biegunka
Biegunka (diarrhoea) to stan charakteryzujący się zwiększoną częstotliwością wypróżnień (powyżej 3 razy na dobę) oraz zmianą konsystencji stolca na luźną lub płynną. W zależności od czasu trwania, biegunkę klasyfikuje się jako ostrą (trwającą do 14 dni) lub przewlekłą (powyżej 4 tygodni).
Ostre biegunki mają najczęściej etiologię infekcyjną, wywołaną przez wirusy (rotawirusy, norowirusy), bakterie (Salmonella, Shigella, enterotoksyczna E. coli) lub pasożyty. Przewlekłe biegunki mogą być związane z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit, zespołem jelita drażliwego, zespołami złego wchłaniania, nowotworami czy nietolerancjami pokarmowymi.
Diagnostyka biegunki obejmuje badanie fizykalne, badania laboratoryjne, badanie kału (w tym posiewy mikrobiologiczne), badania endoskopowe i obrazowe. W terapii kluczowe znaczenie ma nawodnienie i wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, a w zależności od przyczyny – leczenie przyczynowe (antybiotykoterapia, leki przeciwpasożytnicze, modyfikacja diety, leki przeciwzapalne).
Powikłaniami nieleczonej biegunki mogą być odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek, wstrząs hipowolemiczny, a w niektórych przypadkach (np. infekcje C. difficile) – toksyczne rozdęcie okrężnicy. U niemowląt i osób starszych biegunka może stanowić poważne zagrożenie życia, wymagające pilnej interwencji medycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Neosine 500 mg
Inozyna pranobeksu, substancja czynna leku Neosine, wykazuje szereg działań niepożądanych, z których najistotniejszym i najczęściej obserwowanym jest znaczące zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu. Efekt ten jest stale obecny podczas terapii i ustępuje samoistnie kilka dni po jej zakończeniu. W trakcie długotrwałego stosowania (≥3 miesiące) częstość występowania działań niepożądanych wynosi powyżej 1% i obejmuje nudności (z wymiotami lub bez), bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej lub azotu mocznikowego (BUN), świąd, wysypkę, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie oraz bóle stawów. Rzadziej (<1%) obserwuje się biegunki, zaparcia, nerwowość, zaburzenia snu oraz wielomocz, co może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych.
aminotransferazy, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bóle stawowe, dna moczanowa, działanie niepożądane, farmakoterapia, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeksu, kamica nerkowa, kwas moczowy, nerwowość, niewydolność nerek, nudności, parametry wątrobowe, perystaltyka jelit, poliuria, senność, świąd, układ nerwowy, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clatra 20 mg
Bilastyna, substancja czynna leku Clatra w dawce 20 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w leczeniu uczuleniowego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz chronicznej samoistnej pokrzywki. Dane z badań klinicznych fazy II i III, obejmujących 1697 pacjentów leczonych dawką 20 mg oraz 1362 pacjentów w grupie placebo, wskazują na podobną częstość występowania działań niepożądanych (12,7% vs 12,8%). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to bóle głowy i senność (często, ≥1/100 do <1/10), a także zawroty głowy, zmęczenie, bóle brzucha, nudności i biegunka (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Występowanie tych objawów jest porównywalne z grupą placebo, co sugeruje brak jednoznacznego związku z leczeniem bilastyną. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia układu nerwowego, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
bezsenność, biegunka, bilastyna, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, chroniczna samoistna pokrzywka, Clatra, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, lek sedatywny, niepokój, nudność, objaw neurologiczny, senność, szum uszny, uczuleniowe zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Asparaginian – Działania niepożądane
L-ornityny L-asparaginian, stosowany w preparatach takich jak Hepa-Merz, OptiHepan i Ornispar, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, choć może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności (≥1/1 000 do <1/100), wymioty (rzadko w Hepa-Merz: ≥1/10 000 do <1/1 000; niezbyt często w OptiHepan i Ornispar: ≥1/1 000 do <1/100), ból żołądka, wzdęcia oraz biegunka (wszystkie niezbyt często: ≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano ból kończyn w preparatach OptiHepan i Ornispar. W przypadku Hepa-Merz, podawanego dożylnie, działania niepożądane można minimalizować poprzez zmniejszenie dawki lub szybkości wlewu.
asparaginian, asparaginian ornityny, biegunka, ból kończyn, ból żołądka, dawkowanie leku, działanie niepożądane, hipotensja, nadwrażliwość, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tkanka łączna, URPL, wlew dożylny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazole Mercapharm 20 mg
Pantoprazol Mercapharm 20 mg, stosowany w formie tabletek dojelitowych, wykazuje profil działań niepożądanych o częstości około 5% u leczonych pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka oraz ból głowy, występujące u około 1% pacjentów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (≤1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród najczęstszych działań niepożądanych wymienia się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, wzdęcia, zaparcia), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu), skórne (wysypka, świąd) oraz metaboliczne (hiperlipidemie, hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje, takie jak ciężkie zapalenie błony śluzowej żołądka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, uszkodzenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona czy śródmiąższowe zapalenie nerek.
biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, depresja, dezorientacja, enzymy wątrobowe, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pantoprazol, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcze mięśni, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, tabletka dojelitowa, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcia, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Działania niepożądane
Nebiwolol, selektywny antagonista receptorów beta-1 adrenergicznych, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca. Profil działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania, jednak większość objawów ma charakter łagodny do umiarkowanego. W terapii nadciśnienia najczęściej obserwuje się bóle głowy, zawroty głowy, parestezje, zmęczenie oraz obrzęki, z częstością ≥1/100 do <1/10. Inne działania niepożądane obejmują bradykardię, niedociśnienie tętnicze, duszność (≥1/100 do <1/10), skurcz oskrzeli (≥1/1000 do <1/100), a także reakcje skórne takie jak świąd i wysypka rumieniowa. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bradykardii, bloków przedsionkowo-komorowych oraz nasilenia chromania przestankowego, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia i naczyń obwodowych. U pacjentów z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych nebiwolol, mimo kardioselektywności, może wywołać skurcz oskrzeli, co wymaga ostrożności.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, duszność, dysfagia, impotencja, kardioselektywność, koszmar senny, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność serca, nudność, objaw Raynauda, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, parestezja, POChP, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, psychoza, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, wymioty, wysypka rumieniowa, wzdęcie, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół oczno-śluzówkowo-skórny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish 10 mg
Montelukast Bluefish w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat, wykazuje stabilny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym u tej grupy był ból głowy. U dzieci w wieku 6-14 lat również dominował ból głowy, natomiast u młodszych grup wiekowych obserwowano hiperkinezję, ból brzucha, biegunkę, wysypkę oraz objawy astmy oskrzelowej i pragnienie u niemowląt. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmieniało profilu bezpieczeństwa leku. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
anafilaksja, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia, gorączka, hepatotoksyczność, hiperkinezja, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, montelukast sodowy, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniaczenie, skłonność do krwawienia, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, uszkodzenie wątroby, wymioty, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, zaburzenie pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crohnax 1000 mg
Lek Crohnax, zawierający mesalazynę w dawkach 500 mg lub 1000 mg w formie czopków, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy) oraz skóry (pokrzywka, wysypka rumieniowa). Rzadziej występują poważne powikłania kardiologiczne, takie jak zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, oraz żołądkowo-jelitowe, w tym zwiększenie aktywności amylazy i zapalenie trzustki. Ze względu na doodbytniczą drogę podania, mogą pojawić się miejscowe objawy, takie jak świąd, dyskomfort i parcie na stolec. Sporadycznie notuje się reakcje nadwrażliwości, gorączkę polekową oraz odbarwienie moczu, które mogą sygnalizować poważniejsze komplikacje.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anemia aplastyczna, biegunka, ból brzucha, duszność, działania niepożądane, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, gorączka polekowa, granulocytopenia, hepatotoksyczność, leukopenia, łysienie, marskość wątroby, mesalazyna, nacieki płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, trombocytopenia, wymioty, wysypka rumieniowa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telam 40 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Telam, zawierający telmisartan 40 mg oraz amlodypinę 5 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa wynikającym z farmakologii obu składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy oraz obrzęk obwodowy, występujące często (≥1/100 do <1/10). Inne często zgłaszane objawy to zmiany rytmu wypróżnień, takie jak biegunka i zaparcia. Poważne działania niepożądane, w tym ciężkie omdlenia, obrzęk naczynioruchowy oraz posocznica, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z pięciu kontrolowanych badań klinicznych obejmujących ponad 3500 pacjentów, z czego ponad 2500 otrzymywało kombinację telmisartanu i amlodypiny. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
amlodypina, arytmia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, duszność, eozynofilia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hiponatremia, infekcja dróg moczowych, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezja, posocznica, przerost dziąseł, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, telmisartan, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherza, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Laremid 2 mg
Produkt leczniczy Laremid, zawierający 2 mg loperamidu chlorowodorku, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolności psychomotoryczne pacjenta, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Do najważniejszych objawów należą: utrata świadomości, obniżony poziom świadomości, zmęczenie, zawroty głowy oraz senność. Występowanie tych symptomów, które mogą być nasilone przez sam przebieg biegunki, znacząco obniża zdolność oceny sytuacji i czas reakcji, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia objawów. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentem ryzyko związane z farmakoterapią, podkreślając możliwość nasilenia objawów przez chorobę podstawową oraz wpływ dawki leku na ryzyko działań niepożądanych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, Laremid, loperamid chlorowodorek, nasilenie biegunki, obniżony poziom świadomości, obraz kliniczny, profil działań niepożądanych, utrata świadomości, zaburzenie układu równowagi, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acnatac (10 mg + 0,25 mg)/g
Lek Acnatac w postaci żelu zawiera klindamycynę (10 mg/g) oraz tretynoinę (0,25 mg/g) i jest przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę. Przedawkowanie może nastąpić zarówno przez nadmierną aplikację miejscową, jak i przypadkowe spożycie doustne. Objawy przedawkowania miejscowego obejmują silne zaczerwienienie, łuszczenie się skóry oraz dyskomfort w miejscu aplikacji, głównie z powodu działania tretynoiny. W przypadku znacznego wchłonięcia klindamycyny mogą pojawić się objawy ogólnoustrojowe, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka, wynikające z zaburzenia flory bakteryjnej jelit. Spożycie doustne żelu wiąże się z ryzykiem wystąpienia powyższych objawów oraz potencjalnym działaniem teratogennym tretynoiny, szczególnie u kobiet w wieku rozrodczym.
Acnatac, antybiotyk, aplikacja miejscowa, biegunka, ból brzucha, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, flora bakteryjna jelit, fosforan klindamycyny, leczenie objawowe, łuszczenie skóry, nudności, podrażnienie skóry, przedawkowanie miejscowe, reakcja skórna, rumień, świąd, tretynoina, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefobid 1 g
Podczas terapii cefoperazonem (Cefobid 1 g) obserwuje się liczne działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie stężenia hemoglobiny, hematokrytu, neutropenia, małopłytkowość oraz hipoprotrombinemia, które mogą prowadzić do niedokrwistości, zwiększonego ryzyka zakażeń oportunistycznych i zaburzeń krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza podczas pierwszego podania leku. W zakresie układu pokarmowego dominują biegunka i wymioty, z możliwością rozwoju ciężkiego rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Monitorowanie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfatazy alkalicznej) jest niezbędne ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby i żółtaczki. Ponadto, mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, a także zaburzenia nerek manifestujące się krwiomoczem.
antybiotyk beta-laktamowy, AspAT, biegunka, cefoperazon, Clostridium difficile, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, hipoprotrombinemia, koagulopatia, krwiomocz, małopłytkowość, neutropenia, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Prydynol – Działania niepożądane
Prydynol, stosowany w formie mezylanu (Myditin) oraz chlorowodorku (Pridinol Zentiva), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków o działaniu przeciwcholinergicznym. Działania te obejmują zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy, niestabilny chód, bóle głowy, zaburzenia koordynacji i mowy), układu pokarmowego (suchość w jamie ustnej, nudności, ból brzucha, biegunka), narządu wzroku (przemijające zaburzenia widzenia, rozszerzenie źrenic, ryzyko przełomu jaskrowo-rzęskowego), układu sercowo-naczyniowego (początkowa bradykardia, następnie tachykardia, arytmie, zapaść krążeniowa) oraz układu moczowego (zaburzenia mikcji, ostre zatrzymanie moczu u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma objawami o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko poważnych powikłań, takich jak przełom jaskrowo-rzęskowy, zapaść krążeniowa oraz ostre zatrzymanie moczu, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, drżenie, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, halucynacje, jaskra zamkniętego kąta, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mezylan, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie, niepokój, niestabilny chód, nudności, obrzęk błony śluzowej, osłabienie mięśni, parestezja, prydynol, przedawkowanie leku, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, rumień, ryzyko upadku, stan nagły okulistyczny, suchość jamy ustnej, świąd alergiczny, tachykardia, układ moczowo-płciowy, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia lękowe, zaburzenia mikcji, zaburzenia mowy, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie ślinianek, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naraya Plus 0,02 mg + 3 mg
Naraya Plus to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, stosowany również w leczeniu umiarkowanego trądziku pospolitego. Działania niepożądane leku zostały sklasyfikowane według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze objawy to ból głowy, chwiejność emocjonalna, nudności, trądzik, ból piersi oraz nieregularne krwawienia, które zwykle ustępują przy dalszym stosowaniu. Rzadziej obserwuje się m.in. niedokrwistość, reakcje alergiczne, hiperkaliemię, depresję, migrenę, żylaki, zapalenie żył, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle mięśniowo-szkieletowe, a także poważniejsze powikłania jak żylna i tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE, ATE), tachykardia czy nadciśnienie tętnicze.
anorgazmia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból pleców, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zakrzepowo-zatorowa, chwiejność emocjonalna, depresja, dysmenorrhea, dysplazja piersi, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, fotodermatoza, hiperkaliemia, hiponatremia, hirsutyzm, jadłowstręt, kandydoza, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, kontaktowe zapalenie skóry, łysienie, menorrhagia, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwistość, niestrawność, nudności, obrzęk, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezje, pląsawica Sydenhama, polip szyjki macicy, porfiria, rak piersi, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, świąd, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, trądzik pospolity, trombocytoza, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wyprysk, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia endokrynologiczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie pochwy, zapalenie spojówek, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie żył, zaparcia, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ośrodkowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół suchego oka, żółtaczka cholestatyczna, zwiększenie apetytu, żylaki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hitaxa 0,5 mg/ml
Hitaxa zawiera desloratadynę w stężeniu 0,5 mg/ml w formie roztworu doustnego, a jej profil bezpieczeństwa został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 246 dzieci (6 miesięcy–11 lat), 578 nastolatków (12–17 lat) oraz dorosłych. U dzieci poniżej 2 lat najczęściej obserwowano biegunki (3,7%), gorączkę (2,3%) i bezsenność (2,3%), natomiast u nastolatków najczęstszym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9%). W populacji dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) i bóle głowy (0,6%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, fotosensytywność, gorączka, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Klean-prep –
Przedawkowanie preparatu Klean-Prep, zawierającego makrogol 3350 (59,0 g), sodu siarczan bezwodny (5,685 g), sodu wodorowęglan (1,685 g), sodu chlorek (1,465 g) oraz potasu chlorek (0,7425 g) w jednej saszetce, jest rzadkie, jednak może prowadzić do nasilenia biegunki i poważnych zaburzeń wodno-elektrolitowych. Substancje czynne nie są wchłaniane systemowo, co ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Po rozpuszczeniu w 1 litrze wody roztwór zawiera elektrolity w stężeniach: sód 125 mmol/l, potas 10 mmol/l, siarczany 40 mmol/l, chlorki 35 mmol/l oraz wodorowęglany 20 mmol/l. W ciężkich przypadkach przedawkowania może wystąpić ogólnoustrojowa odpowiedź organizmu, wymagająca intensywnego monitorowania i leczenia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Reumaphyt 250 mg
Reumaphyt, zawierający 250 mg wyciągu suchego z korzenia hakorośli rozesłanej (Harpagophytum procumbens DC, radix), może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, układu nerwowego oraz skóry. Do najczęściej zgłaszanych należą biegunka, nudności, wymioty oraz bóle brzucha, choć ich dokładna częstość występowania nie została określona. Ze strony układu nerwowego obserwuje się zawroty głowy i bóle głowy o różnym nasileniu. Ponadto, u niektórych pacjentów mogą pojawić się reakcje alergiczne skórne, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka czy rumień. Warto również zwrócić uwagę, że jedna kapsułka zawiera 65,25 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, hakorośl rozesłana, harpagophytum procumbens, laktoza jednowodna, nadwrażliwość skórna, nietolerancja laktozy, nudności, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna skórna, Reumaphyt, rumień, świąd, układ nerwowy, wymioty, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamiron 0,4 mg
Lek Tamiron (tamsulosyna chlorowodorek) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanym działaniem jest zawroty głowy (1,3%), co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Inne często występujące objawy to zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny i brak wytrysku, związane z blokadą receptorów α1-adrenergicznych. Niezbyt często pojawiają się bóle głowy, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty oraz wysypka i świąd. Rzadko zgłaszane są omdlenia, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy czy złuszczające zapalenie skóry, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, częstoskurcz, duszność, dysfagia, jaskra, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, receptor α1-adrenergiczny, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tamsulosyna chlorowodorek, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – DexaCaps 167 mg + 50 mg + 20 mg
Produkt leczniczy DexaCaps, zawierający 167 mg dekstrometorfanu bromowodorku oraz 50 mg wyciągu z kwiatu lipy i 20 mg wyciągu z liścia melisy na kapsułkę, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy narządów. Wśród zaburzeń psychicznych odnotowano pobudzenie i splątanie o nieznanej częstości występowania, które mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta. W układzie nerwowym rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) występuje senność, natomiast zawroty głowy i drgawki mają częstość nieznaną. Ze strony układu oddechowego obserwowano depresję oddechową o nieznanej częstości, co stanowi potencjalnie poważne powikłanie wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, nudności i biegunka, również mają częstość nieznaną. Zmiany skórne w postaci wysypki zgłaszane są z częstością nieznaną i mogą wskazywać na reakcję nadwrażliwości.
aktywność psychomotoryczna, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, dekstrometorfanu bromowodorek, depresja oddechowa, drgawki, działanie niepożądane, działanie niepożądane produktu leczniczego, MedDRA, nadwrażliwość na składniki preparatu, napad padaczkowy, nudności, pobudzenie, senność, splątanie, wyciąg suchy z liścia melisy, wymioty, wysypka, zaburzenia orientacji, zaburzenia wymiany gazowej, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Palonosetron – Przedawkowanie
Palonosetron, stosowany w profilaktyce nudności i wymiotów po chemioterapii, charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi 250 mikrogramów na 5 ml roztworu, jednak badania kliniczne wykazały, że podawanie dawek nawet do 6 mg nie powodowało istotnego wzrostu częstości ani nasilenia działań niepożądanych. Mimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania, potencjalne objawy mogą obejmować nasilenie typowych działań niepożądanych antagonistów receptora 5-HT₃ (ból głowy, zaparcia, biegunka), wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu serca, zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, senność, zaburzenia świadomości) oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Nie określono jednak konkretnych dawek progowych dla tych objawów.
antagonista receptora 5-HT3, biegunka, ból głowy, dializoterapia, działanie niepożądane, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, monitorowanie parametrów życiowych, nudności i wymioty po chemioterapii, objętość dystrybucji, równowaga wodno-elektrolitowa, stan neurologiczny, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Pirfenidone Aurovitas w dawce 2403 mg/dobę wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami obejmującymi nudności (32,4%), wysypkę (26,2%), biegunkę (18,8%), zmęczenie (18,5%), niestrawność (16,1%), zmniejszenie apetytu (20,7%), ból głowy (10,1%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3%). Wśród działań niepożądanych o częstości ≥2% dominują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, skóry, układu nerwowego oraz ogólne osłabienie. Szczególnie istotne są poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, obserwuje się ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem, co wymaga regularnego monitorowania enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) oraz bilirubiny.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba refluksowa przełyku, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiponatremia, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, podwyższone AlAT, podwyższone AspAT, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ospamox 500 mg 500 mg
Amoksycylina, zawarta w produkcie leczniczym Ospamox (tabletki powlekane 500 mg, 750 mg, 1000 mg), jest antybiotykiem β-laktamowym, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Badania przedkliniczne nie wykazały teratogennego wpływu na rozwój płodu, a dane kliniczne nie potwierdzają zwiększonego ryzyka wad wrodzonych, jednak ze względu na ograniczone dane kliniczne, decyzja o terapii w ciąży powinna być podejmowana ostrożnie, uwzględniając ciężkość zakażenia i dostępność alternatyw. Amoksycylina przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, co może prowadzić do reakcji alergicznych, zaburzeń żołądkowo-jelitowych oraz zakażeń grzybiczych u niemowląt, co w niektórych przypadkach wymaga czasowego przerwania karmienia piersią. W okresie laktacji konieczna jest indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem stanu klinicznego matki i dziecka.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, badanie rozrodczości, biegunka, grzyb drożdżopodobny, kandydoza jamy ustnej, mikroflora jelitowa, pieluszkowe zapalenie skóry, pleśniawki, przenikanie leku do mleka, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie grzybicze błon śluzowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dafurag
Podczas stosowania zawiesiny doustnej Dafurag (furazydyna 10 mg/ml) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, układu nerwowego, niedokrwistością, zaburzeniami elektrolitowymi, niedoborem witamin z grupy B i kwasu foliowego oraz chorobami płuc. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z cukrzycą ze względu na ryzyko rozwoju polineuropatii obwodowej, która może być nieodwracalna. W przypadku pojawienia się objawów neuropatii (parestezje) lub reakcji płucnych (gwałtowna duszność, kaszel, zmiany w badaniach obrazowych) należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne. Długotrwałe stosowanie wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi (ze szczególnym uwzględnieniem leukocytozy), parametrów czynności nerek (kreatynina, mocznik, GFR) oraz wątroby (enzymy wątrobowe, bilirubina).
biegunka, bilirubina, choroby płuc, cukrzyca, enzymy wątrobowe, fałszywie dodatni wynik, furazydyna, leukocytoza, makrogologlicerolu rycynooleinian, metoda enzymatyczna, morfologia krwi, niedobór kwasu foliowego, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedobór witamin z grupy B, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, ostra reakcja płucna, parametry czynności wątroby, parestezja, pochodne nitrofuranu, podostra reakcja płucna, polineuropatia obwodowa, przewlekła reakcja płucna, reakcja alergiczna, rzadkie dziedziczne zaburzenia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia układu nerwowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clarithromycin Genoptim 500 mg
Przedawkowanie klarytromycyny, antybiotyku z grupy makrolidów, może prowadzić do poważnych objawów toksyczności, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka. W dawkach znacznie przekraczających zalecane, np. 8 g, obserwuje się także zaburzenia psychiczne (stany lękowe, omamy, zachowanie paranoidalne), hipokaliemię oraz hipoksemię, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Hipokaliemia wiąże się z ryzykiem zaburzeń rytmu serca i osłabienia mięśni, natomiast hipoksemia może prowadzić do duszności i sinicy. W przypadku przedawkowania konieczna jest szybka interwencja medyczna, ukierunkowana na eliminację leku i leczenie objawowe.
antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, choroba dwubiegunowa, dializa otrzewnowa, duszność, gazometria, hemodializa, hipokaliemia, hipoksemia, klarytromycyna, nudności i wymioty, omamy, osłabienie mięśniowe, płukanie żołądka, sinica, stan lękowy, toksyczność leku, węgiel aktywowany, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elicea 5 mg
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu wraz z kontynuacją leczenia. Do bardzo często występujących działań należą ból głowy oraz nudności (≥1/10). Często obserwuje się również bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje i drżenie (≥1/100 do <1/10). Rzadkie, ale istotne powikłania to zespół serotoninowy, tachykardia, bradykardia, wydłużenie odstępu QT oraz arytmie komorowe, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka. W sferze psychicznej często występują lęk, niepokój, nietypowe sny i zmniejszenie popędu płciowego, a rzadziej agresja, depersonalizacja i omamy. Nieznana jest częstość występowania manii oraz myśli i zachowań samobójczych, które wymagają natychmiastowej interwencji.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, lęk, małopłytkowość, mania, mlekotok, nadmierna potliwość, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie ADH, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, stan splątania, suchość w jamie ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cetigran 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny, substancji czynnej leku Cetigran, powyżej 50 mg (co stanowi co najmniej 5-krotność zalecanej dawki dobowej) może wywołać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak splątanie, dezorientacja, zawroty głowy, zmęczenie, bóle głowy, sedacja, senność oraz osłupienie. Dodatkowo mogą wystąpić objawy przeciwcholinergiczne, w tym rozszerzenie źrenic (mydriasis), tachykardia (>100 uderzeń/min), zatrzymanie moczu, świąd, niepokój ruchowy oraz drżenie mięśni. Inne objawy to biegunka i ogólne złe samopoczucie. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania stanu pacjenta.
biegunka, cetyryzyna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, mydriasis, niepokój ruchowy, objawy przeciwcholinergiczne, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rozszerzenie źrenic, sedacja, splątanie, świąd, tachykardia, toksyczność leku, zaburzenia równowagi, zaburzenia świadomości, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linezolid Polpharma 600 mg
Linezolid Polpharma w dawce 600 mg (tabletki powlekane) wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych na ponad 2000 dorosłych pacjentach, przy stosowaniu do 28 dni. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka (8,4%), ból głowy (6,5%), nudności (6,3%) oraz wymioty (4,0%), które były również główną przyczyną przerwania terapii u około 3% pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia hematologiczne, zwłaszcza niedokrwistość, która wystąpiła u 2,0% pacjentów w badaniach kontrolowanych, a w badaniach compassionate use u 2,5% pacjentów leczonych ≤28 dni oraz u 12,3% leczonych >28 dni. Ciężka niedokrwistość wymagająca transfuzji krwi dotyczyła odpowiednio 9% i 15% tych grup. Ryzyko leukopenii, neutropenii, trombocytopenii oraz pancytopenii wzrasta wraz z wydłużeniem terapii powyżej 28 dni, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi.
anafilaksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka niedokrwistość, eozynofilia, hiponatremia, kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy, kwasica mleczanowa, leukopenia, linezolid, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość syderoblastyczna, nudności, pancytopenia, przemijający napad niedokrwienny, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie grzybicze, zapalenie okrężnicy - Leksykon substancji czynnych
Memantyna – Przedawkowanie
Memantyna, antagonista receptora NMDA stosowany w leczeniu umiarkowanego i ciężkiego otępienia typu Alzheimera, może powodować poważne objawy toksyczne w przypadku przedawkowania. Objawy te są zależne od dawki i obejmują przede wszystkim zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak splątanie, senność, pobudzenie, agresja, omamy wzrokowe, zaburzony chód, a w ciężkich przypadkach stupor i śpiączkę. Przy umiarkowanym przedawkowaniu (105-200 mg/dobę przez 3 dni) dominują objawy takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka, natomiast dawki powyżej 400 mg mogą wywołać ciężkie zaburzenia psychiczne i neurologiczne, w tym stan przeddrgawkowy. Ekstremalne przedawkowanie (2000 mg) może prowadzić do śpiączki trwającej nawet 10 dni, jednak opisywane przypadki wskazują na możliwość pełnego powrotu do zdrowia po leczeniu objawowym i plazmaferezie, bez trwałych następstw neurologicznych.
antagonista receptora NMDA, biegunka, choroba Alzheimera, krążenie jelitowo-wątrobowe, objawy żołądkowo-jelitowe, omamy, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podwójne widzenie, przedawkowanie memantyny, psychoza, senność, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, stupor, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie chodu, zakwaszenie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Duomox 250 mg
Przedawkowanie amoksycyliny, zwłaszcza w preparacie Duomox, manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Istotnym powikłaniem jest krystaluria, powodująca wytrącanie się kryształów amoksycyliny w kanalikach nerkowych, co może skutkować ostrą niewydolnością nerek. Szczególnie narażone na ten stan są osoby odwodnione, z kwaśnym pH moczu oraz pacjenci z wcześniejszymi zaburzeniami czynności nerek. Ponadto, wysokie dawki leku lub upośledzona funkcja nerek zwiększają ryzyko wystąpienia drgawek, będących wynikiem toksycznego wpływu amoksycyliny na ośrodkowy układ nerwowy.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, ból okolicy lędźwiowej, drgawki, funkcja filtracyjna nerek, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, krwiomocz, krystaluria, kryształy amoksycyliny, kwaśne pH moczu, leczenie przeciwdrgawkowe, napad drgawkowy, niewydolność nerek, nudności, oliguria, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe, wymioty, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Terlipressin SUN 0,1 mg/ml
Terlipresyna, stosowana w dawce ≥1 mg dożylnie w leczeniu krwawienia z żylaków przełyku, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie sercowo-naczyniowych. Często obserwuje się komorowe i nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, bradykardię oraz objawy niedokrwienia serca widoczne w EKG. Niezbyt często występują poważne powikłania, takie jak dławica piersiowa, ostre nadciśnienie tętnicze, migotanie przedsionków, zawał mięśnia sercowego oraz torsade de pointes. Wśród zaburzeń naczyniowych często notuje się nadciśnienie, niedociśnienie, niedokrwienie obwodowe i skurcz naczyń obwodowych. W układzie nerwowym często pojawia się ból głowy, a niezbyt często zaburzenia drgawkowe i bardzo rzadko udar mózgu. Monitorowanie EKG oraz parametrów biochemicznych, w tym elektrolitów, jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
biegunka, ból głowy, bradykardia, dławica piersiowa, duszność, hiperglikemia, hiponatremia, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z żylaków przełyku, martwica skóry, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze ostre, niedociśnienie, niedokrwienie jelit, niedokrwienie macicy, niedokrwienie obwodowe, niedokrwienie serca, niedokrwienie skóry, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, nudności, obrzęk płuc, ostre wyczerpanie oddechowe, sinica obwodowa, skurcz brzucha, skurcz dodatkowy komorowy, skurcz macicy, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, tachykardia, terlipresyna, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie drgawkowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń chłonnych, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin + Tazobactam Eugia 2 g + 0,25 g
Preparat Piperacillin + Tazobactam Eugia (2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) jest antybiotykiem beta-laktamowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najcięższe powikłania obejmują rzekomobłoniaste zapalenie jelit oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, występujące u 1-10 na 10 000 pacjentów. Inne poważne działania niepożądane, takie jak pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny czy zespół Stevensa-Johnsona, mają nieokreśloną częstość występowania. U pacjentów z mukowiscydozą obserwuje się zwiększoną częstość gorączki i wysypki. Ponadto, beta-laktamy mogą indukować encefalopatię i drgawki, co wymaga szczególnej uwagi u chorych z zaburzeniami neurologicznymi.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dreszcze, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gorączka, hipokaliemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, krwawienie z nosa, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Combsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie drożdżakami, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Toctino 10 mg
Przedawkowanie alitretynoiny, substancji czynnej leku Toctino, prowadzi do toksyczności charakterystycznej dla retynoidów, wynikającej z jej pochodzenia od witaminy A. W badaniach onkologicznych stosowano dawki przekraczające ponad 10-krotnie dawki terapeutyczne stosowane w leczeniu przewlekłego wyprysku rąk, co skutkowało objawami takimi jak silny, migrenopodobny ból głowy, biegunka, uderzenia gorąca na twarzy oraz hipertrójglicerydemia. Objawy te są intensywne, ale odwracalne po odstawieniu leku. Szczególnie istotne jest monitorowanie parametrów lipidowych, zwłaszcza poziomu trójglicerydów, które mogą ulec znacznemu podwyższeniu.
alitretynoina, biegunka, ból głowy, działanie niepożądane, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, migrena, pochodna witaminy A, podrażnienie błony śluzowej jelit, profil lipidowy, przewlekły wyprysk rąk, retynoid, rozszerzenie naczyń krwionośnych, Toctino, toksyczność retynoidów, trójglicerydy, uderzenia gorąca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prenome 10 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej preparatu Prenome dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, może prowadzić do objawów ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), neurologicznych (bóle i zawroty głowy) oraz zaburzeń psychicznych (apatia, depresja, splątanie). Zgłaszane dawki przedawkowania sięgały od 560 mg do nawet 2400 mg, co stanowiło ponad 120-krotność dawki terapeutycznej. Mimo to, wszystkie objawy miały charakter przemijający i ustępowały samoistnie, bez obserwacji długoterminowych skutków klinicznych czy trwałych uszkodzeń narządowych. Farmakokinetyka omeprazolu pozostaje zgodna z kinetyką pierwszego rzędu, co oznacza przewidywalną eliminację leku nawet przy dużych dawkach.
antidotum, apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, depresja, farmakokinetyka omeprazolu, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, monitorowanie stanu klinicznego, nudności, objawy neurologiczne, objawy przedawkowania, omeprazol, przedawkowanie omeprazolu, splątanie, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia psychiczne, zawroty głowy