toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Holoxan 1 g
Przedkliniczne badania toksyczności ifosfamidu, substancji czynnej leku Holoxan, wykazały istotne różnice międzygatunkowe w wartościach LD50 po podaniu dootrzewnowym: u myszy 520-760 mg/kg masy ciała, a u szczurów 150-300 mg/kg. Powtarzane dawki dożylne ≥100 mg/kg u szczurów indukowały objawy toksyczności. Badania przewlekłe ujawniły uszkodzenia układu krwiotwórczego (supresja szpiku), pokarmowego (zmiany morfologiczne i czynnościowe), pęcherza moczowego (zmiany zapalne), nerek (nefrotoksyczność), wątroby (hepatotoksyczność) oraz gonad (uszkodzenia i zaburzenia płodności). Profil toksyczności przedklinicznej koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi w praktyce klinicznej.
alkilacja DNA, dawka śmiertelna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hepatotoksyczność, ifosfamid, LD50, lek alkilujący, lek cytotoksyczny, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, supresja szpiku kostnego, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia płodności, zapalenie pęcherza - Leksykon substancji czynnych
Ranolazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ranolazyny, substancji czynnej leków Ralik i Ranozek, wykazały, że toksyczność ostra objawia się drgawkami i wzrostem śmiertelności u szczurów i psów przy stężeniach około 3-krotnie wyższych niż maksymalne kliniczne u ludzi. Toksyczność przewlekła u szczurów ujawniła zmiany w nadnerczach związane ze wzrostem cholesterolu, jednak nie potwierdzono ich u ludzi ani wpływu na oś korowo-nadnerczową. Badania rakotwórczości przy dawkach do 50 mg/kg/dobę u myszy (0,1× dawki ludzkiej) i 150 mg/kg/dobę u szczurów (0,8× dawki ludzkiej) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W zakresie reprodukcji, ranolazyna nie wpływała negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy ekspozycjach odpowiednio 3,6- i 6,6-krotnie wyższych niż u ludzi.
badania przedkliniczne, cholesterol w osoczu, drgawki, ekspozycja AUC, laktacja, margines bezpieczeństwa, opóźnione kostnienie, oś korowo-nadnerczowa, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, ranolazyna, rozwój pourodzeniowy, śmiertelność pourodzeniowa, stężenie cholesterolu, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, zmiany w nadnerczach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sanosvit Calcium 114 mg Ca2+/5 ml
Produkt leczniczy Sanosvit Calcium, zawierający 114 mg jonów wapnia (Ca) na 5 ml syropu, w postaci wapnia glukonolaktobionianu (1442,5 mg/5 ml) oraz wapnia laktobionianu (313,6 mg/5 ml), nie posiada w dokumentacji szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest standardowo wymaganych badań, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, subchroniczna, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na reprodukcję i rozwój oraz farmakologiczne badania bezpieczeństwa. Mimo to, jony wapnia są naturalnym składnikiem organizmu i preparaty wapniowe są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej od wielu lat, co stanowi podstawę do oceny bezpieczeństwa tego leku.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane kliniczne, farmakodynamika, farmakokinetyka, genotoksyczność, glikol propylenowy, jon wapnia, potencjał rakotwórczy, sacharoza, sodu benzoesan, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wapnia glukonolaktobionian, wapnia laktobionian - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitamina C Synteza 500 mg
W odniesieniu do kwasu askorbowego, substancji czynnej preparatu Vitamina C Synteza, nie przeprowadzono kompleksowych, standardowych badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych zgodnych z aktualnymi wymogami regulacyjnymi. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej (LD50), toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Mimo to, dostępne dane literaturowe oraz wieloletnie doświadczenie kliniczne wskazują na wysoki profil bezpieczeństwa kwasu askorbowego stosowanego w dawkach terapeutycznych, typowo 500 mg na kapsułkę w przypadku preparatu Vitamina C Synteza.
dane przedkliniczne, dawka LD50, dawka letalna, dawka terapeutyczna, dawkowanie terapeutyczne, genotoksyczność, kancerogenność, kapsułka twarda, kwas askorbowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Vitamina C Synteza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfilin 20 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności pentoksyfiliny wykazały, że ostra toksyczność jest zależna od drogi podania, z wartościami LD50 u gryzoni wynoszącymi 0,17-0,23 g/kg (dożylna), 0,24-0,37 g/kg (dootrzewnowa) oraz ponad 1,2-2,1 g/kg (doustna). U ludzi dawki doustne rzędu 80 mg/kg masy ciała wywołują objawy ostrego zatrucia. W badaniach przewlekłych (12 miesięcy) nie stwierdzono uszkodzeń narządów u szczurów przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę oraz u psów do 100 mg/kg/dobę, jednak dawki ≥320 mg/kg/dobę u psów powodowały zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwotoki, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach (dawki do 570 mg/kg/dobę przez 18 miesięcy) nie wykazały działania kancerogennego u myszy, natomiast u samic szczurów zaobserwowano niewielkie zwiększenie liczby łagodnych gruczolakowłókniaków sutka, co może być związane z wiekiem zwierząt.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, gruczolakowłókniak sutka, hemostaza, komórki olbrzymie, krwotok, nieplanowana synteza DNA, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, obumarcie płodu, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do infuzji, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, zaburzenia koordynacji - Leksykon substancji czynnych
Kaktus koszenilowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja aktywna kaktus koszenilowy (Coccus cacti) w leku Drosetux występuje w rozcieńczeniu homeopatycznym 3CH, co oznacza znaczne rozcieńczenie substancji wyjściowej. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego ani wpływu na reprodukcję. Preparat zawiera również inne składniki aktywne w rozcieńczeniu 3CH lub 1CH, takie jak Drosera, Arnica montana, Belladonna, Cina, Corallium rubrum, Cuprum gluconicum, Ferrum phosphoricum, Ipeca oraz Solidago virga aurea. Brak systematycznych badań toksykologicznych ogranicza możliwość pełnej oceny bezpieczeństwa stosowania tego leku.
analiza toksykologiczna, arnica montana, badanie toksykologiczne, Belladonna, Coccus cacti, Corallium rubrum, Cuprum gluconicum, Drosera, działanie niepożądane, Ferrum phosphoricum, genotoksyczność, Ipeca, kaktus koszenilowy, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, Solidago virga aurea, stężenie homeopatyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Savarix (500 j.m. + 10 mg + 50 mg)/g
Produkt leczniczy Savarix w postaci żelu zawiera heparynę sodową (500 j.m./g), wyciąg z kasztanowca (10 mg/g) oraz benzokainę (50 mg/g). Nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego preparatu, w tym oceny toksyczności ostrej, podprzewlekłej, przewlekłej, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Brak tych danych jest jednak typowy dla leków stosowanych miejscowo, zwłaszcza gdy zawierają substancje o dobrze poznanej farmakologii i toksykologii, jak w przypadku Savarix.
badanie toksykologiczne, benzokaina, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakologia kliniczna, heparyna sodowa, potencjał genotoksyczny, rozwój potomstwa, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, wyciąg z kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Letrox 25 mikrogramów 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej wykazały niską toksyczność ostrą, co oznacza, że pojedyncze podanie wysokich dawek hormonu nie wiąże się z poważnymi efektami toksycznymi. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach zaobserwowano objawy uszkodzenia wątroby, wzrost częstości spontanicznego obumierania kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, co wskazuje na zróżnicowaną wrażliwość gatunkową. Dane dotyczące działania mutagennego są ograniczone, jednak nie wykazano dowodów na mutagenność ani uszkodzenia chromosomalnego lewotyroksyny. Brak jest również długoterminowych badań oceniających potencjał karcynogenny hormonu, co pozostawia tę kwestię otwartą.
- Leksykon substancji czynnych
Owoc senesu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące owocu senesu (Sennae fructus angustifoliae), składnika preparatu Laxantia Tea, wskazują na niską toksyczność ostrą po doustnym podaniu ekstraktu oraz sennozydów myszom i szczurom. W 90-dniowym badaniu na szczurach zaobserwowano odwracalny rozrost nabłonka w jelicie grubym, przedżołądku i kanalikach nerkowych, bez patologii w splocie nerwowym okrężnicy. Długoterminowe badania (2 lata) nie wykazały działania kancerogennego ekstraktu u zwierząt obu płci, ani negatywnego wpływu na rozwój poporodowy, zachowanie matek czy płodność. Badania mutagenności in vitro wykazały mutagenność aloeemodyny, jednak główne składniki aktywne (sennozyd A, B, reina) nie wykazywały takiego działania, a testy in vivo potwierdziły brak istotnego potencjału mutagennego w warunkach fizjologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Fast 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej Flegamina Fast, wykazały niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 10 g/kg masy ciała po podaniu doustnym u królików oraz ponad 3 g/kg po podaniu dootrzewnowym u szczurów. Testy mutagenności, w tym test Amesa in vitro oraz test mikrojąderkowy in vivo u myszy, dały wyniki ujemne, co potwierdza brak działania mutagennego i genotoksycznego. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach również nie wykazały indukcji nowotworów, wskazując na brak potencjału rakotwórczego bromoheksyny.
aparat mitotyczny, badanie przedkliniczne, biodostępność substancji czynnej, bromoheksyny chlorowodorek, dawka śmiertelna, działanie karcynogenne, Flegamina Fast, genotoksyczność, LD50, mutacja powrotna, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, test Amesa, test bakteryjny, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, uszkodzenie chromosomów - Leksykon substancji czynnych
Estriol – Przedawkowanie
Estriol, stosowany głównie w postaci preparatów dopochwowych (żele, kremy, tabletki, globulki) w leczeniu atrofii urogenitalnej związanej z niedoborem estrogenów, charakteryzuje się bardzo niską toksycznością ostrą. Przedawkowanie jest rzadkie, zwłaszcza przy podaniu dopochwowym, co wynika z ograniczonego wchłaniania systemowego oraz niskiej toksyczności substancji. Preparaty takie jak Gynoflor (30 μg estriolu + 50 mg liofilizatu Lactobacillus acidophilus) nie wykazały dotąd przypadków przedawkowania. Ryzyko przedawkowania wzrasta głównie w wyniku nieprawidłowego stosowania (np. zbyt częste aplikacje, nadmierne dawki) lub przypadkowego doustnego spożycia preparatów dopochwowych, takich jak Blissel (50 μg/g żelu), Oekolp (1 mg/g kremu) czy Ovestin (globulki 0,5 mg, krem 1 mg/g, tabletki doustne 2 mg).
atrofia urogenitalna, charakterystyka produktu leczniczego, estriol, globulki dopochwowe, krem dopochwowy, krwawienie z pochwy, Lactobacillus acidophilus, leczenie objawowe, mdłości, niedobór estrogenów, nudności, płukanie żołądka, podanie dopochwowe, preparat dopochwowy, spożycie doustne, tabletka doustna, toksyczność ostra, wchłanianie systemowe, wymioty, żel dopochwowy - Leksykon substancji czynnych
Czosnek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania czosnku (Allium sativum L.) jako substancji aktywnej wskazuje na ograniczony zakres dostępnych informacji. Badania preparatu Alchinal, zawierającego suchy wyciąg z czosnku w dawce 0,248 g/10 ml zawiesiny, nie wykazały aktywności angiogennej, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa, eliminując ryzyko stymulacji niekontrolowanego tworzenia naczyń krwionośnych. Jednak dla preparatu Alliomint, zawierającego 300 mg cebuli czosnku na tabletkę, brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej, działania teratogennego, kancerogennego oraz genotoksyczności. Literatura wskazuje na potencjalne osłabienie spermatogenezy u szczurów, co sugeruje możliwy negatywny wpływ na funkcje rozrodcze samców. Brak jest również danych przedklinicznych dla preparatu Alliofil (200 mg czosnku/tabletka), co ogranicza pełną ocenę jego bezpieczeństwa.
aktywność angiogenna, czosnek pospolity, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, naczynie krwionośne, płodność męska, spermatogeneza, substancja aktywna, tabletka dojelitowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, wyciąg z czosnku, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotylek 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Biotylek, zawierającego biotynę w dawce 5 mg, wykazały wysoki profil bezpieczeństwa tego związku. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej wskazała, że dawki toksyczne u zwierząt były wielokrotnie wyższe niż stosowane dawki terapeutyczne u ludzi, co potwierdza niski potencjał toksyczny biotyny. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły rakotwórczego wpływu biotyny na organizmy zwierzęce. Takie wyniki podkreślają bezpieczeństwo stosowania preparatu zarówno w krótkim, jak i długim okresie terapii.
badanie toksykologiczne, biotyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, efekt toksyczny, mutacja genetyczna, poronienie, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa biotyny, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 2,5 mg
Badania przedkliniczne lenalidomidu wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z dawką letalną doustną powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W toksyczności przewlekłej u szczurów dawki 75, 150 i 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi (na podstawie AUC). U małp dawki 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność i śmiertelność, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodną leukopenię przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej ekspozycji ludzkiej. Badania rozwojowe u małp wykazały wyraźne działanie teratogenne, w tym atrezję odbytu oraz liczne wady kończyn i narządów wewnętrznych. U królików dawki 3, 10 i 20 mg/kg/dobę indukowały zmiany rozwojowe, takie jak brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek, przy dawkach toksycznych dla samic.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki mieloidalne/erytroidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9 – 1,1 g liści senesu, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B
Produkt leczniczy Xenna, zawierający 0,9-1,1 g liści senesu (odpowiadających 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B), nie był poddany nowym, systematycznym badaniom przedklinicznym specyficznie dla liści senesu. Dostępne dane opierają się głównie na badaniach wyciągów ze strąków senesu oraz izolowanych składników aktywnych, takich jak reina czy sennozydy A i B. Badania toksyczności ostrej na gryzoniach wykazały niski poziom toksyczności po podaniu doustnym, co wskazuje na relatywnie bezpieczny profil toksykologiczny przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Należy jednak podkreślić, że różnice w profilu fitochemicznym między liśćmi a strąkami senesu mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania Xenna.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Troxescorbin 50 mg + 200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej produktu leczniczego Troxescorbin, zawierającego 50 mg O-β-hydroksyetylorutozydu oraz 200 mg kwasu askorbowego, wykazały bardzo niski profil toksyczności. W badaniach na myszach i szczurach, przy podaniu dootrzewnowym oraz dożołądkowym, nie zaobserwowano toksycznych efektów O-β-hydroksyetylorutozydu nawet przy dawce 5000 mg/kg masy ciała. Tak wysokie dawki bez objawów toksyczności wskazują na bezpieczeństwo stosowania tego składnika aktywnego w warunkach przedklinicznych.
badanie toksyczności ostrej, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, droga doustna, efekt pierwszego przejścia, kwas askorbowy, O-β-hydroksyetylorutozyd, parametr LD50, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, troxescorbin, witamina C, zastosowanie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clensia –
Produkt leczniczy Clensia, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu doustnego, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące toksyczność ostrą, toksyczność po wielokrotnym podawaniu, genotoksyczność oraz toksyczny wpływ na reprodukcję. Wyniki tych badań nie wykazały specyficznych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach toksyczności ostrej i po wielokrotnym podawaniu nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego i uszkodzeń DNA. Ponadto, badania dotyczące wpływu na reprodukcję nie wykazały negatywnego oddziaływania na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chlorek potasu, chlorek sodu, cytrynian sodu, genotoksyczność, karcynogenność, kwas cytrynowy, makrogol, mutacja genetyczna, płodność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, siarczan sodu, symetykon, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clarzole 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa letrozolu (substancji czynnej leku Clarzole) wykazały niski stopień toksyczności ostrej u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg masy ciała oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy dawce 100 mg/kg. W badaniach toksyczności przewlekłej trwających do 12 miesięcy na szczurach i psach ustalono poziom dawkowania niepowodujący działań niepożądanych (NOAEL) na poziomie 0,3 mg/kg masy ciała. Letrozol wpływał na płodność samic szczurów, zmniejszając wskaźniki łączenia się w pary i zachodzenia w ciążę oraz zwiększając straty przed implantacją zarodka. W badaniach teratologicznych na szczurach i królikach wykazano toksyczność zarodkowo-płodową przy dawkach klinicznych, ze zwiększoną częstością wad rozwojowych u płodów szczurów, natomiast u królików nie stwierdzono wzrostu wad rozwojowych. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego letrozolu.
badanie in vitro, badanie in vivo, hamowanie syntezy estrogenu, inhibitor aromatazy, kopulasta głowa, letrozol, NOAEL, nowotwór piersi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa płodu, zrośnięcie kręgów szyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 20 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu obejmują szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ostra toksyczność leku jest niska, z wartością LD50 po podaniu doustnym na poziomie około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Toksyczność przewlekła badana na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) ujawniła objawy toksyczne dopiero przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne (90 mg/kg mc. u psów i 405 mg/kg mc. u szczurów), co wskazuje na wysoki indeks terapeutyczny i szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, indeks terapeutyczny, izosorbidu monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, objawy toksyczne, okres perinatalny, okres postnatalny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pyrazinamid Farmapol 500 mg
Produkt leczniczy Pyrazinamid Farmapol, zawierający 500 mg substancji czynnej w tabletce, nie posiada w dokumentacji rejestracyjnej danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji z badań na modelach zwierzęcych, w tym toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także oceny potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość. Taka luka w dokumentacji wymaga szczególnej ostrożności przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.
W praktyce klinicznej stosowanie Pyrazinamidu Farmapol powinno opierać się na dostępnych danych klinicznych oraz szerokim doświadczeniu w stosowaniu pirazynamidu jako substancji czynnej. Należy również uwzględnić obowiązujące międzynarodowe wytyczne dotyczące leczenia gruźlicy, aby zapewnić optymalną skuteczność i bezpieczeństwo terapii pomimo braku szczegółowych danych przedklinicznych dla tego konkretnego preparatu.
- Leksykon substancji czynnych
Drotaweryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Drotaweryna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych obejmujących farmakologiczne aspekty bezpieczeństwa, toksykologiczne oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania in vitro i in vivo nie wykazały negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, nerwowy, pokarmowy i wydalniczy, w tym brak opóźnienia repolaryzacji komór serca, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz przewlekłym nie ujawniły patologicznych zmian w narządach wewnętrznych zwierząt, a badania genotoksyczności (m.in. test Amesa, test na komórkach chłoniaka mysiego, test mikrojądrowy) wykazały brak działania mutagennego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego drotaweryny.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, drotaweryna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, elektrofizjologia serca, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, repolaryzacja komór serca, rozwój potomstwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test chłoniaka mysiego, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość kancerogenna, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril Actavis 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na szczurach, psach i małpach, wykazując brak toksyczności ostrej przy podaniu doustnym. W badaniach przewlekłych zaobserwowano zmiany farmakodynamiczne typowe dla inhibitorów ACE, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany morfologii krwi. Wysokie dawki (250 mg/kg mc./dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego. NOAEL wynosił odpowiednio 2,0 mg/kg mc./dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę dla psów oraz 8 mg/kg mc./dobę dla małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności, a płodność samców i samic szczurów nie była zaburzona. Jednakże dawki ≥50 mg/kg mc./dobę podawane w ciąży i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych), co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitorów ACE na układ renina-angiotensyna w rozwoju nerek płodu.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, mutagenność, NOAEL, poszerzenie miedniczek nerkowych, Ramipril Actavis, ramipryl, rozwój nerek, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemide Kabi 20 mg/2 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa furosemidu wykazały niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u różnych gatunków zwierząt, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym stosowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne w nerkach, takie jak zwłóknienia i zwapnienia, sugerujące ryzyko nefrotoksyczności przy długotrwałym stosowaniu. Analizy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały istotnego działania genotoksycznego, a badania karcynogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły rakotwórczego potencjału furosemidu.
Badania reprodukcyjne ujawniły istotne zmiany u płodów zwierząt doświadczalnych: u szczurów zmniejszenie liczby zróżnicowanych kłębuszków nerkowych oraz zaburzenia kostne, prawdopodobnie związane z hipokaliemią indukowaną przez lek. U myszy i królików stwierdzono wodonercze oraz rozszerzenie miedniczki nerkowej i moczowodów po podaniu wysokich dawek furosemidu. Dodatkowo, u wcześniaków króliczych zaobserwowano zwiększoną częstość krwawień wewnątrzkomorowych, co może być związane z obniżeniem ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Te wyniki mają istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście stosowania furosemidu u kobiet ciężarnych i ryzyka przedwczesnego porodu.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, działanie genotoksyczne, furosemid, hipokaliemia, karcynogeneza, kłębuszek nerkowy, kobieta ciężarna, krwawienie wewnątrzkomorowe, materiał genetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przedwczesny poród, reprodukcja, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wodonercze, zmiana patologiczna - Leksykon substancji czynnych
Gonadotropina menopauzalna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat Mensinorm Set zawiera ludzką gonadotropinę menopauzalną (HMG) pozyskiwaną z moczu kobiet po menopauzie, wzbogaconą ludzką gonadotropiną kosmówkową (hCG) z moczu kobiet w ciąży, co zwiększa całkowitą aktywność LH. Dostępne dawki to 75 j.m., 150 j.m. oraz 900 j.m., z równoważnym stosunkiem FSH do LH 1:1. Pomimo szerokiego zastosowania, preparat nie przeszedł standardowych badań przedklinicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego czy wpływu na rozród i rozwój, co ogranicza dostępność danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania na etapie przedklinicznym.
- Leksykon substancji czynnych
Euphrasia officinalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Euphrasia officinalis, będąca jedną z substancji czynnych preparatu Homeoptic w rozcieńczeniu 3 DH (1,00 g na 100 g kropli do oczu), nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w formie homeopatycznej. W Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) brak jest wyników standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa oraz badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa. Preparat zawiera również inne składniki homeopatyczne, m.in. Cineraria maritima 5 CH (1,50 g), Calendula officinalis 3 DH (0,25 g), Kalium muriaticum 5 CH (0,25 g), Calcarea fluorica 5 CH (0,25 g), Magnesia carbonica 5 CH (0,25 g) oraz Silicea 5 CH (0,25 g). Ze względu na rozcieńczenie 3 DH, odpowiadające rozcieńczeniu wyjściowej substancji o czynnik 10³, ryzyko toksyczności teoretycznie jest niższe niż w preparatach konwencjonalnych. Wobec braku danych przedklinicznych ocena bezpieczeństwa Euphrasia officinalis w Homeoptic powinna opierać się na monitorowaniu bezpieczeństwa po wprowadzeniu do obrotu oraz na wieloletnim doświadczeniu klinicznym. W praktyce klinicznej konieczne jest zatem uwzględnienie tych ograniczeń w ocenie ryzyka i korzyści stosowania preparatu u pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek potasu, Cineraria maritima, doświadczenie kliniczne, fluorek wapnia, genotoksyczność, krople do oczu, krzemionka, monitorowanie bezpieczeństwa, nagietek lekarski, potencjał rakotwórczy, preparat Homeoptic, rozcieńczenie homeopatyczne, składnik homeopatyczny, świetlik lekarski, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, węglan magnezu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acodin Duo (50 mg + 15 mg)/5 ml
Przeprowadzona analiza przedkliniczna syropu Acodin Duo, zawierającego 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku oraz 50 mg dekspantenolu na 5 ml, nie wykazała istotnych zagrożeń toksykologicznych. Badania obejmowały toksyczność ostrą, podostre i przewlekłą na modelach zwierzęcych, które nie wskazały na ryzyko kliniczne przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Ponadto, nie stwierdzono potencjału genotoksycznego ani karcinogennego dla obu substancji czynnych, co potwierdza bezpieczeństwo preparatu w kontekście długoterminowego stosowania.
ACODIN Duo, bezpieczeństwo farmakologiczne, dekspantenol, dekstrometorfanu bromowodorek, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bepanthen Plus (50 mg + 5 mg)/g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Bepanthen Plus, zawierającego dekspantenol i chlorheksydynę chlorowodorku, wskazują na niską toksyczność ostrą obu składników. Dekspantenol wykazał LD50 doustne u myszy na poziomie 15 g/kg masy ciała, natomiast chlorheksydyna charakteryzowała się LD50 doustnym powyżej 2 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz LD50 naskórnym odpowiednio 637 mg/kg (samce myszy) i 632 mg/kg (samice myszy). Badania przewlekłe dekspantenolu (20 mg/dzień u szczurów, 500 mg/dzień u psów) nie wykazały toksyczności ani zmian histopatologicznych, podobnie jak badania 6-miesięczne. Chlorheksydyna w dawce 0,5 mg/kg mc./dzień u psów była najwyższą dawką nie wywołującą efektów toksycznych (NOEL), choć przy wyższych dawkach (40 mg/kg mc.) obserwowano uszkodzenia wątroby i podwyższenie poziomu ALT. Nie stwierdzono jednoznacznej korelacji między podawaniem chlorheksydyny a zaostrzeniem bronchopneumonii u psów.
bronchopneumonia, dekspantenol i chlorheksydyna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, hemosyderoza, LD50, martwica wątroby, NOEL, podwyższony poziom ALT, potencjał mutagenny, rozrost przewodów żółciowych, toksyczność matczyna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, tolerancja miejscowa, włóknienie, zaburzenia płodności, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Anastrozol – Przedawkowanie
Przedawkowanie anastrozolu, inhibitora aromatazy, charakteryzuje się ograniczonymi danymi klinicznymi, jednak badania przedkliniczne i kliniczne wskazują na stosunkowo niski potencjał toksyczności ostrej. W badaniach klinicznych podawano dawki do 60 mg jednorazowo u zdrowych mężczyzn oraz do 10 mg/dobę u kobiet po menopauzie z rakiem piersi, które były dobrze tolerowane. Mimo to, brak jest precyzyjnie określonej dawki toksycznej zagrażającej życiu. Objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego (np. zmiany ciśnienia tętniczego i rytmu serca), pokarmowego (nudności, wymioty, zaburzenia funkcji wątroby), metaboliczne (zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, nasilenie osteoporozy), neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, senność) oraz nasilone objawy niedoboru estrogenów (uderzenia gorąca, suchość pochwy, bóle stawów, zaburzenia nastroju). W przypadku przedawkowania nie istnieje antidotum, a leczenie jest objawowe i wspomagające, z możliwością zastosowania hemodializy ze względu na niski stopień wiązania anastrozolu z białkami osocza.
cytochrom P450, dekontaminacja przewodu pokarmowego, farmakokinetyka anastrozolu, gęstość mineralna kości, hemodializa, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor aromatazy, leczenie objawowe, niedobór estrogenów, odruch gardłowy, osteoporoza, parametr hematologiczny, profil elektrolitowy, profil lipidowy, profil toksyczności, przedawkowanie anastrozolu, stężenie hormonów płciowych, supresja estrogenów, toksyczność ostra, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie świadomości - Leksykon substancji czynnych
Terminalia arjuna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Terminalia arjuna, obecna w preparacie Liv.52 w dawce 32 mg na tabletkę, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo stosowania. W badaniach toksyczności ostrej nie odnotowano dawki śmiertelnej nawet przy podaniu 5000 mg/kg masy ciała u szczurów i królików, co uniemożliwiło wyznaczenie MTD i MLD. Długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000–3000 mg/kg nie wykazało negatywnego wpływu na masę ciała ani embriotoksyczności u szczurów. Badania w okresie ciąży i laktacji potwierdziły brak działań niepożądanych u matek i płodów, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, Terminalia arjuna, test Amesa, test dominujących mutacji letalnych, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinupret –
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Sinupret, zawierającego ekstrakty roślinne z korzenia goryczki, kwiatu pierwiosnka z kielichem, ziela szczawiu, kwiatu bzu czarnego oraz ziela werbeny, wykazały niski profil toksyczności zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu. Nie zaobserwowano istotnych działań toksycznych ani objawów toksyczności narządowej. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału uszkadzania materiału genetycznego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie wskazała na ryzyko teratogenności ani toksyczności rozwojowej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, ekstrakt roślinny, genotoksyczność, Gentiana lutea, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat ziołowy, Primula veris, Rumex, Sambucus nigra, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na rozród, Verbena officinalis, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Medical Valley 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności lenalidomidu wykazały istotny potencjał teratogenny, szczególnie w modelach małp i królików. U małp dawki 0,5-4 mg/kg/dobę indukowały wady rozwojowe, takie jak atrezja odbytu, liczne anomalie kończyn oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików podawanie 10-20 mg/kg/dobę skutkowało brakiem płata środkowego płuc, przemieszczeniem nerek oraz wadami tkanek miękkich i szkieletu. Toksyczność ostra u gryzoni ujawniła minimalną dawkę letalną powyżej 2000 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach dawki 75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalną mineralizację miedniczek nerkowych, a u małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały poważne objawy toksyczności, w tym cytopenię, krwotoki i atrofie układu chłonnego i szpiku. Dawki 1-2 mg/kg/dobę podawane do roku indukowały odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, z łagodnym spadkiem leukocytów przy 1 mg/kg/dobę, odpowiadającym ekspozycji u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, AUC, badanie karcynogenności, dawka letalna, działanie niepożądane, funkcja nerek, komórka chłoniaka myszy, komórkowość szpiku kostnego, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutacja bakteryjna, NOAEL, ostre zatrucie, parametr morfologiczny krwi, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, śmiertelność, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mikrojądrowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, transformacja komórek zarodkowych, zaburzenie czynności, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AKVIR o smaku malinowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, aktywny składnik syropu AKVIR (250 mg/5 ml), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotną przewagę nad maksymalną dawką terapeutyczną u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Parametr LD50 był 50-krotnie wyższy niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcinogennych ani mutagennych inozyny pranobeksu, potwierdzając brak ryzyka genotoksyczności zarówno in vivo, jak i in vitro.
Ocena wpływu inozyny pranobeksu na procesy reprodukcyjne i rozwój płodu przeprowadzona na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotnie przekraczających dawkę terapeutyczną, nie wykazała toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń funkcji rozrodczych. Wyniki te sugerują bezpieczeństwo stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym oraz kobiet w ciąży, choć zaleca się ostrożność przy ekstrapolacji danych zwierzęcych na ludzi. Syrop AKVIR zawiera inozynę pranobeksu w formie kompleksu z 4-acetamidobenzoesanem 2-hydroksypropylodimetyloamoniowym (stosunek molarny 1:3), co dodatkowo podkreśla jego stabilność i bezpieczeństwo stosowania.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, przedawkowanie leku, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwasu 4-acetamidobenzoesowego, składnika kompleksu inozyny pranobeksu (Eloprine), wykazały bardzo niski profil toksyczności. W testach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) podawano dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 znacznie przekraczała dawkę terapeutyczną, potwierdzając wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna LD50, droga pozajelitowa, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, inozyna pranobeks, kwas 4-acetamidobenzoesowy, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenia reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil Biso 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający bisoprolol i ramipryl, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne potwierdzające bezpieczeństwo stosowania obu substancji czynnych. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak przy wysokich dawkach obserwowano toksyczny wpływ na samice, zwiększoną resorpcję płodu, zmniejszenie masy pourodzeniowej potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl nie wykazywał ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów, a dawki dobrze tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg mc./dobę u szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę u psów oraz 8 mg/kg mc./dobę u małp. W badaniach przewlekłych odnotowano zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany w obrazie krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy wysokich dawkach (250 mg/kg mc.).
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, dawka tolerowana, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczek nerkowych, przyjmowanie pokarmu, resorpcja płodu, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vastan 10 mg
Przedawkowanie symwastatyny, substancji czynnej leku Vastan (dostępnego w tabletkach powlekanych 10 mg i 20 mg), jest rzadkim zdarzeniem klinicznym, z nielicznymi udokumentowanymi przypadkami w literaturze medycznej. Najwyższa odnotowana dawka przyjęta przez pacjenta wynosiła 3,6 g, co znacznie przekracza standardową dawkę terapeutyczną wynoszącą 10-20 mg/dobę. Pomimo tak wysokiego przedawkowania, wszystkie opisane przypadki zakończyły się pełnym wyzdrowieniem bez powikłań, co sugeruje stosunkowo niską toksyczność ostrego przedawkowania symwastatyny. Warto również zwrócić uwagę na obecność laktozy jednowodnej w tabletkach (65,48 mg w dawce 10 mg oraz 130,96 mg w dawce 20 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furazek 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne furazydyny wykazały jej stosunkowo niski profil toksyczności w porównaniu z innymi pochodnymi nitrofuranu. W badaniach ostrej toksyczności u myszy LD50 wynosiła 2813 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym oraz 284,3 mg/kg m.c. po podaniu dootrzewnowym. U szczurów nie zaobserwowano toksyczności nawet po pojedynczej dawce 2000 mg/kg m.c. W badaniach podostrych (2 miesiące) stosowano dawki 16, 50 i 150 mg/kg m.c., które wielokrotnie przekraczają dawki terapeutyczne u ludzi, nie wykazując toksycznego wpływu na narządy ani parametrów morfologicznych i biochemicznych krwi. Nie stwierdzono również działania rakotwórczego furazydyny.
badanie toksykologiczne, dawka letalna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, furazydyna, LD50, obraz histologiczny, parametr biochemiczny krwi, parametr morfologiczny, pochodna nitrofuranu, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adrenalina Aguettant 1 mg/10 ml
Produkt leczniczy Adrenalina Aguettant (1 mg/10 ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce) charakteryzuje się ograniczonym zakresem danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Adrenalina, będąca naturalną katecholaminą i neurotransmiterem układu współczulnego, posiada dobrze poznany profil farmakologiczny i toksykologiczny oparty na wieloletnim doświadczeniu klinicznym. Dokumentacja nie zawiera szczegółowych informacji o toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, działaniu rakotwórczym ani wpływie na rozród i rozwój potomstwa, co jest typowe dla substancji o długim okresie stosowania w praktyce medycznej.
- Leksykon substancji czynnych
Ziele jeżówki purpurowej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące soku z ziela jeżówki purpurowej, składnika syropu Echinasal, wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 15 g/kg masy ciała przy podaniu dożołądkowym. Taki wynik wskazuje na bardzo niski potencjał toksyczności ostrej, co jest istotne w kontekście stosowania preparatu w infekcjach górnych dróg oddechowych. Pomimo braku kompleksowych badań obejmujących toksyczność po dawkach wielokrotnych, potencjał genotoksyczny oraz toksyczność reprodukcyjną, analiza dostępnych danych dla poszczególnych składników syropu nie wskazuje na szczególne ryzyko związane z ich stosowaniem.
babka lancetowata, farmakoterapia, genotoksyczność, infekcja górnych dróg oddechowych, jeżówka purpurowa, LD50, owoc róży, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, sok z jeżówki purpurowej, syrop Echinasal, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, tymianek, ziele grindelii - Leksykon substancji czynnych
Tlenek cynku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek cynku, stosowany miejscowo w preparatach dermatologicznych takich jak Neo-Tormentil czy Pudroderm, wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą, klasyfikowaną jako praktycznie nietoksyczną według Hodge’a i Stemera. Objawy toksyczności obserwowano jedynie po podaniu wziewnym, manifestujące się kaszlem i dusznością. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności po doustnym podaniu wielokrotnym, jednak badania farmakologiczne nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka. W badaniach in vitro wykazano fotomutagenność tlenku cynku, prawdopodobnie związaną z generowaniem wolnych rodników pod wpływem UV, niemniej jednak kompleksowe analizy genotoksyczności nie potwierdzają ryzyka mutagennego przy stosowaniu miejscowym. Nie stwierdzono również działania rakotwórczego w badaniach konwencjonalnych.
badania farmakologiczne, badania farmakologiczne i toksykologiczne, chlorek cynku, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, genotoksyczność, keratyna naskórka, octan cynku, podanie wielokrotne, podanie wziewne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie ultrafioletowe, siarczan cynku, śmiertelność płodów, tlenek cynku, toksyczność dermalna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na rozród, undecylenian cynku, urodzeniowa masa ciała, wolne rodniki, wpływ na reprodukcję, zaburzenia oddychania - Leksykon substancji czynnych
Trombina ludzka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Trombina ludzka, będąca kluczowym składnikiem leku TISSEEL Lyo, występuje w stężeniu 500 j.m./ml w liofilizowanej formie, przeznaczonej do rozpuszczenia w roztworze chlorku wapnia przed aplikacją. Gotowy preparat zawiera od 250 j.m. do 2500 j.m. trombiny, stosowany jest miejscowo jako klej tkankowy, zwykle jednorazowo, co ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową i dystrybucję do innych tkanek. Dane przedkliniczne dotyczące toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, działania rakotwórczego, wpływu na reprodukcję oraz stymulacji układu immunologicznego są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały toksyczności ostrej po pojedynczym podaniu.
biokompatybilność tkankowa, chlorek wapnia, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt cytotoksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, fibroblast ludzki, inaktywacja wirusów, klej do tkanek, odczynnik S/D, stymulacja układu immunologicznego, TISSEEL Lyo, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozwój, trombina ludzka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ropivacaine Kabi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku ropiwakainy, składnika aktywnego Ropivacaine Kabi, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksykologiczną i farmakodynamiczną, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń poza typowymi objawami farmakodynamicznymi przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Neurotoksyczność manifestowała się drgawkami przy wysokich dawkach, a kardiotoksyczność, obejmująca zaburzenia przewodnictwa i kurczliwości mięśnia sercowego, była mniejsza niż w przypadku innych amidowych środków znieczulających miejscowo, co stanowi kliniczną zaletę produktu.
aberracja chromosomowa, amid, amidowy środek znieczulający, chlorowodorek ropiwakainy, drgawki, działanie drażniące, działanie farmakodynamiczne, działanie genotoksyczne, kardiotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, lek miejscowo znieczulający, lek znieczulający miejscowo, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przedawkowanie leków znieczulających, ryzyko onkogenne, toksyczność miejscowa, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, zaburzenia przewodnictwa, znieczulenie miejscowe, znieczulenie regionalne