pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Deslodyna 5 mg
Deslodyna, zawierająca 5 mg desloratadyny w postaci tabletek powlekanych, jest wskazana do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (ANN) oraz pokrzywki. W przypadku ANN preparat łagodzi wodnisty wyciek z nosa, uczucie zatkania, świąd nosa, kichanie oraz objawy oczne, zarówno w sezonowej, jak i przewlekłej postaci choroby. W pokrzywce Deslodyna skutecznie redukuje bąble pokrzywkowe, świąd i zaczerwienienie skóry, działając w ostrych, przewlekłych oraz idiopatycznych formach schorzenia. Preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat w dawce 5 mg, gdzie należy rozważyć inne formy dawkowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, desloratadyna, dysfagia, izomalt, kichanie, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, objaw oczny, pokrzywka, pokrzywka idiopatyczna, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd nosa, świąd oczu, świąd skóry, tabletka powlekana, wodnisty wyciek z nosa, zaczerwienienie, zaczerwienienie skóry, zatkanie nosa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roztwory do testów prowokacyjnych Allergopharma –
Przedawkowanie roztworów do testów prowokacyjnych Allergopharma, zawierających wyciągi alergenowe z pyłków roślin, roztoczy, nabłonków zwierząt, piór, grzybów pleśniowych, drożdży, pyłów oraz pokarmów, stanowi poważne ryzyko kliniczne. Objawy przedawkowania obejmują zaostrzenie reakcji alergicznych o charakterze miejscowym (świąd, rumień, obrzęk) oraz ogólnoustrojowym (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, świsty, kaszel). W ciężkich przypadkach mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne z hipotonią, utratą przytomności i wstrząsem. Postępowanie terapeutyczne obejmuje podanie leków przeciwhistaminowych, β2-mimetyków rozszerzających oskrzela, a w przypadku anafilaksji – adrenaliny, glikokortykosteroidów, płynoterapii i tlenoterapii.
adrenalina, beta-mimetyk, ciśnienie tętnicze, glikokortykosteroid, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, objaw alergiczny, płynoterapia, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, świszczący oddech, test prowokacyjny, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lizymax 684 mg
Lek Lizymax, zawierający 684 mg ibuprofenu z lizyną (odpowiadający 400 mg ibuprofenu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, inne NLPZ oraz u osób z reakcjami alergicznymi takimi jak zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, skurcz oskrzeli czy astma. Przeciwwskazania obejmują także czynną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, przebytą perforację lub krwawienie z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność wątroby, nerek oraz serca (klasa IV wg NYHA). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz wydłużenia porodu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy naczyniowo-mózgowych i innych aktywnych krwawieniach oraz u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, skazą krwotoczną i nieustalonymi zaburzeniami hematologicznymi, np. małopłytkowością.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, astma oskrzelowa, choroba alergiczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, czynne krwawienie, heparyna, ibuprofen, krwawienie naczyniowo-mózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nawracająca choroba wrzodowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, perforacja, pokrzywka, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, trzeci trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność nerek, warfaryna, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie wytwarzania krwi, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrox 20 20 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Atrox, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hipercholesterolemii. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych klinicznych i doświadczeniach po wprowadzeniu leku na rynek. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, bóle mięśni, stawów i kończyn, a także podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy, które u 0,8% pacjentów przekraczało 3-krotnie górną granicę normy i było odwracalne. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (>3 razy górna granica normy) wystąpiło u 2,5% pacjentów, a >10 razy u 0,4%. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/100) do bardzo rzadko (<1/10 000), co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
aminotransferaza, amnezja, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, trójglicerydy, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacipil 6 mg
Lacypidyna, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, stosowana w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego, jest na ogół dobrze tolerowana, choć może wywoływać działania niepożądane związane głównie z rozszerzeniem naczyń obwodowych. Do często obserwowanych objawów należą ból głowy, zawroty głowy, drżenie, kołatanie serca, tachykardia, nagłe zaczerwienienie twarzy, nudności, niestrawność, wysypka, wielomocz, osłabienie oraz obrzęki, które mają charakter przemijający. Niezbyt często występują nasilenie istniejącej dławicy piersiowej, omdlenia, niedociśnienie oraz rozrost dziąseł. Bardzo rzadko zgłaszano depresję, a rzadko obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę. Przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej obserwuje się często, jednak klinicznie istotne podwyższenie jest niezbyt częste.
antagonista wapnia, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, drżenie, działanie wazodylatacyjne, fosfataza alkaliczna, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, rozrost dziąseł, rozszerzenie naczyń obwodowych, rumień, świąd skóry, tachykardia, wielomocz, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flavamed 60 mg
Flavamed w dawce 60 mg ambroksolu chlorowodorku w formie tabletek musujących może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia smaku (często), nudności i niedoczulica jamy ustnej oraz gardła (często). Rzadziej obserwuje się wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha oraz suchość błon śluzowych jamy ustnej i gardła (niezbyt często). Reakcje immunologiczne, takie jak reakcje nadwrażliwości (rzadko), a także ciężkie reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i świąd mają częstość nieznaną, ale wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Wśród działań skórnych mogą wystąpić wysypka i pokrzywka (rzadko), a także ciężkie reakcje, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica (częstość nieznana). Gorączka powyżej 37,5°C występuje niezbyt często.
ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, Flavamed, gorączka, lek mukolityczny, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nietolerancja fruktozy, nietolerancja laktozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, świąd, tabletka musująca, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Zolmitryptan – Działania niepożądane
Zolmitryptan, agonista receptorów serotoninowych 5-HT1B/1D, jest stosowany w leczeniu migreny, jednak jego podanie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które zazwyczaj pojawiają się w ciągu 4 godzin od przyjęcia i mają charakter przemijający. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zaburzenia percepcji, zawroty głowy, przeczulica, parestezje, senność) oraz układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, dysfagia). Częstość występowania tych objawów jest różna, od bardzo często (≥1/10) do niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). W obrębie układu sercowo-naczyniowego kołatanie serca występuje często, tachykardia niezbyt często, natomiast bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, dławica piersiowa czy skurcz tętnicy wieńcowej, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
astenia, dławica piersiowa, dysfagia, kołatanie serca, kserostomia, migrena, niedokrwienie jelita cienkiego, niedokrwienie trzewne, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, parcie na mocz, parestezja, pokrzywka, przeczulica, reakcja anafilaktyczna, receptor serotoninowy, skurcz tętnicy wieńcowej, tachykardia, tryptany, wielomocz, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia percepcji, zawał jelit, zawał mięśnia sercowego, zawał śledziony, zawroty głowy ośrodkowe, zolmitryptan - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adalift 2,5 mg
Produkt leczniczy Adalift zawierający tadalafil w dawce 2,5 mg w formie tabletek powlekanych jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i ból mięśni, które pojawiają się z częstością ≥1/100 do <1/10 (często) i mają charakter przemijający oraz łagodny lub umiarkowany. Występuje zależność dawka-odpowiedź, gdzie zwiększenie dawki tadalafilu koreluje ze wzrostem częstości działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na bóle głowy, które najczęściej pojawiają się w pierwszych 10-30 dniach terapii. Wśród rzadkich, ale poważnych działań niepożądanych wymienia się m.in. obrzęk naczynioruchowy, udar, zawał mięśnia sercowego, nagłą głuchotę, priapizm oraz ciężkie reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nieprawidłowości EKG, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, szum w uszach, tadalafil, udar, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampres 10 mg/ml
Produkt leczniczy Ampres (chloroprokainy chlorowodorek 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla miejscowych leków znieczulających z grupy estrów stosowanych w znieczuleniu rdzeniowym. Najczęściej obserwuje się objawy neuropsychiatryczne, takie jak lęk, niepokój ruchowy, parestezje oraz zawroty głowy. Bardzo często występuje niedociśnienie tętnicze, a nudności pojawiają się równie często, podczas gdy wymioty są zgłaszane często. Niezbyt często notuje się objawy toksycznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym ból pleców, ból głowy, drżenie, drgawki, parestezje okołoustne, zaburzenia słuchu i wzroku, szum w uszach, problemy z mową oraz utratę przytomności. Rzadko mogą wystąpić poważne powikłania neurologiczne, takie jak neuropatia, zespół ogona końskiego, trwałe uszkodzenia neurologiczne, a także reakcje alergiczne o różnym nasileniu, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktoidalne.
blokada nerwowa, blokada rdzeniowa, bradykardia, chloroprokaina chlorowodorek, depresja mięśnia sercowego, depresja oddechowa, diplopia, drgawka, lek znieczulający z grupy estrów, miejscowy lek znieczulający, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, odrętwienie języka, parestezja, parestezja okołoustna, płyn mózgowo-rdzeniowy, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, szum w uszach, tachykardia, toksyczny wpływ na OUN, uszkodzenie neurologiczne, utrata przytomności, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności oddechowej, zespół ogona końskiego, znieczulenie rdzeniowe - Leksykon substancji czynnych
Fosforan kodeiny – Działania niepożądane
Fosforan kodeiny, stosowany jako składnik aktywny w preparatach przeciwkaszlowych (np. HERBAPINI, Syrop sosnowy złożony Aflofarm), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, oddechowy, pokarmowy, moczowo-płciowy, sercowo-naczyniowy, immunologiczny oraz inne. Najczęstsze objawy to senność, zawroty głowy, splątanie, zaparcia oraz nudności. Poważniejsze powikłania obejmują depresję oddechową (częstość niezbyt częsta, szczególnie przy wyższych dawkach), podniesione ciśnienie wewnątrzczaszkowe, zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości (wysypka, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu), zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia) oraz hipotonię ortostatyczną. Długotrwałe stosowanie niesie ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia oraz zespołu odstawienia manifestującego się niepokojem i drażliwością. Warto podkreślić, że działania niepożądane mogą być nasilone u osób starszych, pacjentów z chorobami układu oddechowego, sercowo-naczyniowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych na OUN.
anoreksja, bradykardia, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, drgawki, efekt antydiuretyczny, fascykulacje, fosforan kodeiny, hemoroidy, hiperglikemia, hipotermia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, kolka żółciowa, nalokson, niedociśnienie, niedrożność jelit, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk twarzy, ośrodkowy układ nerwowy, perforacja jelit, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, POChP, pokrzywka, powiększenie śledziony, preparat przeciwkaszlowy, reakcja anafilaktyczna, skurcz dróg żółciowych, skurcz moczowodów, skurcz oskrzeli, splątanie, szczelina odbytu, tachykardia, uzależnienie, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Menero 10 mg
Lek MENERO zawierający 10 mg tadalafilu jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, charakteryzując się profilem bezpieczeństwa opartym na badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem i 4422 placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z nasileniem zależnym od dawki. Ból głowy występuje najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. W schemacie dawkowania raz na dobę odnotowano nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych klinicznych konsekwencji. U pacjentów powyżej 65 lat częściej zgłaszano biegunkę, a u osób powyżej 75 lat – zawroty głowy i biegunkę, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii w tej grupie wiekowej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, farmakoterapia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pokrzywka, priapizm, profil bezpieczeństwa leku, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak sodu – Przeciwwskazania stosowania
Diklofenak sodu, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany miejscowo w postaci aerozolu DIKY 4% (40 mg/g), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na diklofenak lub składniki pomocnicze, w tym lecytynę sojową (100 mg/g), co jest szczególnie istotne u pacjentów uczulonych na soję i orzeszki ziemne. Ponadto, u pacjentów z historią astmy aspirynowej, pokrzywki lub ostrego zapalenia błony śluzowej nosa po NLPZ, stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Preparat nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 14. roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa oraz u kobiet w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego płodu i powikłań okołoporodowych.
astma aspirynowa, czynność skurczowa macicy, diklofenak sodu, etanol bezwodny, glikol propylenowy, infekcja skórna, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, nadciśnienie płucne noworodka, nadwrażliwość na substancję czynną, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, podrażnienie skóry, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, trzeci trymestr ciąży, wchłanianie systemowe, wyprysk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suprovia 50 mg
Profil bezpieczeństwa sytagliptyny (Suprovia) obejmuje szereg działań niepożądanych, z których najistotniejsze to hipoglikemia, szczególnie często występująca w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7–13,8%) oraz insuliną (9,6%). Wśród ciężkich działań niepożądanych odnotowano zapalenie trzustki (0,3% w badaniu TECOS) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, o częstości nieznanej. Inne często obserwowane objawy to ból głowy, zaparcia, świąd oraz zaburzenia czynności nerek i mięśniowo-szkieletowe, z częstością od niezbyt często do nieznanej. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną, częstość ciężkiej hipoglikemii wynosiła 2,7% u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomoczniki, co jest zbliżone do 2,5% w grupie placebo. Zapalenie trzustki występowało z częstością 0,3% w grupie leczonej i 0,2% w grupie placebo, wskazując na niewielki wzrost ryzyka.
artropatia, biegunka, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca typu 2, dializoterapia, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, Suprovia, świąd, sytagliptyna, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilpin 5 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Vilpin, jest antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, szeroko stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, z najczęstszymi objawami takimi jak obrzęki (≥1/10), senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, duszność, ból brzucha, nudności, zmęczenie oraz obrzęk okolicy kostek (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, w tym zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko <1/10 000), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), obrzęk naczynioruchowy oraz zapalenie trzustki. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów niepożądanych, zwłaszcza tych wpływających na układ sercowo-naczyniowy i skórę, a także zgłaszanie ich do odpowiednich instytucji nadzoru farmakologicznego.
alopecja, amlodypina, antagonista wapnia, arytmia, bezsenność, bradykardia, depresja, diplopia, duszność, dyspepsja, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, hiperplazja dziąseł, hipotensja, impotencja, kołatanie serca, kserostomia, kurcz mięśni, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, nieżyt nosa, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, plamica, podatność na infekcje, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, szumy uszne, zaburzenia mikcji, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xirobud 3 mg
Xirobud, zawierający budezonid w dawce 3 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla glikokortykosteroidów, jednak z mniejszą częstością występowania w porównaniu do prednizolonu stosowanego w równoważnych dawkach. Działania niepożądane zależą od dawki, czasu terapii, wcześniejszego lub jednoczesnego stosowania innych GKS oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Wśród najczęstszych objawów znajdują się zaburzenia psychiczne (nerwowość, bezsenność, zmiany nastroju, depresja), a także rzadziej hipokaliemia, która wymaga szczególnej uwagi u pacjentów przyjmujących leki moczopędne lub naparstnicę. W populacji pediatrycznej istotne jest monitorowanie spowolnienia wzrostu, które występuje bardzo rzadko, ale może mieć poważne konsekwencje. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zgodny z obserwowanym u dorosłych, choć brak jest długoterminowych badań u najmłodszych pacjentów.
bezsenność, budezonid, depresja, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość ruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, osłabienie mięśniowe, osutka, otyłość centralna, pokrzywka, prednizolon, preparat naparstnicy, przedłużone uwalnianie, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozstęp skórny, skurcz mięśni, spowolnienie wzrostu, substancja czynna, trądzik, twarz księżycowata, wybroczyna, Xirobud, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zaćma podtorebkowa tylna, zespół Cushinga, zmiana nastroju - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja blastocystis hominis, inaczej blastocystoza – Objawy
Infekcja Blastocystis hominis, zwana blastocystozą, jest wywoływana przez jednokomórkowego pasożyta bytującego w przewodzie pokarmowym. Objawy kliniczne występują u 50-80% pacjentów z mono-infekcją i obejmują ból brzucha (27,3%), biegunkę (19,6%), wzdęcia, nudności, zaparcia, utratę apetytu, świąd okolicy odbytu oraz utratę masy ciała. Częstość wypróżnień może sięgać od 1 do 25 razy na dobę. Objawy pozajelitowe, takie jak zmęczenie, pokrzywka, bóle stawowe, gorączka, niedokrwistość z niedoboru żelaza, występują u około 40% pacjentów. Blastocystis hominis jest powiązany z zespołem jelita drażliwego (IBS) oraz chorobami zapalnymi jelit (IBD), zwłaszcza wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, z częstością infekcji odpowiednio 8,35% i 8,7% w porównaniu do 3,12% w grupach kontrolnych (p<0,05). U dzieci infekcja wiąże się z niedowagą i zahamowaniem wzrostu w wielu regionach geograficznych. Wysokie ryzyko ciężkiego przebiegu dotyczy osób z obniżoną odpornością, osób powyżej 35 roku życia oraz dzieci i osób starszych. Podtypy ST1-ST4 oraz forma ameboidalna Blastocystis są najczęściej związane z objawami klinicznymi.
anoreksja, bezobjawowe nosicielstwo, biegunka wodnista, blastocystoza, ból brzucha, choroba Hashimoto, choroba zapalna jelit, doustny roztwór nawadniający, elektrolity, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedokrwistość z niedoboru żelaza, objawy pozajelitowe, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, pasożyt jednokomórkowy, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, przewód pokarmowy, reaktywne zapalenie stawów, skurcze brzucha, świąd mocznicowy, świąd odbytu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wzdęcia brzucha, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydroxyzinum Adamed 10 mg
Hydroxyzinum Adamed zawiera chlorowodorek hydroksyzyny w dawkach 10 mg i 25 mg w formie tabletek powlekanych, wykazując działanie przeciwlękowe i przeciwświądowe. Lek jest wskazany do krótkotrwałego, objawowego leczenia stanów lękowych u dorosłych, łagodząc objawy takie jak niepokój, napięcie psychiczne i zaburzenia snu, bez wpływu na przyczynę lęku. Ponadto, Hydroxyzinum Adamed stosuje się w terapii świądu o różnej etiologii, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej 6. roku życia, w przebiegu chorób dermatologicznych, reakcji alergicznych czy chorób systemowych. Tabletki 10 mg mają średnicę 5 mm i zawierają 22 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 25 mg o wymiarach 10 mm x 4 mm zawierają 55 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy nietolerancji laktozy u pacjentów.
atopowe zapalenie skóry, bezsenność, chlorowodorek hydroksyzyny, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwświądowe, laktoza jednowodna, leczenie lęku, leczenie świądu, napięcie psychiczne, nietolerancja laktozy, pokrzywka, reakcja alergiczna, stan lękowy, tabletka powlekana, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cytosar 1 g
Cytarabina (lek Cytosar) jest cytostatykiem stosowanym głównie w terapii nowotworów układu krwiotwórczego, charakteryzującym się hamowaniem czynności szpiku kostnego, co prowadzi do niedokrwistości, leukopenii, małopłytkowości, megaloblastozy oraz zmniejszenia liczby retikulocytów. Efekt hematologiczny po dawkach 50–600 mg/m² pc. podawanych dożylnie przez 5 dni przebiega dwufazowo: pierwsza faza maksymalnego spadku leukocytów występuje po 7–9 dniach, z krótkotrwałym wzrostem około 12. dnia, a druga faza spadku po 15–24 dniach, po czym następuje szybki wzrost liczby leukocytów. Produkcja płytek zahamowana jest po 5 dniach, z maksimum spadku między 12. a 15. dniem, a następnie obserwuje się szybki wzrost płytek, często powyżej wartości wyjściowych. Immunosupresja wywołana cytarabina predysponuje do zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych i pasożytniczych, które mogą mieć przebieg od łagodnego do zagrażającego życiu. Charakterystyczny zespół cytarabinowy obejmuje gorączkę, bóle mięśni i kości, wysypkę, zapalenie spojówek i złe samopoczucie, pojawiające się 6–12 godzin po podaniu leku, skutecznie leczone lub zapobiegane kortykosteroidami.
biopsja szpiku kostnego, bradykardia zatokowa, cytarabina, cytostatyk, drgawki, hiperbilirubinemia, immunosupresja, kardiomegalia, kardiomiopatia, kortykosteroid, krwinka biała, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica żołądka, martwicze zapalenie jelit, megaloblastoza, nawrót białaczki, niedokrwistość, niedokrwistość megaloblastyczna, nowotwór układu krwiotwórczego, obrzęk alergiczny, obrzęk płuc, obwodowa neuropatia czuciowa, obwodowa neuropatia ruchowa, ostra niewydolność oddechowa, owrzodzenie błony śluzowej, owrzodzenie przełyku, owrzodzenie skóry, płytka krwi, pokrzywka, posocznica, powikłanie infekcyjne, reakcja anafilaktyczna, retikulocyt, ropień wątroby, rozmaz krwi, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, toksyczne uszkodzenie nerwów, uszkodzenie wątroby, wlew dożylny, wrzód żołądka, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie czynności móżdżku, zaburzenie czynności mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rogówki, zahamowanie szpiku kostnego, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pasożytnicze, zakażenie wirusowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej odbytu, zapalenie nerwów, zapalenie osierdzia, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół cytarabinowy, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ostrej niewydolności oddechowej, złuszczanie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sigletic 50 mg
Lek Sigletic zawiera sytagliptynę w formie chlorowodorku jednowodnego, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w postaci tabletek powlekanych. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na sytagliptynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Pomimo obecności sodu w ilości poniżej 1 mmol (23 mg) na dawkę, co czyni lek praktycznie wolnym od sodu, alergie na składniki formulacji wymagają rezygnacji z terapii. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na inhibitory DPP-4, do których należy sytagliptyna. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy duszność, należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.
alergia krzyżowa, chlorowodorek jednowodny, duszność, inhibitor DPP-4, lek przeciwcukrzycowy, nadwrażliwość na lek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, postępowanie medyczne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, świąd, sytagliptyna, tabletka powlekana, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Detimedac 200 mg 200 mg
Dakarbazyna, substancja czynna leku Detimedac, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość) pojawiające się z opóźnieniem 3-4 tygodni od rozpoczęcia terapii oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak brak łaknienia, nudności i wymioty. Rzadziej obserwuje się pancytopenię, agranulocytozę, reakcje anafilaktyczne, objawy ze strony OUN (bóle głowy, dezorientacja, drgawki), a także poważne powikłania wątrobowe, w tym martwicę wątroby związaną z chorobą wenookluzyjną (VOD) oraz zespół Budda-Chiariego. Wartości enzymów wątrobowych (fosfataza zasadowa, AspAT, AlAT) i LDH mogą ulec podwyższeniu, co wskazuje na uszkodzenie narządu. Objawy grypopodobne oraz miejscowe reakcje po podaniu leku również występują, choć rzadziej.
agranulocytoza, choroba wenookluzyjna wątroby, cytostatyk, dakarbazyna, dehydrogenaza mleczanowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza zasadowa, granulocyt kwasochłonny, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica wątroby, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, objaw grypopodobny, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, tkankowy aktywator plazminogenu, wynaczynienie, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie układu nerwowego, zakrzepica żył wątrobowych, zespół Budda-Chiariego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clemastinum WZF 1 mg/10 ml
Klemastyna, substancja czynna leku Clemastinum WZF, jest antagonistą receptorów histaminowych H₁ z grupy eterów aminoalkilowych (kod ATC: R06AA04). Jej główny mechanizm działania polega na konkurencyjnym blokowaniu receptorów H₁, co prowadzi do zahamowania rozszerzenia naczyń włosowatych, zwiększenia ich przepuszczalności oraz skurczu mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Ponadto klemastyna hamuje działanie histaminy na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego i układu oddechowego, co skutkuje łagodzeniem objawów alergicznych. Istotnym efektem farmakologicznym jest działanie przeciwświądowe, szczególnie ważne w terapii chorób alergicznych skóry, takich jak obrzęk, świąd i pokrzywka, a także w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa. Preparat dostępny jest m.in. w postaci syropu o stężeniu 1 mg/10 ml.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptorów histaminowych H1, choroba alergiczna skóry, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwświądowe, lek antycholinergiczny, lek przeciwhistaminowy do stosowania ogólnego, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, mięśnie gładkie układu oddechowego, obrzęk skóry, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, przepuszczalność naczyń krwionośnych, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, rozszerzenie naczyń włosowatych, schorzenie o podłożu alergicznym, skurcz mięśni gładkich, świąd, uwalnianie histaminy, zapalenie alergiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Novo-Helisen Depot –
Przedawkowanie wyciągów alergenowych zawartych w preparacie Novo-Helisen Depot, obejmujących alergeny zwierzęce (25-2500 PNU/ml), grzybów pleśniowych (5-500 PNU/ml) oraz roztoczy kurzu domowego (50-5000 TU/ml lub PNU/ml), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, mogące prowadzić do reakcji miejscowych (obrzęk, zaczerwienienie, świąd) oraz uogólnionych, w tym ciężkich reakcji anafilaktycznych i wstrząsu anafilaktycznego. Ryzyko nasilenia objawów koreluje ze stężeniem podanego alergenu, przy czym najwyższe stężenia (np. 2500 PNU/ml dla alergenów zwierzęcych, 5000 TU/ml dla roztoczy) wiążą się z największym ryzykiem ciężkich reakcji systemowych, takich jak obrzęk krtani, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego i niewydolność krążeniowo-oddechowa. Dokładne dawki wywołujące przedawkowanie nie są określone ze względu na indywidualną wrażliwość pacjenta.
adrenalina, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia alergenowa, lek przeciwhistaminowy, niewydolność krążeniowo-oddechowa, nieżyt nosa, Novo-Helisen Depot, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja niepożądana, reakcja poszczepienna, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy, wyciąg alergenowy grzybów pleśniowych, wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calciumfolinat-Ebewe 15 mg
Calciumfolinat-Ebewe, zawierający 15 mg kwasu folinowego (odpowiadającego 19,06 mg pięciowodnego folinianu wapnia), może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy organizmu. Reakcje alergiczne, w tym rzekomoanafilaktyczne i anafilaktyczne, występują bardzo rzadko (<1/10 000), ale mogą mieć poważne konsekwencje, takie jak wstrząs. Duże dawki leku mogą powodować zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja) oraz zwiększać ryzyko napadów drgawkowych, także u pacjentów bez wcześniejszego wywiadu padaczkowego. Rzadko obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a niezbyt często gorączkę po podaniu w formie iniekcji. W terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem (5-FU) najczęstszymi działaniami ograniczającymi dawkę są zapalenie błon śluzowych i biegunka, a bardzo często występuje niewydolność szpiku kostnego, co wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego. Zgłaszano także przypadki zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, choć związek przyczynowy z folinianem wapnia nie jest jednoznaczny.
5-fluorouracyl, bezsenność, biegunka, depresja, folinian wapnia, hiperamonemia, kwas folinowy, leukopenia, małopłytkowość, napad drgawkowy, niewydolność szpiku kostnego, nudności, odwodnienie, padaczka, pobudzenie, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie błon śluzowych, zapalenie błony śluzowej gardła, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej odbytu, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie czerwieni wargowej, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hedecton 700 mg/100 ml
Syrop Hedecton, zawierający wyciąg z liści bluszczu pospolitego, może indukować działania niepożądane, głównie o charakterze alergicznym i żołądkowo-jelitowym. Reakcje alergiczne obejmują pokrzywkę, wysypkę skórną, duszność oraz potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Częstość występowania tych działań niepożądanych nie jest precyzyjnie określona na podstawie dostępnych danych klinicznych, co podkreśla konieczność ostrożności u pacjentów z historią nadwrażliwości. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, również mogą wystąpić, a ich częstość jest nieznana. Nasilone wymioty i biegunka mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty zaburzeń elektrolitowych.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, bluszcz pospolity, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, dyspnea, farmakoterapia, nudności, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, układ pokarmowy, wykwit skórny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Optiray 350
Optiray 350, zawierający 741 mg/ml jowersolu (350 mg jodu/ml), jest niejonowym jodowym środkiem kontrastowym o osmolalności 780 mOsm/kg i lepkości 14,3 mPa·s w 25°C oraz 9,0 mPa·s w 37°C. Podawanie tego preparatu wymaga ścisłego przestrzegania procedur bezpieczeństwa, w tym obecności wykwalifikowanego personelu oraz sprzętu do natychmiastowego leczenia potencjalnych reakcji anafilaktycznych i innych powikłań. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią alergii, chorobami nerek, serca, tarczycy, a także u dzieci poniżej 3 lat, u których może wystąpić niedoczynność tarczycy. Premedykacja lekami przeciwhistaminowymi lub kortykosteroidami może zmniejszyć częstość i nasilenie reakcji alergicznych, jednak nie eliminuje ryzyka poważnych powikłań, takich jak wstrząs anafilaktyczny czy ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.
angiografia naczyń obwodowych, arteriografia naczyń wieńcowych, ciężkie skórne reakcje niepożądane, dezorientacja, encefalopatia, flebografia, guz chromochłonny, jodowy środek kontrastowy, miażdżyca tętnic, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niedowład połowiczy, obrzęk mózgu, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, przełom nadciśnieniowy, reakcja polekowa z eozynofilią, ślepota korowa, szpiczak mnogi, wentrykulografia lewostronna, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zastoinowa niewydolność serca, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, zespół Stevensa-Johnsona, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asmenol PPH 10 mg
Montelukast, substancja czynna Asmenol PPH, był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z astmą i/lub sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Dawkowanie wynosiło 10 mg u starszych pacjentów i 5 mg u dzieci. Profil bezpieczeństwa monitorowano do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci, nie wykazując istotnych zmian w czasie. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy u dorosłych i młodzieży oraz bóle brzucha u dzieci. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z definicjami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcze mięśni, lunatykowanie, montelukast, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, niedoczulica, nieprawidłowe marzenia senne, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, siniaczenie, skłonność do krwawień, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril 4 mg
Perindopril, jako inhibitor ACE, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla tej klasy leków, obejmujący objawy ze strony układu nerwowego (często ból głowy, zawroty głowy, parestezje), układu sercowo-naczyniowego (często niedociśnienie tętnicze), oddechowego (często kaszel, duszność) oraz pokarmowego (często nudności, wymioty, ból brzucha). Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD, zespół SIADH, zapalenie naczyń, obrzęk naczynioruchowy czy ostre uszkodzenie nerek. W badaniu EUROPA poważne działania niepożądane wystąpiły u 0,3% pacjentów leczonych perindoprylem, z najczęstszymi przyczynami rezygnacji z terapii: kaszlem i niedociśnieniem tętniczym. Monitorowanie parametrów hematologicznych, elektrolitów (zwłaszcza potasu i sodu), funkcji nerek oraz enzymów wątrobowych jest zalecane, szczególnie na początku leczenia i u pacjentów z grup ryzyka.
agranulocytoza, astenia, bezmocz, ból brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, depresja, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kurcz mięśni, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, palpitacja, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, senność, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stan splątania, świąd, szum uszny, tachykardia, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Polfarmex 25 mg
Hydroksyzyna chlorowodorek, stosowana w dawkach 10 mg i 25 mg w preparacie Hydroxyzinum Polfarmex, wykazuje działania niepożądane związane głównie z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W badaniach klinicznych na 735 pacjentach przyjmujących dawkę 50 mg/dobę najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (13,74% vs 2,70% w grupie placebo), a także ból głowy (1,63%), zmęczenie (1,36%) i suchość w jamie ustnej (1,22%). Dodatkowo, działania niepożądane obserwowane po podaniu cetyryzyny, głównego metabolitu hydroksyzyny, takie jak trombocytopenia, agresywność, depresja, tiki, dystonia, parestezje, napady przymusowego patrzenia, biegunka, trudności w oddawaniu moczu, astenia, obrzęki i wzrost masy ciała, mogą również wystąpić po hydroksyzynie.
agresywność, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, cetyryzyna, depresja, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, gorączka, hydroksyzyna, mimowolne oddawanie moczu, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, osutka krostkowa, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rotacja gałek ocznych, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tiki, torsade de pointes, trombocytopenia, trudności w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa, wysypka rumieniowa, wzmożona potliwość, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Glatiramer – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Octan glatirameru powinien być podawany wyłącznie podskórnie, z wykluczeniem podawania dożylnego i domięśniowego. Po iniekcji mogą wystąpić krótkotrwałe reakcje naczynioruchowe, takie jak zaczerwienienie skóry, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatania serca lub tachykardia, które zwykle ustępują samoistnie. W przypadku ciężkich działań niepożądanych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia objawowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami sercowymi, którzy powinni być poddawani regularnej obserwacji. Rzadko zgłaszano drgawki, reakcje anafilaktoidalne oraz poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak skurcz oskrzeli czy pokrzywka, wymagające przerwania leczenia i odpowiedniej interwencji medycznej.
ból w klatce piersiowej, częstoskurcz, drgawki, duszność, działanie niepożądane, kłębuszek nerkowy, kołatanie serca, kompleks immunologiczny, leczenie objawowe, niewydolność wątroby, octan glatirameru, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, pokrzywka, przeciwciało neutralizujące, przeszczep wątroby, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja hepatotoksyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, tachykardia, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie serca, zapalenie wątroby z żółtaczką - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Deslo Pro 5 mg
Aleric Deslo Pro zawiera desloratadynę w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, stosowaną w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy był najczęstszym działaniem niepożądanym (5,9% vs 6,9% placebo). W populacji pediatrycznej odnotowano także działania niepożądane o nieznanej częstości, w tym wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię, nietypowe i agresywne zachowania, zwiększone łaknienie i masę ciała. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko napadów drgawkowych u dzieci, z bezwzględnym wzrostem częstości napadów o 37,5 na 100 000 osobolat w grupie 0-4 lata oraz 11,3 na 100 000 osobolat w grupie 5-19 lat.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nietypowe zachowanie, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższona bilirubina, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie repolaryzacji, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin Aurovitas 500 mg
Amoksycylina, jako antybiotyk beta-laktamowy z grupy aminopenicylin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się biegunkę, nudności oraz wysypkę skórną, które występują odpowiednio często (≥ 1/100 do < 1/10). Bardzo rzadkie, ale klinicznie istotne działania obejmują hematologiczne zaburzenia takie jak przemijająca leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna oraz wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co jest szczególnie istotne u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub stosujących leki przeciwzakrzepowe. Ponadto, bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenie naczyń) oraz poważne powikłania skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
AGEP, agranulocytoza, AlAT, alergiczne zapalenie naczyń, aminopenicylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, AspAT, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, czas protrombinowy, drgawki, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, hiperkinezja, kandydoza błon śluzowych, klasyfikacja MedDRA, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, linijna IgA dermatoza, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostry zespół wieńcowy, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przewlekła choroba nerek, przewlekła choroba wątroby, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół choroby posurowiczej, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Krka 20 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne i przemijające, z mniej niż 4% pacjentów przerywających terapię z powodu niepożądanych efektów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania obejmują bóle mięśni, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka), a także zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i około 3% przy dawce 40 mg, zwykle łagodna i przemijająca, bez wpływu na rozwój choroby nerek. Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, wzrasta przy dawkach powyżej 20 mg, a istotnym markerem jest wzrost kinazy kreatynowej (CK), szczególnie powyżej 5 x GGN, co wymaga przerwania leczenia.
aminotransferaza wątrobowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, cukrzyca, depresja, duszność, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kaszel, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, utrata pamięci, wysypka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Majamil PPH 50 mg
Majamil PPH (diklofenak sodowy 50 mg) w postaci tabletek dojelitowych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (65 mg) i sód (6,96 mg). Nie należy go stosować u osób z astmą aspirynową, ostrym zapaleniem błony śluzowej nosa, pokrzywką po NLPZ, czynna chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniami z przewodu pokarmowego, a także u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca (klasa II-IV NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobami naczyń obwodowych i mózgowych oraz po incydentach naczyniowo-mózgowych. Diklofenak jest również przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby, nerek i serca, zaburzeniach morfologii krwi, zahamowaniu czynności szpiku kostnego oraz w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i wydłużenia czasu krwawienia.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, diklofenak sodowy, doustny antykoagulant, glikokortykosteroid, incydent naczyniowo-mózgowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwnadciśnieniowy, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostre zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, polip nosa, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, przewód tętniczy, retencja płynów, tabletka dojelitowa, trymestr ciąży, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fexofast 120 mg 120 mg
Feksofenadyna, substancja czynna leku Fexofast 120 mg, jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji o dobrym profilu bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to bóle głowy, senność oraz zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W obrębie układu pokarmowego często występują nudności, a rzadziej biegunka, która przy dłuższym utrzymywaniu się może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszano zmęczenie. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uogólnione objawy anafilaksji, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, działanie niepożądane, elektrokardiografia, farmakoterapia, feksofenadyna, lek przeciwhistaminowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenie snu, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Ziele skrzypu – Działania niepożądane
Ziele skrzypu (Equisetum arvense L., herba) jest składnikiem aktywnym preparatów Fitolizyna, Imupret oraz Skrzyp Fix, wykazującym potencjał do wywoływania działań niepożądanych o różnym nasileniu i lokalizacji narządowej. Najczęściej obserwowane reakcje obejmują zaburzenia ze strony układu immunologicznego (reakcje alergiczne takie jak świąd, wysypka, pokrzywka, alergiczny nieżyt nosa), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia) oraz układu nerwowego (zawroty głowy). Częstość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona, jednak w przypadku Imupret zaburzenia przewodu pokarmowego występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji alergicznych, w tym krzyżowych u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae, oraz na nadwrażliwość na promieniowanie ultrafioletowe, wymagającą ograniczenia ekspozycji na światło słoneczne i stosowania fotoprotekcji.
alergia krzyżowa, alergiczny nieżyt nosa, Fitolizyna, Imupret, klasyfikacja układów i narządów, kwiat rumianku, nadwrażliwość, nadwrażliwość na promieniowanie ultrafioletowe, odczyn fototoksyczny, pokrzywka, reakcja alergiczna, rodzina Asteraceae, Skrzyp Fix, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, ziele skrzypu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gardlox Med smak cytrynowy 3 mg
Gardlox Med smak cytrynowy, zawierający 3 mg benzydaminy chlorowodorku (2,68 mg benzydaminy na pastylkę), wykazuje działania niepożądane głównie w obrębie układu immunologicznego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, wysypka, pokrzywka oraz obrzęk błon śluzowych, występują z nieznaną częstością i mogą prowadzić do ciężkich reakcji anafilaktycznych wymagających natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadko obserwuje się skurcz krtani lub oskrzeli, co może skutkować dusznością i świszczącym oddechem, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową. Rzadko zgłaszane są objawy pieczenia i suchości jamy ustnej, a niedoczulica jamy ustnej występuje z nieokreśloną częstością. Niezbyt często pojawiają się odczyny fototoksyczne, manifestujące się zaczerwienieniem i świądem skóry po ekspozycji na światło UV, natomiast bardzo rzadko obserwuje się obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu w przypadku zajęcia dróg oddechowych.
aspartam, astma oskrzelowa, benzydaminy chlorowodorek, izomalt, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, odczyn fototoksyczny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, suchość jamy ustnej, układ odpornościowy, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazole Hasco 5 mg/ml
Flukonazol, dostępny w postaci syropu Fluconazole Hasco (5 mg/ml), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz podwyższone wartości enzymów wątrobowych (aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, fosfataza alkaliczna) i wysypka. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje polekowe, takie jak zespół DRESS, toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes z wydłużeniem odstępu QT, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, flukonazol może powodować poważne uszkodzenia wątroby, w tym martwicę komórek wątrobowych i zapalenie wątroby, prowadzące do niewydolności narządu.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, bezsenność, cholestaza, drżenie, flukonazol, fosfataza alkaliczna, glikol propylenowy, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, kandydoza narządów płciowych, leukopenia, martwica wątroby, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seizpat 50 mg
Lakozamid, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w preparacie Seizpat, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, z tendencją do zmniejszania się w czasie terapii. Istotnym aspektem jest zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, bradykardii i omdleń. W badaniach klinicznych odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% w grupie leczonej lakozamidem, w porównaniu do 1,6% w grupie placebo, z zawrotami głowy jako najczęstszą przyczyną. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, choć u najmłodszych (poniżej 2 lat) brak jest wystarczających danych do rekomendacji stosowania.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyskineza, dyzartria, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, odstęp PR, omdlenie, padaczka miokloniczna, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, szum uszny, tachyarytmia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie psychotyczne, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Sandoz 100 mg/ml
Sugammadex Sandoz (100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium podczas znieczulenia ogólnego. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z badań klinicznych faz I-III obejmujących 3519 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), z szerokim spektrum objawów od pokrzywki po wstrząs anafilaktyczny. W badaniach u zdrowych ochotników częstość reakcji nadwrażliwości wynosiła 6,6% przy dawce 4 mg/kg mc. i 9,5% przy dawce 16 mg/kg mc., z pojedynczym przypadkiem anafilaksji (0,7%) przy dawce 16 mg/kg mc. Nawrót blokady nerwowo-mięśniowej obserwowano rzadko (0,20%).
anafilaksja, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, sugammadeks, świąd, tachykardia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka rumieniowata, zaburzenie smaku, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy, znaczna bradykardia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Penicillinum Crystallisatum TZF 5000000 j.m.
Benzylopenicylina potasowa, substancja czynna leku Penicillinum Crystallisatum TZF, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu terapii oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości, w tym bardzo rzadki, ale potencjalnie śmiertelny wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk naczynioruchowy i zespół choroby posurowiczej. Często obserwuje się zmiany skórne, takie jak wysypki, świąd i pokrzywka, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Rzadko występują zaburzenia hematologiczne (neutropenia, eozynofilia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna), a także przemijające objawy ze strony układu nerwowego (pobudzenie, senność, dezorientacja). U pacjentów z niewydolnością nerek lub przyjmujących duże dawki leku mogą pojawić się objawy zatrucia potasem, takie jak drgawki czy śpiączka.
arytmia, atrofia, benzylopenicylina potasowa, dezorientacja, drgawki, eozynofilia, infekcja oportunistyczna, kandydoza, małopłytkowość, nadmierna ruchliwość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Jarischa-Herxheimera, pęcherzowe złuszczające zapalenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wzmożone odruchy, zaburzenia rytmu serca, zaczerwienienie, zakrzepowe zapalenie żył, zawroty głowy, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Relpax 40 mg
Eletryptan (Relpax) jest agonistą receptora 5-HT1 stosowanym w dawkach 20 mg, 40 mg lub 80 mg, z działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to astenia, senność, nudności i zawroty głowy. Częstość występowania działań niepożądanych według MedDRA obejmuje m.in. zapalenie gardła i nieżyt nosa (często), powiększenie węzłów chłonnych (rzadko), jadłowstręt (niezbyt często), zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie i depresja (niezbyt często), oraz zaburzenia układu nerwowego jak senność, ból głowy i zawroty głowy (często). Inne często występujące objawy to kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nadmierne pocenie się, bóle mięśni i uczucie ciepła. Rzadziej zgłaszano poważniejsze reakcje, w tym zaburzenia serca i układu naczyniowego, a także reakcje alergiczne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
agonista receptora 5-HT1, astenia, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowy, ból stawowy, częstomocz, częstoskurcz, depersonalizacja, duszność, eletryptan, fascykulacje, hiperbilirubinemia, hipertonia, hipokineza, jadłowstręt, kołatanie serca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niestrawność, nieżyt nosa, nudności, nużliwość mięśni, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezje, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, rzadkoskurcz, senność, skurcz tętnicy wieńcowej, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, światłowstręt, szum uszny, terminologia MedDRA, udar naczyniowy mózgu, wielomocz, wysypka, zaburzenia myślenia, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół serotoninowy