trombocytoza
Trombocytoza to stan charakteryzujący się zwiększoną liczbą płytek krwi (trombocytów) we krwi obwodowej powyżej 450 000/μl. Może występować jako trombocytoza pierwotna (samoistna), będąca nowotworem mieloproliferacyjnym, lub wtórna (reaktywna), występująca w przebiegu innych schorzeń.
Trombocytoza pierwotna (nadpłytkowość samoistna) jest chorobą klonalną, związaną z mutacjami genów JAK2, CALR lub MPL. Charakteryzuje się ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz krwotocznych. Objawy obejmują bóle i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, erytromelalgię, a w ciężkich przypadkach zakrzepicę tętniczą lub żylną.
Trombocytoza wtórna występuje najczęściej w przebiegu stanów zapalnych, infekcji, nowotworów, po splenektomii, w niedoborze żelaza lub jako reakcja na krwawienie. W przeciwieństwie do postaci pierwotnej, rzadko prowadzi do powikłań zakrzepowych i zwykle ustępuje po wyleczeniu choroby podstawowej.
Diagnostyka trombocytozy obejmuje badania morfologii krwi, rozmaz krwi obwodowej, badania molekularne w kierunku mutacji JAK2, CALR i MPL, badanie szpiku kostnego oraz wykluczenie przyczyn wtórnych. Leczenie zależy od typu trombocytozy i czynników ryzyka powikłań zakrzepowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Działania niepożądane
Cylastatyna, stosowana w połączeniu z imipenemem, działa jako inhibitor dehydropeptydazy-I w kanalikach nerkowych, co zapobiega degradacji imipenemu i zwiększa jego biodostępność. W badaniach klinicznych obejmujących 1723 pacjentów dożylnie leczonych tym połączeniem, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były nudności (2,0%), biegunka (1,8%), wymioty (1,5%), wysypka (0,9%) oraz zakrzepowe zapalenie żył (3,1%). Inne istotne działania obejmują napady drgawek (0,4%), niedociśnienie tętnicze (0,4%) oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej w surowicy. Działania niepożądane dotyczą różnych układów, w tym krwiotwórczego (np. pancytopenia, agranulocytoza), nerwowego (encefalopatia, mioklonie), skórnego (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona) oraz nerek (ostra niewydolność nerek). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje alergiczne i ciężkie reakcje skórne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, aminotransferaza, azot mocznikowy, azotemia przednerkowa, bezmocz, biegunka, bilirubina, Clostridium difficile, cylastatyna, czas protrombinowy, dehydropeptydaza-I, drgawki, duszność, dyskineza, encefalopatia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, granulocytopenia, hiperwentylacja, imipenem, kanaliki nerkowe, kandydoza, kołatanie serca, krwiomocz, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, miastenia, mioklonie, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, sinica, skąpomocz, świąd, szumy uszne, tachykardia, test Coombsa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wysypka, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie języka, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imatinib Sandoz 100 mg
Imatynib, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wskazania. W badaniach klinicznych odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił od 2,4% u pacjentów z nowo rozpoznaną CML do 5% w fazie przełomu blastycznego. U pacjentów z GIST przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych dotyczyło 4% przypadków. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zmęczenie, bóle i kurcze mięśni oraz wysypka. Charakterystyczne dla CML jest częstsze występowanie mielosupresji, natomiast u pacjentów z GIST częstsze są krwawienia z przewodu pokarmowego, w tym krwawienia stopnia 3. lub 4. wg CTC u 5% pacjentów, co może prowadzić do poważnych powikłań, włącznie ze zgonem.
dysfagia, gorączka neutropeniczna, hiperglikemia, hiperurykemia, hipokaliemia, imatynib, jaskra, krwawienie mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, martwica kości, martwica wątroby, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powierzchowny, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, pancytopenia, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, śródmiąższowa choroba płuc, tamponada serca, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaćma, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie nerwu wzrokowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meprelon 16 mg
Metyloprednizolon w postaci sodu bursztynianu (Meprelon) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość występowania jest trudna do precyzyjnego określenia. Do najważniejszych należą zmiany hematologiczne, takie jak leukocytoza, limfopenia, eozynopenia, policytemia oraz trombocytopenia/trombocytoza. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje anafilaktyczne z zapaścią krążeniową, zatrzymaniem akcji serca i skurczem oskrzeli, zwłaszcza u pacjentów z alergiami (np. astma oskrzelowa). Metyloprednizolon osłabia układ immunologiczny, zwiększając ryzyko zakażeń, w tym ciężkich przebiegów chorób wirusowych (ospa wietrzna, opryszczka, półpasiec). Może maskować objawy zakażeń i ujawniać zakażenia utajone. W zakresie endokrynologicznym obserwuje się przełom guza chromochłonnego, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga oraz zaburzenia wydzielania hormonów płciowych. U dzieci możliwe jest zahamowanie wzrostu.
arytmia, atrofia mięśni, bezsenność, choroba wrzodowa, depresja, drgawki, eozynopenia, guz chromochłonny, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, immunosupresja, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, katabolizm białek, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, lipomatoza, martwica kości, metyloprednizolon, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja glukozy, niewydolność nadnerczy, niewydolność wątroby, osteoporoza, padaczka, policytemia, przełom miasteniczny, przełom nerkowy, psychoza, reakcja anafilaktyczna, retencja sodu, retinopatia surowicza, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, teleangiektazja, trądzik steroidowy, trombocytopenia, trombocytoza, twardzina układowa, uszkodzenie wątroby, wrzód rogówki, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, zaburzenia hormonalne, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakrzepica, zanik skóry, zanik tkanki tłuszczowej, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapaść naczyniowa, zastój w płucach, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lesiplus 3 mg + 0,02 mg
Lesiplus, jako złożony doustny środek antykoncepcyjny, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, klasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwuje się działania takie jak nudności, ból brzucha, ból głowy, chwiejność emocjonalna, brak miesiączki, krwotok maciczny oraz ból piersi (częstość ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują m.in. zawroty głowy, depresja, nerwowość, trądzik, świąd, wysypka, ból pleców i kończyn. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) mogą pojawić się poważniejsze objawy, takie jak zapalenie spojówek, tachykardia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostuda, rumień wielopostaciowy, a także zakrzepowo-zatorowe zaburzenia żylne i tętnicze. Wśród działań niepożądanych o częstości nieznanej wymienia się m.in. reakcje alergiczne, nadciśnienie tętnicze, nowotwory piersi i wątroby oraz zaburzenia miesiączkowania i funkcji wątroby.
biegunka, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, hiperkaliemia, hiponatremia, kandydoza, krwotok maciczny, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwistość, nowotwór piersi, nowotwór wątroby, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, polip szyjki macicy, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, przepuklina rozworu przełykowego, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, trombocytoza, udar, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie spojówek, zapalenie żyły, zatorowość płucna, zawał serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół suchego oka, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Losmina 120 mg/0,8 ml (12 000 j.m.)
Profil bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej (Losmina) został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów z różnymi wskazaniami, takimi jak profilaktyka zakrzepicy żył głębokich po zabiegach ortopedycznych lub brzusznych (dawka 4000 j.m./40 mg s.c. raz/dobę), leczenie zakrzepicy żył głębokich z/bez zatorowości płucnej (100 j.m./kg mc. co 12 h lub 150 j.m./kg mc. raz/dobę), niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q (100 j.m./kg mc. co 12 h) oraz świeżego zawału z uniesieniem odcinka ST (3000 j.m./30 mg bolus i 100 j.m./kg mc. co 12 h). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwotoki (w tym poważne u 4,2% pacjentów po zabiegach chirurgicznych), małopłytkowość, trombocytoza oraz reakcje alergiczne. Częstość krwotoków różniła się w zależności od wskazania klinicznego, występując bardzo często u pacjentów po zabiegach chirurgicznych i w leczeniu zakrzepicy, często u pacjentów unieruchomionych i z zawałem STEMI, a niezbyt często u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową i zawałem bez załamka Q.
AGEP, cholestaza, dławica piersiowa, enoksaparyna sodowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uniesienie odcinka ST, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna sodowa – Działania niepożądane
Enoksaparyna sodowa, uzyskiwana z depolimeryzacji heparyny, jest szeroko stosowana w profilaktyce i leczeniu powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej oraz ostrych zespołów wieńcowych. Badania kliniczne obejmujące ponad 15 000 pacjentów wykazały, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (występujące u do 4,2% pacjentów po zabiegach chirurgicznych), małopłytkowość, trombocytoza oraz reakcje alergiczne. Szczególnie niebezpieczna jest immunoalergiczna małopłytkowość z zakrzepicą, która może prowadzić do zawału narządu lub niedokrwienia kończyny. W trakcie terapii obserwuje się także bardzo częste (>10%) podwyższenie aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy, a rzadziej uszkodzenia wątroby o charakterze komórkowym lub cholestatycznym. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują krwiaki okołordzeniowe z możliwymi trwałymi deficytami neurologicznymi oraz osteoporozę przy leczeniu długotrwałym (>3 miesiące).
aminotransferazy, choroba nowotworowa, duży krwotok, enoksaparyna sodowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hematokryt, hemoglobina, hemostaza, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, porażenie, powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, trombocytoza, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skórnych, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zawał serca bez załamka Q - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Anagrelide Accord 0,5 mg
Anagrelide Accord jest wskazany do leczenia nadpłytkowości samoistnej (NS) u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych, definiowanych przez wiek >60 lat, liczbę płytek krwi >1000 x 10^9/l lub historię zdarzeń zakrzepowo-krwotocznych. Lek dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 0,5 mg i 1 mg, zawierających odpowiednio 60,9 mg i 121,9 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Anagrelide stosuje się u pacjentów, u których wcześniejsze leczenie było nieskuteczne lub nietolerowane, celem skutecznego obniżenia liczby płytek krwi i zmniejszenia ryzyka powikłań naczyniowych.
Mechanizm działania anagrelidu polega na hamowaniu dojrzewania megakariocytów, co prowadzi do redukcji produkcji płytek krwi. Terapia powinna być prowadzona przez specjalistów z doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu NS, z uwzględnieniem indywidualnej oceny ryzyka zakrzepowo-krwotocznego. Monitorowanie i dostosowanie dawki leku jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnej kontroli trombocytozy, minimalizując jednocześnie ryzyko działań niepożądanych i powikłań.
dojrzewanie megakariocytów, działanie niepożądane, incydent zakrzepowy, kapsułki twarde, laktoza, laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, lek obniżający liczbę płytek krwi, lekarz specjalista, liczba płytek krwi, nadpłytkowość samoistna, nietolerancja laktozy, powikłania naczyniowe, powikłania zakrzepowo-krwotoczne, powikłania zakrzepowo-zatorowe, produkcja płytek krwi, trombocytoza, zdarzenia zakrzepowo-krwotoczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crusia 20 mg/0,2 ml (2000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Crusia, została przebadana na ponad 15 000 pacjentów w różnych wskazaniach, w tym profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP), niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (w tym duże krwotoki u ≤4,2% pacjentów pooperacyjnych, niektóre zakończone zgonem), małopłytkowość i trombocytoza. Krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe zawsze klasyfikowane są jako poważne. Profil bezpieczeństwa u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową jest zbliżony do standardowego leczenia ZŻG i ZP. Rzadkie, ale istotne powikłania to małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, krwiak okołordzeniowy prowadzący do deficytów neurologicznych oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). W zakresie funkcji wątroby często obserwuje się wzrost aminotransferaz >3× górnej granicy normy, a rzadziej uszkodzenie komórek wątroby i cholestazę.
cholestatyczne uszkodzenie wątroby, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, górna granica normy, hemostaza, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, martwica skóry, niedokrwistość, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cefazolin Dali Pharma 1 g
Przedawkowanie cefazoliny, podawanej parenteralnie, może prowadzić do poważnych powikłań miejscowych, takich jak ból, stan zapalny oraz zapalenie żyły, które manifestuje się bolesnym, twardym przebiegiem naczynia żylnego. Objawy ogólnoustrojowe obejmują układowe zawroty głowy, parestezje, ból głowy oraz drgawki, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją nerek. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego (BUN), podwyższoną bilirubinę, wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, GGTP, FA), dodatni test Coombsa, zaburzenia hematologiczne (trombocytoza lub trombocytopenia, eozynofilia, leukopenia) oraz wydłużony czas protrombinowy, co wskazuje na ryzyko uszkodzenia nerek, wątroby, hemolizy oraz zaburzeń krzepnięcia.
AlAT, antybiotyk cefalosporynowy, AspAT, ataksja, azot mocznikowy we krwi, bilirubina, cefazolina, czas protrombinowy, drgawki, dysfunkcja nerek, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, GGTP, hemodializa z hemoperfuzją, hemoliza autoimmunologiczna, iniekcja domięśniowa, iniekcja dożylna, kreatynina, lek przeciwdrgawkowy, leukopenia, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, niewydolność nerek, parestezje, reakcja alergiczna, technika nerkozastępcza, test Coombsa, trombocytopenia, trombocytoza, zakrzepica żylna, zapalenie żyły - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meprelon 8 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon, jest kortykosteroidem stosowanym w leczeniu schorzeń zapalnych i autoimmunologicznych. Działania niepożądane leku są zróżnicowane i zależą od dawki oraz czasu terapii. W zakresie hematologicznym obserwuje się leukocytozę, limfopenię, eozynopenię, poliglobulię, trombocytopenię oraz trombocytozę. Metyloprednizolon wykazuje działanie immunosupresyjne, co może maskować infekcje lub nasilać utajone zakażenia. W układzie endokrynologicznym możliwe są niedoczynność kory nadnerczy, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz zaburzenia hormonalne, takie jak brak miesiączki, hirsutyzm czy zaburzenia wzwodu. Metabolicznie lek może powodować zespół rozpadu guza, lipomatozę, zaburzenia elektrolitowe (zatrzymanie sodu, zwiększone wydalanie potasu), cukrzycę, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię oraz nasilony katabolizm białek.
centralna retinopatia surowicza, eozynopenia, farmakoterapia, guz chromochłonny, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, immunosupresja, jałowa martwica kości, jaskra, kortykosteroid, leukocytoza, limfopenia, lipomatoza, metyloprednizolon, miastenia, mięsak Kaposiego, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, ostra miopatia, poliglobulia, przełom miasteniczny, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, teleangiektazje, terapia substytucyjna, trądzik steroidowy, trombocytopenia, trombocytoza, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wybroczyny, zaćma, zapalenie trzustki, zespół Cushinga, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fraxiparine 7600 j.m. a.Xa/0,8 ml
Produkt leczniczy Fraxiparine, zawierający nadroparynę wapniową, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, w którym dominują krwawienia o różnej lokalizacji, występujące bardzo często (≥1/10), w tym niebezpieczne krwiaki rdzeniowe, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka krwotocznego. Rzadko obserwuje się małopłytkowość indukowaną heparyną oraz trombocytozę (≥1/10 000 do <1/1 000), a bardzo rzadko eozynofilię (<1/10 000), która ustępuje po przerwaniu terapii. Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i rzekomoanafilaktyczne, stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Częstość występowania innych działań obejmuje bóle głowy i migrenę o nieustalonej częstości, przemijającą hiperkaliemię (<1/10 000) związaną z hamowaniem wydzielania aldosteronu, a także częste (≥1/100 do <1/10) przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi. Bardzo rzadkim działaniem jest priapizm (<1/10 000).
aldosteron, aminotransferazy, czynnik ryzyka krwotocznego, eozynofilia, Fraxiparine, hiperkaliemia, krwiak, krwiak rdzeniowy, małopłytkowość, małopłytkowość poheparynowa, martwica skóry, nadroparyna wapniowa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, przewlekła niewydolność nerek, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, świąd, trombocytoza, zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hepatect CP 50 j.m./ml
Przedawkowanie immunoglobuliny ludzkiej Hepatect CP, zawierającej 50 g/l białka ludzkiego, w tym ≥96% IgG oraz 50 j.m./ml przeciwciał przeciw HBs, niesie ryzyko poważnych powikłań klinicznych. Główne zagrożenia to przeciążenie układu krążenia i wzrost lepkości krwi, co może prowadzić do obrzęków, niewydolności serca oraz incydentów zakrzepowo-zatorowych. Szczególnie narażone są grupy pacjentów: osoby w podeszłym wieku, z chorobami serca (niewydolność, choroba niedokrwienna, wady zastawkowe) oraz z upośledzoną funkcją nerek. Objawy przedawkowania obejmują obrzęki obwodowe, duszność, tachykardię, zaburzenia neurologiczne, zmniejszenie diurezy oraz objawy zakrzepowo-zatorowe, wynikające z mechanizmów przeciążenia objętościowego i zwiększonej lepkości osocza.
antygen powierzchniowy HBs, choroba niedokrwienna serca, epizod zakrzepowo-zatorowy, hemodializa, hemofiltracja, immunoglobulina ludzka przeciw WZW B, incydent zakrzepowo-zatorowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek moczopędny, lepkość krwi, nefrotoksyczność, niewydolność serca, obciążenie układu sercowo-naczyniowego, obciążenie wstępne, oliguria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciążenie płynowe, trombocytoza, trombofilia, upośledzenie funkcji nerek, wada zastawkowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie krzepnięcia, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon substancji czynnych
Kolchicyna – Działania niepożądane
Kolchicyna, stosowana głównie w leczeniu dny moczanowej, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Najczęstsze objawy dotyczą układu żołądkowo-jelitowego, w tym nudności (≥1/10), biegunki (≥1/100 do <1/10, zwykle w pierwszej dobie), wymiotów, bólów i skurczów brzucha (≥1/100 do <1/10). Poważne działania niepożądane obejmują hematologiczne zaburzenia, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, agranulocytoza (≥1/10 000 do <1/1000), niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia (≥1/1000 do <1/100), neutropenia, trombocytopenia i leukopenia. Neurologiczne powikłania to zapalenie nerwów obwodowych i neuropatie, a mięśniowo-szkieletowe – miopatia, rabdomioliza (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek stosujących statyny), osłabienie siły mięśniowej i podwyższenie CPK (≥1/1000 do <1/100). Działania skórne obejmują łysienie (≥1/1000 do <1/100), wysypki i pokrzywkę (≥1/10 000 do <1/1000). Kolchicyna może również powodować uszkodzenie nerek i hepatotoksyczność, manifestujące się podwyższonymi wartościami AST i ALT (≥1/1000 do <1/100).
agranulocytoza, anemia hemolityczna, azoospermia, biegunka, ból mięśni, brak miesiączki, dna moczanowa, dysmenorrhea, działania niepożądane kolchicyny, granulocytopenia, hepatotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, mielosupresja, miopatia, miotonia, neuromiopatia, neuropatia, neuropatia czuciowo-ruchowa, neutropenia, niedobór witaminy B12, niedokrwistość aplastyczna, nudności, oligospermia, pancytopenia, plamica, podwyższenie CPK, podwyższone ALT, podwyższone AST, pokrzywka, rabdomioliza, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, trombocytopenia, trombocytoza, uszkodzenie nerek, wymioty, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie nerwów obwodowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Anagrelide Sandoz 0,5 mg
Anagrelide Sandoz w dawce 0,5 mg (kapsułki twarde) jest wskazany do leczenia pacjentów z nadpłytkowością samoistną (NS), u których istnieje podwyższone ryzyko powikłań zakrzepowo-krwotocznych. Lek zaleca się szczególnie u pacjentów, którzy nie tolerują dotychczasowego leczenia lub u których dotychczasowa terapia nie przyniosła wystarczającej redukcji liczby płytek krwi. Kryteria kwalifikacji obejmują pacjentów z liczbą płytek przekraczającą 1000 × 10⁹/l, osoby powyżej 60. roku życia oraz tych z historią zdarzeń zakrzepowo-krwotocznych, co klasyfikuje ich jako pacjentów zagrożonych powikłaniami NS i wskazuje na konieczność rozważenia terapii anagrelidem.
chlorowodorek anagrelidu, czynnik ryzyka, działania niepożądane, leczenie cytoredukcyjne, lek obniżający liczbę płytek krwi, nadpłytkowość samoistna, parametr hematologiczny, podwyższona liczba płytek krwi, powikłania zakrzepowe, redukcja liczby płytek krwi, ryzyko powikłań, schorzenie hematologiczne, trombocytoza, zdarzenie zakrzepowo-krwotoczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cilostop 100 mg
Cylostazol, substancja czynna leku CILOSTOP, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowanymi są ból głowy (>30%), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (>15%). Objawy te mają zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie i mogą ustępować po redukcji dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień, które może nasilać się przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwkrzepliwych lub przeciwpłytkowych. U pacjentów z cukrzycą zwiększa się ryzyko krwawień do gałki ocznej. Ponadto, u osób powyżej 70. roku życia częściej występują biegunka i kołatanie serca. Współstosowanie cylostazolu z lekami rozszerzającymi naczynia, wywołującymi częstoskurcz odruchowy (np. dihydropirydynowe blokery kanału wapniowego), może zwiększać częstość kołatania serca i obrzęków obwodowych. Główne powody przerwania terapii to ból głowy (≥3%), kołatanie serca i biegunka (po 1,1%).
agranulocytoza, arytmia, biegunka, ból głowy, cylostazol, częstomocz, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, ekstrasystolia komorowa, granulocytopenia, hiperglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, krwawienie do gałki ocznej, krwiomocz, krwotok w przewodzie pokarmowym, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowy stolec, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, pancytopenia, reakcja alergiczna, ryzyko krwawienia, śródmiąższowe zapalenie płuc, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wydłużenie czasu krwawienia, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Crusia 100 mg/ml (10 000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa stosowana w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są krwotoki, małopłytkowość oraz trombocytoza, z częstością ≥1/100 do <1/10. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą (≥1/10 000 do <1/1 000), krwiak okołordzeniowy, reakcje anafilaktyczne oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Wśród działań niepożądanych często występuje podwyższenie aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy (≥1/10), a rzadziej uszkodzenie komórek wątroby i cholestatyczne uszkodzenie wątroby. Długotrwałe stosowanie (>3 miesiące) może prowadzić do osteoporozy (≥1/10 000 do <1/1 000).
AGEP, enoksaparyna sodowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperkaliemia, krwiak, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, trombocytoza, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, uszkodzenie wątroby, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna - Leksykon chorób i schorzeń
Nadpłytkowość – Zapobieganie i profilaktyka
Nadpłytkowość, definiowana jako liczba płytek krwi >450 000/μl, dzieli się na samoistną (ET) i reaktywną. ET, będąca wynikiem mutacji genetycznych (m.in. JAK2, MPL, CALR), wiąże się z podwyższonym ryzykiem powikłań zakrzepowych i krwotocznych. Kluczowym elementem terapii jest profilaktyka tych powikłań, oparta na stratyfikacji ryzyka za pomocą narzędzi takich jak kalkulator IPSET-thrombosis. Kategorie ryzyka obejmują: bardzo niskie (brak czynników ryzyka), niskie (mutacje JAK2 lub MPL), pośrednie (czynniki sercowo-naczyniowe) oraz wysokie (wiek >60 lat i/lub przebyte epizody zakrzepowe). Podstawą profilaktyki jest modyfikacja odwracalnych czynników ryzyka (np. zaprzestanie palenia, kontrola masy ciała, leczenie nadciśnienia, cukrzycy i dyslipidemii) oraz stosowanie niskodawkowej aspiryny (81-100 mg/dzień), której dawkowanie może wymagać dostosowania do schematu dwukrotnego podania u pacjentów z ET ze względu na zwiększoną produkcję płytek i niedostateczne zahamowanie TxA2 przy dawce jednokrotnej.
anagrelid, aspiryna, białaczka szpikowa, choroba von Willebranda, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, heparyna drobnocząsteczkowa, hydroksymocznik, leukocytoza, mielofibroza, mutacja genetyczna, mutacja JAK2, nadpłytkowość samoistna, nadpłytkowość wtórna, nowotwór mieloproliferacyjny, powikłania zakrzepowe, splenomegalia, stratyfikacja ryzyka, terapia cytoredukcyjna, terapia przeciwpłytkowa, trombafereza, trombocytoza, udar mózgu, zaburzenia naczynioruchowe, zaburzenie genetyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Floxitrat 400 mg
Moksyfloksacyna w dawce 400 mg, stosowana doustnie lub w leczeniu sekwencyjnym, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których większość występuje z częstością poniżej 3%, z wyjątkiem nudności i biegunki. Do często obserwowanych działań należą nadkażenia opornymi bakteriami i kandydoza jamy ustnej oraz pochwy. Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, trombocytoza i eozynofilia, występują niezbyt często, natomiast agranulocytoza i pancytopenia są rzadkie i bardzo rzadkie. Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, pojawiają się niezbyt często lub rzadko, z potencjalnym zagrożeniem życia. Ponadto, moksyfloksacyna może powodować zaburzenia metaboliczne (hiperlipidemia, hiperglikemia, hiperurykemia, rzadko hipoglikemia i śpiączka hipoglikemiczna) oraz objawy ze strony układu nerwowego, takie jak ból głowy, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku, splątanie, majaczenie, a także rzadkie napady drgawek i reakcje psychotyczne. Występują również zaburzenia widzenia i słuchu, a także wydłużenie odstępu QT i inne arytmie, które mogą prowadzić do zagrażających życiu zdarzeń kardiologicznych, w tym torsade de pointes i zatrzymania akcji serca.
agranulocytoza, anafilaksja, ból głowy, ból żołądkowo-jelitowy, choroba nerwowo-mięśniowa, dławica piersiowa, drżenie, duszność, dysfagia, eozynofilia, fluorochinolon, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipoglikemia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, miastenia, migotanie przedsionków, moksyfloksacyna, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadkażenie, napady drgawek, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i biegunka, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie słuchu, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, piorunujące zapalenie wątroby, poantybiotykowe zapalenie jelita grubego, przemijająca utrata wzroku, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka hipoglikemiczna, splątanie i dezorientacja, szumy uszne, tachyarytmia komorowa, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wzdęcia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zakażenie Clostridioides difficile, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zerwanie ścięgna, zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meaxin 400 mg
Produkt leczniczy Meaxin zawiera imatynib w dawce 400 mg w postaci tabletek powlekanych i wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 2,4-5% pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML) w różnych fazach choroby oraz u 4% pacjentów z nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie, bóle i skurcze mięśni oraz wysypka. Charakterystyczne dla CML jest częstsze występowanie mielosupresji, natomiast u pacjentów z GIST częściej obserwowano krwawienia z przewodu pokarmowego i wewnątrz guza. Obrzęki powierzchowne, zwłaszcza okołogałkowe i kończyn dolnych, występowały często, zwykle ustępując po zastosowaniu diuretyków lub zmniejszeniu dawki imatynibu.
choroba śródmiąższowa płuc, dysfagia, eozynofilia, ginekomastia, hiperbilirubinemia, imatynib, jaskra, krwotok płucny, leukoklastyczne zapalenie naczyń, limfopenia, liszaj płaski, martwica wątroby, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neutropenia, neutropenia z gorączką, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, obrzęk płuc, osteonekroza, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzyca, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, tamponada serca, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, uszkodzenie wątroby, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Raynauda, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Sweeta - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aknenormin 20 mg 20 mg
Izotretynoina, stosowana w leczeniu trądziku, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłej kontroli lekarskiej. Najczęstsze objawy to suchość skóry i błon śluzowych, zespół suchego oka, zaburzenia widzenia (w tym niedowidzenie w ciemnościach), bóle mięśni i stawów oraz podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CPK), co w skrajnych przypadkach może prowadzić do rabdomiolizy. Zaleca się stosowanie preparatów nawilżających oraz unikanie intensywnego wysiłku fizycznego. Monitorowanie enzymów wątrobowych i profilu lipidowego jest obligatoryjne, gdyż izotretynoina może powodować przejściowe podwyższenie aminotransferaz oraz istotny wzrost triglicerydów, zwłaszcza powyżej 800 mg/dl (9 mmol/l), co zwiększa ryzyko ostrego zapalenia trzustki. Ponadto, istnieje ryzyko łagodnego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, zapalnych chorób jelit, reakcji alergicznych, a także zaburzeń psychicznych, w tym depresji i myśli samobójczych.
alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferazy, choroba Leśniowskiego-Crohna, działanie teratogenne, ginekomastia, hiperurykemia, izotretynoina, kinaza kreatynowa, kłębuszkowe zapalenie nerek, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, limfadenopatia, małogłowie, neutropenia, niedowidzenie w ciemnościach, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, plamica, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tetralogia Fallota, trombocytopenia, trombocytoza, wodogłowie, zaburzenie psychotyczne, zaćma, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalna choroba jelit, zespół suchego oka, ziarniniak Wegenera, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Daptomycyna – Działania niepożądane
Daptomycyna jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (cSSTI) oraz bakteriemii związanej z Staphylococcus aureus (SAB). Bezpieczeństwo stosowania oceniono w badaniach klinicznych obejmujących 2011 dorosłych pacjentów, z dawkami dobowymi 4 mg/kg mc. (1221 osób) oraz 6 mg/kg mc. (460 osób), a także u 372 dzieci i młodzieży z dawkami od 4 mg/kg mc. do 12 mg/kg mc. Najczęstsze działania niepożądane (częstość ≥ 1/100 do < 1/10) obejmują zakażenia grzybicze, zakażenia dróg moczowych, niedokrwistość, niepokój, bezsenność, zawroty i bóle głowy, nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, wzdęcia), nieprawidłowe wyniki enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, ALP), wysypkę, świąd, ból kończyn, podwyższoną aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK), reakcje w miejscu infuzji, gorączkę i osłabienie. Profil bezpieczeństwa jest podobny dla 2-minutowego wstrzyknięcia dożylnego i 30-minutowej infuzji.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bakteriemia, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, Clostridioides difficile, cSSTI, dehydrogenaza mleczanowa, eozynofilia, eozynofilia płucna, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, fosfokinaza kreatynowa, fungemia, infuzja dożylna, kandydoza, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, SAB, Staphylococcus aureus, tachykardia nadkomorowa, toksyczna martwica naskórka, trombocytoza, wstrzyknięcie dożylne, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zapalenie mięśni, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mibrex 15 mg/20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Mibrex, został oceniony w szerokich badaniach klinicznych fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 412 pacjentów pediatrycznych. Dominującym działaniem niepożądanym są krwawienia, najczęściej z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest bezpośrednio związane z mechanizmem inhibitora czynnika Xa. Najpoważniejsze powikłania to krwawienia wewnątrzczaszkowe, masywne krwotoki z przewodu pokarmowego oraz krwawienia do przestrzeni zaotrzewnowej i śródstawowe, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, w tym zgonu. Inne działania niepożądane obejmują niedokrwistość, reakcje skórne, zaburzenia czynności wątroby oraz żołądkowo-jelitowe, a także reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
aloplastyka stawu biodrowego, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, krwawienie, krwawienie śródstawowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z dróg moczowych, krwawienie z nosa, krwiak mięśniowy, krwiomocz, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, rywaroksaban, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwiększenie aktywności aminotransferaz, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Pęknięta śledziona – Patofizjologia i mechanizm
Pęknięcie śledziony (ruptura splenis) jest stanem zagrożenia życia, wynikającym z przerwania ciągłości torebki i miąższu śledziony, co prowadzi do krwawienia do jamy otrzewnowej. Urazy tępe, zwłaszcza w wyniku wypadków komunikacyjnych, stanowią 50-75% przypadków, a złamania żeber po lewej stronie dolnej klatki piersiowej mogą wskazywać na uszkodzenie śledziony u 20% pacjentów. Istnieją dwa główne typy pęknięć: przeztorebkowe, powodujące natychmiastowe krwawienie i ryzyko wstrząsu hipowolemicznego, oraz podtorebkowe (dwufazowe), z opóźnionym pęknięciem torebki. Samoistne pęknięcie, rzadziej spotykane, jest związane z powiększeniem śledziony (splenomegalią) w przebiegu chorób zakaźnych (np. mononukleoza zakaźna, malaria), hematologicznych, nowotworowych czy metabolicznych. Powiększona śledziona jest bardziej podatna na uszkodzenia z powodu rozciągnięcia i ścieńczenia torebki oraz zwiększonej masy narządu. Warto podkreślić, że śmiertelność w urazowym pęknięciu wynosi około 10%, a w samoistnym przekracza 80% bez natychmiastowej interwencji.
amyloidoza, angioembolizacja, cytomegalia, dur brzuszny, jama brzuszna, kolonoskopia, krwiak podtorebkowy, krwotok śródmiąższowy, malaria, mononukleoza zakaźna, nadciśnienie wrotne, niedokrwistość hemolityczna, opóźnione pęknięcie śledziony, pęknięcie śledziony, ropień śledziony, samoistne pęknięcie śledziony, sferocytoza wrodzona, splenektomia, splenomegalia, tępy uraz, tętniak rzekomy, tętnica śledzionowa, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytoza, wstrząs krwotoczny, zakażenie Salmonella, zawał śledziony, zespół OPSI - Leksykon substancji czynnych
Nadroparyna – Działania niepożądane
Nadroparyna wapniowa, jako heparyna drobnocząsteczkowa, najczęściej wywołuje krwawienia o różnej lokalizacji, występujące bardzo często (≥1/10), w tym szczególnie niebezpieczne krwiaki rdzeniowe, które mogą prowadzić do trwałych deficytów neurologicznych. Ryzyko krwawień wzrasta u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak niewydolność nerek, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, choroby wrzodowe przewodu pokarmowego czy stosowanie leków wpływających na hemostazę. Małopłytkowość, w tym HIT (rzadko, ≥1/10,000 do <1/1000), stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia alternatywnej terapii przeciwzakrzepowej. Inne rzadkie działania niepożądane to eozynofilia, trombocytoza, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje rzekomo-anafilaktyczne), przemijająca hiperkaliemia (związana z hamowaniem wydzielania aldosteronu), a także reakcje skórne, w tym bardzo rzadka martwica skóry w miejscu wstrzyknięcia.
aminotransferazy, ból głowy, cukrzyca, czynnik płytkowy 4, eozynofilia, gospodarka wapniowo-fosforanowa, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperkaliemia, krwawienie, krwiak rdzeniowy, małopłytkowość, małopłytkowość wywołana heparyną, martwica skóry, migrena, nadroparyna wapniowa, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, rumień, świąd, trombocytoza, udar krwotoczny, wysypka, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwapnienie - Leksykon substancji czynnych
Gemcytabina – Działania niepożądane
Gemcytabina jest cytotoksycznym lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w terapii nowotworów płuc, trzustki, pęcherza moczowego i piersi. Jej profil toksyczności obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, z których najczęstsze to leukopenia (neutropenia), trombocytopenia oraz niedokrwistość, występujące bardzo często (≥10%). Neutropenia stopnia 3. dotyczy około 19,3% pacjentów, a stopnia 4. około 6%, co zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych i gorączki neutropenicznej. Inne często obserwowane działania to nudności i wymioty (około 60%), podwyższenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT) i fosfatazy zasadowej (około 60%), białkomocz i krwiomocz (około 50%), a także alergiczne wysypki skórne (25%) z towarzyszącym świądem (10%). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują ciężką hepatotoksyczność prowadzącą do niewydolności wątroby, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), reakcje rzekomoanafilaktyczne, zespół hemolityczno-mocznicowy oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona.
aminotransferazy wątrobowe, białkomocz, ciężka hepatotoksyczność, cisplatyna, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, gemcytabina, gorączka neutropeniczna, hepatotoksyczność, jadłowstręt, karboplatyna, krwiomocz, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, małopłytkowość, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, neutropenia stopnia 4, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór płuc, nowotwór trzustki, objawy grypopodobne, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherz moczowy, posocznica, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekome zapalenie tkanki łącznej, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność radioterapii, trombocytoza, udar mózgu, wysypka alergiczna, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie naczyń obwodowych, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół przesiąkania włośniczek, zespół Stevensa-Johnsona, zgorzel - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klacid 250 mg/5 ml
Profil bezpieczeństwa klarytromycyny, substancji czynnej preparatu Klacid 250 mg/5 ml (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), został szczegółowo oceniony na podstawie licznych badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które mają zazwyczaj łagodny przebieg. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana. Wśród działań niepożądanych o częstości niezbyt częstej wymienia się m.in. zapalenie tkanki łącznej, kandydozę, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, leukopenię, neutropenię, trombocytozę oraz eozynofilię. Rzadkie, ale poważne reakcje obejmują agranulocytozę, trombocytopenię oraz reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy.
agranulocytoza, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, eozynofilia, farmakoterapia, jadłowstręt, kandydoza, klarytromycyna, leukopenia, neutropenia, nudność, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, róża, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, trombocytopenia, trombocytoza, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie smaku, zakażenie oportunistyczne, zakażenie pochwy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meprelon 4 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon, jest glikokortykosteroidem stosowanym zarówno w terapii substytucyjnej, jak i w leczeniu różnych schorzeń. Działania niepożądane obejmują zmiany hematologiczne (leukocytoza, limfopenia, eozynopenia, poliglobulia, trombocytopenia lub trombocytoza), immunosupresję z ryzykiem maskowania i aktywacji zakażeń oraz reakcje alergiczne. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń endokrynologicznych, takich jak niedoczynność kory nadnerczy, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz zaburzenia wydzielania hormonów płciowych. Metyloprednizolon wpływa również na metabolizm, wywołując m.in. zatrzymanie sodu, hipokaliemię, cukrzycę posteroidową, hiperlipidemię oraz nasilony katabolizm białek.
centralna retinopatia surowicza, cukrzyca posteroidowa, eozynopenia, glikokortykosteroid, guz chromochłonny, hiperlipidemia, hirsutyzm, immunosupresja, jałowa martwica kości, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, leukocytoza, limfopenia, lipomatoza, maskowanie zakażeń, metyloprednizolon, miastenia, mięsak Kaposiego, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, ostra miopatia, poliglobulia, przełom miasteniczny, rozedma pęcherzykowa jelit, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik steroidowy, trombocytopenia, trombocytoza, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzód żołądka, wybroczyna, zaćma, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, zespół rozpadu guza - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła białaczka szpikowa – Objawy
Przewlekła białaczka szpikowa (CML) to hematologiczny nowotwór charakteryzujący się niekontrolowaną proliferacją granulocytów, związany z obecnością chromosomu Philadelphia i genu fuzyjnego BCR::ABL1 kodującego konstytutywnie aktywną kinazę tyrozynową. Choroba przebiega w trzech fazach: przewlekłej (<10% komórek blastycznych), akceleracji (10-19% blastycznych) oraz blastycznej (≥20% blastycznych), z narastającym nasileniem objawów i pogarszającą się odpowiedzią na leczenie. Typowe objawy to anemia, leukopenia, trombocytopenia lub trombocytoza z dysfunkcją płytek, zmęczenie, utrata masy ciała, nocne poty, gorączka, powiększenie śledziony, bóle kości i stawów oraz zwiększona podatność na infekcje i krwawienia. Diagnostyka opiera się na morfologii krwi, badaniu szpiku i testach genetycznych, a wczesne rozpoznanie jest kluczowe dla skutecznego leczenia.
anemia, badanie fizykalne, badanie genetyczne, badanie krwi, badanie szpiku kostnego, białe krwinki, chromosom Philadelphia, czerwone krwinki, elementy morfotyczne krwi, faza akceleracji, faza blastyczna, faza przewlekła, gen fuzyjny BCR-ABL1, infekcja bakteryjna, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa, komórki blastyczne, kryzys blastyczny, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, plamica, płytki krwi, powiększona śledziona, priapizm, przewlekła białaczka szpikowa, remisja bez leczenia, szpik kostny, translokacja chromosomowa, trombocytopenia, trombocytoza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Decilosal 100 mg
Decilosal, zawierający cylostazol w dawce 100 mg, jest stosowany w leczeniu chromania przestankowego, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowane efekty to bóle głowy (≥30%), biegunka oraz nieprawidłowe stolce (każde ≥15%), zwykle o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego, które mogą ulec złagodzeniu po redukcji dawki. Działania niepożądane prowadzące do przerwania terapii obejmują ból głowy (≥3%), kołatanie serca oraz biegunkę (około 1,1% każde). Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów powyżej 70 roku życia, z cukrzycą oraz przyjmujących jednocześnie inne leki rozszerzające naczynia krwionośne lub przeciwzakrzepowe. Występują także liczne działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (np. wybroczyny, ból głowy, biegunka) po rzadkie i nieznane, obejmujące układy krwiotwórczy, nerwowy, sercowo-naczyniowy, pokarmowy i skórny.
agranulocytoza, antagonista kanału wapniowego, bezsenność, biegunka, ból głowy, chromanie przestankowe, cylostazol, częstomocz, dławica piersiowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, granulocytopenia, kołatanie serca, krwawienie śródgałkowe, krwawienie z nosa, krwotok do oka, krwotok mózgowy, krwotok płucny, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, nieprawidłowy stolec, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, obrzęk obwodowy, omdlenie, pancytopenia, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, reakcja alergiczna, śródmiąższowe zapalenie płuc, szum uszny, tachykardia, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, uderzenie gorąca, wybroczyna, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie płuc, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imipenem + Cilastatin AptaPharma 500 mg + 500 mg
Imipenem + Cilastatin AptaPharma to preparat zawierający 500 mg imipenem jednowodny oraz 500 mg cylastatyny sodowej, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji. W badaniach klinicznych z udziałem 1723 pacjentów najczęściej obserwowano działania niepożądane takie jak nudności (2,0%), biegunka (1,8%), wymioty (1,5%), wysypka (0,9%) oraz zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył (3,1%). Często zgłaszano także wzrost aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej w surowicy. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, obejmując m.in. rzadkie przypadki agranulocytozy, encefalopatii, niewydolności wątroby, ostrej niewydolności nerek oraz rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy. U dzieci powyżej 3 miesięcy profil bezpieczeństwa był zgodny z obserwacjami u dorosłych.
agranulocytoza, azotemia przednerkowa, cylastatyna sodowa, duszność, dyskineza, encefalopatia, eozynofilia, granulocytopenia, hiperwentylacja, imipenem jednowodny, kandydoza, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, miastenia, mioklonia, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, sinica, skąpomocz, szumy uszne, tachykardia, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, wielomocz, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin/Tazobactam Kabi 4 g + 0,5 g 4 g + 0,5 g
Piperacillin/Tazobactam Kabi, jako antybiotyk beta-laktamowy, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, z których najczęstszą jest biegunka, obserwowana u około 10% pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit (1-10/10 000) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (1-10/10 000), które stanowią zagrożenie życia. Dodatkowo, istnieje ryzyko wystąpienia pancytopenii, wstrząsu anafilaktycznego oraz zespołu Stevensa-Johnsona o nieznanej częstości. U pacjentów z mukowiscydozą obserwuje się zwiększoną częstość gorączki i wysypki, co wymaga szczególnego monitorowania. Ponadto, lek może indukować encefalopatię i drgawki, zwłaszcza u osób z chorobami układu nerwowego lub predyspozycjami do napadów drgawkowych.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, ból głowy, Clostridioides difficile, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hipokaliemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowo-plamkowa, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fraxodi 19 000 j.m. AXa/ml
Nadroparyna wapniowa, składnik leku Fraxodi, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, z których najczęstsze to krwawienia o różnej lokalizacji, występujące u ≥1/10 pacjentów, w tym niebezpieczne krwiaki rdzeniowe, szczególnie u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Rzadziej obserwuje się małopłytkowość i trombocytozę (≥1/10 000 do <1/1000), a bardzo rzadko eozynofilię (<1/10 000), która ustępuje po zakończeniu terapii. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje rzekomo-anafilaktyczne, również występują bardzo rzadko (<1/10 000) i wymagają natychmiastowej interwencji. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, a bardzo rzadko (<1/10 000) priapizm, stan wymagający pilnej pomocy urologicznej. Dodatkowo, mogą pojawić się bóle głowy i migreny o nieznanej częstości oraz przemijająca hiperkaliemia (<1/10 000), szczególnie u pacjentów z podwyższonym ryzykiem.
aldosteron, aminotransferaza, ból głowy, eozynofilia, Fraxodi, hiperkaliemia, krwawienie, krwiak, krwiak rdzeniowy, małopłytkowość, małopłytkowość poheparynowa, martwica skóry, migrena, nadroparyna wapniowa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, rumień, świąd, trombocytoza, wysypka, zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, zaburzenie hematologiczne, zwapnienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ifapidin 250 mg
Tyklopidyna, substancja czynna leku Ifapidin, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza hematologicznych, takich jak neutropenia i agranulocytoza (występujące niezbyt często), które mogą prowadzić do zagrażających życiu powikłań, w tym sepsy i wstrząsu septycznego. Rzadziej obserwuje się małopłytkowość, pancytopenię, aplazję szpiku, zakrzepową plamicę małopłytkową (TTP), białaczkę oraz trombocytozę. Ponadto, tyklopidyna może wywoływać reakcje immunologiczne (np. anafilaksję, obrzęk Quinckego, zespół tocznia, nefropatię z nadwrażliwości prowadzącą do niewydolności nerek) oraz działania niepożądane ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, neuropatia obwodowa, szumy uszne). Ze względu na mechanizm przeciwpłytkowy, często występują krwawienia różnego stopnia, w tym krwawienia wewnątrzmózgowe i pooperacyjne, które mogą mieć ciężki przebieg i prowadzić do zgonu.
agranulocytoza, aminotransferaza, anafilaksja, aplazja szpiku kostnego, białaczka, bilirubina, choroba wrzodowa żołądka, eozynofilia, fosfataza zasadowa, klopidogrel, krwawienie wewnątrzmózgowe, limfocytowe zapalenie okrężnicy, małopłytkowość, morfologia krwi, nefropatia z nadwrażliwości, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk Quinckego, pancytopenia, piorunujące zapalenie wątroby, prasugrel, przejściowe niedokrwienie mózgu, rumień wielopostaciowy, sepsa, tienopirydyna, trójglicerydy, trombocytopenia, trombocytoza, tyklopidyna chlorowodorek, udar mózgu, wstrząs septyczny, zaburzenie hematologiczne, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tocznia, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zevtera 500 mg
Zevtera 500 mg (ceftobiprol medokarylu sodowego) jest antybiotykiem stosowanym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, z dawkowaniem w badaniach klinicznych obejmującym 500 mg 2-3 razy na dobę oraz 750 mg 2 razy na dobę. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥3%) to nudności, wymioty, biegunka, reakcje w miejscu podania infuzji, nadwrażliwość (pokrzywka, wysypka, świąd) oraz zaburzenia smaku. Profil bezpieczeństwa u pacjentów pediatrycznych (3 miesiące do 17 lat) jest zbliżony do dorosłych. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej.
agranulocytoza, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ceftobiprol, drgawki, duszność, eozynofilia, hipokaliemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, napad padaczkowy, napad paniki, napad toniczno-kloniczny, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odczyn Coombsa, padaczka miokloniczna, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz mięśni, stan padaczkowy, trombocytoza, wymioty, wysypka, wysypka ze świądem, zaburzenie smaku, zakażenie grzybicze, zapalenie okrężnicy Clostridoides difficile, zapalenie płuc pozaszpitalne, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moloxin 400 mg/250 ml
Moksyfloksacyna w dawce 400 mg/dobę, podawana dożylnie lub doustnie, może powodować wydłużenie odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Stosowanie leku jest przeciwwskazane z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi przeciwdepresantami oraz wybranymi antybiotykami. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hipokaliemią lub przyjmujących leki obniżające potas oraz u osób z bradykardią. Działania niepożądane występują z częstością poniżej 3%, z wyjątkiem nudności i biegunki. Do częstszych działań niepożądanych podczas podawania dożylnego należą wzrost aktywności gamma-glutamylotransferazy, tachyarytmie komorowe, niedociśnienie, obrzęki, zapalenie jelita grubego (w tym rzekomobłoniaste), drgawki, omamy oraz zaburzenia czynności nerek, od łagodnego wzrostu azotu mocznikowego i kreatyniny do niewydolności nerek.
agranulocytoza, digoksyna, diuretyk pętlowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, eozynofilia, fluorochinolon, gamma-glutamylotransferaza, glibenklamid, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hipernatremia, hiperurykemia, hipoglikemia, kandydoza jamy ustnej, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, moksyfloksacyna, nadkażenie grzybicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, pancytopenia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, rzekomy guz mózgu, tachyarytmia komorowa, torsade de pointes, trombocytopenia, trombocytoza, wskaźnik INR, zaburzenia rytmu serca, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meropenem AptaPharma 500 mg
Meropenem, antybiotyk z grupy karbapenemów, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 4872 pacjentów (5026 zastosowań). Najczęstsze działania niepożądane obejmują biegunkę (2,3%), wysypkę (1,4%), nudności/wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach laboratoryjnych dominują trombocytoza (1,6%) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych u 1,5-4,3% pacjentów. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zakażeń drożdżakowych, zaburzeń hematologicznych (eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia), poważnych reakcji nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzeń neurologicznych (ból głowy, drgawki), oraz powikłań skórnych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
agranulocytoza, aminotransferazy, anafilaksja, biegunka, ból brzucha, Clostridioides difficile, drgawki, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, hiperbilirubinemia, hiperkreatynemia, karbapenemy, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, meropenem, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, zakażenie bakteryjne, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita poantybiotykowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Tazobaktam – Działania niepożądane
Tazobaktam, stosowany wyłącznie w połączeniu z piperacyliną (np. w preparatach Piperacillin + Tazobactam Eugia, Kalceks, Kabi, Tazocin), jest inhibitorem beta-laktamaz o szerokim spektrum działania. Najczęstszym działaniem niepożądanym tej kombinacji jest biegunka, występująca u ≥10% pacjentów, a także zakażenia drożdżakami. Do poważnych, choć rzadkich działań niepożądanych należą rzekomobłoniaste zapalenie jelit (≥1/100 do <1/10), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (≥1/10 000 do <1/1000), pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny oraz zespół Stevensa-Johnsona, których częstość występowania jest nieokreślona. Wśród zaburzeń hematologicznych obserwuje się małopłytkowość i niedokrwistość (≥1/100 do <1/10), leukopenię (≥1/1000 do <1/100) oraz agranulocytozę (≥1/10 000 do <1/1000). Ponadto, leczenie może prowadzić do hipokaliemii, zaburzeń neurologicznych (np. napady drgawek, majaczenie), reakcji alergicznych o różnym nasileniu, a także do zaburzeń czynności nerek i wątroby.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, inhibitor beta-laktamaz, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, leukopenia, małopłytkowość, mukowiscydoza, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Combsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, piperacylina z tazobaktamem, plamica, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, tazobaktam, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie drożdżakowe, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cefazolin Sandoz 1 g
Przedawkowanie cefazoliny, szczególnie w dawkach przekraczających zalecane, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją nerek. Objawy przedawkowania obejmują zarówno reakcje miejscowe, takie jak ból i stan zapalny w miejscu iniekcji, jak i objawy ogólnoustrojowe, w tym neurotoksyczność manifestującą się zaburzeniami równowagi, parestezjami, bólami głowy oraz drgawkami. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego (BUN), bilirubiny oraz enzymów wątrobowych (ALT, AST, ALP, GGTP). Dodatkowo, charakterystyczne są zmiany hematologiczne, takie jak dodatni test Coombsa, trombocytoza lub trombocytopenia, eozynofilia, leukopenia oraz wydłużony czas protrombinowy, co wskazuje na ryzyko powikłań immunologicznych i zaburzeń krzepnięcia.
ataksja, azot mocznikowy, bilirubina, BUN, cefalosporyna, cefazolina, czas protrombinowy, dializa otrzewnowa, drgawki, dysfunkcja nerek, działanie neurotoksyczne, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hemodializa, hemoperfuzja, kreatynina, leczenie przeciwdrgawkowe, leukopenia, objawy neurotoksyczne, parametry laboratoryjne, parametry nerkowe, parestezje, reakcja miejscowa, test Coombsa, trombocytopenia, trombocytoza, upośledzona funkcja nerek, zapalenie żyły, zatorowość - Leksykon chorób i schorzeń
Nadpłytkowość – Etiologia i przyczyny
Nadpłytkowość, definiowana jako liczba płytek krwi >450 000/µl (450 × 10⁹/l), dzieli się na pierwotną (trombocytemia esencjalna, ET) i wtórną (reaktywną). ET jest klonalnym nowotworem mieloproliferacyjnym charakteryzującym się autonomiczną proliferacją megakariocytów w szpiku, najczęściej związanym z mutacjami JAK2V617F (50-60% przypadków), CALR i MPL, prowadzącymi do nadaktywności szlaku JAK/STAT i zaburzeń trombopoezy. Nadpłytkowość wtórna, stanowiąca 80-90% przypadków, jest reakcją na stany zapalne, infekcje (np. zapalenie płuc, RSV, HRV), niedokrwistość z niedoboru żelaza, nowotwory (płuca, przewód pokarmowy, piersi, jajnik, chłoniaki), splenektomię oraz inne czynniki (urazy, leki, choroby nerek). Mechanizm wtórnej nadpłytkowości opiera się na zwiększonej produkcji trombopoetyny stymulowanej przez cytokiny prozapalne, zwłaszcza IL-6. U dzieci nadpłytkowość wtórna jest niemal zawsze związana z infekcjami, a ET jest rzadkością.
anagrelid, choroba von Willebranda, czerwienica prawdziwa, erytromelalgia, hiposplenizm, hydroksymocznik, interferon alfa, interleukina-6, megakariocyt, mutacja genu JAK2, nadpłytkowość, nadpłytkowość pierwotna, nadpłytkowość wtórna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, nieswoiste zapalenie jelit, nowotwór mieloproliferacyjny, pierwotne zwłóknienie szpiku, płytka krwi, przewlekła białaczka szpikowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, sarkoidoza, splenektomia, szlak sygnałowy JAK/STAT, szpik kostny, trombocytemia esencjalna, trombocytoza, trombopoetyną, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Budda-Chiariego, zespół nerczycowy, zwłóknienie szpiku kostnego - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna – Działania niepożądane
Enoksaparyna sodowa, oceniana w badaniach klinicznych u ponad 15 000 pacjentów, wykazuje skuteczność w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP), niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego. Profil bezpieczeństwa jest spójny niezależnie od wskazań, jednak najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwotoki (duże krwotoki u ≤4,2% pacjentów pooperacyjnych), małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą oraz trombocytoza. Krwotoki zaotrzewnowe i wewnątrzczaszkowe klasyfikowane są jako poważne, a ryzyko ich wystąpienia wzrasta przy obecności czynników ryzyka, takich jak zmiany organiczne powodujące krwawienie, procedury inwazyjne (zwłaszcza neurochirurgiczne) oraz jednoczesne stosowanie leków wpływających na hemostazę. Ponadto, enoksaparyna może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz poważne zmiany skórne, takie jak martwica skóry, zapalenie naczyń czy pęcherzowe zapalenie skóry.
ból głowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, guzek zapalny, hiperkaliemia, krwiak, krwiak okołordzeniowy, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna z zakrzepicą, martwica skóry, niedokrwistość pokrwotoczna, niestabilna dławica piersiowa, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień, siarczan protaminy, świąd, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tazocin 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy Tazocin, zawierający piperacylinę i tazobaktam, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g do infuzji, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest biegunka (≥ 1/10), natomiast poważne reakcje, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit i toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), pojawiają się rzadko (1-10/10 000). Wśród innych istotnych działań niepożądanych wymienia się zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia), immunologiczne (wstrząs anafilaktyczny, reakcje nadwrażliwości) oraz skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS). Nefrotoksyczność manifestuje się jako niewydolność nerek lub kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych, zwłaszcza kreatyniny i mocznika. Ponadto, beta-laktamowa struktura leku może indukować encefalopatię i napady drgawek, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami neurologicznymi lub niewydolnością nerek.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, Clostridioides difficile, czas częściowej tromboplastyny, czas krwawienia, czas protrombinowy, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, epistaxis, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kandydoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, odczyn Coombsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, roztwór do infuzji, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Tazocin, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie hematologiczne, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Razarxo 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Razarxo 2,5 mg, został oceniony w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i z przewodu pokarmowego (3,8%), oraz anemia, co jest zgodne z mechanizmem przeciwzakrzepowym leku. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów, z częstością występowania od bardzo częstych (1-10%) do bardzo rzadkich (<0,01%). Szczególnie istotne są krwawienia śródczaszkowe, które mogą prowadzić do trwałego uszkodzenia neurologicznego lub zgonu, oraz zespół ciasnoty przedziałów powięziowych jako rzadkie, ale poważne powikłanie. Rywaroksaban może również powodować reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz, co wymaga monitorowania funkcji wątroby.
aminotransferaza, badanie kliniczne fazy III, klasyfikacja MedDRA, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiak, krwiak pooperacyjny, krwiomocz, krwioplucie, krwotok do mięśni, krwotok do oka, krwotok skórny, krwotok spojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok śródmózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, niedokrwistość pokrwotoczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, rywaroksaban, smołowaty stolec, trombocytoza, wstrząs hipowolemiczny, zapalenie skóry, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daptomycin Reddy 350 mg
Profil bezpieczeństwa daptomycyny został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 2011 dorosłych pacjentów oraz 372 dzieci i młodzieży, z dawkami od 4 mg/kg mc. do 12 mg/kg mc. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmowały zakażenia oportunistyczne (grzybicze, dróg moczowych, kandydozy), niedokrwistość, zaburzenia neuropsychiatryczne (niepokój, bezsenność, zawroty i ból głowy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (nadciśnienie, niedociśnienie), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból, nudności, wymioty, biegunka), nieprawidłowe wyniki czynności wątroby (podwyższone AlAT, AspAT, ALP), reakcje skórne (wysypka, świąd), bóle kończyn i wzrost aktywności CPK, a także objawy ogólne jak odczyn w miejscu infuzji, gorączka i osłabienie. Częstość działań niepożądanych była porównywalna z lekami referencyjnymi stosowanymi w badaniach klinicznych.
bakteriemia Staphylococcus aureus, ból żołądkowo-jelitowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, czas protrombinowy, daptomycyna, dehydrogenaza mleczanowa, dysfagia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfokinaza kreatynowa, fungemia, hepatotoksyczność, hiperglikemia, kandydoza, leukocytoza, małopłytkowość, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mioglobina, miopatia, miotoksyczność, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytoza, uogólniona osutka krostkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie Clostridioides difficile, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zapalenie języka, zapalenie mięśni, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fromilid 125 mg/5 ml
Profil bezpieczeństwa klarytromycyny w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej Fromilid 125 mg/5 ml charakteryzuje się typowymi dla makrolidów działaniami niepożądanymi, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. Objawy te mają zazwyczaj łagodny przebieg i występują z podobną częstością u dzieci i dorosłych, w tym u pacjentów z wcześniejszymi zakażeniami mykobakteryjnymi. W przypadku stosowania wysokich dawek (1000 mg/dobę) u dorosłych, najczęściej obserwuje się nudności, wymioty, zaburzenia smaku, bóle brzucha, biegunkę, wysypkę, wzdęcia, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie aminotransferaz (AspAT, AlAT). U pacjentów z obniżoną odpornością mogą wystąpić istotne nieprawidłowości laboratoryjne, takie jak leukopenia, trombocytopenia, znaczne podwyższenie AspAT i AlAT oraz zwiększenie stężenia azotu mocznikowego.
agranulocytoza, AIDS, allopurynol, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, eozynofilia, fibrat, immunosupresja, jadłowstręt, klarytromycyna, kolchicyna, leukopenia, neutropenia, niedosłuch, niestrawność, nudności, obniżona odporność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, skurcz dodatkowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, statyna, trombocytopenia, trombocytoza, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie smaku, zakażenie mykobakteryjne, zator płucny, zawiesina doustna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meropenem Genoptim 1000 mg
Meropenem Genoptim, karbapenemowy antybiotyk dostępny w dawkach 500 mg i 1000 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach klinicznych obejmujących 4872 pacjentów i 5026 zastosowań. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są biegunka (2,3%), wysypka skórna (1,4%), nudności/wymioty (1,4%) oraz reakcje zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach laboratoryjnych najczęściej występowały trombocytoza (1,6%) oraz podwyższone enzymy wątrobowe (aminotransferazy, fosfataza alkaliczna, dehydrogenaza mleczanowa) w zakresie 1,5-4,3%. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, z uwzględnieniem potencjalnie ciężkich reakcji, takich jak anafilaksja, ciężkie zmiany skórne (m.in. zespół Stevensa-Johnsona), drgawki, zapalenie okrężnicy związane z antybiotykami oraz zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna).
agranulocytoza, aminotransferazy, anafilaksja, biegunka, bilirubina, Clostridioides difficile, dehydrogenaza mleczanowa, drgawki, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, karbapenemy, kreatynina, leukopenia, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, meropenem trójwodny, mocznik, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, osutka polekowa, parestezje, pokrzywka, reakcja zapalna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, trombocytemia, trombocytopenia, trombocytoza, wysypka skórna, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie okrężnicy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imatinib Sandoz 400 mg
Imatinib Sandoz, zawierający imatynib w dawkach 100 mg i 400 mg, wykazuje złożony profil bezpieczeństwa, istotny w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST). W badaniach klinicznych odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił od 2,4% u pacjentów z nowo rozpoznaną CML do 5% w fazie przełomu blastycznego oraz 4% u chorych na GIST. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) obejmowały nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha, zmęczenie, bóle i kurcze mięśni oraz wysypkę. Mielosupresja była częstsza u pacjentów z CML, natomiast u chorych na GIST obserwowano zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, w tym krwawienia stopnia 3. lub 4. wg CTC u 5% pacjentów, co może prowadzić do poważnych powikłań, włącznie ze zgonem.
dysfagia, eozynofilia, faza akceleracji choroby, gorączka neutropeniczna, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hiponatremia, imatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, leukoklastyczne zapalenie naczyń, limfopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, martwica wątroby, mezylan, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, objaw Raynauda, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, obrzęk powierzchowny, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, Ph+ ALL, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, pseudoporfiria, rabdomioliza, rogowacenie liszajowate, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tamponada serca, tarcza zastoinowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Sweeta - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clexane 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Clexane, została oceniona w badaniach klinicznych obejmujących ponad 15 000 pacjentów stosowanych w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych, w tym zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), także u chorych z aktywną chorobą nowotworową. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były krwotoki, małopłytkowość oraz trombocytoza. Krwotoki, w tym duże krwawienia u 4,2% pacjentów po zabiegach chirurgicznych, stanowią najpoważniejsze powikłanie, szczególnie gdy towarzyszy im spadek hemoglobiny ≥2 g/dl lub konieczność transfuzji ≥2 jednostek krwi. Rzadkie, ale istotne powikłania obejmują małopłytkowość immunoalergiczną z zakrzepicą, krwiaki okołordzeniowe prowadzące do deficytów neurologicznych oraz reakcje anafilaktyczne. W trakcie terapii obserwowano także częste podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x ULN), a rzadziej uszkodzenia wątroby o charakterze hepatocytarnym lub cholestatycznym.
AGEP, aminotransferaza, ból głowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, choroba nowotworowa, deficyt neurologiczny, duży krwotok, enoksaparyna sodowa, eozynofilia, guzek zapalny, hiperkaliemia, krwiak okołordzeniowy, krwiak w kanale kręgowym, krwiak w miejscu wstrzyknięcia, krwotok, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, lek przeciwzakrzepowy, łysienie, małopłytkowość, małopłytkowość immunoalergiczna, martwica skóry, niedokrwienie kończyny, niedokrwistość pokrwotoczna, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, spadek hemoglobiny, stan zakrzepowo-zatorowy, świąd, trombocytoza, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skóry, zatorowość płucna, zawał narządu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin/Tazobactam Noridem 2 g + 0,25 g
Produkt Piperacillin/Tazobactam Noridem, zawierający piperacylinę i tazobaktam, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i ciężkości. Najczęściej obserwuje się biegunkę u 1-10% pacjentów, natomiast poważne powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego oraz toksyczna martwica naskórka, występują rzadko (1-10/10 000). Inne ciężkie działania niepożądane, w tym pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny czy zespół Stevensa-Johnsona, mają nieokreśloną częstość występowania. U pacjentów z mukowiscydozą zwiększa się ryzyko gorączki i wysypki. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów, w tym immunologiczny (reakcje anafilaktyczne), hematologiczny (małopłytkowość, agranulocytoza, pancytopenia), dermatologiczny (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), nerkowy (niewydolność nerek, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek) oraz wątrobowy (zapalenie wątroby, żółtaczka). Monitorowanie parametrów laboratoryjnych jest kluczowe dla wczesnego wykrywania tych powikłań.
agranulocytoza, biegunka, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hipokaliemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kandydoza, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, napady drgawkowe, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, piperacylina i tazobaktam, plamica, powikłania dermatologiczne, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna martwica naskórka, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia nerkowe, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia wątroby, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cipronex 500 mg
Cipronex, zawierający cyprofloksacynę, jest fluorochinolonowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i biegunka. Szczególnie niebezpieczne są rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje, w tym wstrząs anafilaktyczny, pancytopenia, zespół Stevensa-Johnsona, martwica wątroby oraz śpiączka hipoglikemiczna. Ponadto, cyprofloksacyna może powodować długotrwałe i nieodwracalne powikłania obejmujące zapalenie i zerwanie ścięgien (zwłaszcza ścięgna Achillesa), neuropatie, zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu) oraz zaburzenia zmysłów (słuch, wzrok, smak, węch). U pacjentów z predyspozycjami istnieje ryzyko poważnych zaburzeń kardiologicznych, takich jak wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe typu torsade de pointes, tętniak i rozwarstwienie aorty, a także niedomykalność zastawek serca. W populacji pediatrycznej istotnym powikłaniem jest artropatia, co ogranicza stosowanie leku u dzieci i młodzieży.
AGEP, agranulocytoza, artropatia, arytmia komorowa, biegunka, chlorowodorek cyprofloksacyny, eozynofilia, fluorochinolon, hamowanie szpiku kostnego, hiperglikemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwica wątroby, miastenia gravis, nadkażenie grzybicze, neuropatia, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedomykalność zastawki serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, ścięgno Achillesa, śpiączka hipoglikemiczna, tętniak aorty, torsade de pointes, trombocytopenia, trombocytoza, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie okrężnicy, zapalenie ścięgien, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna