Właściwości farmakokinetyczne
Tlenek bizmutu
Tlenek bizmutu w preparacie Ulcamed, występujący jako bizmut potasu amonowy cytrynian, wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, wynoszące mniej niż 0,2% podanej dawki. Substancja działa głównie miejscowo w przewodzie pokarmowym, gdzie ulega miejscowemu metabolizmowi w żołądku, tworząc nierozpuszczalne związki, takie jak tlenochlorek bizmutu i cytrynian bizmutu. Bizmut kumuluje się przede wszystkim w nerkach, a jego eliminacja odbywa się głównie z kałem, przy klirensie nerkowym około 50 ml/min dla frakcji wchłoniętej. Kinetyka eliminacji wymaga zastosowania co najmniej 3-kompartmentowego modelu farmakokinetycznego, a biologiczny okres półtrwania wynosi od 5 do 11 dni.
Właściwości farmakokinetyczne tlenku bizmutu
Tlenek bizmutu, występujący w preparacie Ulcamed w formie bizmutu potasu amonowego cytrynianu, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi. Substancja ta działa głównie miejscowo w przewodzie pokarmowym, jednak pewna niewielka frakcja ulega wchłanianiu ogólnoustrojowemu. 1
Wchłanianie
Tlenek bizmutu wykazuje minimalny stopień wchłaniania z przewodu pokarmowego. W przypadku bizmutu potasu amonowego cytrynianu, zawartego w preparacie Ulcamed, absorpcja ogólnoustrojowa jest bardzo ograniczona i wynosi mniej niż 0,2% podanej dawki. 2
Dystrybucja
Po wchłanianiu do krwiobiegu, bizmut wykazuje specyficzną dystrybucję tkankową. Głównym narządem, w którym dochodzi do gromadzenia się bizmutu są nerki. W innych narządach i tkankach organizmu można wykryć jedynie śladowe ilości tej substancji. 3
Metabolizm
Metabolizm tlenku bizmutu zachodzi głównie miejscowo w żołądku. Bizmutu potasu amonowego cytrynian, zawarty w preparacie Ulcamed, po kontakcie z kwasem solnym w środowisku żołądka ulega wytrąceniu, tworząc związki nierozpuszczalne. Głównymi produktami tej reakcji są tlenochlorek bizmutu oraz potencjalnie cytrynian bizmutu. Powstałe nierozpuszczalne związki pozostają w świetle przewodu pokarmowego. 4
Eliminacja
Eliminacja tlenku bizmutu z organizmu przebiega dwoma drogami, przy czym dominującą ścieżką jest wydalanie z kałem. Zdecydowana większość podanej dawki, która nie uległa wchłanianiu, jest wydalana bezpośrednio z przewodu pokarmowego. 5
W przypadku niewielkiej frakcji bizmutu, która ulega wchłanianiu, eliminacja zachodzi głównie przez nerki. Klirens nerkowy bizmutu wynosi około 50 ml/min. 6
Kinetyka eliminacji
Kinetyka eliminacji bizmutu z organizmu charakteryzuje się złożonym profilem. Do właściwego opisania procesu eliminacji bizmutu niezbędny jest co najmniej 3-kompartmentowy model farmakokinetyczny. Biologiczny okres półtrwania eliminacji bizmutu mieści się w zakresie 5-11 dni. 7
Właściwości fizykochemiczne wpływające na farmakokinetykę
W preparacie Ulcamed tlenek bizmutu występuje w formie bizmutu potasu amonowego cytrynianu, który zawiera 120 mg tlenku bizmutu w jednej tabletce powlekanej. Postać farmaceutyczna ma istotny wpływ na zachowanie substancji w przewodzie pokarmowym. 8
Należy zwrócić uwagę, że produkt Ulcamed zawiera również 46,58 mg potasu w każdej tabletce powlekanej, co może mieć znaczenie przy ocenie całkowitego bilansu elektrolitowego u pacjentów. 9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania