Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Paracetamol Aristo 1000 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Paracetamol Aristo

Paracetamol stosowany w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania toksycznego na organizm. Jedynie stosowanie bardzo dużych dawek prowadzi do centrilobularnej martwicy wątroby, zarówno u zwierząt laboratoryjnych, jak i u ludzi. Dodatkowo, przyjmowanie bardzo wysokich dawek paracetamolu może powodować methemoglobinemię oraz hemolizę oksydacyjną – zjawiska obserwowane regularnie u psów i kotów, natomiast u ludzi występujące niezwykle rzadko.¹

Toksyczność wielokrotnych dawek

W badaniach toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, podchroniczną i przewlekłą przeprowadzonych na gryzoniach laboratoryjnych (szczury i myszy) zaobserwowano szereg zmian patologicznych. Zmiany te obejmowały:

• zaburzenia żołądkowo-jelitowe
• zmiany w morfologii krwi obwodowej
• zmiany zwyrodnieniowe w miąższu wątroby
• zmiany zwyrodnieniowe w miąższu nerek mogące prowadzić do martwicy tych narządów

Obserwowane zmiany patologiczne są związane zarówno z mechanizmem działania samego paracetamolu, jak i z procesami jego biotransformacji w organizmie. Metabolity odpowiedzialne prawdopodobnie za działanie toksyczne paracetamolu oraz związane z tym zmiany narządowe występują również u ludzi.²

Istotnym wnioskiem klinicznym z badań toksykologicznych jest obserwacja, że długotrwałe stosowanie paracetamolu (przez 1 rok) w dawkach terapeutycznych może bardzo rzadko prowadzić do rozwoju odwracalnego, przewlekłego, agresywnego zapalenia wątroby. Co więcej, nawet przy dawkach subtoksycznych objawy zatrucia paracetamolem mogą wystąpić po 3 tygodniach regularnego stosowania. Z tego powodu nie zaleca się długotrwałego stosowania paracetamolu ani podawania go w dużych dawkach.³

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

Należy zaznaczyć, że nie są obecnie dostępne konwencjonalne badania dotyczące toksycznego wpływu paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa, które byłyby przeprowadzone zgodnie z aktualnymi standardami.⁴

Genotoksyczność i kancerogenność

Przeprowadzone badania dodatkowe nie wykazały istotnego ryzyka działania genotoksycznego paracetamolu przy stosowaniu dawek terapeutycznych (nietoksycznych).⁵

W badaniach długoterminowych prowadzonych na szczurach i myszach, przy zastosowaniu dawek niewywołujących hepatotoksyczności, nie stwierdzono rozwoju zmian nowotworowych.⁶

Wpływ na płodność

Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały, że wysokie dawki paracetamolu mogą powodować atrofię jąder oraz hamowanie spermatogenezy. Znaczenie kliniczne tych obserwacji w kontekście stosowania leku u ludzi pozostaje nieznane i wymaga dalszych badań.⁷