toksyczność ostra
Toksyczność ostra to zespół objawów patologicznych występujących w krótkim czasie po jednorazowym podaniu lub krótkotrwałej ekspozycji na substancję toksyczną. W ocenie toksyczności ostrej kluczowe znaczenie ma parametr LD50, czyli dawka śmiertelna średnia, powodująca śmierć 50% badanych organizmów.
Substancje o toksyczności ostrej mogą powodować uszkodzenia wielonarządowe, w tym wątroby, nerek, serca, płuc czy układu nerwowego. Objawy kliniczne toksyczności ostrej rozwijają się zazwyczaj w ciągu minut do godzin i mogą obejmować zaburzenia oddychania, arytmie, zaburzenia świadomości, drgawki, wymioty, biegunkę oraz niewydolność narządową.
Diagnostyka toksyczności ostrej obejmuje badania laboratoryjne (toksykologiczne, biochemiczne, gazometryczne), obrazowe oraz ocenę stanu klinicznego pacjenta. Leczenie polega na zabezpieczeniu funkcji życiowych, eliminacji toksyny z organizmu (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego, dializa) oraz zastosowaniu odpowiednich antidotów, jeśli są dostępne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności ostrej ma kluczowe znaczenie w leczeniu zatruć, a także w farmakologii podczas badań przedklinicznych nowych leków. W Unii Europejskiej substancje chemiczne klasyfikowane są według rozporządzenia CLP na cztery kategorie toksyczności ostrej, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa ich stosowania w medycynie i innych dziedzinach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolmiles 2,5 mg
Przedkliniczne badania zolmitryptanu, substancji czynnej leku Zolmiles, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziły, że działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u pacjentów z migreną (2,5 mg i 5 mg). Stosunek dawki toksycznej do terapeutycznej wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa, co jest istotne w kontekście potencjalnej toksyczności ogólnoustrojowej. Ponadto, kompleksowa ocena genotoksyczności przeprowadzona in vitro i in vivo nie wykazała zdolności zolmitryptanu do uszkadzania materiału genetycznego, eliminując ryzyko genotoksyczne przy stosowaniu w zalecanych dawkach.
agonista receptora 5HT 1B/1D, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, farmakoterapia migreny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tryptan, wiązanie z melaniną, Zolmiles, zolmitryptan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Persen Noc 445 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Persen Noc, zawierającego 445 mg suchego wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L. s.l., radix) o współczynniku DER 3-6:1, wykazały niską toksyczność zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu (4-8 tygodni) u gryzoni. Test Amesa przeprowadzony na suchym wyciągu uzyskanym 70% etanolem nie wykazał potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne substancji aktywnej. Wyniki te wskazują na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa leku w kontekście toksyczności ostrej, przewlekłej oraz mutagenności.
badanie toksykologiczne, Drug Extract Ratio, działanie rakotwórcze, korzeń kozłka lekarskiego, mutacja genetyczna, olejek eteryczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, właściwość mutagenna, wyciąg z kozłka lekarskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum PPH 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Hydroxizine Genoptim, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, ośrodkowego układu nerwowego ani innych kluczowych funkcji fizjologicznych. Badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, nie wykazały znaczących efektów niepożądanych w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakologiczne, dane toksykologiczne, dawka terapeutyczna, efekt niepożądany, funkcja fizjologiczna, hydroksyzyna chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Aflofarm 15 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku wskazują na niski profil toksyczności ostrej, potwierdzony badaniami na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, gdzie dawki do 150 mg/kg u myszy, 50 mg/kg u szczurów, 40 mg/kg u królików oraz 50 mg/kg u psów nie wywołały działań niepożądanych. Ambroksol nie wykazuje toksyczności narządowej, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, podanie ambroksolu w dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików nie wykazało działania embriotoksycznego ani teratogennego, a dawki do 500 mg/kg nie wpływały na płodność szczurów obu płci. W okresie okołoporodowym i po narodzinach, dawka 50 mg/kg nie powodowała działań niepożądanych u potomstwa, natomiast dawka 500 mg/kg wiązała się z niewielkim działaniem toksycznym manifestującym się wolniejszym przyrostem masy ciała oraz mniejszą masą urodzeniową potomstwa.
ambroksol chlorowodorek, dane przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, płodność, potencjał karcynogenny, rozwój okołoporodowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DEXApico (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej preparatu DexaPico, wykazały wartości LD50 wynoszące odpowiednio 165 mg/kg (myszy), 350 mg/kg (szczury) oraz 336 mg/kg (świnki morskie) przy podaniu doustnym. Podanie dawek rzędu 1,5 g/dobę, co stanowi około 100-krotność dawki terapeutycznej, wywoływało odwracalne objawy neurologiczne i oddechowe, takie jak pobudzenie, łagodna ataksja, zaburzenia mowy i upośledzenie oddychania, bez skutkowania zgonami. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 0,1; 1; 10 i 100 mg/kg przez 13-27 tygodni u szczurów oraz 14 tygodni u psów, jedynym istotnym efektem był spadek masy ciała o 10-20% przy najwyższej dawce 100 mg/kg przez 13 tygodni, bez istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych.
ataksja, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, upośledzenie oddychania, wyciąg z kwiatu lipy - Leksykon substancji czynnych
Solidago virga aurea – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat leczniczy Santaherba zawiera Solidago virga aurea D3 w stężeniu 3,33 ml na 100 ml produktu, jednakże nie dysponuje danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania tej substancji. W skład produktu wchodzi łącznie jedenaście substancji czynnych, w tym rozcieńczenia homeopatyczne takie jak D3 i D4, a także ekstrakty roślinne (TM). Produkt dostępny jest w formie kropli doustnych zawierających 39,5% (v/v) etanolu jako substancję pomocniczą. Brak badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania Santaherba.
Adrenalinum, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Belladonna, crataegus oxyacantha, ephedra vulgaris, galeopsis ochroleuca, genotoksyczność, Ipeca, krople doustne, Lobelia inflata, rakotwórczość, rozcieńczenie homeopatyczne, Sambucus nigra, Solidago virga aurea, Stramonium, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Yerba santa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin Grifols 20% 200 mg/ml
Albumina ludzka, będąca naturalnym składnikiem osocza, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno danymi przedklinicznymi, jak i wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Badania toksyczności po jednokrotnym podaniu u zwierząt nie wykazały dawek toksycznych ani letalnych, a objawy ostrej toksyczności nie zostały zaobserwowane. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko albuminie ludzkiej u zwierząt, standardowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu są metodologicznie niewykonalne. Ponadto, brak jest dowodów na toksyczne działanie na zarodek i płód oraz na mutagenność i onkogenność preparatu Human Albumin Grifols 20%, który zawiera 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka.
albumina fizjologiczna, albumina ludzka, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, białko całkowite, białko heterologiczne, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, kancerogeneza, kancerogenność, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, mutagenność, osocze ludzkie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Kwas octowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas octowy, obecny w różnych preparatach leczniczych, wykazuje głównie działanie miejscowe z minimalnym wchłanianiem systemowym, co ogranicza ryzyko ogólnoustrojowej toksyczności. Dane przedkliniczne są jednak ograniczone i różnią się w zależności od formy farmaceutycznej oraz drogi podania. Najbardziej szczegółowe badania dotyczą produktu Solcogyn, zawierającego 99% kwasu octowego w stężeniu 20,4 mg/ml, który w badaniach na królikach wykazał brak ogólnoustrojowych efektów toksycznych przy jednorazowym i wielokrotnym stosowaniu, choć obserwowano miejscowe podrażnienia i reakcje zapalne, w tym owrzodzenia i bliznowacenie błony śluzowej pochwy. Produkty takie jak Aminomix 1 Novum (4,50 g kwasu octowego w roztworze do infuzji), Artemisol (2-3,2% kwasu octowego) oraz Delacet (80% kwasu octowego, 4 g/100 g) nie posiadają szczegółowych danych przedklinicznych, co ogranicza pełną ocenę ich bezpieczeństwa.
absorpcja systemowa, badanie na zwierzętach, badanie niekliniczne, badanie toksyczności, bliznowacenie, błona śluzowa pochwy, działanie drażniące, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie toksyczne, działanie żrące, krwiobieg, kwas octowy, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, owrzodzenie, pharmacovigilance, podanie dożylne, postać farmaceutyczna, preparat do stosowania zewnętrznego, profil bezpieczeństwa, reakcja zapalna, roztwór do infuzji, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu, wchłanianie do krwiobiegu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alfadiol 1 mcg
Badania przedkliniczne alfakalcydolu wykazały, że mediana dawki letalnej (LD50) u myszy wynosi 440 μg/kg po podaniu doustnym oraz 52 μg/kg po podaniu dożylnym, co wskazuje na relatywnie wysoki potencjał toksyczności, zwłaszcza przy podaniu dożylnym. Dla porównania, kalcytriol charakteryzuje się wyższymi wartościami LD50: 1350 μg/kg (doustnie u myszy) i 105 μg/kg (dożylnie u szczurów). W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach dawki alfakalcydolu 0,3 i 0,9 μg/kg powodowały zmniejszenie liczebności miotów oraz obniżenie masy urodzeniowej potomstwa, jednak bez obserwacji zaburzeń rozwojowych, co sugeruje wpływ na parametry rozrodcze bez teratogenności.
aktywna postać witaminy D, alfakalcydol, działanie mutagenne, kalcytriol, margines bezpieczeństwa, mediana dawki letalnej, monitorowanie pacjenta, parametr rozrodczy, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał mutagenny i karcynogenny, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Gadoksetynian disodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gadoksetynian disodu, aktywny składnik Primovist, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania toksyczności ostrej, wielokrotnej oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach kardiologicznych u psów przy dawce 0,5 mmol/kg (20-krotność dawki ludzkiej) zaobserwowano przejściowe wydłużenie odstępu QT, co potwierdzono in vitro blokadą kanału potasowego HERG przez Gd-EOB-DTPA w wysokich stężeniach. W badaniach reprodukcyjnych u królików dawka 2,0 mmol/kg (25,9 razy większa względem dawki ludzkiej wg powierzchni ciała) powodowała zwiększoną liczbę poronień. Przenikanie do mleka u szczurów wyniosło poniżej 0,5% dawki dożylnej (0,1 mmol/kg), a biodostępność doustna była niska (0,4%). Młode szczury wykazywały większą wrażliwość na toksyczność niż dorosłe. Nie stwierdzono reakcji nietolerancji przy dożylnym podaniu, a jedynie po domięśniowym. Brak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego.
ampułkostrzykawka, działanie rakotwórcze, gadoksetynian disodu, Gd-EOB-DTPA, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, mięsień brodawkowy, podanie dożylne, potencjał czynnościowy, przedawkowanie produktu leczniczego, przenikanie do mleka, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie substancji, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glurenorm 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glikwidonu wykazały bardzo niski potencjał toksyczny substancji. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 przekraczała 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów, królików i psów, natomiast dożylna LD50 u szczurów wynosiła 144-180 mg/kg. Długoterminowe podawanie doustne w dawkach do 200 mg/kg/dobę (18 miesięcy) oraz do 1000 mg/kg/dobę (6 miesięcy) u szczurów, a także do 20 mg/kg/dobę u psów przez 18 miesięcy, nie wykazało istotnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych) nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności glikwidonu. Dodatkowo, badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały potencjału nowotworotwórczego substancji.
aberracja chromosomowa, chomik chiński, dawka letalna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, glikwidon, hipoglikemia, karcynogenność, LD50, obrót kostny, sonda żołądkowa, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność subchroniczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotylek Max 10 mg
Przeprowadzone badania toksykologiczne biotyny, substancji czynnej preparatu Biotylek Max, wykazały wyjątkowo niski profil toksyczności. Dawki toksyczne w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności były wielokrotnie wyższe – rzędu kilku tysięcy razy – niż terapeutyczna dawka stosowana u ludzi, wynosząca 10 mg. Tak wysoki margines bezpieczeństwa wskazuje na bezpieczne stosowanie biotyny w dawce terapeutycznej. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania kancerogenności nie potwierdziły właściwości rakotwórczych biotyny, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście długoterminowego stosowania.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, biotyna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, mutacja genetyczna, nowotwór, poronienie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, właściwość rakotwórcza - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Neomycyny siarczan, stosowany miejscowo w preparacie Flucinar N w stężeniu 5 mg/g (w połączeniu z fluocynolonem acetonidem 0,25 mg/g), charakteryzuje się istotnymi brakami w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach oceniających toksyczność, wpływ na płodność, działanie rakotwórcze ani mutagenne neomycyny siarczanu. Brak jest również wyników standardowych testów genotoksyczności, takich jak test Amesa czy testy na komórkach ssaków, co uniemożliwia pełną ocenę potencjalnego ryzyka związanego z jej stosowaniem.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, działanie rakotwórcze, fluocynolon acetonid, maść Flucinar N, neomycyna siarczan, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test konwersji genów, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Macmiror complex (100 mg + 40000 j.m.)/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne bezpieczeństwa stosowania Macmiror Complex, zawierającego nifuratel i nystatynę, wykazały brak toksyczności ostrej przy podaniu doustnym i dopochwowym nawet w bardzo wysokich dawkach – do 2000 mg nifuratelu/kg masy ciała oraz 172,8 mg nystatyny/kg masy ciała, co odpowiada 480-krotności pojedynczej dawki terapeutycznej u ludzi (STDH). Obserwacje przez 7 dni po podaniu pojedynczej dawki nie wykazały opóźnionych reakcji toksycznych ani zgonów wśród zwierząt, co potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa produktu. Ze względu na ograniczenia metodologiczne nie udało się określić dawki śmiertelnej DL50 przy podaniu doustnym.
- Leksykon substancji czynnych
Bromek potasu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W analizowanych preparatach homeopatycznych zawierających bromek potasu (Kalium bromatum) jako składnik aktywny, tj. Nervoheel N (30 mg bromku potasu w rozcieńczeniu D4 na tabletkę) oraz syrop Sedalia (1,5 g bromku potasu w rozcieńczeniu 9 CH na 100 g syropu), dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone. Producent Nervoheel N podkreśla, że wysokie rozcieńczenia substancji czynnych nie stanowią zagrożenia toksykologicznego, co wskazuje na minimalne ryzyko działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W obu preparatach bromek potasu występuje w bardzo niskich stężeniach, zgodnie z zasadami homeopatii, co dodatkowo ogranicza potencjalne ryzyko toksyczności.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bieluń dziędzierzawa, bromek potasu, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, działanie uspokajające, genotoksyczność, izowalerianian cynku, jaśmin karoliński, kulczyba ignacjańska, kwas fosforowy, lulek czarny, mątwa lekarska, męczennica cielista, rumianek pospolity, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agapurin SR 600 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Agapurin SR 600, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 1385 mg/kg m.c. (myszy, doustnie), 1770 mg/kg m.c. (szczury, doustnie) oraz 230 mg/kg m.c. (szczury, dożylnie). W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie pentoksyfiliny w dawkach do 1000 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 100 mg/kg m.c./dobę u psów przez okres roku nie wywołało toksycznego uszkodzenia narządów. Natomiast dawki przekraczające 320 mg/kg m.c./dobę u psów przez 12 miesięcy indukowały objawy toksyczne, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwawienia, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w jądrach. Badania reprodukcyjne na czterech gatunkach zwierząt nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój okołoporodowy, choć bardzo wysokie dawki zwiększały śmiertelność wewnątrzmaciczną płodów u szczurów.
Agapurin SR, dawka śmiertelna 50, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, test Amesa, toksyczne uszkodzenie narządów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liv 52 –
Preparat ziołowy Liv.52 został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego profil bezpieczeństwa, obejmującym toksyczność ostrą, przewlekłą, toksyczność rozwojową oraz potencjał mutagenny. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki do 5000 mg/kg m.c. szczurom i królikom, nie obserwując dawki śmiertelnej, co wskazuje na bardzo niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg m.c. przez 9 miesięcy nie wywołało działań niepożądanych ani zmian masy ciała u szczurów. Badania rozwojowe u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a analiza parametrów rozwojowych matek i płodów potwierdziła bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, długotrwała ekspozycja, doświadczenie kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, potencjalne zagrożenia, preparat ziołowy, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olodon Free 1 mg/ml
Przedawkowanie olopatadyny w postaci kropli do oczu Olodon Free (1 mg/ml) może prowadzić do systemowej ekspozycji na maksymalnie 5 mg substancji czynnej, co u dziecka o masie ciała 10 kg odpowiada dawce 0,5 mg/kg przy założeniu 100% wchłaniania. Dane kliniczne dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone, jednak badania na zwierzętach wykazały niską toksyczność ostrą olopatadyny. W badaniach na psach wydłużenie odstępu QTc obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi, co sugeruje niewielkie znaczenie kliniczne tego efektu. W badaniach klinicznych doustne podawanie olopatadyny w dawce 5 mg dwa razy na dobę przez 2,5 dnia nie powodowało istotnego wydłużenia odstępu QTc, a stężenia maksymalne w osoczu (35-127 ng/ml) zapewniały co najmniej 70-krotny margines bezpieczeństwa względem wpływu na repolaryzację serca.
badania przedkliniczne, badanie EKG, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie przeciwhistaminowe, ekspozycja pediatryczna, krople do oczu, monitorowanie pacjenta, narażenie systemowe, objawy ogólnoustrojowe, odstęp QTc, olopatadyna, parametry życiowe, postępowanie lecznicze, przedawkowanie preparatu, przypadkowe połknięcie, repolaryzacja mięśnia sercowego, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Moklar 150 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Moklar, zawierającego 150 mg moklobemidu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziły brak toksycznych efektów zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu leku. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, moklobemid, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine Plus (250 mg + 1,5625 mg Zn2+)/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Neosine Plus, zawierającego inozynę pranobeks oraz cynku glukonian, wskazują na niski profil toksyczności obu składników. Inozyna pranobeks wykazała szeroki margines bezpieczeństwa, z LD50 wynoszącą 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 50-krotnie wyższe od maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania toksykologiczne na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych, potwierdzając brak genotoksyczności inozyny pranobeksu. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotności zalecanej u ludzi, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń czynności reprodukcyjnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, cynk glukonian, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność inozyny pranobeksu, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewodropropizyny, substancji czynnej produktu leczniczego Unituss Junior, wykazały wysoki margines bezpieczeństwa stosowania klinicznego. Toksyczność ostra ujawniała się dopiero przy bardzo wysokich dawkach: 886,5 mg/kg u szczurów, 1287 mg/kg u myszy oraz 2492 mg/kg u świnek morskich, podczas gdy terapeutyczna dawka syropu wynosi 60 mg/10 ml. Indeks terapeutyczny, określony w modelu kaszlu indukowanego u świnek morskich, mieścił się w zakresie 16–53, co wskazuje na wielokrotnie niższą dawkę efektywną w porównaniu do dawki toksycznej, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa leku.
dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, efekt leczniczy, efekt toksyczny, indeks terapeutyczny, kaszel indukowany, lewodropropizyna, margines bezpieczeństwa, NOAEL, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 88 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej w preparacie Tirosint Sol wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza brak istotnych działań toksycznych po podaniu pojedynczych, nawet wysokich dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany kliniczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak efekty te występowały głównie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Brak jest specyficznych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na procesy reprodukcyjne, co stanowi lukę w ocenie bezpieczeństwa w tym zakresie.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Tirosint Sol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie wątroby, zespół nerczycowy, zmiana masy narządów - Leksykon substancji czynnych
Ambroksol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ambroksol chlorowodorek wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych po wielokrotnym podaniu doustnym i dożylnym w badaniach przedklinicznych. Poziomy NOAEL ustalono na 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie, doustnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52-78 tygodni, doustnie), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni, doustnie) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie, doustnie). W badaniach dożylnych NOAEL wynosił 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i 120 mg/kg mc./dobę u psów (4 tygodnie). Nie stwierdzono narządów docelowych dla toksyczności, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający. Ambroksol nie wykazuje działania embriotoksycznego, teratogennego ani mutagennego, co potwierdzają testy in vitro (m.in. test Amesa, aberracji chromosomów) oraz in vivo (test mikrojądrowy u myszy). Długoterminowe badania na myszach i szczurach (odpowiednio do 105 i 116 tygodni) nie wykazały działania rakotwórczego przy dawkach do 800 mg/kg mc./dobę i 1000 mg/kg mc./dobę.
aberracja chromosomowa, badanie reprodukcyjne, chlorowodorek ambroksolu, choroba układu oddechowego, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, infuzja dożylna, NOAEL, podanie doustne, podanie dożylne, podanie wielokrotne, profil bezpieczeństwa, roztwór glukozy, rozwój okołourodzeniowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Czynnik II – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Czynnik II (protrombina) jest integralnym składnikiem kompleksu FEIBA NF, występując głównie w formie nieaktywowanej wraz z czynnikami IX i X oraz aktywowanym czynnikiem VII. Badania toksyczności ostrej przeprowadzone na modelach zwierzęcych, w tym na myszach z defektem genu czynnika VIII oraz zdrowych myszach i szczurach, wykazały, że dawki przekraczające 200 j./kg masy ciała nie wywołują istotnych działań niepożądanych poza ryzykiem nadkrzepliwości, będącej efektem farmakologicznym preparatu. Ze względu na immunogenność ludzkich białek u zwierząt, standardowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie są możliwe do przeprowadzenia, co ogranicza ocenę przewlekłego bezpieczeństwa w modelach przedklinicznych.
aktywowany czynnik VII, aPTT, badanie toksykologiczne, białko heterologiczne, czas kaolinowo-kefalinowy, czynnik II, czynnik krzepnięcia, hemofilia, inhibitor czynnika VIII, nadkrzepliwość krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, protrombina, przeciwciało, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ kalikreina-kinina, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Nifuratel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nifuratel, stosowany w preparatach takich jak Macmiror (tabletki powlekane 200 mg) oraz w połączeniu z nystatyną w formach dopochwowych (Macmiror Complex maść i Macmiror Complex 500 globulki), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami toksykologicznymi na zwierzętach. W badaniach toksyczności ostrej nie odnotowano śmiertelności ani działań toksycznych przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała (doustnie) i 200 mg/kg (dootrzewnowo) u myszy i szczurów. W przypadku preparatów złożonych, dawki do 2000 mg nifuratelu/kg masy ciała oraz 172,8 mg nystatyny/kg masy ciała (odpowiadające 480 STDH) nie wywołały ostrych ani opóźnionych reakcji toksycznych, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dopochwowej). Ze względu na objętość preparatu nie określono DL50 dla drogi doustnej w przypadku Macmiror Complex i Macmiror Complex 500.
badanie toksykologiczne, dawka lecznicza, dawka wielokrotna, Macmiror, Macmiror Complex, Macmiror Complex 500, margines bezpieczeństwa, monoterapia, nifuratel, nystatyna, parametr DL50, podanie dootrzewnowe, podanie dopochwowe, podanie doustne, produkt złożony, profil bezpieczeństwa, substancja aktywna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melatonina LEK-AM 5 mg
Melatonina LEK-AM wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej u myszy wartość LD50 po podaniu doustnym wyniosła 1250 mg/kg masy ciała, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności oraz ocena potencjału rakotwórczego nie wykazały ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania dotyczące wpływu na rozrodczość nie potwierdziły działania teratogennego melatoniny, co przemawia za jej bezpieczeństwem stosowania w populacji ogólnej.
badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne, dawka śmiertelna dla 50% populacji, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, melatonina, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozrodcza, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml 13,6 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Produkt leczniczy PHYSIONEAL 40 jest roztworem do dializy otrzewnowej zawierającym glukozę w stężeniach 1,36% w/v (13,6 mg/ml), 2,27% w/v (22,7 mg/ml) oraz 3,86% w/v (38,6 mg/ml), elektrolity (Na, Ca, Mg, Cl) oraz system buforowy z wodorowęglanem sodu (25 mmol/l) i mleczanem sodu (15 mmol/l), co łącznie daje stężenie buforu 40 mmol/l. Po zmieszaniu dwóch komór roztworu uzyskuje się pH 7,4, odpowiadające fizjologicznemu pH osocza. Osmolarność roztworu wynosi odpowiednio 344 mOsmol/l (glukoza 1,36%), 395 mOsmol/l (glukoza 2,27%) oraz 483 mOsmol/l (glukoza 3,86%), co jest istotne przy doborze stężenia roztworu w zależności od indywidualnych właściwości transportowych błony otrzewnowej i potrzeb ultrafiltracyjnych pacjenta. Skład elektrolitowy roztworu (na przykładzie stężenia glukozy 1,36%) odzwierciedla fizjologiczne stężenia jonów w surowicy krwi, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i tolerancji terapii nerkozastępczej.
błona otrzewnowa, dializa otrzewnowa, dolegliwości bólowe, elektrolity, genotoksyczność, jama otrzewnowa, leczenie nerkozastępcze, mleczan sodu, osmolarność roztworu, pH osocza, potencjał rakotwórczy, skład elektrolitowy, system buforowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ultrafiltracja, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 2% Wodny roztwór fioletu gencjanowego gemi 20 mg/g
Fiolet gencjanowy (metylorozanilinowy chlorek) stosowany jest w postaci 2% wodnego roztworu (20 mg/g) jako preparat do stosowania na skórę. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tego leku są ograniczone, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej, potencjału kancerogennego oraz badań farmakodynamicznych i interakcji farmakodynamicznych. Najistotniejszym znanym zagrożeniem jest mutagenność fioletu gencjanowego, potwierdzona w badaniach in vitro na komórkach bakteryjnych i eukariotycznych, gdzie wykazano zdolność do indukowania punktowych mutacji w DNA.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, fiolet gencjanowy, interakcja farmakodynamiczna, komórka bakteryjna, komórka eukariotyczna, metylorozanilinowy chlorek, mutagenność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, punktowa zmiana DNA, rozwój nowotworu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Owix 250 mg
Embionian pyrantelu, substancja czynna produktu leczniczego PYRANTELUM OWIX, wykazuje niską toksyczność ostrą w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Wartości LD50 przy podaniu doustnym wynoszą >5000 mg/kg masy ciała u myszy, >4000 mg/kg u szczurów oraz >2000 mg/kg u psów, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu doustnym, zgodnym z zalecaną drogą podania u ludzi. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach, podawano dawki do 500 mg/kg m.c. przez 30 dni bez istotnych klinicznych działań niepożądanych ani zmian morfologicznych w narządach wewnętrznych.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z liści babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg płynny z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolatae L. folium) stanowi substancję aktywną w preparacie Lancetan w dawce 648 mg/5 ml syropu, zawierającym 10 g wyciągu na 100 g produktu, ekstraktowanym w stosunku 1:1-2 z użyciem 30% etanolu. Pomimo szerokiego zastosowania klinicznego, brak jest standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, genotoksyczność, mutagenność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój, które są wymagane dla nowoczesnych substancji leczniczych. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na długotrwałej praktyce klinicznej, co stanowi podstawę do stosowania tego preparatu, jednakże brak formalnych danych przedklinicznych wymaga ostrożności w interpretacji ryzyka.
babka lancetowata, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, etanol, genotoksyczność, mutagenność, potencjał rakotwórczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, syrop leczniczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, wyciąg z babki lancetowatej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gyno-Pevaryl 50 50 mg
Azotan ekonazolu wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa oraz minimalny potencjał toksyczny w warunkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni wartości LD50 przekraczały 160-430 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Przy przewlekłym stosowaniu dawek 50 mg/kg/dobę zaobserwowano minimalne efekty hepatotoksyczne, które ustępowały po zaprzestaniu podawania. Ocena tolerancji miejscowej nie wykazała istotnej toksyczności, fototoksyczności ani reakcji uczuleniowych, jedynie nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Brak jest danych dotyczących kancerogenności, jednak ze względu na krótki czas terapii i brak właściwości genotoksycznych, ryzyko to jest uznawane za niskie.
aberracja chromosomowa, azotan ekonazolu, dawka śmiertelna, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, płodność, podrażnienie skóry, reakcja uczuleniowa, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, zastosowanie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Otrex 600 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diosminy, substancji czynnej leku Otrex 600, wskazują na jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 po jednorazowym podaniu doustnym wyniosła >10 g/kg u myszy oraz >5 g/kg u szczurów, co świadczy o niskiej toksyczności. Przewlekłe podawanie diosminy w dawkach 50-620 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy u myszy i świnek morskich nie wywołało istotnych zmian w parametrach biologicznych, hematologicznych ani funkcji nerek. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych i nowotworów przy stosowaniu terapeutycznym diosminy.
dawka śmiertelna, diosmina, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, elektrokardiografia, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja nerek, genotoksyczność, LD50, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biologiczne, parametry hematologiczne, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomid Egis 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leflunomidu wykazały toksyczność ostrą i przewlekłą obejmującą głównie szpik kostny, krew, układ pokarmowy, skórę, śledzionę, grasice oraz węzły chłonne. Objawy toksyczne to niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia oraz zaburzenia funkcji szpiku kostnego, co jest konsekwencją hamowania syntezy DNA przez lek. U szczurów i psów zaobserwowano obecność ciałek Heinza i Howell-Jolly’ego w erytrocytach, wskazujących na uszkodzenie krwinek czerwonych. Dodatkowo stwierdzono działania niepożądane w obrębie serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, prawdopodobnie związane z immunosupresją. Toksyczność występowała przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania pacjentów. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności leflunomidu, choć metabolit TFMA indukował uszkodzenia chromosomowe in vitro, bez potwierdzenia działania in vivo.
4-trifluorometyloanilina, chłoniak złośliwy, ciałko Heinza, ciałko Howell-Jolly’ego, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie teratogenne, erytrocyt, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, leflunomid, leukopenia, męski narząd rozrodczy, mutacja punktowa, niedokrwistość, rak płuca, synteza DNA, szpik kostny, toksyczność ostra, trombocytopenia, układ pokarmowy, uszkodzenie chromosomu, węzeł chłonny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium Sandoz + Vitamin C 260 mg Ca2+ + 1000 mg
Produkt leczniczy Calcium Sandoz + Vitamin C w postaci tabletek musujących zawiera 260 mg jonów wapnia (6,5 mmola) oraz 1000 mg witaminy C (kwasu askorbowego) na tabletkę, pochodzących z wapnia laktoglukonianu (1,0 g) i węglanu wapnia (0,327 g). Zarówno wapń, jak i witamina C są naturalnymi składnikami organizmu, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Przedkliniczne badania toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, genotoksyczność czy potencjał rakotwórczy, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Substancje pomocnicze, w tym 1,978 g sacharozy oraz 0,275 g sodu na tabletkę, również nie stanowią istotnego ryzyka przy zalecanym stosowaniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alugastrin 340 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Alugastrin, zawierającego węglan dihydroksyglinowo-sodowy, wykazały brak toksyczności ostrej po podaniu dożołądkowym u gryzoni. Myszom podawano dawki do 9,6 g/kg masy ciała, a szczurzym do 4,8 g/kg masy ciała, bez obserwacji efektów toksycznych. Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały kumulacji glinu w kościach ani surowicy po 6 miesiącach ekspozycji, co świadczy o braku akumulacji tego pierwiastka w organizmie przy przewlekłym stosowaniu substancji czynnej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Korzeń Łopianu –
W dostępnej dokumentacji dotyczącej produktu leczniczego zawierającego korzeń łopianu (Arctium lappa L., Arctium minus Hill., Arctium tomentosum Mill. lub ich mieszaniny) brak jest przedklinicznych danych bezpieczeństwa. Nie przeprowadzono standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, subchroniczna, genotoksyczność, karcynogenność, wpływ na rozród i rozwój oraz farmakologiczne badania bezpieczeństwa. Produkt występuje w postaci ziół do zaparzania w stężeniu 1 g/g, jednak brak jest danych laboratoryjnych pozwalających na pełną ocenę profilu bezpieczeństwa w warunkach przedklinicznych.
Arctium lappa, Arctium minus, Arctium tomentosum, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, dane przedkliniczne, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń łopianu, medycyna tradycyjna, monitorowanie bezpieczeństwa, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabax 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny obejmowały różne gatunki zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) i wykazały, że dawka letalna (LD50) jest większa niż 5 g/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach podostrych i przewlekłych nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u naczelnych, 75 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz 50 mg/kg mc./dobę u psów. Psy były bardziej wrażliwe, tolerując dawki do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni bez objawów niepożądanych. Toksyczne dawki wywoływały objawy takie jak wymioty, osłabienie, odwodnienie oraz uszkodzenia wątroby, manifestujące się podwyższonymi enzymami wątrobowymi (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa). Wysokie dawki (400 mg/kg mc./dobę) u małp prowadziły do śmiertelności (2/10 osobników) oraz żółtego zabarwienia kału.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cykl rujowy, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, LD50, mutagenność, obrzęk rogówki, odwodnienie, płodność, poronienie, rozszczep podniebienia, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wrodzona wada układu krążenia, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Len – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nasienie lnu (Linum usitatissimum L., semen) jest stosowane jako substancja czynna w produktach leczniczych, jednakże dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są ograniczone. Nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także brak jest danych dotyczących wpływu na rozrodczość, płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy potomstwa. Ponadto, nie wykonano testów genotoksyczności, takich jak testy mutacji genowych czy aberracji chromosomowych, zarówno in vitro, jak i in vivo, co uniemożliwia ocenę potencjalnego działania mutagennego tej substancji roślinnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, długotrwała ekspozycja, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogeneza, medycyna tradycyjna, mutacja genowa, nasienie lnu, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium dobesilate Hasco 500 mg
Produkt leczniczy Calcium Dobesilate Hasco zawiera 500 mg wapnia dobezylanu jednowodnego w formie tabletek niepowlekanych. W dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym informacji o toksyczności ostrej, przewlekłej, subchronicznej, potencjale genotoksycznym, rakotwórczym oraz wpływie na rozrodczość i rozwój. Brak jest również danych z badań na modelach zwierzęcych specyficznych dla tego produktu. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
bezpieczeństwo stosowania, calcii dobesilas monohydricum, Calcium Dobesilate Hasco, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, doświadczenie porejestracyjne, laktoza jednowodna, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, substancja o znanym działaniu, tabletka niepowlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, wapń dobezylan, wapń dobezylan jednowodny, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Kabi 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewofloksacyny, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jedynie opóźnienie dojrzewania płodów związane z toksycznością dla matki. Testy genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, prawdopodobnie przez hamowanie topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, fluorochinolon, fotokancerogeneza, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, płodność, potencjał kancerogenny, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimotop S 0,2 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne nimodypiny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych testach ostrej i przewlekłej toksyczności, bez istotnego ryzyka genotoksycznego czy rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano dawkozależne efekty embriotoksyczne u szczurów, przy dawkach 30 mg/kg m.c./dobę (hamowanie rozwoju płodu, zmniejszenie masy ciała płodu) oraz 100 mg/kg m.c./dobę (śmiertelność zarodków), jednak bez działania teratogennego. U królików nie stwierdzono efektów embriotoksycznych ani teratogennych przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę, co wskazuje na różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na lek.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, hamowanie rozwoju płodu, nimodypina, Nimotop S, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowy, śmiertelność zarodków, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Advantan 1 mg/g
Metyloprednizolon aceponian, substancja czynna leku Advantan (1 mg/g krem), wykazuje niski potencjał toksyczności przy pojedynczym przedawkowaniu, zarówno w przypadku miejscowej aplikacji na skórę, nawet na rozległe powierzchnie i w warunkach zwiększonej absorpcji (np. okluzja, uszkodzenia bariery skórnej), jak i przy przypadkowym spożyciu. Badania toksykologiczne nie wykazały ryzyka zatrucia ostrego ani specyficznych objawów toksyczności, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tego kortykosteroidu stosowanego miejscowo.
aplikacja miejscowa, aplikacja na rozległe powierzchnie skóry, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, okluzja, opatrunek okluzyjny, profil bezpieczeństwa, spożycie produktu leczniczego, toksyczność ostra, zatrucie ostre - Leksykon substancji czynnych
Loteprednol etabonian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Loteprednol etabonian, substancja czynna preparatu Lotemax 0,5%, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych, obejmujących toksykologię ogólnoustrojową, genotoksyczność oraz toksyczność reprodukcyjną. Testy wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, a standardowe badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału substancji. Badania okulistyczne na królikach wskazały na łagodne, przemijające podrażnienie oczu, co potwierdza dobrą tolerancję miejscową preparatu stosowanego w dawce 0,5% jako zawiesina do oczu.
badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt mutagenny, efekt teratogenny, kostnienie szkieletu, loteprednol etabonian, opóźnienie kostnienia, pień ramienno-głowowy, podrażnienie oczu, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przepuklina oponowa, przepuklina pępkowa, rozszczep podniebienia, test toksykologiczny, tętnica szyjna, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, zawiesina do oczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baikaderm (1,33 g + 1 g)/100 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Baikaderm, zawierającego 75% bajkaliny izolowanej z korzenia Scutellaria baicalensis oraz alantoinę, wykazały bardzo niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej u myszy podawano dawki bajkaliny w zakresie 1-8 g/kg masy ciała, przy czym nie odnotowano zgonów, co kwalifikuje substancję do grupy 5 według skali Hodge’a i Sternera (praktycznie nietoksyczne). W badaniach toksyczności podprzewlekłej (3-miesięcznej) u szczurów stosowano dawki 30, 100 i 300 mg/kg m.c., nie obserwując żadnych objawów toksyczności. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania bajkaliny w dawkach terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Utrogestan 200 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne dotyczące stosowania mikronizowanego progesteronu w postaci kapsułek dopochwowych miękkich (Utrogestan 200 mg) nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka przy zalecanych dawkach terapeutycznych. Analizy obejmowały ocenę wpływu substancji czynnej na różne układy organizmu oraz badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, które potwierdziły brak niepożądanych efektów farmakologicznych i toksycznych mogących stanowić ryzyko dla pacjentów. Profil bezpieczeństwa progesteronu w tych badaniach był zgodny z oczekiwaniami dla hormonów z tej grupy.
Produkt zawiera również substancję pomocniczą – lecytynę sojową, która w badaniach przedklinicznych nie wykazała szczególnych zagrożeń, jednak należy uwzględnić możliwość reakcji alergicznych u pacjentów z nadwrażliwością na soję. Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa stosowania dopochwowego mikronizowanego progesteronu w dawce 200 mg, co wspiera jego stosowanie w praktyce klinicznej zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, kapsułki dopochwowe miękkie, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na soję, profil bezpieczeństwa, progesteron, progesteron mikronizowany, reakcja alergiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ organizmu, związek hormonalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klacid 125 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej (125 mg/5 ml) wykazały zróżnicowaną toksyczność zależną od wieku i gatunku zwierząt. W badaniach ostrej toksyczności LD50 dla młodych myszy i szczurów wynosiła około 1230-1330 mg/kg mc., podczas gdy u dorosłych osobników wartości te były wyższe (2700-3000 mg/kg mc.), co wskazuje na większą wrażliwość młodych zwierząt. Objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie masy ciała, osłabienie odruchu ssania i ruchów samoistnych, a także zmiany sekcyjne w płucach i jelitach, w tym krwawienia. W badaniach podostrych i przewlekłych na szczurach oraz psach rasy beagle ustalono dawki nietoksyczne odpowiednio na poziomie 55 mg/kg mc./dobę (2 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę (6 tygodni) oraz 100 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), natomiast dawki wywołujące objawy toksyczności to 200 mg/kg mc./dobę, 150 mg/kg mc./dobę i 300 mg/kg mc./dobę. Objawy toksyczności przewlekłej obejmowały zmniejszenie masy ciała, obniżenie hemoglobiny i hematokrytu, zmiany w nerkach i wątrobie, a u psów stłuszczenie hepatocytów i nacieki zapalne.
antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk makrolidowy, antybiotyk penicylinowy, badanie histopatologiczne, badanie sekcyjne, cykl rujowy, dawka śmiertelna 50, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hematokryt, hemoglobina, klarytromycyna, poronienie wczesne, profil toksykologiczny, przewód żółciowy, rozszczep podniebienia, stłuszczenie hepatocytów, test Amesa, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada układu krążenia, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Express Forte 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku potasowego, substancji czynnej produktu leczniczego Voltaren Express Forte (25 mg diklofenaku potasowego w kapsułkach miękkich), obejmowała badania toksykologiczne, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały specyficznych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny, a badania rakotwórczości nie wskazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych na myszy, szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na procesy rozrodcze, z wyjątkiem minimalnych efektów przy dawkach toksycznych dla samic. Dodatkowo, obecność 19 mg sorbitolu jako substancji pomocniczej nie wpłynęła na profil bezpieczeństwa leku.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, diklofenak potasowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, materiał genetyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój poporodowy, rozwój przedporodowy, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksykologia