kołatanie serca
Kołatanie serca (palpitacje) to subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca, charakteryzujące się świadomością jego bicia. Pacjenci opisują je jako uczucie przyspieszonego, silnego, nieregularnego lub „wypadającego” uderzenia serca. Jest to jeden z najczęstszych objawów kardiologicznych, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza.
Przyczyny kołatania serca mogą być zarówno kardiologiczne, jak i pozasercowe. Wśród przyczyn kardiologicznych wyróżnia się zaburzenia rytmu serca (tachykardie nadkomorowe, migotanie przedsionków, dodatkowe pobudzenia przedsionkowe lub komorowe), chorobę wieńcową, wady zastawkowe, niewydolność serca czy kardiomiopatie. Do przyczyn pozasercowych należą: stres, lęk, gorączka, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoglikemia, stosowanie niektórych leków czy substancji psychoaktywnych, w tym kofeiny, nikotyny i alkoholu.
Diagnostyka kołatania serca opiera się na dokładnym wywiadzie lekarskim, badaniu fizykalnym oraz badaniach dodatkowych, takich jak EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, badanie echokardiograficzne i próba wysiłkowa. W przypadku trudnych do uchwycenia epizodów pomocne mogą być rejestratory zdarzeń lub wszczepiane rejestratory arytmii.
Leczenie kołatania serca zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, alkoholu, zaprzestanie palenia), techniki relaksacyjne przy przyczynach związanych ze stresem, leczenie farmakologiczne (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery) lub interwencje zabiegowe (ablacja) w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci z nawracającymi lub nasilającymi się epizodami kołatania serca, szczególnie gdy towarzyszą im inne objawy, jak ból w klatce piersiowej, duszność czy omdlenia, byli poddani szczegółowej ocenie kardiologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Aspicam Bio 7,5 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Najczęściej dotyczą one przewodu pokarmowego, gdzie obserwuje się niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, wzdęcia oraz biegunkę (częstość bardzo częsta). Istotne jest ryzyko poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość niezbyt często, leukopenia i trombocytopenia rzadko, agranulocytoza bardzo rzadko), reakcje immunologiczne (reakcje alergiczne niezbyt często, anafilaktyczne o częstości nieznanej) oraz zaburzenia psychiczne i neurologiczne, takie jak ból głowy (często), zawroty głowy i senność (niezbyt często), a także rzadkie przypadki splątania i dezorientacji.
agranulocytoza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia morfologii krwi, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zator tętnicy, zawał serca, zawroty głowy błędnikowe, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadacontrol 10 mg
Lek Tadacontrol zawierający tadalafil w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów PDE5, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość występowania wzrasta wraz z dawką. Ból głowy, najczęstszy objaw, pojawia się głównie w ciągu 10-30 dni od rozpoczęcia terapii w schemacie raz na dobę i ma zazwyczaj charakter przemijający oraz łagodny lub umiarkowany. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, odnotowano również reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, zawroty głowy, incydenty naczyniowo-mózgowe (udar, TIA), a także poważne zaburzenia widzenia i słuchu, choć te ostatnie występowały rzadziej. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne powikłania kardiologiczne, takie jak częstoskurcz, zawał mięśnia sercowego czy niestabilna dławica piersiowa, które mogą stanowić zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi chorobami układu krążenia. U pacjentów powyżej 65 roku życia częściej obserwowano biegunkę i zawroty głowy, zwłaszcza przy stosowaniu leku w dawce 5 mg raz na dobę w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, częstoskurcz, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, migrena, nagła głuchota, NAION, napad drgawkowy, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietolerancja laktozy, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, okluzja naczyń siatkówki, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Citrolyt (46,4 g + 39,1 g + 14,5 g)/100 g
Przedawkowanie preparatu Citrolyt, zawierającego 46,4 g cytrynianu potasu jednowodnego, 39,1 g cytrynianu sodu dwuwodnego oraz 14,5 g kwasu cytrynowego na 100 g granulatu, może prowadzić do poważnych zaburzeń gospodarki elektrolitowej, zwłaszcza hiperkaliemii i hipernatremii. Objawy kliniczne obejmują kołatanie serca, obrzęk kończyn, bradykardię lub tachykardię oraz zaburzenia równowagi, które wynikają z dysbalansu elektrolitowego i wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Jedna dawka 5 g granulatu dostarcza 2,32 g cytrynianu potasu i 1,96 g cytrynianu sodu, co stanowi istotne obciążenie elektrolitowe, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub chorobami sercowo-naczyniowymi.
bilans płynów, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie tętnicze, cytrynian potasu, cytrynian sodu, diuretyk, diureza, dysbalans elektrolitowy, dysfagia, funkcja nerek, gospodarka elektrolitowa, hiperkaliemia, kołatanie serca, kwas cytrynowy, leczenie objawowe, monitorowanie EKG, obrzęk kończyn, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, retencja sodu, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, tachykardia, upośledzenie funkcji nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia tętna, zapis EKG - Leksykon leków
Działania niepożądane – PULNOZIN MUCO Junior o smaku malinowym 250 mg
Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO Junior, zawierający 250 mg karbocysteiny w tabletkach do ssania o smaku malinowym, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, które należy uwzględnić podczas przepisywania leku, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. W zakresie układu pokarmowego najczęściej obserwuje się nudności, wymioty i biegunkę (0,1-1%), natomiast bardzo rzadko (<0,01%) mogą wystąpić krwawienia z przewodu pokarmowego, co wymaga natychmiastowej interwencji. Dodatkowo zgłaszano ból brzucha, nadżerki żołądka oraz dyskomfort w jamie brzusznej (częstość nieznana). W układzie nerwowym rzadko (0,01-0,1%) pojawiają się ból głowy, zawroty głowy, nietrzymanie moczu i kołatanie serca, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta. W zakresie układu oddechowego rzadko występują duszności (0,01-0,1%), a śluzotok oskrzelowy zgłaszany jest z częstością nieznaną, co może być związane z mukolitycznym działaniem karbocysteiny.
astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, ból mięśni, choroba wrzodowa, duszność, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie mukolityczne, gastropatia polekowa, karbocysteina, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadżerka żołądka, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, PULNOZIN MUCO Junior, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śluzotok oskrzelowy, wysypka skórna, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Ebastyna – Działania niepożądane
Ebastyna, stosowana w leczeniu objawów alergii, została przebadana w kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5708 pacjentów, w tym 460 dzieci, wykazując podobny profil bezpieczeństwa w obu grupach wiekowych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej oraz senność, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Inne działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, hipoestezję, zaburzenia smaku, kołatanie serca i tachykardię, a także objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności i niestrawność. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, egzema), zaburzenia psychiczne (nerwowość, bezsenność), a także zaburzenia miesiączkowania i bolesne miesiączkowanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne działania hepatotoksyczne, takie jak zapalenie wątroby i cholestaza, które mogą występować z nieznaną częstością i wymagają monitorowania parametrów czynnościowych wątroby.
alergia, anafilaksja, astenia, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, ebastyna, egzema, Evastix, fosfataza alkaliczna, gamma-GT, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nerwowość, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, tabletka ulegająca rozpadowi, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia – Objawy
Kardiomiopatia to grupa chorób mięśnia sercowego charakteryzujących się zaburzeniami strukturalnymi i funkcjonalnymi, prowadzącymi do upośledzenia zdolności pompowania krwi. Wyróżnia się trzy główne typy: rozstrzeniową, przerostową oraz restrykcyjną, zróżnicowane pod względem patofizjologii, objawów i rokowania. Kardiomiopatia rozstrzeniowa cechuje się powiększeniem i osłabieniem komór, co skutkuje dusznością, obrzękami i zaburzeniami rytmu serca, a nieleczona prowadzi do niewydolności serca. Kardiomiopatia przerostowa objawia się pogrubieniem mięśnia lewej komory, co może powodować ból w klatce piersiowej, omdlenia i zwiększone ryzyko nagłej śmierci sercowej, zwłaszcza u młodych sportowców. Kardiomiopatia restrykcyjna charakteryzuje się sztywnością ścian komór, utrudniającą ich napełnianie, co prowadzi do nasilonej duszności, obrzęków i arytmii, z gorszym rokowaniem (45-50% przeżywa 2 lata od diagnozy). Progresja choroby przebiega przez fazy od bezobjawowej do końcowej, z nasileniem objawów niewydolności serca i powikłań takich jak arytmie, zakrzepy, nadciśnienie płucne i zmiany zastawkowe.
badanie echokardiograficzne, biomarker sercowy, ból w klatce piersiowej, duszność, elektrokardiogram, frakcja wyrzutowa, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kardiomiopatia stresowa, kołatanie serca, komora serca, mięsień sercowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, nagła śmierć sercowa, niewydolność serca, objawy kardiomiopatii, obrzęk, pompowanie krwi, przerost mięśnia sercowego, rezonans magnetyczny serca, schyłkowa niewydolność serca, ściana komory serca, szmer sercowy, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół takotsubo, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Neuair Airmaster zawiera salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, a jego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane charakterystyczne dla obu składników, bez dodatkowych efektów wynikających z ich jednoczesnego stosowania. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (bardzo często, ≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (często, ≥1/100 do <1/10), podrażnienie gardła, chrypka, kurcze mięśni, bóle stawów i mięśni (często). Rzadziej występują reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca, jaskra oraz zmiany psychiczne, w tym lęk i zaburzenia snu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko paradoksalnego skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela.
beta2-mimetyk, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, flutykazon, hiperglikemia, hiperkortyzolemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zilibra 100 mg
Lek Zilibra (lakozamid) dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg posiada dwa kluczowe bezwzględne przeciwwskazania do stosowania. Pierwszym jest nadwrażliwość na lakozamid lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu, co może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Drugim przeciwwskazaniem jest rozpoznany blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ze względu na wpływ leku na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe. W przypadku wystąpienia tych przeciwwskazań konieczne jest przerwanie terapii i rozważenie alternatywnych leków przeciwpadaczkowych o innym mechanizmie działania lub konsultacja kardiologiczna.
badanie elektrokardiograficzne, blok przedsionkowo-komorowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, duszność, kołatanie serca, konsultacja kardiologiczna, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na lek, obrzęk, omdlenie, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, świąd, tabletka powlekana, wysypka, zaburzenie przewodnictwa, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycodone Polpharma 10 mg/ml
Oxycodone Polpharma (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji) jako pełny agonista receptorów opioidowych charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Bardzo często (≥1/10) występują senność, zawroty głowy, ból głowy oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia, nudności, wymioty i świąd. Zaparciom można zapobiegać stosując środki przeczyszczające, a w przypadku uciążliwych nudności lub wymiotów zaleca się leczenie przeciwwymiotne. Często obserwuje się także ból brzucha, biegunkę, suchość w ustach i niestrawność. W zakresie układu nerwowego często pojawiają się stany lękowe, splątanie, depresja, bezsenność, nerwowość, zaburzenia myślenia i koszmary senne, a także drżenie, letarg i sedacja. Niezbyt często mogą wystąpić amnezja, drgawki, mimowolne skurcze mięśni, parestezje oraz hiperalgezja. W obrębie układu oddechowego często obserwuje się duszność, skurcz oskrzeli i osłabienie odruchu kaszlowego, a niezbyt często depresję oddechową i czkawkę.
amnezja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, brak miesiączki, cholestaza, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, duszność, dysfagia, hiperalgezja, hipertonia, hipogonadyzm, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmary senne, letarg, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niestrawność, obrzęk obwodowy, odwodnienie, oksykodon, omamy, osłabienie odruchu kaszlowego, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sedacja, senność, skurcz moczowodu, skurcz oskrzeli, splątanie, stan lękowy, suchość w ustach, świąd, tolerancja na lek, utrata apetytu, uzależnienie od leków, wysypka, zaburzenia widzenia, zaburzenia wzwodu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie żołądka, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zwężenie źrenic - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie lękowe społeczne (fobia społeczna) – Objawy
Zaburzenie lękowe społeczne (fobia społeczna) to przewlekły stan charakteryzujący się intensywnym, utrzymującym się co najmniej 6 miesięcy lękiem przed sytuacjami społecznymi, w których pacjent może być oceniany, krytykowany lub upokorzony. Objawy obejmują zarówno manifestacje fizyczne (np. rumienienie się, nadmierne pocenie, kołatanie serca, nudności, duszność), jak i poznawcze (intensywny strach przed oceną, niska samoocena, nadmierne zamartwianie się) oraz behawioralne (unikanie kontaktów społecznych, trudności w nawiązywaniu kontaktu wzrokowego, cichy głos). Zaburzenie dotyka 5-10% populacji, rozpoczyna się najczęściej między 11 a 19 rokiem życia, a u około 75% pacjentów pierwsze objawy pojawiają się między 8 a 15 rokiem życia. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca predyspozycje genetyczne, traumatyczne doświadczenia społeczne, czynniki neurobiologiczne oraz współistniejące zaburzenia psychiczne. Nieleczone zaburzenie prowadzi do znacznego upośledzenia funkcjonowania społecznego, zawodowego i edukacyjnego oraz zwiększa ryzyko depresji, nadużywania substancji i myśli samobójczych.
atak paniki, dolegliwości żołądkowe, DSM-5, duszność, edukacja pacjenta, farmakoterapia, fobia społeczna, hiperwentylacja, ICD-10, izolacja społeczna, jąkanie, kołatanie serca, lęk antycypacyjny, lęk społeczny, nadpotliwość, nadużywanie substancji, nieśmiałość, niska samoocena, okres dojrzewania, predyspozycje genetyczne, remisja, ruminacje, terapia poznawczo-behawioralna, uogólnione zaburzenie lękowe, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie paniczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melabiorytm 5 mg
Melatonina w dawce 5 mg (Melabiorytm) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które w badaniach klinicznych występowały z częstością równą lub wyższą niż placebo. Najczęściej zgłaszane są zaburzenia psychiatryczne (drażliwość, nerwowość, lęk, depresja), neurologiczne (migrena, bóle głowy, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami OUN) oraz żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, choroba refluksowa przełyku). Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (półpasiec, leukopenia, małopłytkowość), metaboliczne (hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia) oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości. Wśród innych działań wymienia się zaburzenia sercowo-naczyniowe (dusznica bolesna, tachykardia, nadciśnienie), skórne (wysypki, świąd, obrzęki), mięśniowo-szkieletowe (bóle kończyn, skurcze mięśni), nerkowe (cukromocz, białkomocz) oraz zaburzenia układu rozrodczego (ginekomastia, priapizm). Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych obejmują m.in. hiperbilirubinemię, podwyższone enzymy wątrobowe i zaburzenia elektrolitowe.
astenia, bezsenność, białkomocz, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, depresja, drażliwość, dusznica bolesna, dyspepsja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hematuria, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, koszmar senny, leukopenia, małopłytkowość, melatonina, migrena, mlekotok, moczenie nocne, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, nastrój depresyjny, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz mięśnia, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uszkodzenie OUN, wielomocz, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie koncentracji, zaburzenie pamięci, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Finamef 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg (preparat Finamef) nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolności psychomotoryczne, funkcje poznawcze ani nie powoduje sedacji, co sugeruje brak negatywnego oddziaływania na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Niemniej jednak, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych o nieznanej częstości, takich jak depresja, lęk oraz kołatanie serca, które mogą pośrednio zaburzać koncentrację i reakcje kierowcy. Częstość występowania innych działań niepożądanych została sklasyfikowana: zmniejszenie libido, impotencja i zmniejszenie ilości ejakulatu występują często (≥1/100 do <1/10), natomiast reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia erekcji utrzymujące się po terapii oraz niepłodność mają częstość nieznaną. Warto podkreślić, że dane o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu leku do obrotu pochodzą ze zgłoszeń spontanicznych, co utrudnia precyzyjną ocenę ryzyka.
depresja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, finasteryd, funkcje poznawcze, hematospermia, impotencja, kołatanie serca, lęk, niepłodność męska, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, zaburzenie erekcji, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie wytrysku, zdolność psychomotoryczna, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – MENSIL MAX 50 mg
Syldenafil, substancja czynna leku MENSIL MAX 50 mg (tabletki do rozgryzania i żucia), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 9570 pacjentów z 74 badań klinicznych oraz ponad 10-letnim doświadczeniu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy i zawroty głowy (często, ≥1/100 do <1/10), nagłe zaczerwienienia twarzy, niestrawność, zatkany nos, nudności oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują udar mózgu, drgawki, przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAOIN), zamknięcie naczyń siatkówki, zawał mięśnia sercowego, nagłą śmierć sercową, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz martwicę toksyczną naskórka (TEN). Szczególną uwagę należy zwrócić na priapizm, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia komorowa, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, hematospermia, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, niestabilna dławica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie podwójne, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Piloxidil
Produkt leczniczy Piloxidil zawiera minoksydyl w stężeniu 20 mg/ml i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na zdrową skórę głowy. Aplikacja na uszkodzony naskórek lub inne części ciała jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania substancji czynnej i wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, obrzęki, zaburzenia rytmu serca, szybki przyrost masy ciała, objawy neurologiczne czy dolegliwości kardiologiczne. Pacjenci z chorobami układu krążenia lub arytmią powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Nasilone wypadanie włosów może wystąpić w ciągu 2-6 tygodni od rozpoczęcia stosowania, co jest efektem farmakologicznym minoksydylu, jednak utrzymujące się objawy powyżej 2 tygodni wymagają przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
arytmia serca, błona śluzowa, choroba układu krążenia, cykl włosowy, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, działanie wazodylatacyjne, ekspozycja na promieniowanie słoneczne, faza anagenu, faza telogenowa, glikol propylenowy, kołatanie serca, minoksydyl, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk twarzy, podrażnienie skóry, retencja płynów, skóra głowy, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie naskórka, wchłanianie substancji czynnej, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atenza
Stosowanie metylofenidatu w leczeniu ADHD u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat wymaga szczegółowej oceny klinicznej oraz regularnego monitorowania parametrów układu sercowo-naczyniowego, rozwoju fizycznego, masy ciała, apetytu oraz stanu psychicznego pacjenta. Długotrwała terapia powyżej 12 miesięcy nie została w pełni zweryfikowana pod kątem bezpieczeństwa i skuteczności, dlatego zaleca się coroczne próby odstawienia leku, najlepiej podczas wakacji szkolnych, w celu oceny funkcjonowania pacjenta bez farmakoterapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na występowanie i nasilenie zaburzeń psychicznych, takich jak tiki, zachowania agresywne, lęk, depresja, psychoza czy mania, a także na zmiany w zachowaniu, takie jak drażliwość, wycofanie czy perseweracja.
ADHD, Atenza, ból w klatce piersiowej, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, depresja, drażliwość, duszność, dysfagia, kołatanie serca, lęk, mania, metylofenidat, nagły zgon sercowy, omdlenie, perseweracja, pobudzenie, psychoza, tachykardia, tiki, układ sercowo-naczyniowy, urojenia, zaburzenia rytmu serca, zachowania agresywne, zespół ADHD - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xonvea 10 mg + 10 mg
Lek Xonvea zawiera 10 mg doksylaminy wodorobursztynianu oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku w formie tabletek dojelitowych i jest stosowany u kobiet w ciąży z nudnościami i wymiotami. W badaniu klinicznym randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo (n=261, średni wiek ciąży 9,3 tygodnia), częstość działań niepożądanych była porównywalna między grupą leczoną a placebo, z sennością jako najczęstszym działaniem niepożądanym (≥5%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do nieznanej. Najczęstsze działania obejmują senność (bardzo często), zawroty głowy (często), suchość w jamie ustnej (często) oraz zmęczenie (często). Rzadziej obserwowano m.in. niedokrwistość hemolityczną (rzadko), nadwrażliwość (nieznana), stany splątania (niezbyt często) oraz zaburzenia widzenia i słuchu (niezbyt często lub nieznane).
agranulocytoza, astenia, doksylaminy wodorobursztynian, drgawki, duszność, dyskineza twarzy, dyzuria, działanie antycholinergiczne, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kołatanie serca, leukopenia, nadpobudliwość psychoruchowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, pancytopenia, parestezje, pirydoksyny chlorowodorek, podwójne widzenie, senność, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, trombocytopenia, wydzielina w oskrzelach, wysypka plamisto-grudkowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon chorób i schorzeń
Wczesna lub przedwczesna menopauza – Objawy
Wczesna menopauza definiowana jest jako ustanie czynności jajników przed 45. rokiem życia, a przedwczesna menopauza (POI) przed 40. rokiem życia, z częstością odpowiednio około 5% i 1% populacji kobiet. Objawy obejmują nieregularności cyklu miesiączkowego, uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia nastroju, suchość pochwy, a także objawy somatyczne takie jak bóle stawów, kołatanie serca czy problemy z pamięcią. Diagnostyka opiera się na stwierdzeniu poziomu FSH >40 mIU/mL w dwóch oznaczeniach z odstępem 4-6 tygodni oraz braku miesiączki przez ponad 6 miesięcy. Wczesna i przedwczesna menopauza wiążą się z nagłym spadkiem estrogenów, co zwiększa ryzyko osteoporozy, chorób sercowo-naczyniowych (wzrost ryzyka choroby wieńcowej o 50% przy menopauzie przed 40. r.ż.), zaburzeń poznawczych oraz problemów psychicznych, w tym depresji i lęku.
bezsenność, bóle stawowo-mięśniowe, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tarczycy, dysfunkcja śródbłonka, dyspareunia, hormon folikulotropowy, infekcja dróg moczowych, insulinooporność, kołatanie serca, libido, mgła mózgowa, miastenia, niedokrwistość złośliwa, nocne poty, oophorectomia, osteoporoza, plamienie międzymiesiączkowe, przedwczesna niewydolność jajników, suchość pochwy, tabletki antykoncepcyjne, terapia hormonalna zastępcza, tłuszcz trzewny, uderzenie gorąca, utrata gęstości kostnej, zespół łamliwego chromosomu X, zespół przewlekłego zmęczenia, zespół Turnera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sumamigren 50 mg
Sumamigren (sumatryptan) w dawkach 50 mg i 100 mg jest stosowany w leczeniu migreny, jednak jego podanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą zawroty głowy, senność, parestezje, niedoczulica, nudności, wymioty, duszność, bóle mięśni oraz uczucie ciężkości i zmęczenia. Z kolei działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują poważne reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę i wstrząs anafilaktyczny, napady drgawek, zaburzenia widzenia (migotanie światła, podwójne widzenie, utrata widzenia), zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia, arytmie), skurcz naczyń wieńcowych, dusznicę bolesną oraz zawał mięśnia sercowego. Występują również przemijające zwiększenia ciśnienia tętniczego oraz nagłe zaczerwienienia, zwłaszcza twarzy, a także objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak niedokrwienne zapalenie okrężnicy, biegunka i dysfagia.
biegunka, ból mięśniowy, ból stawowy, bradykardia, dusznica bolesna, duszność, dysfagia, dystonia, elektrokardiogram, kołatanie serca, migotanie światła, migrena, mroczek, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, nudności, oczopląs, parametry czynności wątroby, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, skurcz naczyń wieńcowych, stan lękowy, sumatryptan, sztywność karku, tabletki powlekane, tachykardia, utrata widzenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivohart 7,5 mg
W badaniach klinicznych z udziałem około 45 000 pacjentów stosujących iwabradynę (Ivohart) najczęściej obserwowano działania niepożądane związane z układem sercowo-naczyniowym i wzrokowym. Bradykardia występowała u 3,3% pacjentów, z ciężką bradykardią (≤40 uderzeń/min) u 0,5%, głównie w pierwszych 2-3 miesiącach terapii. Migotanie przedsionków zaobserwowano u 5,3% pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do 3,8% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,26; 95% CI 1,15-1,39). Zaburzenia widzenia, takie jak wrażenie silnego światła, zgłaszało 14,5% pacjentów, głównie w pierwszych dwóch miesiącach leczenia, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, ustępujące podczas terapii lub po jej zakończeniu. Inne często występujące działania to ból głowy, zawroty głowy, niewyraźne widzenie oraz wahania ciśnienia tętniczego. Rzadziej notowano eozynofilię, podwyższone stężenie kwasu moczowego, nudności, zaparcia, wysypki, kurcze mięśni oraz zmęczenie.
astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, ciśnienie tętnicze, duszność, eozynofilia, iwabradyna, kołatanie serca, kreatynina, kurcze mięśni, kwas moczowy, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, omdlenie, podwójne widzenie, pokrzywka, rumień, skurcze komorowe, świąd, wysypka, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Primacor 10 mg
Przedawkowanie lerkanidypiny, substancji czynnej leku Primacor (tabletki powlekane 10 mg i 20 mg), może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym znacznego niedociśnienia tętniczego i odruchowej tachykardii. Dawki przedawkowania obserwowane w praktyce klinicznej wahają się od 30-40 mg do nawet 800 mg, włączając próby samobójcze. W bardzo wysokich dawkach lek traci selektywność obwodową, co może skutkować bradykardią oraz ujemnym działaniem inotropowym na mięsień sercowy. Najczęstsze objawy kliniczne to niedociśnienie tętnicze, zawroty głowy, ból głowy oraz kołatanie serca, przy czym tachykardia odruchowa występuje najczęściej przy dawkach ≥30-40 mg, a bradykardia i ujemne działanie inotropowe przy dawkach zbliżonych do 800 mg.
ból głowy, bradykardia, dihydropirydyna, diureza, działanie inotropowe ujemne, hemodializa, kołatanie serca, lerkanidypina, niedociśnienie tętnicze, perfuzja nerkowa, pozycja Trendelenburga, Primacor, resuscytacja płynowa, tachykardia, tachykardia odruchowa, układ sercowo-naczyniowy, wiązanie z białkami osocza, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kornam 2 mg
Terazosyna, substancja czynna preparatu Kornam, wykazuje profil działań niepożądanych o różnym nasileniu, z przewagą objawów łagodnych i przemijających. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to niedociśnienie ortostatyczne, bóle głowy, kołatanie serca, nudności, a także objawy ogólne takie jak astenia, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Częstość występowania działań niepożądanych jest wyższa u pacjentów powyżej 65 roku życia (5,6%) w porównaniu do młodszych (2,6%). Działania niepożądane klasyfikowane są zgodnie z MedDRA, gdzie częstość występowania waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród zgłaszanych objawów znajdują się m.in. małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, dna moczanowa, zaburzenia psychiczne (nerwowość, depresja, bezsenność), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, parestezje), zaburzenia sercowo-naczyniowe (tachykardia, migotanie przedsionków), a także objawy ze strony układu pokarmowego i skóry.
antygen swoisty dla prostaty, astenia, dna moczanowa, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, parestezja, podwójne widzenie, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, szum uszny, tachykardia, terazosyna, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wzwodu, zaćma, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół wiotkiej tęczówki - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Euthyrox N 175 175 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Euthyrox N, jest syntetycznym odpowiednikiem naturalnego hormonu tarczycy T4 i stosowana jest w dawkach 25, 50, 75, 125 oraz 175 mikrogramów. Przy prawidłowym stosowaniu i monitorowaniu stężeń hormonów tarczycy, lek nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Brak jest specjalistycznych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ leku na zdolności psychomotoryczne, jednak na podstawie farmakologii leku można stwierdzić, że jego działanie jest tożsame z naturalnym hormonem tarczycy, co minimalizuje ryzyko upośledzenia funkcji psychomotorycznych u pacjentów stosujących Euthyrox N zgodnie z zaleceniami.
drżenie rąk, hormon tarczycy T4, kołatanie serca, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek sedatywny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niepokój psychoruchowy, polipragmazja, stężenie hormonów tarczycy, tachykardia, tyreotoksykoza jatrogenna, tyroksyna, wahania ciśnienia tętniczego, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia koncentracji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Essentiale Max 600 mg
Essentiale Max w formie kapsułek twardych zawiera 600 mg fosfolipidów z nasion soi, w tym (3-sn-fosfatydylo)cholinę, i może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej, co oznacza brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Do zgłaszanych objawów należą reakcje alergiczne skórne (rumień, wysypka, pokrzywka, świąd), zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, luźne stolce, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej), podwyższone ciśnienie tętnicze, kołatanie serca oraz zawroty głowy. Wystąpienie podwyższonego ciśnienia tętniczego jest szczególnie istotne u pacjentów z nadciśnieniem lub ryzykiem sercowo-naczyniowym, a kołatanie serca wymaga różnicowania z innymi arytmiami.
biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, Essentiale Max, farmakoterapia, fosfatydylocholina, fosfolipidy sojowe, kołatanie serca, luźne stolce, nadciśnienie tętnicze, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, świąd skóry, vertigo, wymioty, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scopolamine butylbromide Kalceks 20 mg/ml
Hioscyna butylobromek, zawarta w preparacie Scopolamine butylbromide Kalceks, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze antycholinergicznym, które są zwykle łagodne i przemijające. Wśród najczęściej obserwowanych działań niepożądanych znajdują się zaburzenia akomodacji oka (często), tachykardia (często), zawroty głowy (często) oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej (często). Działania o nieznanej częstości obejmują poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne, duszność, reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, rumień, świąd), zaburzenia psychiczne (splątanie, pobudzenie, drażliwość), rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe, kołatania serca, obniżenie ciśnienia krwi, zaczerwienienie skóry, zagęszczenie wydzieliny oskrzelowej, zaparcia, dyshydroza oraz zatrzymanie moczu, szczególnie istotne u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, dyshydroza, działanie antycholinergiczne, hioscyna butylobromek, jaskra, kołatanie serca, MedDRA, mydriaza, obniżone ciśnienie krwi, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rumień, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie akomodacji, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanconalon 40 mg + 20 mg
Xanconalon to lek zawierający oksykodon chlorowodorek (40 mg) oraz nalokson chlorowodorek (20 mg) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w terapii bólu. Profil działań niepożądanych jest szeroki i obejmuje zaburzenia wielu układów, z dominującymi objawami ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność), psychicznego (bezsenność), żołądkowo-jelitowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej), naczyniowego (uderzenia gorąca), skóry (świąd) oraz ogólnego (osłabienie, zmęczenie). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu działania niepożądane, takie jak depresja oddechowa, reakcje anafilaktyczne, ileus oraz drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji. Występuje także ryzyko uzależnienia, tolerancji oraz zespołu odstawienia, w tym u noworodków, których matki stosowały lek w ciąży.
bezsenność, brak miesiączki, depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgawka, dysfonia, dyzuria, hipogonadyzm, ileus, kołatanie serca, kolka żółciowa, krwawienie z dziąseł, migrena, nadwrażliwość, naloksonu chlorowodorek, nastrój euforyczny, niedoczulica, niedrożność jelit, obrzęk obwodowy, odwodnienie, oksykodonu chlorowodorek, omam, opioid, opryszczka, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, splątanie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tolerancja leku, uderzenie gorąca, uzależnienie od leku, zaburzenie postrzegania, zahamowanie odruchu kaszlowego, zastój żółci, zatrzymanie moczu, zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół z odstawienia, zespół z odstawienia u noworodka, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efrinol 2% 20 mg/g
Stosowanie efedryny chlorowodorku w postaci kropli do nosa (Efrinol 2%) wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które dotyczą głównie układu sercowo-naczyniowego, nerwowego, pokarmowego, moczowego oraz skóry. Do najczęstszych objawów należą tachykardia (>100 uderzeń/min), przyspieszone tętno, kołatania serca, podwyższone ciśnienie tętnicze, a także wzrost pobudliwości, lęk, drżenia kończyn, bóle głowy i zaburzenia snu, w tym trudności z zasypianiem. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności i wymioty, natomiast miejscowo obserwuje się suchość błony śluzowej nosa i gardła. U pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego mogą wystąpić trudności w oddawaniu moczu, co jest związane z wpływem efedryny na receptory alfa-adrenergiczne układu moczowego. Rzadko notuje się reakcje alergiczne w postaci wysypki oraz rozwój uzależnienia z agresywnością o charakterze psychozy przy długotrwałym stosowaniu.
akcja serca, alergia skórna, arytmia, bezsenność, ból głowy, drżenie kończyn, dysuria, działanie sympatykomimetyczne, efedryna chlorowodorek, kołatanie serca, lęk, napięcie psychiczne, niepokój, nudność, ośrodkowy układ nerwowy, przyspieszone tętno, psychoza, reakcja alergiczna, receptor alfa-adrenergiczny, rozrost gruczołu krokowego, suchość błony śluzowej, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie, wymioty, wzrost pobudliwości, zaburzenie rytmu serca, zwiększenie ciśnienia tętniczego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aurodisc
Produkt leczniczy Aurodisc, zawierający salmeterol i flutykazon propionian w postaci proszku do inhalacji, nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia ostrych objawów astmy, a jego stosowanie wymaga monitorowania kontroli choroby. Leczenie nie powinno być rozpoczynane podczas zaostrzeń astmy, a w przypadku pogorszenia objawów pacjent powinien kontynuować terapię i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz stopniowe zmniejszanie dawki po uzyskaniu kontroli objawów. Produkt może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz nadkomorowy, skurcze dodatkowe, migotanie przedsionków), przemijające obniżenie stężenia potasu w surowicy, a także rzadkie zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Paradoksalny skurcz oskrzeli wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania leków rozszerzających oskrzela. Produkt zawiera około 13 mg laktozy jednowodnej na dawkę, co może wywołać reakcje alergiczne u osób wrażliwych na białka mleka.
centralna chorioretinopatia surowicza, częstoskurcz nadkomorowy, drgawki, drżenie mięśni, duszność, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadmierna aktywność psychoruchowa, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja alergiczna, salmeterol, splątanie, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tanyz ERAS 0,4 mg
Tanyz ERAS zawiera 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,367 mg tamsulosyny) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i może powodować liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęstsze to zawroty głowy (1,3%), niedociśnienie ortostatyczne z omdleniami, kołatania serca oraz zaburzenia widzenia, w tym ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas operacji zaćmy. Działania ze strony układu pokarmowego obejmują zaparcia, biegunkę, nudności, wymioty i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Reakcje skórne mogą być łagodne lub ciężkie, w tym zespół Stevensa-Johnsona, wymagający natychmiastowego przerwania terapii. Zaburzenia układu rozrodczego obejmują ejakulację wsteczną, brak ejakulacji oraz priapizm, który wymaga pilnej interwencji.
astenia, biegunka, ból głowy, brak ejakulacji, częstoskurcz, duszność, ejakulacja wsteczna, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tamsulosyny chlorowodorek, Tanyz ERAS, wymioty, wysypka, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie skóry złuszczające, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asaris (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Asaris zawiera salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazonu propionian w trzech kombinacjach dawek: 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. Profil działań niepożądanych jest sumą znanych efektów obu składników, bez synergistycznego nasilenia. Najczęstsze działania niepożądane obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (często), bóle głowy (bardzo często), hipokaliemię (często) oraz chrypkę i bezgłos (często). Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hiperglikemię, zaburzenia rytmu serca oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazonu propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, salmeterol ksynafonianu, skurcz oskrzeli, tachykardia, twarz księżycowata, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Venlafaxine Actavis 150 mg
Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), może istotnie wpływać na funkcje psychomotoryczne, co przekłada się na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych wpływających na bezpieczeństwo należą: ból głowy, zawroty głowy, senność, drżenie, parestezje, zaburzenia równowagi, nieprawidłowa koordynacja, tachykardia oraz niedociśnienie ortostatyczne. Szczególnie ryzykowne są okresy: początkowego stosowania, modyfikacji dawki (np. przy dawce 150 mg), odstawiania leku oraz jednoczesnego stosowania innych leków psychoaktywnych lub spożywania alkoholu. U pacjentów z niewydolnością wątroby, nerek oraz osób w podeszłym wieku ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone ze względu na zmienioną farmakokinetykę i farmakodynamikę oraz współistniejące choroby.
benzodiazepina, bezsenność, depersonalizacja, dyskineza, działanie sedatywne, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kołatanie serca, koordynacja psychomotoryczna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek psychoaktywny, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowa koordynacja, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw odstawienny, obniżone libido, omdlenie, opioid, parestezja, rozszerzenie źrenic, SNRI, splątanie, stan majaczeniowy, tachykardia, wenlafaksyna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie funkcji poznawczej, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie widzenia, zaburzenie zdolności oceny sytuacji, zawrót głowy, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Velaxin ER 75 mg 75 mg
Velaxin ER 75 mg to preparat zawierający wenlafaksynę w dawce 75 mg (odpowiadającej 84,84 mg chlorowodorku wenlafaksyny) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Lek jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji oraz profilaktyce nawrotów tej choroby, a także w terapii uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego (z agorafobią lub bez). Zalecane stosowanie obejmuje zarówno fazę ostrą, jak i długoterminową terapię podtrzymującą, z uwzględnieniem indywidualnej oceny klinicznej nasilenia objawów i wpływu na funkcjonowanie pacjenta. Kapsułki należy przyjmować doustnie, w całości, niezależnie od posiłków, aby zachować mechanizm przedłużonego uwalniania substancji czynnej.
agorafobia, anhedonia, apatia, atak paniki, chlorowodorek wenlafaksyny, duża depresja, fobia społeczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, lęk społeczny, napięcie ruchowe, nawrót depresji, objaw somatyczny, remisja objawów, terapia poznawczo-behawioralna, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie snu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Foramed 12 mcg/dawkę inh.
Formoterol, substancja czynna leku Foramed, wykazuje zwiększone ryzyko ciężkich zaostrzeń astmy, szczególnie przy dawkach 12 μg i 24 μg podawanych dwa razy na dobę. Badania kliniczne wskazują, że u pacjentów dorosłych i dzieci (6-12 lat) częstość ciężkich zaostrzeń astmy jest wyższa w grupach leczonych formoterolem (do 6,4% w dawce 24 μg) w porównaniu do placebo (0-0,3%). W badaniach 12- i 16-tygodniowych obserwowano również większą częstość hospitalizacji z powodu zaostrzeń przy wyższych dawkach formoterolu. Ponadto, formoterol może wywoływać szereg działań niepożądanych, w tym reakcje nadwrażliwości (np. skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, tachykardia, rzadziej arytmie), zaburzenia układu nerwowego (bóle głowy, drżenie mięśni) oraz objawy ze strony układu oddechowego (paradoksalny skurcz oskrzeli, kaszel).
arytmia, bezsenność, białko mleka, ciężkie zaostrzenie astmy, dawka inhalacyjna, dusznica bolesna, działanie niepożądane leku, formoterol, hiperglikemia, hipoglikemia, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odstęp QT, paradoksalny skurcz oskrzeli, pobudzenie, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, receptor β2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, substancja czynna, suchość błony śluzowej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa - Leksykon substancji czynnych
Kwiatostan głogu – Wskazania do stosowania
Kwiatostan głogu (Crataegi folium cum flore), pozyskiwany z gatunków Crataegus monogyna, Crataegus oxycantha oraz Crataegus leavigata, jest stosowany w łagodnych zaburzeniach sercowo-naczyniowych, zwłaszcza w początkowym okresie upośledzonej wydolności serca oraz u pacjentów geriatrycznych z osłabieniem mięśnia sercowego. Preparaty zawierające tę substancję czynną, takie jak krople doustne Kelicardina (0,40 g wyciągu płynnego 1:1 w 1 ml) oraz zioła do zaparzania KWIAT GŁOGU FIX (2 g kwiatostanu w saszetce), wykazują działanie kardioprotekcyjne i poprawiające krążenie wieńcowe. Wskazaniem do ich stosowania są również dolegliwości sercowe o podłożu nerwicowym, w tym palpitacje serca związane ze stresem, po wykluczeniu poważnych chorób serca.
choroba serca, Crataegus leavigata, Crataegus monogyna, Crataegus oxycantha, dolegliwości sercowe, dolegliwości sercowo-naczyniowe, działanie kardioprotekcyjne, kołatanie serca, krążenie wieńcowe, kwiatostan głogu, niewydolność serca, osłabienie mięśnia sercowego, pacjent geriatryczny, palpitacje serca, produkt leczniczy roślinny, stan lękowy, trokserutyna, upośledzona wydolność serca, wyciąg płynny z głogu, wyciąg z kwiatostanu głogu, zaburzenia funkcji serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zastój krążenia, ziele konwalii - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
CoAramlessa to lek trójskładnikowy zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. W trakcie leczenia obserwuje się liczne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, parestezje, senność, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, szum uszny, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy oraz niedociśnienie tętnicze. Ze strony układu oddechowego mogą wystąpić kaszel i duszność, a ze strony przewodu pokarmowego – ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności i wymioty. Szczególnie istotne jest ryzyko hipokaliemii, zwłaszcza przy stosowaniu indapamidu w dawkach 1,5 mg i 2,5 mg, gdzie stężenie potasu poniżej 3,2 mmol/l wystąpiło odpowiednio u 4% i 10% pacjentów po 4-6 tygodniach terapii, ze średnim spadkiem potasu o 0,23 mmol/l i 0,41 mmol/l po 12 tygodniach. Ponadto, możliwe są hiponatremia, hiperkalcemia oraz hiperglikemia. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość) oraz groźne powikłania kardiologiczne, takie jak zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego i torsade de pointes.
agranulocytoza, amlodypina, ból głowy, bradykardia, diuretyk tiazydopodobny, duszność, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, kaszel, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, podwójne widzenie, SIADH, szum uszny, tachykardia komorowa, torsade de pointes, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sodu glukonian – Działania niepożądane
Sodu glukonian, obecny w roztworze do infuzji Plasmalyte w stężeniu 5,02 g/l (23 mmol/l jonów glukonianu), może wywoływać liczne działania niepożądane o nieznanej częstości występowania, w tym reakcje nadwrażliwości (anafilaktoidalne objawy, tachykardia, duszność, pokrzywka), zaburzenia metaboliczne (hiponatremia jatrogenna prowadząca do ostrej encefalopatii hiponatremicznej), neurologiczne (napady drgawkowe) oraz naczyniowe (zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica żylna). Ponadto, stosowanie roztworów z sodu glukonianem może skutkować hiperwolemią, przewodnieniem i powikłaniami w miejscu podania, takimi jak zapalenie żył czy wynaczynienia. Istotnym klinicznie zagrożeniem jest hiponatremia, która może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i zgonu, co wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów i stanu pacjenta podczas terapii.
aspergiloza inwazyjna, duszność, encefalopatia hiponatremiczna, hiperkaliemia, hiperwolemia, hiponatremia, hipotensja, kołatanie serca, leczenie przeciwgrzybicze, napad drgawkowy, obrzęk mózgu, obrzęk obwodowy, piloerekcja, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, sodu glukonian, świszczący oddech, tachykardia, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxycardil 120 120 mg
Oxycardil 120 zawiera diltiazemu chlorowodorek w dawce 120 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest małopłytkowość (≥1/10), co zwiększa ryzyko krwawień. Często (≥1/100 do <1/10) występują zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak nerwowość, bezsenność oraz zmiany nastroju, w tym depresja. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) mogą pojawić się bóle głowy, zawroty głowy, objawy pozapiramidowe i mioklonie. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) odnotowano poważne zaburzenia rytmu serca, w tym blok przedsionkowo-komorowy, kołatanie serca, bradykardię, blok zatokowo-przedsionkowy oraz zastoinową niewydolność serca. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne oraz zapalenie naczyń.
blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazemu chlorowodorek, enzymy wątrobowe, ginekomastia, kołatanie serca, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, liszajowate rogowacenie skóry, małopłytkowość, MedDRA, mioklonia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra uogólniona wysypka krostkowa, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, rumień złuszczający, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symkinet MR 20 mg
Metylofenidat, substancja czynna leku Symkinet MR dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg, 30 mg i 40 mg w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia metabolizmu, w tym bardzo częste zmniejszenie łaknienia, które może prowadzić do istotnego zmniejszenia masy ciała i zahamowania wzrostu, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych. W zakresie zaburzeń psychicznych często występują bezsenność i nerwowość, natomiast rzadsze, ale poważne objawy to m.in. zaburzenia psychotyczne, mania, próby samobójcze oraz uzależnienie. Neurologicznie najczęstszym działaniem jest ból głowy, a rzadziej drgawki i incydenty naczyniowo-mózgowe. W układzie sercowo-naczyniowym często obserwuje się nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca i kołatanie, a bardzo rzadko nagłą śmierć sercową. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, suchość w jamie ustnej i ból brzucha, które zwykle ustępują po adaptacji do leczenia.
akatyzja, anoreksja, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, drgawki, drgawki mięśniowe, duszność, ginekomastia, incydent naczyniowo-mózgowy, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kaszel, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok mózgowy, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, ruchy choreoatetotyczne, skurcz dodatkowy, śpiączka wątrobowa, szczękościsk, tachykardia, zaburzenia erekcji, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie żołądka i jelit, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dilzem retard 90 mg
Stosowanie Dilzem Retard (90 mg diltiazemu chlorowodorku, tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować. Najczęstsze objawy dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym blok przedsionkowo-komorowy (I-III stopnia, możliwy blok odnogi pęczka Hisa), kołatanie serca oraz nagłe zaczerwienienie twarzy. Niezbyt często obserwuje się bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie ortostatyczne oraz rzadko blok zatokowo-przedsionkowy i zastoinową niewydolność serca. W zakresie układu nerwowego często występują ból i zawroty głowy, a także nerwowość i bezsenność w sferze psychicznej. Często zgłaszane są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, niestrawność, ból żołądka i nudności. Niezbyt często notuje się podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, ALAT, LDH, fosfataza zasadowa), a z nieznaną częstością zapalenie wątroby oraz reakcje skórne o różnym nasileniu, w tym rumień, pokrzywkę i ciężkie zespoły skórne (Stevens-Johnson, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka).
antagonista kanału wapniowego, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazem chlorowodorek, enzymy wątrobowe, ginekomastia, kołatanie serca, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, małopłytkowość, mioklonie, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra uogólniona wysypka krostkowa, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia – Diagnostyka i diagnoza
Tachykardia definiowana jest jako przyspieszona akcja serca powyżej 100 uderzeń na minutę w spoczynku i wymaga precyzyjnej diagnostyki w celu identyfikacji typu i przyczyny arytmii. Podstawą rozpoznania jest szczegółowy wywiad oraz badanie fizykalne, a następnie wykonanie elektrokardiogramu (EKG), który pozwala na klasyfikację tachykardii na nadkomorowe (wąskie zespoły QRS) i komorowe (szerokie zespoły QRS ≥120 ms). Diagnostyka uzupełniana jest przez monitorowanie Holtera (24-48 godzin), rejestratory zdarzeń (do 30 dni) oraz wszczepialne rejestratory pętli (do 3 lat). Dodatkowo, echokardiografia, test wysiłkowy, badania elektrofizjologiczne oraz obrazowe (MRI, CT, koronarografia) umożliwiają ocenę strukturalnych i funkcjonalnych przyczyn tachykardii. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić m.in. tachykardię zatokową, nadkomorową (SVT), przedsionkową, komorową (VT) oraz zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej (POTS), gdzie wzrost częstości akcji serca o ≥30 bpm lub powyżej 120 bpm w ciągu 10 minut po wstaniu jest diagnostyczny.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, badanie elektrofizjologiczne, badanie fizykalne, blok serca, ból w klatce piersiowej, duszność, echokardiografia płodowa, echokardiogram, elektrokardiogram, kardiowersja, kołatanie serca, koronarografia, monitor Holtera, niedokrwistość, omdlenie, rejestrator zdarzeń, rezonans magnetyczny serca, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, rytm serca, tachykardia, tachykardia komorowa, tachykardia nadkomorowa, tachykardia przedsionkowa, tachykardia zatokowa, test pochyleniowy, test wysiłkowy, tomografia komputerowa serca, wywiad medyczny, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia elektrolitowe, zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Theospirex 20 mg/ml
Przedawkowanie teofiliny zawartej w preparacie Theospirex (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji dożylnych) wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań klinicznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Toksyczność teofiliny manifestuje się głównie poprzez objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, przewodu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego i jest ściśle skorelowana z jej stężeniem w surowicy krwi. Objawy pojawiają się zwykle przy stężeniach >20 µg/ml, a ciężkie, zagrażające życiu symptomy, takie jak drgawki, niewydolność krążenia, hipertermia oraz groźne zaburzenia rytmu serca, obserwuje się przy stężeniach >25 µg/ml. U pacjentów o zwiększonej wrażliwości na teofilinę objawy mogą wystąpić nawet przy niższych stężeniach.
astma oskrzelowa, bezsenność, ból głowy, diazepam, drgawka, drożność dróg oddechowych, drżenie mięśniowe, hematemeza, hemodializa, hemoperfuzja, hipertermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu, niedobór elektrolitów, niewydolność krążenia, nudność, oczyszczanie pozaustrojowe, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, przedawkowanie, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczność teofiliny, układ sercowo-naczyniowy, werapamil, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas gadoterynowy – Działania niepożądane
Kwas gadoterynowy, stosowany jako środek kontrastowy do MRI w stężeniu 0,5 mmol/ml (sól z megluminą), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach klinicznych (n=2822) oraz obserwacyjnych (n=185500). Najczęstsze działania niepożądane to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności i ból głowy, z częstością ≥1/1000 do <1/100. Reakcje nadwrażliwości, szczególnie natychmiastowe (w trakcie lub do 1 godziny po podaniu), mogą manifestować się objawami skórnymi, oddechowymi, żołądkowo-jelitowymi, stawowymi i krążeniowymi, stanowiąc potencjalne zagrożenie wstrząsem anafilaktycznym. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest nerkopochodne włóknienie układowe (NSF), głównie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, choć zgłoszono pojedyncze przypadki związane z kwasem gadoterynowym, często w koeksponowaniu z innymi gadolinowymi kontrastami.
astenia, drgawki, hemoliza, kołatanie serca, kwas gadoterynowy, martwica cewek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rezonans magnetyczny, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, środek kontrastowy zawierający gadolin, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie rytmu serca, zapalenie spojówek, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie serca