biegunka
Biegunka (diarrhoea) to stan charakteryzujący się zwiększoną częstotliwością wypróżnień (powyżej 3 razy na dobę) oraz zmianą konsystencji stolca na luźną lub płynną. W zależności od czasu trwania, biegunkę klasyfikuje się jako ostrą (trwającą do 14 dni) lub przewlekłą (powyżej 4 tygodni).
Ostre biegunki mają najczęściej etiologię infekcyjną, wywołaną przez wirusy (rotawirusy, norowirusy), bakterie (Salmonella, Shigella, enterotoksyczna E. coli) lub pasożyty. Przewlekłe biegunki mogą być związane z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit, zespołem jelita drażliwego, zespołami złego wchłaniania, nowotworami czy nietolerancjami pokarmowymi.
Diagnostyka biegunki obejmuje badanie fizykalne, badania laboratoryjne, badanie kału (w tym posiewy mikrobiologiczne), badania endoskopowe i obrazowe. W terapii kluczowe znaczenie ma nawodnienie i wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, a w zależności od przyczyny – leczenie przyczynowe (antybiotykoterapia, leki przeciwpasożytnicze, modyfikacja diety, leki przeciwzapalne).
Powikłaniami nieleczonej biegunki mogą być odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek, wstrząs hipowolemiczny, a w niektórych przypadkach (np. infekcje C. difficile) – toksyczne rozdęcie okrężnicy. U niemowląt i osób starszych biegunka może stanowić poważne zagrożenie życia, wymagające pilnej interwencji medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Polfarmex 25 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, stosowana w dawkach 10 mg i 25 mg w preparacie Hydroxyzinum Polfarmex, wykazuje działania niepożądane związane głównie z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W badaniach klinicznych na 735 pacjentach przyjmujących dawkę 50 mg/dobę najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (13,74% vs 2,70% w grupie placebo), a także ból głowy (1,63%), zmęczenie (1,36%) i suchość w jamie ustnej (1,22%). Dodatkowo, działania niepożądane obserwowane po podaniu cetyryzyny, głównego metabolitu hydroksyzyny, takie jak trombocytopenia, agresywność, depresja, tiki, dystonia, parestezje, napady przymusowego patrzenia, biegunka, trudności w oddawaniu moczu, astenia, obrzęki i wzrost masy ciała, mogą również wystąpić po hydroksyzynie.
agresywność, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, cetyryzyna, depresja, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, gorączka, hydroksyzyna, mimowolne oddawanie moczu, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rotacja gałek ocznych, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tiki, torsade de pointes, trombocytopenia, trudności w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa, wysypka rumieniowa, wzmożona potliwość, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bortezomib medac 3,5 mg
Profil bezpieczeństwa bortezomibu medac 3,5 mg w terapii szpiczaka mnogiego opiera się na analizie 5476 pacjentów, z czego 3996 otrzymywało dawkę 1,3 mg/m² powierzchni ciała. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥ 1/10) obejmują zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, niedokrwistość, neutropenia), neurologiczne (obwodowa neuropatia czuciowa, ból głowy, parestezje), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także objawy ogólne (zmęczenie, gorączka), wysypkę, ból mięśni, duszność oraz półpasiec. Rzadziej (≥ 1/1000 do < 1/100) obserwowano poważne powikłania, takie jak niewydolność serca, zespół rozpadu guza, nadciśnienie płucne, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii oraz ostre rozlane naciekowe choroby płuc, a bardzo rzadko neuropatię autonomiczną. Działania te wymagają szczególnej uwagi ze względu na ich potencjalny wpływ na przebieg terapii i jakość życia pacjentów.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, bortezomib, drgawka, duszność, działanie hematologiczne, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokalcemia, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, neuropatia autonomiczna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, nudności, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, ostra rozlana naciekowa choroba płuc, parestezja, półpasiec, przewód pokarmowy, reaktywacja wirusa, szpiczak mnogi, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zaparcie, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rywastygmina Aurovitas 9,5 mg/24 h
Rywastygmina w postaci systemu transdermalnego (plastra) jest stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego, a jej profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 1670 pacjentów przez 24-48 tygodni. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra, głównie łagodne do umiarkowanych zaczerwienienia, które u 2,3% pacjentów wymagały przerwania terapii. Częstość tych reakcji była wyższa u pacjentów rasy żółtej (4,9% w Chinach, 8,4% w Japonii). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty, również występowały często. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Dawki powyżej 9,5 mg/24 h wiązały się z większą częstością bezsenności i niewydolności serca, jednak te działania nie występowały częściej przy dawce 9,5 mg/24 h niż placebo.
alergiczne zapalenie skóry, anoreksja, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba Parkinsona, depresja, dławica piersiowa, dysfagia, krwotok żołądkowo-jelitowy, lęk, majaczenie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność serca, nudności i wymioty, objaw pozapiramidowy, odwodnienie, omamy, otępienie typu alzheimerowskiego, pęknięcie przełyku, reakcja skórna w miejscu aplikacji, system transdermalny, system transdermalny rywastygminy, tachykardia, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie wątroby, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Camilia
Lek Camilia, zawierający substancje czynne Chamomilla vulgaris 9 CH, Phytolacca decandra 5 CH oraz Rheum 5 CH w formie roztworu doustnego, jest stosowany w łagodzeniu objawów ząbkowania u niemowląt. Pomimo jego zastosowania, należy zwrócić szczególną uwagę na objawy takie jak gorączka, biegunka oraz znaczne nasilenie bólu, które mogą wskazywać na konieczność dalszej diagnostyki i interwencji medycznej. Wystąpienie tych symptomów wymaga wykluczenia innych przyczyn dolegliwości oraz ewentualnej modyfikacji terapii.
- Leksykon substancji czynnych
Kaempferia galanga – Działania niepożądane
Kaempferia galanga, obecna w preparacie Padma 28 Formuła w dawce 10 mg na kapsułkę, jest składnikiem aktywnym mogącym wywoływać działania niepożądane, głównie w obrębie układu pokarmowego i skóry. Działania niepożądane występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i obejmują niestrawność (uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu, wzdęcia, odbijanie), nudności (uczucie potrzeby wymiotowania), zgagę (pieczenie za mostkiem) oraz biegunkę (luźne stolce, zwiększona częstotliwość wypróżnień). W zakresie reakcji skórnych obserwuje się wysypkę (rumień, grudki, pęcherzyki) oraz świąd, które również występują z podobną częstością. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych zaleca się konsultację lekarską oraz rozważenie czasowego odstawienia preparatu, szczególnie przy nasilonych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych lub reakcjach alergicznych skórnych.
biegunka, diagnostyka różnicowa, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, kaempferia galanga, kłącze Kaempferia galanga, klasyfikacja MedDRA, monitorowanie niepożądanych działań, nadwrażliwość na składniki leku, niestrawność, nudności, ocena alergologiczna, odbijanie, Padma 28, pieczenie zamostkowe, reakcja skórna, refluks żołądkowy, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, układ pokarmowy, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Krka 20 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne i przemijające, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu niepożądanych efektów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania obejmują bóle mięśni, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka), a także zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i około 3% przy dawce 40 mg, zwykle łagodna i przemijająca, bez wpływu na rozwój choroby nerek. Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, wzrasta przy dawkach powyżej 20 mg, a istotnym markerem jest wzrost kinazy kreatynowej (CK), szczególnie powyżej 5 x GGN, co wymaga przerwania leczenia.
aminotransferaza wątrobowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, cukrzyca, depresja, duszność, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kaszel, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, utrata pamięci, wysypka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lithium Carbonicum GSK 250 mg
Stosowanie węglanu litu wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, których częstość i nasilenie są ściśle powiązane ze stężeniem leku w surowicy oraz indywidualną wrażliwością pacjenta. Stężenia toksyczne litu (powyżej 1,5 mmol/l) są zbliżone do terapeutycznych, co wymaga ścisłego monitorowania. W początkowym okresie terapii często obserwuje się drżenia mięśniowe, nudności, biegunki, wielomocz, wzmożone pragnienie, osłabienie siły mięśniowej i uczucie znużenia. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów: hematologiczny (leukocytoza), endokrynologiczny (wole, niedoczynność i nadczynność tarczycy, nadczynność przytarczyc), metaboliczny (hiperglikemia, hiperkalcemia, zwiększenie masy ciała, anoreksja), neurologiczny (drgawki, ataksja, ruchy choreoatetotyczne, objawy pozapiramidowe, śpiączka), sercowo-naczyniowy (arytmie, bradykardia, obrzęki, zmiany EKG), pokarmowy (nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka), skórny (łysienie, trądzik, świąd, wysypki), mięśniowo-szkieletowy (bóle stawów i mięśni), moczowy (wielomocz, nefropatia kanalikowo-miąższowa, zmiany nowotworowe) oraz zaburzenia seksualne (impotencja). W większości przypadków częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana.
anoreksja, arytmia, ataksja, biegunka, ból mięśniowy, ból stawowy, bradykardia, cukrzyca nerkopochodna, drgawki, drżenie, drżenie mięśniowe, gruczolak kwasochłonny nerki, guz rzekomy mózgu, halucynacja, hemodializa, hiperglikemia, hiperkalcemia, impotencja, leukocytoza, łuszczyca, łysienie, miastenia, mikrotorbiel, mroczek, nadczynność przytarczyc, nadczynność tarczycy, napad drgawkowy, nefropatia kanalikowo-miąższowa, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, niewydolność krążenia obwodowego, niezborność ruchowa, nudność, objaw pozapiramidowy, objaw Raynauda, obrzęk obwodowy, oczopląs, omam, osłabienie mięśniowe, osłupienie, rak kanalików zbiorczych nerki, reakcja lichenoidalna, ruch choreoatetotyczny, ślinotok, śpiączka, stan splątania, stężenie terapeutyczne, stężenie toksyczne litu, świąd, trądzik, węglan litu, wielomocz, wole, wymioty, wzmożone pragnienie, zaburzenie pamięci, zaburzenie przewodnictwa nerwowego, zaburzenie seksualne, zaburzenie węzła zatokowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scorbolamid EXTRA Hot 300 mg + 300 mg + 50 mg + 5 mg
Scorbolamid EXTRA Hot to preparat w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, zawierający 300 mg salicylamidu, 300 mg kwasu askorbinowego, 50 mg rutozydu oraz 5 mg glukonianu cynku w każdej saszetce. Działania niepożądane produktu wynikają głównie z poszczególnych składników aktywnych. Salicylamid, szczególnie w dawkach powyżej 600 mg, może wywoływać objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, skurcze brzucha, uczucie palenia za mostkiem, biegunka, podrażnienie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, suchość w jamie ustnej). Ponadto, mogą wystąpić reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie twarzy, wysypka i nadmierna potliwość. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub NLPZ, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i anafilaktycznych. Kwas askorbinowy może obniżać pH moczu, sprzyjając wytrącaniu się moczanów, cystyny lub szczawianów, a także fałszować wyniki testów oksydoredukcyjnych (glukoza, kreatynina, krew utajona w kale). Cynk może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz bóle głowy.
biegunka, ból głowy, brak łaknienia, cystyna, działanie niepożądane, glukonian cynku, glukoza, kreatynina, krew utajona, kwas askorbowy, moczany, nadmierna potliwość, nadżerka żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie żołądka, rumień twarzy, rutozyd, salicylamid, skurcz jamy brzusznej, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, szczawiany, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 1,25 mg
Lek Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo łączy dwie substancje czynne stosowane w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego, co wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych wynikających z farmakologii obu składników. Bisoprolol często powoduje ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, zimne kończyny oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia), a także osłabienie i zmęczenie. Ramipryl, jako inhibitor ACE, charakteryzuje się bardzo częstym występowaniem uporczywego suchego kaszlu oraz niedociśnieniem, a także rzadziej obrzękiem naczynioruchowym, hiperkaliemią, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, zapaleniem trzustki, ciężkimi reakcjami skórnymi oraz zaburzeniami hematologicznymi (neutropenia, agranulocytoza). Działania niepożądane sklasyfikowano według systemu MedDRA i częstości występowania, gdzie np. uporczywy suchy kaszel występuje bardzo często (≥1/10) przy ramiprylu, a ból głowy i zawroty głowy często (≥1/100, <1/10) przy obu substancjach.
agranulocytoza, biegunka, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, ciężka reakcja skórna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ramipryl, suchy kaszel, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zimne kończyny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fexofast 120 mg 120 mg
Feksofenadyna, substancja czynna leku Fexofast 120 mg, jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji o dobrym profilu bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to bóle głowy, senność oraz zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W obrębie układu pokarmowego często występują nudności, a rzadziej biegunka, która przy dłuższym utrzymywaniu się może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszano zmęczenie. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uogólnione objawy anafilaksji, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, działanie niepożądane, elektrokardiografia, farmakoterapia, feksofenadyna, lek przeciwhistaminowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenie snu, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Relpax 40 mg
Eletryptan (Relpax) jest agonistą receptora 5-HT1 stosowanym w dawkach 20 mg, 40 mg lub 80 mg, z działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to astenia, senność, nudności i zawroty głowy. Częstość występowania działań niepożądanych według MedDRA obejmuje m.in. zapalenie gardła i nieżyt nosa (często), powiększenie węzłów chłonnych (rzadko), jadłowstręt (niezbyt często), zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie i depresja (niezbyt często), oraz zaburzenia układu nerwowego jak senność, ból głowy i zawroty głowy (często). Inne często występujące objawy to kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nadmierne pocenie się, bóle mięśni i uczucie ciepła. Rzadziej zgłaszano poważniejsze reakcje, w tym zaburzenia serca i układu naczyniowego, a także reakcje alergiczne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
agonista receptora 5-HT1, astenia, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowy, ból stawowy, częstomocz, częstoskurcz, depersonalizacja, duszność, eletryptan, fascykulacje, hiperbilirubinemia, hipertonia, hipokineza, jadłowstręt, kołatanie serca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niestrawność, nieżyt nosa, nudności, nużliwość mięśni, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezje, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, rzadkoskurcz, senność, skurcz tętnicy wieńcowej, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, światłowstręt, szum uszny, terminologia MedDRA, udar naczyniowy mózgu, wielomocz, wysypka, zaburzenia myślenia, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Toselix forte 1,5 mg/ml
Butamiratu cytrynian, substancja czynna syropu Toselix forte o stężeniu 1,5 mg/ml, wykazuje działania niepożądane głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (częstość 1/1000 do <1/100), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, oraz rzadziej senność (1/10 000 do <1/1000), nasilającą się przy jednoczesnym stosowaniu leków sedatywnych. Ze strony przewodu pokarmowego rzadko występują nudności i biegunka (częstość 1/10 000 do <1/1000), które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Również rzadko notuje się reakcje skórne w postaci pokrzywki, wskazujące na możliwą nadwrażliwość na butamiratu cytrynian lub substancje pomocnicze.
aspartam, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, butamiratu cytrynian, działania niepożądane, działanie przeczyszczające, działanie sedatywne, fenyloketonuria, kwas benzoesowy, maltitol ciekły, metylu parahydroksybenzoesan, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie błony śluzowej żołądka, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, senność, terapia przeciwkaszlowa, zaburzenia równowagi, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie układu nerwowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – MINGAST –
Przedawkowanie preparatu MINGAST, zawierającego parafinę ciekłą w stężeniu 99,87 g/100 g jako główny składnik aktywny, manifestuje się przede wszystkim nasilonym działaniem przeczyszczającym, prowadzącym do biegunki oraz potencjalnych zaburzeń wodno-elektrolitowych i odwodnienia. W literaturze medycznej brak jest szczegółowych opisów przypadków przedawkowania parafiny ciekłej, jednak kliniczne objawy wynikają z jej farmakologicznego działania. W przypadku nadmiernego spożycia preparatu zaleca się monitorowanie stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem gospodarki wodno-elektrolitowej.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz w postaci granulatu 4 mg był oceniany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, w tym u 175 dzieci w wieku 6 miesięcy do 2 lat z astmą przewlekłą oraz 1038 dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat z astmą okresową. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były: u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból głowy i hiperkineza, u dzieci 2-5 lat ból brzucha, biegunka, astma oskrzelowa, wypryskowe zapalenie skóry i wysypka, a u najmłodszych (6 miesięcy do 2 lat) biegunka, wymioty, gorączka, ból brzucha i pragnienie. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 2-14 lat, do 3 miesięcy u dzieci 6 miesięcy do 2 lat).
aminotransferaza, anafilaksja, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, enureza, eozynofilia, eozynofilia płucna, hiperkineza, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie z nosa, lunatykowanie, małopłytkowość, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, napad drgawkowy, neuropatia, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie kardiologiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, wysypka naczyniowa, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Synoptis 800 mg
Darunavir Synoptis, dostępny w dawkach 400 mg i 800 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które występują u ponad połowy pacjentów leczonych w skojarzeniu z rytonawirem (600/100 mg dwa razy na dobę – 51,3% pacjentów, średni czas terapii 95,3 tygodnia; 800/100 mg raz na dobę z kobicystatem – 66,5% pacjentów, średni czas terapii 58,4 tygodnia). Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha), reakcje skórne (wysypka o różnym charakterze) oraz zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy). Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej (IRIS), małopłytkowość, martwicę kości, ciężką biegunkę, zapalenie wątroby oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i ostra uogólniona osutka krostkowa.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, białkomocz, biegunka, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, dna moczanowa, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, lek przeciwretrowirusowy, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, refluks żołądkowo-przełykowy, stłuszczenie wątroby, wysypka polekowa, zakażenie HIV, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inspra 50 mg
Analiza profilu bezpieczeństwa eplerenonu opiera się na danych z badań klinicznych EPHESUS i EMPHASIS-HF, gdzie częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo. Najważniejsze działania niepożądane obejmują hiperkaliemię (częstość: często), niewydolność nerek (często), zaburzenia rytmu serca takie jak migotanie przedsionków i tachykardia (często), a także niedociśnienie tętnicze i omdlenia (często). Hiperkaliemia, wynikająca z antagonizmu aldosteronu, wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub cukrzycą, ze względu na ryzyko zagrażających życiu arytmii. Ponadto, obserwowano zwiększoną liczbę udarów mózgu u pacjentów ≥75 lat w badaniu EPHESUS, choć różnica nie była statystycznie istotna.
antagonista aldosteronu, arytmia, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertrójglicerydemia, hiponatremia, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odwodnienie, omdlenie, tachykardia, udar mózgu, wymioty, wzdęcie, zaburzenia krwi, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica tętnic, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmine Mylan
Stosowanie rywastygminy wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy zmianach dawkowania i przerwach w terapii. Po przerwaniu leczenia na ponad 3 dni zaleca się ponowne rozpoczęcie od dawki początkowej 1,5 mg dwa razy na dobę, co zmniejsza ryzyko wymiotów. W przypadku stosowania plastrów transdermalnych mogą wystąpić reakcje skórne, które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, jednak należy być czujnym na objawy alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, takie jak rozprzestrzenianie się zmian poza miejsce aplikacji, nasilony rumień, obrzęk, grudki, pęcherzyki oraz utrzymywanie się objawów powyżej 48 godzin po usunięciu plastra. W takich przypadkach konieczne jest przerwanie terapii systemami transdermalnymi i rozważenie zmiany na formę doustną po wykluczeniu ogólnoustrojowej reakcji alergicznej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, biegunka, choroba Alzheimera, drżenie, grudka skórna, inhibitor cholinoesterazy, kapsułka twarda, nadciśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk, odczyn w miejscu podania, omamy, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie w chorobie Parkinsona, pęcherzyk skórny, pęknięcie przełyku, reakcja miejscowa, rozsiane zapalenie skóry, rumień, rywastygmina, system transdermalny rywastygminy, wodorowinian, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cylastatyna jest kluczowym składnikiem skojarzonego preparatu z imipenemem, stosowanego w terapii zakażeń bakteryjnych, ze względu na swoje właściwości nefroprotekcyjne. Badania przedkliniczne wykazały, że cylastatyna zapobiega nefrotoksyczności imipenemu poprzez blokowanie jego wnikania do komórek kanalików nerkowych, co potwierdzono w modelach zwierzęcych (króliki, małpy) przy stosunku 1:1 obu substancji. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz badania genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach teratologicznych na makakach jawajskich, dawki dożylne około 100 mg/kg mc./dobę (około 3-krotnie wyższe niż u ludzi) nie wykazały działania teratogennego, choć przy szybkich wstrzyknięciach 40 mg/kg mc./dobę obserwowano toksyczność matczyną i wpływ na implantację zarodków.
badanie karcinogenności, badanie teratologiczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo nerkowe, biegunka, cylastatyna sodowa, działanie nefroprotekcyjne, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, infuzja dożylna, kanalik nerkowy, makak jawajski, nefrotoksyczność imipenemu, poronienie, potencjał karcinogenny, ryzyko karcynogenne, toksyczność imipenemu, toksyczność matczyna, wstrzyknięcie dożylne, wymioty, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmin Orion
Stosowanie rywastygminy wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, których intensywność i częstość rosną wraz z dawką. W przypadku przerwy w terapii przekraczającej 3 dni, zaleca się wznowienie leczenia od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę, aby zminimalizować ryzyko wymiotów. Reakcje skórne w miejscu aplikacji plastrów są zwykle łagodne do umiarkowanych, jednak długotrwałe stosowanie może prowadzić do alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, które wymaga przerwania terapii. U pacjentów z alergią na rywastygminę w formie plastra możliwe jest przejście na formę doustną jedynie po ujemnym teście alergicznym i pod ścisłym nadzorem lekarskim. Należy monitorować objawy takie jak nadciśnienie tętnicze i omamy u chorych na Alzheimera oraz nasilenie objawów pozapiramidowych u pacjentów z chorobą Parkinsona, które mogą ustąpić po zmniejszeniu dawki lub wymagać przerwania leczenia.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz torsade de pointes, dyskineza, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinoesterazy, lek cholinomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, niewydolność serca, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, omam, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, rywastygmina, spowolnienie ruchowe, uogólnione alergiczne zapalenie skóry, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polcylin 250 mg/ml
Fenoksymetylopenicylina potasowa, substancja czynna leku Polcylin, jest bezpieczna w stosowaniu u kobiet w okresie reprodukcyjnym, w tym w ciąży i podczas karmienia piersią. Dane kliniczne nie wykazują zwiększonego ryzyka teratogennego ani negatywnego wpływu na płód, co potwierdza bezpieczeństwo antybiotyków beta-laktamowych w tym okresie. W trakcie terapii u kobiet karmiących piersią fenoksymetylopenicylina przenika do mleka, jednak stosowanie dawek terapeutycznych (dostępnych w postaciach 50 mg/mL, 100 mg/mL oraz 250 mg/mL) nie wiąże się z istotnym ryzykiem działań niepożądanych u niemowląt. Zaleca się monitorowanie ewentualnych objawów niepożądanych u dziecka, takich jak zmiany w zachowaniu, biegunka czy reakcje skórne, choć ich wystąpienie jest mało prawdopodobne.
antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, dawka terapeutyczna, fenoksymetylopenicylina potasowa, granulat do roztworu doustnego, granulat do zawiesiny doustnej, infekcja bakteryjna, karmienie piersią, metoda antykoncepcyjna, okres reprodukcyjny, płodność, przenikanie do mleka ludzkiego, reakcja skórna, terapia antybiotykowa, zdolność prokreacyjna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mywy 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy MYWY to doustna antykoncepcja zawierająca 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg etynyloestradiolu w 24 różowych tabletkach powlekanych, uzupełnionych 4 białymi tabletkami placebo. Tabletki należy przyjmować codziennie, o stałej porze, przez 28 dni bez przerwy między opakowaniami. Krwawienie z odstawienia pojawia się zwykle 2-3 dni po rozpoczęciu tabletek placebo i trwa do rozpoczęcia kolejnego opakowania. Rozpoczęcie stosowania zależy od wcześniejszej antykoncepcji i stanu pacjentki, np. w 1. dniu cyklu u kobiet nie stosujących wcześniej antykoncepcji hormonalnej lub bezpośrednio po ostatniej tabletce aktywnej przy zmianie z innego preparatu złożonego. Pominięcie różowej tabletki do 24 godzin nie obniża skuteczności, natomiast dłuższe opóźnienie wymaga zastosowania dodatkowych metod antykoncepcyjnych. W przypadku wymiotów lub biegunki zaleca się również stosowanie metod wspomagających skuteczność.
biegunka, choroba wątroby, cykl miesiączkowy, drospirenon, etynyloestradiol, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z odstawienia, laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, menopauza, minitabletka, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, poronienie, progestagen, skuteczność antykoncepcyjna, tabletka hormonalna, tabletka placebo, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, złożony produkt antykoncepcyjny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bloctil
Racekadotryl, zawarty w produkcie Bloctil (100 mg, kapsułki twarde), wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza w kontekście biegunek o różnej etiologii. Nie zastępuje on standardowych procedur nawadniania, a obecność krwistych lub ropnych stolców z gorączką powinna skłonić do rozważenia infekcji bakteryjnej i wdrożenia leczenia przyczynowego. Stosowanie Bloctilu jest przeciwwskazane lub niezalecane w biegunce poantybiotykowej oraz przewlekłej z powodu braku danych klinicznych. U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby należy zachować ostrożność, a u osób z przedłużającymi się wymiotami uwzględnić możliwość zmniejszonej biodostępności leku. Produkt zawiera 41 mg laktozy jednowodnej na kapsułkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
antybiotykoterapia, biegunka, biegunka poantybiotykowa, biegunka przewlekła, biodostępność, ciężkie skórne działanie niepożądane, dysfunkcja nerek, dysfunkcja wątroby, eozynofilia, infekcja bakteryjna, inhibitory ACE, krwisty stolec, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, racekadotryl, reakcja skórna, SCAR, wymioty, zaburzenia wypróżniania, zespół DRESS, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klabion UNO 500 mg
Klabion UNO, zawierający 638,8 mg klarytromycyny cytrynianu (odpowiadającego 500 mg klarytromycyny) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa zgodnym z innymi antybiotykami makrolidowymi. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból w jamie brzusznej, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które mają zwykle łagodne nasilenie. Częstość występowania tych objawów nie różni się istotnie statystycznie u pacjentów z zakażeniem prątkowym w porównaniu do osób bez tego zakażenia. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA i częstości występowania, gdzie najczęstsze objawy występują u ≥1/10 pacjentów, a rzadziej zgłaszane działania mają częstość nieznaną, co wynika z dobrowolnych zgłoszeń i utrudnia precyzyjne oszacowanie ryzyka.
antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból jamy brzusznej, cytrynian klarytromycyny, dolegliwość przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, klarytromycyna, klasyfikacja MedDRA, nietolerancja laktozy, nudność, postępowanie kliniczne, preparat o natychmiastowym uwalnianiu, przedłużone uwalnianie, stężenie leku w osoczu, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, wymioty, zaburzenie smaku, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie prątkowe, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rulid 50 mg
Przedawkowanie roksytromycyny, substancji czynnej leku Rulid 50 mg, manifestuje się nasileniem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz objawami neurologicznymi, takimi jak bóle i zawroty głowy. Warto podkreślić, że dawka leku powinna być ściśle przestrzegana, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek, aby uniknąć ryzyka toksyczności. Rulid 50 mg dostępny jest w formie tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej z linią podziału, co umożliwia precyzyjne dawkowanie.
antidotum, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból głowy, dolegliwość neurologiczna, działanie niepożądane, interwencja lekarska, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, nawodnienie dożylne, nudności, przewód pokarmowy, roksytromycyna, Rulid, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie świadomości, zawiesina doustna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bilaxten 10 mg
Bilastyna, stosowana w dawkach 10 mg u dzieci (2-11 lat) oraz 20 mg u dorosłych i młodzieży (12-17 lat), wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo. W badaniach klinicznych u dzieci najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (2,1% vs 1,2% placebo), alergiczne zapalenie spojówek (1,4% vs 2,0%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,0% vs 1,2%) oraz ból brzucha (1,0% vs 1,2%). U dorosłych i młodzieży przyjmujących bilastynę 20 mg najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38% placebo), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) oraz zmęczenie (0,83% vs 1,32%). Działania te występowały z podobną częstością w grupach placebo, co potwierdza dobrą tolerancję leku.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, arytmia zatokowa, bezsenność, biegunka, bilastyna, blok prawej odnogi, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, częstoskurcz, duszność, dyskomfort jamy brzusznej, kołatanie serca, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg, opryszczka twarzy, podrażnienie oka, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, szumy uszne, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, utrata świadomości, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wyprysk, wzmożone pragnienie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alliomint 300 mg
Produkt leczniczy Alliomint 300 mg zawiera wyciąg z Allium sativum L., bulbus, z co najmniej 0,6 mg allicyny na tabletkę. Profil bezpieczeństwa preparatu cechuje się niskim ryzykiem poważnych działań niepożądanych, które występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Do najczęstszych działań niepożądanych należą podrażnienia przewodu pokarmowego, manifestujące się dyskomfortem w jamie brzusznej, nudnościami, zgagą, wzdęciami oraz biegunką, a także reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd, obrzęk i w skrajnych przypadkach trudności w oddychaniu. Zaleca się rozważenie przerwania leczenia lub redukcji dawki oraz przyjmowanie leku podczas posiłku w przypadku objawów ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku reakcji alergicznych konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i konsultacja medyczna.
allicyna, Alliomint, anafilaksja, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, cebula czosnku, dyskomfort w jamie brzusznej, niepożądane działania produktów leczniczych, nudności, obrzęk, podrażnienie przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, świąd, trudności w oddychaniu, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Liść bluszczu – Przedawkowanie
Przedawkowanie wyciągu z liścia bluszczu (Hedera helix L., folium), obecnego m.in. w preparacie Bronchipret TE (zawierającym 1,68 g płynnego wyciągu 1:1 w 100 ml syropu), manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak wymioty i biegunka, będącymi efektem podrażnienia błony śluzowej. Nie określono precyzyjnej dawki toksycznej ani zależności dawka-odpowiedź, jednak objawy te mogą prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych oraz zaostrzenia istniejących chorób żołądka. Dodatkowo, zawartość alkoholu (7% V/V) w preparacie może nasilać objawy neurologiczne, zwłaszcza u pacjentów wrażliwych, a obecność maltitolu i sorbitolu może pogłębiać dolegliwości żołądkowo-jelitowe u osób z ich nietolerancją.
biegunka, choroba wrzodowa, dawka toksyczna, dolegliwości żołądkowe, interakcje lekowe, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, lek zmniejszający perystaltykę jelit, nietolerancja alkoholu, nietolerancja sorbitolu, objawy neurologiczne, odwodnienie, parametry życiowe, perystaltyka jelit, podrażnienie błony śluzowej, uszkodzenie błony śluzowej, uzupełnianie elektrolitów, wyciąg z liścia bluszczu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia świadomości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Canephron N
Lek Canephron N, zawierający wyciąg z ziela tysiącznika, korzenia lubczyku oraz liścia rozmarynu w równych proporcjach 1:1:1, jest stosowany doustnie w formie kropli lub płynu. Pomimo naturalnego składu, u pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, z których najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka, klasyfikowane jako często występujące (≥1/100 do <1/10). Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, objawiające się wysypką, świądem, dusznością czy obrzękiem, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Objawy żołądkowo-jelitowe zazwyczaj ustępują samoistnie lub po redukcji dawki.
alkoholizm, biegunka, Canephron N, choroba wątroby, duszność, działanie niepożądane, etanol, klasyfikacja MedDRA, korzeń lubczyku, liść rozmarynu, nudności, objawy skórne, obrzęk, padaczka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wysypka, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele tysiącznika - Leksykon substancji czynnych
Czerwiec kaktusowy – Przedawkowanie
Czerwiec kaktusowy (Dactylopius coccus) w preparacie homeopatycznym MALIA Kaszel występuje w rozcieńczeniu D6, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych wynikających z samej substancji czynnej. Główne zagrożenia związane z przedawkowaniem dotyczą jednak substancji pomocniczych, zwłaszcza sorbitolu, którego dawka w pojedynczej dawce 10 ml wynosi 8,64 g. Nadmierne spożycie preparatu może prowadzić do efektu osmotycznego w jelitach, manifestującego się działaniem przeczyszczającym oraz zaburzeniami trawienia, takimi jak wzdęcia, nudności i dyskomfort w jamie brzusznej. Dokładne dawki toksyczne nie zostały określone, jednak ryzyko działań niepożądanych wzrasta proporcjonalnie do przekroczenia zalecanej dawki.
antidotum, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, czerwiec kaktusowy, dawka toksyczna, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, efekt osmotyczny, elektrolit, fermentacja jelitowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, luźny stolec, nudności, objaw niepożądany, przewód pokarmowy, rozcieńczenie homeopatyczne, sorbitol, środek przeczyszczający, środek przeczyszczający osmotyczny, substancja czynna, wzdęcie, zaburzenie trawienne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketoflix 50 mg
Przedawkowanie ketoprofenu w preparacie Ketoflix (50 mg ketoprofenu z lizyną) może prowadzić do objawów o różnym nasileniu, od łagodnych do ciężkich. Doświadczenia kliniczne wskazują, że dawki sięgające 2,5 g (50-krotność pojedynczej dawki) mogą wywołać objawy takie jak letarg, senność, nudności, wymioty, bóle brzucha i głowy, zawroty głowy oraz biegunkę, które mają charakter łagodny do umiarkowanego. W przypadkach znacznego przedawkowania obserwuje się ciężkie objawy zagrażające życiu, takie jak niedociśnienie tętnicze, depresja oddechowa oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Warto podkreślić, że nie istnieje specyficzna odtrutka na ketoprofen, co wymaga szybkiego wdrożenia leczenia objawowego i podtrzymującego.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, hemodializa, hipoksemia, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica, letarg, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nudności, senność, wymioty, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Glukonian wapnia – Działania niepożądane
Glukonian wapnia, będący substancją czynną preparatu Calcium Gluconicum Farmapol (500 mg glukonianu wapnia zawierającego 45 mg jonów wapnia), może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wzdęcia, zaparcia i biegunka. Najpoważniejszym powikłaniem jest hiperkalcemia, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub przy stosowaniu dużych dawek. Objawy hiperkalcemii obejmują anoreksję, nudności, wymioty, osłabienie mięśniowe, poliurię oraz ryzyko odkładania się wapnia w tkankach, co może prowadzić do kamicy nerkowej, zwapnień naczyń i tkanek miękkich. Częstość występowania działań niepożądanych jest różna, od niezbyt częstych do bardzo rzadkich, zależnie od rodzaju objawu i czynników ryzyka.
anoreksja, biegunka, ból brzucha, Calcium Gluconicum Farmapol, działanie niepożądane, farmakoterapia, glukonian wapnia, hiperkalcemia, kamica nerkowa, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, poliuria, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, stężenie wapnia we krwi, wymioty, wzdęcia, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, złogi wapniowe, zwapnienia tkanek miękkich - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Laxol 100 mg
Obecnie brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania sodu dokuzynianu w czopkach Laxol (100 mg) u kobiet ciężarnych, co skutkuje zaleceniem unikania tego leku w okresie ciąży. Ze względu na brak badań dotyczących wpływu substancji czynnej na rozwijający się płód, lekarze powinni rozważyć alternatywne, bezpieczniejsze metody leczenia zaparć u kobiet w ciąży. Ponadto, brak jest danych dotyczących wpływu sodu dokuzynianu na płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, co wymaga ostrożności przy planowaniu terapii u pacjentów planujących ciążę.
- Leksykon substancji czynnych
Sodu tetradecylu siarczan – Działania niepożądane
Sodu tetradecylu siarczan, substancja czynna preparatu Fibrovein stosowanego w skleroterapii żylaków, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, zależnie od formy podania (płyn lub pianka). Najczęstsze objawy to ból w miejscu wkłucia, pokrzywka, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (częstość: płyn – często, pianka – bardzo często) oraz tymczasowa pigmentacja skóry (płyn – niezbyt często, pianka – często). Bardzo rzadko obserwuje się poważne powikłania, takie jak wstrząs anafilaktyczny, zatorowość płucna, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, a także martwica tkanek i zgorzel, zwłaszcza w przypadku przypadkowego wstrzyknięcia do tętnicy (np. tętnicy piszczelowej tylnej powyżej kostki przyśrodkowej), co może prowadzić do amputacji kończyny. Działania niepożądane neurologiczne (migrena, parestezje, przemijający atak niedokrwienny) oraz reakcje wazowagalne występują rzadziej, ale są istotne klinicznie. Zaleca się stosowanie najniższego skutecznego stężenia preparatu, aby minimalizować ryzyko powikłań.
amputacja kończyny, astma, biegunka, ból głowy, ból w miejscu wkłucia, duszność, gorączka, kołatanie serca, martwica skóry, martwica tkanek, migrena, mroczki migocące, nudności, parestezje, pigmentacja skóry, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, preparat Fibrovein, przemijający atak niedokrwienny, reakcja alergiczna, reakcja wazowagalna, rumień, skleroterapia żylaków, skurcz tętnicy, sodu tetradecylu siarczan, tętnica piszczelowa tylna, ucisk w klatce piersiowej, udar mózgu, uderzenia gorąca, uszkodzenie nerwu, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dotętnicze, wymioty, wynaczynienie leku, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie skóry, zapaść krążeniowa, zatorowość płucna, zgorzel - Leksykon substancji czynnych
Acetylocysteina – Działania niepożądane
Acetylocysteina, stosowana jako mukolityk oraz antidotum w zatruciu paracetamolem, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz zapalenie jamy ustnej (częstość niezbyt częsta, tj. ≥1/1000 do <1/100 pacjentów). Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, pokrzywka, wysypka i obrzęk naczynioruchowy, występują niezbyt często, natomiast bardzo rzadko (częstość <1/10 000) mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny czy zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Niezbyt często obserwuje się także objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie tętnicze) oraz układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową lub chorobami serca.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, duszność, gorączka, hiperamonemia, hiperwentylacja, krwotok, lek przeciwzakrzepowy, nadreaktywność oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, skurcz oskrzeli, środek mukolityczny, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenia wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie żyły, zatrucie paracetamolem, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z nasion fasoli indyjskiej – Przedawkowanie
Wyciąg z nasion fasoli indyjskiej (Dolichosi biflorum seminis) jest substancją czynną preparatu Debelizyna, występującą w formie wyciągu zagęszczonego w stosunku 1:3, gdzie ekstraktem jest woda. Pasta doustna Debelizyna zawiera 65,45 g wyciągu zagęszczonego na 100 g produktu, co odpowiada 3,27 g substancji czynnej w dawce jednorazowej 5 g pasty. Przedawkowanie tego wyciągu może wywołać głównie biegunkę – wodniste, częste wypróżnienia, które stanowią mechanizm obronny organizmu usuwający nadmiar substancji czynnej. Długotrwała biegunka może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
biegunka, choroba przewodu pokarmowego, Dolichosi biflorum seminis, gospodarka wodno-elektrolitowa, leczenie objawowe, lek przeciwbiegunkowy, nawodnienie, niewydolność nerek, odwodnienie, parametry laboratoryjne, parametry wodno-elektrolitowe, pasta doustna, substancja czynna, wodniste wypróżnienia, wyciąg z nasion fasoli indyjskiej, wyciąg zagęszczony, wyrównanie elektrolitów, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palifren Long 150 mg / 100 mg
Palifren Long to preparat zawierający palmitynian paliperydonu w dawkach 150 mg (234 mg substancji czynnej) oraz 100 mg (156 mg substancji czynnej), podawany w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. W trakcie badań klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były m.in. bezsenność, ból głowy, lęk, infekcje górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, parkinsonizm, zwiększenie masy ciała, akatyzja, sedacja/senność, nudności, zaparcia, zawroty głowy, drżenie, ból mięśniowo-szkieletowy oraz dystonia. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy pozapiramidowe, takie jak akatyzja i sedacja, które wykazują zależność od dawki, co wymaga indywidualizacji terapii. Ponadto, istotne jest monitorowanie parametrów metabolicznych ze względu na ryzyko hiperglikemii i przyrostu masy ciała, a także poziomu prolaktyny z uwagi na możliwość wystąpienia hiperprolaktynemii i jej powikłań, takich jak zaburzenia miesiączkowania, mlekotok czy ginekomastia.
akatyzja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, brak miesiączki, cukrzyca typu 2, częstoskurcz, drżenie, dyskineza, dystonia, ginekomastia, grzybica paznokci, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, infekcja górnych dróg oddechowych, lęk, mlekotok, neutropenia, niedokrwistość, nudności, objawy pozapiramidowe, palmitynian paliperydonu, parkinsonizm, pobudzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, sedacja, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia libido, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zaparcie, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cazaprol 1 mg
Cylazapryl, aktywny składnik preparatu Cazaprol, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanym w terapii nadciśnienia i niewydolności serca. Najczęstsze działania niepożądane obejmują kaszel (częściej u kobiet i osób niepalących), wysypkę skórną oraz zaburzenia czynności nerek. Ciężkie działania niepożądane wymagające przerwania terapii występują u mniej niż 5% pacjentów. Rzadkie, ale poważne reakcje to m.in. obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół toczniopodobny, powikłania hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza), a także poważne powikłania neurologiczne i sercowo-naczyniowe, takie jak udar niedokrwienny, zawał mięśnia sercowego czy arytmie. Częstość działań niepożądanych została określona na podstawie badań klinicznych u 7171 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu leku do obrotu.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, biegunka, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, dławica piersiowa, duszność, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, palpitacja, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, udar niedokrwienny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Olainfarm 250 mg
Abirateron octan, stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, w tym często występujące obrzęki obwodowe (≥10%), hipokaliemię (18% vs. 8% placebo), nadciśnienie tętnicze (22% vs. 16% placebo) oraz zakażenia dróg moczowych. Działania te są związane z efektem mineralokortykosteroidowym leku i mogą być skutecznie kontrolowane przez jednoczesne stosowanie kortykosteroidów. Ciężkie działania niepożądane stopnia 3 i 4 wg CTCAE obejmują hipokaliemię (6%), nadciśnienie (7%) oraz obrzęk obwodowy (1%). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów wrażliwych na hormony, osób w wieku ≥75 lat oraz z wyjściowym statusem ECOG 2, u których częstość i nasilenie działań niepożądanych jest zwiększone.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aminotransferazy, arytmia, biegunka, choroba serca, częstoskurcz, dławica piersiowa, dusznica bolesna, dysfunkcja lewej komory, działanie mineralokortykosteroidowe, frakcja wyrzutowa, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadostre zapalenie wątroby, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, osteoporoza, ostra niewydolność wątroby, posocznica, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, złamanie - Leksykon substancji czynnych
Węgiel aktywny – Wskazania do stosowania
Węgiel aktywny (Carbo activatus) jest substancją o szerokim spektrum działania, wykorzystywaną głównie w leczeniu zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zatruć. Dostępny w dawkach od 200 mg do 300 mg, w postaci kapsułek twardych i tabletek, wykazuje silne właściwości adsorpcyjne, co umożliwia wiązanie patogenów, toksyn, gazów jelitowych oraz substancji drażniących. Wskazania obejmują biegunki, nieżyty jelit, wzdęcia, niestrawność, nadmierną fermentację jelitową oraz zatrucia pokarmowe i lekami (z wyłączeniem zatruć cyjankami, mocnymi kwasami i zasadami). Preparaty różnią się profilem wskazań, np. Carbo Activ Aflofarm (200 mg) jest stosowany w zatruciach pokarmowych i lekami, natomiast Norit (200 mg) dodatkowo w nieżytach jelit i nadmiernej fermentacji. Węgiel aktywny powinien być stosowany z zachowaniem co najmniej 2-godzinnego odstępu od innych leków doustnych, aby uniknąć zaburzeń ich wchłaniania.
biegunka, działanie adsorpcyjne, fermentacja jelitowa, gazy jelitowe, leczenie zatruć, niestrawność, nieżyt jelit, powierzchnia adsorpcyjna, stan zapalny, toksyny jelitowe, wchłanianie do krwioobiegu, węgiel aktywny, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jelit, zatrucie, zatrucie cyjankami, zatrucie lekami, zatrucie pokarmowe, zdolność adsorpcyjna, związki chemiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolperison NeuroPharma 150 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu został oceniony na podstawie danych od ponad 12 000 pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą układów: skóry i tkanki podskórnej, ogólnoustrojowego, nerwowego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości stanowią około 50-60% wszystkich zgłoszeń, zwykle mają łagodny przebieg, choć odnotowano rzadkie przypadki zagrażające życiu, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się jako niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Do najważniejszych działań należą: alergiczne zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, bóle i zawroty głowy, senność, dyskomfort w jamie brzusznej, biegunka, zaparcia, dławica piersiowa, tachykardia, bradykardia, niedociśnienie oraz obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości, zidentyfikowany po wprowadzeniu leku do obrotu.
alergiczne zapalenie skóry, anoreksja, astenia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, bradykardia, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, drgawki, duszność, dysfagia, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, kołatanie serca, krwawienie z nosa, letarg, leukocyt, mimowolne oddawanie moczu, nadmierna potliwość, niedociśnienie, niedokrwistość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osłabienie mięśni, osteopenia, płytki krwi, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny, suchość w jamie ustnej, świąd, szum w uszach, tachykardia, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czucia, zaburzenie koncentracji, zaburzenie snu, zaparcie, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medithyrox 137 mcg
Stosowanie lewotyroksyny sodowej (Medithyrox) wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, szczególnie przy szybkim zwiększaniu dawki lub przedawkowaniu, co może wywołać objawy tyreotoksykozy. Najpoważniejsze powikłania dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym arytmii (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), tachykardii (>100/min), kołatania serca, dusznicy bolesnej, nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz rzadko zawału mięśnia sercowego. Objawy ze strony układu nerwowego obejmują drżenie rąk, niepokój, pobudliwość, bezsenność i bóle głowy. Układ pokarmowy reaguje zwiększonym apetytem, bólami brzucha, nudnościami, biegunką, wymiotami i skurczami. Dodatkowo obserwuje się kurcze mięśni, osłabienie siły mięśniowej oraz u dzieci specyficzne zaburzenia rozwojowe, takie jak kraniostenoza i przedwczesne zarośnięcie nasad kości długich, a także łagodne podwyższenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Reakcje alergiczne, choć rzadkie, mogą obejmować wysypkę, świąd, pokrzywkę, duszność, skurcz oskrzeli oraz obrzęk naczynioruchowy, stanowiący zagrożenie życia.
arytmia serca, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból klatki piersiowej, drżenie, dusznica bolesna, duszność, kołatanie serca, kraniostenoza, kurcz mięśniowy, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, tyreotoksykoza, wymioty, zaburzenie libido, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie termoregulacji, zarośnięcie nasad kości, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atoris 60 mg
Przedawkowanie atorwastatyny (Atoris) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowego wdrożenia leczenia objawowego i monitorowania funkcji życiowych. Brak specyficznego antidotum wymusza szczególną uwagę na kontrolę parametrów biochemicznych wątroby (ALT, AST) oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) w celu wykrycia uszkodzenia hepatocytów i rabdomiolizy, które mogą prowadzić do niewydolności nerek. Objawy przedawkowania obejmują m.in. zaburzenia funkcji wątroby, rabdomiolizę, niewydolność nerek, zaburzenia elektrolitowe, neurologiczne, żołądkowo-jelitowe, miopatię oraz zaburzenia rytmu serca. Atoris dostępny jest w dawkach 30 mg, 60 mg i 80 mg atorwastatyny, co ma znaczenie przy ocenie ryzyka i planowaniu terapii.
anuria, arytmia, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, białko osocza, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowy, drożność dróg oddechowych, działanie kardiotoksyczne, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, hemodializa, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hipokalcemia, kinaza kreatynowa, leczenie przeciwarytmiczne, miopatia, niewydolność nerek, nudność, oliguria, rabdomioliza, tachykardia, terapia nerkozastępcza, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie świadomości, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Azacytydyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie azacytydyny, choć rzadko opisywane, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji i ścisłego monitorowania pacjenta. W literaturze medycznej udokumentowano jedynie pojedynczy przypadek przedawkowania, w którym pacjent otrzymał dożylnie dawkę około 290 mg/m² powierzchni ciała, co stanowiło niemal 4-krotność zalecanej dawki początkowej. Objawy kliniczne obejmowały przede wszystkim dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty. Ze względu na mechanizm działania azacytydyny, istnieje również ryzyko wystąpienia potencjalnych zaburzeń hematologicznych, w tym leukopenii, trombocytopenii, neutropenii oraz pancytopenii, które mogą wynikać z toksycznego wpływu leku na szpik kostny.
antidotum, badania biochemiczne, badanie krwi, biegunka, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, dawka dożylna, działanie toksyczne, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, leukopenia, liczba neutrofilów, monitorowanie pacjenta, morfologia krwi z rozmazem, morfologia z rozmazem, natychmiastowa interwencja, neutropenia, nudności, odtrutka, pancytopenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, przedawkowanie azacytydyny, przetoczenie preparatów krwiopochodnych, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas 600 mg + 200 mg + 245 mg
Produkt leczniczy Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas zawiera efawirenz 600 mg, emtrycytabinę 200 mg oraz tenofowir dizoproksyl 245 mg w formie tabletek powlekanych. W badaniu klinicznym AI266073 (n=460) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w ciągu 48 tygodni były zaburzenia psychiczne (16%), układu nerwowego (13%) oraz żołądkowo-jelitowe (7%). Istotne klinicznie działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy), poważne zaburzenia neurologiczne i psychiczne (ciężka depresja, zgony samobójcze, psychozy, napady drgawek), ciężkie zaburzenia czynności wątroby, zapalenie trzustki oraz kwasicę mleczanową, która może prowadzić do zgonu. Ponadto, rzadkie przypadki zaburzeń czynności nerek, w tym zespół Fanconiego, mogą skutkować zaburzeniami kości i zwiększonym ryzykiem złamań, co wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek u pacjentów leczonych tym preparatem.
astenia, białkomocz, biegunka, ból głowy, depresja, dyspepsja, ginekomastia, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hipofosfatemia, jadłowstręt, koinfekcja HIV-HBV, kwasica mleczanowa, mialgia, miopatia, moczówka prosta pochodzenia nerkowego, myśli samobójcze, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, ostra martwica cewek nerkowych, ostre zapalenie wątroby, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rozmiękanie kości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, szumy uszne, wysypka krostkowa, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zaburzenie czynności kanalika bliższego nerki, zaburzenie czynności nerki, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie mowy, zaburzenie urojeniowe, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół Fanconiego, zespół Stevensa-Johnsona