego stosowania. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano efekty wynikające z mechanizmu działania rywaroksabanu jako selektywnego inhibitora czynnika Xa, w tym zwiększenie stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji klinicznej.
aktywność farmakodynamiczna, badanie przedkliniczne, Bevimlar, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, krzepnięcie krwi, lek przeciwzakrzepowy, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neocardina –
Produkt leczniczy Neocardina w formie kropli doustnych zawiera nalewki z ziela konwalii (0,28 g/ml), kwiatostanu głogu (0,18 g/ml) oraz korzenia kozłka (0,18 g/ml), ekstrahowane 70% etanolem. Nie przeprowadzono kompleksowych badań toksyczności przedklinicznej dla całej kompozycji, w tym toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości czy wpływu na reprodukcję. Zawarte glikozydy nasercowe z konwalii mogą wykazywać kardiotoksyczność w wysokich dawkach, natomiast flawonoidy i proantocyjanidyny z głogu mają działanie kardioprotekcyjne, a związki z kozłka działają uspokajająco. Produkt zawiera do 66% etanolu, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, padaczką, uszkodzeniami mózgu oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
choroba wątroby, ciąża, działanie kardioprotekcyjne, działanie uspokajające, flawonoid, genotoksyczność, glikozyd nasercowy, kardiotoksyczność, karmienie piersią, nalewka z głogu, nalewka z konwalii, nalewka z kozłka, padaczka, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przedkliniczna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie mózgu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadaxin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadaxin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Ocena wpływu na układy nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy nie ujawniła istotnych działań niepożądanych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, w tym u psów otrzymujących 25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy, jednak zmiany te występowały przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały ryzyka mutagennego ani rakotwórczego.
badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia leku, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła ekspozycja, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, ryzyko karcynogenne, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zdrój 588 mg/g
Produkt leczniczy ZDRÓJ szampon leczniczy zawiera jako substancję czynną 58,8 g 2,1% wody chlorkowo-sodowej (solanki) siarczkowej, jodkowej z odwiertu Szyb Solecki w 100 g preparatu. W dokumentacji produktu brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Nie przeprowadzono również badań na zwierzętach laboratoryjnych, które mogłyby wskazać na możliwe działania niepożądane związane z użyciem tego preparatu.
badania na zwierzętach laboratoryjnych, badania przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, solanka chlorkowo-sodowa, solanka siarczkowa jodkowa, stosowanie zewnętrzne, substancja czynna, szampon leczniczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Wamlox 10 mg + 160 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Wamlox, zawierającego amlodypinę i walsartan, wskazują na występowanie działań niepożądanych przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne (1,9-13× dla walsartanu i amlodypiny). W badaniach na szczurach zaobserwowano zmiany zapalne i owrzodzenia błony śluzowej żołądka, zmiany nefropatyczne (bazofilia, szkliwienie, rozstrzeń kanalików, wałeczki nerkowe, zapalenie limfocytarne) oraz zaburzenia rozwojowe płodu (rozszerzone moczowody, zaburzenia kostnienia mostka, nieskostniałe paliczki) przy dawkach około 10-12-krotnie wyższych niż kliniczne (walsartan 160 mg, amlodypina 10 mg). Walsartan w dawkach 200-600 mg/kg mc. indukował u szczurów zmniejszenie parametrów erytrocytarnych oraz nefropatię, a u małp szerokonosych zmiany te były bardziej nasilone, w tym przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest uznawane za efekt farmakologiczny związany z przewlekłym niedociśnieniem tętniczym. Nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę.
aparat przykłębuszkowy, bazofilia, działanie mutagenne, erytrocyty, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, maksymalna tolerowana dawka, mocznik, nadżerki błony śluzowej żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, rozwój zarodka i płodu, spermatydy, stan zapalny warstwy gruczołowej żołądka, stężenie hemoglobiny, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ krwiotwórczy, wałeczki nerkowe, zapalenie limfocytarne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bosutinib Zentiva 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bosutynibu obejmowały szeroki zakres ocen farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, wpływu na rozród oraz potencjalnej fototoksyczności. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie rozmiaru źrenic oraz zaburzenia chodu, przy czym NOEL dla zaburzeń chodu wynosił około 11-krotności ekspozycji klinicznej po dawce 400 mg i 8-krotności po dawce 500 mg (na podstawie Cmax niezwiązanej postaci leku). W badaniach kardiologicznych na psach nie stwierdzono istotnych zmian w ciśnieniu tętniczym, rytmie serca ani parametrach EKG przy ekspozycjach do 3-krotnych (400 mg) i 2-krotnych (500 mg) klinicznych, choć odnotowano opóźnione zwiększenie częstości rytmu serca. Długoterminowa toksyczność dotyczyła głównie układu pokarmowego, z objawami takimi jak zmiany w kale, spadek masy ciała i zmniejszone spożycie pokarmu, a także histopatologicznymi zmianami w przewodzie pokarmowym i układzie limfatycznym. Zmiany w wątrobie u szczurów obejmowały przerost hepatocytów bez podwyższenia enzymów wątrobowych. Poziomy ekspozycji niepowodujące działań niepożądanych były zbliżone do ekspozycji klinicznej po dawkach 400-500 mg.
błona naczyniowa oka, bosutynib, cytotoksyczność hepatocytarna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, enzymy wątrobowe, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hiperplazja komórek kubkowych, kanał hERG, laktacja, łożysko, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dożylne, przerost hepatocytów, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, szczury Sprague-Dawley, toksyczność wielokrotna, układ limfatyczny, układ pokarmowy, wątroba, węzły chłonne krezkowe - Leksykon substancji czynnych
Borówka brusznica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść borówki brusznicy (Vaccinium vitis-idaea L., folium), będący składnikiem preparatu Urosan fix w dawce 0,2 g na saszetkę o łącznej masie 2,0 g, nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz kancerogenności. Brak tych informacji stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania oraz wpływu na rozrodczość, co jest szczególnie istotne w kontekście pacjentów z grup wrażliwych, takich jak kobiety w ciąży, karmiące piersią czy osoby z zaburzeniami genetycznymi. Preparat zawiera również inne składniki ziołowe: ziele skrzypu (0,8 g), liść brzozy (0,7 g) oraz korzeń podróżnika (0,3 g), jednak to liść borówki brusznicy wymaga szczególnej uwagi ze względu na brak danych toksykologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin APC Instytut 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Tamsulosin APC Instytut, wykazały przewidywalny i akceptowalny profil bezpieczeństwa. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, wpływ na reprodukcję, potencjał rakotwórczy oraz genotoksyczność. W modelach zwierzęcych (mysz, szczur, pies) zaobserwowano działania niepożądane jedynie przy bardzo dużych dawkach, znacznie przekraczających kliniczne, zgodne z mechanizmem działania jako selektywnego antagonisty receptorów alfa-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG, jednak bez istotności klinicznej, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u pacjentów.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, elektrokardiografia, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, mechanizm działania, prolaktyna, rakotwórczość, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levoftyal 5 mg/ml
Badania przedkliniczne lewofloksacyny w postaci kropli do oczu o stężeniu 5 mg/mL wykazały, że toksyczność ogólna oraz działania niepożądane, takie jak uszkodzenia chrząstki stawowej, występują jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie kliniczne. W modelach zwierzęcych, szczególnie u szczurów i psów, obserwowano zmiany w chrząstkach stawowych po podaniu dużych dawek doustnych, manifestujące się pęcherzykami i ubytkami. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg mc./dobę u szczurów, co odpowiada stężeniom około 50 000 razy wyższym niż po podaniu ludziom 2 kropli leku do oczu. Nie zaobserwowano również zaburzeń płodności u szczurów przy dawkach do 360 mg/kg mc./dobę. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, choć w komórkach CHL zaobserwowano aberracje chromosomowe bez aktywacji metabolicznej. Fototoksyczność występowała jedynie przy bardzo wysokich dawkach, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego przy dawce do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów.
aberracja chromosomowa, alergia na światło, badanie rakotwórczości, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakokinetyka lewofloksacyny, fluorochinolony, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, genotoksyczność, inhibitor gyrazy, lewofloksacyna krople do oczu, potencjał rakotwórczy, toksyczność ogólna, wpływ na reprodukcję, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne dane dotyczące kombinacji kandesartanu cileksetylu, amlodypiny i hydrochlorotiazydu wskazują na brak dedykowanych badań oceniających bezpieczeństwo potrójnego skojarzenia, jednak analiza opiera się na badaniach dwuskładnikowych i poszczególnych substancji. Kandesartan w dawkach terapeutycznych nie wykazuje toksyczności ogólnoustrojowej, choć w dużych dawkach obserwowano nefrotoksyczność, zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu oraz zmiany w nerkach, takie jak śródmiąższowe zapalenie i rozstrzenie kanalików nerkowych. Zmiany te mogą być wtórne do obniżenia ciśnienia tętniczego i zaburzenia przepływu nerkowego. Kandesartan nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, jednak w późnym okresie ciąży stwierdzono toksyczny wpływ na płód. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę (10 mg) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast w dawkach do 10 mg/kg/dzień nie wpływała na płodność, choć w innych badaniach obserwowano obniżenie hormonów płciowych i parametrów nasienia.
amlodypina, aparat przykłębkowy, bazofil, dojrzała spermatyda, działanie klastogenne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetyl, komórka Sertoliego, kreatynina, mocznik, nefrotoksyczność, rozstrzenie kanalików nerkowych, śródmiąższowe zapalenie nerek, testosteron