doustny środek antykoncepcyjny
Doustny środek antykoncepcyjny, powszechnie znany jako tabletka antykoncepcyjna, to hormonalna metoda zapobiegania ciąży przyjmowana doustnie. Zawiera syntetyczne hormony – estrogen i progesteron (preparaty dwuskładnikowe) lub tylko progesteron (preparaty jednoskładnikowe, tzw. minipigułki). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu owulacji, zagęszczaniu śluzu szyjkowego oraz zmianach w endometrium, co utrudnia implantację zarodka.
Skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych przy prawidłowym stosowaniu wynosi 99%. Dostępne są w różnych schematach dawkowania: jednofazowe (stała dawka hormonów), dwu- i trójfazowe (zmienna dawka hormonów) oraz preparaty o przedłużonym cyklu. Nowoczesne tabletki zawierają znacznie mniejsze dawki hormonów niż preparaty pierwszej generacji, przy zachowaniu wysokiej skuteczności.
Oprócz działania antykoncepcyjnego, doustne środki hormonalne wykazują również działanie terapeutyczne: zmniejszają bolesność i obfitość miesiączek, regulują cykl miesiączkowy, redukują objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego, zmniejszają ryzyko nowotworów jajnika i endometrium oraz poprawiają stan skóry u osób z trądzikiem hormonalnym. Jednak mogą powodować działania niepożądane, w tym zwiększone ryzyko zakrzepicy, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Sirdalud MR 6 mg
Tyzanidyna, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, powodują 33- i 10-krotne zwiększenie AUC tyzanidyny, co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego, senności, zawrotów głowy, zaburzeń psychomotorycznych, a nawet śpiączki. Równoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane. Inne inhibitory CYP1A2 (amiodaron, meksyletyna, propafenon, cymetydyna, fluorochinolony, rofekoksyb, doustne środki antykoncepcyjne, tyklopidyna) również zwiększają stężenie tyzanidyny i nie są zalecane do jednoczesnego stosowania. Induktor CYP1A2, ryfampicyna, zmniejsza stężenie tyzanidyny o około 50%, co może osłabić jej działanie terapeutyczne i wymaga dostosowania dawki.
amiodaron, amitryptylina, azytromycyna, baklofen, benzodiazepina, bradykardia, cymetydyna, cyprofloksacyna, cyzapryd, doustny środek antykoncepcyjny, enoksacyna, fluorochinolon, fluwoksamina, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, izoenzym CYP1A2, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek sedatywny, lek uspokajający, meksyletyna, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, norfloksacyna, pefloksacyna, pole pod krzywą AUC, propafenon, rofekoksyb, ryfampicyna, tachykardia z odbicia, tyklopidyna, tyzanidyna, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji ruchowej - Leksykon chorób i schorzeń
Galaktocele lub laktoreja – Epidemiologia
Galaktocele, definiowane jako nieprawidłowe wydzielanie mleka u osób niebędących w ciąży ani niekarmiących, dotyczy około 20-25% kobiet w ciągu życia i jest trzecią najczęstszą dolegliwością piersi. Główną przyczyną jest hiperprolaktynemia, występująca u 0,4% populacji dorosłych, ale znacznie częstsza w grupach ryzyka, takich jak kobiety z zaburzeniami miesiączkowania (9%), zespołem policystycznych jajników (17%) czy pacjentki klinik planowania rodziny (5%). U około 75% pacjentek z galaktocele i brakiem miesiączki stwierdza się hiperprolaktynemię, z czego 30% przypadków jest spowodowanych prolaktynowymi gruczolakami przysadki. Poziomy prolaktyny powyżej 200 ng/ml są typowe dla makrogruczolaków, które występują u 35-50/100 000 osób, głównie kobiet w wieku 20-50 lat. Leki przeciwpsychotyczne i doustne środki antykoncepcyjne również zwiększają ryzyko galaktocele, szczególnie w dawkach wyższych lub starszych preparatach estrogenowych.
agonista dopaminy, antykoncepcja hormonalna, badanie obrazowe, badanie przesiewowe, brak miesiączki, doustny środek antykoncepcyjny, endokrynolog, galaktocele, guz przysadki, guz wydzielający prolaktynę, hiperprolaktynemia, hipogonadyzm, lek przeciwpsychotyczny, makrogruczolak, makrogruczolak przysadki, mikrogruczolak przysadki, neurochirurg, neurolog, obniżone libido, osteopenia, osteoporoza, prolaktynoma, rak piersi, rezonans magnetyczny, śmiertelność, terapia supresyjna, tomografia komputerowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie płodności, zespół policystycznych jajników, złamanie kości - Leksykon leków
Interakcje leku – Vitaminum C Teva 100 mg/ml
Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, co ma istotne znaczenie kliniczne. Duże dawki witaminy C zakwaszają mocz, co zwiększa wchłanianie zwrotne leków o charakterze kwasowym i zmniejsza wydalanie, nasilając ich działanie, natomiast leki zasadowe wykazują odwrotny efekt. Szczególnie ważne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów stosujących doustne antykoagulanty, gdyż witamina C może osłabiać ich efekt terapeutyczny. Interakcja z deferoksaminą jest krytyczna – witamina C zwiększa toksyczność żelaza, zwłaszcza na mięsień sercowy, co wymaga unikania jej stosowania przez pierwszy miesiąc terapii deferoksaminą oraz jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami czynności serca. Ponadto, kwas acetylosalicylowy zmniejsza wchłanianie witaminy C o około 33% i jej wydalanie z moczem o około 50%, choć znaczenie kliniczne tej interakcji pozostaje nie do końca określone.
deferoksamina, doustny antykoagulant, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie przeciwpsychotyczne, efekt przeciwzakrzepowy, estradiol, estrogen, fenytoina, flufenazyna, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, lek neuroleptyczny, lek przeciwdrgawkowy, lek zobojętniający, niewydolność nerek, parametr krzepnięcia, parametr układu krzepnięcia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przedawkowanie żelaza, przewlekły alkoholizm, stres oksydacyjny, tetracyklina, witamina C, zaburzenie czynności serca, zaburzenie gojenia ran, zakwaszenie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Zaranta 20 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu i ryzyko miopatii. Najistotniejsze interakcje obejmują cyklosporynę (7,1-krotne zwiększenie AUC, przeciwwskazana), inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotne zwiększenie AUC i 7-krotne Cₘₐₓ przy dawce 10 mg rozuwastatyny), gemfibrozyl (1,9-krotne zwiększenie AUC i Cₘₐₓ), oraz inne leki hamujące transportery, takie jak sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (7,4-krotne ↑ AUC) i darolutamid (5,2-krotne ↑ AUC). Zaleca się rozpoczynanie terapii rozuwastatyną od dawki 5 mg przy spodziewanym ≥2-krotnym wzroście ekspozycji oraz dostosowanie maksymalnej dawki tak, aby nie przekroczyć ekspozycji odpowiadającej 40 mg rozuwastatyny bez interakcji. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie rozuwastatyny w dawkach 30-40 mg z fibratami ze względu na ryzyko miopatii.
antagonista witaminy K, atazanawir, AUC, BCRP, białko transportujące, Cmax, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek przeciw nadkwaśności, miopatia, OATP1B1, pochodne kumaryny, rabdomioliza, rytonawir, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Sortis 10 10 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportery OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Silni inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki i ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowani inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podwyższają ekspozycję na lek, co wymaga rozważenia zmniejszenia dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie atorwastatyny, co może osłabiać efekt hipolipemizujący i wymaga monitorowania skuteczności terapii. Ponadto, inhibitory transporterów (np. cyklosporyna, letermowir) zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę, co może wymagać dostosowania dawki.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, efawirenz, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor białka transportującego, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, miopatia, noretysteron, P-glikoproteina, pibrentaswir, polipeptydy OATP1B, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, telitromycyna, transportery wątrobowe, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Zahron Combi 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Zahron Combi, zawierający rozuwastatynę i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, a jej stężenie w osoczu może ulec znacznemu zwiększeniu (np. AUC wzrasta 7,1-krotnie przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną, 3,1-krotnie z atazanawirem/rytonawirem, 1,9-krotnie z gemfibrozylem), co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Wskazane jest dostosowanie dawki rozuwastatyny, tak aby nie przekraczała ekspozycji odpowiadającej 40 mg leku bez interakcji (np. maksymalna dawka 20 mg przy gemfibrozylu, 10 mg przy atazanawirze/rytonawirze). Ponadto, stosowanie kwasu fusydowego wymaga przerwania terapii rozuwastatyną ze względu na wysokie ryzyko miopatii. Leki zobojętniające kwas solny zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, co można częściowo zminimalizować przez podanie ich 2 godziny po rozuwastatynie. Interakcje z antagonistami witaminy K (np. warfaryną) mogą powodować zmiany wartości INR, wymagając monitorowania tego parametru. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zwiększa AUC etynyloestradiolu o 26% i norgestrelu o 34%, co należy uwzględnić w doborze dawki antykoncepcji.
antagonista witaminy K, azol przeciwgrzybiczny, BCRP, CPK, cyklosporyna, dantrolen, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipotensyjne, dziurawiec, erytromycyna, etynyloestradiol, ewerolimus, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor proteazy, inhibitory transporterów, INR, klarytromycyna, kwas fusydowy, lek hipolipemizujący, lek immunosupresyjny, lek zobojętniający kwas solny, makrolid, miopatia, niacyna, norgestrel, OATP1B1, parametry wątrobowe, rabdomioliza, ryfampicyna, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, uszkodzenie wątroby, warfaryna, werapamil, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Krka 40 mg
Rozuwastatyna jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami tych transporterów, takimi jak cyklosporyna (7,1-krotne zwiększenie AUC) czy inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir powodujące 3,1-krotne zwiększenie AUC), znacząco podnosi stężenie rozuwastatyny w osoczu, zwiększając ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Wskazane jest unikanie kojarzenia rozuwastatyny z cyklosporyną oraz dostosowanie dawki rozuwastatyny do maksymalnej ekspozycji odpowiadającej dawce 40 mg/dobę. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu rozuwastatyny z gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie AUC) oraz innymi fibratami, gdzie dawka rozuwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę, a u pacjentów przyjmujących fibraty leczenie rozuwastatyną należy rozpoczynać od 5 mg/dobę. Interakcje farmakodynamiczne mogą wystąpić także z ezetymibem, który zwiększa AUC rozuwastatyny o 1,2-krotne, oraz z antagonistami witaminy K, gdzie konieczne jest monitorowanie INR.
antagonista witaminy K, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, INR, ketokonazol, kinaza fosfokreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciw nadkwaśności, lopinawir, miopatia, rabdomioliza, regorafenib, rytonawir, sofosbuwir, tikagrelor, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Aklief 50 mcg/g
Trifaroten (Aklief 50 µg/g krem) wykazuje minimalny wpływ farmakokinetyczny na doustne hormonalne środki antykoncepcyjne zawierające etynyloestradiol i lewonorgestrel, co potwierdzają badania kliniczne nie wykazujące zmian w ich stężeniach osoczowych. Brak jest danych dotyczących wpływu innych leków na stężenie ogólnoustrojowe trifarotenu oraz potencjalnych interakcji farmakodynamicznych z innymi preparatami. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie trifarotenu z miejscowymi produktami przeciwtrądzikowymi o działaniu złuszczającym, wysuszającym lub podrażniającym skórę (np. kwas salicylowy, nadtlenek benzoilu, silne mydła), gdyż może to prowadzić do sumowania efektów drażniących i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych skórnych. Spożywanie alkoholu, mimo braku bezpośrednich badań, może nasilać suchość skóry i potencjalnie zwiększać ryzyko podrażnień w połączeniu z trifarotenem, który zawiera 50 mg/g etanolu.
doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane skórne, działanie złuszczające, etynyloestradiol i lewonorgestrel, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, kwas glikolowy, kwas salicylowy, łuszczenie się skóry, miejscowy retinoid, nadtlenek benzoilu, pieczenie skóry, podrażnienie skórne, preparat dermatologiczny, preparat niekomedogenny, rumień, stężenie ogólnoustrojowe, świąd, trifartoten, wykwit skórny, zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluoxetine Vitabalans 20 mg
Fluoksetyna, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC N06AB03), wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, bulimii nervosa oraz przedmiesiączkowego zaburzenia dysforycznego (PMDD). W badaniach klinicznych wykazano, że dawka 20 mg/dobę jest efektywna w OCD, natomiast w bulimii skuteczna dawka wynosi 60 mg/dobę, co przekłada się na istotne zmniejszenie częstości napadów objadania się i zachowań przeczyszczających. W leczeniu PMDD stosowano zarówno ciągłe dawkowanie 20 mg/dobę przez 6 cykli menstruacyjnych, jak i przerywane dawkowanie w fazie lutealnej (20 mg/dobę przez 14 dni), uzyskując poprawę objawów takich jak drażliwość, niepokój i dysforia. W terapii dużej depresji u dzieci i młodzieży powyżej 8 roku życia fluoksetyna w dawce 20 mg wykazała umiarkowaną skuteczność, potwierdzoną istotnym spadkiem punktacji w skalach CDRS-R i CGI-I w badaniach trwających do 9 tygodni.
bulimia nervosa, doustny środek antykoncepcyjny, epizod dużej depresji, faza lutealna, fluoksetyna, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, receptor adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor GABA, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala CGI-I, skala Daily Record of Severity of Problems, skala Hamiltona, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zachowanie przeczyszczające - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Leverette 0,15 mg + 0,03 mg
Produkt leczniczy Leverette, zawierający 0,150 mg lewonorgestrelu oraz 0,030 mg etynyloestradiolu w tabletkach powlekanych aktywnych, nie wykazuje istotnego wpływu na funkcje neurokognitywne związane z prowadzeniem pojazdów mechanicznych oraz obsługą maszyn. Badania kliniczne potwierdzają minimalny lub brak wpływu na zdolności psychomotoryczne, czas reakcji i koncentrację, co odróżnia ten preparat od innych grup leków, takich jak benzodiazepiny czy opioidy, które mogą znacząco upośledzać te funkcje. Zawartość laktozy jednowodnej (84,32 mg w tabletkach aktywnych i 89,50 mg w tabletkach placebo) nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania Leverette w kontekście aktywności zawodowej pacjentek.
antykoncepcja hormonalna, benzodiazepina, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, funkcja psychomotoryczna, hormon steroidowy, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lewonorgestrel, opioid, placebo, preparat hormonalny, substancja steroidowa, tabletka powlekana, właściwość sedatywna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adaring
Przed zastosowaniem systemu terapeutycznego dopochwowego Adaring (zawierającego etonogestrel i etynyloestradiol) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej oceny ryzyka i korzyści u pacjentki, ze szczególnym uwzględnieniem indywidualnych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). Ryzyko VTE jest podwyższone w porównaniu do braku stosowania antykoncepcji hormonalnej oraz preparatów zawierających lewonorgestrel, norgestimat lub noretisteron, które wiążą się z najniższym ryzykiem. W pierwszym roku stosowania Adaring ryzyko VTE jest największe, a ponowne rozpoczęcie terapii po przerwie ≥4 tygodni również zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku pojawienia się objawów sugerujących VTE.
antykoncepcja hormonalna, doustny środek antykoncepcyjny, etonogestrel, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, lewonorgestrel, okres poporodowy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, system terapeutyczny dopochwowy, układ krążenia, zaburzenia układu krążenia, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Coloclear 1500 mg
Produkt leczniczy Coloclear (1500 mg) nie był formalnie badany pod kątem interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, jednak ze względu na mechanizm działania jako środek przeczyszczający, może znacząco wpływać na wchłanianie leków doustnych. Przyspieszony pasaż jelitowy może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, leków przeciwcukrzycowych, antybiotyków oraz leków przeciwpadaczkowych, co wymaga odpowiedniego monitorowania i ewentualnej korekty terapii. Wchłanianie fosforanu z Coloclear jest zmniejszone przez sole glinu, wapnia i magnezu, a zwiększone przez preparaty witaminy D, co wymaga uwagi w kontekście gospodarki wapniowo-fosforanowej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących leki wpływające na gospodarkę wodno-elektrolitową, takie jak blokery kanału wapniowego, diuretyki, inhibitory ACE i ARB, leki wydłużające odstęp QT, NLPZ, preparaty parathormonu oraz lit, ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych (hiperfosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia) i odwodnienia.
bloker kanału wapniowego, bloker receptora angiotensyny, doustny środek antykoncepcyjny, działanie diuretyczne, działanie nefrotoksyczne, efekt hipotensyjny, farmakokinetyka, gospodarka wapniowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperfosfatemia, hiperglikemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, kontrola glikemii, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odstęp QT, parathormon, pasaż jelitowy, perystaltyka jelit, preparat litu, środek przeczyszczający, wchłanianie substancji leczniczych, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Moxifloxacin Kabi 400 mg/250 ml
Moksyfloksacyna, fluorochinolon o potencjale wydłużania odstępu QTc, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna), klasy III (np. amiodaron), lekami przeciwpsychotycznymi (fenotiazyny, haloperydol), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz wybranymi antybiotykami i lekami przeciwhistaminowymi, ze względu na addycyjne wydłużenie QT i bardzo wysokie ryzyko kardiologiczne. Ponadto, leki obniżające stężenie potasu (diuretyki pętlowe i tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) zwiększają ryzyko hipokaliemii i wtórnego wydłużenia QT, co wymaga monitorowania elektrolitów. W badaniach wykazano, że moksyfloksacyna zwiększa maksymalne stężenie digoksyny w osoczu o około 30%, jednak bez wpływu na AUC, co nie wymaga rutynowego monitorowania digoksyny. Jednoczesne podawanie z glibenklamidem obniża jego Cmax o 21%, co może powodować przejściową hiperglikemię, jednak bez istotnych klinicznie skutków.
amfoterycyna B, amiodaron, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, diuretyk pętlowy i tiazydowy, doustny środek antykoncepcyjny, erytromycyna, fenotiazyna, fluorochinolon, glibenklamid, haloperydol, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipokaliemia, itrakonazol, komorowe zaburzenia rytmu serca, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, moksyfloksacyna, monitorowanie stężenia digoksyny, ośrodkowy układ nerwowy, probenecyd, ranitydyna, sotalol, teofilina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wskaźnik INR, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Alprazolam Aurovitas 0,25 mg
Alprazolam, będący benzodiazepiną, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Farmakodynamicznie, jednoczesne stosowanie alprazolamu z lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak opioidy, neuroleptyki, leki nasenne, uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, środki znieczulające oraz H1-przeciwhistaminowe, może prowadzić do nasilonej depresji OUN, zwiększonego ryzyka sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki i zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest połączenie z opioidami oraz klozapiną, które zwiększają ryzyko zatrzymania oddechu i akcji serca. Spożywanie alkoholu podczas terapii alprazolamem jest kategorycznie przeciwwskazane ze względu na synergistyczne nasilenie działania depresyjnego na OUN, co skutkuje znacznym pogorszeniem koordynacji, funkcji poznawczych i zwiększonym ryzykiem wypadków. Dodatkowo, stosowanie leków zwiotczających mięśnie może nasilać ich działanie relaksacyjne, zwiększając ryzyko upadków, zwłaszcza na początku terapii.
alprazolam, antybiotyk makrolidowy, cymetydyna, CYP3A4, depresja oddechowa, digoksyna, disulfiram, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, klozapina, lek przeciwbólowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, nefazodon, opioid, propranolol, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, środek przeciwdepresyjny, telitromycyna, troleandomycyna, warfaryna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Terbisil 250 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym, ciężarnymi lub karmiącymi piersią, lekarz powinien szczegółowo omówić stosowanie chlorowodorku terbinafiny (Terbisil, 250 mg tabletki) oraz jego potencjalny wpływ na płodność, przebieg ciąży i laktację. U kobiet w wieku rozrodczym możliwe są zaburzenia miesiączkowania przy jednoczesnym stosowaniu terbinafiny i doustnych środków antykoncepcyjnych, jednak ich częstość nie przekracza tej obserwowanej przy stosowaniu samych środków antykoncepcyjnych. Dane kliniczne nie wskazują na konieczność specjalnych zaleceń poza standardowymi. W okresie ciąży, mimo braku toksycznego działania w badaniach przedklinicznych, ze względu na ograniczone dane kliniczne, Terbisil nie powinien być stosowany, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku karmienia piersią, terbinafina przenika do mleka, co wymaga czasowego zaprzestania karmienia lub odroczenia terapii, jeśli stan pacjentki na to pozwala.
alternatywa terapeutyczna, chlorowodorek terbinafiny, dawka leku, doustny środek antykoncepcyjny, karmienie piersią, laktacja, objaw niepokojący, płodność, przenikanie do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, terbinafina, Terbisil, toksyczne działanie terbinafiny, zaburzenie miesiączkowania, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 40 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz będąca substratem transporterów OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak cyklosporyna, makrolidy (klarytromycyna, telitromycyna), azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, worykonazol, itrakonazol), inhibitory proteazy HIV (rytonawir, lopinawir) oraz niektóre leki przeciwwirusowe (elbaswir/grazoprewir), mogą zwiększać AUC atorwastatyny nawet do 9,4-krotności, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki atorwastatyny (np. do 10–20 mg/dobę) oraz ścisłe monitorowanie kliniczne. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil) również podwyższają stężenia leku, co wymaga dostosowania dawki i obserwacji pacjenta. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenia atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, a ryfampicyna dodatkowo hamuje OATP1B1, co komplikuje interakcję i wymaga jednoczesnego podawania oraz monitorowania efektu terapeutycznego.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, białko oporności raka piersi, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir, erytromycyna, ezetymib, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, glekaprewir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, letermowir, miopatia, P-glikoproteina, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, typranawir, warfaryna, worykonazol, ziele dziurawca, żółtaczka - Leksykon leków
Interakcje leku – Tarsime 125 mg
Cefuroksym w postaci aksetylu cefuroksymu (preparat Tarsime) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (IPP, antagoniści receptora H2, leki zobojętniające) obniżają biodostępność cefuroksymu poprzez zmniejszenie jego rozpuszczalności w podwyższonym pH, co znosi efekt zwiększonego wchłaniania po posiłku; zaleca się zachowanie 2-godzinnego odstępu między podaniem tych leków. Probenecyd hamuje wydzielanie cewkowe cefuroksymu, co prowadzi do wzrostu stężenia maksymalnego, AUC oraz wydłużenia okresu półtrwania, co może wymagać dostosowania dawkowania. Ponadto, cefuroksym może zmieniać mikroflorę jelitową, obniżając wchłanianie estrogenów z doustnych środków antykoncepcyjnych, co potencjalnie zmniejsza ich skuteczność; wskazane jest stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji podczas terapii i przez 7 dni po jej zakończeniu.
aksetyl cefuroksymu, antagonista receptora H2, antagonista witaminy K, biodostępność cefuroksymu, bloker receptora H2, cefalosporyna, czynnik krzepnięcia, dna moczanowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, grupa metylotetrazolowa, hormonalna antykoncepcja doustna, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakokinetyczna, lek zobojętniający, metronidazol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mikroflora jelitowa, pole pod krzywą stężenia, probenecyd, reakcja disulfiramopodobna, terapia przeciwbakteryjna, warfaryna, wydzielanie cewkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vibin mini 3 mg + 0,02 mg
Vibin mini to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu w różowych tabletkach powlekanych, uzupełniony tabletkami placebo (białe). Stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), nadciśnienia tętniczego oraz nowotworów wątroby. U pacjentek obserwowano również zwiększone ryzyko zakrzepicy i zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, co wymaga szczególnej ostrożności. Ponadto, istnieją sprzeczne dane dotyczące wpływu leku na przebieg chorób takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, mięśniaki macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, opryszczka ciężarnych, pląsawica Sydenhama, zespół hemolityczno-mocznicowy oraz żółtaczka cholestatyczna. W przypadku dysfunkcji wątroby konieczne może być przerwanie terapii do czasu normalizacji parametrów wątrobowych. U pacjentek z obrzękiem naczynioruchowym może dojść do nasilenia objawów.
astma, bolesne miesiączkowanie, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, depresja, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, dysfunkcja wątroby, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, etynyloestradiol, induktor enzymatyczny, kandydoza, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tabletka placebo, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, vertigo, Vibin mini, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie widzenia, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylak, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Neurapas 60 mg + 32 mg + 28 mg
Produkt leczniczy Neurapas, zawierający wyciągi z ziela dziurawca, męczennicy i korzenia kozłka, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez indukcję enzymów cytochromu P450 (CYP3A4, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19) oraz glikoproteiny P. Indukcja ta prowadzi do zmniejszenia stężenia i skuteczności wielu leków, w tym przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, acenokumarol), immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus), przeciwwirusowych (inhibitory proteazy HIV, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy), przeciwnowotworowych (irynotekan, imatynib) oraz doustnych środków antykoncepcyjnych, co może skutkować ryzykiem odrzutu przeszczepu, obniżeniem efektu terapeutycznego i krwawieniami międzymiesiączkowymi. Zaleca się bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania Neurapasu z wymienionymi grupami leków oraz stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji u kobiet przyjmujących hormonalne środki antykoncepcyjne.
cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipolipemiczne, działanie hipolipemizujące, działanie sedatywne, działanie serotoninergiczne, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, izoenzym CYP2B6, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2C9, izoenzym CYP3A4, korzeń kozłka, krwawienie międzymiesiączkowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, lek uspokajający, Neurapas, tryptan, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, ziele męczennicy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Anturin 5 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku ANTURIN, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Współstosowanie z innymi lekami cholinolitycznymi może nasilać zarówno efekt terapeutyczny, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie tygodniowej przerwy po odstawieniu ANTURIN przed rozpoczęciem innej terapii cholinolitycznej. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą osłabiać skuteczność solifenacyny, natomiast lek ten zmniejsza efektywność prokinetyków takich jak metoklopramid i cyzapryd. Solifenacyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, co powoduje istotne interakcje z silnymi inhibitorami tego enzymu (np. ketokonazol 200 mg/dobę podwaja, a 400 mg/dobę potraja AUC solifenacyny). W takich przypadkach maksymalna dawka ANTURIN powinna wynosić 5 mg, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby stosowanie jest przeciwwskazane. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) mogą obniżać stężenie solifenacyny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
agonista receptora cholinergicznego, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, cyzapryd, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, fenytoina, fizostygmina, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbachol, karbamazepina, ketokonazol, lek cholinolityczny, lek prokinetyczny, lewonorgestrel, metoklopramid, nelfawir, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, płukanie żołądka, rozszerzenie źrenic, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, sztuczna wentylacja, tachykardia, warfaryna, węgiel aktywowany, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Atostat 10 mg
Atorwastatyna, metabolizowana głównie przez CYP3A4 i transportery OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zmieniać jej stężenie w osoczu oraz ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) powodują znaczne zwiększenie stężenia atorwastatyny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podwyższają stężenie leku, wskazując na konieczność dostosowania dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może wymagać monitorowania skuteczności terapii. Ponadto, stosowanie fibratów i ezetymibu zwiększa ryzyko miopatii, a kwas fusydowy znacząco podnosi ryzyko rabdomiolizy, co wymaga przerwania terapii atorwastatyną podczas leczenia kwasem fusydowym.
antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, cyklosporyna, cytochrom P-450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, ezetymib, fibrat, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białek, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny, miopatia, profil lipidowy, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, środek przeciwzakrzepowy, telitromycyna, transporter OATP1B1, warfaryna - Leksykon chorób i schorzeń
Rak tarczycy – Etiologia i przyczyny
Rak tarczycy jest nowotworem złośliwym wywodzącym się z komórek gruczołu tarczowego, którego patogeneza wiąże się z mutacjami genetycznymi, m.in. w genach BRAF (około 50% raków brodawkowatych), RAS, RET oraz fuzjami PAX8-PPAR w rakach pęcherzykowych. Rak rdzeniasty tarczycy (MTC) jest silnie powiązany z mutacjami genu RET, zwłaszcza w kontekście zespołów dziedzicznych takich jak MEN2A, MEN2B czy FMTC. Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na promieniowanie jonizujące (szczególnie w młodym wieku), predyspozycje rodzinne (5% raków brodawkowatych i pęcherzykowych, 15-30% rdzeniastych), zaburzenia hormonalne, choroby tarczycy (np. wole, zapalenie Hashimoto, guzki) oraz zaburzenia metaboliczne jak otyłość. Ryzyko jest wyższe u kobiet (3-krotnie) i wiąże się z hormonami płciowymi, a także z poziomem TSH, nawet w granicach normy.
akromegalia, choroba Hashimoto, doustny środek antykoncepcyjny, estrogen, fibroadenoma, gen BRAF, gen PRKAR1A, gen RAS, gen RET, gen TP53, gruczolak tarczycy, hormonalna terapia zastępcza, mutacja DNA, niedobór jodu, onkogen ras, poziom TSH, promieniowanie jonizujące, radioterapia głowy i szyi, rak anaplastyczny tarczycy, rak brodawkowaty tarczycy, rak pęcherzykowy tarczycy, rak rdzeniasty tarczycy, rak tarczycy, rodzinna polipowatość gruczolakowata, szlak sygnałowy MAPK, wielogruczolakowatość wewnątrzwydzielnicza, wole tarczycy, zapalenie tarczycy, zespół Carneya, zespół Cowdena - Leksykon leków
Interakcje leku – Rosuvastatin Medical Valley 5 mg
Rozuwastatyna, jako substrat dla wątrobowych transporterów OATP1B1 i BCRP, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jej stężenia w osoczu i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza miopatii. Przykładowo, jednoczesne stosowanie z cyklosporyną powoduje 7,1-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny, co jest przeciwwskazane. Inhibitory proteaz (atazanawir/rytonawir) zwiększają AUC 3,1-krotnie, a gemfibrozyl 1,9-krotnie, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawki (maksymalnie 10 mg i 20 mg rozuwastatyny, odpowiednio). Fibraty w dawce 40 mg rozuwastatyny są przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko miopatii. Ponadto, rozuwastatyna może zwiększać AUC etynyloestradiolu o 26% i norgestrelu o 34%, co należy uwzględnić przy ustalaniu dawki doustnych środków antykoncepcyjnych. Leki zobojętniające kwas żołądkowy zmniejszają stężenie rozuwastatyny o około 50%, a erytromycyna obniża AUC o 20% i Cmax o 30%.
antagonista witaminy K, atazanawir i rytonawir, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, enzym wątrobowy, etynyloestradiol, farmakokinetyka i farmakodynamika, fenofibrat, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja międzylekowa, ketokonazol, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miopatia, norgestrel, rabdomioliza, regorafenib, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Zinnat 500 mg
Cefuroksym aksetyl, substancja czynna leku Zinnat, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (IPP, antagoniści H2, leki zobojętniające) obniżają biodostępność cefuroksymu, co wymaga zachowania co najmniej 2-godzinnego odstępu czasowego między ich podaniem. Probenecyd znacząco zwiększa stężenie maksymalne, AUC oraz wydłuża okres półtrwania cefuroksymu poprzez hamowanie jego wydzielania cewkowego, co może wymagać monitorowania stężenia leku i dostosowania dawki. Współstosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol) podnosi INR, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia. Ponadto, diuretyki pętlowe (furosemid) mogą zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją nerek, co uzasadnia monitorowanie funkcji nerek.
acenokumarol, antagonista receptora H2, biodostępność cefuroksymu, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, diuretyk pętlowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, dysfunkcja nerek, furosemid, inhibitor pompy protonowej, interakcja z alkoholem, leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego, metronidazol, nefrotoksyczność, okres półtrwania cefuroksymu, parametry krzepnięcia, preparat zobojętniający, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, reakcja disulfiramopodobna, stężenie cefuroksymu w surowicy, warfaryna, współczynnik INR, wydzielanie cewkowe