kołatanie serca
Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, charakteryzujące się świadomością jego bicia. Pacjenci opisują je jako uczucie przyspieszonego, silnego, nieregularnego lub „wypadającego” uderzenia serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów kardiologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza.
Przyczyny kołatania serca mogą być zarówno kardiologiczne, jak i pozasercowe. Wśród przyczyn kardiologicznych wyróżnia się zaburzenia rytmu serca (tachykardie nadkomorowe, migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia przedsionkowe lub komorowe), chorobę wieńcową, wady zastawkowe, niewydolność serca czy kardiomiopatie. Do przyczyn pozasercowych należą: stres, lęk, gorączka, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoglikemia, stosowanie niektórych leków czy substancji psychoaktywnych, w tym kofeiny, nikotyny i alkoholu.
Diagnostyka kołatania serca opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych, takich jak EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, badanie echokardiograficzne i próba wysiłkowa. W przypadku trudnych do uchwycenia epizodów pomocne mogą być rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory arytmii.
Leczenie kołatania serca zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, zaprzestanie palenia), techniki relaksacyjne przy przyczynach związanych ze stresem, leczenie farmakologiczne (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery) lub interwencje zabiegowe (ablacja) w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci z nawracającymi lub nasilającymi się epizodami kołatania serca, szczególnie gdy towarzyszą im inne objawy, jak ból w klatce piersiowej, duszność czy omdlenia, byli poddani szczegółowej ocenie kardiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil Actavis
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu prawidłowego rozpoznania zaburzeń erekcji i identyfikacji ich przyczyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu krążenia, ze względu na ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, udar mózgu czy komorowe zaburzenia rytmu serca, które obserwowano u pacjentów z czynnikami ryzyka. Tadalafil, jako inhibitor PDE5 o działaniu wazodylatacyjnym, może powodować łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, nasilające hipotensję przy jednoczesnym stosowaniu azotanów lub leków α1-adrenolitycznych (np. doksazosyny), co stanowi przeciwwskazanie do ich łącznego stosowania. Ponadto, należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia priapizmu, szczególnie u osób z anatomicznymi zniekształceniami prącia lub schorzeniami predysponującymi do tego stanu.
anatomiczne zniekształcenie członka, badanie fizykalne, białaczka, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, fosfodiesteraza typu 5, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, kołatanie serca, laktoza jednowodna, lek blokujący receptory α1-adrenergiczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, właściwości wazodylatacyjne, zaburzenie erekcji, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cilostazol LEK-AM
Przed rozpoczęciem terapii cylostazolem konieczna jest dokładna ocena korzyści i ryzyka w porównaniu z innymi metodami, zwłaszcza zabiegami rewaskularyzacyjnymi. Ze względu na mechanizm działania, cylostazol może powodować istotne działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, kołatanie serca, tachyarytmie oraz niedociśnienie tętnicze. Typowo obserwuje się wzrost częstości rytmu serca o 5-7 uderzeń na minutę, co u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca może prowokować dusznicę bolesną. Stosowanie cylostazolu jest przeciwwskazane u pacjentów z niestabilną dusznicą bolesną, przebytym zawałem mięśnia sercowego lub interwencją na naczyniach wieńcowych w ciągu ostatnich 6 miesięcy oraz u osób z ciężką tachyarytmią w wywiadzie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi skurczami pochodzenia przedsionkowego lub komorowego, migotaniem i trzepotaniem przedsionków.
agranulocytoza, choroba niedokrwienna serca, ciężka tachyarytmia, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, dodatkowy skurcz, dusznica bolesna, działanie hipotensyjne, działanie przeciwpłytkowe, hamowanie agregacji płytek krwi, inhibitor izoenzymu, interwencja na naczyniach wieńcowych, kołatanie serca, krwawienie do siatkówki, lek obniżający ciśnienie tętnicze, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niestabilna dusznica bolesna, odruchowa tachykardia, pancytopenia, szpik kostny, tachyarytmia, tachykardia, trzepotanie przedsionków, zabieg rewaskularyzacyjny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betahistine dihydrochloride Accord 16 mg
Dichlorowodorek betahistyny w dawce 16 mg, stosowany w postaci tabletek, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z danymi z badań klinicznych i zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu. Do najczęściej obserwowanych należą ból głowy i senność (często ≥1/100 do <1/10), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Częstość występowania nudności i niestrawności jest również wysoka, a objawy te można złagodzić przez przyjmowanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki. Inne działania niepożądane o częstości nieznanej obejmują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, kołatanie serca, skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową), a także zmiany skórne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd, które mogą stanowić zagrożenie dla życia, zwłaszcza gdy dotyczą krtani.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bąbel pokrzywkowy, badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dichlorowodorek betahistyny, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, kołatanie serca, niestrawność, non-compliance, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie oddychania - Leksykon substancji czynnych
Jemioła – Wskazania do stosowania
Jemioła (Viscum album L.) jest stosowana w lecznictwie tradycyjnym głównie w zaburzeniach układu sercowo-naczyniowego oraz stanach napięcia nerwowego. Preparaty takie jak Intractum Visci PhytoPharm, zawierający 100 ml etanolowego wyciągu ze świeżego ziela jemioły (1:1, etanol 96% V/V), są stosowane u osób zagrożonych nadciśnieniem tętniczym jako uzupełnienie zaleceń lekarskich, pod stałą kontrolą wartości ciśnienia tętniczego. Cravisol, preparat złożony zawierający 13,88 g wyciągu z jemioły, 46,26 g wyciągu z głogu oraz 32,02 g wyciągu z melisy na 100 ml, jest wskazany wspomagająco w łagodnych zaburzeniach pracy serca na tle nerwowym, szczególnie u kobiet w okresie menopauzy do łagodzenia objawów takich jak kołatanie serca i niepokój.
badanie kliniczne, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, działanie kardiologiczne, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, płyn doustny, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z głogu, wyciąg z jemioły, wyciąg z ziela jemioły, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia pracy serca, zaburzenia rytmu serca, ziele jemioły - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zafrilla 2 mg
Stosowanie dienogestu 2 mg (Zafrilla) wiąże się z częstymi zmianami profilu krwawień menstruacyjnych, szczególnie w początkowych miesiącach terapii. W pierwszych 90 dniach leczenia u 38,3% pacjentek obserwowano przedłużone krwawienia, a u 35,2% nieregularne, natomiast brak miesiączki wystąpił u 1,7%. W czwartym okresie referencyjnym (około 360 dni) odsetek pacjentek z brakiem miesiączki wzrósł do 28,2%, a częstość przedłużonych krwawień spadła do 4,0%. Pomimo tych obiektywnych zmian, pacjentki rzadko zgłaszały je jako działania niepożądane. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (9,0%), dyskomfort piersi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) oraz trądzik (5,1%).
amenorrhea, autonomiczny układ nerwowy, BMD, ból głowy, dienogest, duszność, dyskomfort piersi, dysplazja włóknisto-torbielowata sutka, gęstość mineralna kości, grzybica pochwy, hirsutyzm, kołatanie serca, krwawienie z macicy, łysienie, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieregularne krwawienia, nudności, obniżony nastrój, szumy uszne, torbiel jajnika, trądzik, uderzenia gorąca, utrata libido, wzdęcie brzucha, zaburzenia pigmentacji, zakażenie dróg moczowych, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie dziąseł, zapalenie żołądka i jelit, zespół suchego oka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ALLERTEC Fexo
Feksofenadyna chlorowodorek, stosowana w preparacie ALLERTEC FEXO, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów w wieku podeszłym oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące tych populacji. Ponadto, u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zarówno aktualnymi, jak i w wywiadzie, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu krążenia, takich jak tachykardia i kołatanie serca, co powinno być jasno zakomunikowane pacjentom. Preparat zawiera 120 mg feksofenadyny chlorowodorku (odpowiadające 112 mg substancji czynnej) w formie tabletek o wymiarach 15 mm x 6,6 mm, które są praktycznie pozbawione sodu (<1 mmol, czyli <23 mg na tabletkę), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
choroby układu krążenia, choroby układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, feksofenadyna, feksofenadyny chlorowodorek, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, substancja czynna, tabletka powlekana, tachykardia, wiek podeszły, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawartość sodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roticox 120 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2 będący substancją czynną leku Roticox, był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących 7152 pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów, reumatoidalnym zapaleniem stawów, przewlekłym bólem lędźwiowo-krzyżowym oraz zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Dawkowanie stosowane w badaniach wynosiło 30 mg, 60 mg, 90 mg, a w przypadku ostrej dny moczanowej 120 mg raz na dobę. Profil działań niepożądanych był spójny w różnych wskazaniach i obejmował często występujące obrzęki i zatrzymanie płynów, nadciśnienie tętnicze, ból brzucha oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT). Rzadziej obserwowano poważniejsze zdarzenia, takie jak owrzodzenia przewodu pokarmowego z perforacjami i krwawieniami, a także incydenty sercowo-naczyniowe, w tym migotanie przedsionków, zastoinową niewydolność serca i zawał mięśnia sercowego.
arytmia, ból głowy, choroba zwyrodnieniowa stawów, dusznica bolesna, duszność, incydent naczyniowo-mózgowy, incydent zakrzepowy, kołatanie serca, krwawienie żołądkowo-jelitowe, leukopenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, ostra dna moczanowa, ostry ból pooperacyjny, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowy, reumatoidalne zapalenie stawów, selektywny inhibitor COX-2, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, uszkodzenie nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wyrostka zębodołowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół jelita drażliwego, zespół nerczycowy, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symleptic 100 mg
Produkt leczniczy Symleptic zawiera gabapentynę w dawkach 100 mg lub 300 mg i jest stosowany u pacjentów z padaczką oraz bólem neuropatycznym. W trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu zaobserwowano liczne działania niepożądane, które sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do ≤1/100), rzadko (≥1/10 000 do ≤1/1000) oraz częstość nieznana. Do najczęstszych działań należą infekcje wirusowe, leukopenia, senność, zawroty głowy, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także uczucie zmęczenia i gorączka. Rzadziej obserwowano poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, oraz zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemię i hipoglikemię, szczególnie u pacjentów z cukrzycą.
ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja oddechowa, drgawka, dysfagia, dyskineza, dystonia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niepamięć, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, padaczka, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szum uszny, zaburzenie myślenia, zakażenie dróg moczowych, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zespół abstynencyjny, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Wada ebsteina – Objawy
Wada Ebsteina to rzadka wrodzona anomalia serca, charakteryzująca się przemieszczeniem zastawki trójdzielnej w prawo do koniuszka serca oraz jej dysfunkcją strukturalną. Kliniczny obraz jest zróżnicowany, od bezobjawowych postaci po ciężkie stany noworodkowe z sinicą (obecna u około 50% przypadków), niewydolnością serca i kardiomegalią. U noworodków z ciężką postacią obserwuje się tachypnoe, duszność, obrzęki i powiększenie serca, a w krytycznych przypadkach może wystąpić fetal hydrops. U dzieci i dorosłych dominują objawy takie jak zmniejszona tolerancja wysiłku, duszność wysiłkowa, kołatanie serca oraz arytmie, w tym tachyarytmie nadkomorowe (występujące u około 50% dorosłych) i zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (14% pacjentów). Współistniejące wady, takie jak ASD, PFO czy zwężenie zastawki płucnej, nasilają objawy kliniczne.
ablacja, atrezja płucna, częstoskurcz nadkomorowy, duszność, hepatomegalia, incydent zakrzepowo-zatorowy, kardiomegalia, kołatanie serca, niedomykalność zastawki trójdzielnej, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca, obrzęk płodu, policytemia, przetrwały otwór owalny, saturacja tlenu, sinica, stenoza zastawki płucnej, szmer sercowy, tachyarytmia nadkomorowa, tachypnoe, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wada Ebsteina, wodobrzusze, zastawka płucna, zastawka trójdzielna, zatorowość paradoksalna, zespół WPW - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Przedawkowanie preparatu Prestozek Combi, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestujące się głównie ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem krążeniowym oraz zaburzeniami rytmu serca. Amlodypina powoduje silne rozszerzenie naczyń obwodowych z odruchową tachykardią, natomiast peryndopryl wywołuje objawy związane z hamowaniem enzymu konwertującego angiotensynę, takie jak niedociśnienie, zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia), niewydolność nerek, hiperwentylacja, bradykardia i kaszel. Warto podkreślić, że hemodializa jest skuteczna jedynie w usuwaniu peryndoprylu, natomiast amlodypina, ze względu na silne wiązanie z białkami osocza, nie jest dializowana efektywnie.
angiotensyna II, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, enzym konwertujący angiotensynę, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, inhibitor ACE, katecholaminy, kołatanie serca, kreatynina w surowicy, lek wazokonstrykcyjny, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl i amlodypina, pozycja przeciwwstrząsowa, równowaga wodno-elektrolitowa, rozrusznik serca, rozszerzenie naczyń obwodowych, sól fizjologiczna, stężenie elektrolitów, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 500 mcg)/dawkę odmierzoną
Salflumix Easyhaler to preparat złożony zawierający salmeterol (długo działający β₂-mimetyk) oraz flutykazon propionian (kortykosteroid), którego profil działań niepożądanych odpowiada sumie efektów obu składników. W trakcie terapii nie stwierdzono działań niepożądanych wynikających z interakcji między tymi substancjami. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza w wysokich dawkach (np. 50 μg/500 μg), może prowadzić do ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości. Często obserwuje się miejscowe działania niepożądane flutykazonu, takie jak kandydoza jamy ustnej i gardła, podrażnienie gardła, chrypkę oraz bezgłos, które można ograniczyć przez płukanie jamy ustnej po inhalacji. Salmeterol może powodować drżenia, kołatanie serca i bóle głowy, zwykle przemijające podczas kontynuacji leczenia.
agresja, beta2-mimetyk, bezgłos, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, drażliwość, drżenie, dusznica bolesna, flutykazonu propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kortykosteroid, kurcz mięśnia, lęk, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, salmeterol, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz dodatkowy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe, zmiana zachowania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nivalin 2,5 mg/ml
Bromowodorek galantaminy, zawarty w preparacie Nivalin (roztwór do wstrzykiwań 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml), wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinergicznym i nikotynowym. W układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy, stenokardię, kołatanie serca oraz zmiany ciśnienia tętniczego (hipotensja i nadciśnienie). W zakresie ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić zawroty głowy, bóle głowy i bezsenność. Działania cholinergiczne dotyczą także narządu wzroku (mioza, nadmierne łzawienie) oraz układu oddechowego (tachypnoe, skurcz oskrzeli, nadmierne wydzielanie śluzu), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami płuc. Najczęstsze objawy ze strony przewodu pokarmowego to nudności, wymioty, biegunka, ślinotok, nasilona perystaltyka i bóle brzucha, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, zwłaszcza u osób starszych.
anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, brak łaknienia, działanie parasympatykomimetyczne, galantamina, hipotensja, kołatanie serca, łzawienie, mioza, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nieżyt nosa, nudności, odwodnienie, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, ślinotok, stenokardia, świąd, tachypnoe, utrata masy ciała, utrata świadomości, wymioty, wysypka skórna, wzmożona perystaltyka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kardiologiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlator 10 mg + 10 mg
Lek Amlator, będący kombinacją atorwastatyny i amlodypiny w dawkach 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg, 20 mg + 5 mg oraz 20 mg + 10 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa wynikający z działań niepożądanych obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane amlodypiny obejmują senność, zawroty głowy, bóle głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, nudności oraz obrzęki, zwłaszcza obrzęk kostek, co jest związane z jej działaniem wazodylatacyjnym. Atorwastatyna charakteryzuje się dobrą tolerancją, jednak w badaniach klinicznych z udziałem 16066 pacjentów odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4% w grupie placebo, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów. Profil działań niepożądanych klasyfikuje się według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), co umożliwia precyzyjną ocenę ryzyka podczas terapii.
atorwastatyna i amlodypina, bezpieczeństwo farmakoterapii, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, ból głowy, diagnostyka różnicowa, dyslipidemia, działanie wazodylatacyjne, hepatotoksyczność, kołatanie serca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk obwodowy, ośrodkowy układ nerwowy, raport spontaniczny, senność, tolerancja leczenia, uderzenia gorąca, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perindopril Krka 4 mg
Przedawkowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), w tym peryndoprylu, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, wynikających z nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron. Klinicznie obserwuje się niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, hiperkaliemię, niewydolność nerek z oligurią lub anurią, hiperwentylację, tachykardię, bradykardię, zawroty głowy, niepokój oraz suchy kaszel. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują rozszerzenie naczyń, hipoperfuzję narządową, retencję potasu oraz zwiększone stężenie bradykininy. Objawy i ich nasilenie zależą od dawki oraz czasu od przyjęcia leku, np. w preparacie Perindopril Krka 4 mg (3,338 mg peryndoprylu).
aldosteron, angiotensyna II, bradykardia, bradykinina, elektrostymulacja serca, farmakoterapia wazopresorowa, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, hipoperfuzja OUN, inhibitor konwertazy angiotensyny, katecholamina, kołatanie serca, kreatynina w surowicy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, objętość wewnątrznaczyniowa, oliguria, opór naczyniowy, ostre uszkodzenie nerek, Perindopril Krka, peryndopryl, peryndoprylat, pozycja przeciwwstrząsowa, rzut serca, stabilizacja hemodynamiczna, stężenie elektrolitów, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wlew dożylny, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas L-glutaminowy – Działania niepożądane
Kwas L-glutaminowy, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego i terapii immunomodulującej (np. Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Copaxone), może wywoływać liczne działania niepożądane obejmujące układ immunologiczny, metaboliczny, oddechowy, wątrobowy, nerkowy oraz reakcje miejscowe w miejscu podania. Najpoważniejsze reakcje immunologiczne to anafilaksja, reakcje rzekomoanafilaktyczne oraz nadwrażliwość, manifestujące się objawami od sinicy, wstrząsu i niedotlenienia po pokrzywkę, tachykardię i duszność. Wśród zaburzeń metabolicznych istotna jest hiperkaliemia, która może prowadzić do arytmii, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Preparat Copaxone wywołuje reakcje natychmiastowe po wstrzyknięciu u około 31% pacjentów (w porównaniu do 13% placebo), obejmujące uderzenia gorąca, ból w klatce piersiowej, duszność i kołatanie serca. Działania niepożądane wątroby i dróg żółciowych to m.in. hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego. W obrębie układu moczowego obserwuje się azotemię, a w miejscu podania – zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie tkanek. Reakcje miejscowe w Copaxone występują u około 70% pacjentów i obejmują również rzadkie przypadki lipoatrofii i martwicy skóry.
azotemia, cholestaza, duszność, encefalopatia wątrobowa, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, kwas L-glutaminowy, lipoatrofia, marskość wątroby, martwica skóry, nadciśnienie, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, terapia immunomodulująca, wstrząs, zaburzenie oddychania, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Trójskładnikowy preparat Dipperam HCT, zawierający amlodypinę (10 mg), walsartan (320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (25 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w 8-tygodniowym badaniu klinicznym na 2271 pacjentach, z czego 582 otrzymywało pełną kombinację. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i niedociśnienie tętnicze (0,7% przerwań terapii), które wymagają szczególnej uwagi, zwłaszcza u osób starszych ze względu na ryzyko upadków. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, związane głównie z hydrochlorotiazydem, występowały niezbyt często, jednak walsartan łagodził spadek potasu. Inne działania niepożądane obejmują obrzęk obwodowy, zaczerwienienie twarzy, kołatanie serca, nudności, biegunki oraz reakcje skórne, w tym nadwrażliwość na światło.
amlodypina, ciśnienie tętnicze, funkcja nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, kołatanie serca, kurcze mięśni, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, obrzęk obwodowy, odwodnienie, parametry laboratoryjne, reakcja skórna, tachykardia, walsartan, wielomocz, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Remolexam 7,5 mg
Meloksykam, stosowany w dawce 7,5 mg (Remolexam), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 27 badań klinicznych obejmujących 15 197 pacjentów, z terapią trwającą do roku. NLPZ, w tym meloksykam, mogą zwiększać ryzyko tętniczych zdarzeń zatorowo-zakrzepowych (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), a także powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, ból brzucha, a także poważne powikłania, takie jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, meloksykam może wywoływać ciężkie reakcje skórne (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, aminotransferaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, ciężkie skórne działanie niepożądane, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, układ pokarmowy, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Insulina rozpuszczalna – Przedawkowanie
Przedawkowanie insuliny rozpuszczalnej, szczególnie w preparatach takich jak Humulin R (100 j.m./ml) oraz mieszankach zawierających 30% insuliny rozpuszczalnej (Gensulin M30, Humulin M3), stanowi poważne zagrożenie kliniczne ze względu na szybki początek działania i ryzyko gwałtownej hipoglikemii. Hipoglikemia manifestuje się objawami neurologicznymi i autonomicznymi o różnym nasileniu, od łagodnej apatii i kołatania serca, przez stan splątania i wymioty, aż po ciężką śpiączkę hipoglikemiczną. Stopień hipoglikemii koreluje z intensywnością objawów, co wymaga szybkiej oceny klinicznej i odpowiedniego dostosowania terapii.
Postępowanie terapeutyczne zależy od stopnia hipoglikemii: w łagodnych przypadkach zaleca się doustne podanie glukozy, w umiarkowanych – podanie glukagonu domięśniowo lub podskórnie oraz doustne węglowodany, a w ciężkich – dożylne podanie roztworu glukozy i intensywną opiekę medyczną. Należy pamiętać o ryzyku nawrotu hipoglikemii, dlatego wskazana jest przedłużona obserwacja i monitorowanie glikemii. Profilaktyka obejmuje precyzyjne dostosowanie dawki insuliny do spożycia pokarmu i aktywności fizycznej, edukację pacjenta oraz szczególną ostrożność przy stosowaniu preparatów o wysokim stężeniu insuliny (100 j.m./ml).
apatia, ból głowy, Gensulin M30, glukagon, hipoglikemia, Humulin M3, Humulin R, insulina izofanowa, insulina rozpuszczalna, kołatanie serca, monitorowanie glikemii, monitorowanie stężenia glukozy, nadmierna potliwość, objawy neurologiczne, podawanie węglowodanów, preparat insulinowy, reakcja adrenergiczna, reakcja autonomiczna, roztwór glukozy, śpiączka hipoglikemiczna, stan splątania, stężenie glukozy we krwi, wymioty, zaburzenie równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aspicam 15 mg
Meloksykam, stosowany w dawkach dobowych 7,5 mg lub 15 mg przez okres do 18 miesięcy (średnio 127 dni), wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się niedokrwistość, objawy dyspeptyczne (niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia, biegunka), oszołomienie, ból głowy, świąd i wysypkę oraz obrzęki, w tym kończyn dolnych. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak agranulocytoza, reakcje anafilaktyczne, perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, niewydolność nerek oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze. Meloksykam może również powodować przemijające zaburzenia wskaźników czynności wątroby oraz zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika. Wśród działań niepożądanych o częstości nieznanej wymienia się zapalenie trzustki oraz trwały rumień polekowy.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, działanie mielotoksyczne, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica cewek nerkowych, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, trwały rumień polekowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie nastroju, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzone wady serca – Objawy
Wrodzone wady serca (WWS) występują u około 1 na 100 żywych urodzeń i powstają najczęściej w pierwszych 8 tygodniach ciąży. Ich kliniczny obraz jest zróżnicowany, od bezobjawowych po stany zagrażające życiu, z objawami takimi jak sinica, zaburzenia oddychania, słaby przyrost masy ciała, szmery sercowe czy omdlenia. Ciężkie wady, np. tetralogia Fallota, mogą manifestować się napadami sinicy, a koarktacja aorty często ujawnia się w pierwszym tygodniu życia. U starszych dzieci objawy obejmują duszność wysiłkową, kołatanie serca, obrzęki i opóźnienia rozwojowe, w tym neuropsychologiczne. Przebieg choroby może obejmować samoistne zamknięcie prostych wad (np. mały ASD, PDA), stabilny przebieg lub progresję objawów, a także późne rozpoznanie i nawrót symptomów.
arytmia, depresja, duszność, duszność wysiłkowa, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kardiochirurgia, kardiolog dziecięcy, kardiologia dziecięca, koarktacja aorty, kołatanie serca, lęk, nadciśnienie płucne, napad sinicy, niewydolność serca, omdlenie, opieka kardiologiczna, profilaktyka infekcji, przetrwały przewód tętniczy, sinica, szmer sercowy, tetralogia Fallota, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzona wada serca, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zespół Eisenmengera, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadomon 25 mg
Lek Tadomon zawiera tapentadolu winian w dawkach od 25 mg do 250 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i pokarmowego, w tym nudności, zawrotów głowy, zaparć, bólów głowy oraz senności. Działania te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z przyjętymi standardami: bardzo często (≥10%), często (≥1% i <10%), niezbyt często (≥0,1% i <1%), rzadko (≥0,01% i <0,1%) oraz bardzo rzadko (<0,01%). Wśród poważniejszych działań niepożądanych wymienia się depresję oddechową, drgawki, zaburzenia świadomości oraz zaburzenia psychiczne, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
ból głowy, depresja oddechowa, desaturacja, dezorientacja, drgawki, halucynacje, hipotensja, kołatanie serca, nadmierna potliwość, niestrawność, nudności, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, skurcze mięśni, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tapentadol, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pamięci, zaburzenia świadomości, zaburzenia wypróżniania, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flonidan 1 mg/ml
Loratadyna, substancja czynna leku Flonidan (1 mg/ml, zawiesina doustna), wykazuje stosunkowo niski odsetek działań niepożądanych, które występują u około 2% pacjentów przy dawce dobowej 10 mg stosowanej w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywce idiopatycznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (1,2%), bóle głowy (0,6%), zwiększone łaknienie (0,5%) oraz bezsenność (0,1%) u dorosłych, natomiast u dzieci (2-12 lat) dominują bóle głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i uczucie zmęczenia (1%). Bardzo rzadkie, ale klinicznie istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksję), zaburzenia rytmu serca oraz drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Profil bezpieczeństwa loratadyny wymaga szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, gdzie spektrum działań niepożądanych różni się od dorosłych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, bezsenność, ból głowy, dializa otrzewnowa, drgawki, hemodializa, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, nerwowość, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, objawy cholinolityczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, płukanie żołądka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, uczucie zmęczenia, węgiel aktywny, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zwiększone łaknienie - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół złamanego serca – Objawy
Zespół złamanego serca (takotsubo cardiomyopathy) to nagłe, przejściowe osłabienie mięśnia sercowego, najczęściej wywołane silnym stresem fizycznym lub emocjonalnym, charakteryzujące się balonowaniem lewej komory serca. Objawy kliniczne, takie jak nagły ból w klatce piersiowej, duszność, arytmie, hipotensja czy omdlenia, są podobne do zawału serca, jednak badania laboratoryjne i angiografia wykluczają obecność zablokowanych tętnic wieńcowych oraz typowe markery uszkodzenia mięśnia sercowego. W fazie ostrej dochodzi do wyrzutu katecholamin (adrenalina, noradrenalina, dopamina), co prowadzi do tymczasowego oszołomienia mięśnia sercowego i zmniejszenia jego wydolności. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu zawału oraz obrazowaniu echokardiograficznym i angiograficznym, a pierwsze 48-72 godziny są kluczowe ze względu na ryzyko powikłań, takich jak wstrząs kardiogenny czy zaburzenia rytmu serca.
angiogram, arytmia, ból w klatce piersiowej, choroba neurologiczna, depresja, dławica piersiowa, duszność, hipotensja, hormony stresu, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk płuc, omdlenie, osłabienie mięśnia sercowego, padaczka, pompowanie krwi, tętnica wieńcowa, udar, uraz głowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie lękowe, zaburzenie psychiczne, zawał serca, zawroty głowy, zespół złamanego serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Auroxetyn 40 mg
Lek Auroxetyn zawiera atomoksetynę w formie chlorowodorku, dostępny w kapsułkach o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg. Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na atomoksetynę lub substancje pomocnicze, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz konieczność zachowania co najmniej 2-tygodniowego odstępu między terapiami atomoksetyną a IMAO. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem ze względu na ryzyko rozszerzenia źrenicy i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (np. ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca, dławica piersiowa, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, kanałopatie) oraz zaburzeniami naczyń mózgowych (tętniaki, przebyty udar). Przeciwwskazaniem jest także obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma), ze względu na ryzyko niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego.
atomoksetyna, ból oka, ból w klatce piersiowej, chlorowodorek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, duszność, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kapsułka twarda, kardiomiopatia, katecholamina, kołatanie serca, miażdżyca zarostowa tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na leki, niedowład, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, omdlenie, pheochromocytoma, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, silny ból głowy, tachykardia, tętniak naczyń mózgowych, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenie mowy, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie oka, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Hipotonia ortostatyczna (hipotensja ortostatyczna) – Objawy
Hipotonia ortostatyczna definiowana jest jako spadek ciśnienia skurczowego o ≥20 mmHg lub rozkurczowego o ≥10 mmHg w ciągu 3 minut od przyjęcia pozycji stojącej. Objawia się zawrotami głowy, oszołomieniem, niewyraźnym widzeniem, osłabieniem oraz omdleniami, które wynikają z niedostatecznego przepływu krwi do mózgu. Schorzenie może mieć przebieg ostry lub przewlekły, a u około 40% pacjentów przebiega bezobjawowo. Częstość występowania wzrasta z wiekiem – dotyczy 5% osób <50 r.ż., 10-20% powyżej 65 r.ż., a nawet do 30% mieszkańców placówek opieki długoterminowej. Hipotonia ortostatyczna jest szczególnie częsta u pacjentów z chorobą Parkinsona (do 60%) oraz cukrzycą (około 25%).
ból w klatce piersiowej, choroba Parkinsona, dławica piersiowa, hipoperfuzja mózgu, hipotensja ortostatyczna, hipotonia neurogenna, hipotonia ortostatyczna, hipotonia poposiłkowa, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nietolerancja ortostatyczna, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, niskie ciśnienie krwi, omdlenie, opóźniona hipotonia ortostatyczna, śmiertelność z wszystkich przyczyn, splątanie, udar mózgu, wstrząs, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Asaris (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Asaris, zawierający flutykazonu propionian (mikronizowany) w dawkach 100 μg, 250 μg oraz 500 μg na dawkę inhalacyjną, w połączeniu z 50 μg salmeterolu (w postaci salmeterolu ksynafonianu, mikronizowanego), stosowany jest w terapii astmy i POChP. Produkt zawiera również laktozę jednowodną w ilościach około 12,9–13,3 mg na dawkę. W dokumentacji produktu brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ Asaris na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wymaga od lekarza indywidualnej oceny ryzyka u pacjenta, uwzględniającej potencjalne działania niepożądane salmeterolu, takie jak drżenie mięśni, kołatania serca, bóle i zawroty głowy, które mogą wpływać na funkcje psychomotoryczne.
beta2-agonista długodziałający, ból głowy, drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, flutykazon propionian, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, kołatanie serca, laktoza jednowodna, POChP, proszek do inhalacji, salmeterol, salmeterol ksynafonian, schorzenie współistniejące, sprawność psychofizyczna, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosol 6 mg/ml
Lewodropropizyna w syropie Levosol (6 mg/ml) wykazuje bardzo niską częstość działań niepożądanych, szacowaną na mniej niż 1 na 500 000 pacjentów na podstawie danych z ponad 30 krajów. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i najczęściej mają łagodny przebieg, ustępując po odstawieniu leku. Zgłaszane objawy obejmują reakcje alergiczne skórne (pokrzywka, rumień, świąd, obrzęk naczynioruchowy), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, drżenia, parestezje), a także incydenty kardiologiczne (kołatanie serca, tachykardia, obniżenie ciśnienia tętniczego). Pojedyncze przypadki ciężkich działań niepożądanych, takich jak epidermoliza ze skutkiem śmiertelnym, śpiączka hipoglikemiczna czy reakcje anafilaktyczne, zostały odnotowane głównie u pacjentów z wielolekowością lub współistniejącymi schorzeniami.
aftowe zapalenie jamy ustnej, anafilaksja, astenia, biegunka, bigeminnia przedsionkowa, ból brzucha, ból żołądka, cholestatyczne zapalenie wątroby, depersonalizacja, drażliwość, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie, duszność, epidermoliza, hipotensja, kaszel, kołatanie serca, lek hipoglikemizujący, lewodropropizyna, napad petit mal, nudność, obniżenie napięcia mięśniowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, omdlenie, osłabienie kończyn dolnych, osutka, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, rumień, senność, śpiączka hipoglikemiczna, świąd, tachykardia, uogólniony obrzęk, utrata zdolności widzenia, wymioty, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – AirFluSal 25 mcg + 125 mcg
AirFluSal, zawierający salmeterol (ksynafonian) oraz flutykazonu propionian, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z oczekiwaniami dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła i bóle głowy (bardzo często), podrażnienie gardła, chrypka, kontuzje oraz kurcze mięśni (często). Typowe dla beta-2-mimetyków objawy, takie jak drżenie i kołatanie serca, mają charakter przejściowy. Kortykosteroidowa komponenta może powodować kandydozę jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc i oskrzeli (często), a rzadziej kandydozę przełyku. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji, a w przypadku kandydozy stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych bez przerywania terapii. Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, występują niezbyt często lub rzadko, a ciężkie reakcje anafilaktyczne są rzadkie, wymagając natychmiastowej interwencji.
beta-2-mimetyk, cechy cushingoidalne, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, flutykazon, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrastania, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spastyna 40 mg
Chlorowodorek drotaweryny, substancja czynna leku Spastyna w dawce 40 mg w tabletkach, wykazuje działania niepożądane o rzadkiej częstości występowania (≥1/10 000 do <1/1000). Objawy te dotyczą głównie czterech układów: przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia), układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, bezsenność), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze) oraz układu immunologicznego (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd). Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, mogą mieć charakter potencjalnie zagrażający życiu, zwłaszcza gdy dotyczą dróg oddechowych.
bąbel pokrzywkowy, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek drotaweryny, kołatanie serca, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowa praca serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, obturacja dróg oddechowych, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, świąd, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka, zaburzenia serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Essentiale forte 300 mg
Essentiale Forte, zawierający 300 mg fosfolipidów z nasion soi (3-sn-fosfatydylocholina) w kapsułce, charakteryzuje się ogólnie dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane o częstości nieznanej. Należą do nich reakcje alergiczne (rumień, wysypka, pokrzywka, świąd), zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, luźne stolce, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej), podwyższone ciśnienie tętnicze, kołatania serca oraz zawroty głowy. Objawy te wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz tych narażonych na ryzyko powikłań neurologicznych lub alergicznych.
alkoholizm, biegunka, choroba mózgu, choroba wątroby, dyskomfort brzuszny, fosfatydylocholina, fosfolipidy sojowe, fosfolipidy z nasion sojowych, kołatanie serca, luźne stolce, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie tętnicze, nudności, padaczka, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia serca, zaburzenia skórne, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Airbufo Forspiro (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie Airbufo Forspiro, zawierającego 160 μg budezonidu i 4,5 μg formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę inhalacyjną, może skutkować objawami wynikającymi z farmakologicznego działania obu składników. Formoterol, długo działający agonista receptorów β2-adrenergicznych, w przedawkowaniu wywołuje drżenie mięśniowe, ból głowy, kołatanie serca, a sporadycznie tachykardię, hiperglikemię, hipokaliemię, wydłużenie odstępu QTc oraz zaburzenia rytmu serca. W badaniach klinicznych podanie 90 μg formoterolu w ciągu 3 godzin (około 20-krotność dawki w Airbufo Forspiro) nie wykazało zagrożenia dla pacjentów z ostrym skurczem oskrzeli. Ostre przedawkowanie budezonidu zwykle nie powoduje istotnych klinicznie objawów, jednak przewlekłe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do hiperkortycyzmu i zahamowania czynności nadnerczy.
agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, drżenie mięśniowe, formoterol fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, hiperglikemia, hiperkortycyzm, hipokaliemia, kołatanie serca, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ostry skurcz oskrzeli, POChP, receptor beta-2 adrenergiczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie czynności nadnerczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bixebra 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Bixebra, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych ściśle powiązanych z jej mechanizmem farmakologicznym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia (fotyzm) występujące u 14,5% pacjentów oraz bradykardia u 3,3%, z ciężką bradykardią (HR ≤ 40/min) u 0,5%. Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia świetlne, takie jak aureole, efekt stroboskopowy czy zwielokrotnione obrazy, najczęściej w pierwszych dwóch miesiącach terapii, z ustępowaniem u 77,5% pacjentów bez konieczności przerwania leczenia. Bradykardia pojawia się głównie w ciągu pierwszych 2-3 miesięcy terapii. Istotne jest także zwiększone ryzyko migotania przedsionków (AF), które w badaniu SIGNIFY występowało u 5,3% pacjentów na iwabradynie vs 3,8% w grupie placebo, z HR 1,26 (95% CI 1,15-1,39). Ponadto, w badaniu SHIFT odnotowano przemijające epizody niekontrolowanego ciśnienia tętniczego u 7,1% pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do 6,1% w grupie placebo.
astenia, aureola, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dekompozycja obrazu, diplopia, duszność, efekt stroboskopowy, ekstrasystolia komorowa, ekstrasystolia nadkomorowa, eozynofilia, fotyzm, hiperkreatynemia, hiperurykemia, hipotensja, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, świąd, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon substancji czynnych
Feksofenadyna – Działania niepożądane
Feksofenadyna, stosowana w preparatach takich jak Allegra czy Telfast, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi występującymi z częstością zbliżoną do placebo w badaniach klinicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) obejmują zaburzenia układu nerwowego, takie jak bóle głowy, senność i zawroty głowy, oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, głównie nudności. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) zgłaszano zmęczenie. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również działania o nieznanej częstości, w tym reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, koszmary senne), zaburzenia serca (tachykardia, kołatanie serca), nieostre widzenie oraz reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd).
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, feksofenadyna, kołatanie serca, nieostre widzenie, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, trudności w oddychaniu, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dironorm 20 mg + 5 mg
Przedawkowanie Dironormu, zawierającego lizynopryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), prowadzi do ciężkiego niedociśnienia tętniczego i wstrząsu krążeniowego, będących wynikiem synergistycznego działania obu substancji na rozszerzenie naczyń obwodowych. Objawy kliniczne obejmują hiperkaliemię, niewydolność nerek, tachykardię lub bradykardię, kołatanie serca, zawroty głowy, niepokój oraz charakterystyczny dla inhibitorów ACE suchy kaszel. Szczególnie niebezpieczny jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem do 24-48 godzin po przedawkowaniu amlodypiny i wymagać wsparcia oddechowego. Monitorowanie parametrów życiowych, elektrolitów i funkcji nerek jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta.
angiotensyna II, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, elektrostymulacja serca, filtracja kłębuszkowa, glukonian wapnia, gospodarka potasowa, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipoperfuzja, hipoperfuzja narządów, hipoperfuzja nerek, inhibitor ACE, katecholamina, kołatanie serca, konwertaza angiotensyny, lek obkurczający naczynia, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, obrzęk płuc, płynoterapia, suchy kaszel, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Dobutamina – Przedawkowanie
Przedawkowanie dobutaminy, leku o krótkim okresie półtrwania 2-3 minut, prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów beta-adrenergicznych, co manifestuje się szerokim spektrum objawów, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego. Objawy obejmują nudności, wymioty, utratę łaknienia, drżenia mięśniowe, lęk, bóle głowy, kołatanie serca, dolegliwości dławicowe, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca (nadkomorowe i komorowe), migotanie komór, niedokrwienie mięśnia sercowego oraz paradoksalne niedociśnienie tętnicze. Dodatkowo mogą wystąpić płytki oddech. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują dodatnie działanie inotropowe i chronotropowe oraz obwodowe rozszerzenie naczyń krwionośnych.
ból głowy, ból zamostkowy, dializa otrzewnowa, diureza wymuszona, dławica piersiowa, dolegliwość dławicowa, drżenie mięśniowe, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, echokardiografia obciążeniowa, elektrolity we krwi, gazometria, hemodializa, hemoperfuzja, infuzja dożylna, kołatanie serca, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, okres półtrwania leku, płukanie żołądka, płytki oddech, przyjęcie doustne, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stymulacja receptorów, tlenoterapia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Drotafemme Forte 80 mg
Drotafemme Forte, zawierający 80 mg drotaweryny chlorowodorku w tabletkach powlekanych, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane według standardowej skali od bardzo częstych do bardzo rzadkich oraz nieznanych. Wśród zgłaszanych działań niepożądanych dominują reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd), zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy obwodowe i ośrodkowe, bezsenność), zaburzenia serca (kołatanie serca), naczyniowe (niedociśnienie tętnicze), a także żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia). Częstość występowania tych działań jest określona jako nieznana, co podkreśla konieczność uważnego monitorowania pacjentów podczas terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z predyspozycjami do reakcji alergicznych, zaburzeń sercowo-naczyniowych oraz neurologicznych.
drotaweryna chlorowodorek, działanie niepożądane, kołatanie serca, laktoza jednowodna, monitorowanie niepożądanych działań, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diuresin SR 1,5 mg
Lek Diuresin SR zawiera 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, a jego profil działań niepożądanych obejmuje przede wszystkim hipokaliemię, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki plamkowo-grudkowe. Hipokaliemia, definiowana jako stężenie potasu w osoczu poniżej 3,4 mmol/l, występuje u około 10% pacjentów przy dawce 1,5 mg, a u 25% przy dawce 2,5 mg, z większym ryzykiem przy dawkach wyższych. Hiponatremia pojawia się u około 3% leczonych. Objawy kliniczne hipokaliemii mogą obejmować zaburzenia EKG (wydłużenie QT, arytmie), osłabienie mięśni i kurcze, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego to nudności, wymioty, zaparcia, biegunki oraz bóle brzucha, natomiast reakcje skórne, takie jak rumień, pokrzywka, świąd i zapalenie naczyń, występują u mniej niż 5% pacjentów, zwłaszcza u osób z predyspozycjami alergicznymi.
agranulocytoza, arytmia, biegunka, ból brzucha, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, indapamid, kołatanie serca, kurcz mięśniowy, leukopenia, morfologia krwi, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nudności, parestezja, pokrzywka, postać o przedłużonym uwalnianiu, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz komorowy, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, utrata apetytu, wydłużenie QT, wymioty, wysięk naczyniówkowo-twardówkowy, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie nastroju, zapalenie naczyń, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tachyben 25 mg
Produkt leczniczy Tachyben (urapidyl) w postaci roztworu do wstrzykiwań (25 mg/5 ml lub 50 mg/10 ml) wykazuje działania niepożądane głównie związane z szybkim obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi, które mogą wystąpić nawet podczas powolnej infuzji i zwykle ustępują w ciągu kilku minut. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, uczucie ucisku lub ból za mostkiem (objawy dławicopodobne), duszność oraz hipotonię ortostatyczną, która może prowadzić do omdleń i urazów. Dodatkowo obserwuje się nudności, wymioty, zawroty i bóle głowy, niepokój psychoruchowy oraz reakcje skórne, w tym świąd, zaczerwienienie, wysypkę, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę. Bardzo rzadko zgłaszano małopłytkowość, choć brak jest potwierdzonego związku przyczynowego z urapidylem. U mężczyzn może wystąpić priapizm, wymagający pilnej interwencji urologicznej.
badanie immunohematologiczne, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, dławica piersiowa, duszność, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, małopłytkowość, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, skaza krwotoczna, tachykardia, urapidyl, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifurin 5 mg
Solifurin, zawierający bursztynian solifenacyny w dawce 5 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków o właściwościach cholinolitycznych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg, co jest istotnie wyższe niż w grupie placebo (4%), a przy dawce 10 mg wzrasta do 22%. Inne często zgłaszane objawy obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy oraz suchość w gardle. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego to senność i zaburzenia smaku, natomiast ze strony układu sercowo-naczyniowego po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano poważne zdarzenia, takie jak torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, kołatanie serca i tachykardia. Skórne reakcje niepożądane obejmują suchość skóry, świąd, wysypkę, rumień wielopostaciowy, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy oraz złuszczające zapalenie skóry.
arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, bursztynian solifenacyny, dysfonia, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, osłabienie perystaltyki jelit, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna, splątanie, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, suchość skóry, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, właściwość cholinolityczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Doksazosyna – Przedawkowanie
Doksazosyna, będąca alfa-blokerem, w przypadku przedawkowania wywołuje istotne niedociśnienie tętnicze na skutek nasilonej blokady receptorów alfa-adrenergicznych i rozszerzenia naczyń krwionośnych, co prowadzi do spadku oporu obwodowego. Objawy kliniczne obejmują niedociśnienie, tachykardię, arytmie, wstrząs, bóle i zawroty głowy, utratę świadomości, duszność, nudności, wymioty oraz zaburzenia metaboliczne takie jak hipoglikemia i hipokaliemia. Doksazosyna charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, co wyklucza skuteczność dializy jako metody eliminacji leku. Przykładowo, dawka 16 mg u dorosłego pacjenta wywołała omdlenie, a 40 mg u 13-latka spowodowała umiarkowane objawy zatrucia.
alfa-bloker, arytmia, ciśnienie tętnicze krwi, czynność nerek, doksazosyna, duszność, działanie hipotensyjne, hipoglikemia, hipokaliemia, hipoperfuzja mózgowa, interakcja lekowa, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek wazopresyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obkurczenie naczyń krwionośnych, opór obwodowy, perfuzja narządów, receptor alfa-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tachykardia, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Aurovitas, zawierający 20 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których nasilenie koreluje z dawką. U pacjentów powyżej 65 roku życia częściej występują biegunka, zawroty głowy oraz zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardia zatokowa, jednak większość nieprawidłowości w EKG nie wiązała się z objawami klinicznymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa oraz komorowe zaburzenia rytmu, które występowały głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka. Rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i złuszczające zapalenie skóry, zostały zgłoszone po wprowadzeniu leku do obrotu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oczu, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krew w nasieniu, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry