doustny środek antykoncepcyjny

Doustny środek antykoncepcyjny, powszechnie znany jako tabletka antykoncepcyjna, to hormonalna metoda zapobiegania ciąży przyjmowana doustnie. Zawiera syntetyczne hormony – estrogen i progesteron (preparaty dwuskładnikowe) lub tylko progesteron (preparaty jednoskładnikowe, tzw. minipigułki). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu owulacji, zagęszczaniu śluzu szyjkowego oraz zmianach w endometrium, co utrudnia implantację zarodka.

Skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych przy prawidłowym stosowaniu wynosi 99%. Dostępne są w różnych schematach dawkowania: jednofazowe (stała dawka hormonów), dwu- i trójfazowe (zmienna dawka hormonów) oraz preparaty o przedłużonym cyklu. Nowoczesne tabletki zawierają znacznie mniejsze dawki hormonów niż preparaty pierwszej generacji, przy zachowaniu wysokiej skuteczności.

Oprócz działania antykoncepcyjnego, doustne środki hormonalne wykazują również działanie terapeutyczne: zmniejszają bolesność i obfitość miesiączek, regulują cykl miesiączkowy, redukują objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego, zmniejszają ryzyko nowotworów jajnika i endometrium oraz poprawiają stan skóry u osób z trądzikiem hormonalnym. Jednak mogą powodować działania niepożądane, w tym zwiększone ryzyko zakrzepicy, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Crestor 40 mg

Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crestor, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez hamowanie transporterów wątrobowych OATP1B1 i BCRP, co prowadzi do istotnego zwiększenia ekspozycji (AUC) na lek i podwyższonego ryzyka miopatii. Przykładowo, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną zwiększa AUC rozuwastatyny około 7-krotnie, co jest przeciwwskazane. Inhibitory proteaz (np. atazanawir/rytonawir) oraz niektóre leki przeciwwirusowe (np. sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir) również znacząco podnoszą ekspozycję na rozuwastatynę (wzrost AUC od 2,2 do 7,4 razy). Gemfibrozyl i inne fibraty podwajają AUC i Cmax, co wymaga ograniczenia dawki rozuwastatyny do 5 mg lub całkowitego przeciwwskazania stosowania dawki 40 mg. Dawkowanie należy dostosować tak, aby ekspozycja nie przekraczała tej uzyskiwanej przy 40 mg rozuwastatyny bez interakcji. Ponadto, rozuwastatyna może nasilać działanie antagonistów witaminy K, co wymaga monitorowania INR.
antagonista witaminy K, baicalin, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakometaboliczna, izoenzym cytochromu P450, kampatynib, klopidogrel, kwas fusydowy, kwas żołądkowy, lek hipolipemizujący, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, miopatia, niacyna, ombitaswir, rabdomioliza, regorafenib, sofosbuwir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu, wskaźnik INR
Leksykon leków
Interakcje leku – Olej rycynowy –

Olej rycynowy, stosowany jako środek przeczyszczający, wpływa na farmakokinetykę leków poprzez przyspieszenie pasażu jelitowego, co skutkuje zmniejszonym wchłanianiem i biodostępnością leków doustnych. Mechanizm ten prowadzi do skrócenia czasu kontaktu substancji czynnych z błoną śluzową jelit, co jest szczególnie istotne w przypadku leków o przedłużonym uwalnianiu, leków przeciwdrgawkowych (np. karbamazepina, fenytoina, walproiniany) oraz doustnych antykoagulantów (warfaryna, acenokumarol, NOAC). Zaleca się zachowanie kilkugodzinnego odstępu czasowego między podaniem oleju rycynowego a innymi lekami, a w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym konieczna jest konsultacja lekarska. Jednoczesne stosowanie oleju rycynowego z alkoholem jest przeciwwskazane ze względu na nasilenie działania drażniącego na przewód pokarmowy oraz ryzyko zaburzeń wodno-elektrolitowych.
acenokumarol, antybiotyk, biodostępność, doustny antykoagulant, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, elektrolity, fenytoina, karbamazepina, lek diuretyczny, lek o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdrgawkowy, motoryka przewodu pokarmowego, napad drgawkowy, nowy doustny antykoagulant, olej rycynowy, pasaż jelitowy, perystaltyka, powikłanie krwotoczne, walproinian, warfaryna, zaburzenia wodno-elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Suvardio 5 mg

Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Szczególnie istotne jest około 7-krotne zwiększenie AUC przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną, co stanowi przeciwwskazanie do kojarzenia tych leków. Inhibitory proteazy, takie jak atazanawir i rytonawir, powodują trzykrotne zwiększenie AUC i siedmiokrotne Cmax rozuwastatyny, co wymaga dostosowania dawki do maksymalnie 10 mg. Gemfibrozyl podwaja ekspozycję na rozuwastatynę, a stosowanie fibratów z dawką 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazane. Inne interakcje obejmują umiarkowane zwiększenie ekspozycji przy stosowaniu leków takich jak glekaprewir/pibrentaswir (2,2-krotne), eltrombopag (1,6-krotne) oraz niewielkie zwiększenie przy ezetymibie (1,2-krotne). Z kolei leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna redukuje AUC o 20% i Cmax o 30%, co może obniżać skuteczność terapii.
antagonista witaminy K, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, mialgia, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, miopatia, niacyna, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Velaxin ER 75 mg 75 mg

Wenlafaksyna, składnik aktywny Velaxin ER, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), które może prowadzić do zespołu serotoninowego, hipertermii, drgawek, a nawet zgonu; zalecane jest zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po nieodwracalnych IMAO i 7-dniowego po wenlafaksynie. Równoczesne podawanie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit, ziele dziurawca) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając uważnej obserwacji pacjenta. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest niewskazane ze względu na nasilenie depresji OUN, prowadzące do sedacji, zaburzeń koordynacji i ryzyka pogorszenia stanu psychicznego. Ponadto, wenlafaksyna może wydłużać odstęp QTc w połączeniu z lekami antyarytmicznymi klasy Ia i III, niektórymi przeciwpsychotycznymi, makrolidami i chinolonami, co zwiększa ryzyko torsade de pointes.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, alfa-hydroksymetoprolol, arytmia komorowa, błękit metylenowy, demetylodiazepam, doustny środek antykoncepcyjny, drgawka, hipertermia, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, izoenzym cytochromu P450, lek przeciwarytmiczny klasy Ia i III, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pochodna amfetaminy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz miokloniczny, torsade de pointes, tryptofan, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tifay 14 mg

Teriflunomid, substancja czynna leku TIFAY (14 mg), jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych oraz przenikanie do mleka. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii i aż do momentu, gdy stężenie teriflunomidu w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie i wykonać test ciążowy. Przy planowaniu ciąży konieczne jest przerwanie terapii oraz zastosowanie procedury przyspieszonej eliminacji leku (cholestyramina 8 g 3x/d lub węgiel aktywowany 50 g co 12 h przez 11 dni), a następnie potwierdzenie stężenia teriflunomidu <0,02 mg/L w dwóch badaniach z odstępem co najmniej 14 dni. Po uzyskaniu takich wyników zaleca się odczekać minimum 1,5 miesiąca przed próbą zapłodnienia.
cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, metoda antykoncepcji, opóźnienie miesiączki, pierwsza miesiączka, planowanie ciąży, przenikanie do mleka, przyspieszona eliminacja, ryzyko płodowe, stężenie teriflunomidu, stężenie w osoczu, teriflunomid, TIFAY, toksyczność zarodkowa, wada wrodzona, wchłanianie hormonów, węgiel aktywowany
Leksykon leków
Interakcje leku – Plenvu –

Produkt leczniczy Plenvu, stosowany jako środek przeczyszczający, może wpływać na biodostępność innych leków poprzez mechanizm wypłukiwania z przewodu pokarmowego, zwłaszcza jeśli leki doustne są przyjmowane w oknie czasowym jednej godziny przed, w trakcie lub jednej godziny po podaniu Plenvu. Szczególnie narażone na interakcje są leki o wąskim indeksie terapeutycznym (np. karbamazepina, fenytoina, takrolimus, warfaryna, digoksyna, amiodaron) oraz leki o krótkim okresie półtrwania, gdzie nawet niewielkie zmiany w absorpcji mogą prowadzić do utraty skuteczności lub wzrostu działań niepożądanych. Istotne jest także ryzyko zmniejszenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych, co wymaga rozważenia dodatkowych metod antykoncepcji. Ponadto, Plenvu może upłynniać preparaty zagęszczające na bazie skrobi oraz nasilać ryzyko odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych i podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego przy jednoczesnym spożyciu alkoholu, dlatego zaleca się unikanie alkoholu w trakcie stosowania Plenvu i przez 24 godziny po jego zakończeniu.
amiodaron, biodostępność, chinidyna, cyklosporyna, dabigatran, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie diuretyczne, farmakodynamika, farmakokinetyka, farmakologia kliniczna, fenytoina, glikozyd nasercowy, indeks terapeutyczny, interakcja farmakologiczna, karbamazepina, kwas walproinowy, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, okres półtrwania, preparat zagęszczający, takrolimus, warfaryna, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Ezehron 10 mg

Ezetymib, substancja czynna produktu Ezehron, nie indukuje enzymów cytochromu P450 i nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez CYP1A2, 2D6, 2C8, 2C9, 3A4 oraz N-acetylotransferazę. Nie wpływa na farmakokinetykę dapsonu, dekstrometorfanu, digoksyny, doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol, lewonorgestrel), glipizyd, tolbutamidu czy midazolamu. Leki zobojętniające kwas żołądkowy spowalniają wchłanianie ezetymibu, ale nie zmieniają jego biodostępności, co nie wymaga modyfikacji dawkowania. Cholestyramina zmniejsza AUC ezetymibu o około 55%, co może osłabić efekt obniżania LDL i wymaga zachowania odstępu czasowego między lekami. Współstosowanie z fibratami (fenofibrat, gemfibrozyl) zwiększa stężenie ezetymibu odpowiednio 1,5- i 1,7-krotnie, a także podnosi ryzyko kamicy żółciowej, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem objawów pęcherzyka żółciowego.
atorwastatyna, biodostępność, cholestyramina, choroba pęcherzyka żółciowego, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, dapson, dekstrometorfan, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, fluindion, fluwastatyna, gemfibrozyl, glipizyd, interakcja farmakokinetyczna, interakcja leku z alkoholem, kamica żółciowa, klirens kreatyniny, lek wiążący kwasy żółciowe, lek zobojętniający, lewonorgestrel, lipoproteina niskiej gęstości, lowastatyna, metabolizm lipidów, midazolam, pochodna kumaryny, pole pod krzywą, prawastatyna, rozuwastatyna, statyna, symwastatyna, terapia hipolipemizująca, tolbutamid, warfaryna, wskaźnik INR, zaburzenie czynności nerek, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Montelukast Bluefish 5 mg

Montelukast, stosowany w leczeniu astmy, wykazuje minimalny kliniczny wpływ na farmakokinetykę wielu leków, takich jak teofilina, prednizon, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol/noretyndron 35/1), terfenadyna, digoksyna oraz warfaryna. Wyjątkiem jest jednoczesne podawanie z fenobarbitalem, które powoduje około 40% redukcję AUC montelukastu z powodu indukcji enzymów CYP 3A4, 2C8 i 2C9. Podobne, choć mniej nasilone, ryzyko zmniejszenia stężenia montelukastu występuje przy stosowaniu fenytoiny i ryfampicyny. Montelukast jest substratem CYP 2C8, a gemfibrozyl, silny inhibitor tego enzymu, zwiększa ekspozycję na montelukast 4,4-krotnie, co może podnosić ryzyko działań niepożądanych, choć modyfikacja dawki nie jest standardowo wymagana. Inhibitory CYP 3A4, takie jak itrakonazol, nie wpływają istotnie na farmakokinetykę montelukastu.
astma oskrzelowa, AUC, charakterystyka produktu leczniczego, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, etynyloestradiol, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, gemfibrozyl, indukcja enzymów, induktor enzymu, inhibicja enzymu, inhibitor CYP 3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP, metabolizm, montelukast, noretyndron, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, parametry krzepnięcia, prednizolon, prednizon, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, substrat CYP 2C8, teofilina, terfenadyna, trimetoprim, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Dulsevia 60 mg

Duloksetyna, będąca inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, z zalecanym okresem karencji minimum 14 dni po zakończeniu terapii IMAO oraz 5 dni po zakończeniu duloksetyny przed rozpoczęciem IMAO. Również selektywne, odwracalne inhibitory MAO (np. moklobemid) oraz linezolid są przeciwwskazane lub niezalecane. Duloksetyna jest metabolizowana przez CYP1A2, a silne inhibitory tego enzymu, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), mogą zmniejszyć jej klirens o 77% i zwiększyć AUC sześciokrotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy (substrat CYP2D6) przy dawce 60 mg dwa razy na dobę oraz 71% wzrostu AUC tolterodyny (2 mg dwa razy na dobę). W związku z tym konieczna jest ostrożność i ewentualne dostosowanie dawek leków metabolizowanych przez CYP2D6, zwłaszcza tych o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak flekainid, propafenon czy metoprolol.
amitryptylina, antagonista receptora histaminowego H2, benzodiazepina, buprenorfina, CYP1A2, CYP3A, dezypramina, doustny środek antykoncepcyjny, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, famotydyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, imipramina, inhibitor CYP2D6, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, INR, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, linezolid, metoprolol, nieselektywny nieodwracalny inhibitor MAO, nortryptylina, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, propafenon, rysperydon, teofilina, tolterodyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, warfaryna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvasterol 10 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, ketokonazol czy inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir), mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotności, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 10 mg/dobę i ścisłego monitorowania klinicznego. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol) podnoszą stężenia atorwastatyny o 33-51%, co również wymaga ostrożności i monitorowania. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna i efawirenz, mogą obniżać stężenia atorwastatyny nawet o 80%, co może obniżać skuteczność terapeutyczną. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryfampicynę, która jednocześnie hamuje OATP1B1, co komplikuje interakcję i wymaga jednoczesnego podawania leków.
antybiotyk makrolidowy, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cytochrom P450 3A4, darunawir z rytonawirem, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, działanie hepatotoksyczne, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir z pibrentaswirem, induktor cytochromu P450, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lopinawir z rytonawirem, miopatia, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Zilibra 150 mg

Lakozamid, substancja czynna produktu Zilibra, wykazuje umiarkowane ryzyko interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych, szczególnie z lekami wydłużającymi odstęp PR (np. karbamazepina, lamotrygina, pregabalina) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I, co wymaga ostrożności i monitorowania EKG. Metabolizm lakozamidu obejmuje enzymy CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4, jednak nie indukuje on istotnie ich aktywności. Silne inhibitory CYP2C9 (np. flukonazol) i CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą zwiększać ekspozycję na lakozamid, co może wymagać modyfikacji dawki. Lakozamid nie wpływa istotnie na farmakokinetykę karbamazepiny, kwasu walproinowego, omeprazolu, midazolamu, digoksyny, metforminy, warfaryny oraz doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol, lewonorgestrel). Jednoczesne stosowanie induktorów enzymów (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) zmniejsza ekspozycję na lakozamid o około 25%, co może wymagać zwiększenia dawki leku.
AUC midazolamu, Cmax, doustny środek antykoncepcyjny, działanie depresyjne, elektrokardiogram, enzym CYP1A2, enzym CYP2C19, enzym CYP3A4, etynyloestradiol, farmakokinetyka digoksyny, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu CYP2C9, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lakozamid, lamotrygina, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpadaczkowy indukujący enzymy, lewonorgestrel, metabolit O-desmetylowy, metformina, monitorowanie EKG, monitorowanie INR, odstęp PR, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pregabalina, rytonawir, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Nifuroksazyd Gedeon Richter 100 mg

Nifuroksazyd wykazuje silne właściwości adsorpcyjne, co znacząco wpływa na farmakokinetykę leków doustnych stosowanych jednocześnie. Adsorpcja może prowadzić do obniżenia skuteczności terapeutycznej zarówno nifuroksazydu, jak i innych leków, w tym doustnych środków przeciwzakrzepowych, antykoncepcyjnych oraz przeciwcukrzycowych. Zaleca się unikanie jednoczesnego podawania innych leków doustnych z nifuroksazydem lub zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu czasowego między ich przyjęciem. W przypadku leków przeciwcukrzycowych konieczne jest monitorowanie poziomu glukozy, a w przypadku antykoncepcji rozważenie dodatkowych metod zabezpieczenia. Dawkowanie nifuroksazydu w postaci tabletek powlekanych wynosi 100 mg i powinno być ściśle przestrzegane zgodnie z zaleceniami lekarza, zwłaszcza u pacjentów poddanych politerapii.
aldehyd octowy, antagonizm lekowy, doustny środek antykoncepcyjny, glikemia, hipotensja, interakcja lekowa, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwcukrzycowy doustny, lek przeciwzakrzepowy doustny, nifuroksazyd, politerapia, reakcja disulfiramopodobna, reakcja disulfiramowa, rumień twarzy, skuteczność terapeutyczna, tabletka powlekana, tachykardia, właściwości adsorpcyjne, zaburzenie oddychania, zapaść krążeniowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Medreg 80 mg

Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportery OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu nawet do 9,4-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki atorwastatyny do maksymalnie 10 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem) również podwyższają ekspozycję leku, a induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, efawirenz) mogą obniżać skuteczność terapii poprzez zmniejszenie stężenia atorwastatyny. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na transportery OATP1B1, jak letermowir czy glekaprewir+pibrentaswir, które mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet ponad 8-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białkowego, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kwas fusydowy, letermowir, lopinawir, miopatia, pibrentaswir, pochodna kumaryny, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, telaprewir, typranawir, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Kleder 15 mg

Lenalidomid, substancja czynna produktu Kleder, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami, co wymaga szczegółowego monitorowania podczas terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących czynniki stymulujące erytropoezę oraz hormonalną terapię zastępczą ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy. W przypadku jednoczesnego stosowania lenalidomidu z deksametazonem, który jest induktorem CYP3A4, istnieje ryzyko zmniejszenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji. Ponadto, podczas terapii skojarzonej z warfaryną, zaleca się ścisłe monitorowanie wskaźnika INR, a przy jednoczesnym podawaniu digoksyny (0,5 mg) obserwację stężenia leku w surowicy ze względu na wzrost ekspozycji o 14% (90% CI: 0,52%–28,2%).
antykoagulant, chinidyna, cytochrom CYP, deksametazon, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, erytropoeza, glikoproteina p, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymu, kinaza kreatynowa, lek immunomodulujący, lenalidomid, miotoksyczność, parametry krzepnięcia, rabdomioliza, statyna, szpiczak mnogi, temsyrolimus, warfaryna, wskaźnik INR, zakrzepica, zakrzepica żylna
Leksykon leków
Interakcje leku – Linefor 150 mg

Pregabalina, substancja czynna leku Linefor, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, polegającym na wydalaniu głównie w postaci niezmienionej z moczem, przy minimalnym metabolizmie (poniżej 2% dawki). Nie wykazuje istotnego wiązania z białkami osocza ani hamowania enzymów metabolizujących leki, co znacząco ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Badania in vivo nie wykazały klinicznie istotnych interakcji z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, gabapentyna), doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (zawierającymi noretysteron i/lub etynyloestradiol), lekami przeciwcukrzycowymi, diuretykami oraz innymi lekami przeciwpadaczkowymi (fenobarbital, tiagabina, topiramat). Klirens pregabaliny pozostaje niezmieniony w obecności tych leków, co potwierdza niski potencjał interakcyjny farmakokinetyczny.
alkohol etylowy, diuretyk, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie sedatywne, etanol, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, gabapentyna, insulina, karbamazepina, kwas walproinowy, lamotrygina, lek nasenny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lorazepam, metabolizm leku, niewydolność oddechowa, noretysteron, oksykodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, śpiączka, tiagabina, topiramat, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Fingolimod Pharmaselect 0,5 mg

Fingolimod Pharmaselect wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście terapii stwardnienia rozsianego. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami immunosupresyjnymi, przeciwnowotworowymi oraz immunomodulującymi (np. natalizumab, teriflunomid, mitoksantron), ze względu na ryzyko nasilenia immunosupresji. Kortykosteroidy stosowane krótkoterminowo nie zwiększają ryzyka zakażeń. W trakcie terapii i do 2 miesięcy po jej zakończeniu należy unikać żywych szczepionek atenuowanych z powodu zwiększonego ryzyka infekcji. Fingolimod może powodować bradykardię, a jego stosowanie z beta-adrenolitykami (np. atenolol), lekami antyarytmicznymi klasy Ia i III, antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), iwabradyną, digoksyną, antagonistami cholinesterazy i pilokarpiną jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania kardiologicznego.
antagonista cholinesterazy, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, atenolol, beta-adrenolityk, bradykardia, cyklosporyna, CYP3A4, CYP450, CYP4F2, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, efawirenz, etynyloestriadiol, fenobarbital, fenytoina, fingolimod, hepatotoksyczność, immunosupresja, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, iwabradyna, karbamazepina, ketokonazol, kortykosteroid, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwnowotworowy, lewonorgestrel, mitoksantron, natalizumab, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, progestagen, przeciwciało monoklonalne, ryfampicyna, stwardnienie rozsiane, szczepionka atenuowana, teriflunomid, układ immunologiczny, żywa szczepionka atenuowana
Leksykon leków
Interakcje leku – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)

Diazepam, substancja czynna leku Relsed, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie diazepamu z opioidowymi lekami przeciwbólowymi (np. morfina, fentanyl, oksykodon, tramadol), co prowadzi do addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki oraz zgonu. Zaleca się unikanie takiej kombinacji lub ograniczenie dawki i czasu terapii, podając diazepam na końcu. Ponadto, diazepam nasila działanie leków hamujących OUN, takich jak leki przeciwpsychotyczne (haloperidol, olanzapina, klozapina), przeciwdepresyjne (fluoksetyna, fluwoksamina, amitryptylina), anksjolityki, leki uspokajające, nasenne, przeciwdrgawkowe i przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym, co może skutkować zaburzeniami oddechowymi i sercowo-naczyniowymi. Spożywanie alkoholu podczas terapii diazepamem jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego nasilenia sedacji, depresji OUN i ostrych zaburzeń oddechowych.
amitryptylina, anksjolityk, baklofen, benzodiazepina, choroba Parkinsona, cymetydyna, dantrolen, depresja oddechowa, diazepam, disulfiram, doustny środek antykoncepcyjny, działanie uspokajające, fentanyl, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperidol, izoniazyd, klozapina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek znieczulający, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, lewodopa, morfina, oksykodon, olanzapina, omeprazol, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, teofilina, tramadol, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Krople żołądkowe T

Krople żołądkowe T zawierają około 70% etanolu, co przekłada się na 1,4 g alkoholu etylowego w dawce jednorazowej 50 kropli (2,5 ml). Ze względu na wysoką zawartość etanolu, lek jest przeciwwskazany u dzieci, pacjentów z chorobami wątroby, padaczką oraz osób z historią alkoholizmu. Preparat zawiera również nalewki roślinne, takie jak nalewka kozłkowa (Valerianae tinctura), miętowa (Menthae piperitae tinctura), gorzka (Amara tinctura) oraz z dziurawca (Hyperici tinctura), które mogą wywoływać działania niepożądane, np. senność, nasilenie refluksu czy reakcje alergiczne, a także mają potencjał do interakcji farmakologicznych.
alkohol etylowy, alkoholizm, choroba wątroby, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, enzym cytochromu P450, etanol, lek immunosupresyjny, lek nasenny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek uspokajający, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka roślinna, nalewka z dziurawca, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, próg drgawkowy, refluks żołądkowo-przełykowy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomid Adamed 14 mg

Teriflunomid Adamed (14 mg tabletki powlekane) jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność reprodukcyjną i ryzyko ciężkich wad wrodzonych, potwierdzone badaniami na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie, wykonać test ciążowy i skonsultować się z lekarzem. Procedura przyspieszonej eliminacji teriflunomidu (cholestyramina 8 g trzy razy dziennie lub 4 g w przypadku nietolerancji, bądź sproszkowany węgiel aktywowany 50 g co 12 godzin przez 11 dni) jest wskazana w celu szybkiego obniżenia stężenia leku, co zmniejsza ryzyko teratogenności. Po zakończeniu eliminacji konieczne jest potwierdzenie stężenia poniżej 0,02 mg/L w dwóch badaniach wykonanych w odstępie co najmniej 14 dni oraz zachowanie 1,5-miesięcznego okresu karencji przed planowaną ciążą.
antykoncepcja, cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, karmienie piersią, pierwsza miesiączka, płodność kobiet, płodność mężczyzn, produkt leczniczy, przyspieszona eliminacja leku, stężenie leku w osoczu, teriflunomid, test ciążowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, wada wrodzona, węgiel aktywowany, wiek rozrodczy
Leksykon leków
Interakcje leku – Sitagliptin Medical Valley 50 mg

Sytagliptyna, substancja czynna leku Sitagliptin Medical Valley, wykazuje ograniczony potencjał interakcji farmakokinetycznych, głównie metabolizowana przez CYP3A4 i CYP2C8. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek metabolizm nie wpływa znacząco na klirens leku, natomiast u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek eliminacja wątrobowa, w tym przez CYP3A4, może mieć większe znaczenie. Stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) u tych pacjentów wymaga ostrożności ze względu na potencjalne zwiększenie ekspozycji na sytagliptynę. Sytagliptyna jest substratem glikoproteiny p i transportera OAT3, jednak interakcje z probenecydem są klinicznie nieistotne. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych zmian farmakokinetyki przy jednoczesnym stosowaniu metforminy (1000 mg x 2/dobę), cyklosporyny (600 mg, zwiększenie AUC o 29% i Cmax o 68%), digoksyny (wzrost AUC o 11% i Cmax o 18%) oraz innych leków metabolizowanych przez CYP450, co wskazuje na niskie ryzyko interakcji.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2C8, CYP2C9, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, ekspozycja na sytagliptynę, enzym CYP3A4, farmakokinetyka sytagliptyny, gliburyd, glikoproteina p, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, izoenzym CYP450, ketokonazol, klarytromycyna, kontrola glikemii, metabolizm sytagliptyny, metabolizm wątrobowy, metformina, OAT3, objaw hipoglikemii, probenecyd, rozyglitazon, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, substrat CYP3A4, symwastatyna, sytagliptyna, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie glikemii, zatrucie digoksyną
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Medical Valley

Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi przy stosowaniu w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą spełniać rygorystyczne kryteria programu zapobiegania ciąży, w tym stosować skuteczną antykoncepcję przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Testy ciążowe o czułości co najmniej 25 mIU/ml powinny być wykonywane pod nadzorem medycznym co 4 tygodnie, a lek wydawany jest maksymalnie w ciągu 7 dni od potwierdzenia braku ciąży. Przeciwwskazane jest stosowanie lenalidomidu u kobiet, które nie spełniają tych wymogów, a także u pacjentek stosujących dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, niewydolność nerek, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Dienogest – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Dienogest, stosowany zarówno w monoterapii (np. w leczeniu endometriozy), jak i w złożonych doustnych środkach antykoncepcyjnych (w połączeniu z etynyloestradiolem lub estradiolem), nie wykazuje wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Analiza charakterystyk produktów leczniczych (ChPL) takich jak Aridya, Symdieno, Tubanis (monoterapia) oraz Atywia, Qlaira, Velbienne mini (terapie skojarzone) potwierdza brak negatywnego wpływu na te funkcje. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych, wieloletnie obserwacje kliniczne nie wskazują na ryzyko upośledzenia zdolności psychomotorycznych u pacjentek stosujących dienogest w dawkach typowych dla terapii hormonalnej.
badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dienogest, doświadczenie kliniczne, doustny środek antykoncepcyjny, endometrioza, estradiol, estradiol walerianianu, etynyloestradiol, monoterapia, obserwacja kliniczna, praktyka kliniczna, produkt antykoncepcyjny, senność, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Interakcje leku – Uroflow 2 2 mg

Tolterodyna, substancja czynna preparatu Uroflow 2, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (np. erytromycyna, klarytromycyna, ketokonazol, itrakonazol), które mogą prowadzić do znacznego wzrostu stężenia tolterodyny w surowicy u pacjentów z powolnym metabolizmem CYP2D6, zwiększając ryzyko toksyczności. Współpodawanie tolterodyny z lekami o działaniu przeciwmuskarynowym (np. atropina, ipratropium) może nasilać zarówno efekt terapeutyczny, jak i działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia czy zaburzenia widzenia. Z kolei agoniści receptorów muskarynowych (np. pilokarpina) mogą osłabiać skuteczność tolterodyny, a leki prokinetyczne (metoklopramid, cyzapryd) mogą mieć zmniejszoną skuteczność w wyniku antagonistycznego działania na receptory muskarynowe.
5-hydroksymetylotolterodyna, agonista cholinergiczny, agonista receptora muskarynowego, antybiotyk makrolidowy, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, izoenzym cytochromu P450, lek prokinetyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwmuskarynowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm CYP2D6, motoryka przewodu pokarmowego, niewyraźne widzenie, receptor muskarynowy, stężenie tolterodyny, suchość jamy ustnej, tolterodyna, właściwości przeciwmuskarynowe, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie widzenia, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Bosutynib – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Bosutynib, dostępny w dawkach 100 mg, 400 mg i 500 mg (preparaty Bosutinib Stada oraz Bosutinib Zentiva), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 1 miesiąc po zakończeniu leczenia, ze względu na ryzyko teratogenności i potencjalne uszkodzenia płodu. Działania niepożądane, takie jak wymioty i biegunka, mogą obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych przez zaburzenia wchłaniania. Bosutynib jest przeciwwskazany w ciąży, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii pacjentka powinna zostać poinformowana o ryzyku dla płodu. Ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka kobiecego oraz wykazanie przenikania radioaktywnego bosutynibu do mleka u szczurów, zaleca się przerwanie karmienia piersią na czas leczenia.
antykoncepcja, badanie na zwierzętach, badanie niekliniczne, Bosutinib Stada, Bosutinib Zentiva, bosutynib, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, konserwacja nasienia, krioprezerwacja nasienia, metabolit, metoda antykoncepcji, płodność, przerwanie karmienia piersią, wymioty i biegunka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmniejszenie płodności, znakowanie radioaktywne
Leksykon leków
Interakcje leku – Medrol 4 mg

Metyloprednizolon jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, który katalizuje 6β-hydroksylację steroidów w wątrobie. Leki hamujące CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna, diltiazem, aprepitant, fosaprepitant, sok grejpfrutowy) powodują zmniejszenie klirensu metyloprednizolonu, co skutkuje wzrostem jego stężenia w osoczu i ryzykiem toksyczności, wymagającym często zmniejszenia dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) zwiększają metabolizm i klirens wątrobowy metyloprednizolonu, obniżając jego stężenie i potencjalnie osłabiając efekt terapeutyczny, co może wymagać zwiększenia dawki. Interakcje z innymi substratami CYP3A4, takimi jak cyklofosfamid, takrolimus czy inhibitory proteazy HIV, mogą prowadzić do wzajemnych zmian stężeń i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
aminoglutetymid, antycholinesteraza, aprepitant, blokada nerwowo-mięśniowa, cyklofosfamid, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie immunosupresyjne, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fosaprepitant, hiperglikemia, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, kobicystat, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm glikokortykosteroidów, metyloprednizolon, miastenia, miopatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr krzepnięcia, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, supresja nadnerczy, takrolimus, toksyczność salicylanów, zaburzenie metabolizmu glukozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Zinacef 1500 mg

Cefuroksym wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z wieloma lekami, które mają znaczenie kliniczne. Podawanie cefuroksymu może obniżać skuteczność złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych poprzez zmniejszenie wchłaniania estrogenów na skutek zaburzenia mikroflory jelitowej, co wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez czas terapii i 7 dni po jej zakończeniu. Probenecyd hamuje wydzielanie cewkowe cefuroksymu, wydłużając jego czas eliminacji i zwiększając maksymalne stężenie w surowicy, dlatego jednoczesne stosowanie tych leków jest niewskazane. Wysokie dawki cefuroksymu stosowane z silnymi diuretykami pętlowymi (np. furosemid) lub antybiotykami aminoglikozydowymi zwiększają ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga monitorowania funkcji nerek i dostosowania dawkowania.
alkohol etylowy, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk cefalosporynowy, badanie laboratoryjne, cefalosporyna, cefoperazon, charakterystyka produktu leczniczego, diuretyk pętlowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, flora jelitowa, furosemid, grupa metylotiotetrazolowa, INR, interakcja typu disulfiramowego, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, metronidazol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nefrotoksyczność, parametr farmakokinetyczny, parametr koagulologiczny, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, przewód pokarmowy, stężenie glukozy we krwi, terapia antybiotykowa, układ odpornościowy, utrata elektrolitów, wydzielanie cewkowe, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Ceclor 250 mg/5 ml

Cefaklor, jako antybiotyk z grupy cefalosporyn, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie cefakloru z lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, acenokumarol), gdzie obserwowano wydłużenie czasu protrombinowego i ryzyko krwawień, co wymaga regularnej kontroli INR i ewentualnej korekty dawki. Probenecyd hamuje nerkowe wydalanie cefakloru, zwiększając jego stężenie w surowicy i czas działania, co może wymagać dostosowania dawkowania. Ponadto, cefaklor może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa oraz testów wykrywających glukozę w moczu (metody Benedicta, Fehlinga, siarczan miedzi), co należy uwzględnić przy interpretacji badań diagnostycznych.
acenokumarol, antybiotyk β-laktamowy, badanie glukozy w moczu, badanie hematologiczne, cefaklor, cefalosporyna, czas protrombinowy, doustny środek antykoncepcyjny, grupa metylotiotetrazolowa, lek nefrotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, metronidazol, nefrotoksyczność, próba krzyżowa, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, roztwór Benedicta, roztwór Fehlinga, test antyglobulinowy, test Coombsa, transport kanalikowy, warfaryna, wynik fałszywie dodatni
Leksykon leków
Interakcje leku – Asmenol 10 mg

Montelukast, substancja czynna preparatu Asmenol, wykazuje korzystny profil interakcji farmakokinetycznych z wieloma lekami stosowanymi w terapii astmy, takimi jak teofilina, prednizon, prednizolon, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol z noretyndronem w stosunku 35:1), terfenadyna, digoksyna oraz warfaryna, bez istotnego wpływu na ich metabolizm. Montelukast jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje, że jednoczesne stosowanie z induktorami tego enzymu, takimi jak fenobarbital, fenytoina czy ryfampicyna, może prowadzić do znacznego zmniejszenia stężenia montelukastu w osoczu (np. o około 40% przy fenobarbitalu), co wymaga monitorowania skuteczności klinicznej, zwłaszcza w populacji pediatrycznej. Pomimo silnego hamowania CYP2C8 in vitro, montelukast nie wpływa istotnie na metabolizm leków będących substratami tego enzymu (paklitaksel, rozyglitazon, repaglinid) in vivo.
AUC, CYP2C8, CYP3A4, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, farmakokinetyka kortykosteroidów, fenobarbital, fenytoina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2C8, interakcja lekowa, montelukast, objaw astmatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, pole pod krzywą stężenia, prednizolon, prednizon, repaglinid, rozyglitazon, ryfampicyna, teofilina, terfenadyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Lacosamide Neuraxpharm 50 mg

Lakozamid wykazuje stosunkowo niewiele klinicznie istotnych interakcji lekowych, jednak wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z lekami wydłużającymi odstęp PR (w tym przeciwpadaczkowymi blokującymi kanały sodowe) oraz lekami przeciwarytmicznymi ze względu na potencjalne ryzyko dalszego wydłużenia odstępu PR. Metabolizm lakozamidu odbywa się głównie przez enzymy CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4, przy czym nie indukuje on istotnie aktywności tych enzymów ani ich nie hamuje w stężeniach klinicznych. Silne inhibitory CYP2C9 (np. flukonazol) i CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol) mogą zwiększać ekspozycję na lakozamid, natomiast silne induktory enzymów (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą ją zmniejszać. Jednoczesne stosowanie induktorów enzymów przeciwpadaczkowych (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) obniża ekspozycję na lakozamid o 25% u dorosłych i o 17% u dzieci i młodzieży, co może wymagać dostosowania dawki.
analiza farmakokinetyczna, AUC midazolamu, białko osocza, Cmax midazolamu, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, elektrokardiogram, enzym CYP1A2, enzym CYP2B6, enzym CYP2C19, enzym CYP2C9, enzym CYP3A4, etynyloestradiol, farmakodynamika warfaryny, farmakokinetyka digoksyny, farmakokinetyka omeprazolu, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, itrakonazol, kanał sodowy, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, lewonorgestrel, metabolit O-desmetylowy, metformina, odstęp PR, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, próg drgawkowy, ryfampicyna, rytonawir, stężenie karbamazepiny, stężenie progesteronu, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Fingolimod Adamed 0,5 mg

Fingolimod wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii, zwłaszcza w kontekście układu immunologicznego i kardiologicznego. Jednoczesne stosowanie fingolimodu z lekami immunosupresyjnymi i immunomodulującymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko addycyjnego działania immunosupresyjnego. Szczególną ostrożność należy zachować przy zmianie terapii z leków takich jak natalizumab, teriflunomid czy mitoksantron. Ponadto, podczas leczenia fingolimodem oraz do 2 miesięcy po jego zakończeniu, skuteczność szczepień, zwłaszcza żywych szczepionek atenuowanych, jest istotnie obniżona, co zwiększa ryzyko zakażeń. W zakresie kardiologicznym, fingolimod może nasilać bradykardię, zwłaszcza w połączeniu z beta-adrenolitykami (np. atenolol), lekami antyarytmicznymi klasy Ia i III, antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), iwabradyną, digoksyną, inhibitorami cholinesterazy oraz pilokarpiną. W takich przypadkach zaleca się konsultację kardiologiczną i odpowiednie monitorowanie pacjenta, a w razie niemożności odstawienia leków zwalniających akcję serca, przedłużoną obserwację po rozpoczęciu terapii fingolimodem.
antagonista cholinesterazy, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, atenolol, azolowy lek przeciwgrzybiczny, beta-adrenolityk, bradykardia, cyklosporyna, CYP3A4, CYP4F2, częstość akcji serca, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, fingolimod, flukonazol, inhibitor proteazy, itrakonazol, iwabradyna, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortykosteroid, lek antyarytmiczny, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lewonorgestrel, mitoksantron, natalizumab, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, progestagen, ryfampicyna, stwardnienie rozsiane, telitromycyna, teriflunomid, układ immunologiczny, zaburzenie wątrobowe, żywa szczepionka atenuowana
Leksykon leków
Interakcje leku – Nervomix Forte –

Nervomix Forte, zawierający ekstrakty z korzenia kozłka lekarskiego, szyszek chmielu, liścia melisy oraz ziela dziurawca, wykazuje istotny potencjał do interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Szczególnie ziele dziurawca indukuje enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4, co prowadzi do przyspieszonego metabolizmu leków takich jak teofilina, cyklosporyna, warfaryna, digoksyna oraz doustne środki antykoncepcyjne, skutkując obniżeniem ich stężenia w osoczu i zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej. Dodatkowo, preparat może nasilać działanie sedatywne leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy (benzodiazepiny, barbiturany, neuroleptyki) poprzez synergistyczne oddziaływanie na receptory GABA, co zwiększa ryzyko nadmiernej sedacji i zaburzeń psychomotorycznych. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne nasilenie działania depresyjnego na OUN oraz ryzyko upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
barbiturat, benzodiazepina, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie sedatywne, działanie uspokajające i nasenne, efekt przeciwkrzepliwy, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, korzeń kozłka lekarskiego, krwawienie międzymiesiączkowe, lek przeciwpadaczkowy, liść melisy, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie zakrzepowe, przełom padaczkowy, receptor GABA, SSRI, system serotoninergiczny, szyszka chmielu, teofilina, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Naraya 3 mg + 0,02 mg

Drospirenon, składnik aktywny preparatu Naraya (3 mg), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z maksymalnym stężeniem (Cmax) około 38 ng/ml osiąganym po 1-2 godzinach. Biodostępność wynosi 76-85%, niezależnie od spożycia pokarmu. Drospirenon wiąże się głównie z albuminami surowicy, z jedynie 3-5% frakcją wolną, i nie wykazuje powinowactwa do SHBG ani CBG. Metabolizm zachodzi głównie poza układem CYP450, choć oksydacyjny metabolizm jest zależny od CYP3A4. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 31 godzin, a klirens metaboliczny 1,5 ± 0,2 ml/min/kg. Metabolity wydalane są z kałem i moczem w stosunku 1,2-1,4, z okresem półtrwania około 40 godzin. Stan stacjonarny osiągany jest po 8 dniach, z Cmax około 70 ng/ml i współczynnikiem kumulacji około 3. Farmakokinetyka drospirenonu ulega zmianom u pacjentek z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CLcr 30-50 ml/min) – stężenie wzrasta o 37%, jednak bez wpływu na poziom potasu w surowicy. U pacjentek z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh B) klirens spada o 50%, ale nie obserwuje się istotnych zmian w stężeniu potasu ani zwiększonego ryzyka hiperkaliemii.
białko osocza, biodostępność drospirenonu, CYP3A4, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, efekt pierwszego przejścia, etynyloestradiol, faza eliminacji, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca kortykoidy, hiperkaliemia, hydroksylacja, klirens kreatyniny, klirens metaboliczny, koniugacja, kwas glukuronowy, metabolizm, objętość dystrybucji, okres półtrwania, równowaga dynamiczna, skala Child-Pugh, spironolakton, stan stacjonarny, stężenie substancji czynnej, tabletka powlekana, wchłanianie do krwioobiegu, wydalanie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Bluefish AB 60 mg

Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 oraz BCRP, co determinuje jej farmakokinetykę i potencjalne interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podwyższają stężenia leku, co wskazuje na konieczność dostosowania dawki i obserwacji klinicznej. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, zwłaszcza przy ryfampicynie, gdzie zaleca się jednoczesne podawanie. Inhibitory transporterów białkowych (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową atorwastatyny, a ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących oba leki.
amiodaron, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białkowego, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, miopatia, noretysteron, polipeptydy 1B1, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, styrypentol, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ursopol 150 mg

Kwas ursodeoksycholowy (UDCA) stosowany w preparacie Ursopol wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, gdyż badania przedkliniczne wskazują na ryzyko zaburzeń organogenezy. Ursopol jest przeciwwskazany w I trymestrze ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko. Dane z ponad 1000 przypadków stosowania UDCA w II i III trymestrze nie wykazują zagrożeń dla płodu, jednak leczenie w tym okresie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję: w przypadku ogólnych wskazań dopuszczalne są metody niehormonalne lub doustne środki o niskiej zawartości estrogenów, natomiast przy rozpuszczaniu kamieni żółciowych zalecane są wyłącznie metody niehormonalne ze względu na ryzyko nasilenia kamicy przez hormonalne środki antykoncepcyjne.
badanie przedkliniczne, doustny środek antykoncepcyjny, drugi i trzeci trymestr ciąży, hormonalny środek antykoncepcyjny, kamica żółciowa, karmienie piersią, kwas ursodeoksycholowy, metoda antykoncepcji, metoda niehormolnalna, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, test ciążowy, Ursopol, wiek rozrodczy
Leksykon leków
Interakcje leku – Amylan 500 mg + 125 mg

Amoksycylina z kwasem klawulanowym (Amylan 500 mg + 125 mg) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii skojarzonej z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, acenokumarol), metotreksatem, probenecydem oraz mykofenolanem mofetylu. Współistnienie amoksycyliny z lekami przeciwzakrzepowymi może prowadzić do zwiększenia wartości INR, co zwiększa ryzyko krwawień, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego i ewentualna modyfikacja dawki. Metotreksat wykazuje zwiększoną toksyczność z powodu zmniejszonego wydalania, co wymaga monitorowania stężenia leku oraz funkcji wątroby i nerek. Probenecyd hamuje nerkowe wydzielanie amoksycyliny, powodując wzrost i przedłużenie jej stężenia w surowicy, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki amoksycyliny i monitorowania działań niepożądanych. W przypadku mykofenolanu mofetylu obserwuje się redukcję stężenia aktywnego metabolitu kwasu mykofenolowego (MPA) o około 50%, jednak zwykle nie wymaga to modyfikacji dawki, lecz ścisłego monitorowania klinicznego pacjenta.
allopurynol, amoksycylina z kwasem klawulanowym, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, hepatotoksyczność, INR, kwas mykofenolowy, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mykofenolan mofetylu, odrzucenie przeszczepu, probenecyd, stężenie leku, warfaryna, wydzielanie kanalikowe, wysypka skórna
Leksykon chorób i schorzeń
Otyłość – Leczenie

Otyłość jest przewlekłą, złożoną chorobą wymagającą wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego, obejmującego modyfikację stylu życia, farmakoterapię oraz interwencje chirurgiczne. Podstawą leczenia jest osiągnięcie i utrzymanie redukcji masy ciała o 5-10% początkowej masy, co u pacjenta ważącego 91 kg oznacza utratę około 4,5-9 kg. Terapia opiera się na czterech filarach: terapii żywieniowej (redukcja kaloryczna o 500-1000 kcal/dzień do 800-1800 kcal/dzień), zwiększeniu aktywności fizycznej, modyfikacji behawioralnej (w tym samomonitorowaniu i terapii poznawczo-behawioralnej) oraz interwencjach medycznych, takich jak farmakoterapia i chirurgia bariatryczna. Farmakoterapia jest wskazana u pacjentów z BMI ≥30 kg/m² lub ≥27 kg/m² z powikłaniami, a leki takie jak agoniści GLP-1 (semaglutyd, liraglutyd) mogą indukować utratę masy ciała średnio od 15% do 22,5%. Skuteczność leków ocenia się po 3 miesiącach, przy czym utrata masy ciała ≥5% jest kryterium kontynuacji terapii.
agonista receptora GLP-1, aktywność fizyczna, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, beztłuszczowa masa ciała, bloker kanału wapniowego, chirurgia bariatryczna, dieta niskokaloryczna, doustny środek antykoncepcyjny, indeks glikemiczny, inhibitor ACE, intensywna terapia behawioralna, liraglutyd, modyfikacja stylu życia, naltrekson, nawyk żywieniowy, orlistat, otyłość, rękawowa gastrektomia, semaglutyd, terapia akceptacji i zaangażowania, terapia behawioralna, terapia interpersonalna, terapia kognitywno-behawioralna, tirzepatyd, utrata masy ciała, wskaźnik BMI, zdrowe nawyki
Leksykon substancji czynnych
Modafinil – Przeciwwskazania stosowania

Modafinil, stosowany jako środek promujący czuwanie, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (113,5 mg w tabletce 100 mg i 227,0 mg w tabletce 200 mg). Nie powinien być podawany osobom z niekontrolowanym umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami rytmu serca ze względu na ryzyko nasilenia powikłań sercowo-naczyniowych wynikających z aktywacji układu współczulnego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wieńcową, zaburzeniami psychicznymi (psychozy, depresja, mania) oraz padaczką, gdyż modafinil może nasilać objawy tych schorzeń i obniżać próg drgawkowy.
choroba wieńcowa, doustny środek antykoncepcyjny, leczenie hipotensyjne, lek przeciwpadaczkowy, modafinil, nadużywanie substancji psychoaktywnych, nadwrażliwość na substancje, napad padaczkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, objaw maniakalny, objaw psychotyczny, padaczka, potencjał uzależniający, próg drgawkowy, układ współczulny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Metamizol sodu – Interakcje

Metamizol sodu wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie metamizolu z metotreksatem, ze względu na synergistyczne działanie toksyczne na szpik kostny, zwłaszcza u pacjentów geriatrycznych, co stanowi przeciwwskazanie do takiej terapii. Metamizol osłabia także antyagregacyjne działanie kwasu acetylosalicylowego stosowanego w niskich dawkach, co może obniżać skuteczność profilaktyki chorób sercowo-naczyniowych. Ponadto, metamizol indukuje enzymy cytochromu P450 (CYP2B6, CYP3A4), co prowadzi do zmniejszenia stężenia w osoczu leków takich jak bupropion, efawirenz, metadon, walproinian, cyklosporyna, takrolimus oraz sertralina, potencjalnie ograniczając ich efektywność terapeutyczną. W przypadku tych leków zalecane jest monitorowanie stężenia i odpowiedzi klinicznej oraz ewentualna modyfikacja dawkowania.
bupropion, choroba Parkinsona, choroba sercowo-naczyniowa, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwdepresyjne, działanie przeciwpadaczkowe, efawirenz, efekt sedatywny, immunosupresant, indukcja enzymatyczna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, intoksykacja, kwas acetylosalicylowy, lek cytotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek psychotropowy, lewodopa, metabolizm wątrobowy, metadon, metamizol sodu, metotreksat, mielosupresja, ośrodkowy układ nerwowy, salicylan, sertralina, szpik kostny, terapia przeciwwirusowa, walproinian
Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Atorva 10 mg

Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub stosowanie najniższych dawek z monitorowaniem klinicznym. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podwyższają ekspozycję na lek, wymagając dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania. Współstosowanie z fibratami (np. gemfibrozyl) i ezetymibem zwiększa ryzyko miopatii, mimo braku istotnego wpływu na stężenie leku.
AlAT, amiodaron, AspAT, atazanawir, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, darunawir, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatocyt, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens żółciowy, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, lopinawir, miopatia, noretysteron, P-glikoproteina, pochodna kwasu fibrynowego, polipeptydy transportujące aniony organiczne, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, silny inhibitor CYP3A4, styrypentol, telitromycyna, transporter białkowy, transporter OATP1B1, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil, worikonazol, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Krka 20 mg

Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Najistotniejsze interakcje dotyczą jednoczesnego stosowania z cyklosporyną (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane), inhibitorami proteazy takimi jak atazanawir/rytonawir (3,1-krotny wzrost AUC, dawka rozuwastatyny ograniczona do 10 mg), oraz fibratami, zwłaszcza gemfibrozylem (1,9-krotny wzrost AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 20 mg, wyższe dawki przeciwwskazane). Inne leki, takie jak ezetymib, powodują umiarkowany wzrost ekspozycji (1,2-krotny wzrost AUC), natomiast leki zobojętniające kwas żołądkowy mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%. W przypadku tikagrelu obserwuje się ryzyko akumulacji leku i potencjalnego uszkodzenia nerek, co wymaga ostrożności przy dawkach rozuwastatyny powyżej 20 mg.
aktywność enzymów wątrobowych, antagonista witaminy K, AUC, białko transportujące, darolutamid, doustny środek antykoncepcyjny, eltrombopag, enzym cytochromu P450, etynyloestradiol, fenofibrat, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn, miopatia, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna w osoczu, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, uszkodzenie hepatocytów, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu, zawiesina zmniejszająca kwaśność soku żołądkowego
Leksykon substancji czynnych
Disodu fosforan bezwodny – Interakcje

Disodu fosforan bezwodny, stosowany jako składnik leków przeczyszczających, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przyspieszenie pasażu jelitowego powoduje opóźnienie lub zahamowanie wchłaniania leków doustnych, w tym doustnych środków antykoncepcyjnych, leków przeciwcukrzycowych, antybiotyków oraz leków przeciwpadaczkowych, co może skutkować zmniejszeniem ich skuteczności terapeutycznej. Wchłanianie fosforanów jest obniżone w obecności soli glinu, wapnia i magnezu, natomiast witamina D zwiększa ich absorpcję, co może prowadzić do hiperfosfatemii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń elektrolitowych (hiperfosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, odwodnienie z hiponatremią, kwasica) podczas jednoczesnego stosowania disodu fosforanu bezwodnego z lekami modyfikującymi gospodarkę elektrolitową, takimi jak blokery kanału wapniowego, diuretyki, inhibitory ACE, ARB, leki wydłużające odstęp QT, NLPZ, preparaty parathormonu oraz lit.
antybiotyk, bloker kanału wapniowego, bloker receptora angiotensyny, disodu fosforan bezwodny, doustny środek antykoncepcyjny, gospodarka elektrolitowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwasica, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek wydłużający odstęp QT, lit, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parathormon, sole glinu, witamina D, zaburzenia wodno-elektrolitowe
Leksykon substancji czynnych
Tiopental sodu – Interakcje

Tiopental sodu wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o wysokim znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście leków działających na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Synergistyczne działanie z benzodiazepinami i opioidami prowadzi do nasilonej depresji OUN i zwiększonego ryzyka depresji ośrodka oddechowego, co wymaga redukcji dawek i ścisłego monitorowania funkcji oddechowych. Alkohol etylowy potęguje sedację i ryzyko niestabilności hemodynamicznej, dlatego bezwzględnie należy unikać jego spożycia przed i po podaniu tiopentalu. Interakcje farmakokinetyczne obejmują konkurencję o wiązanie z albuminami (np. sulfonamidy), co zwiększa frakcję wolnego tiopentalu i wymaga zmniejszenia dawki indukującej. Ponadto tiopental indukuje enzymy wątrobowe, przyspieszając metabolizm leków takich jak pochodne kumaryny, kortykosteroidy i doustne środki antykoncepcyjne, co może osłabiać ich efektywność terapeutyczną.
alkohol etylowy, benzodiazepina, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipnotyczne, działanie hipotensyjne, działanie przeciwzapalne, efekt przeciwzakrzepowy, indukcja enzymatyczna, indukcja enzymów wątrobowych, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, metotreksat, niestabilność hemodynamiczna, niezgodność chemiczna, niezgodność farmaceutyczna, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, receptor GABA-ergiczny, sulfonamid, synergizm farmakodynamiczny, tiopental sodu, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Interakcje leku – Afenix 10 mg

Solifenacyna bursztynian, metabolizowana głównie przez CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol w dawkach 200 mg/dobę i 400 mg/dobę, powodują dwukrotne i trzykrotne zwiększenie AUC solifenacyny, co wymaga ograniczenia maksymalnej dawki leku do 5 mg/dobę. Stosowanie tych inhibitorów jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby ze względu na ryzyko akumulacji i nasilenia działań niepożądanych. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) mogą obniżać stężenie solifenacyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków cholinolitycznych nasila zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie około tygodniowej przerwy po zakończeniu terapii solifenacyną przed rozpoczęciem innego leczenia cholinolitycznego.
agonista receptorów cholinergicznych, bursztynian solifenacyny, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie prokinetyczne, efekt cholinolityczny, enzym CYP3A4, enzymy CYP, etynyloestradiol, fenytoina, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lewonorgestrel, metoklopramid, mikrosom wątroby, nelfinawir, perystaltyka przewodu pokarmowego, ryfampicyna, rytonawir, warfaryna, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Insulina ludzka – Interakcje

Insulina ludzka wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na metabolizm glukozy i wymagać dostosowania dawki insuliny. Leki hiperglikemizujące, takie jak glikokortykosteroidy (np. prednizon, deksametazon), hormony tarczycy (lewotyroksyna), hormon wzrostu (somatotropina), β2-sympatykomimetyki (salbutamol, terbutalina), tiazydy (hydrochlorotiazyd) oraz estrogeny, zwiększają zapotrzebowanie na insulinę poprzez mechanizmy takie jak nasilenie insulinooporności, przyspieszenie metabolizmu czy zwiększenie glikogenolizy. Z kolei leki hipoglikemizujące, w tym doustne środki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika, biguanidy), salicylany (kwas acetylosalicylowy), inhibitory MAO (fenelzyna, tranylcypromina), inhibitory ACE (kaptopril, enalapril) oraz nieselektywne β-adrenolityki (propranolol), mogą obniżać zapotrzebowanie na insulinę, nasilając jej działanie lub zwiększając wrażliwość tkanek. Szczególną uwagę należy zwrócić na alkohol etylowy, który poprzez hamowanie glukoneogenezy i maskowanie objawów hipoglikemii, może wywołać niebezpieczne epizody hipoglikemii, zwłaszcza w połączeniu z insuliną.
analog somatostatyny, antagonista receptora angiotensyny II, biguanid, danazol, diuretyk, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, glikogenoliza, glikokortykosteoid, glukoneogeneza, hiperglikemia, hormon tarczycy, hormon wzrostu, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor DPP-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, insulina ludzka, insulinooporność, kwas acetylosalicylowy, kwas nikotynowy, lanreotyd, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek β2-sympatykomimetyczny, lipoliza, metabolizm glukozy, neuroglukopenia, nieselektywny lek β-adrenolityczny, objaw hipoglikemii, oktreotyd, pochodna sulfonylomocznika, salicylan, tiazyd
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dessette mono 75 mcg

Lek Dessette mono, zawierający 75 mikrogramów dezogestrelu, jest hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym z grupy progestagenów, charakteryzującym się skutecznym hamowaniem owulacji jako głównym mechanizmem działania. W badaniach klinicznych owulację (progesteron >16 nmol/l przez 5 dni) zaobserwowano jedynie u 1% pacjentek w ciągu dwóch cykli stosowania, a efekt antykoncepcyjny pojawia się już od pierwszego cyklu. Wskaźnik Pearla dla preparatu wynosi 0,4 (95% CI 0,09-1,20), co jest porównywalne z złożonymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi i znacząco niższe niż dla tabletek zawierających 30 mikrogramów lewonorgestrelu (1,6; 95% CI 0,42-3,96). Po odstawieniu leku owulacja powraca średnio po 17 dniach (zakres 7-30 dni), co ma istotne znaczenie w planowaniu płodności.
dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, estradiol, faza pęcherzykowa, hamowanie owulacji, hemostaza, hormonalny środek antykoncepcyjny, metabolizm węglowodanów, neutralność metaboliczna, penetracja plemników, profil lipidowy, śluz szyjkowy, stężenie progesteronu, tabletka z progestagenem, wskaźnik Pearla, złożony środek antykoncepcyjny
Leksykon leków
Działania niepożądane – Triquilar 30 mcg + 50 mcg (jasnobrązowe), 40 mcg + 75 mcg (białe), 30 mcg + 125 mcg (w kolorze ochry)

Triquilar jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym etynyloestradiol i lewonorgestrel w trzech różnych dawkach: tabletki jasnobrązowe (30 µg etynyloestradiolu i 50 µg lewonorgestrelu), białe (40 µg etynyloestradiolu i 75 µg lewonorgestrelu) oraz ochrowe (30 µg etynyloestradiolu i 125 µg lewonorgestrelu). Do najczęstszych działań niepożądanych należą nudności, ból brzucha, zwiększenie masy ciała, ból głowy, obniżenie nastroju oraz ból i tkliwość piersi, występujące u ≥1% pacjentek. Rzadziej obserwuje się wymioty, biegunkę, nietolerancję soczewek kontaktowych, wysypkę, pokrzywkę oraz zmiany w parametrach laboratoryjnych i metabolizmie lipidów i węglowodanów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich powikłań zakrzepowo-zatorowych tętnic i żył, w tym zawału serca, udaru, zakrzepicy żylnej i zatorowości płucnej, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
antykoncepcja doustna, choroba zakrzepowo-zatorowa, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol i lewonorgestrel, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie tętnicze, nadmierne łzawienie, nietolerancja soczewek kontaktowych, obniżenie nastroju, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, tkliwość piersi, Triquilar, udar, zaburzenia metabolizmu, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie układu pokarmowego, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał serca, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe
Leksykon substancji czynnych
Melfalan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Melfalan jest cytotoksycznym lekiem alkilującym, którego stosowanie wymaga ścisłego nadzoru doświadczonego onkologa ze względu na ryzyko ciężkiej mielosupresji i immunosupresji. Terapia melfalanem wiąże się z koniecznością regularnego monitorowania morfologii krwi, aby zapobiec nieodwracalnej aplazji szpiku, zwłaszcza u pacjentów po radioterapii lub chemioterapii oraz u osób z niewydolnością nerek, gdzie zmniejszony klirens leku zwiększa toksyczność. Szczepienia żywymi szczepionkami są przeciwwskazane z powodu ryzyka infekcji u immunosupresyjnych pacjentów. Melfalan wykazuje właściwości mutagenne i może indukować aberracje chromosomalne, co przekłada się na zwiększone ryzyko rozwoju ostrej białaczki szpikowej (AML) i zespołu mielodysplastycznego (MDS), szczególnie u osób starszych i w terapii skojarzonej z talidomidem, lenalidomidem oraz prednizonem.
Stosowanie melfalanu wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem rozwoju drugich pierwotnych nowotworów złośliwych, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku z szpiczakiem plazmocytowym leczonych kombinacjami zawierającymi lenalidomid i prednizon lub talidomid i prednizon. U pacjentek leczonych tymi schematami obserwuje się podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, co wymaga rezygnacji ze stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych na rzecz metod zawierających wyłącznie progestagen (np. dezogestrel) lub innych skutecznych metod antykoncepcji. Ryzyko zakrzepicy utrzymuje się do 4-6 tygodni po odstawieniu doustnych środków antykoncepcyjnych. Ze względu na cytotoksyczne właściwości melfalanu, podczas jego podawania i kontaktu z lekiem (Alkeran) należy stosować odpowiednie środki ostrożności zgodnie z wytycznymi charakterystyki produktu leczniczego.
aberracja chromosomalna, aplazja szpiku kostnego, chemioterapia, czerniak złośliwy, deksametazon, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, drugi pierwotny nowotwór, działanie leukemogenne, immunosupresja, klirens leku, lek przeciwnowotworowy, lenalidomid, leukocyty, makroglobulinemia, mielosupresja, mocznica, morfologia krwi, mutagenność, niewydolność nerek, ostra białaczka szpikowa, płytki krwi, prednizon, progestagen, radioterapia, rak jajnika, skrobiawica, szczepionka zawierająca żywe drobnoustroje, szpiczak plazmocytowy, szpik kostny, tabletka hamująca owulację, talidomid, zespół mielodysplastyczny, zespół zimnych aglutynin, związek alkilujący, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół eisenmengera – Zapobieganie i profilaktyka

Zespół Eisenmengera (ZE) charakteryzuje się nadciśnieniem płucnym na poziomie systemowym, spowodowanym wysokim oporem naczyniowym płuc oraz odwróconym lub dwukierunkowym przeciekiem na poziomie aortopłucnym, komorowym lub przedsionkowym. Kluczową strategią zapobiegania rozwojowi ZE jest wczesne rozpoznanie i chirurgiczna korekcja wrodzonych wad serca, najlepiej w ciągu pierwszych 5-7 lat życia, zanim dojdzie do nieodwracalnych zmian naczyniowych. Pacjenci powinni być pod stałą opieką wielodyscyplinarnego zespołu specjalistów, z corocznymi wizytami kontrolnymi w wyspecjalizowanych ośrodkach. Zalecane jest stosowanie szczepień ochronnych (coroczne przeciw grypie, przeciw pneumokokom co 5 lat oraz aktualne szczepienia przeciw COVID-19) oraz profilaktyka antybiotykowa przed inwazyjnymi zabiegami stomatologicznymi. Ciąża u kobiet z ZE jest przeciwwskazana ze względu na wysokie ryzyko śmiertelności matki (30-50%) i niekorzystne rokowanie dla płodu, a antykoncepcja powinna opierać się na preparatach zawierających wyłącznie progestageny.
antagonista receptora endoteliny, arytmia przedsionkowa, bakteriemia, doustny środek antykoncepcyjny, dysfunkcja prawej komory, echokardiografia, genetyka medyczna, infekcja układu oddechowego, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kardiologia, krwotok płucny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek wazopresyjny, nadciśnienie płucne, niedobór żelaza, opór naczyniowy płuc, powikłanie okołooperacyjne, profilaktyka antybiotykowa, przedwłośniczkowe nadciśnienie płucne, śmiertelność matki, szczepienie przeciw grypie, szczepienie przeciw pneumokokom, terapia przeciwdrobnoustrojowa, udar mózgu, wrodzona wada serca, zagrożenie życia, zator tętnicy płucnej, zespół Eisenmengera, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonowy – Interakcje

Lenalidomid zawierający chlorek amonowy wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii szpiczaka mnogiego. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko zakrzepicy przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na erytropoezę oraz hormonalnej terapii zastępczej, co wymaga profilaktyki przeciwzakrzepowej. Lenalidomid nie indukuje enzymów CYP (CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4/5), jednak deksametazon, często stosowany w skojarzeniu, jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4, co może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. W przypadku warfaryny konieczne jest ścisłe monitorowanie INR ze względu na potencjalne zmiany w jej metabolizmie. Jednoczesne stosowanie lenalidomidu (10 mg/dobę) zwiększa stężenie digoksyny o 14% (przedział ufności 0,52%-28,2%), co wymaga regularnego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Ryzyko rabdomiolizy wzrasta przy kojarzeniu lenalidomidu z statynami, co wymaga kontroli enzymów mięśniowych (CK, CKMB) i obserwacji objawów klinicznych uszkodzenia mięśni.
aktywność enzymów mięśniowych, chlorek amonowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane hematologiczne, enzym mięśniowy, erytropoeza, glikoproteina p, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny digoksyny, indukcja enzymów, induktor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek stymulujący erytropoezę, lenalidomid, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, neutropenia, parametr krzepnięcia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rabdomioliza, środek antykoncepcyjny, stężenie digoksyny, supresja szpiku kostnego, szpiczak mnogi, terapia przeciwnowotworowa, trombocytopenia, współczynnik INR, zaburzenie czynności nerek
Leksykon substancji czynnych
Mykofenolan mofetylu – Interakcje

Mykofenolan mofetylu (MMF), stosowany jako lek immunosupresyjny po przeszczepieniach narządów, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wpływającymi na krążenie jelitowo-wątrobowe (np. cholestyramina zmniejsza AUC MPA o 40%, cyklosporyna A obniża ekspozycję MPA o 30-50%), lekami eliminującymi bakterie β-glukuronidazę (ciprofloksacyna i amoksycylina z kwasem klawulanowym zmniejszają stężenie minimalne MPA o około 50%), a także z ryfampicyną, która może obniżyć ekspozycję na MPA o 18-70%. Inhibitory pompy protonowej i leki zobojętniające sok żołądkowy obniżają ekspozycję na MPA, jednak bez istotnych klinicznie skutków. W przypadku leków takich jak gancyklowir, acyklowir czy probenecyd, które konkurują o sekrecję cewkową, obserwuje się zwiększenie stężeń MPAG i leków, co wymaga monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Ponadto, jednoczesne stosowanie izawukonazolu zwiększa AUC MPA o 35%, a telmisartan zmniejsza stężenia MPA o około 30%, choć bez istotnych klinicznych konsekwencji.
acyklowir, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk eliminujący bakterie, beta-glukuronidaza, cholestyramina, ciprofloksacyna, cyklosporyna A, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, fenolowy glukuronid MPA, gancyklowir, inhibitor pompy protonowej, izawukonazol, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, lansoprazol, lek immunosupresyjny, lek zobojętniający sok żołądkowy, metabolizm leku, metronidazol, mykofenolan mofetylu, niewydolność nerek, norfloksacyna, odrzucanie przeszczepu, pantoprazol, probenecyd, ryfampicyna, sekrecja cewkowa, sewelamer, takrolimus, telmisartan, trimetoprim-sulfametoksazol, walacyklowir, walgancyklowir, wodorotlenek magnezu i glinu, żywa szczepionka