Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Baikaderm (1,33 g + 1 g)/100 g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Baikaderm, zawierającego 75% bajkaliny izolowanej z korzenia Scutellaria baicalensis oraz alantoinę, wykazały bardzo niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej u myszy podawano dawki bajkaliny w zakresie 1-8 g/kg masy ciała, przy czym nie odnotowano zgonów, co kwalifikuje substancję do grupy 5 według skali Hodge’a i Sternera (praktycznie nietoksyczne). W badaniach toksyczności podprzewlekłej (3-miesięcznej) u szczurów stosowano dawki 30, 100 i 300 mg/kg m.c., nie obserwując żadnych objawów toksyczności. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania bajkaliny w dawkach terapeutycznych.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Baikaderm

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Baikaderm, zawierającego zespół flawonów izolowanych z korzenia Scutellaria baicalensis (o zawartości 75% bajkaliny) oraz alantoinę, obejmowały ocenę toksyczności ostrej oraz badania toksyczności podprzewlekłej, jak również badania toksyczności reprodukcyjnej.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej u myszy podawano bajkalinę w zakresie dawek od 1 g do 8 g na kg masy ciała. We wszystkich grupach badanych wszystkie zwierzęta przeżyły okres obserwacji, co wskazuje na bardzo niską toksyczność substancji czynnej. Wyższych dawek nie testowano ze względu na ograniczenia techniczne związane z objętością rozpuszczonej substancji.2

Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że toksyczność bajkaliny jest bardzo niska. Zgodnie z klasyfikacją według skali Hodge’a i Sternera, substancję tę należy zakwalifikować do grupy 5 (substancje praktycznie nietoksyczne).3

Toksyczność podprzewlekła

Przeprowadzono również badania toksyczności podprzewlekłej (3-miesięcznej) zespołu flawonów izolowanych z korzenia tarczycy bajkalskiej (o zawartości 70% bajkaliny). W badaniach tych substancję podawano szczurom w dawkach 30, 100 i 300 mg bajkaliny na kg masy ciała. W żadnej z badanych grup zwierząt nie zaobserwowano toksycznego działania badanej substancji.4

Toksyczność reprodukcyjna

Dostępne dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej wykazały, że wyciągi wodne z korzenia tarczycy bajkalskiej powodowały efekty toksyczne dla rozrodu w badaniach na zwierzętach. Niemniej jednak, nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania preparatu Baikaderm w okresie ciąży u ludzi, a potencjalne ryzyko stosowania u ludzi nie jest w pełni poznane.5

Ogólna ocena bezpieczeństwa przedklinicznego

Wyniki badań przedklinicznych wskazują, że bajkalina, główna substancja czynna leku Baikaderm, charakteryzuje się bardzo niskim profilem toksyczności w badaniach ostrej i podprzewlekłej toksyczności. Jednocześnie należy zachować ostrożność w zakresie stosowania produktu u kobiet w ciąży ze względu na stwierdzoną w badaniach na zwierzętach toksyczność reprodukcyjną wyciągów wodnych z korzenia tarczycy bajkalskiej.6

Rodzaj badania Gatunek Dawkowanie Wyniki
Toksyczność ostra Mysz 1-8 g bajkaliny/kg m.c. Brak przypadków śmiertelnych; bardzo niska toksyczność (grupa 5 wg skali Hodge’a i Sternera)
Toksyczność podprzewlekła (3 miesiące) Szczur 30, 100 i 300 mg bajkaliny/kg m.c. Brak objawów toksyczności
Toksyczność reprodukcyjna Brak dokładnych danych Brak dokładnych danych Wykazano toksyczność reprodukcyjną wyciągów wodnych z korzenia tarczycy bajkalskiej
  1. 24.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl