Przedawkowanie
Betadine 100 mg/g

Przedawkowanie powidonu jodowanego może prowadzić do wielonarządowej toksyczności, obejmującej zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (niestrawność, biegunka), układu moczowego (niewydolność nerek, anuria), sercowo-naczyniowego (tachykardia, hipotensja, zapaść), oddechowego (obrzęk głośni, obrzęk płuc), nerwowego (drgawki), metabolicznego (gorączka, kwasica metaboliczna) oraz endokrynologicznego (nadczynność lub niedoczynność tarczycy). Wystąpienie tych objawów wymaga natychmiastowego przerwania terapii powidonem jodowanym i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie funkcji nerek, układu krążenia oraz dróg oddechowych, ze względu na potencjalne zagrożenie życia pacjenta.

Przedawkowanie leku Betadine (powidon jodowany)

Przedawkowanie powidonu jodowanego może prowadzić do poważnych następstw klinicznych, które obejmują szerokie spektrum zaburzeń ogólnoustrojowych. Znajomość objawów i właściwe postępowanie medyczne w przypadku nadmiernej ekspozycji na jod jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta. 1

Objawy ostrego zatrucia jodem

Ostre zatrucie jodem, będące konsekwencją przedawkowania preparatu Betadine, charakteryzuje się wystąpieniem objawów wielonarządowych, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta. 2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Układ/narząd dotknięty
Zaburzenia gastryczne Niestrawność, biegunka Przewód pokarmowy
Niewydolność nerek Zaburzenie czynności nerek, bezmocz (anuria) Układ moczowy
Zaburzenia krążeniowe Tachykardia, spadek ciśnienia tętniczego, niewydolność krążenia (zapaść) Układ sercowo-naczyniowy
Zaburzenia oddechowe Obrzęk głośni skutkujący uduszeniem, obrzęk płuc Układ oddechowy
Zaburzenia neurologiczne Drgawki Układ nerwowy
Zaburzenia metaboliczne Gorączka, kwasica metaboliczna Metabolizm ogólnoustrojowy
Zaburzenia endokrynologiczne Nadczynność lub niedoczynność tarczycy Układ hormonalny

Toksyczność układowa

Toksyczność układowa związana z przedawkowaniem powidonu jodowanego może manifestować się wielonarządowo i prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych. Należy zwrócić szczególną uwagę na funkcję nerek, układ krążenia oraz drogi oddechowe. 3

W kontekście zaburzeń funkcji gruczołu tarczowego, przedawkowanie może prowadzić zarówno do nadczynności, jak i niedoczynności tarczycy. Wystąpienie tych zaburzeń stanowi wskazanie do natychmiastowego przerwania terapii powidonem jodowanym. 4

Postępowanie lecznicze w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania powidonu jodowanego powinno być kompleksowe i uwzględniać zarówno działania objawowe, jak i wspomagające funkcje życiowe pacjenta. 5

  • Stabilizacja hemodynamiczna – w przypadku ciężkiego niedociśnienia tętniczego należy zastosować intensywną płynoterapię dożylną oraz, jeśli istnieje taka potrzeba, włączyć do terapii produkty wazopresyjne 6
  • Zabezpieczenie dróg oddechowych – w przypadku żrącego urazu górnych dróg oddechowych, prowadzącego do znaczącego obrzęku, może być konieczne wykonanie intubacji dotchawiczej 7
  • Postępowanie z układem pokarmowym – nie zaleca się prowokowania wymiotów. Pacjenta należy ułożyć w pozycji zapewniającej drożność dróg oddechowych oraz minimalizującej ryzyko aspiracji treści żołądkowej, zwłaszcza w przypadku wystąpienia wymiotów 8
  • Neutralizacja jodu – jeżeli pacjent nie wymiotuje i toleruje żywienie doustne, podanie produktów skrobiowych (ziemniaków, mąki, skrobi, pieczywa) może wspomóc proces przekształcania jodu w mniej toksyczne jodki 9
  • Płukanie żołądka – przy braku objawów perforacji jelit można rozważyć płukanie żołądka przez sondę nosowo-żołądkową. Płyn uzyskiwany z żołądka może zmieniać kolor na granatowy lub fioletowy, co może stanowić wskazówkę odnośnie momentu zakończenia procedury płukania 10

Techniki pozaustrojowe w eliminacji jodu

W przypadku ciężkiego zatrucia jodem, szczególnie gdy towarzyszy mu niewydolność nerek, należy rozważyć zastosowanie technik pozaustrojowego oczyszczania krwi. Hemodializa jest skuteczną metodą usuwania jodu z organizmu i powinna być stosowana w ciężkich przypadkach zatrucia. 11

Należy zaznaczyć, że ciągła hemodiafiltracja żylno-żylna wykazuje mniejszą skuteczność w eliminacji jodu w porównaniu do klasycznej hemodializy. 12

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl