toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Megace 40 mg/ml
Przedawkowanie megestrolu octanu, mimo braku ostrych objawów toksyczności przy dawkach do 1600 mg/dobę przez 6 miesięcy, wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, bóle brzucha), oddechowego (duszności, kaszel) oraz ośrodkowego układu nerwowego (chwiejny chód, apatia, ból w klatce piersiowej). Występujące biegunki mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, co wymaga monitorowania i odpowiedniego leczenia. Preparat Megace zawiera także substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (50 mg/ml), benzoesan sodu (2 mg/ml) oraz etanol (0,49 mg/ml), które przy znacznym przedawkowaniu mogą nasilać objawy niepożądane.
ataksja, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, drogi oddechowe, duszność, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, Megace, megestrol octan, monitorowanie funkcji życiowych, objawy gastryczne i jelitowe, objawy podmiotowe i przedmiotowe, objawy układu pokarmowego, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, ostra toksyczność, substancja pomocnicza, tlenoterapia, toksyczność ostra, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Izotek 20 mg 20 mg
Przedawkowanie izotretynoiny, substancji czynnej leku Izotek (dostępnego w kapsułkach miękkich o dawkach 10 mg i 20 mg), prowadzi do zespołu objawów toksycznych charakterystycznych dla hiperwitaminozy A. Objawy te obejmują silne bóle głowy, nudności, uporczywe wymioty, senność, drażliwość oraz świąd skóry. Z klinicznego punktu widzenia objawy te są odwracalne i zazwyczaj ustępują samoistnie bez konieczności stosowania specyficznego leczenia. W przypadku przedawkowania nie zaleca się rutynowego stosowania procedur detoksykacyjnych, jednak konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta oraz wdrożenie leczenia objawowego w razie potrzeby.
alergia na soję, ból głowy, drażliwość, działanie ośrodkowe, hiperwitaminoza A, izotretynoina, kapsułka miękka, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, nudności, objaw dermatologiczny, objaw neuropsychiatryczny, objawy podmiotowe i przedmiotowe, objawy toksyczne, ostre zatrucie witaminą A, pochodna witaminy A, procedura detoksykacyjna, przedawkowanie izotretynoiny, przewód pokarmowy, senność, substancja czynna, świąd, toksyczność ostra, wymioty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klimicin 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klindamycyny w postaci fosforanu (Klimicin 300 mg/2 ml, 150 mg/ml) wykazały niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z wartościami LD50 wynoszącymi 745 mg/kg u szczurów oraz 997 mg/kg u myszy. Toksyczność po podaniu dootrzewnowym była nieznacznie wyższa. W badaniach przewlekłych, trwających do 1 roku, stosowano dawki do 300 mg/kg/dobę (1,6–5,4-krotność maksymalnej dawki u ludzi) bez obserwacji działań niepożądanych. W 6-miesięcznych badaniach z dawką 600 mg/kg/dobę (3,2-krotność u szczurów i 10,8-krotność u psów względem dawki ludzkiej) u psów zaobserwowano działania niepożądane obejmujące wymioty, utratę apetytu oraz zmniejszenie masy ciała, co wskazuje na zaburzenia żołądkowo-jelitowe przy wysokich dawkach.
dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, klindamycyna, LD50, model zwierzęcy, podanie dootrzewnowe, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, utrata apetytu, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl i amlodypinę, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. W badaniach toksyczności ostrej ramipryl nie wywoływał objawów toksyczności u zwierząt (gryzonie, psy). Przewlekła ekspozycja na ramipryl w dawkach do 250 mg/kg/dobę u szczurów, psów i małp skutkowała zaburzeniami elektrolitowymi, zmianami hematologicznymi oraz powiększeniem aparatu przykłębuszkowego (farmakodynamiczny efekt ACEI). Ustalono dawki NOAEL odpowiednio: szczury 2 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8 mg/kg/dobę. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg mc./dobę u samic szczura w ciąży i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał działania mutagennego ani genotoksycznego w licznych testach.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, NOAEL, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna, zaburzenie elektrolitowe, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Arsenic trioxide Sandoz 1 mg/ml
Przedawkowanie trójtlenku arsenu (Arsenic trioxide Sandoz, 1 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie życia, manifestujące się objawami neurotoksycznymi takimi jak konwulsje, osłabienie mięśni prowadzące do niewydolności oddechowej, splątanie oraz koagulopatią. W przypadku rozpoznania przedawkowania należy natychmiast przerwać infuzję leku i wdrożyć terapię chelatującą. Lekiem pierwszego wyboru jest penicylamina w dawce ≤ 1 g/dobę, dostosowywana na podstawie monitorowania stężenia arsenu w moczu. Alternatywnie stosuje się dimerkaprol (BAL) domięśniowo w dawce 3 mg/kg co 4 godziny do ustąpienia objawów zagrażających życiu, a następnie przechodzi się na doustną penicylaminę. W przypadku zaburzeń krzepnięcia wskazane jest podawanie kwasu dimerkaptobursztynowego (DMSA) doustnie w dawce 10 mg/kg lub 350 mg/m² powierzchni ciała, według schematu co 8 godzin przez 5 dni, a następnie co 12 godzin przez 2 tygodnie.
dializa, dimerkaprol, funkcja nerek, funkcja układu nerwowego, funkcja wątroby, koagulopatia, konwulsja, kwas dimerkaptobursztynowy, monitorowanie pacjenta, niewydolność oddechowa, objaw przedawkowania, oddział intensywnej terapii, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametr krzepnięcia, penicylamina, splątanie, terapia chelatująca, toksyczność, toksyczność ostra, trójtlenek arsenu, wspomaganie oddechowe, zaburzenie krzepnięcia krwi, związek arsenu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soledum junior 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne 1,8-cyneolu, substancji czynnej w produkcie Soledum junior, wykazały, że doustna LD50 u szczurów wynosi 2480 mg/kg masy ciała. Objawy zatrucia obejmowały stopniowe zanikanie czynności życiowych oraz śpiączkę, bez obserwacji zgonów odroczonych. W badaniach subchronicznych, przy dawce 1200 mg/kg/dobę przez 4 tygodnie u szczurów i myszy, nie stwierdzono narządów docelowych toksyczności ani skumulowanego działania toksycznego. Testy mutagenności na modelach bakteryjnych były jednoznacznie negatywne, wskazując na brak genotoksyczności 1,8-cyneolu. Krótkoterminowe badania karcynogenności również nie wykazały właściwości rakotwórczych, choć brak jest danych długoterminowych w tym zakresie.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, cyneol, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, narząd docelowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, Soledum junior, śpiączka, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clotrimazolum GSK 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klotrymazolu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach miejscowej i ogólnoustrojowej tolerancji na modelach zwierzęcych (psy, małpy, króliki) nie stwierdzono działań niepożądanych. Doustna toksyczność klotrymazolu wykazała LD50 w zakresie od 95 do >2000 mg/kg masy ciała w zależności od gatunku, z wątrobą jako głównym narządem docelowym toksyczności przy dawkach ≥50 mg/kg (szczury, 78 tygodni) i ≥100 mg/kg (psy, 13 tygodni), manifestującą się wzrostem aminotransferaz, wakuolizacją i depozytem tłuszczu. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania na szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego.
aminotransferaza wątrobowa, badanie farmakologiczne, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, klotrymazol, postać farmaceutyczna, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, przenikanie do mleka, rozwój płodu, środek przeciwgrzybiczny, stłuszczenie wątroby, tabletka dopochwowa, test mutagenności, test skórny, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tolerancja miejscowa, tolerancja ogólnoustrojowa, wakuolizacja wątroby, wchłanianie systemowe, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dolcontral 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące petydyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Dolcontral, wskazują na umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 165-193 mg/kg u myszy, 167-240 mg/kg u szczurów oraz 380-660 mg/kg u królików, co świadczy o różnej wrażliwości gatunkowej. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności przewlekłej. Pomimo braku formalnych badań mutagenności, istnieją dowody na genotoksyczność petydyny, potwierdzone uszkodzeniami chromosomów in vivo, co sugeruje potencjalne ryzyko mutagenne u ludzi. Nie przeprowadzono natomiast badań oceniających kancerogenność tej substancji, co pozostawia lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xerdoxo 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń mutagennych, klastogennych czy rakotwórczych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa, natomiast powtarzane podanie skutkowało efektami wynikającymi z mechanizmu działania inhibitora czynnika Xa, w tym zmianami immunologicznymi (wzrost stężeń IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji odpowiadającej klinicznej). Badania fototoksyczności i wpływu na płodność nie wykazały istotnych zagrożeń, jednak w okresie ciąży zaobserwowano powikłania krwotoczne oraz toksyczne efekty rozwojowe, takie jak poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany morfologiczne wątroby płodów, wady rozwojowe i zmiany łożyskowe przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika Xa, parametr immunologiczny, poronienie, potencjał fototoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, rozwój przed- i pourodzeniowy, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ krzepnięcia, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie procesu kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana morfologiczna wątroby - Leksykon substancji czynnych
Laktoza jednowodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Laktoza jednowodna jest istotnym składnikiem pomocniczym w preparacie Althyxin, zawierającym lewotyroksynę sodową jako substancję czynną. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach Althyxin waha się od 62,46 mg do 62,63 mg w zależności od dawki lewotyroksyny (25–200 µg). Zarówno lewotyroksyna, jak i laktoza jednowodna wykazują niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych. W badaniach przewlekłych na zwierzętach obserwowano działania toksyczne związane wyłącznie z substancją czynną (lewotyroksyną), takie jak hepatopatia i zmiany masy narządów, natomiast laktoza jednowodna nie wykazała takich efektów. Brak jest specyficznych danych dotyczących toksyczności rozrodczej obu substancji, jednak długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza bezpieczeństwo stosowania laktozy jako substancji pomocniczej.
Althyxin, badanie karcynogenności, cukier mleczny, dwucukier, działanie mutagenne, hepatopatia, hormon tarczycy, laktoza jednowodna, lewotyroksyna sodowa, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon substancji czynnych
Liść bluszczu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z liścia bluszczu (Hedera helix L.) stosowany w preparacie Bronchipret TE wykazuje niski profil toksyczności ostrej, co potwierdzają badania na szczurach, gdzie podawano 15-krotnie skoncentrowany roztwór w dawce do 10 g/kg masy ciała bez obserwacji śmiertelności, objawów intoksykacji czy zmian patologicznych. W testach mutagenności, w tym teście Amesa, badaniu na komórkach chłoniaka myszy oraz mikrojąderkowym teście in vivo, nie wykazano potencjału mutagennego ekstraktu, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności po powtarzanym podawaniu, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie.
Bronchipret TE, efekt teratogenny, intoksykacja, komórki chłoniaka myszy, LD50, liść bluszczu, mutacja powrotna, płynny wyciąg, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, syrop Bronchipret, test Amesa, test in vitro, test in vivo, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hypnogen 10 mg
Produkt leczniczy Hypnogen zawiera 10 mg zolpidemu winianu w formie tabletek powlekanych, które można dzielić na równe dawki. Zolpidem jest substancją czynną o działaniu nasennym, a tabletki zawierają również laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Charakterystyka produktu leczniczego nie dostarcza szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co oznacza brak dostępnych wyników badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 137 mcg 137 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Euthyrox N, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na adaptacyjne lub uszkadzające efekty długotrwałego stosowania wysokich dawek lewotyroksyny. Niestety, brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu leku na funkcje rozrodcze, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa.
Euthyrox N, funkcja rozrodcza, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, masa narządów wewnętrznych, mutacja genetyczna, pierwotny zespół nerczycowy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wydalanie białka z moczem, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon substancji czynnych
Tlenek bizmutu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek bizmutu, będący głównym składnikiem aktywnym produktu Ulcamed (120 mg w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu), wykazuje niski profil toksyczności ostrej, potwierdzony badaniami na szczurach, gdzie dawki do 2000 mg/kg m.c. nie powodowały zwiększonej śmiertelności. W 28-dniowych badaniach toksyczności przewlekłej nie zaobserwowano istotnych zmian klinicznych, hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, w tym braku hepatotoksyczności, mielotoksyczności i immunotoksyczności. Poziom NOAEL ustalono na 1000 mg/kg m.c., co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, brak fototoksyczności podkreśla bezpieczeństwo stosowania tlenku bizmutu w kontekście ekspozycji na promieniowanie UV.
cytrynian bizmutu potasu amonowego, dawkowanie leku, działania niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fototoksyczność, genotoksyczność, hepatotoksyczność, immunotoksyczność, mielotoksyczność, parametry hematologiczne, płodność, poronienie implantacyjne, potencjał mutagenny, promieniowanie UV, rozwój embrionalny, rozwój płodu, szpik kostny, tlenek bizmutu, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ limfatyczny, uszkodzenie wątroby, wskaźniki biochemiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon substancji czynnych
Olej z wątroby rekina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji dotyczącej oleju z wątroby rekinów pochodzących z rodzin Somniosidae, Squalidae, Centrophoridae, Etmopteridae oraz Cetorhinidae, będącego głównym składnikiem produktu leczniczego Ecomer (Selachiorum hepatis oleum), brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Produkt zawiera 250 mg oleju w postaci kapsułek miękkich, jednak nie przeprowadzono standardowych badań przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa. Brak tych danych wymaga ostrożności w ocenie bezpieczeństwa i skuteczności preparatu na etapie decyzji klinicznych.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dopuszczenie do obrotu, działanie niepożądane, Ecomer, kapsułka miękka, olej z wątroby rekina, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, rozwój potomstwa, Selachiorum hepatis oleum, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zespołu czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII (FEIBA NF) opierają się głównie na badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, w tym na myszach z defektem genu czynnika VIII oraz zdrowych myszach i szczurach. Podawano dawki przekraczające maksymalną dawkę dobową stosowaną u ludzi (>200 j./kg masy ciała). Wyniki wskazują, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość wynikająca z farmakologicznego działania preparatu, co może prowadzić do powikłań zakrzepowo-zatorowych. Skład preparatu obejmuje czynniki II, IX, X (głównie nieaktywowane) oraz aktywowany czynnik VII, a także antygen koagulacyjny czynnika VIII (do 0,1 j. na 1 j. FEIBA), bez istotnego wpływu na profil bezpieczeństwa przy zalecanych dawkach.
aktywowany czynnik VII, antygen koagulacyjny czynnika VIII, czynnik krzepnięcia, czynnik krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, czynniki krzepnięcia II IX X, działanie karcinogenne, działanie prokoagulacyjne, działanie rakotwórcze, FEIBA NF, genotoksyczność, hemofilia, model zwierzęcy, nadkrzepliwość, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ kalikreina-kinina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zyfurax Junior 100 mg
Produkt leczniczy Zyfurax Junior zawiera nifuroksazyd w dawce 100 mg na tabletkę powlekaną, jednak dokumentacja rejestracyjna nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu. Brak jest informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjale kancerogennym oraz wpływie na reprodukcję, co oznacza, że w charakterystyce produktu leczniczego nie przedstawiono wyników badań na zwierzętach ani innych badań laboratoryjnych. Dodatkowo preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak żółcień chinolinowa (E 104) oraz żółcień pomarańczowa (E 110), które mogą mieć znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa stosowania.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokument rejestracyjny, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, lek przeciwbakteryjny, nifuroksazyd, potencjał kancerogenny, reprodukcja, tabletka powlekana, toksyczność ostra, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fibrynogen ludzki, stosowany jako kluczowy składnik preparatów do zamykania ran i uszczelniania tkanek, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy toksyczności ostrej przeprowadzone na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) dla produktów takich jak Fibryga, Artiss (z trombiną 500 j.m./ml) oraz Tisseel (z trombiną 4 j.m./ml) nie wykazały toksyczności ani działań niepożądanych. Badania biokompatybilności in vitro na ludzkich fibroblastach potwierdziły brak cytotoksyczności i dobrą zgodność komórkową. Ponadto, testy trombogenności, w tym test Wesslera dla Fibryga przy dawkach do 400 mg/kg masy ciała, nie wykazały ryzyka powstawania zakrzepów, a ocena mutagenności dla Tisseel nie potwierdziła działania mutagennego. Procesy inaktywacji wirusów, takie jak metoda rozpuszczalnik/detergent (S/D), nie wpływają negatywnie na bezpieczeństwo produktu.
badanie przedkliniczne, biokompatybilność, dystrybucja do narządów, działanie mutagenne, działanie trombogenne, efekt cytotoksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, fibrynogen ludzki, hodowla ludzkich fibroblastów, klej fibrynowy, klej tkankowy, koncentrat fibrynogenu, model gojenia ran, model zwierzęcy, ocena toksyczności, osocze ludzkie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powstawanie zakrzepów, stężenie trombiny, test Wesslera, test zastoju żylnego, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, układ krążenia, uszczelnianie tkanek, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exacyl 100 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu traneksamowego, substancji czynnej produktu Exacyl (100 mg/ml, roztwór doustny), pochodzą z badań na modelach zwierzęcych i dostarczają kluczowych informacji o profilu bezpieczeństwa leku przed zastosowaniem klinicznym. Szczególną uwagę zwrócono na potencjalne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), gdzie domózgowe podanie kwasu traneksamowego wywoływało drgawki, co wskazuje na ryzyko działań niepożądanych neurotoksycznych w przypadku penetracji substancji do OUN. Ta obserwacja ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście pacjentów z chorobami lub urazami OUN oraz osób z historią drgawek.
- Leksykon substancji czynnych
Olej wątłuszowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Tran Hasco w kapsułkach miękkich zawiera 500 mg oleju wątłuszowego typu B, będącego głównym składnikiem aktywnym. Każda kapsułka dostarcza witaminę A w zakresie 300-1250 j.m., cholekalcyferol (witaminę D) 30-125 j.m., kwas eikozapentaenowy (EPA) 35-80 mg oraz kwas dokozaheksaenowy (DHA) 30-90 mg. Pomimo obecności tych biologicznie istotnych składników, nie przeprowadzono dedykowanych badań nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego konkretnego preparatu, w tym oceny toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Postać farmaceutyczna – kapsułki miękkie owalne, jasnożółte, wypełnione olejem – może wpływać na farmakokinetykę, jednak brak jest szczegółowych danych w tym zakresie.
badanie niekliniczne, cholekalcyferol, dane przedkliniczne, kapsułka miękka, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, olej wątłuszowy, parametr farmakokinetyczny, postać farmaceutyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, witamina A, witamina D - Leksykon substancji czynnych
Izoniazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące izoniazydu, stosowanego w terapii przeciwgruźliczej, wskazują na istotne różnice w toksyczności w zależności od drogi podania i gatunku zwierząt. Wartości LD50 wynoszą 650 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u szczurów, 151 mg/kg po podaniu dootrzewnowym u myszy oraz 149 mg/kg po podaniu dożylnym u myszy. Te wyniki podkreślają potencjalne ryzyko toksyczności ostrej w przypadku przedawkowania u ludzi. Ponadto, badania na myszach wykazały rakotwórczość izoniazydu manifestującą się powstawaniem guzów płuc, jednak u ludzi nie potwierdzono dotychczas takiego działania, co może wynikać z różnic międzygatunkowych w metabolizmie i podatności tkanek na działanie kancerogenne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin 500 mg
Produkt leczniczy Groprinosin, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, embriotoksyczność, Groprinosin, inozyna, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Bryonia cretica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bryonia cretica, stosowana w preparacie homeopatycznym Nux vomica-Homaccord w rozcieńczeniach D4, D6, D10, D15, D30, D200 oraz D1000 (każde po 0,2 g na 100 g roztworu), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników standardowych badań toksykologicznych i farmakologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej, subchronicznej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności czy teratogenności. Wysokie rozcieńczenia homeopatyczne, charakterystyczne dla tego preparatu, teoretycznie zawierają minimalne lub niewykrywalne ilości substancji czynnej, co wpływa na specyfikę oceny ryzyka i bezpieczeństwa stosowania w praktyce klinicznej.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Bryonia cretica, interakcja lekowa, krople doustne, Lycopodium clavatum, model zwierzęcy, monitorowanie bezpieczeństwa, Nux vomica-Homaccord, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, rozcieńczenie homeopatyczne, stosunek korzyści do ryzyka, Strychnos nux vomica, substancja wyjściowa, system in vitro, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isotretinoin Aristo 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności izotretynoiny wykazały zróżnicowaną ostrość działania w zależności od gatunku zwierząt, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz powyżej 4000 mg/kg u szczurów. Długoterminowe podawanie leku szczurzym modelom (2, 8 i 32 mg/kg/dobę) skutkowało częściowym wypadaniem włosów oraz podwyższeniem stężenia trójglicerydów w osoczu, przy czym profil działań niepożądanych różnił się od witaminy A brakiem masywnych zwapnień tkanek i zmian w komórkach wątrobowych. Wszystkie objawy hiperwitaminozy A ustępowały samoistnie po zakończeniu terapii, a stan zwierząt poprawiał się w ciągu 1–2 tygodni. Izotretynoina wykazuje działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zgodnie z zaleceniami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego (punkty 4.3, 4.4, 4.6).
charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperwitaminoza A, izotretynoina, karcinogenność, morfologia plemników, pochodna witaminy A, potencjał mutagenny i rakotwórczy, potencjał rakotwórczy, ruchliwość plemników, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trójglicerydy, wiek rozrodczy, zmiany wątrobowe, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enterol 250 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne liofilizowanych drożdżaków Saccharomyces boulardii CNCM I-745 wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy ostrej i przewlekłej toksyczności przeprowadzone na szczurach, myszach, królikach i psach, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie ujawniły istotnych objawów toksyczności ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Dodatkowo, test Amesa potwierdził brak działania mutagennego preparatu, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa Saccharomyces boulardii CNCM I-745 przed wprowadzeniem do praktyki klinicznej.
badanie toksykologiczne, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, ekspozycja długoterminowa, funkcja rozrodcza, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, mutagenność, płodność, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, Saccharomyces boulardii, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie biochemiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capsigel N –
Capsigel N to emulsja do stosowania miejscowego zawierająca noniwamidum (0,05 g/100 g), kwas salicylowy (1,9 g/100 g), kamforę (5,0 g/100 g), olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (5,0 g/100 g) oraz olejek eukaliptusowy (2,0 g/100 g). Produkt charakteryzuje się działaniem rozgrzewającym, przeciwbólowym, keratolitycznym i przeciwzapalnym, wynikającym z farmakologii poszczególnych składników. Mimo to, w dokumentacji brakuje kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, działania drażniącego, mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa preparatu.
działanie drażniące, działanie drażniące miejscowe, działanie keratolityczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, emulsja do stosowania miejscowego, kamfora, kancerogeneza, kapsaicyna, kwas salicylowy, mutagenność, noniwamidum, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości rozgrzewające, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Sulodeksyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sulodeksydu wykazały niski potencjał toksyczny przy podaniu doustnym, z wartością LD50 przekraczającą 9000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, oraz odpowiednio 1980 mg/kg i 2385 mg/kg przy podaniu dootrzewnowym. W badaniach podostrych na psach (10 mg/kg przez 21 dni) oraz przewlekłych na psach i szczurach (20 mg/kg przez 180 dni) nie zaobserwowano istotnych zaburzeń hematologicznych, zmian w moczu, kale ani patologii narządowej, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania fetotoksyczności na szczurach i królikach przy dawce 25 mg/kg nie wykazały działania embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co jest istotne w kontekście potencjalnego stosowania u kobiet w ciąży.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, kapsułka miękka, mutacja genetyczna, parametry hematologiczne, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, sulodeksyd, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiany anatomopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfilin 100 mg
Dane przedkliniczne pentoksyfiliny wskazują na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Dawka toksyczna u ludzi wynosi około 80 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym, natomiast u gryzoni wartości te różnią się w zależności od drogi podania: dożylna 0,17-0,23 g/kg, dootrzewnowa 0,24-0,37 g/kg oraz doustna 1,2-2,1 g/kg. W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie pentoksyfiliny przez rok w dawkach do 1000 mg/kg u szczurów i do 100 mg/kg u psów nie wywołało uszkodzeń narządów wewnętrznych. Jednakże bardzo wysokie dawki (≥320 mg/kg u psów) wiązały się z poważnymi działaniami niepożądanymi, takimi jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwotoki, obrzęk płuc oraz zmiany histopatologiczne, co sugeruje potencjalny wpływ neurotoksyczny i kardiotoksyczny przy przedawkowaniu.
działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, gruczolakowłókniak sutka, komórki olbrzymie, krwotok, nieplanowana synteza DNA, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, obumarcie płodu, pentoksyfilina, płodność, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zaburzenia koordynacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliatilin 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa choliny alfosceranu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 1 g/kg masy ciała przy podaniu pozajelitowym oraz ponad 10 g/kg masy ciała przy podaniu doustnym u gryzoni. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 300 mg/kg u szczurów oraz 150 mg/kg u psów, nie zaobserwowano żadnych klinicznych objawów toksyczności ani zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych czy moczu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Ocena potencjału mutagennego, teratogennego oraz wpływu na rozrodczość przeprowadzona na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) nie wykazała żadnych negatywnych efektów genotoksycznych, rozwojowych ani reprodukcyjnych. Kompleksowe dane toksykologiczne potwierdzają, że cholina alfosceranu, substancja czynna preparatu Gliatilin, charakteryzuje się niskim ryzykiem toksykologicznym w dawkach terapeutycznych, co stanowiło podstawę do rozpoczęcia badań klinicznych i rejestracji leku do stosowania u ludzi.
badanie kliniczne, cholina alfosceranu, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Gliatilin, krew obwodowa, LD50, model zwierzęcy, mutagenność, parametr hematologiczny, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, ryzyko toksykologiczne, teratogenność, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heparinum GSK 300 j.m./g
W badaniach przedklinicznych heparyny sodowej, substancji czynnej preparatu Heparinum GSK (300 j.m./g, krem), określono toksyczność ostrą oraz długoterminową. LD50 u szczurów wyniosła 720 mg/kg (dożylne), 271 mg/kg (domięśniowe) oraz 423 mg/kg (podskórne), co wskazuje na różnice w toksyczności w zależności od drogi podania, z najniższą toksycznością przy podaniu dożylnym. W testach toksyczności podostrej (13 tygodni) i przewlekłej (26 tygodni) stosowano dawki 5, 10 i 20 mg/kg/dobę podskórnie. Tylko najwyższa dawka 20 mg/kg/dobę wywołała istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów i stężenia hemoglobiny, bez wykrycia zmian histopatologicznych w narządach.
badanie reprodukcyjne, erytrocyt, funkcja rozrodcza, heparyna sodowa, LD50, parametr czerwonokrwinkowy, parametry hematologiczne, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał mutagenny, stężenie hemoglobiny, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurolipon-MIP 600 600 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kwasu tioktynowego, substancji czynnej preparatu Neurolipon-MIP 600, wykazały stosunkowo niski poziom toksyczności ostrej. W badaniach na szczurach dawka śmiertelna (LD) po podaniu dożylnym wyniosła około 400 mg/kg masy ciała, natomiast u psów po podaniu doustnym LD mieściła się w zakresie 400-500 mg/kg. Obserwowane u psów objawy toksyczne obejmowały wymioty, ślinotok, uspokojenie oraz w terminalnej fazie zatrucia skurcze toniczno-kloniczne, co sugeruje potencjalne neurotoksyczne działanie kwasu tioktynowego przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Dane te pochodzą z badań na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych i różnych drogach podania, co pozwala na kompleksową ocenę profilu bezpieczeństwa substancji.
- Leksykon substancji czynnych
Cyjanokobalamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyjanokobalamina (witamina B12) wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. W badaniach na szczurach, podawanie dożylne dawek do 100 mg/kg mc. trzy razy w tygodniu przez 26 tygodni nie wywołało klinicznych objawów toksyczności, choć nie przeprowadzono oceny makroskopowej i histopatologicznej narządów. Dane toksykologiczne wskazują na brak działania genotoksycznego, mutagennego oraz rakotwórczego w warunkach klinicznych, a także brak wpływu teratogennego i negatywnego oddziaływania na reprodukcję i rozwój przed- i pourodzeniowy. W badaniach przedklinicznych cyjanokobalamina była często stosowana w preparatach wielowitaminowych, nie wykazując istotnego ryzyka toksycznego nawet w połączeniu z witaminami B1 i B6.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cyjanokobalamina, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, objawy toksyczności, ocena histopatologiczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat wielowitaminowy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, witamina B12, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indix SR 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne i onkogenne tej substancji czynnej. W badaniach toksyczności ostrej obserwowano objawy charakterystyczne dla farmakologicznego działania indapamidu, takie jak spowolnienie oddechu oraz obwodowy rozkurcz naczyń, występujące po podaniu dożylnym lub dootrzewnowym. Dawkowanie doustne w zakresie od 40 do 8000-krotności dawek terapeutycznych potwierdziło nasilenie efektu moczopędnego bez dodatkowych toksycznych działań, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa.
działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, kancerogenność, obwodowy rozkurcz naczyń, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, przedawkowanie, spowolnienie oddechu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Okteva 30 mg
Przedkliniczny profil bezpieczeństwa oktreotydu, substancji czynnej leku Okteva, został szczegółowo oceniony w standardowych badaniach toksykologicznych i reprodukcyjnych. Badania obejmowały toksyczność ostrą oraz po podaniu wielokrotnych dawek, nie wykazując istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego ani kancerogennego potencjału substancji, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych na zwierzętach, nawet przy dawkach do 1 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na zarodek czy płód, choć odnotowano przemijające opóźnienia wzrostu potomstwa, związane z farmakodynamicznym hamowaniem wydzielania hormonu wzrostu przez oktreotyd.
aberracja chromosomowa, analog somatostatyny, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hormon wzrostu, mutacja genowa, oktreotyd, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność ostra, zstąpienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 2,5 2,5 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Concor Cor, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, a ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazała patologii przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności dały wyniki negatywne, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z bisoprololem.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt farmakologiczny, genotoksyczność, płodność, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Kwas dokozaheksaenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas dokozaheksaenowy (DHA), długołańcuchowy wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak estr etylowy (Omacor, 380 mg DHA) oraz emulsje lipidowe (Omegaven, 1,44-3,09 g DHA/100 ml). Standardowe badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą i po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał karcynogenny oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. Badania na zwierzętach, w tym toksyczność rozrodcza u królików przy dawce 2 g lipidów/kg mc/dobę przez 12 dni, nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego. W przypadku preparatów takich jak Tran Hasco (30-90 mg DHA) brak jest danych przedklinicznych, co wymaga opierania się na danych klinicznych i historycznych dotyczących podobnych substancji.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksycznego wpływu, badanie toksykologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające na skórę, emulsja tłuszczowa, ester etylowy, fitoestrogen, genotoksyczność, kwas dokozaheksaenowy, olej roślinny, olej rybi, olej wątłuszowy, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał uczulający, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, triglicerydy, upośledzenie płodności, wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fromilid Uno 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) wykazały wysoką tolerancję leku przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u naczelnych oraz do 75 mg/kg mc./dobę u szczurów przez okres do 6 miesięcy bez działań niepożądanych. Dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg mc. po podaniu doustnym u myszy i szczurów. Toksyczne dawki (np. 400 mg/kg mc./dobę u małp) powodowały śmiertelność oraz objawy takie jak wymioty, osłabienie, odwodnienie i zmiany wątroby, manifestujące się podwyższeniem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa). Po odstawieniu leku obserwowano normalizację parametrów biochemicznych. Działania niepożądane u psów obejmowały zaczerwienienie spojówek i łzawienie, a przy bardzo wysokich dawkach zmętnienie i obrzęk rogówki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cykl rujowy, dawka śmiertelna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, glutamylotransferaza, klarytromycyna, naczelne, obrzęk rogówki, odwodnienie, parametry biochemiczne, płodność, rozszczep podniebienia, szczep bakteryjny, test Amesa, toksyczność ostra, układ limfatyczny, wątroba, wczesne poronienie, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Torvazin Plus 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Torvazin Plus, zawierającego atorwastatynę (w postaci wapniowej) oraz ezetymib, wymaga natychmiastowego wdrożenia leczenia objawowego i wspomagającego, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy. Atorwastatyna, ze względu na wysokie wiązanie z białkami osocza, nie jest skutecznie usuwana przez hemodializę. Ezetymib wykazuje relatywnie dobrą tolerancję nawet przy dawkach przekraczających standardowe, co potwierdzają badania kliniczne z dawkami do 50 mg/dobę u zdrowych ochotników oraz 40 mg/dobę u pacjentów z hipercholesterolemią. W badaniach przedklinicznych toksyczność ostrej ezetymibu nie została wykazana przy bardzo wysokich dawkach (do 5000 mg/kg u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg u psów).
atorwastatyna wapniowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze krwi, czynność wątroby, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, ezetymib, hemodializa, hipotensja, kinaza kreatynowa, ośrodek toksykologiczny, pierwotna hipercholesterolemia, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, toksyczność ostra, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Woda do wstrzykiwań CSL Behring –
Produkt leczniczy Woda do wstrzykiwań CSL Behring, stosowany jako rozpuszczalnik do sporządzania leków parenteralnych, nie zawiera substancji aktywnych farmakologicznie, co wyklucza konieczność przeprowadzania standardowych badań przedklinicznych takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, toksyczny wpływ na reprodukcję oraz immunotoksyczność. Produkt jest dostępny w fiolkach o objętościach od 2 ml do 50 ml i charakteryzuje się przezroczystą, bezbarwną postacią płynną, co potwierdza jego przeznaczenie wyłącznie jako rozpuszczalnik do leków podawanych pozajelitowo.
badanie przedkliniczne, droga pozajelitowa, genotoksyczność, immunotoksyczność, jałowość, lek parenteralny, potencjał rakotwórczy, rozpuszczalnik do leków parenteralnych, substancja aktywna farmakologicznie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meprelon 16 mg
Metyloprednizolon, substancja czynna Meprelonu, wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u szczurów, z LD50 powyżej 4 g/kg masy ciała. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej u różnych modeli zwierzęcych zaobserwowano efekty farmakodynamiczne, takie jak policytemia, limfopenia, zanik grasicy i kory nadnerczy oraz zwiększone gromadzenie glikogenu w wątrobie. Długotrwałe podawanie dużych dawek (3 i 10 mg/kg m.c.) prowadziło do osłabienia odporności, zmniejszonej aktywności szpiku kostnego, zaniku mięśni szkieletowych i gonad, polidypsji, biegunki oraz pogorszenia stanu ogólnego zwierząt. Test Amesa wykazał brak mutagenności metyloprednizolonu, jednak dane dotyczące potencjału karcynogennego są ograniczone i nie obejmują długoterminowych badań na zwierzętach.
dawka śmiertelna, działanie farmakodynamiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, gromadzenie glikogenu, LD50, limfopenia, metyloprednizolon, osłabienie odporności, policytemia, polidypsja, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, zaburzenia szpiku kostnego, zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego, zanik gonad, zanik grasicy, zanik kory nadnerczy, zanik mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thyrozol 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tiamazolu, substancji czynnej leku Thyrozol, wskazują na niski poziom toksyczności ostrej oraz brak działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania pojedynczych dawek. W badaniach wielokrotnego podawania zaobserwowano supresję szpiku kostnego, jednak efekt ten występował jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie, co sugeruje niski potencjał hematotoksyczny w terapii. Dwuletnie badania przewlekłej toksyczności na szczurach nie wykazały istotnych zmian patologicznych poza farmakologicznym wpływem na tarczycę, natomiast u myszy zaobserwowano nieistotne statystycznie zwiększenie częstości raka wątroby przy stężeniu 500 mg/l w wodzie pitnej.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, gruczoł tarczowy, Międzynarodowa Agencja ds. Badań nad Nowotworami, Narodowy Program Toksykologiczny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rak wątroby, supresja szpiku kostnego, Thyrozol, tiamazol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający bisoprolol (fumaran) oraz ramipryl, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak przy wysokich dawkach obserwowano toksyczne efekty u ciężarnych samic zwierząt, takie jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała, zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźniony rozwój fizyczny. Ramipryl, podawany doustnie w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, nie wykazywał toksyczności przewlekłej, choć w wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co jest zgodne z mechanizmem działania ACEI. Szczególną uwagę zwraca nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu oraz nefrotoksyczność u potomstwa samic szczurów leczonych dawkami ≥50 mg/kg/dobę w okresie ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie mutagenności, bisoprolol, dysfagia, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fumaran, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, narażenie środowiskowe, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwości teratogenne