toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prolastin 1000 mg
Produkt leczniczy Prolastin zawiera ludzki inhibitor alfa-1-proteinazy pozyskiwany z osocza, wykazujący właściwości analogiczne do naturalnych składników osocza. Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność ostrą po pojedynczym podaniu oraz krótkoterminowe podawanie przez 5 dni u królików, nie wykazały żadnych objawów toksyczności. Preparat dostarczany jest w fiolkach zawierających 1000 mg substancji aktywnej, co po rozpuszczeniu daje stężenie 25 mg/ml. Ze względu na biologiczne pochodzenie i endogenny charakter białka, interpretacja wyników badań wymaga uwzględnienia specyfiki produktu oraz jego fizjologicznej aktywności w organizmie ludzkim.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej, z minimalną dawką letalną przekraczającą 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów dawki 75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni wywołały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4–6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały ciężką toksyczność hematologiczną i śmiertelność, natomiast dawki 1–2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodny spadek leukocytów, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji ludzkiej (AUC). W badaniach teratogenności u małp lenalidomid indukował poważne wady wrodzone, w tym atrezję odbytu, deformacje kończyn i zmiany narządowe, natomiast u królików obserwowano anomalie rozwojowe płuc, nerek i tkanek miękkich przy dawkach 10–20 mg/kg/dobę, co podkreśla wyraźny potencjał teratogenny substancji u naczelnych i innych gatunków.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka letalna, działanie mutagenne, funkcja nerek, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe i czerwone, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, potencjał teratogenny, poziom NOAEL, Program Zapobiegania Ciąży, przemieszczenie nerki, ryzyko teratogenności, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sapoven T 200 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Sapoven T zawiera 200 mg trokserutyny oraz 20 mg glikozydów trójterpenowych (w przeliczeniu na bezwodną escynę) i nie był poddawany kompleksowym badaniom przedklinicznym jako gotowa formulacja. Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wykazały niską toksyczność i dobrą tolerancję. LD50 dla wyciągu z nasion kasztanowca podawanego doustnie mieści się w zakresie 990-1530 mg/kg masy ciała, a maksymalna bezpieczna dawka u psów wynosi 30 mg/kg. W badaniach przewlekłych nie obserwowano toksyczności przy dawkach 8- do 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Działanie teratogenne wyciągu stwierdzono dopiero przy dawce 300 mg/kg, czyli 30-krotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną, a testy mutagenne i genotoksyczne escyny były negatywne. Trokserutyna wykazała LD50 po podaniu dootrzewnowym u szczurów na poziomie 27160 mg/kg, co wskazuje na bardzo niską toksyczność ostrą, choć w dawkach toksycznych obserwowano zaburzenia sercowo-naczyniowe i kardiomegalię.
Aesculus hippocastanum, aminopeptydaza leucynowa, arytmia serca, dawka letalna 50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, escyna, escyna bezwodna, glikozydy trójterpenowe, hepatomegalia, karbamylotransferaza ornitynowa, kardiomegalia, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wyciąg z nasion kasztanowca, zaburzenia przewodnictwa serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin Aurovitas 400 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Tamsulosin Aurovitas, wykazały, że profil toksyczności jest ściśle powiązany z jej działaniem jako antagonisty receptorów α-adrenergicznych. Badania obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na rozród, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W badaniach na psach podawanie bardzo dużych dawek tamsulosyny wywołało zmiany w zapisie EKG, które jednak nie mają klinicznego znaczenia przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Testy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały właściwości genotoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji. Długoterminowe badania na myszy i szczurach ujawniły proliferację w gruczołach mlecznych samic, związane z hiperprolaktynemią, jednak efekt ten występował tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne i jest uznany za nieistotny klinicznie.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek tamsulosyny, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, margines bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenie elektrokardiograficzne, zapis EKG, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen Dompé 50 mg
Przedkliniczne badania soli lizynowej ketoprofenu, substancji czynnej leku Ketoprofen Dompé, wykazały, że toksyczność ostra po podaniu doustnym wynosi LD50 102 mg/kg u szczurów oraz 444 mg/kg u myszy, natomiast po podaniu dootrzewnowym odpowiednio 104 mg/kg i 610 mg/kg masy ciała. Te wartości stanowią 30-120-krotność dawki terapeutycznej wykazującej działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach terapeutycznych u szczurów, psów i małp nie wywoływało objawów toksyczności, a zmiany patologiczne pojawiały się jedynie przy znacznie wyższych dawkach, dotyczących głównie przewodu pokarmowego i nerek, co jest zgodne z profilem NLPZ. Tolerancja miejscowa po podaniu doodbytniczym i domięśniowym u królików była dobra, z lepszą tolerancją dla drogi doodbytniczej w porównaniu do doustnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna LD50, droga doodbytnicza, działanie przeciwzapalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, sól lizynowa ketoprofenu, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) –
Produkt leczniczy Krople Żołądkowe z Papaweryną (Fortestomachicae) nie posiada danych z badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, zarówno samego preparatu, jak i jego składników. Preparat zawiera nalewki roślinne: kozłkową, miętową, gorzką (z korzenia goryczki, liścia bobrka i oplodnia pomarańczy gorzkiej) oraz z dziurawca, każda w ilości 24,9 g/100 g, oraz chlorowodorek papaweryny w stężeniu 0,4 g/100 g. Produkt charakteryzuje się wysoką zawartością etanolu (67-74% obj.), co odpowiada 1460 mg etanolu w 2,5 ml preparatu, co może mieć istotne znaczenie kliniczne w kontekście bezpieczeństwa u wybranych grup pacjentów.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek papaweryny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, korzeń goryczki, krople żołądkowe z papaweryną, liść bobrka, model zwierzęcy, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka roślinna, nalewka z dziurawca, ośrodkowy układ nerwowy, papaweryna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, wysokie stężenie etanolu - Leksykon substancji czynnych
Dopamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa dopaminy chlorowodorku, zawartego w preparatach Dopaminum hydrochloricum WZF 1% (10 mg/ml) oraz 4% (40 mg/ml), opiera się na badaniach toksyczności ostrej i podostrej przeprowadzonych na myszach, szczurach i psach. Wartości LD50 po dożylnym podaniu wyniosły 290 mg/kg mc. u myszy oraz 38,8 mg/kg mc. u szczurów, wskazując na istotne różnice międzygatunkowe. Ostre zatrucie charakteryzowało się masywnym krwotokiem i zastoju krwi w płucach, co sugeruje poważne zaburzenia hemodynamiczne. W badaniach podostrych zaobserwowano przerost gruczołu krokowego, rozszerzenie pęcherza moczowego, wodonercze oraz istotne zmiany w masie narządów (serce, nerki, płuca – wzrost; śledziona – spadek) przy dawkach 570 mg/kg mc./dobę. U psów po 2-tygodniowej ekspozycji wystąpiły oporne na leczenie wymioty, zwiększenie masy nadnerczy i gruczołu krokowego oraz niewielkie zmiany martwicze w mięśniu sercowym, wskazujące na potencjalną kardiotoksyczność dopaminy.
badanie toksykologiczne, czynnik ryzyka, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dopamina chlorowodorek, dopaminum hydrochloricum, działanie kardiotoksyczne, działanie niepożądane, efekt kardiotoksyczny, hemodynamika krążenia, krwotok masywny, LD50, martwica mięśnia sercowego, masa narządów, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, przerost gruczołu krokowego, przerost nadnerczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, układ moczowo-płciowy, układ sercowo-naczyniowy, wodonercze, wymioty oporne na leczenie, zaburzenie hemodynamiczne, zastój krwi w płucach - Leksykon substancji czynnych
Symetykon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Symetykon, stosowany jako substancja przeciwpieniąca, wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy, małpy). Jako substancja chemicznie obojętna, nie wchłania się z przewodu pokarmowego, co znacząco ogranicza ryzyko działań układowych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej (trwające od 3 miesięcy do 2 lat) nie wykazały istotnych zmian w masie ciała ani uszkodzeń narządowych. W przypadku preparatów zawierających symetykon, takich jak Meteospasmyl, toksyczność była również niska, nawet przy podaniu dawek wielokrotnie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne.
badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, Clensia, cytrynian alweryny, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogeneza, Manti, Meteospasmyl, Simetikon Hasco, symetykon, toksyczność ostra, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rabipur nie mniej niż 2,5 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Flury LEP (inaktywowany); 1 dawka (1 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki Rabipur, zawierającej inaktywowany wirus wścieklizny szczepu Flury LEP, wykazały brak toksyczności ostrej i przewlekłej po jednokrotnym i wielokrotnym podaniu. Nie zaobserwowano nieoczekiwanych reakcji ani toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Testy miejscowej tolerancji nie wykazały nasilonych reakcji w miejscu podania, takich jak zaczerwienienie, obrzęk czy ból, co wskazuje na dobrą tolerancję szczepionki. W badaniach nie oceniano genotoksyczności, rakotwórczości ani wpływu na reprodukcję, co jest zgodne z obowiązującymi wytycznymi regulacyjnymi dla inaktywowanych szczepionek wirusowych, ze względu na niskie ryzyko takich efektów biologicznych.
albumina jaja kurzego, albumina osoczowa, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, inaktywowana szczepionka wirusowa, inaktywowany wirus wścieklizny, komórki zarodków kurzych, rakotwórczość, reakcja alergiczna, reakcje miejscowe, szczepionka Rabipur, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wielokrotne podanie, wścieklizna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipres long 1,5 1,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne indapamidu, substancji czynnej leku Ipres long 1,5, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności dawki stosowane u zwierząt były od 40 do 8000 razy wyższe niż terapeutyczne dawki u ludzi. Główne obserwowane efekty farmakodynamiczne obejmowały zwiększone wydalanie sodu z moczem oraz objawy takie jak zwolnienie częstości oddychania i rozszerzenie naczyń obwodowych, co jest zgodne z mechanizmem działania diuretyku tiazydopodobnego.
badania przedkliniczne, badania toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, diuretyk tiazydopodobny, droga dootrzewnowa, droga dożylna, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, indapamid, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, wydalanie sodu, zaburzenia płodności - Leksykon substancji czynnych
Insulina ludzka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Insulina ludzka produkowana metodą rekombinacji DNA, uzyskana z genetycznie modyfikowanych bakterii Escherichia coli, wykazuje identyczny skład aminokwasowy jak insulina endogenna człowieka. Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, nie wykazały istotnych działań toksycznych ani mutagennych zarówno in vitro, jak i in vivo. Testy przeprowadzone na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) po podskórnym podaniu preparatów takich jak Gensulin (R, N, M30), Humulin (R, N, M3) oraz Polhumin R potwierdziły brak toksyczności, a obserwowane działania niepożądane (osowiałość, drżenia, drgawki, chwiejny chód) były konsekwencją farmakologicznego działania hipoglikemicznego insuliny, a nie jej toksyczności. Monitorowane parametry kliniczne, biochemiczne, hematologiczne oraz analizy patomorfologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na organizm zwierząt, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania insuliny ludzkiej.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chwiejny chód, drgawki, dysfagia, działanie farmakologiczne, działanie hipoglikemiczne, działanie mutagenne, Escherichia coli, insulina ludzka, osowiałość, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr kliniczny, postać farmaceutyczna, rekombinacja DNA, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zdarzenie niepożądane - Leksykon substancji czynnych
Magnez wodorotlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Magnezu wodorotlenek (Magnesii hydroxidum), stosowany w dawkach 200-400 mg w preparatach zobojętniających kwas żołądkowy takich jak Alumag, Gastal czy Maalox, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały działań o znaczeniu klinicznym, a badania toksyczności rozrodczej potwierdziły brak toksycznego wpływu na zarodek i płód. W szczególności, preparaty Alumag (200 mg) i Gastal (300 mg) nie wykazały istotnych działań toksycznych po podaniu doustnym, co potwierdza ich bezpieczeństwo stosowania w praktyce klinicznej. Dane dotyczące preparatu Maalox (400 mg) są ograniczone, jednak długotrwałe stosowanie magnezu wodorotlenku oraz wyniki innych badań wskazują na jego uznany profil bezpieczeństwa.
Alumag, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Gastal, glinu tlenek uwodniony, Maalox, magnezu wodorotlenek, podanie doustne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, środek zobojętniający, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, toksyczność zarodkowo-płodowa, zobojętnianie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nefrol –
Produkt leczniczy NEFROL (płyn doustny 4,5 g/5 ml) jest złożonym preparatem roślinnym zawierającym nalewkę w proporcji 1:7 z czterech surowców: Ziele nawłoci (6,9 g/100 g), korzeń mniszka z zielem (3,7 g/100 g), owoc aminka (2,47 g/100 g) oraz owocnia fasoli (0,71 g/100 g). W procesie produkcji zastosowano etanol 70% jako ekstrahent, a gotowy produkt zawiera znaczną ilość etanolu w zakresie 61-69% (v/v). Nie przeprowadzono badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania NEFROL, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozrodczość i rozwój oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo stosowania leku, dane przedkliniczne, etanol 70%, genotoksyczność, korzeń mniszka z zielem, nalewka złożona, owoc aminka, owocnia fasoli, płyn doustny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, surowiec roślinny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, ziele nawłoci - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oramorph 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa morfiny siarczanu (Oramorph) wykazały, że dawka śmiertelna 50% (LD50) wynosi około 500 mg/kg masy ciała, co wskazuje na stosunkowo wąski indeks terapeutyczny. W badaniach toksyczności przewlekłej nie zaobserwowano istotnych klinicznie reakcji toksycznych, jednak po odstawieniu leku u zwierząt pojawił się zespół objawów odstawiennych obejmujący reakcje autonomiczne, somatyczno-motoryczne oraz zmiany behawioralne, potwierdzając potencjał morfiny do wywoływania uzależnienia fizycznego. Dodatkowo, morfina wykazuje potencjał genotoksyczny, powodując uszkodzenia chromosomalne w komórkach somatycznych i zarodkowych, co u samców szczurów skutkowało zmniejszeniem płodności. Brak jest jednak pełnych badań kancerogennych, choć niektóre dane sugerują możliwy wpływ morfiny na wzrost guza, co wymaga dalszej weryfikacji.
dawka śmiertelna LD50, fetotoksyczność, immunosupresja, indeks terapeutyczny, morfina siarczan, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, parametr immunologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, terapia immunosupresyjna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, układ immunologiczny, uszkodzenie chromosomalne, uzależnienie fizyczne, wada rozwojowa, wzrost guza, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klarmin 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny, substancji czynnej leku Klarmin, wykazały wysoką tolerancję u różnych gatunków zwierząt. Dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg mc. po jednorazowym podaniu doustnym u myszy i szczurów. W badaniach podłużonych i przewlekłych nie stwierdzono działań niepożądanych przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u naczelnych (14 dni) oraz do 75 mg/kg mc./dobę u szczurów (1 miesiąc). Psy wykazały większą wrażliwość, tolerując do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni bez objawów toksyczności. Przy dawkach toksycznych (np. 400 mg/kg mc./dobę u małp przez 28 dni) obserwowano śmierć zwierząt oraz objawy takie jak wymioty, osłabienie, odwodnienie i zmiany wątrobowe, manifestujące się podwyższonymi enzymami wątrobowymi (ALP, ALT, AST, GGT, LDH). Zmiany te były odwracalne po zaprzestaniu podawania leku. Dodatkowo, przy bardzo wysokich dawkach odnotowano zmętnienie i obrzęk rogówki u psów i małp oraz zaczerwienienie spojówek u psów przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, obrzęk rogówki, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, substancja czynna, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ limfatyczny, wada układu krążenia, wczesne poronienie, wpływ na rozrodczość, zmętnienie rogówki, zmiana patologiczna - Leksykon substancji czynnych
Fludeoksyglukoza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności fludeoksyglukozy (18F), stosowanej w diagnostyce PET, wykazały niski potencjał toksyczności ostrej. W modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy) podawano dawki znacznie przekraczające kliniczne (np. 0,0002 mg/kg u myszy i szczurów, 50-krotnie wyższe u psów oraz 1000-krotnie wyższe u myszy w przypadku preparatu FDGtomosil) bez obserwacji zgonów. Brak toksycznych efektów śmiertelnych potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa tego radiofarmaceutyku, który jest przeznaczony do jednorazowego podania dożylnego w celach diagnostycznych.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, FDG Pozyton, FDGtomosil, fludeoksyglukoza, genotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, pozytonowa tomografia emisyjna, radiofarmaceutyk, radiofarmaceutyk diagnostyczny, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, V-PET, wstrzyknięcie dożylne, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polhumin MIX-5 100 j.m./ml
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu Polhumin Mix-5, zawierającego biosyntetyczną, wysokooczyszczoną insulinę ludzką dwufazową (5 części insuliny rozpuszczalnej i 5 części insuliny izofanowej), opierają się na wynikach badań toksykologicznych jednofazowego preparatu Polhumin R, zawierającego identyczną substancję czynną. Przeprowadzono badania toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) z podskórnym podaniem insuliny, obejmujące ocenę kliniczną, biochemiczną, hematologiczną oraz patomorfologiczną. We wszystkich testach nie wykazano działań toksycznych preparatu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa Polhumin Mix-5.
badania przedkliniczne, badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie kliniczne, badanie patomorfologiczne, chwiejny chód, drgawki, drżenie, działanie hipoglikemiczne, hipoglikemia, insulina izofanowa, insulina ludzka, insulina rozpuszczalna, osowiałość, Polhumin Mix-5, Polhumin R, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betadrin (1 mg + 0,33 mg)/ml
Produkt leczniczy BETADRIN, zawierający difenhydraminy chlorowodorek (1 mg/ml) oraz nafazoliny azotan (0,33 mg/ml) w formie kropli do oczu, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest wyników badań na modelach zwierzęcych oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, mutagenność, karcynogenność oraz teratogenność połączenia tych substancji czynnych. Produkt zawiera również chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml) jako substancję pomocniczą o znanym działaniu. W związku z tym ocena bezpieczeństwa powinna opierać się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniu związanym ze stosowaniem poszczególnych składników preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lecrolyn 40 mg/ml
Preparat Lecrolyn, zawierający 40 mg/ml sodu kromoglikanu w formie kropli do oczu, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na danych przedklinicznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję zostały szczegółowo uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego, bez wskazań na dodatkowe ryzyko związane z jego stosowaniem. Brak nowych istotnych danych przedklinicznych potwierdza stabilność i przewidywalność bezpieczeństwa tego leku w praktyce klinicznej.
- Leksykon substancji czynnych
Zopiklon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zopiklon wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z LD50 doustnym wynoszącym około 3 g/kg u myszy oraz 800 mg/kg u szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów i psów zaobserwowano przemijające działanie hepatotoksyczne oraz niedokrwistość u psów przy wysokich dawkach. Substancja nie wykazuje działania mutagennego w testach in vitro i in vivo. W badaniach karcynogenności u myszy i szczurów odnotowano zwiększoną częstość występowania guzów płuc i podskórnych włókniakomięsaków, jednak zmiany te są interpretowane jako związane z mechanizmami specyficznymi dla gatunku, a nie bezpośrednim działaniem zopiklonu. U samic szczurów obserwowano wzrost ryzyka nowotworów gruczołów sutkowych przy stężeniach zopiklonu wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi, co wiązało się ze zwiększonym poziomem 17-beta-estradiolu. Ponadto, zwiększona częstość guzów tarczycy u szczurów korelowała z podwyższonym stężeniem TSH, efekt ten nie występuje u ludzi.
17-beta-estradiol, ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, bezsenność, dawka śmiertelna LD50, działanie fetotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, guz płuca, guz tarczycy, hormon tyreotropowy, martwica wątroby, nadżerki żołądka, niedokrwistość, nowotwór gruczołu sutkowego, objętość ejakulatu, płodność, podanie doustne, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra, toksyczność podostra, TSH - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maść borna Aflofarm 10%
Maść borna Aflofarm zawiera 10% kwasu borowego (10 g/100 g maści) jako substancję czynną, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są niewystarczające. Brak jest kompleksowych badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. W związku z tym ocena bezpieczeństwa produktu opiera się głównie na danych klinicznych oraz ogólnej wiedzy o kwasie borowym, co ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa przedklinicznego tego preparatu stosowanego miejscowo.
badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, kwas borowy, maść borna, ocena bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy stosowany miejscowo, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propranolol Aurovitas 40 mg
Propranolol chlorowodorek wykazuje umiarkowaną toksyczność ostrą z LD50 około 600 mg/kg mc. po podaniu doustnym. W badaniach wielokrotnego dawkowania u dorosłych i młodych szczurów obserwowano przejściowe, całkowicie odwracalne zmniejszenie masy ciała i masy narządów. Długoterminowe badania karcinogenności (do 18 miesięcy, dawki do 150 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Analizy genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego propranololu, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, LD50, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość w budowie, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, poziom testosteronu, profil bezpieczeństwa, propranolol, propranolol chlorowodorek, rozwój neurologiczny, ruchliwość plemników, stężenie plemników, toksyczność ostra, toksyczność po dawkowaniu wielokrotnym, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketosteril –
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku KETOSTERIL, zawierającego α-ketoanalogi i hydroksyanalogi aminokwasów oraz aminokwasy egzogenne, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności ostrej potwierdziły szeroki margines bezpieczeństwa po jednorazowym podaniu wysokich dawek, natomiast badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa reprodukcyjnego nie wykazała działania teratogennego ani toksycznego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
aberracja chromosomowa, aminokwasy egzogenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, fenylopropionian wapnia, genotoksyczność, lizyna octan, metylotiomaślan wapnia, mutacja genowa, obciążenie azotem, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewlekła choroba nerek, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physioneal 40 z glukozą 3,86 w/v 38,6 mg/ml –
Produkt leczniczy PHYSIONEAL 40, dostępny w stężeniach glukozy 1,36% (13,6 mg/ml), 2,27% (22,7 mg/ml) oraz 3,86% (38,6 mg/ml), nie posiada danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności, wpływu na rozrodczość, farmakologicznych badań bezpieczeństwa ani badań tolerancji miejscowej. Roztwór zawiera znane substancje czynne stosowane w dializie otrzewnowej, w tym elektrolity (Na, Ca, Mg) oraz bufory (wodorowęglan i mleczan) o łącznym stężeniu 40 mmol/l (15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu). Po zmieszaniu dwóch komór roztworu uzyskuje się fizjologiczne pH 7,4 oraz osmolarność zależną od stężenia glukozy: 344 mOsmol/l (1,36%), 395 mOsmol/l (2,27%) i 483 mOsmol/l (3,86%).
badania farmakologiczne, bufor, dializa otrzewnowa, dializoterapia otrzewnowa, elektrolity, genotoksyczność, glukoza jednowodna, karcynogenność, mleczan, osmolarność, pH, produkt leczniczy, rozrodczość, substancja czynna, system dwukomorowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wodorowęglan - Leksykon substancji czynnych
Lizat bakterii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności lizatu bakterii zawartego w preparatach Ismigen i Luivac wykazały brak istotnej toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej. W badaniach jednorazowego podania na myszach i szczurach nie odnotowano przypadków śmiertelnych ani objawów toksyczności przy dawkach do 1500 mg/kg m.c. W badaniach wielokrotnego podawania trwających od 28 do 150 dni na szczurach, psach i małpach, stosując dawki przekraczające nawet 972-krotnie dawkę leczniczą, nie stwierdzono patologicznych zmian hematologicznych, biochemicznych ani morfologicznych. Długoterminowe badania (>6 miesięcy) preparatu Luivac potwierdziły brak objawów toksyczności przy dawkach 900-krotnie wyższych od terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mikroskopowe, funkcja rozrodcza, lizat bakterii, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność embrionalna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, właściwość mutagenna, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, zmiana anatomopatologiczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermocort 1,372 mg/g
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Dermocort (1,372 mg/g hydrokortyzonu, aerozol na skórę) są ograniczone i nie zawierają szczegółowych informacji o toksyczności ostrej, podostrej czy przewlekłej. Brak jest również danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, kancerogenności oraz wpływu na rozwój płodu. Niemniej jednak, hydrokortyzon jako kortykosteroid o słabym działaniu i niskim stężeniu wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu, co jest istotne w kontekście oceny ryzyka stosowania tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arthryl 1500 mg
Przeprowadzone badania toksykologiczne siarczanu glukozaminy, substancji czynnej leku Arthryl, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach ostrej toksyczności u myszy i szczurów, podanie doustne dawek do 5000 mg/kg mc. (około 200-krotność dawki terapeutycznej 20-25 mg/kg mc.) nie wywołało istotnych objawów toksyczności. Podostre badania u królików (dożylnie, 80 mg/kg mc.), szczurów (doustnie, 240 mg/kg mc.) oraz psów (dożylnie, 300 mg/kg mc.) również nie wykazały znaczących efektów toksycznych. Długoterminowe badania przewlekłej toksyczności u szczurów (52 tygodnie, doustnie, do 2700 mg/kg mc.) i psów (26 tygodni, doustnie, do 2149 mg/kg mc.) potwierdziły brak toksyczności przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną.
badania in vitro, badania in vivo, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, mutagenność, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny, siarczan glukozaminy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naklofen 25 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne diklofenaku sodowego, substancji czynnej produktu Naklofen (25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazały zróżnicowaną toksyczność w zależności od gatunku i płci zwierząt. Wartości LD50 wynosiły od 50 mg/kg u psów do 3200 mg/kg u małp. Przewlekła toksyczność w dawkach powyżej 0,5-2,0 mg/kg masy ciała indukowała owrzodzenia przewodu pokarmowego oraz zmiany hematologiczne, takie jak istotne zmiany liczby erytrocytów i leukocytów. Badania rakotwórczości, prowadzone na myszach i szczurach przy dawkach do 2 mg/kg/dobę, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego diklofenaku.
badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inhibitor COX, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, roztwór do wstrzykiwań, śmierć płodu, synteza prostaglandyn, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzaran 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na parametry hematologiczne, a także potencjału teratogennego, mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów LD50 wynosiła odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności obejmowały zahamowanie OUN, drżenia, drgawki i ślinotok. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano zahamowanie OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany hormonalne i morfologiczne związane ze wzrostem prolaktyny.
AUC, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki progenitorowe, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, prolaktyna, sedacja polekowa, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne, zmniejszenie leukocytów, związek neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diosminex 500 mg
Diosminex 500 mg, zawierający diosminę zmikronizowaną, wykazuje bardzo korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej LD50 przekraczała maksymalną dobową dawkę terapeutyczną około 180-krotnie, co wskazuje na niskie ryzyko ostrych działań toksycznych. Toksyczność subchroniczna nie ujawniła efektów toksycznych przy dawkach 35-krotnie wyższych niż terapeutyczne, a badania długookresowe (50 dni) na myszach (620 mg/kg) i szczurach (200 mg/kg) nie wykazały żadnych toksycznych efektów, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania diosminy nawet w wysokich dawkach przez dłuższy czas.
badanie farmakologiczne i toksykologiczne, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, diosmina zmikronizowana, Diosminex, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, karcynogenność, LD50, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność długookresowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
Maxiseptic, zawierający 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, wykazuje niską toksyczność ostrą, z LD50 po podaniu doustnym wynoszącą 45-50 ml/kg masy ciała oraz po dootrzewnowym 10-12 ml/kg. Dla oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosi 800 mg/kg (doustnie, szczury) i 10 mg/kg (dożylnie), natomiast fenoksyetanol charakteryzuje się bardzo niską toksycznością (doustnie LD50 1,3-3,4 g/kg, skórnie 13 ml/kg u szczurów i 5 g/kg u królików). W badaniach przewlekłych zaobserwowano zwiększoną śmiertelność przy dawkach ≥ 2 mg/kg/dobę u myszy i psów oraz ≥ 8 mg/kg/dobę u szczurów, związane z zapaleniem i krwotokami płucnymi. Wielokrotne miejscowe stosowanie na błony śluzowe i rany nie wywoływało reakcji toksycznych ani niepożądanych, a wchłanianie systemowe jest minimalne przy prawidłowym stosowaniu.
dawka śmiertelna, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fotouczulające, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, fenoksyetanol, nowotwór komórek wyspowych trzustki, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, roztwór na skórę, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test Magnussona i Kligmana, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zmiana pneumotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nervosol K 1 ml/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Nervosol K (płyn doustny 1 ml/ml) są ograniczone i niekompletne. Preparat jest złożonym wyciągiem roślinnym (1:2) zawierającym korzeń kozłka (Valeriana officinalis L.), ziele melisy (Melissa officinalis L.), korzeń arcydzięgla (Angelica archangelica L.), szyszkę chmielu (Humulus lupulus L.) oraz kwiat lawendy (Lavandula angustifolia Miller) w proporcjach 5:5:4:3:3. Brak jest standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, karcynogenność, toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa oraz wpływ na funkcje fizjologiczne. Jedynym udokumentowanym ostrzeżeniem jest potencjalne ryzyko efektu genotoksycznego i rakotwórczego przy znacznej ekspozycji preparatu na promieniowanie ultrafioletowe (UV), co sugeruje możliwość uszkodzeń DNA lub innych zmian komórkowych indukowanych przez składniki preparatu pod wpływem UV.
badanie toksykologiczne, dane literaturowe, doświadczenie kliniczne, etanol, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń arcydzięgla, korzeń kozłka, kwiat lawendy, promieniowanie ultrafioletowe, rozwój nowotworów, szyszka chmielu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, ziele melisy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Grafalon 20 mg/ml
Produkt leczniczy Grafalon, będący immunoglobuliną króliczą przeciwko ludzkim limfocytom T, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, podawanie dożylne dawki do 900 mg/kg u królików nie wywołało patologii klinicznych ani hematologicznych, natomiast u małp Rhesus dawka 100 mg/kg indukowała przejściowe zaburzenia ruchowe, przesunięcie w rozmazie granulocytów obojętnochłonnych oraz tymczasowy spadek retikulocytów i płytek krwi w ciągu pierwszych 3 dni. W badaniach toksyczności podostrej u małp Rhesus, dawki 300 i 500 mg/kg/dobę prowadziły do śmierci zwierząt po 7 i 5 dniach odpowiednio, z powodu wstrząsu anafilaktycznego i zapaści krążeniowej. W każdej grupie obserwowano spadek liczby limfocytów, bez innych nieprawidłowości hematologicznych czy histologicznych oraz bez aktywacji układu chłonnego.
badanie histologiczne, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, granulocyt obojętnochłonny, immunoglobulina przeciwko limfocytom T, limfocyt, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, płytka krwi, retikulocyt, toksyczność ostra, toksyczność podostra, układ chłonny, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biorphen 10 mg/ml
Produkt leczniczy Biorphen zawierający fenylefrynę chlorowodorek w stężeniu 10 mg/ml charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji produktu brak jest szczegółowych informacji na temat toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz wpływu na płodność i reprodukcję. Nie przeprowadzono również badań przedklinicznych oceniających wpływ fenylefryny na te aspekty, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie pełnego profilu bezpieczeństwa substancji czynnej.
- Leksykon substancji czynnych
Azotan fentikonazolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azotan fentikonazolu, stosowany w produktach Gynoxin Optima (krem dopochwowy 20 mg/g, kapsułki dopochwowe 200 mg) oraz Gynoxin Uno (kapsułki dopochwowe 600 mg), wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z DL50 wynoszącą 3000 mg/kg mc. przy podaniu doustnym u myszy i szczurów, natomiast niższą toksyczność przy podaniu dootrzewnowym (309–440 mg/kg mc. u szczurów, z różnicami międzypłciowymi). W badaniach wielokrotnego podawania doustnego przez 6 miesięcy u szczurów i psów w dawkach 40, 80 i 160 mg/kg mc./dobę odnotowano dobrą tolerancję, z niewielkim wzrostem masy wątroby i przemijającym wzrostem aktywności AlAT, co sugeruje adaptacyjną hepatotoksyczność. Azotan fentikonazolu nie wykazuje działania mutagennego, co potwierdzono w sześciu badaniach genotoksyczności, a także charakteryzuje się bardzo dobrą tolerancją miejscową na modelach zwierzęcych, w tym u świń karłowatych, bez objawów uczulenia, fototoksyczności czy fotoalergii.
aminotransferaza alaninowa, azotan fentikonazolu, błona śluzowa pochwy, dawka letalna, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fotoalergia, fototoksyczność, Gynoxin Optima, Gynoxin Uno, hepatotoksyczność, kapsułka dopochwowa, krem dopochwowy, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, świnia karłowata, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uczulenie, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Digoxin WZF 0,25 mg/ml
W badaniach przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa digoksyny, stosowanej w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 0,25 mg/ml, nie wykazano potencjału genotoksycznego. Testy in vitro, w tym test Amesa oraz badania na komórkach chłoniaka myszy, nie potwierdziły zdolności digoksyny do indukcji uszkodzeń materiału genetycznego. Brak jest jednak danych dotyczących działania mutagennego i rakotwórczego, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tym zakresie, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu leku.
badanie in vitro, bezpieczeństwo kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chłoniak myszy, digoksyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, indukcja mutacji, materiał genetyczny, potencjał genotoksyczny, profil farmakologiczny, rozrodczość, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału genotoksycznego oraz działania rakotwórczego. W modelu szczurzym LD50 po jednorazowym podaniu wyniosła 240 mg/kg m.c. Toksyczność podostra i przewlekła ujawniła zmiany patologiczne: u szczurów dawka 33 mg/kg m.c. i.p. przez 7-14 dni powodowała uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa, u królików 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie wywoływała uszkodzenie wątroby, a u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg m.c. i 4 mg/kg m.c. przez kilka tygodni skutkowały martwicą mięśni. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów.
Prednizolon wykazuje działanie teratogenne w modelach zwierzęcych: u myszy, chomików i królików podawanie w okresie organogenezy powodowało rozszczep wargi i/lub podniebienia, a u szczurów anomalie czaszki, szczęki i języka oraz opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (30 mg/dobę przez ≥4 tygodnie) indukowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy utrzymujące się przez kilka miesięcy po zakończeniu terapii. Wyniki te podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu prednizonu u kobiet w ciąży oraz monitorowania funkcji rozrodczych u mężczyzn podczas długotrwałej terapii.
anomalia czaszki, działanie histotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, mikroskop elektronowy, mikroskop świetlny, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wyspy Langerhansa, wzrost wewnątrzmaciczny, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucobay 50 50 mg
Badania przedkliniczne akarbozy, substancji czynnej leku Glucobay 50, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, z LD50 przekraczającym 10 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz odpowiednio wysokimi wartościami u psów (doustnie >650 000 SIU/kg, dożylnie >250 000 SIU/kg). W badaniach podostrych (3 miesiące) na szczurach i psach stosowano dawki 50-450 mg/kg masy ciała, nie obserwując istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Spadek masy ciała u psów przy stałej podaży pokarmu interpretowano jako efekt farmakodynamiczny związany z utratą węglowodanów, a nie toksyczność. Niewielki wzrost stężenia mocznika w osoczu oraz obniżona aktywność α-amylazy również wskazywały na efekt metaboliczny, a nie toksyczny.
akarboza, aktywność farmakodynamiczna, alfa-amylaza, badanie histopatologiczne, badanie tolerancji, cukrzyca pokarmowa, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, guz hormonozależny, guz miąższu nerki, guz nerki, guz z komórek Leydiga, jelito ślepe, LD50, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, powiększenie kątnicy, rak nadnerczy, równowaga izokaloryczna, sonda żołądkowa, stan kataboliczny, stężenie glukozy, stężenie mocznika, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie narządowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memotropil 1200 mg
Dane przedkliniczne potwierdzają niski potencjał toksyczny piracetamu, zarówno po jednorazowym, jak i długotrwałym podaniu. W badaniach toksyczności ostrej, podanie pojedynczej dawki 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów nie wywołało nieodwracalnych efektów toksycznych. Wielokrotne podawanie leku w dawkach do 4,8 g/kg mc./dobę u myszy oraz do 2,4 g/kg mc./dobę u szczurów nie wykazało toksyczności narządowej. Podanie dożylne w dawkach do 1 g/kg mc./dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów również nie spowodowało działań niepożądanych o charakterze toksycznym. W badaniu rocznym u psów, przy dawkach od 1 do 10 g/kg mc./dobę, zaobserwowano jedynie łagodne zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, zmiana konsystencji kału oraz zwiększone spożycie wody, mimo że dawki te wielokrotnie przekraczały terapeutyczne stosowane u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, efekt toksyczny, genotoksyczność, mutacja genetyczna, piracetam, podanie dożylne, podanie pojedynczej dawki, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ pokarmowy