Właściwości farmakokinetyczne
Agomelatine G.L. Pharma 25 mg

Agomelatyna, podawana doustnie w dawce 25 mg, charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając ≥80% absorpcji, jednak jej całkowita biodostępność jest niska, poniżej 5% dawki terapeutycznej, z istotną zmiennością międzyosobniczą. Biodostępność jest wyższa u kobiet oraz u pacjentek stosujących doustne środki antykoncepcyjne, natomiast palenie tytoniu ją obniża. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 1-2 godzin (Tmax). Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~35 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (95%), które nie ulega zmianie z wiekiem ani przy niewydolności nerek, jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wolna frakcja agomelatyny ulega podwojeniu, co może wpływać na farmakokinetykę i działanie leku.

Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne agomelatyny

Poniżej przedstawiono szczegółowe omówienie właściwości farmakokinetycznych agomelatyny, substancji czynnej produktu leczniczego Agomelatine G.L. Pharma, 25 mg, tabletki powlekane. Charakterystyka obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji leku z organizmu.1

Wchłanianie i biodostępność

Agomelatyna charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Proces absorpcji osiąga poziom co najmniej 80% podanej dawki. Pomimo dobrego wchłaniania, całkowita biodostępność substancji czynnej jest niska i wynosi poniżej 5% doustnej dawki terapeutycznej. Warto podkreślić, że występuje znaczna zmienność międzyosobnicza w zakresie biodostępności agomelatyny.2

Istotne są również różnice w biodostępności uwarunkowane płcią oraz czynnikami zewnętrznymi:

  • Biodostępność agomelatyny jest zwiększona u kobiet w porównaniu do mężczyzn3
  • Przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa biodostępność leku4
  • Palenie tytoniu wywiera przeciwny efekt, zmniejszając biodostępność agomelatyny5

Po podaniu doustnym maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w przedziale czasowym od 1 do 2 godzin (Tmax).6

Dystrybucja

Agomelatyna charakteryzuje się znaczną objętością dystrybucji, która w stanie stacjonarnym wynosi około 35 litrów. Wskazuje to na dobrą penetrację leku do tkanek organizmu. Substancja w wysokim stopniu wiąże się z białkami osocza – 95% leku występuje w formie związanej, niezależnie od stężenia. Parametr ten nie ulega również modyfikacji wraz z wiekiem pacjenta ani u osób z zaburzeniami czynności nerek.7

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wielkość wolnej frakcji agomelatyny ulega podwojeniu, co może istotnie wpływać na parametry farmakokinetyczne leku i jego działanie.8

Metabolizm

Po podaniu doustnym agomelatyna podlega szybkiemu procesowi metabolizmu, głównie przy udziale wątrobowego enzymu CYP1A2. W mniejszym stopniu w przemianie leku uczestniczą również enzymy CYP2C9 i CYP2C19.9

W wyniku przemian metabolicznych powstają hydroksylowane i demetylowe pochodne agomelatyny, które są nieaktywne farmakologicznie. Metabolity te ulegają następnie szybkiemu procesowi sprzęgania i zostają wydalone z moczem.10

Eliminacja

Agomelatyna charakteryzuje się szybką eliminacją z organizmu. Średni okres półtrwania w osoczu (t1/2) wynosi od 1 do 2 godzin. Lek wykazuje duży klirens, osiągający około 1 100 ml/min, co wskazuje na efektywne usuwanie substancji z krwiobiegu, głównie na drodze metabolicznej.11

Wydalanie agomelatyny zachodzi przede wszystkim z moczem (80%), w postaci metabolitów. Ilość niezmienionego związku w moczu jest pomijalna, co potwierdza intensywny metabolizm wątrobowy tej substancji.12

Warto odnotować, że wielokrotne podanie agomelatyny nie wpływa na zmianę parametrów farmakokinetycznych leku, co oznacza brak kumulacji substancji w organizmie oraz brak indukcji lub inhibicji enzymów metabolizujących przy długotrwałym stosowaniu.13

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Wchłanianie Szybkie i dobre (≥80%)
Biodostępność całkowita <5% doustnej dawki terapeutycznej
Czas osiągnięcia Cmax (Tmax) 1-2 godziny
Objętość dystrybucji Około 35 l
Wiązanie z białkami osocza 95%
Główny enzym metabolizujący CYP1A2
Enzymy dodatkowe CYP2C9, CYP2C19
Okres półtrwania (t1/2) 1-2 godziny
Klirens Około 1 100 ml/min
Główna droga eliminacji Z moczem (80%) w postaci metabolitów
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl