Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Heparinum GSK 300 j.m./g

W badaniach przedklinicznych heparyny sodowej, substancji czynnej preparatu Heparinum GSK (300 j.m./g, krem), określono toksyczność ostrą oraz długoterminową. LD50 u szczurów wyniosła 720 mg/kg (dożylne), 271 mg/kg (domięśniowe) oraz 423 mg/kg (podskórne), co wskazuje na różnice w toksyczności w zależności od drogi podania, z najniższą toksycznością przy podaniu dożylnym. W testach toksyczności podostrej (13 tygodni) i przewlekłej (26 tygodni) stosowano dawki 5, 10 i 20 mg/kg/dobę podskórnie. Tylko najwyższa dawka 20 mg/kg/dobę wywołała istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów i stężenia hemoglobiny, bez wykrycia zmian histopatologicznych w narządach.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W ramach badań przedklinicznych dotyczących heparyny sodowej, substancji czynnej preparatu Heparinum GSK, przeprowadzono szereg testów toksykologicznych i innych, które dostarczyły istotnych informacji o profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem u ludzi. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej wyznaczono parametr LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) heparyny u szczurów. Wartości LD50 różniły się w zależności od drogi podania preparatu:2

  • Podanie dożylne: 720 mg/kg masy ciała
  • Podanie domięśniowe: 271 mg/kg masy ciała
  • Podanie podskórne: 423 mg/kg masy ciała

Powyższe dane wskazują na znaczną różnicę w toksyczności ostrej w zależności od drogi podania, przy czym najniższą toksyczność ostą zaobserwowano przy podaniu dożylnym.

Toksyczność podłużona

Przeprowadzono testy toksyczności podostrej i przewlekłej, w których oceniano długoterminowe efekty stosowania heparyny:3

  • Test toksyczności podostrej: badanie trwające 13 tygodni, podczas którego szczurom podawano podskórnie heparynę w dawkach 5, 10 i 20 mg/kg/dobę
  • Test toksyczności przewlekłej: badanie trwające 26 tygodni, wykorzystujące ten sam schemat dawkowania (5, 10 i 20 mg/kg/dobę) i również drogę podskórną

W wyniku tych badań zaobserwowano, że tylko najwyższa dawka (20 mg/kg/dobę) powodowała zmiany w parametrach hematologicznych, a mianowicie zmniejszenie liczby erytrocytów oraz obniżenie stężenia hemoglobiny. Co istotne, mimo długotrwałego podawania heparyny, w żadnym z przeprowadzonych testów nie wykryto żadnych zmian histopatologicznych w badanych narządach zwierząt laboratoryjnych.4

Wpływ na reprodukcję i mutagenność

W zakresie oceny wpływu heparyny na funkcje rozrodcze i potencjał mutagenny przeprowadzono odpowiednie badania przedkliniczne, które dostarczyły następujących informacji:5

  • Badania reprodukcyjne: nie stwierdzono wpływu heparyny na zdolności reprodukcyjne szczurów, co sugeruje brak negatywnego oddziaływania na płodność i rozrodczość
  • Testy mutagenności: przeprowadzone badania nie wykazały potencjału mutagennego heparyny, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego

Powyższe wyniki stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa stosowania heparyny, wskazując na brak istotnych zagrożeń w kontekście wpływu na rozrodczość i potencjał mutagenny.6

Zestawienie danych przedklinicznych

Całość zgromadzonych danych przedklinicznych dotyczących heparyny sodowej stosowanej w preparacie Heparinum GSK (300 j.m./g, krem) wskazuje na stosunkowo niską toksyczność substancji, szczególnie w kontekście miejscowego stosowania. Jedyny istotny efekt toksyczny (redukcja parametrów czerwonokrwinkowych) obserwowano wyłącznie przy stosowaniu najwyższej dawki w badaniach długoterminowych. Brak zmian histopatologicznych, brak wpływu na reprodukcję oraz brak potencjału mutagennego sugerują korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji w stosowaniu terapeutycznym.7

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl