Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Meronem 1 g
Przeprowadzone badania przedkliniczne meropenemu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa leku, ze szczególnym uwzględnieniem jego wpływu na układ nerkowy i ośrodkowy układ nerwowy. Uszkodzenia kanalików nerkowych obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach: ≥ 2000 mg/kg m.c. u myszy i psów (pojedyncza dawka) oraz 500 mg/kg m.c. u małp w badaniu 7-dniowym. Oddziaływanie na układ nerwowy stwierdzono u gryzoni przy dawkach przekraczających 1000 mg/kg m.c. Wartość LD50 po podaniu dożylnym u gryzoni przekraczała 2000 mg/kg m.c., co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długotrwałe podawanie meropenemu (do 6 miesięcy) u psów wiązało się jedynie z niewielkim zmniejszeniem liczby erytrocytów, co może sugerować wpływ na parametry hematologiczne przy przewlekłym stosowaniu.
- bakteriemia związana z powyższymi zakażeniami
- ciężkie zapalenie płuc
- gorączka z neutropenią przy podejrzeniu zakażenia bakteryjnego
- ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- powikłane zakażenie jamy brzusznej
- powikłane zakażenie skóry
- powikłane zakażenie tkanek miękkich
- powikłane zakażenie układu moczowego
- respiratorowe zapalenie płuc
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie poporodowe
- zakażenie śródporodowe
- zapalenie oskrzeli w przebiegu mukowiscydozy
- zapalenie płuc w przebiegu mukowiscydozy
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
W ramach badań przedklinicznych przeprowadzono szereg testów oceniających bezpieczeństwo stosowania meropenemu, które dostarczyły istotnych informacji na temat profilu toksykologicznego leku, jego wpływu na poszczególne układy i narządy oraz potencjalnego działania mutagennego i teratogennego. Wyniki tych badań pozwalają na formułowanie wniosków dotyczących bezpieczeństwa stosowania meropenemu u ludzi.1
Tolerancja nerkowa
Meropenem wykazuje dobrą tolerancję w obrębie układu nerkowego, co potwierdzono w badaniach na zwierzętach. Histologiczne dowody uszkodzenia kanalików nerkowych obserwowano jedynie w przypadku zastosowania bardzo wysokich dawek. U myszy i psów zmiany te występowały dopiero po podaniu pojedynczych dawek wynoszących 2000 mg/kg masy ciała lub większych. W przypadku małp, w 7-dniowym badaniu, zmiany w kanalikach nerkowych obserwowano po dawkach 500 mg/kg masy ciała.2
Tolerancja przez ośrodkowy układ nerwowy
Meropenem jest ogólnie dobrze tolerowany przez ośrodkowy układ nerwowy. Oddziaływanie leku na układ nerwowy zaobserwowano jedynie w badaniach toksyczności ostrej u gryzoni, i to tylko w przypadku zastosowania dawek przekraczających 1000 mg/kg masy ciała.3
Toksyczność ostra
W badaniach toksyczności ostrej po podaniu dożylnym wykazano, że wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanych zwierząt) meropenemu u gryzoni przekraczała 2000 mg/kg masy ciała, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa leku.4
Toksyczność przewlekła
W badaniach z powtarzanymi dawkami meropenemu, prowadzonych przez okres do 6 miesięcy, obserwowano jedynie niewielkie efekty uboczne. Wśród nich stwierdzono zmniejszenie liczby krwinek czerwonych u psów, co może wskazywać na potencjalny wpływ leku na parametry hematologiczne przy długotrwałym stosowaniu.5
Potencjał mutagenny i wpływ na reprodukcję
Przeprowadzone konwencjonalne badania na szczurach i małpach nie dostarczyły dowodów na potencjalne działanie mutagenne meropenemu. Badania te przeprowadzono z zastosowaniem dawek do 750 mg/kg masy ciała u szczurów i do 360 mg/kg masy ciała u małp. Podobnie, nie uzyskano dowodów na toksyczny wpływ leku na reprodukcję, w tym na potencjalne działanie teratogenne.6
Tolerancja u młodych zwierząt
Badania przedkliniczne nie wykazały zwiększonej wrażliwości na meropenem u młodych zwierząt w porównaniu z osobnikami dorosłymi. Lek podawany dożylnie był dobrze tolerowany przez zwierzęta w różnym wieku, co sugeruje, że nie ma konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności w przypadku stosowania meropenemu u dzieci i młodzieży.7
Metabolizm i toksyczność metabolitów
W badaniach przedklinicznych stwierdzono, że meropenem i jego jedyny metabolit wykazują u zwierząt podobny profil toksyczności. Oznacza to, że potencjalna toksyczność związana z metabolizowaniem leku w organizmie nie powinna stanowić dodatkowego zagrożenia.8
| Gatunek zwierząt | Dawka meropenemu | Obserwowane efekty |
|---|---|---|
| Myszy i psy | ≥ 2000 mg/kg m.c. (pojedyncza dawka) | Histologiczne uszkodzenie kanalików nerkowych |
| Małpy | 500 mg/kg m.c. (7-dniowe badanie) | Uszkodzenie kanalików nerkowych |
| Gryzonie | > 1000 mg/kg m.c. | Oddziaływanie na układ nerwowy w badaniach toksyczności ostrej |
| Gryzonie | > 2000 mg/kg m.c. dożylnie | LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanych zwierząt) |
| Psy | Powtarzane dawki do 6 miesięcy | Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych |
| Szczury | ≤ 750 mg/kg m.c. | Brak działania mutagennego i teratogennego |
| Małpy | ≤ 360 mg/kg m.c. | Brak działania mutagennego i teratogennego |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania