toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete Junior 1,2 mg
Cetylopirydyniowy chlorek, substancja czynna preparatu Septolete Junior (1,2 mg na pastylkę), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 wynosiła 192-538 mg/kg u szczurów oraz 108-195 mg/kg u myszy, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawki terapeutycznej. Długotrwałe podawanie u królików nie wywołało zmian makropatologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały toksyczności rozwojowej, zaburzeń okołoporodowych ani wpływu na płodność, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u populacji reprodukcyjnej.
badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, chlorek cetylopirydyniowy, czwartorzędowy związek amoniowy, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie odkażające, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa leku, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Castagnus 45 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Castagnus, zawierającego wyciąg z owoców Vitex agnus castus L., wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą 15 g/kg masy ciała u szczurów. Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności przewlekłej, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długotrwałego stosowania preparatu. Ponadto, nie przeprowadzono standardowych testów mutagenności (np. test Amesa, test aberracji chromosomowych, test mikrojądrowy) ani badań oceniających potencjał rakotwórczy, co stanowi istotną lukę w ocenie ryzyka genotoksycznego i kancerogennego leku.
aberracja chromosomowa, dawka śmiertelna, laktacja, LD50, podawanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka zwyczajnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meropenem Kabi 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa meropenemu wykazały, że lek charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa zarówno w odniesieniu do nefrotoksyczności, jak i neurotoksyczności. Uszkodzenia kanalików nerkowych obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne, tj. ≥2000 mg/kg m.c. u myszy i psów (jednorazowo) oraz 500 mg/kg m.c. u małp podawanych przez 7 dni. Neurotoksyczne efekty w ośrodkowym układzie nerwowym pojawiały się wyłącznie po podaniu dawek powyżej 1000 mg/kg m.c. u gryzoni, co znacznie przewyższa klinicznie stosowane dawki. Wartość LD50 po podaniu dożylnym przekraczała 2000 mg/kg m.c., potwierdzając niską toksyczność ostrą meropenemu. Długoterminowe badania (do 6 miesięcy) wykazały jedynie minimalne zmiany hematologiczne u psów, bez istotnych patologii narządowych.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, biotransformacja leku, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt neuropsychiatryczny, LD50, meropenem, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry czerwonych krwinek, podanie dożylne, profil toksyczności, toksyczność nerkowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie kanalików nerkowych, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klarmin 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg masy ciała przy jednorazowym podaniu doustnym u gryzoni, co wskazuje na niską toksyczność ostrej ekspozycji. W badaniach podostrych i przewlekłych na różnych gatunkach (naczelne, szczury, psy) tolerowane dawki wynosiły odpowiednio do 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni u małp, 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc u szczurów oraz 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni u psów. Objawy toksyczności przy dawkach wysokich obejmowały wymioty, osłabienie, zmniejszenie przyrostu masy ciała oraz hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, GGT, dehydrogenaza mleczanowa), które ulegały normalizacji po odstawieniu leku. Dodatkowo, u psów i małp przy bardzo wysokich dawkach (400 mg/kg mc./dobę) obserwowano zmętnienie i obrzęk rogówki oraz zaczerwienienie spojówek.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, klarytromycyna, obrzęk rogówki, rozszczep podniebienia, teratogenność, test Amesa, toksyczność dawki, toksyczność ostra, toksyczność podostra, wczesne poronienie, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Fluorocholina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fluorocholiny (18F) wykazały korzystny profil toksyczności ostrej – jednorazowe dożylne podanie nierozcieńczonej substancji w dawce 5 ml/kg u szczurów nie wywołało żadnych objawów toksycznych. Brak jest jednak danych dotyczących potencjału mutagennego, właściwości rakotwórczych oraz wpływu na rozrodczość, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa. Należy podkreślić, że brak tych danych jest typowy dla radiofarmaceutyków, a krótkotrwała ekspozycja wynikająca z diagnostycznego, jednorazowego zastosowania fluorocholiny (18F) oraz jej fizykochemiczne właściwości mogą częściowo rekompensować te braki.
anihilacja, badanie mutagenności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo radiologiczne, diagnostyka obrazowa, fluorocholina 18F, objaw toksyczności, okres półtrwania, podanie dożylne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, promieniowanie gamma, promieniowanie pozytonowe, radionuklid fluoru, rozwój pre- i postnatalny, substancja radiofarmaceutyczna, toksyczność ostra, właściwość radiofarmaceutyczna, właściwość rakotwórcza, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tiotepy wykazały jej genotoksyczność zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest zgodne z mechanizmem działania leku jako alkilującego. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły działanie rakotwórcze u myszy i szczurów, wskazując na potencjalne ryzyko kancerogenności u ludzi. Ponadto, tiotepa wykazuje toksyczny wpływ na układ rozrodczy – u samców myszy obserwowano zaburzenia spermatogenezy, a u samic negatywny wpływ na czynność jajników. Działanie teratogenne potwierdzono u myszy, szczurów oraz królików, gdzie stwierdzono powstawanie wad rozwojowych i obumieranie płodów, nawet przy dawkach niższych niż stosowane klinicznie u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, czynność jajników, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, genotoksyczność, lek alkilujący, obumarcie płodu, spermatogeneza, teratogenność, tiotepa, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ rozrodczy, wady rozwojowe, zaburzenia płodności, zagrożenie zdrowotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ursofalk 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) wykazały niski potencjał toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność manifestującą się zmianami czynnościowymi (w tym enzymów wątrobowych) oraz morfologicznymi, takimi jak proliferacja przewodów żółciowych, ogniskowe zapalenie wrotne i martwica hepatocytów. Mechanizm toksyczności wiąże się z metabolitem UDCA – kwasem litocholowym, który u ludzi jest skutecznie detoksykowany, co eliminuje kliniczne znaczenie tych obserwacji. Badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, potwierdzając brak uszkodzeń materiału genetycznego i bezpieczeństwo długoterminowego stosowania UDCA.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatocyt, hepatotoksyczność, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja przewodów żółciowych, przestrzeń wrotna, przewód żółciowy, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambrosan 30 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej w Ambrosan 30 mg, wskazują na niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym ustalono NOAEL dla myszy na poziomie 150 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), szczurów 50 mg/kg mc./dobę (52 i 78 tygodni), królików 40 mg/kg mc./dobę (26 tygodni) oraz psów 10 mg/kg mc./dobę (52 tygodnie). Nie zaobserwowano toksyczności narządowej ani ciężkich działań niepożądanych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Dodatkowo, badania dożylne u szczurów (4-64 mg/kg mc./dobę) i psów (45-120 mg/kg mc./dobę) nie wykazały ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a działania niepożądane miały charakter przemijający.
Badania reprodukcyjne wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 200 mg/kg mc./dobę u królików. Ambroksol nie wpływał na płodność przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę, a NOAEL dla rozwoju okołoporodowego i pourodzeniowego potomstwa wynosił 50 mg/kg mc./dobę. W dawce 500 mg/kg mc./dobę odnotowano jedynie niewielką toksyczność u samic i potomstwa, manifestującą się wolniejszym przyrostem masy ciała i mniejszą liczebnością miotu. Testy genotoksyczności in vitro (test Amesa, aberracje chromosomowe) i in vivo (test mikrojądrowy) były negatywne, podobnie jak długoterminowe badania rakotwórczości u myszy (50-800 mg/kg mc./dobę, 105 tygodni) i szczurów (65-1000 mg/kg mc./dobę, 116 tygodni), które nie wykazały działania rakotwórczego. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo ambroksolu chlorowodorku w terapii krótkoterminowej i długotrwałej.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, dawka NOAEL, działanie teratogenne, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozród i rozwój, rozwój okołoporodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furaginum Hasco Forte 100 mg/5 ml
Badania przedkliniczne furazydyny, substancji czynnej leku Furaginum Hasco Forte, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w modelach zwierzęcych. Toksyczność ostra przy podaniu doustnym u myszy charakteryzuje się LD50 na poziomie 2813 mg/kg masy ciała, natomiast przy podaniu dootrzewnowym LD50 wynosi 284,3 mg/kg m.c., co wskazuje na niższą toksyczność w porównaniu do innych pochodnych nitrofuranu. W badaniach na szczurach nie zaobserwowano objawów toksyczności przy pojedynczej dawce 2000 mg/kg m.c., znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Dwumiesięczne badania toksyczności podostrej z dawkami 16, 50 i 150 mg/kg m.c. również nie wykazały toksycznego wpływu na organizm ani narządy, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania furazydyny w dawkach wielokrotnie wyższych niż terapeutyczne. Parametry morfologiczne i biochemiczne krwi pozostawały w normie, a brak właściwości kancerogennych podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa leku.
dawka śmiertelna, furazydyna, LD50, margines bezpieczeństwa, parametry biochemiczne krwi, parametry morfologiczne, pochodna nitrofuranu, podanie dootrzewnowe, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, toksyczność narządowa, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – VIXARGIO 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku VIXARGIO, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym nie wskazała na szczególne ryzyko, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa. U szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co może świadczyć o odpowiedzi immunologicznej. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, lek przeciwzakrzepowy, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie hemostazy, zaburzenie kostnienia, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Juvit D3 20 000 j.m./ml
Przedkliniczne badania toksyczności witaminy D3 (cholekalcyferolu) w dawce 20 000 j.m./ml wykazały zróżnicowane wartości LD50 w zależności od gatunku i drogi podania. Doustne LD50 wynosiły 42 mg/kg mc. u szczurów, 42,5 mg/kg mc. u myszy oraz 80 mg/kg mc. u psów, przy czym u psów obserwowano objawy toksyczności takie jak senność, zaburzenia motoryczne i żołądkowo-jelitowe. Podanie dootrzewnowe u myszy wykazało wyższą tolerancję z LD50 na poziomie 136 mg/kg mc. Badania te wskazują na stosunkowo wysoki próg toksyczności cholekalcyferolu, znacznie przekraczający dawki terapeutyczne stosowane klinicznie, co potwierdza bezpieczeństwo preparatu Juvit D3 przy prawidłowym stosowaniu.
cholekalcyferol, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, droga podania leku, działanie niepożądane, fetotoksyczność, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, zaburzenia motoryczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zahamowanie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Natrii fluoridum (18F) Synektik 2 GBq/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa radiofarmaceutyku Natrii fluoridum (18F) Synektik (roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 2,0 GBq/ml) wykazały akceptowalny profil toksyczności ostrej. W badaniach na szczurach szczepu Sprague-Dawley, którym podano dożylnie jednorazową dawkę 5 ml/kg masy ciała, nie odnotowano zgonów ani istotnych objawów toksycznych, co potwierdza dobrą tolerancję preparatu przy wysokim jednorazowym podaniu. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego zastosowania diagnostycznego w technice PET, co uzasadnia brak badań mutagenności i długoterminowej rakotwórczości. Warto również podkreślić, że każdy mililitr roztworu zawiera 3,57 mg sodu, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej, choć w kontekście jednorazowego podania jest to ilość niewielka.
badanie toksykologiczne, dieta niskosodowa, działanie rakotwórcze, emisja pozytonu, fluorek sodu 18F, narażenie radiacyjne, okres półtrwania, potencjał mutagenny, pozytonowa tomografia emisyjna, profil bezpieczeństwa, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, radiofarmaceutyk diagnostyczny, roztwór do wstrzykiwań, szczur Sprague-Dawley, toksyczność ostra, zgon - Leksykon substancji czynnych
Owoc róży – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owoc róży (Rosa fructu) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są ograniczone i pochodzą głównie z badań preparatów złożonych. W badaniach toksyczności ostrej preparatu Echinasal, zawierającego wyciąg z owocu róży w proporcji 1 część na 5 g wyciągu, wykazano, że LD50 po podaniu dożołądkowym przekracza 15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrej ekspozycji. Dla innych preparatów, takich jak Digestonic, nie przeprowadzono dedykowanych badań bezpieczeństwa na zwierzętach. Brak jest również kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału kancerogennego owocu róży.
babka lancetowata, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, LD50, owoc róży, płyn doustny, podanie dożołądkowe, potencjał kancerogenny, preparat złożony, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, ziele grindelii - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diuresin SR 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa indapamidu, substancji czynnej Diuresin SR, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, kancerogenności oraz wpływu na funkcje rozrodcze. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla podania dożylnego wynosiły 577-635 mg/kg u myszy, 394-440 mg/kg u szczurów oraz 272-358 mg/kg u świnek morskich, natomiast przy podaniu doustnym LD50 przekraczała 3000 mg/kg u myszy, szczurów i świnek morskich oraz 2000 mg/kg u psów, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność przy tej drodze podania. Długoterminowe badania kancerogenności na myszach i szczurach, z dawkami od 10 do 100 mg/kg/dobę przez 21-24 miesiące, nie wykazały działania kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania indapamidu w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zofran Zydis 8 mg
Ondansetron, substancja czynna leku Zofran Zydis (8 mg, liofilizat doustny), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Testy toksykologiczne na modelach zwierzęcych nie ujawniły istotnych efektów toksycznych ani objawów klinicznych, które mogłyby negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo stosowania u ludzi. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także potencjał mutagenny, rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość, z wynikiem negatywnym dla działań niepożądanych w tych obszarach.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, efekty toksyczne, liofilizat doustny, model zwierzęcy, objawy niepożądane, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, Zofran Zydis - Leksykon substancji czynnych
Klometiazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania klometiazolu są bardzo ograniczone. Dokumentacja produktu leczniczego Heminevrin, zawierającego 192 mg klometiazolu (odpowiadającego 300 mg klometiazolu etanodisulfonianu), nie zawiera szczegółowych wyników standardowych badań przedklinicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Brak tych danych uniemożliwia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa substancji na podstawie badań na zwierzętach laboratoryjnych.
badania na zwierzętach laboratoryjnych, charakterystyka produktu leczniczego, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, Heminevrin, klometiazol, klometiazol etanodisulfonian, nietolerancja cukrów, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Czynnik VIII – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ludzkiego czynnika VIII, stosowanego m.in. w preparatach Beriate (dostępnych w dawkach 250, 500, 1000 i 2000 j.m.), wykazały brak toksyczności ostrej nawet przy podaniu dawek wielokrotnie przekraczających zalecane dla ludzi (w przeliczeniu na kg masy ciała). Ze względu na immunogenność białka pochodzenia ludzkiego, standardowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie były wykonywane, co wynika z ryzyka indukcji przeciwciał przeciwko heterologicznemu białku u zwierząt. Ocena immunogenności ogrzewanego preparatu czynnika VIII, przeprowadzona metodami immunodyfuzji podwójnej (test Ouchterlony’ego) oraz testem biernej anafilaksji skórnej u świnek morskich, nie wykazała istotnych różnic w odpowiedzi immunologicznej w porównaniu do białka niepoddawanego obróbce termicznej.
bierna anafilaksja skórna, czynnik VIII krzepnięcia, dawka terapeutyczna, heterologiczne białko, immunodyfuzja podwójna, immunogenność, margines bezpieczeństwa, mutagenność, odpowiedź immunologiczna, osoczopochodny czynnik VIII, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, reakcja nadwrażliwości, test Ouchterlony’ego, toksyczność ostra, właściwość antygenowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex Pro Mucus 250 mg + 100 mg + 5 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące leku Gripex Pro Mucus, zawierającego paracetamol (250 mg), gwajafenezynę (100 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (5 mg), wskazują na niski profil toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach toksyczności ostrej wartości LD50 dla paracetamolu wynoszą od 310 mg/kg masy ciała, a dla fenylefryny od 120 mg/kg, co jest wielokrotnie wyższe niż dawki terapeutyczne u ludzi. Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej nie wykazały zwiększonego ryzyka toksyczności wynikającego z połączenia substancji czynnych w porównaniu do ich indywidualnego stosowania. Pomimo wykazania pewnej aktywności mutagennej dla poszczególnych składników, nie stwierdzono istotnego znaczenia klinicznego tych obserwacji. W odniesieniu do rakotwórczości, paracetamol wykazał działanie rakotwórcze u myszy jedynie przy bardzo dużych dawkach, a fenylefryna, mimo wpływu na prostatę w dużych dawkach, nie zwiększa częstości nowotworów tego narządu.
- Leksykon substancji czynnych
Tyrotrycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tyrotrycyna, antybiotyk peptydowy, wykazuje w badaniach przedklinicznych ostrą toksyczność po podaniu pozajelitowym u myszy, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa różnych dróg podania. Istotne luki w danych dotyczą toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, gdyż brak jest kompleksowych badań w tych obszarach. Preparaty wieloskładnikowe zawierające tyrotrycynę, takie jak DoriTri, zawierają również benzalkoniowy chlorek i benzokainę, których profile toksykologiczne są lepiej poznane, choć również niekompletne pod kątem długoterminowego bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, antybiotyk peptydowy, benzalkoniowy chlorek, benzokajna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, limfocyty ludzkie, methemoglobinemia, ośrodkowy układ nerwowy, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, utlenienie hemoglobiny, wymiana chromatyd siostrzanych, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ovestin 2 mg
Przedawkowanie estriolu, substancji czynnej leku Ovestin (2 mg estriolu na tabletkę), charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych. Pomimo tego, jednorazowe przyjęcie kilku tabletek nie powinno wywołać ciężkich objawów toksycznych, jednak mogą pojawić się objawy kliniczne, takie jak nudności, wymioty oraz u kobiet nieregularne krwawienia z dróg rodnych, będące wynikiem zaburzenia równowagi hormonalnej. Nie określono konkretnej dawki progowej wywołującej te objawy, co wynika z niskiej toksyczności estriolu.
antidotum, dawka progowa, estriol, krwawienie, krwawienie z dróg rodnych, manifestacja kliniczna, nudności, objawy toksyczne, opróżnianie żołądka, ostre przedawkowanie, preparat hormonalny, równowaga hormonalna, substancja czynna, tabletka, toksyczność ostra, wymioty, zaburzenia cyklu menstruacyjnego - Leksykon substancji czynnych
Chlorek benzalkoniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek benzalkoniowy wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w stężeniach terapeutycznych obecnych w zarejestrowanych produktach leczniczych. W badaniach przedklinicznych dawka letalna (DL50) po podaniu doustnym u myszy wynosiła 467,7 mg/kg u samic oraz 806 mg/kg u samców. Miejscowe podrażnienia skóry i błon śluzowych, zwłaszcza nosa, są możliwe, zwłaszcza przy wyższych dawkach (np. 50 mg u królików powodowało umiarkowane podrażnienie). Szczególnie istotne jest toksyczne działanie na nabłonek rzęskowy błony śluzowej nosa, obejmujące unieruchomienie rzęsek i zmiany histopatologiczne, co wymaga ostrożności przy długotrwałym stosowaniu donosowym. Dane dotyczące genotoksyczności są niespójne – wykazano uszkodzenia DNA w niektórych testach in vitro przy wysokich stężeniach (np. 1 mg/l), jednak test Amesa i badania mutagenności u bakterii nie potwierdziły działania mutagennego.
błona śluzowa nosa, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, mutagenność, nabłonek rzęskowy, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, stężenie terapeutyczne, test mikrojądrowy, test wymiany chromatyd siostrzanych, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, unieruchomienie rzęsek, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxorubicin-Ebewe 2 mg/ml
Doksorubicyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Doxorubicin-Ebewe, wykazuje istotną toksyczność w badaniach przedklinicznych. Wartości dawki śmiertelnej (LD) po dożylnym podaniu wynoszą 12,6 mg/kg u szczurów, 9,4 mg/kg u myszy oraz 6 mg/kg u królików, które są najbardziej wrażliwe. Pojedyncze dawki 2,5-5 mg/kg u szczurów powodowały znaczące zmniejszenie masy ciała i skrócenie czasu przeżycia, bez różnic między młodymi a starszymi zwierzętami. Doksorubicyna wykazuje działanie mutagenne, uszkadzając chromosomy limfocytów ludzkich in vitro, oraz rakotwórcze w modelach zwierzęcych. Ponadto, substancja ma potencjał teratogenny i embriotoksyczny, powodując wady rozwojowe i śmierć zarodków w zależności od dawki i gatunku, np. u szczurów dawki 2 mg/kg skutkowały wadami rozwojowymi, a u królików dawka 0,6 mg/kg wywoływała poronienia.
dawka śmiertelna, doksorubicyna chlorowodorek, działanie kardiotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kardiomiopatia, potencjał kardiotoksyczny, potencjał mutagenny, śmierć zarodka, toksyczność kardiologiczna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa jelit, właściwości cytotoksyczne, wpływ na DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin 200 g/l Takeda 200 g/l
Albumina ludzka, będąca naturalnym składnikiem osocza, w preparacie Human Albumin 200 g/l Takeda zawiera 200 g/l białka całkowitego, z czego minimum 95% stanowi albumina ludzka. Badania toksyczności po jednokrotnym podaniu na modelach zwierzęcych nie wykazały objawów ostrej toksyczności, jednak ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko białku heterologicznemu, ocena toksyczności przewlekłej jest ograniczona. Nie stwierdzono działania teratogennego, mutagennego ani onkogennego, co potwierdza brak doniesień o takich efektach w literaturze naukowej. Preparat jest roztworem hiperonkotycznym, zawierającym jony sodu w stężeniu 100-130 mmol/l, co odpowiada fizjologicznym właściwościom albuminy jako składnika osocza.
albumina fizjologiczna, albumina ludzka, białko całkowite, białko heterologiczne, jony sodu, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, preparat hiperonkotyczny, przeciwciała przeciwbiałkowe, roztwór albuminy, substancja endogenna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olzapin 15 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny wykazały profil bezpieczeństwa typowy dla neuroleptyków, obejmujący toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na układ krwiotwórczy oraz funkcje reprodukcyjne. Dawki śmiertelne (LD50) wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, podczas gdy psy i małpy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne. Przewlekłe podawanie (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) powodowało hamowanie OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz odwracalne zmiany hematologiczne, w tym neutropenię i trombocytopenię u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. Zmiany hormonalne u szczurów obejmowały hiperprolaktynemię z odwracalnymi zmianami w narządach rozrodczych.
cytopenia, działanie cytotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, komórka szpiku kostnego, lek neuroleptyczny, leukocytopenia, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki doustne do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności ostrej obejmowały sedację, drżenia, drgawki, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalna neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
cytopenia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB, zawierająca 10 µg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z 18-30 µg toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml, została poddana szczegółowej ocenie przedklinicznej pod kątem bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej wykazały brak istotnych klinicznie objawów toksyczności po jednorazowym podaniu dawki znacznie przekraczającej dawkę terapeutyczną, co potwierdza odpowiedni margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały odchyleń w parametrach laboratoryjnych, zmian histopatologicznych ani innych istotnych efektów niepożądanych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania szczepionki w schematach wielodawkowych.
Act-HIB, badanie toksyczności, dawka szczepionki, dawka terapeutyczna, Haemophilus influenzae, miejsce iniekcji, parametry laboratoryjne, polisacharyd otoczkowy, profil bezpieczeństwa, reaktogenność, schemat wielodawkowy, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cynarex 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Cynarex, zawierającego wyciąg suchy z ziela karczocha (Cynara scolymus L.) jako główny składnik aktywny, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych określono LD50 dla cynaryny na poziomie 1990 mg/kg masy ciała przy podaniu dootrzewnowym u myszy, co wskazuje na niską toksyczność substancji. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach i królikach, w dawkach od 250 do 500 mg/kg przez 30 dni, nie wykazały istotnych odchyleń w parametrach fizjologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania substancji aktywnej nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne u ludzi.
Cynara scolymus, cynaryna, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, medycyna tradycyjna, podanie dootrzewnowe, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wyciąg z ziela karczocha - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olpinat 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej leku Olpinat, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszy, szczurach, psach i małpach. Dawki śmiertelne (LD50) wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów i małp dawki do 100 mg/kg wywoływały objawy neurologiczne i kardiologiczne, takie jak sedacja, ataksja, drżenia, tachykardia i zaburzenia oddychania. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie OUN, objawy antycholinergiczne, zmiany hematologiczne (np. neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę) oraz odwracalne zmiany hormonalne związane ze wzrostem prolaktyny, prowadzące do zmian morfologicznych narządów rozrodczych u szczurów. Wartości AUC u psów z cytopenią były 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg.
ataksja, badanie toksykologiczne, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie cytotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, jadłowstręt, komórka progenitorowa, leukocyt, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie reprodukcyjne, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mensinorm Set 75 j.m.
Produkt leczniczy Mensinorm Set, zawierający ludzki hormon folikulotropowy (FSH) oraz ludzki hormon luteinizujący (LH) w dawkach 75 j.m. lub 150 j.m., pozyskiwanych z moczu kobiet po menopauzie, oraz ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) z moczu kobiet w ciąży, nie był poddany badaniom przedklinicznym dotyczącym toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, toksycznego wpływu na reprodukcję ani farmakologii bezpieczeństwa. Brak tych danych wynika z długotrwałego klinicznego stosowania gonadotropin ludzkich, dobrze poznanego profilu farmakologicznego oraz faktu, że substancje czynne są naturalnymi hormonami ludzkimi, a nie syntetycznymi związkami chemicznymi.
- Leksykon substancji czynnych
Nalewka gorzka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nalewka gorzka (Amara tinctura), stanowiąca 24,9 g w 100 g produktu leczniczego Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae), jest przygotowywana jako ekstrakt 1:5 z korzenia goryczki, liścia bobrka oraz owocni pomarańczy gorzkiej, z użyciem 70% etanolu jako rozpuszczalnika. W dokumentacji produktu brak jest kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania nalewki gorzkiej, w tym danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału karcinogennego, wpływu na reprodukcję i rozwój oraz badań farmakologicznych bezpieczeństwa. W 2,5 ml produktu znajduje się 1460 mg etanolu, a jego stężenie w produkcie wynosi 67-74% obj., co stanowi istotny czynnik ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką, chorobami układu nerwowego, kobiet w ciąży i karmiących oraz dzieci.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Camilia –
Produkt leczniczy Camilia w formie roztworu doustnego zawiera trzy substancje czynne pochodzenia naturalnego: Chamomilla vulgaris 9 CH (333,3 mg), Phytolacca decandra 5 CH (333,3 mg) oraz Rheum 5 CH (333,3 mg) w dawce 1 ml. W dokumentacji produktu brak jest danych dotyczących badań przedklinicznych, co oznacza, że nie przeprowadzono standardowych testów toksykologicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, rakotwórczego czy wpływu na reprodukcję dla tego preparatu lub jego składników w podanych stężeniach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olej rycynowy –
Olej rycynowy jest od dawna stosowanym środkiem przeczyszczającym, posiadającym ugruntowaną pozycję w terapii zaburzeń wypróżniania. Pomimo braku szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję, jego bezpieczeństwo zostało potwierdzone na podstawie wieloletniego doświadczenia klinicznego. W dokumentacji produktu leczniczego nie przedstawiono również wyników badań farmakodynamiki i farmakokinetyki na modelach zwierzęcych, co jest charakterystyczne dla substancji o długiej historii stosowania.
dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakodynamika, farmakokinetyka, obserwacja kliniczna, olej rycynowy, potencjał mutagenny, praktyka kliniczna, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, środek przeczyszczający, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zaburzenie wypróżniania - Leksykon substancji czynnych
Propyfenazon – Właściwości farmakodynamiczne
Propyfenazon, będący pochodną pirazolonu, wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe poprzez hamowanie obwodowej cyklooksygenazy, co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn. Jego szczególna skuteczność dotyczy bólów związanych ze skurczem mięśni gładkich. W preparatach leczniczych, takich jak Cefalgin Migraplus i Saridon, propyfenazon występuje w połączeniu z paracetamolem i kofeiną w proporcji 5:3:1 (paracetamol:propyfenazon:kofeina), co umożliwia synergistyczne wzmocnienie efektu przeciwbólowego oraz szybszy początek działania (około 30 minut) utrzymujący się przez kilka godzin. Kombinacja ta charakteryzuje się również zmniejszoną ostrą toksycznością w porównaniu do stosowania poszczególnych składników osobno.
ból głowy, ból menstruacyjny, ból mięśniowy, dolegliwość bólowa, doraźne leczenie bólu, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, działanie synergistyczne, efekt przeciwbólowy, efekt przeciwgorączkowy, kofeina, obwodowa cyklooksygenaza, paracetamol, pochodna pirazolonu, preparat przeciwbólowy, propyfenazon, skurcz mięśni gładkich, synteza prostaglandyn, toksyczność ostra, właściwość farmakodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Letrozole Bluefish 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne letrozolu wykazały niski stopień toksyczności ostrej u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg mc. oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy dawce 100 mg/kg mc. Toksyczność wielokrotnie podawanych dawek przez okres do 12 miesięcy u szczurów i psów była związana głównie z farmakologicznym działaniem leku, z ustalonym NOAEL na poziomie 0,3 mg/kg mc. Letrozol wpływał na reprodukcję samic szczurów, zmniejszając liczbę kryć i częstość ciąż oraz zwiększając utratę ciąży przed zagnieżdżeniem zarodka. Badania mutagenności nie wykazały działania genotoksycznego, a w 104-tygodniowych badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy nie stwierdzono nowotworów u samców, natomiast u samic obserwowano zmiany związane z farmakologicznym mechanizmem działania leku (zmniejszenie częstości guzów sutka u szczurów i zwiększenie częstości łagodnych guzów osłonki jajników u myszy).
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, biosynteza estrogenów, dawka NOAEL, genotoksyczność, guz sutka, guz ziarnisty jajnika, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, kopulasta głowa, letrozol, NOAEL, potencjał mutagenny, toksyczność narządowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowa, utrata ciąży przedimplantacyjna, wada rozwojowa płodu, zrośnięcie kręgów szyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 10 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Concor Cor, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła istotnego zagrożenia dla człowieka. Badania genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych i mutagennych, a także nie wykazano działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla długoterminowego stosowania leku.
Analizy wpływu bisoprololu na rozrodczość wykazały brak negatywnego wpływu na płodność i ogólny wynik rozmnażania u zwierząt doświadczalnych. Jednak podawanie wysokich dawek bisoprololu ciężarnym zwierzętom wiązało się z toksycznością matczyną (zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała) oraz toksycznością zarodkowo-płodową, obejmującą zwiększone ryzyko resorpcji płodów, zmniejszoną masę urodzeniową potomstwa oraz opóźnienie fizycznego rozwoju. Pomimo tych efektów nie stwierdzono działania teratogennego, co wskazuje na brak wpływu bisoprololu na powstawanie wad rozwojowych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutagenność, płodność, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Riastap 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fibrynogenu ludzkiego (Riastap, 1 g) obejmowały konwencjonalne testy toksyczności pojedynczej dawki oraz oceny farmakologiczne wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Wyniki nie wykazały istotnych klinicznie nieprawidłowości ani zagrożeń dla ludzi, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Analizy biochemiczne, hematologiczne oraz ocena narządów wewnętrznych po podaniu pojedynczej dawki nie ujawniły istotnych odchyleń.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, fibrynogen ludzki, immunogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, reakcja immunologiczna, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wytworzenie przeciwciał - Leksykon leków
Przedawkowanie – Probella 2 mg
Przedawkowanie dienogestu, substancji czynnej leku Probella (tabletki 2 mg), wiąże się z niskim ryzykiem poważnych działań niepożądanych. Badania toksyczności ostrej nie wykazały ostrych objawów toksycznych nawet przy przyjęciu wielokrotności dawki terapeutycznej. Dane kliniczne potwierdzają dobrą tolerancję dawek 10-15 razy wyższych niż standardowa (20-30 mg/dobę) przez okres przekraczający 24 tygodnie. Nie zidentyfikowano dawki toksycznej ani specyficznych objawów przedawkowania, a potencjalne działania niepożądane mogą jedynie nasilać znane efekty charakterystyczne dla dienogestu.
antidotum, dane kliniczne, dawka graniczna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dienogest, działania niepożądane, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, objawy ostre, objawy przedawkowania, objawy toksyczne, ostre działania niepożądane, postępowanie w przedawkowaniu, przedawkowanie dienogestu, substancja czynna, toksyczność ostra, tolerancja wysokich dawek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 100 mcg
Przedkliniczne badania lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Althyxin, wykazały bardzo niski potencjał toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach stwierdzono, że długotrwałe podawanie dużych dawek lewotyroksyny prowadzi do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego z białkomoczem oraz zmian masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na wpływ na metabolizm tkanek. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, co pozostawia lukę w ocenie wpływu leku na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodu i potomstwa.
białkomocz, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hepatopatia, hormony tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, uszkodzenie materiału genetycznego, zespół nerczycowy, zmiany masy narządów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxsoralen 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności metoksalenu (8-Methoxypsoralen) wykazały, że dawki letalne (LD₅₀) po podaniu doustnym wynoszą 791 mg/kg u szczurów oraz 423-699 mg/kg u myszy. Przewlekłe podawanie dawki 12 mg/kg/dobę przez rok nie wywoływało objawów toksyczności, jednak w połączeniu z promieniowaniem UV (320-400 nm) dawka 4 mg dootrzewnowo indukowała toksyczność skóry i wątroby oraz uszkodzenia narządu wzroku. Fototoksyczność obserwowano na skórze, oczach i wątrobie, przy czym u ludzi reakcje te są mało prawdopodobne przy stężeniach metoksalenu poniżej 30 ng/ml. Dodatkowo, dawki od 15 do 150 mg/kg/dobę u szczurów powodowały upośledzenie funkcji rozrodczych oraz negatywny wpływ na rozwój płodu i morfologię.
aberracja chromosomowa, dawka letalna, działanie karcinogenne, fototerapia, fototoksyczność, genotoksyczność, metoksalen, mutagenność, promieniowanie UV, promieniowanie UV-A, rak skóry, reakcja fototoksyczna, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wymiana chromatyd siostrzanych, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fortalbia 200 mg/ml 200 mg/ml
Albumina ludzka, będąca głównym składnikiem preparatu Fortalbia 200 mg/ml, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z jej fizjologiczną rolą w osoczu ludzkim. Badania przedkliniczne nie wykazały ostrej toksyczności po podaniu pojedynczej dawki, a także nie potwierdziły działania teratogennego, mutagennego ani onkogennego. W szczególności brak jest dowodów na negatywny wpływ na rozwój embrionalny i płodowy, co sugeruje bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży, pod warunkiem zachowania wskazań klinicznych. Analizy genotoksyczności i kancerogenności potwierdzają brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego oraz rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zavedos 1 mg/ml
Idarubicyna chlorowodorek, substancja czynna produktu Zavedos (1 mg/ml), wykazuje istotne właściwości genotoksyczne potwierdzone w badaniach in vivo i in vitro, co wskazuje na ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów. W modelach zwierzęcych, podanie dożylne idarubicyny wiązało się z działaniem kancerogennym u szczurów oraz wielokierunkowym wpływem na rozrodczość i rozwój płodu, w tym działaniem teratogennym i embriotoksycznym. Dawka 0,2 mg/kg mc./dobę podawana w okresie około- i poporodowym nie wykazała istotnego wpływu na matki i potomstwo u szczurów, jednak brak jest danych dotyczących przenikania do mleka matki. Średnie wartości LD50 dla idarubicyny podawanej dożylnie wynoszą: myszy 4,4 mg/kg, szczury 2,9 mg/kg, psy około 1,0 mg/kg, z głównymi narządami docelowymi obejmującymi układ hemolimfopoetyczny i przewód pokarmowy.
antracykliny, badania in vitro, badania in vivo, dawka LD50, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, genotoksyczność, idarubicyna, idarubicyna chlorowodorek, kancerogenność, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, martwica tkanek, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ hemolimfopoetyczny, wynaczynienie leku - Leksykon substancji czynnych
Liście mięty pieprzowej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące nalewki z liści mięty pieprzowej (Menthae piperitae tinctura), stanowiącej 26,5 ml w 100 ml produktu Krople żołądkowe Amara (stosunek surowiec do produktu 1:20, ekstrahent etanol 90% V/V), są niewystarczające do kompleksowej oceny bezpieczeństwa. Brakuje badań genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz szczegółowych badań toksykologicznych, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem. Podobne braki dotyczą również innych składników preparatu, takich jak nalewka gorzka (Amara tinctura) i nalewka z korzenia kozłka (Valerianae tinctura). Warto podkreślić, że cały produkt zawiera wysoką zawartość etanolu (65-72% V/V), co również powinno być uwzględnione w ocenie bezpieczeństwa farmakoterapii.
Amara tinctura, badanie toksykologiczne, działanie fotouczulające, fototoksyczność, genotoksyczność, Hyperici intractum, karcynogeneza, Krople żołądkowe Amara, Menthae piperitae tinctura, nalewka gorzka, nalewka z korzenia kozłka, nalewka z liści mięty pieprzowej, rakotwórczość, reakcja fotouczulająca, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Valerianae tinctura, wyciąg z dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 88 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej (substancji czynnej Eferox) wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz brak działania mutagennego w testach mikrojądrowych na szczurach. Działania niepożądane obserwowano jedynie przy podawaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach przewlekłych na szczurach stwierdzono objawy uszkodzenia wątroby, wzrost częstości obumierania kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych, co sugeruje różnice międzygatunkowe w metabolizmie leku. Brak jest danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego lewotyroksyny, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa przy długotrwałej terapii.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hormon tarczycy, lewotyrokysna sodowa, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, obumieranie kłębuszków nerkowych, przenikanie przez łożysko, rozwój ośrodkowego układu nerwowego, ryzyko teratogenne, śmierć płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie genomu, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Monobenzone VIS 200 mg/g
Produkt leczniczy MONOBENZONE VIS w postaci maści o stężeniu 200 mg/g zawiera eter monobenzylowy hydrochinonu jako substancję czynną. Aktualna dokumentacja nie dostarcza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, w tym brak jest informacji o toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływie na reprodukcję i rozwój płodu. Brak tych danych uniemożliwia pełną ocenę ryzyka toksykologicznego związanego z aplikacją tego leku.