Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lizat bakterii

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania lizatu bakterii

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania lizatu bakterii pochodzą z kompleksowych badań na różnych gatunkach zwierząt. Badania te były przeprowadzone w celu oceny toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej oraz potencjalnego wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Uzyskane wyniki dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tej substancji przed jej zastosowaniem w warunkach klinicznych.¹

Toksyczność po podaniu jednorazowym

Badania toksyczności ostrej po podaniu jednorazowym wykonano na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W przypadku produktu Ismigen, badania przeprowadzono na myszach i szczurach, stosując zarówno podanie doustne, jak i dootrzewnowe. Nawet przy zastosowaniu najwyższych testowanych dawek nie odnotowano przypadków śmiertelnych wśród badanych zwierząt.² Podobnie, w przypadku lizatu bakteryjnego Luivac, doustne podanie substancji myszom i szczurom w dawkach sięgających 1500 mg/kg masy ciała nie wykazało jakichkolwiek oznak toksyczności.³

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Ocena bezpieczeństwa lizatu bakterii obejmowała także badania subchronicznej toksyczności po podawaniu wielokrotnym. W przypadku preparatu Ismigen, badania prowadzono przez okres 110-150 dni na szczurach i psach. Wyniki tych badań nie wykazały działania toksycznego, które mogłoby mieć istotne znaczenie kliniczne.⁴ Podczas badań nie zaobserwowano patologicznych zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych ani też zmian anatomopatologicznych w badaniach makro- i mikroskopowych.⁵

W odniesieniu do preparatu Luivac, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym przeprowadzono na szczurach i małpach przez okres 28 dni. Stosowano dawki przekraczające nawet 972-krotnie dawkę leczniczą. W trakcie tych badań nie stwierdzono nieprawidłowości w parametrach klinicznych, hematologicznych, ani też nie wykazano zmian morfologicznych i histopatologicznych.⁶

Toksyczność przewlekła

Szczególnie istotne z punktu widzenia długoterminowego bezpieczeństwa stosowania lizatu bakterii są badania toksyczności przewlekłej. W przypadku preparatu Luivac, przeprowadzono długookresowe badania trwające ponad 6 miesięcy na szczurach i małpach. Nawet przy zastosowaniu dawek 900-krotnie przekraczających dawkę leczniczą, nie zaobserwowano żadnych objawów toksyczności.⁷

Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu

Kompleksowa ocena bezpieczeństwa lizatu bakterii obejmowała również badania dotyczące potencjalnego wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Badania przeprowadzone z preparatem Ismigen wykazały brak szkodliwego wpływu na reprodukcję u szczurów, nie stwierdzono również działania toksycznego na płód u myszy i królików. Ponadto nie wykazano szkodliwego wpływu na reprodukcję w okresie około- i pourodzeniowym u szczurów.⁸

W odniesieniu do preparatu Luivac, badania na szczurach i królikach obejmujące ocenę toksyczności embrionalnej, teratogenności oraz wpływu na płodność również nie wykazały żadnych nieprawidłowości. Jedynie w badaniach toksyczności około- i pourodzeniowej, po zastosowaniu bardzo wysokiej dawki (600-krotnie przewyższającej dawkę leczniczą), zaobserwowano niewielki spadek liczebności miotu.⁹

Potencjał mutagenny

W przypadku preparatu Luivac przeprowadzono również badania oceniające potencjał mutagenny lizatu bakteryjnego. Wykonano 4 badania in vitro oraz 1 badanie in vivo, których wyniki jednoznacznie wykazały, że lizat bakteryjny nie posiada właściwości mutagennych.¹⁰

Zestawienie wyników badań toksyczności lizatu bakterii

^{11 12}

Wnioski z badań przedklinicznych

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania lizatu bakterii zawartego w preparatach Ismigen i Luivac jednoznacznie wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Brak toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, brak istotnego wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa oraz brak potencjału mutagennego potwierdzają bezpieczeństwo stosowania lizatu bakteryjnego. Nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne nie wykazano istotnych klinicznie niepożądanych efektów, co stanowi solidną podstawę do stosowania tej substancji w praktyce klinicznej.^{13 14}