Dawkowanie i sposób podawania
Meronem 1 g

Meropenem (Meronem) powinien być dawkowany zgodnie z rodzajem i ciężkością zakażenia oraz odpowiedzią kliniczną pacjenta. U dorosłych i młodzieży dawki wahają się od 500 mg do 2 g podawanych co 8 godzin, przy czym ciężkie zakażenia, takie jak szpitalne zapalenie płuc czy ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, wymagają dawek do 2 g trzy razy na dobę. U dzieci dawki są wyrażone w mg/kg masy ciała i wynoszą od 10 do 40 mg/kg mc. co 8 godzin, z wyższymi dawkami stosowanymi w ciężkich zakażeniach (np. 40 mg/kg mc. w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych). U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie należy modyfikować na podstawie klirensu kreatyniny, np. przy klirensie 10-25 ml/min stosuje się pół dawki co 12 godzin, a przy klirensie <10 ml/min pół dawki co 24 godziny. U pacjentów poddawanych hemodializie dawkę należy podać po zabiegu, natomiast brak jest zaleceń dla dializy otrzewnowej. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby oraz u osób starszych z prawidłową funkcją nerek.

Pobierz ChPL PDF Meronem – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji – 1 g
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Meronem
    1. Zasady ogólne dawkowania
    2. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży
    3. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
    4. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
    5. Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku
    6. Dawkowanie u dzieci
  2. Sposób podawania
    1. Podanie dożylne
    2. Alternatywne podanie w formie wstrzyknięcia
    3. Przygotowanie leku
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. bakteriemia związana z powyższymi zakażeniami
  2. ciężkie zapalenie płuc
  3. gorączka z neutropenią przy podejrzeniu zakażenia bakteryjnego
  4. ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  5. powikłane zakażenie jamy brzusznej
  6. powikłane zakażenie skóry
  7. powikłane zakażenie tkanek miękkich
  8. powikłane zakażenie układu moczowego
  9. respiratorowe zapalenie płuc
  10. szpitalne zapalenie płuc
  11. zakażenie poporodowe
  12. zakażenie śródporodowe
  13. zapalenie oskrzeli w przebiegu mukowiscydozy
  14. zapalenie płuc w przebiegu mukowiscydozy
Substancja czynna
  1. meropenem
Kategoria leku
  1. antybiotyki
  2. karbapenemy
  3. leki przeciwbakteryjne

Dawkowanie i sposób podawania leku Meronem

Prawidłowe dawkowanie leku Meronem (meropenem) jest kluczowe dla zapewnienia optymalnej skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa stosowania. Poniższe informacje szczegółowo opisują schematy dawkowania z uwzględnieniem różnych grup pacjentów oraz rodzajów zakażeń.1

Zasady ogólne dawkowania

Dawkowanie meropenemu powinno być dostosowane do rodzaju i ciężkości zakażenia oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku ciężkich zakażeń, zwłaszcza wywołanych przez mniej wrażliwe bakterie (m.in. Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa czy Acinetobacter spp.), może być konieczne zastosowanie wyższych dawek – do 2 g trzy razy na dobę u dorosłych i młodzieży oraz do 40 mg/kg mc. trzy razy na dobę u dzieci.2

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży

Standardowo Meronem podaje się co 8 godzin w dawkach dostosowanych do rodzaju zakażenia.3

Rodzaj zakażenia Dawka (podawana co 8 godzin)
Ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne zapalenie płuc i tzw. respiratorowe zapalenie płuc 500 mg lub 1 g
Zapalenie oskrzeli i płuc w przebiegu mukowiscydozy 2 g
Powikłane zakażenia układu moczowego 500 mg lub 1 g
Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej 500 mg lub 1 g
Zakażenia śródporodowe i poporodowe 500 mg lub 1 g
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 500 mg lub 1 g
Ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 2 g
Leczenie gorączkujących pacjentów z neutropenią 1 g

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania na podstawie klirensu kreatyniny.4

Klirens kreatyniny (ml/min) Dawka Częstość dawkowania
26-50 jedna dawka jednostkowa (500 mg, 1 g lub 2 g) co 12 godzin
10-25 pół dawki jednostkowej (250 mg, 500 mg lub 1 g) co 12 godzin
< 10 pół dawki jednostkowej (250 mg, 500 mg lub 1 g) co 24 godziny

W przypadku pacjentów poddawanych hemodializie lub hemofiltracji, Meronem jest usuwany z surowicy podczas tych zabiegów. Wymagana dawka powinna zostać podana po zakończeniu hemodializy.5

Dla pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania.6

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawki.7

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek lub klirensem kreatyniny powyżej 50 ml/min nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.8

Dawkowanie u dzieci

Dzieci poniżej 3. miesiąca życia

Bezpieczeństwo i skuteczność meropenemu u dzieci poniżej 3. miesiąca życia nie zostały w pełni ustalone. Na podstawie ograniczonych danych farmakokinetycznych sugeruje się, że dawka 20 mg/kg mc. stosowana co 8 godzin może być odpowiednim schematem dawkowania w tej grupie wiekowej.9

Dzieci w wieku od 3 miesięcy do 11 lat i masie ciała do 50 kg

Dawkowanie należy dostosować według rodzaju zakażenia:10

Rodzaj zakażenia Dawka (podawana co 8 godzin)
Ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne i tzw. respiratorowe zapalenie płuc 10 lub 20 mg/kg mc.
Zapalenie oskrzeli i płuc w przebiegu mukowiscydozy 40 mg/kg mc.
Powikłane zakażenia układu moczowego 10 lub 20 mg/kg mc.
Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej 10 lub 20 mg/kg mc.
Złożone zakażenia skóry i tkanek miękkich 10 lub 20 mg/kg mc.
Ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 40 mg/kg mc.
Leczenie gorączkujących pacjentów z neutropenią 20 mg/kg mc.
Dzieci o masie ciała powyżej 50 kg

Dla dzieci o masie ciała powyżej 50 kg należy stosować dawkowanie jak u osób dorosłych.11

Należy zaznaczyć, że brak jest doświadczeń w stosowaniu meropenemu u dzieci z zaburzeniami czynności nerek.12

Sposób podawania

Podanie dożylne

Meronem jest standardowo podawany we wlewie dożylnym trwającym od 15 do 30 minut.13

Alternatywne podanie w formie wstrzyknięcia

Alternatywnie, u pacjentów dorosłych i młodzieży, dawki do 1 g mogą być podawane w formie wstrzyknięcia dożylnego (bolus), trwającego około 5 minut. Należy jednak zaznaczyć, że dostępne są tylko ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa podawania dawki 2 g w postaci wstrzyknięcia dożylnego u pacjentów dorosłych.14

W przypadku dzieci, meropenem w dawkach do 20 mg/kg mc. może być podawany drogą wstrzyknięcia dożylnego trwającego około 5 minut. Podobnie jak u dorosłych, dostępne są ograniczone dane dotyczące podawania dzieciom wyższej dawki (40 mg/kg mc.) metodą wstrzyknięcia dożylnego.15

Przygotowanie leku

Przed podaniem, proszek należy rozpuścić zgodnie z instrukcją przygotowania roztworu. Meronem jest dostępny w dwóch dawkach: 500 mg i 1 g w postaci białego do jasnożółtego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.16

Szczegółowe instrukcje dotyczące rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem znajdują się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.17

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl