kołatanie serca
Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, charakteryzujące się świadomością jego bicia. Pacjenci opisują je jako uczucie przyspieszonego, silnego, nieregularnego lub „wypadającego” uderzenia serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów kardiologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza.
Przyczyny kołatania serca mogą być zarówno kardiologiczne, jak i pozasercowe. Wśród przyczyn kardiologicznych wyróżnia się zaburzenia rytmu serca (tachykardie nadkomorowe, migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia przedsionkowe lub komorowe), chorobę wieńcową, wady zastawkowe, niewydolność serca czy kardiomiopatie. Do przyczyn pozasercowych należą: stres, lęk, gorączka, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoglikemia, stosowanie niektórych leków czy substancji psychoaktywnych, w tym kofeiny, nikotyny i alkoholu.
Diagnostyka kołatania serca opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych, takich jak EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, badanie echokardiograficzne i próba wysiłkowa. W przypadku trudnych do uchwycenia epizodów pomocne mogą być rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory arytmii.
Leczenie kołatania serca zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, zaprzestanie palenia), techniki relaksacyjne przy przyczynach związanych ze stresem, leczenie farmakologiczne (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery) lub interwencje zabiegowe (ablacja) w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci z nawracającymi lub nasilającymi się epizodami kołatania serca, szczególnie gdy towarzyszą im inne objawy, jak ból w klatce piersiowej, duszność czy omdlenia, byli poddani szczegółowej ocenie kardiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine Medreg 10 mg
Amlodypina, będąca antagonistą kanałów wapniowych, jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000). Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz uczucie zmęczenia. Działania niepożądane mogą nasilać się na początku terapii lub po zwiększeniu dawki, co wymaga szczegółowego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w kontekście ryzyka niedociśnienia, zaburzeń rytmu serca, czy poważnych reakcji alergicznych i skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona.
antagonista wapnia, bradykardia, choroba wieńcowa, depresja, diplopia, ginekomastia, hiperglikemia, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, nykturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spiriva 18 mcg
Bromek tiotropiowy, substancja czynna leku Spiriva, wykazuje działanie przeciwcholinergiczne, które może powodować różnorodne działania niepożądane, najczęściej suchość błony śluzowej jamy ustnej (około 4% pacjentów), będącą przyczyną przerwania terapii u 0,2% leczonych. Profil bezpieczeństwa oparty jest na danych z 28 badań klinicznych obejmujących 9647 pacjentów, z okresem leczenia od 4 tygodni do 4 lat. Do poważnych działań niepożądanych należą jaskra z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenna) oraz zatrzymanie moczu, które wymagają pilnej interwencji medycznej. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wzrasta wraz z wiekiem, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów starszych. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i obejmują m.in. zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy), okulistyczne (niewyraźne widzenie, jaskra), sercowe (migotanie przedsionków, tachykardia), oddechowe (kaszel, skurcz oskrzeli), żołądkowo-jelitowe (suchość jamy ustnej, zaparcia, kandydoza) oraz skórne (wysypka, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne).
bezsenność, bromek tiotropiowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, rozrost prostaty, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, zaburzenia smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie eksplozywne przerywane – Objawy
Zaburzenie eksplozywne przerywane (IED) charakteryzuje się nawracającymi, nagłymi napadami impulsywnej agresji, które są nieproporcjonalne do wywołujących je sytuacji i trwają zwykle krócej niż 30 minut. Objawy obejmują zarówno agresję werbalną, jak i fizyczną, w tym napady złości, krzyki, uszkodzenia mienia oraz przemoc wobec ludzi i zwierząt. IED pojawia się zwykle około 11. roku życia i może utrzymywać się przez 12–20 lat lub dłużej, choć nasilenie wybuchów może maleć z wiekiem. Współwystępuje często z innymi zaburzeniami psychicznymi, takimi jak ADHD, zaburzenia nastroju, lękowe, PTSD oraz zaburzenia osobowości (klastry A, B i C). Diagnoza według DSM-5 wymaga obecności agresji werbalnej lub fizycznej co najmniej dwa razy w tygodniu przez minimum trzy miesiące lub trzech epizodów agresji fizycznej w ciągu roku, które skutkują obrażeniami lub zniszczeniem mienia. IED znacząco wpływa na funkcjonowanie psychospołeczne, prowadząc do problemów interpersonalnych, prawnych, zawodowych oraz obniżenia jakości życia.
ADHD, beta-bloker, choroba Alzheimera, citalopram, DSM, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, impulsywna agresja, karbamazepina, kołatanie serca, kwas walproinowy, lit, myśli samobójcze, nadolol, napad złości, neuroprzekaźnik, okskarbazepina, propranolol, PTSD, samookaleczenie, serotonina, SSRI, terapia poznawczo-behawioralna, topiramat, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie depresyjne, zaburzenie eksplozywne przerywane, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie opozycyjno-buntownicze, zaburzenie osobowości, zaburzenie osobowości antyspołeczne, zaburzenie osobowości borderline - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pralex 15 mg
Pralex, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych. Lek wskazany jest w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią i bez), fobii społecznej oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZOK). Terapia powinna być dostosowana do nasilenia objawów, typu zaburzenia oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta, rozpoczynając zwykle od niższych dawek i stopniowo je zwiększając. Charakterystyczne objawy wskazujące na zastosowanie Pralex to m.in. obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu i łaknienia, napady paniki z objawami somatycznymi i psychicznymi, uporczywy lęk społeczny oraz nawracające obsesje i kompulsje.
agorafobia, anhedonia, depersonalizacja, derealizacja, duży epizod depresyjny, działanie niepożądane, escytalopram, fobia społeczna, interakcja lekowa, kołatanie serca, kompulsja, lek przeciwdepresyjny, lęk społeczny, napad lęku, napęd psychoruchowy, obsesja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia skojarzona, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluticomb (25 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Fluticomb to aerozol inhalacyjny zawierający 25 µg salmeterolu (ksynafonian) oraz flutykazon propionian w dawkach 50, 125 lub 250 µg (dawka dostarczona odpowiednio 21 µg salmeterolu i 44, 110 lub 220 µg flutykazonu). Lek łączy działanie β₂-mimetyku i glikokortykosteroidu, co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych charakterystycznych dla obu składników. Najczęstsze objawy dotyczą układu oddechowego: zapalenie części nosowej gardła, podrażnienie gardła, chrypka, bezgłos, kandydoza jamy ustnej i gardła oraz zapalenie zatok. Istotnym powikłaniem jest paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego leczenia i przerwania terapii. U pacjentów z POChP obserwuje się zwiększoną częstość zapalenia płuc i oskrzeli. Długotrwałe stosowanie flutykazonu może prowadzić do zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, spowolnienia wzrostu u dzieci, osteoporozy, hipokaliemii i hiperglikemii.
aerozol inhalacyjny, choroba niedokrwienna serca, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazon, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Teva 20 mg
Tadalafil Teva w dawce 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania niepożądane mają zwykle charakter przemijający i umiarkowany, z bólem głowy pojawiającym się najczęściej w ciągu 10-30 dni od rozpoczęcia terapii. Analiza danych z 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo potwierdza bezpieczeństwo stosowania, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tych przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe, u których obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych. Wśród poważnych powikłań wymienia się zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa czy komorowe zaburzenia rytmu serca, a także incydenty neurologiczne, w tym udar mózgu i przemijające napady niedokrwienne (TIA).
ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból oka, ból pleców, ból w klatce piersiowej, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powieki, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówki, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, szum w uszach, tabletka powlekana, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Lerkanidypina – Działania niepożądane
Lerkanidypina, selektywny bloker kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, jest stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego w dawkach 10-20 mg raz na dobę. Bezpieczeństwo jej stosowania potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących około 3676 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (częstość do 2% w badaniach długoterminowych), ból głowy, nagłe zaczerwienienie skóry (zwłaszcza twarzy i szyi), tachykardia oraz kołatanie serca. W preparacie złożonym Coripren (lerkanidypina + enalapryl) najczęściej zgłaszano kaszel (4,03%), zawroty głowy (1,67%) i ból głowy (1,67%). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, niedociśnienie tętnicze, omdlenia, a także przerost dziąseł i podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia objawów dławicy piersiowej u pacjentów z chorobą wieńcową oraz możliwość wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, stanowiącego zagrożenie życia.
aminotransferaza, antagonista wapnia, biegunka, bloker kanałów wapniowych, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, choroba wieńcowa, Coripren, częstomocz, dławica piersiowa, enalapryl, kołatanie serca, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, osłabienie, pokrzywka, przerost dziąseł, senność, stężenie glukozy, świąd, tachykardia, wielomocz, wymioty, wysypka, zaburzenie gospodarki lipidowej, zaczerwienienie skóry, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Contrahist Allergy 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, stosowana w dawce 5 mg/dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i umiarkowanymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowanymi objawami są senność (5,2%), ból głowy (2,6%), suchość w jamie ustnej (2,6%) oraz zmęczenie (2,5%). Efekt sedatywny (senność, zmęczenie, osłabienie) występował u 8,1% pacjentów, co jest istotnie wyższe niż w grupie placebo (3,1%), co wymaga uwzględnienia przy kwalifikacji do terapii, zwłaszcza u osób wykonujących czynności wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej. U dzieci w wieku 6-12 lat, przy dawce 5 mg/dobę, najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (2,9%). W populacji pediatrycznej dawki były dostosowywane do wieku i masy ciała, a profil bezpieczeństwa pozostawał zbliżony do obserwowanego u dorosłych.
agresja, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, drgawki, działanie sedatywne, efekt sedatywny, hepatotoksyczność, kołatanie serca, koszmary senne, lewocetyryzyna dichlorowodorek, myśli samobójcze, niewyraźne widzenie, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości, rotacyjne ruchy gałek ocznych, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk polekowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie wątroby, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramladio 10 mg + 5 mg
Lek Ramladio, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych wynikającym z mechanizmów obu składników. Ramipryl, jako inhibitor ACE, najczęściej powoduje uporczywy, suchy kaszel oraz niedociśnienie tętnicze, natomiast amlodypina wywołuje objawy naczyniowe i neurologiczne, takie jak obrzęki, zaczerwienienie skóry, senność, zawroty głowy i kołatanie serca. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia funkcji nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię i agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), co pozwala na precyzyjne oszacowanie ryzyka u pacjentów leczonych preparatem.
agranulocytoza, amlodypina, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze, duszność, elektrolity, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kołatanie serca, morfologia krwi, nagłe zaczerwienienie skóry, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, parametry życiowe, ramipryl, reakcja skórna, substancja czynna, suchy kaszel, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rimantin 50 mg
Lek Rimantin, zawierający 50 mg chlorowodorku rymantadyny w tabletkach, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA z uwzględnieniem częstości ich występowania. Najczęściej obserwowane działania dotyczą układu nerwowego i pokarmowego, w tym zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty oraz brak łaknienia. Częstość występowania działań niepożądanych takich jak bezsenność, nerwowość, osłabienie czy bóle brzucha jest określona jako często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak omamy, drgawki, kołatanie serca, nadciśnienie czy mlekotok. W przypadku stosowania dawek przekraczających zalecane, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony układu nerwowego i pokarmowego, znacząco wzrasta, pojawiają się także dodatkowe objawy, m.in. zwiększone łzawienie, gorączka, obfite pocenie się i przeczulica.
ataksja, bezsenność, biegunka, blok serca, ból brzucha, chlorowodorek rymantadyny, częstoskurcz, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, drgawki, drżenie, duszność, hiperkineza, kołatanie serca, mlekotok, nadciśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności, omamy węchowe, omdlenie, przeczulica, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, system MedDRA, szumy uszne, układ pokarmowy i nerwowy, wysypka, zaburzenia naczyń mózgowych, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Aurovitas 5 mg
Iwabradyna, stosowana w terapii kardiologicznej, wykazuje dobrze poznany profil działań niepożądanych na podstawie badań klinicznych obejmujących około 45 000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami są zaburzenia widzenia, występujące u 14,5% leczonych, manifestujące się jako przemijające wrażenia silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, a także zwielokrotnione obrazy. Objawy te pojawiają się głównie w pierwszych dwóch miesiącach terapii i mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter, ustępując u 77,5% pacjentów podczas kontynuacji leczenia. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką postacią (HR ≤40/min) u 0,5%, szczególnie w początkowym okresie terapii. Ponadto iwabradyna zwiększa ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI: 1,15-1,39). Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, bloki przedsionkowo-komorowe, a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i skórne, z częstością od niezbyt często do rzadko.
astenia, badanie EKG, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, efekt stroboskopowy, eozynofilia, hiperkreatynemia, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, monitoring elektrokardiograficzny, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, skurcz nadkomorowy, świąd, wrażenie widzenia silnego światła, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alotendin 5 mg + 10 mg
Alotendin to lek zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Profil działań niepożądanych wynika z połączenia efektów obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie skóry, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek oraz zmęczenie. Objawy te, zwłaszcza związane z bisoprololem, mają zwykle łagodny przebieg i ustępują w ciągu 1-2 tygodni terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), zawał mięśnia sercowego (bardzo rzadko) oraz nasilenie niewydolności serca i zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol fumaran i amlodypina, bloker kanałów wapniowych, bradykardia, cholestaza, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, hipertriglicerydemia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność serca, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obturacyjna choroba płuc, parestezja, podwójne widzenie, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussipect (4,35 mg + 622 mg + 1,43 mg)/5 ml
Preparat Tussipect w dawce 622 mg + 4,35 mg + 1,43 mg na 5 ml syropu zawiera wyciąg tymiankowy, chlorowodorek efedryny oraz saponinę, a także 3,8% (v/v) etanolu. Przedawkowanie tego leku wiąże się głównie z toksycznym działaniem efedryny, sympatykomimetyka o silnym wpływie na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. Objawy przedawkowania obejmują pobudzenie psychoruchowe, bezsenność, ból głowy, osłabienie mięśniowe, kołatanie serca, zawroty głowy, drżenia mięśniowe, przejściowe zaparcia oraz przedłużone zaleganie treści pokarmowej w żołądku, co może opóźniać wchłanianie leku i wydłużać toksyczne efekty. Dodatkowo obecność etanolu może nasilać działania niepożądane, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnionych od alkoholu.
chlorowodorek efedryny, działanie niepożądane, funkcja układu sercowo-naczyniowego, kołatanie serca, leczenie farmakologiczne, motoryka przewodu pokarmowego, opóźnione opróżnianie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, perystaltyka jelit, pobudzenie psychoruchowe, receptor adrenergiczny, substancja sympatykomimetyczna, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg tymiankowy, zaburzenie rytmu serca, zaleganie treści pokarmowej - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie paniczne – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zaburzenie paniczne to przewlekłe zaburzenie lękowe charakteryzujące się nawracającymi, nagłymi atakami paniki, objawiającymi się zarówno symptomami psychicznymi (intensywny lęk, strach, uczucie zbliżającej się katastrofy), jak i fizycznymi (kołatanie serca, pocenie się, drżenie, duszność, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy, parestezje). Ataki te mogą prowadzić do rozwoju agorafobii (około 26% przypadków) lub fobii społecznej (33% przypadków), a także do znacznego pogorszenia jakości życia, izolacji społecznej i zwiększonego ryzyka depresji oraz nadużywania substancji psychoaktywnych. Kompleksowa ocena pielęgniarska obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, ocenę stanu psychicznego oraz monitorowanie parametrów życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem intensywności lęku, częstotliwości ataków, czynników wyzwalających oraz ryzyka samobójczego. Diagnozy pielęgniarskie koncentrują się na lęku, nieskutecznym radzeniu sobie, izolacji społecznej, ryzyku autoagresji oraz deficycie wiedzy o chorobie i leczeniu.
agorafobia, atak paniki, badanie fizykalne, ból w klatce piersiowej, czynniki wyzwalające, diagnozy pielęgniarskie, edukacja zdrowotna, fobia społeczna, głębokie oddychanie, grupa wsparcia, higiena snu, kołatanie serca, kontrolowane oddychanie, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, mechanizmy radzenia sobie, myśli samobójcze, objawy fizyczne, objawy psychiczne, ocena stanu psychicznego, parametry życiowe, parestezje, pocenie się, progresywna relaksacja mięśni, relacja terapeutyczna, ryzyko samobójstwa, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, techniki relaksacyjne, terapia poznawczo-behawioralna, współwystępujące zaburzenia, zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych, zaburzenie lękowe, zaburzenie paniczne, zarządzanie stresem, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concerta 18 mg
Przedawkowanie chlorowodorku metylofenidatu, substancji czynnej Concerta, szczególnie w formie o przedłużonym uwalnianiu (dawki 18 mg i 36 mg), prowadzi do nadmiernej stymulacji ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego. Klinicznie manifestuje się to pobudzeniem psychoruchowym, drżeniami mięśniowymi, wzmożonymi odruchami ścięgnistymi, drgawkami, euforią, splątaniem, omamami oraz majaczeniem. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu termoregulacji (nadmierne pocenie, uderzenia gorąca, hipertermia), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, kołatanie serca, arytmie, nadciśnienie tętnicze) oraz układu pokarmowego (wymioty, suchość błon śluzowych) i narządu wzroku (mydriaza). Szczególnie niebezpieczne są powikłania neurologiczne (drgawki, śpiączka) oraz kardiologiczne (zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie), które mogą zagrażać życiu pacjenta.
chlorowodorek metylofenidatu, drgawki, drżenia mięśniowe, euforia, farmakokinetyka, hipertermia, kołatanie serca, majaczenie, metylofenidat, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nasilone pocenie, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie metylofenidatu, rozszerzenie źrenic, splątanie, suchość błon śluzowych, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, współczulny układ nerwowy, wzmożenie odruchów, zaburzenia rytmu serca, zatrucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycodone Vitabalans 5 mg
Oksykodon, stosowany w terapii bólu, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najważniejszych należą zaburzenia układu oddechowego, takie jak depresja oddechowa, duszności, skurcze oskrzeli oraz potencjalne zwężenie źrenic. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo częstych (≥1/10 pacjentów) do bardzo rzadkich (<1/10000). Bardzo często obserwuje się senność, zawroty głowy, bóle głowy, zaparcia, nudności i wymioty, a także świąd skóry. Często występują zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, stany splątania), suchość w jamie ustnej, wysypka oraz zaburzenia mikcji. Niezbyt często pojawiają się reakcje alergiczne, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, odwodnienie, drgawki, zaburzenia widzenia i sercowo-naczyniowe (częstoskurcz nadkomorowy, kołatanie serca), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe i wątroby.
anoreksja, cholestaza, częstoskurcz nadkomorowy, depersonalizacja, depresja oddechowa, duszność, dysfunkcja zwieracza Oddiego, kołatanie serca, kolka żółciowa, krwiomocz, mimowolny skurcz mięśni, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niestrawność, odruch kaszlowy, oksykodon, ośrodkowy bezdech senny, parestezja, powiększenie węzłów chłonnych, przeczulica słuchowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, syndrom odstawienia leku u noworodka, trudność w przełykaniu, uzależnienie lekowe, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie łzawienia, zaburzenie mikcji, zaburzenie oddychania, zaburzenie połykania, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenicy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Betaloc ZOK 100 95 mg
Preparat Betaloc ZOK zawierający metoprololu bursztynian jest stosowany raz na dobę, z możliwością przyjmowania podczas posiłku lub niezależnie od niego. Tabletki należy połykać w całości, nie żuć ani nie kruszyć, aby nie zaburzyć mechanizmu przedłużonego uwalniania. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania klinicznego: w nadciśnieniu tętniczym dawka początkowa wynosi 50 mg (47,5 mg metoprololu bursztynianu) raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 100-200 mg; w dławicy piersiowej zalecane dawki to 100-200 mg; w przewlekłej niewydolności serca rozpoczyna się od 25 mg (23,75 mg) raz na dobę, z możliwością podwojenia dawki co 2 tygodnie do maksymalnej dawki 200 mg; w zaburzeniach rytmu serca oraz profilaktyce po zawale mięśnia sercowego stosuje się dawki 100-200 mg, a w profilaktyce migreny 100-200 mg raz na dobę. U dzieci powyżej 6 lat z nadciśnieniem dawka początkowa to 0,5 mg/kg mc. (0,48 mg/kg metoprololu bursztynianu), z możliwością zwiększenia do 2,0 mg/kg mc., maksymalnie 200 mg na dobę.
Betaloc ZOK, dławica piersiowa, farmakokinetyka leku, klasyfikacja NYHA, kołatanie serca, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, marskość wątroby, metoprolol bursztynian, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon sercowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność serca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespolenie wrotno-czcze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Silodosin Accord 8 mg
Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny w dawce 8 mg raz na dobę zostało ocenione w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych fazy II-III z udziałem 931 pacjentów leczonych sylodosyną oraz 733 pacjentów otrzymujących placebo, a także w dwóch długoterminowych badaniach obserwacyjnych obejmujących łącznie 1581 pacjentów, z czego 961 stosowało lek przez co najmniej 6 miesięcy, a 384 przez 12 miesięcy. Najczęstszym działaniem niepożądanym były zaburzenia ejakulacji, w tym wytrysk wsteczny i anejakulacja, występujące u 23% pacjentów. Zaburzenia te są odwracalne i ustępują w ciągu kilku dni po przerwaniu terapii, jednak mogą tymczasowo wpływać na męską płodność. Inne działania niepożądane sklasyfikowano według układów narządowych MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując m.in. reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, języka, gardła), zawroty głowy, tachykardię, niedociśnienie ortostatyczne (1,2% w grupie sylodosyny vs. 1,0% placebo), oraz nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby.
anejakulacja, IFIS, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, obniżone libido, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk twarzy, płodność, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość jamy ustnej, sylodosyna, tachykardia, test czynnościowy wątroby, wysypka polekowa, wytrysk wsteczny, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zaćma, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelide Sandoz 0,5 mg
Analiza bezpieczeństwa stosowania anagrelidu w dawce średniej około 2 mg/dobę, przeprowadzona na łącznie 4602 pacjentach (w tym 56 leczonych do 4-5 lat), wykazała, że najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (ok. 14%), kołatanie serca (ok. 9%), zatrzymanie płynów i nudności (po ok. 6%), a także biegunka (ok. 5%). Mechanizm działania jako inhibitora fosfodiesterazy III tłumaczy występowanie objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego, takich jak tachykardia, częstoskurcz komorowy, migotanie przedsionków czy zastoinowa niewydolność serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko udaru mózgu, którego częstość nie została dokładnie określona, ale wymaga monitorowania. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), a ich spektrum obejmuje również zaburzenia neurologiczne, żołądkowo-jelitowe, oddechowe, nerkowe oraz ogólne, co podkreśla konieczność stopniowego dostosowywania dawki w celu minimalizacji ryzyka.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anagrelid, biegunka, ból głowy, ból stawów, choroba śródmiąższowa płuc, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, dławica piersiowa, duszność, enzymy wątrobowe, inhibitor fosfodiesterazy III, jadłowstręt, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, kardiomiopatia, kołatanie serca, kreatynina we krwi, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, łysienie, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, pancytopenia, parestezje, podwójne widzenie, szum w uszach, tachykardia, torsade de pointes, udar mózgu, wybroczyny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenia rytmu serca, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren Express Forte 25 mg
Voltaren Express Forte, zawierający 25 mg diklofenaku potasowego w miękkich kapsułkach, może powodować liczne działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo rzadkich (<1/10 000) do częstych (≥1/100 do <1/10). Szczególnie istotne jest ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, kołatanie serca oraz ból w klatce piersiowej, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dawek do 150 mg/dobę. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego są najczęstsze i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, niestrawność, bóle brzucha oraz poważniejsze powikłania, takie jak choroba wrzodowa z krwawieniem i perforacją. Rzadko obserwuje się zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie trzustki oraz niedokrwienne zapalenie okrężnicy. W zakresie układu nerwowego dominują ból i zawroty głowy, a bardzo rzadko występują drgawki, zaburzenia pamięci i udar mózgu. Diklofenak może również powodować zaburzenia czynności wątroby, w tym zapalenie i żółtaczkę, a także poważne reakcje skórne i zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna.
agranulocytoza, astma, choroba Crohna, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak potasowy, diureza wymuszona, dysfagia, jałowe zapalenie opon mózgowych, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, plamica Schönleina-Henocha, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowo-kanalikowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon substancji czynnych
Lecytyna sojowa – Działania niepożądane
Lecytyna sojowa, będąca główną substancją czynną preparatu Vita Buerlecithin (10,4 g/100 ml płynu doustnego), może wywoływać różnorodne działania niepożądane obejmujące układ immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz przewód pokarmowy. Szczególnie istotne są bardzo rzadkie (≤ 1/10 000) ciężkie reakcje alergiczne, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Reakcje nadwrażliwości mogą być wywołane zarówno przez lecytynę, jak i barwnik czerwień koszenilową (E 124). Do najczęstszych objawów należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak stolce tłuszczowe, biegunka, nudności i wymioty, o nieznanej częstości występowania, prawdopodobnie związane z emulgującymi właściwościami lecytyny. Ponadto obserwuje się zawroty głowy, kołatanie serca oraz podwyższone ciśnienie tętnicze, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
biegunka, czerwień koszenilowa, fosfatydylocholina, inozytofosfatyd, kefalina, kołatanie serca, kompleks fosfolipidowy, lecytyna sojowa, lek przeciwhistaminowy, monitorowanie pacjenta, nadciśnienie tętnicze, nudności, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, stolce tłuszczowe, wymioty, wysypka, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wchłaniania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – ALLERTEC Fexo 120 mg
ALLERTEC FEXO, zawierający 120 mg chlorowodorku feksofenadyny (odpowiadającego 112 mg feksofenadyny), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych pacjentów są bóle głowy, senność oraz zawroty głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), a także nudności w zakresie zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwowano uczucie zmęczenia. Działania niepożądane występowały z częstością zbliżoną do placebo, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania leku.
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, chlorowodorek feksofenadyny, duszność, działanie niepożądane, feksofenadyna, kołatanie serca, koszmar senny, nerwowość, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, placebo, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenie snu, zawrót głowy, zmęczenie, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loreblok 50 mg
Losartan potasowy (Loreblok 50 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, potwierdzonych w badaniach klinicznych obejmujących ponad 3000 dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, 177 pacjentów pediatrycznych, ponad 9000 osób z przerostem lewej komory serca oraz ponad 7700 pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca. Najczęściej obserwanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Istotne są również zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (np. niedociśnienie ortostatyczne, kołatanie serca), nerwowego (senność, ból głowy, parestezje), nerkowego (niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek) oraz metabolicznego (hiperkaliemia, częstość hiperkaliemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią wynosiła 9,9% przy stężeniu potasu >5,5 mmol/l). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem reakcji anafilaktycznych i obrzęku naczynioruchowego, które mogą zagrażać życiu.
aminotransferaza alaninowa, białkomocz, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, kołatanie serca, losartan potasowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica Schoenleina-Henocha, przerost lewej komory serca, przewlekła niewydolność serca, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupurix 10 mg
Rupurix, zawierający 10 mg rupatadyny fumaranu, był badany klinicznie na ponad 2043 pacjentach dorosłych i młodzieży, z 120 pacjentami stosującymi lek przez co najmniej rok, co umożliwiło ocenę długoterminowego profilu bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane miały nasilenie łagodne do umiarkowanego i obejmowały senność (9,4%), bóle głowy (6,9%), zmęczenie (3,1%), astenia (1,5%), suchość w ustach (1,2%) oraz zawroty głowy (1,03%). Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z częstością od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę zwrócono na reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy), tachykardię i kołatanie serca, które występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz interwencji medycznej.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, ból w nadbrzuszu, choroba układu sercowo-naczyniowego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, działanie niepożądane, fosfokinaza kreatynowa, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, krwawienie z nosa, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna fumaran, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość w jamie ustnej, suchość w ustach, tachykardia, test czynności wątroby, uszkodzenie hepatocytu, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie koncentracji, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Beto 200 ZK 190 mg
Produkt leczniczy Beto ZK zawiera metoprololu bursztynian w dawkach od 23,75 mg do 190 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do wskazań klinicznych i indywidualnych potrzeb pacjenta. Tabletki należy przyjmować raz na dobę podczas śniadania, w całości lub podzielone, unikając żucia i kruszenia, aby nie zaburzyć kontrolowanego uwalniania substancji czynnej. Dawkowanie różni się w zależności od schorzenia: nadciśnienie tętnicze rozpoczyna się od 47,5 mg (50 mg metoprololu winianu) z możliwością zwiększenia do 95-190 mg (100-200 mg winianu), dławica piersiowa i zaburzenia rytmu serca wymagają 95-190 mg (100-200 mg winianu), a profilaktyka po zawale mięśnia sercowego stosuje 190 mg (200 mg winianu) raz na dobę. W niewydolności serca dawki startowe są niższe (11,88-23,75 mg), z podwajaniem co 2 tygodnie do dawki docelowej 190 mg (200 mg winianu), a u dzieci powyżej 6 lat dawka początkowa wynosi 0,48 mg/kg mc., z możliwością zwiększenia do maksymalnie 1,9 mg/kg mc. (maks. 190 mg).
choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, klasyfikacja NYHA, kołatanie serca, kontrolowane uwalnianie substancji, lek przeciwdławicowy, lek przeciwnadciśnieniowy, metoprololu bursztynian, metoprololu winian, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, profilaktyka migreny, profilaktyka pozawałowa, przewlekła niewydolność serca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Monafox 5 mg/ml
Lek Monafox, zawierający chlorowodorek moksyfloksacyny w stężeniu 5 mg/ml w formie kropli do oczu, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących 2252 pacjentów, z których większość (1900) stosowała lek trzy razy dziennie. Badania obejmowały populacje z USA, Kanady, Japonii i Indii. Nie zaobserwowano poważnych działań niepożądanych dotyczących narządu wzroku ani reakcji ogólnoustrojowych bezpośrednio związanych z lekiem. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były podrażnienie i ból oka (1-2%), głównie o łagodnym przebiegu (96% przypadków). Inne działania niepożądane obejmowały m.in. punkcikowate zapalenie rogówki, suchość oka, krwawienia spojówkowe, a także rzadziej zaburzenia hematologiczne, neurologiczne, sercowe i skórne. Szczególną uwagę zwraca się na potencjalne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz ryzyko zerwania ścięgien, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy i osób starszych.
alergia oka, aminotransferaza, ból oka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie niepożądane, farmakovigilance, fluorochinolon, gammaglutamylotransferaza, hemoglobina, kołatanie serca, kortykosteroid, krople do oczu, krwawienie spojówkowe, moksyfloksacyna, nabłonek rogówki, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk krtani, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, obrzęk spojówek, parestezja, podrażnienie oka, populacja pediatryczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość oka, światłowstręt, układ immunologiczny, układ oddechowy, zaburzenie oka, zaburzenie skóry, zaburzenie smaku, zaburzenie wątroby, zapalenie oka, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zerwanie ścięgna, złogi rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon chorób i schorzeń
Spontaniczne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Spontaniczne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej (SCAD) to nagłe, zagrażające życiu zdarzenie sercowe, charakteryzujące się pęknięciem ściany tętnicy wieńcowej i tworzeniem się krwiaka śródściennego, prowadzącym do zwężenia lub całkowitej okluzji naczynia. SCAD dotyka głównie kobiety w wieku 42-50 lat, stanowiąc 1-4% ostrych zespołów wieńcowych, a u kobiet poniżej 50. roku życia nawet do 35%. Kluczowe czynniki ryzyka to płeć żeńska, ciąża i okres poporodowy, dysplazja włóknisto-mięśniowa (50-86% przypadków), choroby tkanki łącznej, silny stres, intensywny wysiłek fizyczny oraz nadciśnienie tętnicze. Diagnostyka opiera się na markerach sercowych (troponina), EKG oraz koronarografii, która ujawnia charakterystyczny obraz rozwarstwienia, a w razie wątpliwości stosuje się IVUS lub OCT. SCAD klasyfikuje się angiograficznie według Yip-Saw na typy 1-3, z typem 2 jako najczęstszym. Leczenie preferuje postępowanie zachowawcze, gdyż 70-97% zmian ulega samoistnemu wygojeniu; farmakoterapia obejmuje beta-blokery (redukujące ryzyko nawrotu, RR 0,51; 95% CI 0,33-0,77), aspirynę oraz leki przeciwnadciśnieniowe, natomiast tromboliza jest przeciwwskazana. Interwencje PCI i CABG są zarezerwowane dla niestabilnych pacjentów z poważnymi powikłaniami.
beta-bloker, bloker receptora angiotensyny, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, całkowity blok serca, choroba sercowo-naczyniowa, duszność, dysplazja włóknisto-mięśniowa, elektrokardiogram, hiperhidroza, inhibitor ACE, kołatanie serca, koronarografia, lek przeciwpłytkowy, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon, niedokrwienie mięśnia sercowego, optyczna tomografia koherencyjna, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przezskórna interwencja wieńcowa, rehabilitacja kardiologiczna, spontaniczne rozwarstwienie tętnicy wieńcowej, statyna, tachykardia zatokowa, terapia trombolityczna, troponina, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zawał serca, zawrót głowy, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Marfana, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – PULNOZIN MUCO o smaku czarnej porzeczki 750 mg
Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO, zawierający 750 mg karbocysteiny w formie tabletek do ssania, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego i obejmują nudności, wymioty oraz biegunkę (częstość niezbyt często, tj. 1/1000 do <1/100), które mogą obniżać komfort pacjenta i wpływać na compliance. Bardzo rzadko (<1/10 000) występują poważne powikłania, takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia. Dodatkowo, z nieznaną częstością zgłaszano ból brzucha, nadżerki żołądka oraz dyskomfort w jamie brzusznej, co może wskazywać na uszkodzenie błony śluzowej. W zakresie układu nerwowego rzadko obserwowano bóle głowy, zawroty głowy, nietrzymanie moczu oraz kołatanie serca, które mogą negatywnie wpływać na jakość życia pacjenta.
ból mięśni, compliance, duszność, hemoroidy, karbocysteina, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek mukolityczny, nadżerki żołądka, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pokrzywka, reakcja immunologiczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śluzotok oskrzelowy, tabletki do ssania, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka skórna, zaburzenia dyspeptyczne, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symescital 5 mg
Escytalopram (Symescital) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla SSRI, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi pojawiającymi się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, takimi jak nudności i ból głowy (>1/10). Często obserwuje się również bezsenność, zawroty głowy, zaburzenia funkcji seksualnych oraz zmęczenie (1/100 do <1/10). Istotne są potencjalnie poważne działania niepożądane, w tym zespół serotoninowy, arytmie komorowe (w tym torsade de pointes), myśli i zachowania samobójcze oraz reakcje anafilaktyczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT lub chorobami serca. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, nudności, drżenia i zaburzenia snu, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, drżenie, dyskineza, hiponatremia, jadłowstręt, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, łysienie, mania, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, napad lęku, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, szum uszny, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia funkcji seksualnych, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, złamanie kości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxodil Combo (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę dostarczoną
Przedawkowanie preparatu Oxodil Combo, zawierającego budezonid (160 μg) i formoterol (4,5 μg) w każdej dawce, wymaga szczególnej uwagi ze względu na różnorodne objawy toksyczności wynikające z działania obu składników. Formoterol, jako selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, może wywołać objawy takie jak drżenie mięśni, ból głowy, kołatanie serca, tachykardia (>100 uderzeń/min), hipokaliemia, hiperglikemia, wydłużenie odstępu QTc oraz zaburzenia rytmu serca, które wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów β2 i zaburzeń elektrolitowych. W krótkim okresie nawet dawki do 90 μg formoterolu w ciągu 3 godzin mogą być względnie bezpieczne, jednak długotrwałe lub znaczne przedawkowanie wymaga monitorowania i leczenia objawowego. Budezonid, syntetyczny glikokortykosteroid, w ostrym przedawkowaniu rzadko powoduje poważne skutki, ale przewlekłe stosowanie nadmiernych dawek może prowadzić do objawów hiperkortycyzmu, zahamowania czynności nadnerczy oraz zespołu Cushinga, manifestującego się m.in. twarzą księżycowatą, bawolim karkiem, rozstępami, osłabieniem mięśniowym, osteoporozą, zaburzeniami gospodarki węglowodanowej i immunosupresją.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, arytmia nadkomorowa, bawoli kark, biodostępność ogólnoustrojowa, budezonid, cukrzyca posteroidowa, działanie ogólnoustrojowe, formoterol, glikokortykosteroid, glukoneogeneza, hiperglikemia, hiperkortycyzm, hipokaliemia, immunosupresja, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, leczenie podtrzymujące, naczynie mózgowe, odstęp QTc, osteoporoza, receptor β2-adrenergiczny, repolaryzacja komór serca, rozstęp skórny, skurcz oskrzeli, substancja czynna, tachykardia, twarz księżycowata, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
L-arginina – Działania niepożądane
L-arginina, stosowana w preparatach do żywienia pozajelitowego, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym poważnych reakcji nadwrażliwości takich jak reakcje anafilaktyczne (objawy: sinica, wstrząs, niedotlenienie, świst krtaniowy, uogólniony obrzęk) oraz rzekomoanafilaktyczne. Inne reakcje immunologiczne obejmują pokrzywkę, tachykardię, zaburzenia ciśnienia tętniczego, duszność, wysypkę i bóle mięśniowe. Wśród zaburzeń metabolicznych najczęściej zgłaszana jest hiperkaliemia, która może prowadzić do powikłań kardiologicznych. Preparaty te mogą również powodować zaburzenia funkcji wątroby, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie oraz zapalenie i kamicę pęcherzyka żółciowego. Dodatkowo obserwuje się azotemię wskazującą na upośledzenie funkcji nerek. W miejscu podania infuzji mogą wystąpić zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie tkanek. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, a nudności występują rzadko.
aminokwas, aminotransferaza, azotemia, cholestaza, duszność, enzymy wątrobowe, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, Intralipid, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, L-arginina, marskość wątroby, niedotlenienie, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk, obrzęk uogólniony, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, stłuszczenie wątroby, stwardnienie tkanek, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs, zaburzenie ciśnienia, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lungamo 18 mcg/dawkę odmierzoną
Produkt leczniczy Lungamo zawiera 18 µg tiotropium bromku jednowodnego na dawkę odmierzoną (proszek do inhalacji w kapsułce twardej), z dawką dostarczaną z inhalatora Vertical-Haler wynoszącą 10 µg tiotropium. Profil bezpieczeństwa opiera się na analizie 9647 pacjentów z 28 badań klinicznych trwających od 4 tygodni do 4 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej (około 4% pacjentów), która rzadko prowadzi do przerwania terapii (0,2%). Ciężkie działania niepożądane związane z działaniem przeciwcholinergicznym obejmują jaskrę, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenną) oraz zatrzymanie moczu, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u osób starszych, u których ryzyko wystąpienia tych objawów wzrasta.
choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, dysgeuzja, dysuria, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, tiotropium, tiotropium bromek jednowodny, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zakażenie skóry, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie zastawki aorty – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) to najczęstsza choroba zastawki serca u osób powyżej 65. roku życia, charakteryzująca się postępującym zwężeniem światła zastawki aortalnej, co prowadzi do zwiększonego obciążenia lewej komory serca, jej przerostu, a w końcowym etapie do niewydolności serca. Ciężka stenoza definiowana jest przez pole powierzchni zastawki ≤1 cm², średni gradient ≥40 mmHg oraz maksymalną prędkość przepływu ≥4 m/s. Klasyczna triada objawów obejmuje ból w klatce piersiowej, zawroty głowy/omdlenia oraz duszność wysiłkową. Diagnostyka opiera się na badaniu przedmiotowym, echokardiografii dopplerowskiej, EKG i RTG klatki piersiowej, a w planowaniu leczenia interwencyjnego dodatkowo na koronarografii i obrazowaniu serca. Nieleczona ciężka stenoza wiąże się z rokowaniem 2-5 lat przeżycia od pojawienia się objawów.
balonowa walwuloplastyka aortalna, ból w klatce piersiowej, chirurgiczna wymiana zastawki aortalnej, ciężka stenoza aortalna, dławica piersiowa, duszność, echokardiografia dopplerowska, gradient przezzastawkowy, heart team, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kołatanie serca, lewa komora, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność lewej komory, niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych, opieka paliatywna, przerost lewej komory, przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej, SAVR, stenoza aortalna, szmer skurczowy, TAVI, TAVR, wstrząs kardiogenny, wymiana zastawki aortalnej, zaburzenia rytmu serca, zastawka aortalna, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zaldiar Effervescent 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Zaldiar Effervescent zawiera 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu i wykazuje złożony profil działań niepożądanych, wynikający z właściwości obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, zawroty głowy i senność (≥1/10), które mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta, zwłaszcza osób starszych. W zakresie układu nerwowego występują także bóle głowy i drżenie (≥1/100 do <1/10), a rzadziej poważne objawy neurologiczne, takie jak ataksja, drgawki czy zaburzenia mowy (≥1/10 000 do <1/1 000). Istotne jest monitorowanie ryzyka zespołu serotoninowego, którego częstość nie jest precyzyjnie określona, a który stanowi stan zagrożenia życia. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują bardzo często nudności (≥1/10), często wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, biegunkę oraz bóle brzucha (≥1/100 do <1/10), a także rzadziej smoliste stolce, które mogą wskazywać na krwawienie i wymagają pilnej oceny.
agranulocytoza, albuminuria, anafilaksja, astma oskrzelowa, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, bradykardia, ciężka reakcja skórna, czkawka, depresja, dreszcze, drgawka, drżenie, duszność, dyspepsja, dyzuria, euforia, hipoglikemia, hipoprotrombinemia, kołatanie serca, koszmar senny, lęk, majaczenie, mimowolny kurcz mięśni, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, niepamięć, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, parestezja, pobudzenie, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, senność, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, świszczący oddech, szum uszny, tachykardia, trombocytopenia, uderzenie gorąca, uzależnienie lekowe, wymioty, wzdęcie, zaburzenie mowy, zaburzenie połykania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zmienność nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trymigan 12,5 mg
Lek Trymigan zawierający almotryptan jabłczan (12,5 mg/tabletka) był oceniany u ponad 2700 pacjentów w badaniach klinicznych do 1 roku. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, nudności, wymioty oraz zmęczenie, z częstością nieprzekraczającą 1,5%, co wskazuje na dobrą tolerancję leku. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z uwzględnieniem częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę zwraca ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego i częstoskurcz, które występują bardzo rzadko, ale mogą być zagrażające życiu, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową lub czynnikami ryzyka.
almotryptan, almotryptan jabłczan, astenia, biegunka, ból kostny, ból mięśniowy, ból w klatce piersiowej, choroba wieńcowa, częstoskurcz, dyspepsja, działanie niepożądane, farmakoterapia migreny, kołatanie serca, kserostomia, napad padaczkowy, niedokrwienie jelit, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz naczyń wieńcowych, szumy uszne, ucisk w gardle, wymioty, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levirox 25 mcg
Levirox, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 25 do 150 mikrogramów, może wywoływać działania niepożądane typowe dla nadczynności tarczycy, zwłaszcza przy przekroczeniu indywidualnej tolerancji lub przedawkowaniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe oraz dolegliwości dławicowe, które u pacjentów z chorobą wieńcową mogą stanowić zagrożenie życia. Ponadto występują objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, drżenia, niepokój ruchowy, bezsenność), mięśniowego (osłabienie, kurcze), pokarmowego (wymioty, biegunka), endokrynologicznego (zaburzenia miesiączkowania) oraz ogólnoustrojowe (uderzenia gorąca, gorączka, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała). W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się redukcję dawki lub czasowe odstawienie leku, a następnie ostrożne wznowienie terapii.
bezsenność, ból głowy, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, dolegliwość dławicowa, duszność, gęstość mineralna kości, kołatanie serca, kurcz mięśnia, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, osteopenia, osteoporoza, pokrzywka, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego