toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Metoksalen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metoksalen wykazuje toksyczność głównie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne lub w połączeniu z promieniowaniem UV, co jest istotne w kontekście jego fototoksycznego działania. W badaniach przedklinicznych LD₅₀ dla metoksalenu wynosiło 791 mg/kg u szczurów i 423-699 mg/kg u myszy po podaniu doustnym. Długotrwałe podawanie dawki 12 mg/kg/dobę przez rok nie wykazało toksyczności u myszy. W modelach zwierzęcych obserwowano fototoksyczność skóry i oczu po podaniu doustnym oraz toksyczność wątroby po podaniu dootrzewnowym w dawce 4 mg w połączeniu z UV-A (320-400 nm). U ludzi reakcje fototoksyczne są mało prawdopodobne przy stężeniach metoksalenu w osoczu poniżej 30 ng/ml, a po reinfuzji osocza wzbogaconego leukocytami stężenia pozostają poniżej progu wykrywalności (10 ng/ml), co ogranicza kliniczne znaczenie wyników zwierzęcych.
działanie fototoksyczne, działanie kancerogenne, ekspozycja terapeutyczna, leukocyty, metoksalen, nieprawidłowości chromosomowe, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, pozaustrojowa fotofereza, promieniowanie UV, promieniowanie UV-A, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eginilla 30 mg
Octan uliprystalu, substancja czynna leku Eginilla, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące toksykologię ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na reprodukcję. Wyniki wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, bez wykazania mutagenności ani działania rakotwórczego. Obserwowane efekty toksyczne wiązały się głównie z farmakologicznym działaniem jako modulator receptorów progesteronowego i glikokortykoidowego, co potwierdza mechanizm antyprogesteronowy substancji. Standardowe testy bezpieczeństwa farmakologicznego nie wykazały szczególnych zagrożeń, a dawki terapeutyczne pozostają w zakresie bezpiecznym dla pacjentów.
aktywność antyprogesteronowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, modulator receptora progesteronowego, modulator receptorów progesteronowych, octan uliprystalu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wady rozwojowe płodu - Leksykon substancji czynnych
Cassia occidentalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Liv.52 zawierającego Cassia occidentalis (16 mg/tabletkę) wykazały brak toksyczności ostrej przy dawkach do 5000 mg/kg mc. u szczurów i królików, co uniemożliwiło określenie MTD i MLD. Długotrwałe podawanie (9 miesięcy) w dawkach 1000-3000 mg/kg mc. nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Badania reprodukcyjne u szczurów w okresie ciąży i laktacji nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania w kontekście rozrodu i rozwoju potomstwa.
cassia occidentalis, dawkowanie leku, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutagenność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność w ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rilmenidine Grindeks 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rylmenidyny w formie diwodorofosforanu wykazały wysoki margines bezpieczeństwa leku. W badaniach toksyczności ostrej na gryzoniach maksymalna bezpieczna dawka była 4000-5500 razy wyższa niż pojedyncza dawka terapeutyczna u człowieka, a objawy zatrucia, głównie drgawki, pojawiały się przy dawkach śmiertelnych lub zbliżonych do nich. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu (do 1 mg/kg/dobę, co odpowiada 30-krotności dawki terapeutycznej) nie stwierdzono uszkodzeń narządów, w tym narządów wydalniczych, u gryzoni, psów i małp. Ponadto, nie wykazano działania embriotoksycznego ani teratogennego nawet przy dawkach do 250-krotności dawki terapeutycznej.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, drgawek, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, nadciśnienie tętnicze, narząd wydalniczy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, rylmenidyna diwodorofosforan, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Reddy 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu (substancji czynnej leku Rivaroxaban Reddy 15 mg) obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksyczności ostrej i przewlekłej, fototoksyczności, genotoksyczności oraz oceny potencjału rakotwórczego. Wyniki nie wykazały istotnej toksyczności niespecyficznej, a obserwowane działania niepożądane były głównie konsekwencją farmakodynamicznego mechanizmu antykoagulacyjnego leku. W badaniach na szczurach przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, co może wskazywać na immunomodulujące efekty rywaroksabanu. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, co potwierdza bezpieczeństwo reprodukcyjne w kontekście płodności.
antykoagulacja, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, krwawienie okołoporodowe, mechanizm farmakologiczny, organotoksyczność, poronienie, powikłanie krwotoczne, rivaroxaban, rywaroksaban, toksyczność ostra, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Debelizyna 654,5 mg/g
Produkt leczniczy DEBELIZYNA (654,5 mg/g pasta doustna), zawierający wyciąg zagęszczony (1:3) z Dolichosi biflorum seminis, nie posiada formalnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników badań farmakologicznych i toksykologicznych na modelach zwierzęcych, co uniemożliwia szczegółową ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego, wpływu na rozrodczość i rozwój płodu oraz farmakologii bezpieczeństwa, w tym oddziaływania na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy.
badania toksykologiczne, dane przedkliniczne, Dolichosi biflorum seminis, doświadczenie kliniczne, farmakologia bezpieczeństwa, fasola indyjska, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, pasta doustna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, wyciąg zagęszczony, zastosowanie medyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopixol 10 mg
Badania przedkliniczne wykazały, że zuklopentyksol charakteryzuje się niską toksycznością ostrą oraz szerokim marginesem bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Długoterminowe podawanie w dawkach terapeutycznych nie powodowało istotnych zmian patologicznych. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano opóźnienie zachowań seksualnych u szczurów, jednak płodność nie była zaburzona po kryciu. Podawanie zuklopentyksolu w dawkach 5 i 15 mg/kg mc./dobę w okresie około- i pourodzeniowym skutkowało zwiększoną liczbą martwych urodzeń oraz opóźnieniem rozwoju noworodków, co może być efektem pośrednim działania leku na matki. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego, a w długoterminowym badaniu rakotwórczości (do 30 mg/kg mc./dobę) odnotowano jedynie nieistotne statystycznie zwiększenie częstości niektórych nowotworów u szczurów, co wiąże się z podwyższonym poziomem prolaktyny i nie ma jasnego znaczenia klinicznego dla ludzi.
antagonista receptora D2, dekanonian zuklopentyksolu, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gruczolakorak sutka, komórki Langerhansa, lek neuroleptyczny, neuroleptyk, octan zuklopentyksolu, podanie parenteralne, prolaktyna, rak pęcherzykowy tarczycy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zuklopentyksol - Leksykon substancji czynnych
Jesion – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja kora jesionu (Fraxinus excelsior L. corticis) stanowi 20% składu preparatu Phytodolor, który jest wyciągiem etanolowym (60% V/V) o stosunku ekstrakcji 1:1,5-2,5 i średniej zawartości suchej pozostałości na poziomie 6%. Badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) wykazały bardzo niski potencjał toksyczny, z wartością LD50 powyżej 5000 mg/kg mc., co wskazuje na minimalne ryzyko toksyczności ostrej. Kompleksowa ocena farmakologiczna nie wykazała negatywnego wpływu na funkcjonowanie kluczowych układów: sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz narządów takich jak nerki i wątroba.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, kora jesionu, LD50, Phytodolor, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, sucha pozostałość, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, właściwość mutagenna, wyciąg etanolowy, wyciąg z kory osiki, ziele nawłoci - Leksykon leków
Przedawkowanie – Isotretinoin Aristo 20 mg
Izotretynoina, będąca pochodną witaminy A, charakteryzuje się profilem toksykologicznym typowym dla hiperwitaminozy A w przypadku przedawkowania. Objawy kliniczne obejmują silne bóle głowy, nudności, wymioty, senność, drażliwość oraz świąd skóry, co odzwierciedla zaangażowanie układu nerwowego, pokarmowego oraz skóry. Przedawkowanie, zarówno przypadkowe, jak i celowe, prowadzi do przejściowego zespołu objawów, które są odwracalne i zazwyczaj nie wymagają specjalistycznego leczenia. Warto zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczych w preparatach Isotretinoin Aristo (10 mg i 20 mg), takich jak olej sojowy, sorbitol, glicerol oraz barwniki (E124 i E110), które mogą nasilać objawy niepożądane u pacjentów z nietolerancją tych składników.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mykodermina 60 mg/g
Monoetanoloamid kwasu undecylenowego, substancja czynna Mykoderminy w stężeniu 60 mg/g maści, wykazuje niską toksyczność ostrą, potwierdzoną badaniami na myszach i szczurach, gdzie LD50 wynosi odpowiednio 3300 mg/kg (doustnie) i 2500 mg/kg (podskórnie) dla myszy oraz 3000-3500 mg/kg (doustnie) dla szczurów. Długotrwałe podawanie kwasu undecylenowego, związku macierzystego, w dawce 400 mg/kg przez 6-9 miesięcy nie wykazało toksyczności przewlekłej. Test Amesa nie potwierdził działania mutagennego monoetanoloamidu kwasu undecylenowego, a brak formalnych badań rakotwórczości rekompensowany jest ponad 50-letnim doświadczeniem klinicznym z pochodnymi undecylenowymi, które nie wskazuje na zwiększone ryzyko nowotworów.
badanie in vitro, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie toksyczne, funkcja reprodukcyjna, kwas undecylenowy, LD50, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pre- i postnatalny, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proxacin 500 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyprofloksacyny, substancji czynnej preparatu Proxacin 500, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniła specyficznych efektów niepożądanych, a badania reprodukcyjne potwierdziły brak działania teratogennego i negatywnego wpływu na płodność. Ponadto, nie stwierdzono istotnego potencjału rakotwórczego, a działanie fototoksyczne i fotomutagenne było słabe i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy DNA. Wskazane jest jednak unikanie ekspozycji na silne promieniowanie UV podczas terapii ze względu na ryzyko fototoksyczności przy klinicznie istotnym narażeniu.
artropatia, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chrząstki stawowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinpoven 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy). Toksyczność ostra po podaniu doustnym u psów nie pozwoliła na ustalenie LD50 z powodu wymiotów przy dawkach >400 mg/kg mc. W toksyczności podostrej szczury tolerowały dożylne dawki do 8 mg/kg mc. przez 14 dni, a psy do 5 mg/kg mc. przez 28 dni bez objawów toksycznych. Doustnie szczury tolerowały dawki do 25 mg/kg mc. przez 28 dni. W badaniach przewlekłych (do 1 roku i dłużej) nie stwierdzono patologicznych zmian klinicznych ani laboratoryjnych przy dawkach do 100 mg/kg mc. doustnie u szczurów, natomiast u psów dawki >45 mg/kg mc. doustnie wywoływały obniżone łaknienie i wymioty, a dożylne >5 mg/kg mc. przez 90 dni powodowały objawy neurologiczne i kardiodepresyjne bez zmian histopatologicznych.
drgawki, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, krwawienie łożyskowe, LD50, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, tachykardia, tachypnoe, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, winpocetyna, wzmożone ślinienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRami 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu (ApoRami) obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału mutagennego na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, psy, małpy, króliki). Toksyczność ostra po podaniu doustnym nie wykazała istotnych objawów toksyczności, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach przewlekłych zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej u wszystkich gatunków oraz zmiany w morfologii krwi. Przy wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) u psów i małp stwierdzono powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora ACE. NOAEL wynosił odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8,0 mg/kg/dobę dla małp.
aparat przykłębuszkowy, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczki nerkowe, morfologia krwi, mutacja genowa, NOAEL, płodność, potencjał mutagenny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne, zaburzenia równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Senzop 7,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa zopiklonu wskazują na stosunkowo niską ostrą toksyczność, z wartością LD50 wynoszącą około 3 g/kg u myszy i 800 mg/kg u szczurów po podaniu doustnym. Objawy toksyczne obejmowały ataksję, męczliwość, duszność oraz porażenia, a u królików zaobserwowano martwicę komórek wątroby, stłuszczenie wątroby i nadżerki ściany żołądka. W badaniach podostrych duże dawki powodowały zahamowanie wzrostu i spadek masy ciała u szczurów oraz przemijające uszkodzenia wątroby i niedokrwistość u psów. Ocena mutagenności zopiklonu w warunkach in vitro i in vivo nie wykazała działania mutagennego, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa leku.
17-beta-estradiol, ataksja, działanie teratogenne, guz płuca, guz tarczycy, LD50, martwica wątroby, nadżerki żołądka, niedokrwistość, plemniki, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak sutka, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, TSH, tyreotropina, włókniakomięsak, zopiklon - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tachyben 50 mg
Produkt leczniczy Tachyben, zawierający urapidyl, wykazuje wieloukładową toksyczność w badaniach przedklinicznych. W toksyczności ostrej LD50 wynosiła 508-750 mg/kg (doustnie) oraz 140-260 mg/kg (dożylnie) u myszy i szczurów, z objawami takimi jak uspokojenie polekowe, opadanie powiek, duszność, drżenia i drgawki. W badaniach przewlekłych na szczurach (dawki do 250 mg/kg/dobę) i psach (do 64 mg/kg/dobę) obserwowano uspokojenie, zmniejszony przyrost masy ciała, przedłużenie cyklu rujowego oraz zmniejszenie masy macicy u szczurów, a u psów nadmierne ślinienie i drżenia bez istotnych zmian histopatologicznych. Urapidyl nie wykazał potencjału mutagennego w testach Amesa, host-mediated assay, badaniach na limfocytach ludzkich, metafazie szpiku kostnego myszy oraz naprawie DNA w hepatocytach szczura. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach (18-24 miesiące) nie potwierdziły działania kancerogennego u ludzi, mimo że u gryzoni stwierdzono wzrost stężenia prolaktyny i rozrost tkanki gruczołu mlecznego, co nie zostało potwierdzone klinicznie u ludzi.
cykl rujowy, drgawka, duszność, hepatocyt, LD50, limfocyt, naprawa DNA, oś przysadkowo-gonadalna, potencjał mutagenny, prolaktyna, przeżywalność płodu, sedacja polekowa, sinica, teratogenność, test Amesa, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, urapidyl, wpływ na reprodukcję, zaburzenia cyklu rujowego - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pięciornika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kłącze pięciornika (Potentilla erecta) jest składnikiem aktywnym stosowanym w produktach leczniczych, takich jak Hemorol oraz preparaty ziołowe do zaparzania. Pomimo szerokiego zastosowania, dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tej substancji są ograniczone. Nie przeprowadzono badań toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego, co wynika z regulacji dopuszczających do obrotu produkty roślinne bez pełnego zakresu badań, zwłaszcza przy długiej historii stosowania. Brak jest również kompleksowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej dla kłącza pięciornika oraz preparatów je zawierających.
aberracja chromosomowa, genotoksyczność, kancerogeneza, kłącze pięciornika, mutagenność, potencjał rakotwórczy, Potentilla erecta, Potentilla tormentilla, produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, teratogenność, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapina Viatris 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że substancja ta wywołuje dawkozależne działania toksyczne charakterystyczne dla neuroleptyków, obejmujące hamowanie aktywności ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów tolerowano pojedyncze dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Długoterminowe podawanie olanzapiny prowadziło do odwracalnych zmian, takich jak zmniejszenie masy jajników i macicy u szczurów oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny. Wpływ na hematologię obejmował zmniejszenie liczby leukocytów u myszy i szczurów oraz odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym nie stwierdzono cytotoksyczności szpiku kostnego.
anoreksja, ataksja, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lek neuroleptyczny, małopłytkowość, mediana dawki śmiertelnej, mioza, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, opóźnienie rozwoju płodowego, prolaktyna, prostracja, sedacja, ślinotok, śpiączka, szpik kostny, tachykardia, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia hematologiczne, zmniejszenie aktywności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nux vomica-Homaccord –
Produkt leczniczy Nux vomica-Homaccord krople doustne zawiera substancje czynne pochodzenia roślinnego w rozcieńczeniach homeopatycznych, m.in. Strychnos nux vomica (D6-D1000), Bryonia cretica (D4-D1000), Lycopodium clavatum (D4-D1000) oraz Citrullus colocynthis (D4-D200). W dokumentacji brak jest danych dotyczących przedklinicznych badań bezpieczeństwa, w tym farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. Produkt zawiera 35% (v/v) etanolu jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka. Wysokie rozcieńczenia homeopatyczne (powyżej D23) teoretycznie nie zawierają cząsteczek substancji wyjściowej, natomiast niższe rozcieńczenia mogą zawierać śladowe ilości substancji czynnych.
Bryonia cretica, charakterystyka produktu leczniczego, Citrullus colocynthis, etanol 35%, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, Lycopodium clavatum, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Strychnos nux vomica, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enoxaparin sodium LEK-AM 6 000 j.m. (60 mg)/0,6 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały toksyczność przewlekłą, mutagenność, klastogenność oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach, podawano lek podskórnie i dożylnie w dawkach do 15 mg/kg/dobę przez okres do 26 tygodni, nie obserwując działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenne in vitro (w tym test Amesa i test mutacji komórek chłoniaka myszy) oraz klastogenne in vitro i in vivo (test aberracji chromosomalnych limfocytów ludzkich i komórek szpiku kostnego szczura) nie wykazały potencjału genotoksycznego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, badanie toksyczności, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, limfocyty ludzkie, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, szpik kostny, test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podskórna, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedawkowanie – Esetin 10 mg
Przedawkowanie ezetymibu, substancji czynnej leku Esetin, nie wiąże się z poważnymi konsekwencjami klinicznymi, co potwierdzają dane z badań klinicznych oraz raporty po wprowadzeniu leku do obrotu. W badaniach kontrolowanych podawano dawki do 50 mg/dobę (5-krotność dawki terapeutycznej 10 mg/dobę) przez 14 dni u zdrowych ochotników oraz 40 mg/dobę przez 56 dni u pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną, nie obserwując poważnych działań niepożądanych ani objawów toksyczności. Badania przedkliniczne wykazały brak toksyczności przy jednorazowych dawkach do 5000 mg/kg u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg u psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa ezetymibu.
antidotum, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ezetymib, hipercholesterolemia pierwotna, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, lek hipolipemizujący, margines bezpieczeństwa leku, parametry życiowe, postępowanie medyczne, profil bezpieczeństwa leku, stan kliniczny pacjenta, toksyczność leku, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 3,75 mg
Bisoprolol fumarate, the active substance in Conaret, underwent extensive preclinical safety evaluations demonstrating a predictable beta-adrenergic blocking profile without unexpected adverse effects. Conventional pharmacological safety studies assessed its impact on cardiovascular, respiratory, and nervous systems, confirming no significant human risk. Acute and chronic toxicity studies revealed no specific hazards beyond known beta-blocker effects, with toxic manifestations occurring only at doses substantially exceeding therapeutic levels. Genotoxicity assays showed no mutagenic or clastogenic potential, and long-term carcinogenicity studies did not indicate an increased tumor risk associated with bisoprolol administration.
beta-adrenolityk, beta-bloker, bisoprolol fumaran, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wzrost wewnątrzmaciczny - Leksykon substancji czynnych
Rzewień – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat leczniczy Radirex PLUS zawiera korzeń rzewienia (Rhei radix) jako jeden z głównych składników ekstraktu płynnego (1:1) w ilości 10 g na 100 g produktu, z ekstrahentem etanol 50% (v/v). Zawartość związków antranoidowych wynosi 12,7 mg w przeliczeniu na glukofrangulinę A na 15 ml syropu. Produkt dodatkowo zawiera sacharozę (62 g/100 g) oraz etanol do 3,5% (m/m). Mimo obecności tych składników, dokumentacja rejestracyjna Radirex PLUS nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, podprzewlekłej i przewlekłej, działania genotoksycznego, kancerogennego ani wpływu na reprodukcję i rozwój płodu, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, ekstrahent etanol, glukofrangulin A, kora kruszyny, korzeń rzewienia, owoc kminku, owoc kopru włoskiego, potencjał kancerogenny, rozwój płodu, substancje pomocnicze, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny, związki antranoidowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Curosurf 80 mg, co odpowiada około 74 mg całej zawartości fosfolipidów i 0,9 mg niskocząsteczkowych hydrofobowych protein.
Curosurf (poractant alfa) to naturalny surfaktant pochodzenia świńskiego, zawierający około 74 mg fosfolipidów oraz 0,9 mg hydrofobowych protein powierzchniowych SP-B i SP-C w 1 ml zawiesiny. W badaniach przedklinicznych wykazano, że podawanie preparatu drogą dootrzewnową i dooskrzelową nie powoduje toksyczności płucnej ani układowej, a także nie odnotowano przypadków śmiertelnych u zwierząt. Badania toksyczności podostrej, prowadzone na psach, królikach i szczurach, nie wykazały niepożądanych efektów klinicznych, zmian hematologicznych ani makroskopowych po 14-dniowym stosowaniu. Dodatkowo, 4-tygodniowe podawanie dootrzewnowe u szczurów potwierdziło brak toksyczności bezpośredniej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.
bierna skórna reakcja anafilaktyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, fosfolipidy, nadwrażliwość skórna, naturalny surfaktant, pęcherzyki płucne, podanie dooskrzelowe, podanie dootrzewnowe, podanie dotchawicze, podanie pozajelitowe, poractant alfa, potencjał immunogenny, potencjał mutagenny, potencjał uczulający, proteiny powierzchniowe, reakcja anafilaktyczna, synteza przeciwciał, toksyczność ostra, toksyczność płucna, toksyczność podostra, toksyczność układowa, zespół zaburzeń oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cavinton Forte 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności winpocetyny wykazały, że substancja jest stosunkowo dobrze tolerowana przez zwierzęta laboratoryjne, przy czym dawki maksymalne bezobjawowe różnią się w zależności od gatunku i drogi podania. Doustna dawka LD50 u psów nie została ustalona ze względu na nietolerancję dawek powyżej 400 mg/kg mc. W badaniach podostrych szczury tolerowały dożylne dawki do 8 mg/kg mc. przez 14 dni oraz doustne do 25 mg/kg mc. przez 28 dni bez objawów toksycznych. Psy wykazywały objawy toksyczności (wzmożone ślinienie, tachykardia, przyspieszony oddech) przy dożylnych dawkach powyżej 5 mg/kg mc. przez 28 dni. W badaniach przewlekłych (do 6 miesięcy) szczury przyjmowały doustnie 100 mg/kg mc. bez efektów toksycznych, natomiast psy wykazywały objawy nietolerancji (obniżone łaknienie, wymioty) przy dawkach doustnych powyżej 45 mg/kg mc. oraz objawy neurologiczne i kardiopulmonalne przy dożylnych dawkach powyżej 5 mg/kg mc. przez 90 dni, mimo braku zmian w badaniach laboratoryjnych i histologicznych. Winpocetyna nie wpływała negatywnie na płodność, jednak wykazano teratogenność u szczurów przy ekspozycji klinicznie istotnej, a u królików śmiertelność zarodkowo-płodową przy dawkach 15-krotnie wyższych (300 mg/kg/dobę). Toksyczność okołoporodowa i poporodowa nie wykazała negatywnego wpływu na potomstwo.
dawka LD50, dawka śmiertelna, drgawki, działanie mutagenne, krwawienie łożyskowe, obraz histologiczny, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, ślinotok, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, tachypnoe, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wady rozwojowe płodu, winpocetyna, wymioty, zaburzenia łaknienia - Leksykon substancji czynnych
Bisakodyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bisakodyl, stosowany jako środek przeczyszczający, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z dawkami toksycznymi przekraczającymi 2 g/kg masy ciała u gryzoni oraz nawet 15 g/kg u psów. W badaniach wielokrotnych do 26 tygodni na szczurach, świnkach miniaturowych i małpach Rhesus, bisakodyl wywoływał dawkozależną biegunkę, jednak nie stwierdzono istotnych zmian histopatologicznych ani nefrotoksyczności. U szczurów obserwowano proliferacyjne zmiany w pęcherzu moczowym, które uznano za wtórne wobec mikrokamieni i zmian elektrolitowych, bez znaczenia biologicznego dla człowieka. Testy mutagenności i genotoksyczności, przeprowadzone na bakteriach, komórkach ssaków oraz modelach zwierzęcych, nie wykazały działania mutagennego bisakodylu, w przeciwieństwie do fenoloftaleiny. Badania karcynogenności na transgenicznym modelu myszy p53 przy dawkach do 8000 mg/kg/dobę nie potwierdziły potencjału rakotwórczego.
badanie genotoksyczne, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, biegunka, bisakodyl, dawka toksyczna, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, nefrotoksyczność, pęcherz moczowy, potencjał genotoksyczny, środek przeczyszczający, toksyczność embrionalna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, transformacja morfologiczna, upośledzenie płodności, wpływ na reprodukcję, zmiana histopatologiczna, zmiana proliferacyjna, zmniejszona aktywność ruchowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ezoleta 10 mg
Przedawkowanie ezetymibu, substancji czynnej preparatu Ezoleta 10 mg, jest zjawiskiem rzadkim i charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa. Badania kliniczne wykazały dobrą tolerancję nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających standardową dawkę terapeutyczną 10 mg/dobę, w tym 50 mg/dobę przez 14 dni u zdrowych ochotników oraz 40 mg/dobę przez 56 dni u pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną, bez istotnych działań niepożądanych. W badaniach przedklinicznych na zwierzętach nie zaobserwowano toksyczności przy dawkach do 5000 mg/kg u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg u psów, co potwierdza niską toksyczność ostrą ezetymibu. W praktyce klinicznej większość przypadków przedawkowania przebiegała bezobjawowo lub z niespecyficznymi, łagodnymi działaniami niepożądanymi, które nie zagrażały życiu pacjentów.
antidotum, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, dawka standardowa, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ezetymib, Ezoleta, hipercholesterolemia pierwotna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie parametrów życiowych, obserwacja kliniczna, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, toksyczność leku, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivipril 10 mg
Przedkliniczne badania ramiprylu, substancji czynnej preparatu Ivipril, wykazały niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano charakterystyczne dla inhibitorów ACE zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany w morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego, szczególnie przy wysokich dawkach 250 mg/kg/dobę. Maksymalne tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały teratogenności ani upośledzenia płodności, jednak podawanie wysokich dawek ≥50 mg/kg/dobę samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, co potwierdzono także w badaniach nefrotoksyczności u młodych zwierząt po jednorazowym podaniu.
aparat przykłębuszkowy, działanie kancerogenne, inhibitor ACE, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, morfologia krwi, nefrotoksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał mutagenny, powiększenie aparatu przykłębuszkowego, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 100 Retard 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu, substancji czynnej leku Mononit 100 Retard, wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 po podaniu doustnym na poziomie około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) wykazały objawy toksyczne odpowiednio przy dawkach 90 mg/kg i 405 mg/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosunku do dawek terapeutycznych. Kompleksowe analizy reprodukcyjne i rozwojowe, obejmujące badania płodności, teratogenności oraz rozwoju perinatalnego i postnatalnego na szczurach i królikach, nie wykazały działania teratogennego nawet przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne, mimo wystąpienia objawów toksycznych u samic przy najwyższych dawkach.
badania farmakologiczne, badania reprodukcyjne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, izosorbidu monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój perinatalny, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiany neoplastyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magne-Balans Plus 17 mg Mg2+ + 54 mg K+
Badania przedkliniczne dotyczące asparaginianu potasowo-magnezowego, składnika leku Magne-Balans Plus, wykazały wysoki profil bezpieczeństwa w różnych modelach zwierzęcych. Wartość LD50 po podaniu dożylnym u ssaków wynosi 1200 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. U myszy LD50 dla asparaginianu potasu i magnezu wynosi 817 mg/kg (dożylnie), 4226 mg/kg (podskórnie) oraz >10 000 mg/kg (doustnie). U szczurów wartości LD50 to >10 g/kg (doustnie), >2 g/kg (dootrzewnowo), 619 mg/kg (dożylnie) oraz 6902 mg/kg (podskórnie). Dla potasu LD50 wynosi 700 mg/kg (dootrzewnowo u myszy), a dla kwasu asparaginowego 6000 mg/kg (dootrzewnowo u myszy). Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej samego magnezu.
asparaginian magnezu, asparaginian potasowo-magnezowy, asparaginian potasu, badanie przedkliniczne, dawka letalna, dawka terapeutyczna, jon magnezu, jon potasu, kwas asparaginowy, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie podskórne, toksyczność ostra, wodoroasparaginian - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramladio 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ramladio, zawierającego ramipryl i amlodypinę, opierają się na odrębnych badaniach obu substancji czynnych. Ramipryl wykazał brak toksyczności ostrej po doustnym podaniu u gryzoni i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach dawki bezpieczne wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę, 2,5 mg/kg/dobę oraz 8 mg/kg/dobę. Wyższe dawki (250 mg/kg/dobę) powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co jest efektem farmakodynamicznym. W badaniach reprodukcyjnych ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane samicom szczurów w ciąży i laktacji prowadziły do nieodwracalnego uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych). Badania mutagenności ramiprylu nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, dojrzała spermatyda, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, testosteron, toksyczność ostra, uszkodzenie nerki, właściwość teratogenna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie płodności, zaburzenie procesu rozrodczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acitren 25 mg
Badania przedkliniczne acytretyny wykazały niską toksyczność ostrą, z LD50 przekraczającą 8 g/kg masy ciała u szczurów i myszy. W badaniach podostrych i długoterminowych dawki do 1 mg/kg/dobę nie wywoływały toksyczności, natomiast dawki 3 mg/kg/dobę powodowały zmniejszenie masy ciała, wzrost stężeń cholesterolu, trójglicerydów, fosfatazy alkalicznej oraz zaburzenia kostnienia. Wyższe dawki (10-50 mg/kg/dobę) indukowały objawy hiperwitaminozy A, takie jak hiperplazja naskórka i gruczołów łojowych, leukocytoza oraz zahamowanie spermatogenezy, które były odwracalne po odstawieniu leku. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, a nawet zaobserwowano zmniejszenie częstości niektórych nowotworów przy dawkach do 3 mg/kg/dobę przez 2 lata.
13-cis-acytretyna, acytretyna, badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cholesterol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, gruczoły łojowe, HDL, hiperplazja naskórka, hiperwitaminoza A, LD50, LDL, leukocytoza, morfologia plemników, nieprawidłowości chromosomalne, rozszczep podniebienia, ruchliwość plemników, śmiertelność okołoporodowa, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, trójglicerydy, wady rozwojowe kości, właściwości mutagenne, zaburzenia kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal (Sabalis serrulatae fructus extractum spissum), będący substancją czynną preparatu Sterko w dawce 320 mg na kapsułkę miękką, nie posiada dostępnych badań nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest danych przedklinicznych w zakresie toksyczności ostrej, przewlekłej i podprzewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego, toksyczności reprodukcyjnej, teratogenności oraz wpływu na płodność. Wyciąg jest ekstrahowany etanolem 96% (v/v) w stosunku 9-11:1, a preparat zawiera również śladowe ilości lecytyny sojowej (E 322), co może mieć znaczenie u pacjentów z alergią na soję.
działanie niepożądane, genotoksyczność, kapsułka miękka, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na soję, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, płodność, potencjał kancerogenny, Sabalis serrulatae extractum, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg etanolowy gęsty z owoców palmy sabal - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valused Noc Plus (154 mg + 34,75 mg + 20 mg)/tabl.
Produkt leczniczy Valused Noc Plus zawiera wyciągi z korzenia kozłka lekarskiego (154 mg), szyszek chmielu (34,75 mg) oraz ziela męczennicy (20 mg). Badania przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wykazały niski profil toksyczności, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej, co sugeruje względne bezpieczeństwo stosowania tych substancji pod kątem toksyczności ogólnoustrojowej. Niemniej jednak, brak jest dedykowanych badań oceniających wpływ tych składników na funkcje reprodukcyjne, rozwój potomstwa oraz potencjał rakotwórczy, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży, laktacji oraz długoterminowego stosowania.
działanie genotoksyczne, Humulus lupulus, korzeń kozłka lekarskiego, olejek eteryczny, Passiflora incarnata, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, szyszki chmielu, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, Valeriana officinalis, Valused Noc Plus, wyciąg etanolowy, ziele męczennicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Febrisan Zatoki 500 mg + 25 mg + 5 mg
Produkt złożony Febrisan Zatoki zawiera paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (5 mg). Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wskazują, że paracetamol charakteryzuje się LD50 u szczurów wynoszącą 1944 mg/kg (dożołądkowo) oraz 1205 mg/kg (dootrzewnowo), a u myszy 310 mg/kg (podskórnie) i 367 mg/kg (dootrzewnowo). Paracetamol nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa, nie jest teratogenny przy dawkach 4-20-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dobową, jednak obserwowano zaburzenia spermatogenezy i zanik jąder u szczurów. Fenylefryna wykazuje LD50 na poziomie 350 mg/kg u szczurów i 120 mg/kg u myszy, nie wykazuje działania mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących jej wpływu na reprodukcję i teratogenność. Kofeina wykazuje silne działanie mutagenne in vitro oraz potencjalne działanie teratogenne przy dużych dawkach, jednak brak jest danych dotyczących jej toksyczności ostrej i wpływu na reprodukcję.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna dla 50% populacji, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fenylefryna, kofeina, mutagenność, paracetamol, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, podanie podskórne, produkt złożony, Salmonella typhimurium, spermatogeneza, test Amesa, toksyczność ostra, toksykologia, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zanik jąder - Leksykon substancji czynnych
Rumex crispus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Aktualne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Rumex crispus, obecnego w preparacie homeopatycznym Stodal w rozcieńczeniu 6CH (0,0044 ml w 4 g granulek), są niewystarczające i niekompletne. Dokumentacja produktu nie zawiera wyników badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także brak jest informacji o potencjale mutagennym, karcynogennym oraz wpływie na rozrodczość i rozwój płodu. Niskie stężenie substancji czynnej w formie homeopatycznej może tłumaczyć brak szczegółowych badań przedklinicznych, jednakże brak tych danych wymaga zachowania ostrożności przy stosowaniu preparatu, zwłaszcza w kontekście indywidualnych cech pacjenta i możliwych interakcji lekowych.
badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, interakcja lekowa, karcynogenność, laktoza, mutagenność, nietolerancja składników, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, rozwój płodu, sacharoza, stężenie substancji, substancja czynna, szczaw kędzierzawy, toksyczność ostra, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluimucil Muko 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące acetylocysteiny wskazują na jej wysokie bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 dla myszy wyniosła 8 g/kg masy ciała, a dla szczurów przekroczyła 10 g/kg, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych, szczury tolerowały dawkę 1 g/kg/dobę przez 12 tygodni bez objawów toksyczności, a psy przy dawce 300 mg/kg/dobę przez rok również nie wykazały działań niepożądanych. Ponadto, acetylocysteina nie wykazała działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego.
acetylocysteina, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Raphacholin Forte 250 mg
Produkt leczniczy Raphacholin Forte zawiera 250 mg kwasu dehydrocholowego w postaci tabletek powlekanych. Nie przeprowadzono dla tego leku standardowych badań toksyczności przedklinicznej, w tym oceny toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także badań genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. W związku z tym dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania są ograniczone i opierają się głównie na doświadczeniu klinicznym oraz dostępnych danych farmakokinetycznych i farmakodynamicznych.
badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakodynamiczne, dane farmakokinetyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, kwas dehydrocholowy, profil bezpieczeństwa, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przedkliniczna, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Benfotiamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benfotiamina, lipofilowa pochodna tiaminy (witamina B1), charakteryzuje się wyższą biodostępnością niż rozpuszczalne w wodzie sole tiaminy. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych wykazały bardzo niską toksyczność, z dawkami LD50 wynoszącymi 15 g/kg (doustnie), 2,2 g/kg (dożylnie) oraz 1,8 g/kg (dootrzewnowo) u myszy. Wysokie dawki tiaminy i benfotiaminy mogą indukować bradykardię oraz blokadę zwojów wegetatywnych i płytek ruchowych mięśni. W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie benfotiaminy w dawkach do 100 mg/kg masy ciała nie wywołało zmian histopatologicznych ani objawów niepożądanych u królików, myszy i szczurów, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na reprodukcję przez trzy generacje zwierząt. Dane genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazują na istotne ryzyko mutagenne lub kancerogenne, choć brak jest długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego benfotiaminy.
badanie genotoksyczności, badanie histologiczne, badanie histopatologiczne, benfotiamina, biodostępność, blokada zwojów wegetatywnych, bradykardia, chlorowodorek tiaminy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa, neuroblast, płytka ruchowa mięśni, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał teratogenny, profil farmakologiczny, rakotwórczość, tiamina, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ebrantil 25 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne urapidylu, substancji czynnej preparatu Ebrantil 25, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, dożylne podanie dawek do 300 mg/kg masy ciała nie powodowało śmiertelności, a obserwowane efekty farmakologiczne, takie jak uspokojenie polekowe, duszność, tachykardia, hipotensja oraz nadmierne napięcie mięśniowe, miały charakter odwracalny i ustępowały w ciągu kilku godzin. W toksyczności przewlekłej, doustne podanie do 250 mg/kg wywoływało uspokojenie, wydłużenie cyklu rujowego, nadmierne ślinienie i drżenia, jednak bez istotnego zagrożenia dla człowieka. Kompleksowa ocena mutagenności, obejmująca test Amesa, badania na limfocytach ludzkich oraz testy in vivo, nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego urapidylu.
aberracja chromosomowa, ciśnienie krwi, cykl rujowy, duszność, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczoł mlekowy, hepatocyt, karcynogenność, limfocyt, naprawa DNA, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, prolaktyna, śmiertelność zarodkowa, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, urapidyl, uspokojenie polekowe - Leksykon substancji czynnych
Imidazolidynylomocznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Imidazolidynylomocznik, obecny w preparacie TRUE Test 36 w stężeniu 600 mikrogramów/cm² (490 mikrogramów na płatek), jest stosowany w diagnostyce alergii kontaktowej. Przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, zarówno w kontekście toksyczności ostrej, podprzewlekłej, jak i przewlekłej. Pomimo że niektóre alergeny testowe wykazały działanie rakotwórcze w badaniach na zwierzętach, imidazolidynylomocznik nie został zakwalifikowany jako substancja o udokumentowanym potencjale karcinogennym. Ocena bezpieczeństwa uwzględniała wielkość dawki, krótki czas ekspozycji oraz ograniczoną powierzchnię aplikacji, co potwierdza brak istotnego ryzyka w praktyce klinicznej.
alergen testowy, alergia kontaktowa, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja diagnostyczna, imidazolidynylomocznik, mikrogram na cm², ocena toksykologiczna, potencjał karcinogenny, test płatkowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, TRUE Test 36 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cavinton 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny wykazały, że substancja charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa przy stosowaniu zarówno krótkoterminowym, jak i przewlekłym. W badaniach toksyczności ostrej u psów nie ustalono LD50 doustnej, gdyż dawki powyżej 400 mg/kg mc. wywoływały nietolerancję i wymioty, co wskazuje na mechanizmy obronne organizmu. Toksyczność podostra i przewlekła u szczurów i psów przy dawkach do 8 mg/kg mc. dożylnie oraz do 100 mg/kg mc. doustnie nie wykazała istotnych objawów toksycznych, choć wyższe dawki (>45 mg/kg mc. doustnie u psów i >5 mg/kg mc. dożylnie) powodowały objawy niepożądane, takie jak obniżony apetyt, wymioty, drgawki, tachykardię i tachypnoe. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak wpływu na płodność, jednak teratogenność ujawniono u szczurów przy dawce 20 mg/kg/dobę doustnie, a u królików, bardziej zbliżonych metabolicznie do ludzi, śmiertelność zarodkowo-płodowa wystąpiła przy dawce 300 mg/kg/dobę. Działania toksyczne w okresie ciąży były nasilone przy podaniu dożylnym, co podkreśla znaczenie drogi podania w ocenie bezpieczeństwa.
dawka LD50, drgawki, krwawienie łożyskowe, mutagenność, obraz histologiczny, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepływ krwi, przyspieszone tętno, rakotwórczość, ślinotok, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, tachypnoe, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, winpocetyna, zaburzenia łaknienia