Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek bizmutu

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania tlenku bizmutu

Tlenek bizmutu, stanowiący główny składnik aktywny produktu leczniczego Ulcamed (120 mg w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu), został poddany szeregowi badań przedklinicznych mających na celu ocenę jego bezpieczeństwa stosowania. Badania te obejmowały ocenę toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na rozród i rozwój płodu.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej wykazały wysoki margines bezpieczeństwa dla związków bizmutu. Pojedyncza doustna dawka bizmutu podawana szczurom nie powodowała zwiększonej śmiertelności nawet przy zastosowaniu bardzo wysokich dawek, sięgających 2000 mg/kg masy ciała. Wskazuje to na niską toksyczność ostrą substancji.²

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W 28-dniowym badaniu toksykologicznym, w którym bizmut podawano wielokrotnie drogą doustną, nie zaobserwowano istotnych zmian w zakresie kluczowych parametrów zdrowotnych. Badania nie wykazały znaczących odchyleń w objawach klinicznych, masie ciała zwierząt doświadczalnych, czy też w spożyciu pokarmu. Również parametry hematologiczne, wskaźniki biochemiczne oraz analiza moczu nie wykazały znaczących odchyleń od normy.³

W badaniach tych nie stwierdzono również istotnych zmian w masie narządów wewnętrznych, nie wykazano nieprawidłowości w badaniach sekcyjnych, ani zmian histopatologicznych w badanych tkankach. Szczególnie istotny jest brak objawów uszkodzenia wątroby, co potwierdza niski potencjał hepatotoksyczny związków bizmutu.⁴

Istotne jest również, że nie stwierdzono histopatologicznych zmian w szpiku kostnym ani w narządach układu limfatycznego (grasicy, śledzionie, węzłach chłonnych), co wskazuje na brak potencjału mielotoksycznego i immunotoksycznego badanej substancji.⁵

W przeprowadzonych badaniach toksyczności dla samic i samców, poziom dawkowania, przy którym nie obserwowano działań niepożądanych (NOAEL – No Observed Adverse Effect Level) ustalono na 1000 mg/kg masy ciała, co stanowi wysoką wartość potwierdzającą szeroki margines bezpieczeństwa tlenku bizmutu.⁶

Potencjał genotoksyczny

Ocena potencjału mutagennego tlenku bizmutu napotyka na pewne ograniczenia ze względu na ograniczoną liczbę przeprowadzonych badań w tym zakresie. Dostępne dane nie pozwalają na jednoznaczną ocenę potencjału genotoksycznego związków bizmutu, co wskazuje na potrzebę przeprowadzenia dodatkowych badań w tym obszarze.⁷

Wpływ na rozród i rozwój płodu

W zakresie badań nad wpływem tlenku bizmutu na rozród i rozwój płodu, dane przedkliniczne są częściowo ograniczone. Nie przeprowadzono ostatecznych badań dotyczących wpływu podawania cytrynianu bizmutu na płodność samców i samic oraz wczesnego rozwoju embrionalnego. Jest to obszar, który wymaga dokładniejszego zbadania w przyszłości.⁸

Badania przeprowadzone na królikach wykazały toksyczny wpływ cytrynianu bizmutu na organizm matki. Jednakże, mimo tego niekorzystnego działania na organizm matczyny, nie zaobserwowano niepożądanego wpływu na liczbę poronień przed- i po-implantacyjnych, liczbę żywych płodów, ani na rozwój płodu. Dane te sugerują, że cytrynian bizmutu nie wykazuje bezpośredniego działania teratogennego ani embriotoksycznego.⁹

Potencjał fototoksyczny

Przeprowadzone badania nie wykazały fototoksycznego działania cytrynianu bizmutu, co jest istotną informacją w kontekście bezpieczeństwa stosowania produktów zawierających tlenek bizmutu. Brak fototoksyczności oznacza, że substancja nie zwiększa wrażliwości skóry na promieniowanie ultrafioletowe, co mogłoby prowadzić do niepożądanych reakcji po ekspozycji na światło słoneczne.¹⁰

Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne wskazują na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa tlenku bizmutu, obecnego w produkcie Ulcamed. Brak istotnych zmian w badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, brak działania hepatotoksycznego, mielotoksycznego i fototoksycznego oraz brak bezpośredniego wpływu na rozwój płodu pomimo toksyczności matczynej, świadczą o akceptowalnym poziomie bezpieczeństwa tej substancji. Niemniej jednak, istnieją obszary, takie jak potencjał genotoksyczny oraz wpływ na płodność, które wymagają dalszych badań w celu pełniejszej oceny bezpieczeństwa tlenku bizmutu.¹¹