Interakcje leku
Rosuvastatin Krka 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Najistotniejsze interakcje dotyczą jednoczesnego stosowania z cyklosporyną (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane), inhibitorami proteazy takimi jak atazanawir/rytonawir (3,1-krotny wzrost AUC, dawka rozuwastatyny ograniczona do 10 mg), oraz fibratami, zwłaszcza gemfibrozylem (1,9-krotny wzrost AUC, maksymalna dawka rozuwastatyny 20 mg, wyższe dawki przeciwwskazane). Inne leki, takie jak ezetymib, powodują umiarkowany wzrost ekspozycji (1,2-krotny wzrost AUC), natomiast leki zobojętniające kwas żołądkowy mogą zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%. W przypadku tikagrelu obserwuje się ryzyko akumulacji leku i potencjalnego uszkodzenia nerek, co wymaga ostrożności przy dawkach rozuwastatyny powyżej 20 mg.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Inhibitory białek transportujących
- Interakcje z cyklosporyną
- Interakcje z inhibitorami proteazy
- Interakcje z lekami obniżającymi stężenie lipidów
- Interakcje z ezetymibem
- Interakcje z lekami przeciw nadkwaśności
- Interakcje z erytromycyną
- Interakcje z enzymami cytochromu P450
- Interakcje z tikagrelor
- Wpływ rozuwastatyny na jednocześnie stosowane leki
- Interakcje rozuwastatyny z alkoholem
- Tabela interakcji rozuwastatyny
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Rozuwastatyna jako substancja aktywna produktu Rosuvastatin Krka wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które mogą znacząco wpływać na jej farmakokinetykę i farmakodynamikę. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę interakcji rozuwastatyny z uwzględnieniem mechanizmów, konsekwencji klinicznych oraz zaleceń dotyczących modyfikacji dawkowania.1
Inhibitory białek transportujących
Rozuwastatyna stanowi substrat dla kilku istotnych białek transportujących, w szczególności dla wątrobowego transportera wychwytującego OATP1B1 oraz dla transportera wypływu odkomórkowego BCRP. Jednoczesne stosowanie leków hamujących te białka transportujące powoduje wzrost stężenia rozuwastatyny w osoczu, zwiększając ryzyko miopatii. Stopień nasilenia interakcji zależy od specyfiki inhibitora oraz jego dawki.2
Interakcje z cyklosporyną
Szczególnie znaczącą interakcję farmakokinetyczną obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu rozuwastatyny i cyklosporyny. Interakcja ta prowadzi do około 7-krotnego zwiększenia pola powierzchni pod krzywą (AUC) rozuwastatyny w porównaniu z wartościami obserwowanymi u zdrowych ochotników. Co istotne, jednoczesne stosowanie tych leków nie wpływa na stężenie cyklosporyny w osoczu. Ze względu na znaczące zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę, jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących jednocześnie cyklosporynę.3
Interakcje z inhibitorami proteazy
Inhibitory proteazy mogą znacząco zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę, choć dokładny mechanizm tej interakcji nie został w pełni wyjaśniony. Badania farmakokinetyczne wykazały, że jednoczesne zastosowanie rozuwastatyny w dawce 10 mg oraz leku złożonego zawierającego dwa inhibitory proteazy (300 mg atazanawiru i 100 mg rytonawiru) powodowało około trzykrotne zwiększenie AUC i siedmiokrotne zwiększenie Cmax rozuwastatyny. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny z inhibitorami proteazy wymaga dokładnej analizy ryzyka i korzyści oraz odpowiedniego dostosowania dawki rozuwastatyny.4
Interakcje z lekami obniżającymi stężenie lipidów
Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje rozuwastatyny z fibratami. Gemfibrozyl powoduje 2-krotne zwiększenie maksymalnego stężenia rozuwastatyny Cmax oraz powierzchni pola pod krzywą (AUC). W przypadku fenofibratu nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych, jednak mogą wystąpić interakcje farmakodynamiczne. Jednoczesne stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA z gemfibrozylem, fenofibratem lub innymi fibratami, a także niacyną (kwasem nikotynowym) w dawce co najmniej 1 g na dobę, zwiększa ryzyko miopatii. Z tego względu jednoczesne stosowanie fibratów z rozuwastatyną w dawkach 30 mg i 40 mg jest przeciwwskazane. Przy niższych dawkach rozuwastatyny leczenie należy rozpoczynać od dawki 5 mg.5
Interakcje z ezetymibem
Ezetymib stosowany jednocześnie z rozuwastatyną (10 mg + 10 mg) powoduje 1,2-krotne zwiększenie AUC dla rozuwastatyny u pacjentów z hipercholesterolemią. Choć interakcja farmakokinetyczna jest stosunkowo niewielka, nie można wykluczyć interakcji farmakodynamicznej w zakresie występowania działań niepożądanych.6
Interakcje z lekami przeciw nadkwaśności
Zawiesiny zmniejszające kwaśność soku żołądkowego zawierające wodorotlenek glinu i magnezu mogą powodować zmniejszenie stężenia rozuwastatyny w osoczu o około 50%. Efekt ten jest mniej wyrażony, gdy leki zobojętniające są przyjmowane 2 godziny po zastosowaniu rozuwastatyny. Kliniczne znaczenie tej interakcji nie zostało dokładnie zbadane.7
Interakcje z erytromycyną
Erytromycyna stosowana jednocześnie z rozuwastatyną powoduje zmniejszenie AUC rozuwastatyny o 20% oraz stężenia maksymalnego Cmax o 30%. Przypuszcza się, że mechanizm tej interakcji polega na zwiększeniu motoryki przewodu pokarmowego przez erytromycynę.8
Interakcje z enzymami cytochromu P450
Badania in vivo i in vitro wykazały, że rozuwastatyna nie wykazuje istotnego działania hamującego ani pobudzającego izoenzymy układu cytochromu P450. Ponadto enzymy te mają niewielkie powinowactwo do rozuwastatyny. Z tego względu nie przewiduje się istotnych klinicznie interakcji wynikających z metabolizmu przy udziale cytochromu P450. Potwierdzeniem tego jest brak klinicznie istotnych interakcji z flukonazolem (inhibitor CYP 2C9 i CYP 3A4) oraz ketokonazolem (inhibitor CYP 2A6 i CYP 3A4).9
Interakcje z tikagrelor
Tikagrelor może wpływać na nerkowe wydalanie rozuwastatyny, zwiększając ryzyko jej akumulacji. Dokładny mechanizm tej interakcji nie jest znany, jednak w niektórych przypadkach równoczesne stosowanie tikagreloru i rozuwastatyny prowadziło do pogorszenia czynności nerek, wzrostu aktywności CPK (kinaza fosfokreatynowa) i rabdomiolizy. Mimo że tikagrelor zwiększa AUC rozuwastatyny mniej niż 2-krotnie, należy zachować ostrożność przy zwiększaniu dawki rozuwastatyny powyżej 20 mg u pacjentów jednocześnie przyjmujących tikagrelor.10
Wpływ rozuwastatyny na jednocześnie stosowane leki
Rozuwastatyna nie tylko podlega interakcjom z innymi lekami, ale również sama może wpływać na farmakokinetykę i farmakodynamikę jednocześnie stosowanych produktów leczniczych. Szczególnie istotne są następujące interakcje:
Antagoniści witaminy K
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, rozpoczęcie leczenia rozuwastatyną lub zwiększenie jej dawki u pacjentów jednocześnie przyjmujących antagonistów witaminy K (np. warfarynę lub inne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryn) może prowadzić do wzrostu międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR). Z kolei zmniejszenie dawki rozuwastatyny lub zaprzestanie jej podawania może powodować obniżenie INR. W takich przypadkach wskazane jest odpowiednie monitorowanie INR.11
Doustne środki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych prowadzi do zwiększenia AUC etynyloestradiolu o 26% i norgestrelu o 34%. Ten wpływ na farmakokinetykę hormonów należy uwzględnić podczas doboru dawki środka antykoncepcyjnego. Brak danych farmakokinetycznych dotyczących jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i hormonalnej terapii zastępczej, ale nie można wykluczyć podobnych interakcji. Warto zauważyć, że w badaniach klinicznych jednoczesne stosowanie tych leków było dobrze tolerowane przez pacjentki.12
Digoksyna
Na podstawie przeprowadzonych badań interakcji nie obserwuje się klinicznie istotnych interakcji między rozuwastatyną a digoksyną.13
Kwas fusydowy
Jednoczesne stosowanie kwasu fusydowego o działaniu ogólnym i statyn, w tym rozuwastatyny, może zwiększać ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy. Mechanizm tej interakcji nie został w pełni poznany. U pacjentów wymagających ogólnoustrojowego leczenia kwasem fusydowym należy przerwać terapię rozuwastatyną na cały okres stosowania kwasu fusydowego. Opisywano przypadki rabdomiolizy (w tym zakończone zgonem) u pacjentów przyjmujących takie skojarzenie leków.14
Interakcje rozuwastatyny z alkoholem
Chociaż nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji rozuwastatyny z alkoholem, należy mieć na uwadze potencjalne zagrożenia wynikające z ich jednoczesnego stosowania. Alkohol etylowy może nasilać działania niepożądane rozuwastatyny, szczególnie w kontekście potencjalnego wpływu na wątrobę.
Zarówno rozuwastatyna, jak i alkohol mogą wpływać na funkcje wątroby. Jednoczesne stosowanie tych substancji może zwiększać ryzyko uszkodzenia hepatocytów i podwyższenia aktywności enzymów wątrobowych. Z tego względu zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia rozuwastatyną, a u pacjentów z chorobami wątroby lub zwiększonym ryzykiem ich wystąpienia należy rozważyć ograniczenie lub całkowite unikanie alkoholu.
Biorąc pod uwagę, że rozuwastatyna jest metabolizowana głównie przez wątrobę, chroniczne spożywanie alkoholu może potencjalnie wpływać na metabolizm tego leku, chociaż bezpośrednie dane kliniczne w tym zakresie są ograniczone.
Tabela interakcji rozuwastatyny
| Lek lub grupa leków | Mechanizm interakcji | Efekt interakcji | Poziom ważności interakcji | Zalecenia kliniczne |
|---|---|---|---|---|
| Cyklosporyna | Inhibicja białek transportujących | 7,1-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Bardzo wysoki | Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie |
| Sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir | Inhibicja białek transportujących | 7,4-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Bardzo wysoki | Wymagana znaczna redukcja dawki rozuwastatyny |
| Darolutamid | Inhibicja białek transportujących | 5,2-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Bardzo wysoki | Znaczne zmniejszenie dawki rozuwastatyny |
| Regorafenib | Inhibicja białek transportujących | 3,8-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Wysoki | Zredukować dawkę rozuwastatyny |
| Atazanawir/rytonawir | Inhibicja białek transportujących | 3,1-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Wysoki | Ograniczenie dawki rozuwastatyny do 10 mg |
| Welpataswir | Inhibicja białek transportujących | 2,7-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Wysoki | Ograniczenie dawki rozuwastatyny |
| Glekaprewir/pibrentaswir | Inhibicja białek transportujących | 2,2-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Wysoki | Ograniczenie dawki rozuwastatyny |
| Gemfibrozyl | Inhibicja transporterów, interakcje farmakodynamiczne | 1,9-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Średni do wysokiego | Maksymalna dawka rozuwastatyny 20 mg, przy wyższych dawkach – przeciwwskazane |
| Fibraty (inne niż gemfibrozyl) | Interakcje farmakodynamiczne | Zwiększone ryzyko miopatii | Średni do wysokiego | Przeciwwskazane z dawkami rozuwastatyny 30-40 mg |
| Eltrombopag | Inhibicja transporterów | 1,6-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Średni | Monitorowanie działań niepożądanych |
| Darunawir/rytonawir | Inhibicja transporterów | 1,5-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Średni | Monitorowanie działań niepożądanych |
| Tikagrelor | Wpływ na nerkowe wydalanie | Ryzyko akumulacji rozuwastatyny | Średni | Ostrożność przy dawkach rozuwastatyny >20 mg |
| Ezetymib | Mechanizm nieznany | 1,2-krotny wzrost AUC rozuwastatyny | Niski do średniego | Monitorowanie działań niepożądanych |
| Leki zobojętniające kwas żołądkowy (wodorotlenek glinu i magnezu) | Zmniejszenie wchłaniania | 50% zmniejszenie stężenia rozuwastatyny | Średni | Zachować 2-godzinny odstęp między lekami |
| Erytromycyna | Zwiększenie motoryki przewodu pokarmowego | 20% zmniejszenie AUC i 30% zmniejszenie Cmax rozuwastatyny | Niski | Bez specjalnych zaleceń |
| Antagoniści witaminy K (np. warfaryna) | Interakcje farmakodynamiczne | Zwiększenie INR | Średni | Monitorowanie INR, szczególnie przy rozpoczynaniu leczenia lub zmianie dawki rozuwastatyny |
| Doustne środki antykoncepcyjne | Wpływ na metabolizm hormonów | 26% wzrost AUC etynyloestradiolu, 34% wzrost AUC norgestrelu | Niski do średniego | Uwzględnić przy ustalaniu dawki środka antykoncepcyjnego |
| Kwas fusydowy | Mechanizm nieznany | Zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy | Bardzo wysoki | Przerwać stosowanie rozuwastatyny na czas leczenia kwasem fusydowym |
| Alkohol | Potencjalny wpływ na funkcje wątroby | Możliwe zwiększenie ryzyka hepatotoksyczności | Średni | Ostrożność, ograniczenie spożycia, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby |
Dostosowanie dawki rozuwastatyny w interakcjach
W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z lekami zwiększającymi ekspozycję na rozuwastatynę, należy odpowiednio dostosować jej dawkowanie:15
- Przy spodziewanym zwiększeniu ekspozycji (AUC) 2-krotnym lub większym, należy rozpocząć leczenie rozuwastatyną od dawki 5 mg raz na dobę.
- Maksymalną dawkę dobową rozuwastatyny należy dostosować tak, aby spodziewana ekspozycja nie przekroczyła ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg rozuwastatyny przyjmowanej bez wchodzących w interakcje leków.
- Przykłady dostosowania dawki:
- Rozuwastatyna 20 mg z gemfibrozylem (zwiększenie 1,9-krotne)
- Rozuwastatyna 10 mg z kombinacją atazanawiru/rytonawiru (zwiększenie 3,1-krotne)
Leki bez istotnego wpływu na farmakokinetykę rozuwastatyny
Badania kliniczne wykazały, że następujące produkty lecznicze lub ich skojarzenia nie mają klinicznie istotnego wpływu na współczynnik AUC rozuwastatyny:16
- Aleglitazar 0,3 mg (przez 7 dni)
- Fenofibrat 67 mg (trzy razy na dobę przez 7 dni)
- Flukonazol 200 mg (raz na dobę przez 11 dni)
- Fosamprenawir 700 mg/rytonawir 100 mg (dwa razy na dobę przez 8 dni)
- Ketokonazol 200 mg (dwa razy na dobę przez 7 dni)
- Ryfampina 450 mg (raz na dobę przez 7 dni)
- Sylimaryna 140 mg (trzy razy na dobę przez 5 dni)
Uwagi dotyczące interakcji u dzieci i młodzieży
Należy podkreślić, że badania interakcji rozuwastatyny zostały przeprowadzone wyłącznie u pacjentów dorosłych. Zakres i nasilenie interakcji u dzieci i młodzieży nie są dokładnie poznane, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas stosowania rozuwastatyny w tej grupie wiekowej, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego podawania innych leków.17
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania