Przeciwwskazania stosowania leku Majamil PPH

Majamil PPH (diklofenak sodowy 50 mg) w postaci tabletek dojelitowych posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed zaleceniem tego leku pacjentowi. Dokładna analiza wywiadu chorobowego pacjenta jest niezbędna dla bezpiecznej farmakoterapii tym lekiem z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).¹

Nadwrażliwość i reakcje alergiczne

Przeciwwskazaniem do stosowania leku Majamil PPH jest nadwrażliwość na substancję czynną (diklofenak sodowy) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Należy pamiętać, że tabletki zawierają laktozę jednowodną (65 mg) oraz sód (6,96 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tych składników.²³

Leku nie wolno stosować u pacjentów, u których po podaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ wystąpiły:⁴

• Napady astmy – w tym przypadku diklofenak może wywoływać skurcz oskrzeli
• Pokrzywka – ryzyko wystąpienia podobnej reakcji skórnej
• Ostre zapalenie błony śluzowej nosa – możliwość nasilenia objawów

Schorzenia przewodu pokarmowego

Majamil PPH jest przeciwwskazany u pacjentów z następującymi problemami dotyczącymi przewodu pokarmowego:

• Czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, krwawienie lub perforacja – stosowanie diklofenaku może pogorszyć przebieg tych schorzeń⁵
• Krwawienia z przewodu pokarmowego lub perforacje związane z wcześniejszą terapią lekami z grupy NLPZ – ryzyko ponownego wystąpienia tych ciężkich powikłań⁶
• Nawracające w wywiadzie wrzody trawienne i (lub) krwawienia – definiowane jako dwa lub więcej potwierdzone klinicznie epizody owrzodzenia lub krwawienia⁷

Schorzenia układu krążenia

Stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane u pacjentów z następującymi chorobami układu sercowo-naczyniowego:

• Zastoinowa niewydolność serca – stwierdzona klinicznie, w klasie II-IV według klasyfikacji NYHA⁸
• Choroba niedokrwienna serca – zwiększone ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych⁹
• Choroba naczyń obwodowych – możliwość pogorszenia perfuzji tkanek¹⁰
• Choroba naczyń mózgowych – zwiększone ryzyko powikłań naczyniowo-mózgowych¹¹
• Incydenty naczyniowo-mózgowe w wywiadzie – ryzyko ponownego incydentu¹²

Zaburzenia funkcji ważnych narządów

Diklofenak jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością następujących narządów:¹³

• Ciężka niewydolność wątroby – diklofenak jest metabolizowany głównie w wątrobie, a jego stosowanie może zwiększyć ryzyko hepatotoksyczności
• Ciężka niewydolność nerek – osłabiona funkcja wydalnicza nerek może prowadzić do kumulacji leku i jego metabolitów
• Ciężka niewydolność serca – NLPZ mogą powodować retencję płynów i nasilać objawy niewydolności serca

Zaburzenia hematologiczne

Majamil PPH nie powinien być stosowany u pacjentów z:¹⁴

• Zaburzeniami wskaźników morfologii krwi w wywiadzie – diklofenak może wpływać na parametry hematologiczne
• Zahamowaniem czynności szpiku kostnego – ryzyko nasilenia mielosupresji

Przeciwwskazania w ciąży

Diklofenak jest bezwzględnie przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży. Stosowanie w tym okresie wiąże się z ryzykiem przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz możliwym wydłużeniem czasu krwawienia u matki i dziecka.¹⁵

Kiedy odradzić pacjentowi stosowanie leku Majamil PPH

Oprócz bezwzględnych przeciwwskazań wymienionych powyżej, istnieją sytuacje kliniczne, w których należy rozważyć odradzenie pacjentowi stosowanie diklofenaku. Decyzja powinna być podejmowana indywidualnie, na podstawie całościowej oceny stanu pacjenta i bilansu korzyści do ryzyka.

Pacjenci z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym

Należy odradzić stosowanie diklofenaku u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, takimi jak:¹⁶

• Nadciśnienie tętnicze niestabilne lub trudne do kontroli
• Przebyty zawał mięśnia sercowego
• Znaczące czynniki ryzyka miażdżycy
• Zaburzenia rytmu serca

Pacjenci z ryzykiem powikłań ze strony przewodu pokarmowego

Diklofenak należy odradzić u pacjentów z:¹⁷

• Chorobą refluksową przełyku
• Przewlekłym zapaleniem błony śluzowej żołądka
• Chorobami zapalnymi jelit (np. choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego)
• Chorobą wrzodową w wywiadzie (nawet jeśli był tylko jeden epizod)
• Podeszłym wiekiem (powyżej 65 lat) – zwiększone ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek

Nie zaleca się stosowania diklofenaku u pacjentów z:¹⁸

• Łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby – ryzyko progresji do ciężkiej niewydolności
• Łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek – ryzyko pogorszenia funkcji nerek
• Podwyższonymi wartościami enzymów wątrobowych
• Zaburzeniami krzepnięcia krwi

Interakcje lekowe jako podstawa do odradzenia stosowania

Należy rozważyć odradzenie stosowania diklofenaku u pacjentów przyjmujących:

• Inne NLPZ – zwiększone ryzyko działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego
• Doustne antykoagulanty (np. warfaryna) – zwiększone ryzyko krwawień
• Glikokortykosteroidy – potencjalizacja ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego
• Leki przeciwnadciśnieniowe – diklofenak może zmniejszać ich skuteczność
• Lit – diklofenak może zwiększać stężenie litu we krwi
• Metotreksat – diklofenak może zwiększać toksyczność metotreksatu

Inne sytuacje, w których należy odradzić stosowanie diklofenaku

Majamil PPH nie powinien być stosowany również u pacjentów z:¹⁹

• Astmą oskrzelową, zwłaszcza u pacjentów z polipami nosa – zwiększone ryzyko astmy aspirynowej
• Przewlekłą pokrzywką lub innymi przewlekłymi schorzeniami alergicznymi
• Nietolerancją laktozy – tabletki zawierają 65 mg laktozy jednowodnej
• Koniecznością kontroli spożycia sodu (np. w ciężkiej niewydolności serca) – tabletki zawierają 6,96 mg sodu
• W pierwszym i drugim trymestrze ciąży – choć nie jest to bezwzględne przeciwwskazanie, należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka
• W okresie karmienia piersią
• U pacjentów planujących zabieg chirurgiczny w ciągu najbliższych dni – diklofenak może zwiększać ryzyko krwawień śródoperacyjnych

Należy pamiętać, że decyzja o odradzeniu stosowania leku Majamil PPH powinna być zawsze indywidualizowana, oparta na dokładnej analizie stanu klinicznego pacjenta oraz możliwości zastosowania bezpieczniejszej alternatywy terapeutycznej.²⁰